• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 629.422 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    ανωνυμος στη Αναμνήσεις από τις μακρινές ημ…
    Αλέξανδρος Παναγιωτί… στη Ναοί kitsch, λατρευτές trendy…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Θάλεια Καμπουροπούλι… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Το μυστήριο του αίμα… στη Το μυστήριο του αίματος, ο τρι…
    Με τέτοιο μπάχαλο, μ… στη Ο Εβραίος που ήθελε να γίνει Χ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Μαρτίου 2021
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

    • Κανένα
  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Βασίλης Μάγγος, [2020]

Βασίλης Μάγγος, [2020]

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Κοίταξες το άδικο χωρίς λογισμό,

κατάματα.

Δεν φοβήθηκες, κι άφησες την καρδιά σου

να εκραγεί.

Οι άνανδροι όμως τους όρκους και σκοπούς

παράτησαν.

*****

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ στην ΑΠΟΙΚΙΑ ΟΡΕΙΝΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ, εδώ: Βασίλης Μάγγος, 2020, του Παναγ. Α. Μπ. | Αποικία Ορεινών Μανιταριών (tomtb.com).

Για το Δημόσιο σχολείο των αναγκών του 21ου αιώνα – Ι και ΙΙ

Για το Δημόσιο σχολείο των αναγκών του 21ου αιώνα – Ι και ΙΙ

Δημόσια Εκπαίδευση και covid – 19

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Το δημόσιο σχολείο προ πανδημίας

Η διαχείριση της Πανδημίας κτύπησε ισχυρά τους δύο μεγάλους πυλώνες της δημόσιας ζωής: την υγεία και την εκπαίδευση. Τα δύο αυτά δημόσια αγαθά βρέθηκαν λοιπόν ανάμεσα στη Σκύλα της ιδιόμορφης πανδημίας και τη Χάρυβδη της νεοφιλελεύθερης αντίληψης περί συρρίκνωσης των δημόσιων αγαθών. Η ευκαιρία λοιπόν για μια τέτοια πολιτική ήταν η πιο κατάλληλη. Η μεγάλη επίθεση στη δημόσια περίθαλψη αναβλήθηκε, ενώ η δημόσια εκπαίδευση ήταν ιδανική γι’ αυτό. Το τοπίο κατάλληλο για μια εφ’ όλης της ύλης επίθεση, ώστε βγαίνοντας από την πανδημία το τοπίο από τα νηπιαγωγεία έως το Πανεπιστήμιο να είναι βομβαρδισμένο.

Στο πρώτο μέρος των σκέψεών μου δεν θα ασχοληθώ με τη σειρά των νόμων που πέρασαν από τον περσινό Απρίλη μέχρι σήμερα ή αυτών που ετοιμάζονται για τους μήνες της Άνοιξης του 2021. Αυτό θα γίνει σε επόμενα άρθρα. Στο πρώτο μέρος θα δείξω ότι η εγκατάλειψη της ζωντανής εκπαίδευσης με κάποια διαλλείματα εκτόνωσης δεν έχει να κάνει με τον κορωνοϊό, αλλά με την προγραμματισμένη νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Η συνέχεια στην ΑΠΟΙΚΙΑ ΟΡΕΙΝΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ: Για το Δημόσιο σχολείο των αναγκών του 21ου αιώνα – Ι και ΙΙ | Αποικία Ορεινών Μανιταριών (tomtb.com)

Αποστάξεις του Παναγιώτη Μπούρδαλα

Αποστάξεις του Παναγιώτη Μπούρδαλα

Της Σέβης Κωνσταντινίδου*

Τα Πληκτρολόγια, [2020], σελ. 62

Βογκούν τα πληκτρολόγια με ήχους μυτερούς

μακριά από τις συνελεύσεις,

λαγκάδια, ίσκιους και παραλίες ήρεμες.

Τ’ είναι ο οχτρός, το ‘ρώτημα…

Ο φόβος, πριν  στο μίσος φτάσει, οχτρό τον ξένο

ονοματίζει, κι ας λαθεύει.

Η αγάπη, το φόβο διώχνει στ’ ανέμου τις ριπές,

κι αγαλλιάζουν μάτια πράσινα.

Αποστάξεις κρατούμε αλήθεια από τα συμβαίνοντα στη ζωή μας. Μένουν κάποια στοιχεία κι όχι όλα, κάποια ξεπηδούν και αποτελούν ουσία των γεγονότων. Αποστάξεις όμως κρατάς και κάθε φορά που γνωρίζεις και διαβάζεις ένα βιβλίο. Η κύρια γεύση που μένει στον ουρανίσκο είναι  αυτή που εσύ ξεχώρισες. Στην προσπάθειά μου να μιλήσω για την ποιητική συλλογή του Παναγιώτη δε θα σας μεταφέρω τίποτε άλλο παρά αυτή τη γεύση που καταστάλαξε μέσα μου, αυτό το ιδιαίτερο στοιχείο που εγώ απομόνωσα. Είναι, φυσικά, βέβαιο πως ο καθένας μας εστιάζει σε συγκεκριμένες πλευρές  και επιλέγει συνειδητά ή ασυνείδητα τις λέξεις που του αποκαλύπτουν την αλήθεια. Τόσες οι αναγνωστικές προσεγγίσεις, όσοι οι αναγνώστες.

Αποστάξεις σε καιρούς δυστοπίας …και δυστοκίας

……………………………………………..

Όλη η εισήγηση της Σέβης Κωνσταντινίδου στην τηλε-παρουσίαση 08.02.2021, από τον Αρμό εδώ στην Αποικία: Αποστάξεις του Παναγιώτη Μπούρδαλα

ΣΑΝ ΠΡΟΚΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ – Αποστάξεις… του Παν. Μπ.

«ΣΑΝ ΠΡΟΚΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ»*

(Μια κριτική ματιά στο βιβλίο του Παναγιώτη Μπούρδαλα «Αποστάξεις σε καιρούς δυστοπίας»)

Του Νίκου Προσκεφαλά**

Ο Παναγιώτης Μπούρδαλας είναι ένας ανήσυχος άνθρωπος. Προβληματίζεται, δημοσιεύει, γράφει, κοινωνεί κι επικοινωνεί με τους ανθρώπους, συλλογίζεται αδιάκοπα, διαλέγεται, δεν δογματίζει, δεν απορρίπτει, συνομιλεί με ρεύματα, ιδέες και τάσεις.

Στο τρίτο του αυτό βιβλίο, καταθέτει τις αγωνίες του με διαφορετικό εκφραστικό τρόπο, διαφορετικό από αυτούς που ως τώρα μας είχε συνηθίσει, αυτόν του ποιητικού λόγου έχοντας προφανώς αποκομίσει την αίσθηση πως η πολυσημία , ή ο υπαινικτικός και κρυπτικός λόγος της ποίησης συχνά μπορεί καλύτερα να εκφράσει αυτό που δονεί το προσωπικό και υπαρξιακό του σύμπαν.

Φέρει τον τίτλο «Αποστάξεις σε καιρούς δυστοπίας». Μια δυστοπία που την νιώθουμε λίγο πολύ, ή την υποψιαζόμαστε καθώς ο θαυμαστός νέος κόσμος όπως τουλάχιστον μας τον υποσχέθηκε η καταναλωτική ευωχία της αγοράς και του χρήματος, εδώ και κάποια χρόνια εξαφανίζεται από μπροστά μας, αφού υπήρξε μάλλον το δόλωμα για μια νέα μορφή υποδούλωσης της ανθρώπινης ύπαρξης, ένας παραμορφωτικός καθρέφτης στου οποίου πάνω τα συντρίμμια απομείναμε μόνοι, γυμνοί και ρακένδυτοι, να αναζητάμε διακαώς το χαμένο νόημα και να φλερτάρουμε με το μηδέν. Σπουδάζουμε πια τη δυστυχία, στο οικονομικό, στο κοινωνικό, στο υπαρξιακό, στο γεωπολιτικό επίπεδο, στην ίδια μας τελικά την αυτοσυνειδησία ως όντα σκεπτόμενα και σχετιζόμενα κι αυτόν ακριβώς τον συνολικό καημό, αλλά και την ανησυχία για τα μελλοντικά επερχόμενα δεινά, εκπέμπει με το δικό της ιδιαίτερο παλμό η παρούσα ποιητική συλλογή. Απαρτισμένη από ποιητικές «νύξεις» όπως επαγγέλεται στον υπότιτλο, επιχειρεί να περιγράψει με αδρές γραμμές τόπους και τοπία του ανθρώπινου, τα οποία ο συγγραφέας μέσα στις σελίδες του βιβλίου διαμοιράζει σύμφωνα με το προσωπικό του αισθητήριο σε μικρότερες θεματικές ενότητες. Εντάσσει έτσι και διατάσσει οργανικά και θεματικά τους ποιητικούς προβληματισμούς του, άλλοτε μεγαλώνοντας το πλάνο του για να αναδείξει τη μεγάλη εικόνα, άλλοτε εστιάζοντας στις απώλειες, άλλοτε ξεσκεπάζοντας την ένδεια και τη γυμνότητα στο χώρο της παιδείας,  άλλοτε επισημαίνοντας ευθύνες για το κοινωνικό πρόβλημα της μετανάστευσης, άλλοτε μιλώντας με ευθύτητα για την απελπισία της υπαρξιακής μοναξιάς κι άλλοτε φωτίζοντας στιγμές, στάσεις και εικόνες του παρόντος. Κι όλα τούτα εν είδει ενός ιδιότυπου φωτογραφικού και συνάμα ποιητικού ρεπορτάζ.

 Από τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου γίνεται αντιληπτό πως….

Η συνέχεια εδώ: ΣΑΝ ΠΡΟΚΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ | Αποικία Ορεινών Μανιταριών (tomtb.com)

Ερανίσματα λόγων από τους Τρεις Ιεράρχες και άξονες της σύγχρονης εκπαίδευσης

Ερανίσματα λόγων από τους Τρεις Ιεράρχες και άξονες της σύγχρονης εκπαίδευσης

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Πρωτολογία

Καλησπέρα. Χρόνια πολλά σε όλους και όλες, από όποιον τρόπο κι αν συμμετέχουν σ’ αυτή την τηλε-συζήτηση. Θα ήθελα να ξεκινήσω από δύο εκφράσεις της Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης (Κολυμπάρι 2016), πριν από πέντε περίπου χρόνια, που αφορούν το θέμα μας.

Η μία έκφραση βρίσκεται στην εγκύκλιο της Συνόδου, που αναφέρεται στο κυρίαρχο εκπαιδευτικό σύστημα και όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλο το δυτικό κόσμο κυρίως. Αυτό, λοιπόν, είναι «εκκοσμικευμένο» και «ατομοκεντρικό», με ό,τι μπορεί να σημαίνουν και οι δύο αυτοί επιθετικοί προσδιορισμοί. Το σύστημα αυτό ταλανίζει τις νέες γενιές και προβληματίζει βέβαια και την Μεγάλη Σύνοδο[1].

Το δεύτερο σημείο, το οποίο θέλω να σημειώσω, είναι το γεγονός ότι η Μεγάλη Σύνοδος θεωρεί ότι τα μεγάλα ζητήματα: τα εκκλησιαστικά, τα θεολογικά, οι επιπτώσεις τους σε διάφορες όψεις της κοινωνίας και της ζωής, στο βίο και στην πολιτεία των ανθρώπων χρειάζονται, για να είναι προφητική η μαρτυρία της Εκκλησίας, επαναδιατύπωση[2].

Εάν πάμε να επαναδιατυπώσουμε στη σημερινή εποχή ζητήματα, που έθεσαν πριν από 1600 χρόνια, από την ώριμη ηλικία των Τριών Ιεραρχών μέχρι σήμερα[3]. Για να δούμε δυο -τρία σημεία σε αυτά τα 1600 χρόνια.

Η συνέχεια στην Αποικία μας: Ερανίσματα λόγων από τους Τρεις Ιεράρχες και άξονες της σύγχρονης εκπαίδευσης | Αποικία Ορεινών Μανιταριών (tomtb.com)

Δυτική Ελλάδα-τηλεκδήλωση Μνήμης, προς τιμή της επετείου της θυσίας του Νίκου Τεμπονέρα

Τηλε-εκδήλωση Μνήμης προς τιμή της επετείου της θυσίας του Νίκου Τεμπονέρα της πλειοψηφίας των κατά τόπους σχημάτων που αναφέρονται από τον Σεπτέμβρη του 2020 σε επίπεδο Αιρετών των Περιφερειακών Συμβουλίων μέσω της εκλογικής πλατφόρμα της «ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ» Δ.Ε. στη Δυτική Ελλάδα. Στην εκδήλωση μίλησαν μέλη του ΔΣ της ΟΛΜΕ εκείνης της εποχής, αυτόπτες μάρτυρες της Πάτρας και σημερινά μέλη των ΕΛΜΕ της Δυτ.Ελλάδας.

(74) Εκδήλωση Μνήμης προς τιμή της επετείου της θυσίας του Νίκου Τεμπονέρα της «ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ» Δ.Ε. – YouTube

Σημείωση: την τεχνική υποστήριξη είχε υπό την εποπτεία του ο Νεκτάριος Καζάνης (Αν/πρόεδρος της Β΄ΕΛΜΕ Αχαΐας) και τον συντονισμό ο Παναγιώτης Μπούρδαλας, συνταξιούχος από την 1/9/2020 και απερχόμενο μέλος του ΔΣ της Α΄ΕΛΜΕ Αχαΐας.

Προσφυγικές δομές και covid-19

Προσφυγικές δομές και covid-19

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Και τώρα ας πάρουν σειρά οι προσφυγικές κλειστές δομές. Στα Καλάβρυτα και απέναντι στο πρώην ορφανοτροφείο βρίσκεται σήμερα το κτήριο Θεοδώρου Βουγά και Ερυθρού Σταυρού, το οποίο κτίστηκε το 1964 από τον Ερυθρό Σταυρό. Φιλοξένησε μαθήτριες του Γυμνασίου από τα γύρω Χωριά. Τότε οι μεν μαθητές έμεναν σε μικρά δωμάτια επί πληρωμή μόνοι, ενώ τα κορίτσια σπάνια έρχονταν να φοιτήσουν στο γυμνάσιο. Έτσι δημιουργήθηκε κι αυτή η δομή, που είναι κοντά στο Γυμνάσιο Καλαβρύτων.

Όταν η συγκοινωνία άρχισε να αναπτύσσεται έπαψε και ο ρόλος του. Εξάλλου δημιουργήθηκαν κάπου εκεί κοντά και λειτούργησαν οι μαθητικές εστίες. Το κτήριο χρησιμοποιήθηκε κάποια χρόνια για στέγαση της τοπικής πυροσβεστικής για να μη μένει έρημο και θλιμμένο. Το 2017 δέχτηκε μέσω της δημοτικής αρχής Γεωργ. Λαζουρά (προς τιμήν της) 20 ασυνόδευτα ανήλικα προσφυγόπουλα.

«Να σημειώσουμε ότι κέντρο καταγραφής και προσωρινής φιλοξενίας ανηλίκων μεταναστών στο κτήριο του ΕΕΣ (κτήριο Βουγά) έχει ως επίσημη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας την 1η Αυγούστου [δηλαδή του 2017] και στο κτήριο συνεχίζονται οι εργασίες, παρ όλα αυτά μεταφέρθηκαν 6 ανήλικοι πρόσφυγες (συμπεριλαμβανομένου στον αριθμό και του εξαφανισθέντος) Σημειώνουμε επίσης ότι από την Πέμπτη 20 Ιουλίου το κτήριο φυλάσσεται από την εταιρεία security «ARGOS»» (Καλάβρυτα News, 27.07.2017).

Παρά τις αντιδράσεις κάποιων Καλαβρυτινών τελικά εκεί στεγάζονται από τότε ασυνόδευτα προσφυγόπουλα. Πρόκειται λοιπόν για μια δεύτερη κλειστή δομή. Δεν γνώριζα τις συνθήκες διαβίωσης, όπως κι αν έχουν ενταχθεί σε κάποιο από τα συστήματα εκπαίδευσης.

Με ενημέρωση του υπεύθυνου Κώστα Κακαβά], έμαθα ότι: «Yπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι που δεν είναι αόρατοι. Στην δομή πλέον φιλοξενούνται ασυνόδευτοι από διάφορες χώρες που είτε βρίσκονται σε εμπόλεμη ζώνη είτε διανύουν ανθρωπιστική και δημοκρατική κρίση λόγω βίαιων επεμβάσεων και πολέμων στο παρελθόν. Τέτοιες χώρες είναι το Αβγανιστάν, το Ιράν, η Συρία κ.α.. Τα παιδιά που έχουν κάρτα ασύλου από το 2017 έχουν πρόσβαση στο σχολείο και παρακολουθούν μαθήματα στο ΕΠΑΛ  Καλαβρύτων…».

Επίσης «Λαύρα Καλαβρύτων» (πρώην ένθετο της πατρινής εφημερίδας «Πελοπόννησος», 14.09.2018) διάβασα ότι: «Έχει μετατραπεί σε μια φιλόξενη γωνιά, όπου τόσο το προσωπικό όσο και πολλοί Καλαβρυτινοί και εθελοντές φροντίζουν για τις δράσεις της δημιουργικής τους απασχόλησης… Το πιγκ πόγκ, το βόλευ, η κολύμβηση και το κρίκετ είναι μερικές από τις καθημερινές δραστηριότητες… Το σκάκι, η ζωγραφική…, τα μαθήματα κεραμικής και άλλες δράσεις επιμορφωτικές συμπληρώνουν την εκπαίδευση και δημιουργική απασχόληση στον ελεύθερο χρόνο των παιδιών από τη Συρία…».

Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τις αρχές της πανδημίας ζουν εκεί χωρίς η υπόλοιπη κοινωνία, ειδικά των γύρω χωριών, να γνωρίζει τη δομή. Πολύ δε περισσότερο να σχετίζεται πολιτισμικά και βοηθητικά με αυτή. Όμως, παρά το γεγονός των ελάχιστων εξωτερικών επαφών, η τροφοδοσία, οι γιατροί, οι υπεύθυνοι σχετίζονται. Για αυτό βγήκε μια λιτή ανακοίνωση, που θα την έλεγα αρχικά χαρούμενη από δύο Καλαβρυτινές σελίδες [Καλάβρυτα News και Καλάβρυτα Net, 13.01.2021]:

«Αρνητικά όλα τα rapid tests στη δομή φιλοξενίας ασυνόδευτων προσφυγόπουλων. 0 rapid tests πραγματοποιήθηκαν σήμερα, Τετάρτη 13 από την ομάδα Νασιώτη στη δομή φιλοξενίας ασυνόδευτων προσφυγόπουλων στα Καλάβρυτα. Όλα τα tests βγήκαν αρνητικά».

Όντως είναι μια ευχάριστη νότα, όχι μόνο γιατί βρίσκονται απέναντι από το ίδρυμα χρονίων πασχόντων και στα όρια της μικρής τουριστικής πόλης. Γιατί κυρίως τα ανήλικα αυτά, θύματα κοινωνικών ακροτήτων, έχουν δικαίωμα στην επιβίωση και τη ζωή. Όμως ο κίνδυνος της πανδημίας ελλοχεύει και ο κορονοϊός κρύβεται επιδέξια, χωρίς ο ίδιος ο φορέας να το γνωρίζει κατά κανόνα. Επομένως χρειάζεται συνεχής επαγρύπνηση και μέχρι τώρα πολύ σοφά το χειρίζεται ο Καλαβρυτινός συνταξιούχος καρδιολόγος Θεόδ. Νασιώτης και πρόεδρος του Δ.Σ. του Δήμου (επί σημερινής δημαρχίας Θαν. Παπαδόπουλου) και υπεύθυνός του για την πανδημία.

Οι δικές μου σκέψεις πάνε σε δεκάδες δομές, πολλές από τις οποίες έχουν υπερπληθυσμό. Αυτή που είναι η πιο ξακουστή είναι στο «Καρά Τεπέ» ή αλλιώς «Μαύρο Βουνό» της Λέσβου. Η αλήθεια είναι ότι την πανδημία και στις δύο φάσεις δεν την πήραμε από τους πρόσφυγες και μετανάστες. Την πρώτη την πήραμε από τις εμπορικές σχέσεις και την δεύτερη από τον σχεδόν ανεξέλεγκτο εξωτερικό τουρισμό…

Το δικό μου τελικό ερώτημα είναι: Γιατί τα μεγάλα και μικρότερα ΜΜΕ και φυσικά η Κυβέρνηση δεν ενημερώνει στον ίδιο βαθμό με τις καθημερινές ενημερώσεις, υποδείξεις και τρομοκρατίες για τις δομές αυτές;

Αρχική δημοσίευση: f/b, 14.01.2021, Panos Kastanisios Bourdalas | Facebook

Φυλακές και covid-19

Φυλακές και covid-19

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Μιας και ανοίξαμε το ζήτημα των κλειστών δομών  (χρονίων πασχόντων) σε σχέση με τον κορωνοϊό, ας συνεχίσουμε και με άλλες. Φυλακές και covid-19 λοιπόν σήμερα. Να μοιράσουμε κι εδώ αγάπη μακρινή στους στιγματισμένους «ληστές». Ας επισκεφτούμε τους φυλακισμένους και πολλές φορές βασανισμένους με σύγχρονες και παλιές μεθόδους. Και γι’ αυτούς η δημοσιότητα είναι σπάνια, αντίθετα απ’ ό,τι συμβαίνει με τα ιδρύματα.

Πολλοί έχουμε την εντύπωση ότι εκεί τα πράγματα βαίνουν ομαλά σε σχέση με την πανδημία, επειδή δεν έχουμε δημοσιεύσεις. Όμως, η απλή λογική, ένα κείμενο φυλακισμένων γυναικών, η απεργία πείνας του Βασίλη Δημάκη που δικαιώθηκε, αλλά και η πρόσφατη απειλή απεργίας πείνας του γνωστού τρομοκράτη/πολιτικού κρατούμενου Δημήτρη Κουφοντίνα ταράζουν τώρα την σκέψη μου και την καρδιά μου.

Η απλή λογική λέει ότι στις φυλακές συνήθως υπάρχει συνωστισμός σε πολλά κελιά και στον προαυλισμό. Τα κελιά έχουν αποσυμφορηθεί; Ο προαυλισμός γίνεται, κι αν ναι, με τι μέτρα; Οι εργασίες συνεχίζονται; Γιατί τα ρωτώ αυτά; Αν οι εργασίες δεν γίνονται, τότε χάνεται και η οικονομική στήριξη και ο διπλασιασμός ημερών μέτρησης των ποινών. Αν η αποσυμφόρηση γίνεται με επταήμερες ή με δεκατετραήμερες απομονώσεις, λόγω ή με αφορμή την πανδημία, δεν θά ‘πρεπε τουλάχιστον να μετρούν διπλά οι ημέρες απομόνωσης; Αν προαυλισμός δεν γίνεται ή είναι λειψός με ποια άλλα ψυχολογικά μέτρα σωφρονίζονται οι κρατούμενοι; Τι συμβαίνει με τις βιβλιοθήκες, τον προαιρετικό εκκλησιασμό τους, τα αθλήματα, τις θεατρικές παραστάσεις;

Θυμάμαι τις ιστορίες με την απεργία πείνας του κρατούμενου φοιτητή Βασίλη Δημάκη, με αφορμή την πανδημία. Και πως δικαιώθηκε μετά από γενικότερο ξεσηκωμό. Υπάρχουν πολλοί κρατούμενοι που σπουδάζουν. Και επιθυμούν να βγούνε στη δική μας μισοσάπια κοινωνία να ζήσουν το υπόλοιπο της ποινής τους. Γιατί δεν βγαίνουν με κατ’ οίκον περιορισμό και να συνεχίσουν τις σπουδές τους, αποσυμφορίζοντας τις φυλακές; Αυτό δεν έγινε με τον Καλαμπόκα και τους λοιπούς; Δεν είχαν φτιάξει συμμορία και τρομοκρατούσαν; Βγήκε στα 7 χρόνια και ζει ανάμεσά μας. Μάλλον ήσυχος.

Σε κάποιες περιπτώσεις θα μπορούσε να κινηθεί και η χάρη με διπλό όφελος. Και για τους ίδιους και για την αποσυμφόρηση των φυλακών. Τι γίνεται με αυτή τη διαδικασία; Κινείται;

Για τον φυγά Παπά της Χ.Α. σιγή ιχθύος, κυρία εισαγγελέα και λοιποί της κοινωνίας μας. Για τον Κουφοντίνα όμως άλλα διαβάζω σε αναρτήσεις. Ο Παπάς λάκισε (λέμε στο χωριό μου), ενώ ο Κουφοντίνας προσήλθε άοπλος και οικειοθελώς και φοβήθηκε ο φρουρός τότε. Έχει εκτίσει, διάβασα χθες, 18 χρόνια. Τόσο μίσος από θεολόγους; Δεν έχουν διαβάσει τον βίο του Αγίου Διονυσίου; Έστω, δεν θυμούνται πως δεν μίλησε ο Ιησούς στον ληστή δίπλα του στο Σταυρό, παρότι αυτός δεν άλλαζε γνώμη;

Είναι ή δεν είναι λοιπόν η ιδιόμορφη πανδημία αφορμή να αλλάξει στάση και να υπάρξει κυβερνητική και κρατική ευθύνη για τους φυλακισμένους; Μόνο για να αλλάζουν νόμους ενάντια στα δημόσια αγαθά την πήραν ως ευκαιρία; ΥΓ: Με τους εμβολιασμούς εκεί υπάρχει κάποιο σχέδιο;

Πρώτη δημοσίευση, 13.01.2021: Panos Kastanisios Bourdalas | Facebook.

Σημείωση: Μια πιο δουλεμένη εκδοχή της ανάρτησης εδώ από τις 12.02.2021: Φυλακές και covid-19: Ερωτήματα γενικά και σχόλια ειδικά, http://www.tomtb.com/2021/02/12/fylakes-kai-covid-19-pam/ .

Το Ίδρυμα των Καλαβρύτων

Το Ίδρυμα των Καλαβρύτων

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Η καρδιά μου από την Παρασκευή είναι στο «Ίδρυμα». Ας μιλήσουμε γι’ αυτό σήμερα. Βλέπετε μια όψη του παλιού Ορφανοτροφείου Καλαβρύτων, ακριβώς αντίθετα από την κεντρική είσοδο.

Κτίστηκε μετά το ολοκαύτωμα με επικεφαλή την Μητρόπολη. Εκεί βρήκαν καταφύγιο πολλά από τα παιδιά εκείνου του αποτρόπαιου γεγονότος. Συνεχίστηκε η λειτουργία του για κάμποσα χρόνια αργότερα. Και έκλεισε όταν η ανάγκη εξέλειπε.

Σε κάποια φάση έγινε δορυφόρο οίκημα – ίδρυμα του ΚΕΔΙΚ (Καλλιμμανοπούλειου Εκκλησιαστικού Διακονικού Κέντρου) με χρόνια πάσχοντες και μη αυτοεξυπηρετούμενους γέροντες ή μικρότερους. Πολλές και πολλοί βρήκαν εκεί εξυπηρέτηση, φροντίδα, παρέα, εκδρομές οι μη κατάκοιτοι, αγάπη. Βρήκαν και εργασία πολλές κυρίως Καλαβρυτινές και εργάζονται σε όλα τα πόστα.

Όπως όλους μας, το βρήκαν οι δύο κοινωνικές κρίσεις. Πρώτα η κρίση χρέους με μείωση της εισροής χρημάτων. Πέρισυ το κτύπησε η υγειονομική κρίση. Όλες οι κλειστές δομές βρέθηκαν και βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα. Χωρίς καμία πολιτική προετοιμασία, χωρίς προηγούμενη εμπειρία, χωρίς σημαντικές επιμορφώσεις. Αυτή ήταν η μοίρα γενικά. Δεν καταλογίζω λοιπόν ατομικές ευθύνες. Γνωρίζω από πρώτο χέρι τα πράγματα. Οι φιλοξενούμενοι έχασαν πολλές χαρές. Ναι χαρές, αλλά ζούσαν ως δύο οικογένειες στους δύο ορόφους. Οι εργαζόμενες υπερβάλανε εαυτό. Έχουν την αγάπη μου.

Εμείς σταματήσαμε τις επισκέψεις. Δεν τις σταμάτησαν όμως εξ ανάγκης οι εξωτερικοί συνεργάτες, όπως η τροφοδοσία, οι γιατροί, κλπ. Και ο κορωνοϊός έσκασε ξαφνικά. Στατιστικά ήταν αναμενόμενο. Να σταματήσουν κάποιοι να ψαχουλεύουν. Ζούμε με αυτόν. Τον βρήκαν, κι αυτό έχει σημασία, γιατί κάθε 15 μέρες έκαναν τεστ. Τώρα έχουν την αγάπη μας και τη συμπαράστασή μας, τόσο οι εργαζόμενοι, όσοι και οι τρόφιμοι. Έχω και από τις δύο μεριές «δικούς μου» ανθρώπους…
Πρώτη δημοσίευση: 12.01.2021, στην Panos Kastanisios Bourdalas | Facebook

Κοκκινομανίταρα Κερτέζης στιφάδο

Κοκκινομανίταρα Κερτέζης στιφάδο

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Ι. Εισαγωγικά

Υπάρχει μια ποικιλία μανιταριών του γένους Lactarious και της ευρύτερης τάξης Russulales τα οποία αναφύονται κάτω από κωνοφόρα δέντρα, κυρίως πεύκα. Συμβιώνουν μαζί τους. Στην Κέρτεζη τα έχουμε βρει μερικά από αυτά τα είδη κάτω από τα κωνοφόρα έλατα σε μια ευρεία ακτίνα -μέχρι και πάνω από τα 500 μέτρα- γύρω από το παλιό μοναστήρι / μετόχι της Αγίας Λαύρας (Αγίου Νικολάου του εν Μύροις) και του σημερινού εξωκκλησιού Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Αγιά Σωτήρω στην ντόπια γλωσσολαλιά). Πολλά από αυτά είναι εδώδιμα και ένα τοξικό.

Ένα από αυτά το κοκκινομανίταρο και πιο επιστημονικά Lactarious deliciosus (ή συνήθως Λακτάριος ο νόστιμος) συναντάται στα έλατα λοιπόν της Κέρτεζης. Αποτελεί ένα «…κοινό, θερμόφιλο…» και «…είναι ένα νόστιμο φαγώσιμο μανιτάρι, καρποφορεί σε μεγάλες ομάδες το φθινόπωρο και στις αρχές του χειμώνα, σε διαφόρων ειδών πεύκης (Pinus), κυρίως σε πευκοδάση…».

Συνέχεια στην Αποικία μας: Μανιτάρια Κοκκινομανίταρα Κερτέζης στιφάδο | Αποικία Ορεινών Μανιταριών (tomtb.com)