• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 601,992 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Φεβρουαρίου 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Ιαν.   Μαρ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    242526272829  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Η Τουρκία πάλι στα Βαλκάνια

Οι ανακατατάξεις στα Βαλκάνια δεν έχουν τελειωμό. Δεν γνωρίζουμε αν είμαστε στη μέση ή προς το τέλος τους. Ζητήματα γεωπολιτικά, εκκλησιαστικά, ενεργειακά, τεχνολογικά, χρηματοπιστωτικά, καταναλωτικά, εμπορευματικά, κλπ, διαπλέκονται, κατά τη γνώμη μου, με μη γραμμικό τρόπο. Η κατανόηση των ζητημάτων λοιπόν δεν είναι ευθύγραμμη, γι’ αυτό και οι αγκυλώσεις της πολιτικής σκέψης, δράσης και τακτικής μια χώρας δυτικο-ανατολικής, όπως η Ελλάδα.

agwgoi.jpg

Στα πλαίσια της προσπάθειας να ξετυλίξουμε το κουβάρι της ερμηνείας καταθέτουμε σήμερα το 6ο άρθρο για τα Βαλκάνια.

Έχουμε καταθέσει πρόσφατα άλλα πέντε:

1) Το Μακεδονικό, αφύπνιση έστω την ύστατη στιγμή.

2) Βαλκανικές εθνικότητες της Δέλτα και του Μυριβήλη.

3) Βέτο ή συμβιβασμός με Σκόπια;

4) Σκάκι η Ντόρα στις ΗΠΑ, αλλά πώς;

5) Κοσσυφοπέδιο: Η νομιμοποίηση της βίας και του εθνικισμού

Το εξαίρετο και περιληπτικό σε προβληματισμό άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ ζωγραφίζει το ρόλο της Τουρκίας μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και της Σοβιετικής Ένωσης στο χώρο των Βαλκανίων:

«Αιφνιδιάστηκαν οι Έλληνες τηλεθεατές – και όχι μόνο αυτοί – όταν είδαν την τουρκική σημαία σε περίοπτη θέση κατά την τελετή ανακήρυξης της ανεξαρτησίας του Κοσόβου. Ο αιφνιδιασμός έδωσε τη θέση του στον σκεπτικισμό, όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έσπευσε να προσφέρει στρατιωτική βοήθεια στο νέο κράτος από το πρώτο κιόλας 24ωρο της ύπαρξής του. Σταδιακά και συγκεχυμένα κάποιοι άρχισαν να συνειδητοποιούν μια παραμελημένη και καθόλου συζητημένη στη χώρα μας πλευρά των ριζικών ανακατατάξεων που συντελούνται στα Βαλκάνια.

Την επιστροφή της Τουρκίας στα Βαλκάνια μέσω της ορμητικής ανάπτυξης της επιρροής της Άγκυρας στα νεοεμφανιζόμενα κράτη που προκύπτουν από τον αέναο κατακερματισμό της τέως Γιουγκοσλαβίας, αλλά και της αναβάθμισης του ρόλου των μουσουλμανικών ιδίως πληθυσμών.

Όσο υπήρχαν ακόμη το καθεστώς του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και η ενιαία Γιουγκοσλαβία, η Τουρκία ήταν παράγοντας σχεδόν ανύπαρκτος στις βαλκανικές υποθέσεις. Ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» ύψωνε αδιαπέραστο φράγμα ανάσχεσης της επιρροής της Άγκυρας στα Βαλκάνια.

Με το που κατέρρευσε το σύστημα αυτό η τουρκική επιρροή ενισχύθηκε αμέσως στην Αλβανία και στη Ρουμανία, η οποία ήταν και η μοναδική χώρα του Συμφώνου της Βαρσοβίας που διατηρούσε καλές σχέσεις με την Άγκυρα ακόμη και επί Τσαουσέσκου.

Κατακόρυφη αύξηση σημείωσε η τουρκική επιρροή και στη Βουλγαρία, όπου η μεγάλη τουρκική μειονότητα στη χώρα αυτή, που υπερβαίνει το 10% του συνολικού πληθυσμού, κατέστη καίριος πολιτικός παράγοντας, που ανεβοκατεβάζει βουλγαρικές κυβερνήσεις! Με την ωμή παρέμβαση της αμερικανικής πρεσβείας στη Σόφια δεν υπάρχει σχεδόν βουλγαρική κυβέρνηση τα τελευταία δεκαπέντε και πλέον χρόνια που να μη συμπεριλαμβάνει ως κυβερνητικό εταίρο και το κόμμα της τουρκικής μειονότητας!

Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς τι σημαίνει αυτό ως προς την ευθεία τουρκική επιρροή στη Βουλγαρία. Έτσι γίνεται πολύ καλύτερα αντιληπτό γιατί έχει πλέον περάσει (ανεπιστρεπτί άραγε;) στο παρελθόν η κάποτε στενότατη σχέση Αθήνας – Σόφιας στη βάση ενός ανομολόγητου αντιτουρκικού αμυντικού μετώπου πολιτικής φύσης, παρόλο που τότε Ελλάδα και Βουλγαρία είχαν διαφορετικά κοινωνικά συστήματα και ανήκαν σε διαφορετικούς πολιτικοστρατιωτικούς συνασπισμούς.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε ραγδαία με την έναρξη της διαδικασίας αποσύνθεσης και διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας.

Η αναγόρευση των μουσουλμάνων της Βοσνίας σε καθοριστικό παράγοντα αυτού του απολύτως τεχνητού κράτους δημιούργησε τεράστιο προγεφύρωμα για την Τουρκία. Στις 22 Ιουλίου 1995 έλαβαν μέρος σε μια καθοριστικής σημασίας σύσκεψη (που έγινε μυστικά και αποκαλύφθηκε δέκα ημέρες αργότερα από τη γαλλική εφημερίδα «Μοντ») ο Κροάτης ηγέτης Φράνιο Τούτζμαν, ο μουσουλμάνος ηγέτης της Βοσνίας Αλία Ιζετμπέκοβιτς, ένας αξιωματούχος των ΗΠΑ, ένας της Γερμανίας και ο… Τούρκος πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ! Λίγα 24ωρα μετά τη σύσκεψη αυτή σαρώθηκαν αμαχητί οι Σέρβοι από την Κράσνα, όπου ζούσαν επί αιώνες.

Μετά τη Βοσνία, όμως, και η ΠΓΔΜ έπεσε κατευθείαν στην επιρροή της Αγκυρας – σε βαθμό που τα Σκόπια έστειλαν κομάντος στο Ιράκ που είχαν εκπαιδευθεί στην Τουρκία! Και αναφερόμαστε στην επίσημη πολιτική της σλαβικής ηγεσίας, όχι στην αναμφίβολα πολύ πιο αυξημένη επιρροή της Άγκυρας στις αλβανικές περιοχές της ΠΓΔΜ

Τώρα έρχεται να προστεθεί στη λίστα των τουρκόφιλων κρατών ή περιοχών των Βαλκανίων και το Κόσοβο, η Βοσνία, η Αλβανία, η ΠΓΔΜ, περιοχές της τουρκικής μειονότητας της Βουλγαρίας – η λίστα έχει αρχίσει να μακραίνει ανησυχητικά, αν όχι επικίνδυνα. Καμία σχέση δεν υφίσταται πλέον ανάμεσα στην αυξημένη και διαρκώς ενισχυόμενη σημερινή επιρροή της Τουρκίας στα Βαλκάνια και την ουσιαστικά ανύπαρκτη επιρροή που είχε η Άγκυρα προ εικοσαετίας.

Το χειρότερο είναι πως η δημιουργία αμιγώς μουσουλμανικών είτε κρατών, είτε ομόσπονδων κρατιδίων, ή εθνικά ομοιογενών περιοχών, στην οποία οδηγεί η πολιτική των ΗΠΑ και της ΕΕ, αντιμετωπίζεται με απόλυτη απάθεια από τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους για την ώρα. Είναι πολύ πιθανό, όμως, ότι σε λίγο θα αρχίσουν να φωνάζουν οι ίδιοι οι πρωτεργάτες του νέου βαλκανικού εγκλήματος για κινδύνους εμφάνισης ισλαμικού φονταμενταλισμού στην περιοχή μας.

ΖΟΦΕΡΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ: Η πορεία προς ΕΕ την ενισχύει

Δεν χρειάζεται βαθιά πολιτική σκέψη για να αντιληφθεί κανείς ότι αν η Άγκυρα ενισχύει με τόσο γρήγορους ρυθμούς την επιρροή της στα Βαλκάνια σήμερα, η επιρροή αυτή θα αυξηθεί κατακόρυφα με την πορεία της Τουρκίας προς την ένταξη στην ΕΕ. Είναι να απορεί κανείς με την αφελή, ένθερμη υποστήριξη της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ προς την τουρκική «ευρωπαϊκή προοπτική», η οποία θα απειλήσει να μετατρέψει όλες τις χώρες των Βαλκανίων σε εξαρτήματα της Άγκυρας, αν υλοποιηθεί η απευκταία προοπτική τουρκικής ένταξης. Αν κατορθώσουν ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ να… ανασυστήσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία στον 21ο αιώνα υπό την ασπίδα της ΕΕ, τότε θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας…»

ΠΗΓΗ: Πολιτικό Καφενείο

Advertisements

10 Σχόλια

  1. Και εμείς απλά περιμένουμε την ώρα που θα μας χτυπήσουν την πόρτα.
    Το ότι ήδη μπορεί να μας την χτυπούν δεν το έχουμε καταλάβει γιατί
    «στου κουφού την πόρτα. όσο θέλεις βρόντα»

  2. Μπερδεύεις τη τουρκία με την Οθωμανία και την παρθενογέννεση της ελλάδος.

  3. @ Adonios

    Οι μεν νομίζουμε ότι μπορούμε να λύσουμε τα ζητήματα εντός μιας Ε.Ε., και οι δε με εθνοκεντρική αιχμαλωσία.

    Οι μεν θεωρούν ότι μποεί να μεταστραφεί θεσμικά η Ε.Ε. σε Ευρωπη των λάων και οι δε ότι μπορούμε να επιστρέψουμε στην εποχή των εθν ικών κρατών, χωρίς να μετατραπόυμε σε προτελκτοράτα…

    Μια πολυποίκιλη ανασύνταξη είναι το ζήτούμενο και θα περάσει μέσα από τεθλασμένες πορείες, συγκρούσεις πολλών διαστάσεων και κινήματα, ομάδες, πρόσωπα κλπ.

    Ας περάσουμε λοιπόν με τη βάρκα μας και τα καΐκια μας μέσα απ’ αυτές τις συμπληγάδες πέτρες.

    @ astei

    Είσαι πολύ αφοριστικός και δεν γίνεσαι κατανοητός. Επι πλέον το άρθρο είναι του Γιώργου Δελαστίκ το οποίο και φιλοξενούμε. Αν θέλεις, γίνε πιο συγκεκριμένος για να συμβάλλεις δημιουργικά αδελφέ.

  4. Ας δεχτούμε τον επίλογο του Δελαστίκ ώς υπόθεση εργασίας, ποιά είναι η θέση του;
    να μην ανασυσταθεί, ωραία, διότι η ιστορία επαναλαμβάνεται ώς φάρσα, το δε άρθρο … ομιλεί γι’αυτή. Δύσκολα μπορεί να εκληφθεί ώς ιστορική ειρωνία διότι παραλείπει την εκμαίευση.
    Προφανώς αγνοεί ή επιδιώκει ν’ αγνοεί τη σχέση Βυζαντίου Οθωμ. αυτοκρ. κλπ. Αλήθεια τι αρχεία επικαλείται;

  5. @ astei

    Δεν μπορώ να μπω πλήρως στη σκέψη του δημοσιογραφούντος πολιτικού και πολιτικολογούντος δημοσιογράφου Γιώργου Δελαστίκ. Αν διαβάζει τα σχόλιά μας, καλό θα ήταν απαντήσει ο ίδιος.

    Προσωπικά συμφωνώ μαζί σου ότι χρειάζεται συσχέτιση Βυζαντίου (καλύτερα Ρωμιοσύνης) και Οθωμανικής Αυτοκρ., αλλά οι μαρξιστές ή μαρξίζοντες ιστορικοί (πλην λίγων, όπως ο αείμνηστος Κωστής Μοσκώφ στη χώρα μας και ο σύγχρονός μας συγραφέας Γιώργος Καραμπελιάς) έχουν έλλειμα σ’ αυτό.

    Θα σε παρακαλούσα λοιπόν να μας εκθέσεις εσύ κάποια στοιχεία και κυρίως τη γνώμη σου.

  6. o K.Moσκώφ προσεγγίζει σωστά την ιστορία, ο Καραμπελιάς σα τον Δελαστίκ
    μάλλον τη συνδέουν με τις γεωπολιτικές επιλογές και τρομάζουν με αυτές.

    Αν αναβιώσει η ιστορία αναβιώνει την αποτυχία της
    Historia magistra vitae insucceso,
    δλδ επιβεβαιώνει τ’ όραμα του Ρήγα Φεραίου.
    Ημείς διατί να είμεθα αντίθετοι;
    Διά τον λόγο που η Αυστροουγγρική αυτοκρατορία τον παρέδωσε αλυσοδεμένο καίτοι έχαιρε πολιτικού ασύλου;
    Διότι μία επανάστασις εντός την οδηγούσε σε ακμή;

  7. @manitari

    «Σοφόν το σαφές» νομίζω έλεγαν παλιά!
    Που κολλάει αυτό; Σε τρεις γενικές παρατηρήσεις:

    (1) Συμφωνώ με το άρθρο ως προς τον ρόλο της Τουρκίας στην ενίσχυση των μουσουλμανικών πληθυσμών της βαλκανικής και η τάση της, να ηγηθεί και να ηγεμονεύσει επί των πληθυσμών αυτών.

    Η Τουρκία εφάρμοσε την πολιτική αυτή για την δημιουργία ενός μουσουλμανικού «τόξου» πολύ πριν πέσει ο «υπαρκτός σοσιαλισμός». Ήταν μια κίνηση που έκανε ο Οζάλ γύρω στα ’83-’84 με επισκέψεις σε Βουλγαρία κι Αλβανία, όπως και πολλών άλλων στα σύνορα Τουρκίας-(τότε ακόμη ΕΣΣΔ) Ρωσίας που είχαν μεγάλους πληθυσμούς μουσουλμανικούς.
    Οι ΗΠΑ, όχι μόνο έδειχναν ανοχή αλλά ευνοούσαν τέτοιες κινήσεις στρατικο-πολιτικές από μέρους της Τουρκίας γιατί φθάνοντας στο τέλος του «ψυχρού πολέμου» αδημονούσαν να αποκτήσουν «προγεφυρώματα» στα Βαλκάνια.
    Η Τουρκία, ενισχυμένη από την στάση αυτή των ΗΠΑ, προσπάθησε να επιτύχει τότε την αναβίωση της Οθωμ. αυτοκρ. που πάντα ονειρεύεται αλλά με το «κεμαλικό» πρόσωπο που έχει ακόμη και σήμερα. [Μόνο οι αδαείς κι οι ανόητοι δεν αναγνωρίζουν το «βαθύ τουρκικό κράτος» των στρατηγών της Άγκυρας]. Αλλά και χωρίς την αναβίωση της ΟΑ, πάλι κερδισμένη θα έβγαινε από το παιχνίδι των γεωπολιτικών-στρατηγικών αυτών εξελίξεων! Τα πάντα εξαρτώνται από την κυριαρχία και την δύναμη, κοκ, στην διεθνή-παγκόσμια σκακιέρα. Κι η Τουρκία «παίζει» το παιχνίδι καλύτερα από εμάς!!!

    Ευτυχώς ο Οζάλ πέθανε ξαφνικά κι η Τσιλέρ δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στις περιστάσεις. Αν δεν το καταλαβαίνει αυτό κανείς θα σας πω το εξής: όταν ο Οζάλ πήγαινε κάπου, οι «οικοδεσπότες» του του φιλούσαν το χέρι, κάτι που συνηθίζεται σε αυτούς τους πληθυσμούς όταν ο επισκέπτης είναι κοινωνικά και θρησκευτικά ανώτερος. Σαν σουλτάνος ή βεζύρης, πχ. Η Τσιλέρ όμως, σαν γυναίκα που ήταν, με την θέση που έχει στην μουσουλμανική πίστη δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί το ίδιο, ούτε να επιβάλλει τον λόγο της στον ίδιο βαθμό. Ευτυχώς, έτσι κερδήθηκε πίστωση χρόνου για τα Βαλκάνια. [το «σκηνικό» για το οποίο μιλάω υπάρχει -ελπίζω- ακόμη σε αρχεία εφημερίδων και τηλεοράσεων για τους μη πειθόμενους].

    Την δουλειά της Τουρκίας την αποτελείωσαν οι ΗΠΑ με τον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας. Όμως η προετοιμασία έγινε αρχικά από την Τουρκία.

    …………………………………………………………………………………………..

    2) Τα γενικότερα προβλήματα των Βαλκανίων έχουν άμεση σχέση και συνέπεια για την Ελλάδα! Όποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό καλύτερα να σωπαίνει! Αυτό δεν έχει με την πολιτική ιδεολογία ή τα κοινωνικά πιστεύω του καθενός – ούτε είναι αφορισμός! Είναι απλά ένα γεγονός!

    Η Ελλάδα, είτε το θέλουμε είτε όχι, ιστορικά, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά και χωροταξικά (γεωγραφικά) είναι η καρδιά των Βαλκανίων. Όταν αιμορραγεί το σώμα αδυνατεί η καρδιά και το αντίστροφο!
    Ας μην ξεχνάμε ότι τα πρώτα βαλκανικά κράτη «ιδρύθηκαν» από τις Μεγάλες Δυνάμεις της «Ιεράς Συμμαχίας» μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Η Βουλγαρία το 1837 -αν θυμάμαι καλά- με Ρωσική (τσαρική) πρόταση και επιρροή, η Γιουγκοσλαβία αργότερα και η Αλβανία, μόλις το 1914 (για πρώτη φορά ιστορικά έγινε αλβανικό κράτος!) με ιταλική πίεση και πρόταση. Η Αλβανία μάλιστα το 1916 παραχωρήθηκε εκ νέου στην Ελλάδα (ευρύτερη περιοχή Β. Ηπείρου) και επαν-ιδρύθηκε το 1921 ή 1924 αν θυμάμαι.
    Όμως μόνο η Ελλάδα είχε αμιγή εθνική συνείδηση και ταυτόχρονα, εθνική ταυτότητα. Για τους άλλους, δημιουργήθηκε! Αυτή είναι η μόνη «παρθενογένεση» που έγινε στα Βαλκάνια κι απόρροια αυτής είναι, ότι βιώνουμε εμείς σήμερα!

    Στα Βαλκάνια από το 1821 μέχρι σήμερα έχουν γίνει οι περισσότεροι, σφοδρότεροι και πιο αιματοβαμμένοι πόλεμοι της σύγχρονης ιστορίας, συμπεριλαμβανομένων των δυο παγκοσμίων πολέμων. (Ο Α΄ ΠΠ ξεκίνησε από εδώ!). Κι αυτό γιατί η ΝΑ πλευρά της Ευρώπης κι η ΝΑ λεκάνη της Μεσογείου αποτελούν στρατηγικό και ζωτικό χώρο – όχι για τα εθνικά συμφέροντα των λαών της περιοχής – αλλά για τα οικονομικά συμφέροντα των «ισχυρών» της Γης. Οι λαοί συνυπήρξαν εδώ για αρκετούς αιώνες, όμως η ακόρεστη δίψα των ισχυρών για μεγαλύτερα οικονομικά οφέλη υπήρξε η σπίθα στην «μπαρουταποθήκη» -όπως οι ίδιοι ονόμασαν- των Βαλκανίων.
    Όποιος λοιπόν, ελέγχει τα Βαλκάνια ελέγχει και την ΝΑ είσοδο στην Ευρώπη από Ασία και Αφρική, τα πετρέλαια της Ρουμανίας- Ελλάδας- Τουρκίας- Β.Ιράκ- Σ. Αραβίας- Ν. Ρωσίας, κοκ, την έξοδο της Ρωσίας στον Νότο, τα στενά της Ερυθράς (Σουέζ), την όλη κατάσταση και τις χώρες της Μ. Ανατολής, κλπ…
    Ποιά «δύναμη» λοιπόν, δεν θα ήθελε να τα ελέγχει όλα αυτά;
    Ποιά «δύναμη» θα δίσταζε να διαμελίσει ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος για να τ’ αποκτήσει όλα αυτά;
    Ποιά «δύναμη» θα δίσταζε να θυσιάσει μια χούφτα ξένους -μάλιστα- στρατιώτες και μερικές χιλιάδες πρόσφυγες για να κερδίσει όλη αυτή την ισχύ;

    Επιπλέον, με την δυνατότητα που παρέχουν σήμερα τα διεθνή ΜΜΕ, μια τέτοια επιθετική ενέργεια και πράξη απέναντι σε μια άλλη χώρα, εύκολα την βαφτίζει κανείς «παρέμβαση», «ανεξαρτητοποίηση», κοκ!

    Κάνοντας μια υπόθεση εργασίας εδώ, ακόμη κι αν έμεναν τα πράγματα όπως έχουν αυτή τη στιγμή, αποδεχόμενοι το υπάρχων καθεστώς (status quo), δυστυχώς έχουν σκιστεί οι «ασκοί του Αιόλου», αφού ξεκίνησαν αλυτρωτικές εθνικιστικές διεκδικήσεις από κάποια κράτη. Η Αλβανία οραματίζεται την «μεγάλη Αλβανία», τα Σκόπια την «αναγεννημένη Μακεδονία» και πάει λέγοντας. Ένα λάθος που -δυστυχώς- παρέβλεψαν ή ίσως επεδίωξαν οι φίλοι μας κατά τ’ άλλα Αμερικανοί και που -επίσης δυστυχώς- επαναλαμβάνουν ακόμη μια φορά κάνοντας ότι έκαναν με τόσους άλλους που υποστήριξαν στο παρελθόν και αυτό γύρισε «μπούμερανγκ» στην πολιτική τους.
    Ίσως βέβαια να μην είναι λάθος, αλλά ένας απλός τρόπος διαρκούς πιέσεως σε «φίλους» και η δυνατότητα να επανέλθουν στο προσκήνιο σαν «σωτήρες».

    Γεγονός είναι πάντως, ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να γίνουν σήμερα ότι ήταν η Αρχαία Αθήνα στις αρχές του Πελοποννησιακού Πολέμου: μια ηγεμονίδα δύναμη!

    Τέλος θα πρέπει να εστιάσουμε σε δυο ακόμη γεγονότα: στην παρατεταμένη σιωπή που φαίνεται να υπάρχει από πλευράς Βουλγαρίας και στην χαμηλών τόνων πολιτική που δείχνει στο θέμα η Τουρκία. Η μια είναι πλέον μέλος της ΕΕ κι η άλλη το ονειρεύεται…

    …………………………………………………………………………………………..

    3). Εμείς οι Έλληνες συγχέουμε πάρα πολύ εύκολα το συναίσθημα με το καθήκον ή με το συμφέρον μας. Και πολύ περισσότερο, την ιδεολογία μας με το συναίσθημα και το καθήκον μας!

    «Αν αναβιώσει η ιστορία αναβιώνει την αποτυχία της» που λέει κι ο astei, ισχύει και κάτι άλλο: ποτέ οι ιστορικές συγκυρίες ή οι άνθρωποι που ηγούνται των καταστάσεων δεν είναι οι ίδιοι! Αυτό σημαίνει δυνητικά την περίπτωση μια προηγούμενη επιτυχία να γίνει αποτυχία ή το αντίστροφο. Σίγουρα πάντως, οι μεθοδεύσεις και οι προσεγγίσεις σήμερα σε τέτοια ζητήματα είναι πολύ πιο διαφορετικές και πιο «επιστημονικές» από ότι 50, 100 ή 1.000 χρόνια πριν! Αυτό αυξάνει περισσότερο την πιθανότητα επιτυχίας παρά αποτυχίας!

    Το δικό μας καθήκον σήμερα σαν Έλληνες είναι:
    (α) πρώτιστα, να επιβιώσουμε αρχικά σαν έθνος και σαν λαός – κράτος!
    (β) να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας να συνεχίσουμε να ζούμε ελεύθερα κι ανεξάρτητα, σύμφωνα με την δική μας βούληση κι επιθυμία.
    (γ) να διατηρήσουμε όλα αυτά που θα μας επιτρέψουν να λειτουργούμε σε μια δημοκρατική, ευνομούμενη και οικονομικά ανθηρή, συντεταγμένη κοινωνία.
    (δ) να μεταδώσουμε στις επόμενες γενιές (παγκοσμίως) τις έννοιες αυτές της Ελευθερίας, Δημοκρατίας, Δικαιοσύνης, Ισονομίας, Ισοπολιτείας, με κοινωνικές ευαισθησίες χωρίς φανατισμούς κι αδιαλλαξία.

    Δηλαδή, το αυτονόητο… όπως έγινε τόσες φορές στο παρελθόν!
    Και παρότι κινδυνεύω να ακουστώ «γραφικός», αυτά δεν γίνονται ούτε από μόνα τους ούτε με ευχές και διακηρύξεις. Χρειάζεται αγώνας, σκληρός κι επίμονος! Χρειάζεται ακόμη ομοψυχία, αλληλοσεβασμός και κοινός στόχος!
    Αυτά είναι τα στοιχεία που σήμερα μας λείπουν. Και το χειρότερο, δεν υπάρχουν ικανοί ηγέτες, που ο λαός να τους εμπιστεύεται και να θέλει να τους ακολουθήσει.

    ———————————————————————————

    Η πολιτική ιδεολογία των μικροκομματισμών δυστυχώς αποτελεί ένα από τα εμπόδια στην επίλυση τέτοιων προβλημάτων, που έχουν να κάνουν με την χάραξη σταθερής, κοινής εθνικής στρατηγικής πολιτικής.
    Όταν οι μεν αποκαλούν τους δε φασίστες, εθνικιστές, προδότες, μειοδότες, κοκ, πως θα χαραχτεί μια κοινά αποδεκτή εξωτερική πολιτική;

    Κάποτε θα πρέπει να καταλάβουμε ότι «εχθρός» υπάρχει…
    Ότι όνομα και αν του δοθεί «ιμπεριαλισμός», «κεφάλαιο», «καπιταλισμός», «κομμουνισμός» ή ότι άλλο… υπάρχει και είναι εκεί έξω!

    Γιατί είτε το θέλουμε είτε όχι, έξω από τα σύνορά μας (εκείνες τις μικρές λευκές γραμμές του χάρτη), υπάρχουν άνθρωποι, που εκπροσωπούν τον «εχθρό» αυτό και προσπαθούν με κάθε μέσο να αλλάξουν τις γραμμές αυτές. Γιατί υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι, με λιγότερες δημοκρατικές και κοινωνικές ευαισθησίες από εμάς, οι οποίοι δεκάρα δεν δίνουν για το αν παραβαίνουν κανόνες, αν καταπατούν την ελευθερία ή την ανεξαρτησία των ελεύθερων ανθρώπων, τις περιβαλλοντολογικές και τις οικολογικές καταστροφές που προκαλούν, για τις χιλιάδες των προσφύγων που συνωστίζονται στα σύνορα μιας χώρας ή για τις χιλιάδες των ανθρώπων που πεθαίνουν σήμερα από υποσιτισμό και λιμούς σε άγνωστες γωνιές του πλανήτη! Ο «εχθρός» λοιπόν, είναι εκεί! Ένας εχθρός που αρέσκεται να αλλάζει πρόσωπα, ιδεολογίες, θρησκείες, χρώματα και κυρίως χρήματα! Οι πόλεμοι δεν γίνονται ούτε για το δίκαιο ούτε για τα πιστεύω. Μόνο για οικονομικούς λόγους… Εξουσία=Δύναμη!

    Πόσο αφελής θα πρέπει να είναι κανείς για να πιστεύει ότι άλλα προβλήματα είναι πιο σημαντικά από το Σκοπιανό (Μακεδονικό Ζήτημα)???

    Γιατί το Σκοπιανό είναι το μικρότερο αυτή τη στιγμή και το πλέον άμεσο!
    Ακολουθούν το Αλβανικό με τις δεκάδες των UCKάδων που ονειρεύονται «μεγάλη Αλβανία» [και μην ακούτε τι σας λένε οι διάφοροι «πανελίστες» της TV- στο internet που είστε τώρα κάντε μια «αναζήτηση» να δείτε τι γράφουν σε όλες μάλιστα τις γλώσσες] και επέκταση μέχρι κάτω από την Πρέβεζα.
    Το Κυπριακό, για το οποίο δρομολογείται τώρα «νέα» λύση…
    Κι ας μην ξεχνάμε τις Τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο που κάθε τόσο ξαναθυμάται η γείτονα χώρα! Ευτυχώς που είναι απασχολημένη στο Β. Ιράκ.

    Λύση υπάρχει, αλλά πρέπει να υπάρχει κι η θέληση να την επιβάλεις.
    Το κακό όμως είναι, ότι αντί να ακούμε λύσεις ή προτάσεις, ακούμε μόνο αναλύσεις κι ιστορικές αναδρομές στο πρόβλημα. Γιατί επικρατεί μια «συνωμοσία σιωπής» στους πολιτικούς μας κύκλους. Λες κι άμα μάθει ο λαός ποιός φταίει θα αλλάξει κάτι.
    Το μόνο που θα αλλάξει αν μάθουμε επιτέλους ποιός φταίει, είναι να φύγει το κόμπλεξ κατωτερότητας και τα σύνδρομα ενοχής που έχουν οι πολιτικοί μας απέναντι στον ελληνικό λαό και -επιτέλους- το κόμπλεξ που έχουν απέναντι στους Ευρωπαίους κι άλλους «εταίρους» μας…

    5 Βήματα να λυθεί το πρόβλημα:

    Βήμα 1ο:
    Αποκλεισμός των Σκοπίων από κάθε επίσημο Οργανισμό στον οποίο συμμετέχει η Ελλάδα κι έχει δικαίωμα «βέτο» ή μπορεί να βρει υποστήριξη.

    Βήμα 2ο:
    Πάγωμα όλων των κονδυλίων και έξτρα φορολόγηση των ελλην. επιχειρήσεων που τροφοδοτούν το 50% (!) της οικονομίας του κρατιδίου τους.

    Βήμα 3ο:
    Μεγάλες στρατιωτικές ασκήσεις στα σύνορα για θέμα γοήτρου με ταυτόχρονο κλείσιμο των συνόρων και της «ελεύθερης διέλευσης» από και προς το λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

    Βήμα 4ο:
    Διαβήματα και διπλωματικές ενέργειες σε όλες τις χώρες που έχουν αναγνωρίσει ή έχουν πρόθεση να αναγνωρίσουν τα Σκόπια σαν Μακεδονία, με ταυτόχρονη προβολή του θέματος και των ελληνικών θέσεων στον παγκόσμιο Τύπο [όπως έκανε ο Ελ. Βενιζέλος πριν το 1918]. Να δοθούν στην δημοσιότητα τα «αλυτρωτικά» τους κείμενα που προετοιμάζουν νέο βαλκανικό αιματοκύλισμα. Ενεργοποίηση των Ελλήνων της Ομογένειας, ενημερωτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις παντού.

    Βήμα 5ο:
    Καμιά υποχώρηση στο θέμα! Να ζητηθεί στον ΟΗΕ που μεσολαβεί να προσκομιστούν στοιχεία ιστορικά κι εθνολογικά τα οποία να αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς τους.

    Κοροϊδεύουν μερικοί τα συλλαλητήρια και φοβούνται λένε δήθεν για έκτροπα. Η αλήθεια είναι ότι :

    1) δεν θέλουν να πάρει διεθνείς προεκτάσεις το ζήτημα. Άλλο να βγαίνουν 1.500.000 στους δρόμους της Θεσσαλονίκης κι άλλο 5.000-6.000 σκοπιανοί-μακεδόνες όπως λένε. Εξάλλου, είναι μια κίνηση που κανείς πολιτικός ηγέτης δεν μπορεί να οικειοποιηθεί, οπότε αισθάνονται άβολα. Για φανταστείτε τι θα συμβεί αν η δυσφορία του λαού φθάσει τους 2.000.000 διαδηλωτές; Σε κανένα προηγούμενο συλλαλητήριο δεν έγιναν έκτροπα…

    2) οι πολιτικοί μας μεταφέρουν το βάρος των ευθυνών τους σε «εξωτερικούς παράγοντες» αγνοώντας ηθελημένα ότι αυτοί πρωταίτια ευθύνονται για την κατάντια της εξωτερικής μας πολιτικής. Εδώ δεν ισχύει το «παραλάβαμε χάος», αλλά ότι είμαστε ανίκανοι να χειριστούμε την εξωτερική μας πολιτική λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων.

    3) υπάρχει πάντα ο φόβος να ακουστεί από κάποιο επίσημο στόμα το γεγονός ότι η «σλαβομακεδονία» του Τίτο εμφανίστηκε δειλά-δειλά γύρω στο 1948-1950, όταν κατάλαβε ότι πλέον το ΚΚΕ-ΕΑΜ δεν θα μπορούσε να κρατήσει τη συμφωνία που κάνανε τότε και δεν θα μπορούσε να φτάσει στο Αιγαίο. [Το ΕΑΜ και το ΚΚΕ είχαν συμφωνήσει με τον Τίτο να του παραχωρήσουν την Κεντρ. Μακεδονία και την Θεσσαλονίκη με σκοπό να τους επιτρέπει την ελεύθερη διέλευση από τα σύνορα και να τους τροφοδοτεί με όπλα και πολεμοφόδια. Το ίδιο έκαναν με την Βουλγαρία υποσχόμενη την Θράκη]
    Μέχρι τότε τα Σκόπια ήταν γεωγραφικό διαμέρισμα της Γιουγκοσλαβίας που ονομαζόταν «Δημοκρατία του Βαρδάρη» και κατοικούνταν κυρίως από βουλγαρόφωνο πληθυσμό και λιγότερους αλβανόφωνος και Έλληνες (τους έδειξε κι η ΤιΒι προχθές!).

    3) Δεν επιθυμούν ο λαός να αναλάβει ενεργό δράση για μείζονα ζητήματα διότι έτσι υποσκάπτεται η εξουσία τους επάνω στον λαό. Κατ’ αυτούς, οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται ερήμην του λαού κι όχι από τον λαό για τον λαό. Αλήθεια, ποιός εκπροσωπεί τον λαό στην εξουσία;;;

    4) γιατί υπάρχει ένα 3%-5%που κάθε φορά που προκύπτει ένα μείζον εθνικό θέμα ξεσπά με δήθεν αντι-εθνικιστικές, αντιρατσιστικές κορώνες τους, εξυπηρετώντας την κακώς εννοούμενη παγκοσμιοποίηση (δλδ, την ολοκληρωτική υποδούλωση σε ένα κύριο κι αφέντη). Είναι βλέπετε πολύ πιο εύκολο να καίμε Ελληνικές Σημαίες (σάμπως γνωρίζουμε τι εκπροσωπούν;) και να νοιαζόμαστε για τους Κούρδους (τους οποίους ο ίδιος «εχθρός» σφαγιάζει σήμερα) παρά για τα αδέλφια μας που είναι μέσα από τα σύνορά μας…
    Αλλά αυτοί οι «διαδηλωσίες» εκτός του ότι αποτελούν αισχρή μειοψηφία, αύριο θα πλακωθούν για τα χρώματα της ομάδας τους ή γιατί είχαν αλλιώτικα χτενίσματα… Έτσι για τον χαβαλέ και την φασαρία…
    Οι πραγματικοί «αναρχικοί» κι «αντεξουσιαστές» θα έτρεχαν πρώτοι να υπερασπιστούν το δίκαιο και το σωστό, αφού η ιδεολογία τους αυτό προϋποθέτει σαν εκκίνηση για μια αναρχική κοινωνία…

    και τέλος 5) γιατί πολύ το κουράσαμε,
    γιατί κάποιοι μια ζωή φυγοπονούνε… μια ζωή λείπουν από τους αγώνες και τις μάχες … μια ζωή κρύβονται πίσω από τους άλλους… κι ύστερα εμφανίζονται σαν σωτήρες-εθνοπατέρες να αρπάξουν τη Δόξα και την Εξουσία!

    Πρέπει επιτέλους να δείξουμε σε εχθρούς και φίλους της παγκόσμιας κοινότητας ότι πρέπει να μας σέβονται γιατί δεν παρατάμε τα δίκαιά μας λεία στον εχθρό στην πρώτη αψιμαχία!

    Ε, λοιπόν… στο ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ φίλε Πάνο

    Αν φοράμε παντελόνια και λέμε ότι είμαστε άντρες,
    Αν είμαστε Έλληνες και περήφανοι γι’ αυτό,
    Αν θέλουμε να υπάρχει ένα μέλλον αύριο για τα παιδιά όλου του κόσμου και σ’ αυτήν την Ελλαδίτσα να χαμογελούν παιδιά, ηλικιωμένοι, μετανάστες, κυνηγημένοι για θρησκεία, ιδεολογία ή χρώμα …
    Αν θέλουμε να σεβόμαστε την Πίστη μας, εμείς την δικιά μας και των άλλων,
    Αν θέλουμε να σέβονται οι άνθρωποι την Ελευθερία, την Ανεξαρτησία, την Δημοκρατία, την Δικαιοσύνη, την Ισονομία και την Ισοπολιτεία, να σέβονται την Ανεξιθρησκεία, το διαφορετικό σε φυλή και χρώμα

    Τότε πρέπει να σταθούμε απέναντι σε όλους σαν μια γροθιά, σαν ένα ΕΘΝΟΣ. Το Ελληνικό ΕΘΝΟΣ! Και να αγωνιστούμε πρώτα για τα δικιά μας δίκαια κι ύστερα των άλλων. Γιατί πως θα μας πάρουν οι άλλοι σοβαρά και θα μας σεβαστούν αν εμείς οι ίδιοι δεν σεβόμαστε τον εαυτό μας; Είναι δυνατόν να υπερασπίζεσαι την καρέτα-καρέτα και να μην μπορείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου;;; Τι ανικανότητα θα ήταν αυτή ε;;;

    Αν κατεβαίνουμε στους δρόμους διεκδικώντας οποιαδήποτε θεσμικά ή οικονομικά μας αιτήματα τότε ποιό σημαντικό δεν είναι να διεκδικούμε τον ζωτικό, κυρίαρχο μας χώρο, τον οποίο ούτε κλέψαμε ούτε διεκδικήσαμε από κάποιον άλλο;;;
    Αν φωνάζουμε και διαμαρτυρόμαστε για τις αυξήσεις των τιμών στις λαϊκές αγορές γιατί το «κεφάλαιο» ανεβάζει τις τιμές του πετρελαίου , δεν θα έπρεπε να «ουρλιάζουμε» που το «κεφάλαιο» μας κλέβει την χώρα μας;;;
    Άμα σου κόβουν το χέρι ή το πόδι δεν ματώνεις; δεν πονάς; δεν φωνάζεις;;;
    Δεν θέλουμε να μάθουμε γιατί και ποιοί είναι αυτοί που μας πληγώνουν;;;

    Εγώ έμαθα τι διδάσκει η Ιστορία Πάνο!
    Και προτιμώ να πέσω μαχόμενος μετά των εχθρών μου και αγωνιζόμενος παρά να μην πολεμήσω καθόλου! Εμένα δειλούς και άτιμους δεν γέννησε η μάνα μου! Δεν αγωνιζόμαστε για τον εαυτούλη μας εδώ, αλλά για κάτι πολύ μεγαλύτερο από όλους!!!

    Και συγχώρα μου την έλλειψη μνήμης, αλλά κάτι σχετικό με τους Ιεράρχες… και την συμμετοχή τους στα εθνικά θέματα, μια και από πολλούς κατηγορείται σήμερα ο δικός μας, Θεσσαλονίκης Άνθιμος. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος πριν τον μακ. Αθηναγόρα, όταν οι Γερμανοί του ζήτησαν το 1941 να παραδώσει την πόλη των Αθηνών στις δυνάμεις κατοχής ελλείψει άλλων επισήμων αρχών απάντησε τα εξής:
    «Οι Ιεράρχες δεν παραδίδουν τις πόλεις των, αλλ’ εργάζονται δια την απελευθέρωσίν των».

    Και θα κλείσω με κάτι που θα έπρεπε να στοιχειώνει τις καρδιές κάθε Έλληνα. Αυτό που είπε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στον Μωάμεθ Β΄ όταν του ζήτησε την Πόλη:
    «Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ’ εμόν έστιν ούτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».

    με γνώση λόγων και πράξεων
    ο «αδαής αυτόχειρας» 😉 🙂

  8. @ John P
    εξέφρασες τις απόψεις σου με ενάργεια, ειλκρίνεια και υπερ-πληρότητα.

    Σε πολλά συμφωνώ, σε άλλα προβληματίζομαι , σε άλλα θεωωρώ ΄λοτι είναι πιο σύνθετα και λιγότερο γραμμικά. Καθείς «εν ώ εταχθη!»

    Οπως εχω συχνά πει τα ζητήματα ειναι ενιαία και αλληνδετα. Το πιο είναι το κύριο κάθε φορά, δυστυχώς δεν είναι αυτονόητο. Και γι αυτό υπάρχουν άλλες προσεγγίσεις. Επίσης οι μέθοδοι δεν είναι ίδιες.

    Τελειώνοντας ερωτώ: Αν υποέσουμε ότι οι προτασεις σου ειναι ορθές, ποιος θα τις πραγματωσει;

  9. […] άρθρα που επισημαίνουν το “μπάσιμο” της Τουρκίας στα Βαλκάνια από το ‘90 και […]

  10. […]  … Στο Μανιτάρι του Βουνού, το άρθρο του Δελαστίκ από …Η Τουρκία και πάλι στα […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: