• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

    Αρχαιολογικά Γ. Ν. Παναγιωτίδης Ειρήνη Πρωτοετείς Φυσικού Πάτρας 1973
  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 635.459 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ο Καλός Άθεος… στη Φασισμός ή αυτοπυρπόληση στη «…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασίλης στη Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στη Μετανάστευση και μετανάστες απ…
    Tsekourikaifotia στη Μετανάστευση και μετανάστες απ…
    manitaritoubounou στη Μετανάστευση και μετανάστες απ…
    delfinaki στη Μετανάστευση και μετανάστες απ…
    ανωνυμος στη Αναμνήσεις από τις μακρινές ημ…
    Αλέξανδρος Παναγιωτί… στη Ναοί kitsch, λατρευτές trendy…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Οκτώβριος 2022
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Οι ωραίοι και οι γενναίοι περπατούν στα νοτιοδυτικά της Κέρτεζης

Οι ωραίοι και οι γενναίοι περπατούν στα νοτιοδυτικά της Κέρτεζης

Από το περπάτημα στη διαδρομή μίας ώρας στους πρόποδες του καστανόδασους και νότια του κερτεζίτικου Βουραϊκού στις 11 Νοέμβρη 2019-8 μερικών συναδέλφων πρωτοετών φυσικών του 1973!

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Οι κερτεζίτες είναι περιπατητές

Τα δύσκολα χρόνια το περπάτημα ήταν μέρος της καθημερινής εργασίας, όπως είναι σήμερα κυρίως στους κτηνοτρόφους. Μπορεί κάποιες φορές να μεταφέρονταν άνδρες, γυναίκες και μεγαλωμένα παιδιά είτε προς τον κάμπο είτε προς τις γύρω πλαγιές ή βουνά με υποστατικά. Στις επιστροφές όμως δούλευε πολύ ο ποδαρόδρομος.

Το κουβάλημα με τα φορτωμένα ζώα στ’ αλώνια τον Ιούλιο των δεματιών με σιτάρι ή κριθάρι, αργότερα των φασολιών και του αραποσιτιού είχε περπάτημα. Το κουβάλημα καυσόξυλων τον Αύγουστο, είτε από τον έλατο, είτε από τις καστανιές, είτε από τον κάμπο είχε παρομοίως πολύ περπάτημα. Το ίδιο με το κουβάλημα του μούστους με τα φορτωμένα με γιδιές υποστατικά μέχρι να αδειάσουν στα φρεσκοπλυμένα βαγένια. Το κουβάλημα κάθε τόσο πουρναριών για τους φούρνους το ίδιο. Τον χειμώνα το κουβάλημα «φάκνας», δηλαδή χορταριού, τριφυλλιού, κορφάδων ή άχυρου για τα ζώα στα κατώγια ομοίως…

Όμως και οι συνταξιούχοι δημόσιοι ή μη υπάλληλοι το καλοκαίρι, μαζί με όσους έκαναν διακοπές με άδειες στο χωριό δεν άφηναν το καθημερινό περπάτημα, ειδικά μόλις έπεφτε ο ήλιος γύρω στις επτά το βράδυ. Βλέπετε στην Κέρτεζη οι ανατολικές απολήξεις του Ερύμανθου και κυρίως οι Τρεις Γυναίκες, έδιναν (και δίνουν) δυο ώρες ημέρα το εσπέρας χωρίς ήλιο!

Από το Κεφαλόβρυσο, λοιπόν, μέχρι την κεντρική πλατεία χαμός. Από την κεντρική πλατεία και μέσα από την αγορά μέχρι το σχολείο το ίδιο. Πολλοί και πολλές όμως έφταναν μέχρι το «κουτί» του Αη Γιώργη (εικονοστάσι). Το πήγαινε – έλα κρατούσε τουλάχιστον δυο ώρες, ενώ οι χαιρετούρες δεν σταματούσαν. Τώρα όμως η κωμόπολη έγινε χωριό, λίγες οι παρέες και λιγότερα τα περπατήματα. Αυτά γίνονται πλέον με το ξημέρωμα από τους συνταξιούχους και παραθεριστές σε γοργό ρυθμό, ενώ το βράδυ σε αργό, όπως παλιά.

ΙΙ. Εκεί που έτρεχε η καλλίφωνη Καλλιστώ

Η περιοχή για το περπάτημα και το τραγούδι έχει στην περιοχή μας ένα αρχαίο μύθο. Από τον μύθο, λοιπόν της καλλίφωνης Καλλιστούς, που έτρεχε στα δυτικά βουνά της Κέρτεζης, πήραν αυτά το όνομα Καλλιφώνια όρη.

Η πρόταση για την μεγάλη διαδρομή στις 13 Αυγούστου 2022.

Κατά το 1835, που ιδρύθηκαν οι δήμοι στην παλαιά Ελλάδα, δημιουργήθηκε και στην Κέρτεζη (για λίγα χρόνια – κατάργηση το 1841) δήμος με το όνομα «Δήμος Καλλιφωνίας».  Είχε σήμα την «αηδόνα επί πλατάνου»! Όταν όμως το 1870 ξαναδημιουργήθηκε, είχε το ίδιο μεν όνομα, αλλά πλέον έφερε ως σήμα την καλλίφωνη Καλλιστώ επί βράχου! Περιελάβανε επίσης τα χωριά Σαββανοί (κατόπιν Καλλιφώνιο), Λαγοβούνι, Συρμπάνι (Πριόλιθος) και Κάνδαλος.

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βλέπουμε τα εξής συνοπτικά: «Στην Ελληνική Μυθολογία η Καλλιστώ φέρεται ως κόρη του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα. Το όνομά της προήλθε από την ελληνική λέξη κάλλος, που σημαίνει ομορφιά, ωραιότητα. Καλλίστη=ωραιοτάτη, η ομορφότερη.

Η Καλλιστώ ήταν επίσης γνωστή ως μια από τις Νύμφες που είχαν δώσει όρκο παρθενίας και συνόδευαν την Παρθένο θεά Άρτεμη. Συνδέθηκε με τον Δία και γέννησε μαζί του τον μεγάλο ήρωα της Αρκαδίας, τον Αρκάδα. Ίσως η Άρτεμις που νευρίασε, την μεταμόρφωσε σε άρκτο (αρκούδα). Η Μαία τότε ανέλαβε τον μικρό Αρκάδα για να τον προστατέψει.

Κατά μια εκδοχή, η Καλλιστώ, από σχέση της με τον θεό Ερμή ή τον Δία, γέννησε και τον «τραγοπόδαρο» θεό Πάνα».[1]

Γνωρίζουμε ήδη ότι στην αρχαία πόλη Κύναιθα, την 5η των Αρκάδων, που κτίστηκε σε κάποια ευάερη, ευήλια και προστατευόμενη πλαγιά της σημερινής κοιλάδας του Ερασίνου – Βουραϊκού ποταμού και κοντά σε πηγές λάτρευε τόσο τον Δία, την Άρτεμη και τον Διόνυσο. Ας δούμε κάποια στοιχεία γιατί ο μύθος της καλλίφωνης Καλλιστούς την θέλει στην περιοχή της σημερινής Κέρτεζης και να περιτριγυρίζει τα εξ αυτής ονομασθέντα «Καλλιφώνεια όρη».

1) Ο Παυσανίας[2] γράφει:«…’’κάποιοι Αρκάδες στην καταγωγή που ονομάζονται Κυναιθαείς αφιέρωσαν στην Ολυμπία το άγαλμα του Δία μ’ έναν κεραυνό στο κάθε χέρι. Η χώρα τους απέχει σαράντα στάδια από τους Λουσούς (1 στάδιο = 185 μέτρα) και στην αγορά τους έχουν στήσει βωμούς θεών και ανδριάντα του Αυτοκράτορος Ανδριανού.

Το πιο αξιόλογο που διαθέτουν είναι το ιερό Διονύσου, όπου κάθε χειμώνα τελούν γιορτή, στην οποία οι άνδρες αλείφουν το σώμα τους με λάδι και παίρνουν από το κοπάδι βοδιών, όποιον ταύρο βάλει ο Θεός μπροστά τους και τον φέρνουν στο ιερό. Η θυσία αυτή συνηθίζεται σ’ αυτούς. Δύο στάδια μακριά από την πόλη υπάρχει πηγή με κρύο νερό και πάνω απ’ αυτή πλάτανος. Όποιος έχει πληγωθεί από λυσσασμένο σκυλί ή έχει άλλη πληγή μπορεί να θεραπευτεί, αν πιεί από το νερό της. Εκ αιτίας αυτού λένε την πηγή Άλυσο.

Φαίνεται λοιπόν ότι το Αρκαδικό νερό κοντά στη Φενεό, που ονομάζεται Στύγα προξενεί αφανισμό των ανθρώπων και η πηγή των Κυναίθων αποτελεί αντίβαρο ευεργεσίας προς το κακό της Στύγας” …»[3].

2) «Κατά μία εκδοχή η τοποθεσία αυτή (της Κέρτεζης) βρισκόταν η Κύναιθα, η βορειότερη πόλη της Αρκαδικής Αζανίδος.[4] Ο Γ.(άννης) Πίκουλας, μετά από μελέτη του οχυρού που βρίσκεται στην περιοχή Ράχη Ρουμάνη, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ‘’χρονολογείται στα Ελληνιστικά χρόνια και πιο συγκεκριμένα στον 3ο π. Χ. αιώνα (περίπου 230π. Χ.) όταν στην περιοχή έγιναν πάμπολλες συγκρούσεις κατά τη διαμάχη μεταξύ Σπάρτης, Αιτωλών και Αχαϊκής Συμπολιτείας..’’[5]…».[6]

3) Το αρχαιότερο εύρημα στην Κέρτεζη, είναι ένα χάλκινο ειδώλιο, το οποίο βρέθηκε το έτος 1927 στο χώρο του Νεκροταφείου. Τον τρόπο εύρεσής του, τον παραθέτουμε όπως τον περιγράφει ο Αρχαιολόγος Αλέξιος Φιλαδελφεύς στην εφημερίδα ‘’Πατρίς’’ Σάββατο 13 Οκτωβρίου 1928.

Μεταξύ άλλων για την Κέρτεζη γράφει: ‘’Στην Κέρτεζη προβάλλει σεπτόν ερείπιον, με τυμπανοειδή τρούλον, ο πανάρχαιος ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Πέρισυ (το 1927) δε απεστάλει ενταύθα (στην Κέρτεζη) ο αρχιτέκτων βοηθός του κ. Ορλάνδου επί της αναστηλώσεως εν τω Υπουργείω Παιδείας κ. Ορλάνδου κ. Ευγένιος, ο οποίος τον εστερέωσεν προσωρινώς, πάντοτε με μερικάς δοκούς δεξιά και αριστερά…

Αλλά καθώς έσκαψεν πλησίον του Ναού δια να τοποθετήση εν είδει αντιρίδας δοκόν, αίφνης εκ του λάκκου ανεπίδησεν εν χαλκούν Αγαλματίδιον εκ του τύπου των προϊστορικών ή Αρχαϊκών, τα οποία άλλοι χρονολογούν εις την δευτέραν χιλιετηρίδα προ Χριστού και άλλοι εις τον 8ον ή 9ον αιώνα προ Χριστού… Εις βάθος τριών μέτρων ανεύρομεν εν αρχαίον θεμέλιον με μεγάλους λίθους εκτισμένον, και το οποίον δεν είναι απίθανον να είναι τοίχος του ιερού, εις το οποίον να ανήκε το ανευρεθέν ειδώλιον…’’.

Πρόκειται για χάλκινο αγαλμάτιο γυμνής γυναικός ύψους 0,10μ. Η μορφή φέρει στην κεφαλή της αγγείο, το οποίο κρατούσε πιθανόν με το δεξί χέρι, ενώ ακουμπούσε το αριστερό στα ισχία της. Χρονολογείται στο 750-700 π. Χ. Το εν λόγω αγαλματίδιον φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών,  με αρ. ευρετηρίου του Εθνικού Αρχ/κού Μουσείου Χ 15129.

4) «…Όταν ο Αρκάς μεγάλωσε, μια μέρα που πήγε στο δάσος για να κυνηγήσει, είδε τη μεταμορφωμένη σε αρκούδα μητέρα του –που διατηρούσε όμως ανθρώπινη σκέψη και νόηση– και ετοιμάστηκε να την τοξεύσει. Τότε ο Δίας για να αποτρέψει τη μητροκτονία, τον μεταμόρφωσε σε αρκουδάκι κι έτσι ο Αρκάς αναγνώρισε τη μητέρα του. Επειδή όμως ο Δίας φοβήθηκε την οργή της Ήρας, τους μετέφερε και τους δύο στον ουρανό και τους μεταμόρφωσε σε αστερισμούς, βάζοντας τον Αρκτούρο να τους προστατεύει. Από τότε η Καλλιστώ είναι η Μεγάλη Άρκτος και ο Αρκάς η Μικρή Άρκτος.

Για τους αρχαίους Αρκάδες η Καλλιστώ ήταν εθνική ηρωίδα, την οποία και τιμούσαν παρά τον Ναό της Άρτεμιδος, όπου βρισκόταν και ο τάφος της. Ήταν μητέρα του βασιλέως Αρκάδα, από τον οποίο πήραν το όνομά τους οι Αρκάδες. Οι Τεγεάτες μάλιστα είχαν αφιερώσει ναό στην Καλλιστώ μαζί με λατρευτικό άγαλμα στους Δελφούς».[7]

5) Ο 1ος ιστοριοδίφης της Κέρτεζης, Γεώργιος Β. Σχοινάς, παρότι το υλικό των ερευνών του, των θεωρήσεων και των εικασιών του είναι και διάσπαρτο και όχι πλήρως διασταυρωμένο, αξίζει όμως να το έχουμε υπόψη μας. Γράφει λοιπόν σχετικά με τη σχέση της σημερινής τοποθεσία «Καλόγερος» στο νοτιοδυτικό καστανόδασος με τον μύθο της Καλλιστούς.

«Ο Καλόγερος. Υπάρχει εκεί εις την γενέτειραν μία εκτεταμένη βουνοπλαγιά εις τα Ν. Δ. της περιοχής που λέγεται ‘’Καλόγερος’’. Η λαϊκή παράδοσις αναφέρει, ότι στα παλιά χρόνια και εσχάτως ενίοτε, ενεφανίζετο εκεί ρασοφορεμένος καλόγερος, πανύψηλος, μεσόκοπος και ‘’εχάλαγε τον κόσμο’’ με τα τραγούδια του, ψαλσίματά του. Έτρεχε και επάνω – κάτω. Φάντασμα ήτο, αν και όχι κακοποιόν, μπορεί να ήτο κάποιος κολασμένος.

Τώρα ο καλόγερος αυτός υπάρχει ακόμη, αλλ’ ως απλούν τοπωνύμιον[8] και δεν ακούονται πλέον εκεί φωνές και αντάρες, αλλ’ ούτε και η παρουσία του…

Εξετασθήτω νυν και ο επιχωριάζων παράλληλος αρχαίος μύθος της Καλλιστούς, θα διαπιστώσετε ότι δεν διαφέρει βασικώς από τον νεώτερον Καλόγερον της Κερτέζης, είναι μάλλον απαράλλακτος. ‘’Άλλαξε βέβαια ο Μανωλιός’’, δηλαδή η αφηγηματική διατύπωσις, αλλ’ απλώς ‘’έβαλε τα ρούχα του αλλοιώς’’, τίποτα παραπάνω ή παρακάτω. Τα ίδια μυθικά υλικά, τα ίδια μυθικά στοιχεία. Ο μύθος είναι ένας ενιαίος και ο αυτός από της απωτάτης αρχαιότητος μέχρι του νυν.

Κατ’ αρχάς Καλλιστώ και Καλόγερος είναι μία διαχρονική προσωπικότητα και όχι δύο άσχετοι και διαφορετικαί. Και πως άλλαξε φύλλον; Απλούστατα η λέξις ‘’καλλίγηρις’’[9] των αρχαίων ήλθε εποχή, λόγω εκπαιδευτικής καταπτώσεως, που δεν εταίριαζε με τα φωνητικά μέτρα των νεωτέρων Κερτεζιτών και την μετέτρεψαν εις ‘’καλόγερον’’. Μαζύ με την παραχάραξιν του ονόματος, άλλαξε φραστικώς και το φύλον του κεντρικού μυθολογικού ήρωος και από ‘’καλλίγηρις’’ έγινε ‘’καλόγερος’’…

ΙΙΙ. Δημιουργία πολλών περιπατητικών διαδρομών για επισκέπτες

Πριν τρία χρόνια (2019) το Περιβαλλοντικό Κέντρο Κλειτορίας-Ακράτας (όπως τότε ονομαζόταν) αποφάσισε να εντάξει και την Κέρτεζη στο πλαίσιο των διδακτικών του αναγκών. Μου ζήτησαν να περπατήσουμε κάποιες απ’ αυτές, πράγμα το οποίο έγινε με όλη την ομάδα που ήλθε στην Κέρτεζη. Δυστυχώς τα συνεχή lock down και η δήθεν τηλ-εκπαίδευση ανέστειλαν τις διαδικασίες.

Μια τέτοια διαδρομή ατύπως περπατήσαμε με μια ομάδα συμφοιτητών μου φυσικών από το πρώτο έτος στο Πανεπιστήμιο Πατρών του 1973 την προηγούμενη χρονιά. Απ’ αυτή προέρχονται και οι σχετικές φωτογραφίες. Έκτοτε σχεδιάζω διάφορες διαδρομές με εκπαιδευτικό, λαογραφικό και ιστορικό ενδιαφέρον για κάθε ηλικία.

Η αλήθεια είναι ότι ατύπως περπατιούνται διάφορες διαδρομές τα τελευταία χρόνια. Η δημιουργία όμως του περιπατητικού και ορειβατικού συλλόγου φέτος με την ειδική ονομασία «Τρεις Γυναίκες» ήδη ανοίγει και πολλαπλασιάζει αυτές τις δυνατότητες. Στις 13 Αυγούστου, Σάββατο πρωί, θα πραγματοποιηθούν δύο διαδρομές κυκλικών διαδρομών.

Το σήμα του νεοφανούς Συλλόγου.

Θα ξεκινήσουν και οι δύο από την κεντρική πλατεία και θα καταλήξουν εκεί.

Η μικρή διαδρομή, πρόταση του αρθρογράφου για τις 13 Αυγούστου 2022.

Μία για τους/τις «ωραίους» στα νοτιοδυτικά και νότια του οικισμού της Κέρτεζης, η οποία θα περάσει από πολλά ενδιαφέρονται σημεία. Η διαδρομή θα γίνει κατά την αντίθετη φορά των δεικτών του ρολογιού (αριστερόστροφη). Θα υπάρξει και σχετική ξενάγηση. Θα διαρκέσει περί τη μία και μισή ώρα, πέραν του χρόνου των ξεναγήσεων.

Τα ενδιαφέροντα σημεία που θα περάσει είναι κατά σειρά: Κεντρική πλατεία, εθνικός Πύργος, Κεφαλόβρυσο,

Από την περιοδεία των πρωτοετών φυσικών του 1973, στις 11 Νοέμβρη του 2018 στην Κέρτεζη. Εδώ ξενάγηση για τα νερά του Κεφαλοβρύσου.

Αη Γιάννης, νότια δεξαμενή νερού, καρβελοχείμαρρος Ελά, παλιά οδός προς Φροξυλιά, δασικός δρόμος στο καστανόδασος που τέμνει το Κουτσουβέρι, Κοτσάνη Καστανιές, Άγιοι Θεόδωροι, μύλος Μπουμπά, Βουραϊκός, Καλογερικός μύλος, δίδυμοι μύλοι, απαρχές του Βουραϊκού, τοποθεσία τούρκικου τζαμιού, οικία Βοεβόδα (έως το 1780), κεντρική πλατεία/

Η μεγάλη διαδρομή θα είναι ορειβατική, θα αφορά τους/τις «γενναίους» και υπολογίζεται να διαρκέσει περί τις πέντε ώρες. Πιθανά θα γίνει και ξενάγηση σε κάποια σημεία. Η φορά θα είναι όπως αυτή που κινούνται οι δείκτες του ρολογιού (δεξιόστροφη).

Στην αφετηρία η διαδρομή αυτή θα είναι ακριβώς η αντίθετη με την προηγούμενη έως τη συνάντηση της παλιά οδού για Φροξυλιά. Στη συνέχεια οι βασικοί κόμβοι θα είναι: Καλόγερος/Αγία Τριάδα, στου Κάρα τα βράχια, πηγή Φροξυλιάς, καλύβα του Σουγλή, Φτερόλακκα της Καρβελούς (κορυφογραμμή Καρβελούς), Πετράλωνα, Μεγάλο Έλατο, Μελισσότρουπα (κορυφογραμμή Αλογόραχης), Καπρίβαινα/πηγή, λαγκαδιά Κλόκοβας, καλύβα Μερεντίτη, Μεταμόρφωση του Σωτήρος/Νερομάννα, θέση παλαιού Ι. Μετοχίου του Αγίου Νικολάου (Αγίας Λαύρας) αφετηρία παραπόταμου Λίθου ή Μοναστηριά, πηγή Κυρά-Μαριώ, Λίθος, υδατοδεξαμενές στα επάνω Αλώνια/ Κοζίτσα, Άγιος Παντελεήμων, κεντρική πλατεία.

Καλή επιτυχία!

*  Ο Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κέρτεζη. Είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός ως φυσικός, πτ. θεολογίας, συγγραφέας και ειδικός ερευνητής της Κέρτεζης.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη στή του αρθρογράφου «Βουραϊκές νύξεις» στις σελ. 10 και 11, της ΩΡΑΣ των ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ, αρ, φ. 55, Ιούλιος 2022(04.08.2022). Η επόμενη φωτογραφία από την κορυφή της 1ης σελίδας:

UP DATE, 05.08.2022: Προστίθεται και φωτογραφικές απεικονίσεις του άρθρου κατά σειρά σελ. 10-Ι, σελ. 10-ΙΙ και σελ. 11.

Μέρος της άνω αριστερά 1ης σελίδας, όπου και διαφημίζεται το εν λόγω άρθρο.

[1] ΠΗΓΗ: Καλλιστώ (μυθολογία) – Βικιπαίδεια (wikipedia.org).

[2] Παραπομπή στο εν λόγω απόσπασμα: «Στο ‘’Ελλάδος περιηγήσεις, ΑΡΚΑ-ΔΙΚΑ’’, παρ. 19».

[3] Ανδρέας Χρυσ. Βορύλλας, ΚΕΡΤΕΖΗ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΗΣ…, ό. π., σελ. 15-16.

[4] Παραπομπή στο εν λόγω απόσπασμα: «Γ. Α. Παπαοικονόμου, ‘’Η Κύναιθα και οι Κυναιθείς εις τον Πολύβιον’’, Επετηρίς των Καλαβρύτων, 1, Αθήνα 1969, σ. 105».

[5] Γάννης Αντ. Πίκουλας, «Το οχυρό στην Κέρτεζη Καλαβρύτων», εφημ. «Φω-νή των Καλαβρύτων» (Αύγουστος 1989), σ. 1, 4.

[6] Γιούλα Γ. Κωνσταντοπούλου, Ο ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΗΣ ΤΗ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΡΤΕΖΗ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ, ΑΘΗΝΑ 1999, σελ. 10.

[7] ΠΗΓΗ: Καλλιστώ (μυθολογία) – Βικιπαίδεια (wikipedia.org).

[8] Έχει κτιστεί πριν δύο δεκαετίες από τον ιδιώτη ‘’Ζέκιο’’ το ξωκκλήσι επ’ ονόματι της Αγίας Τριάδος και λειτουργεί την Δευτέραν του Αγίου Πνεύματος.

[9] «‘’Καλλίγηρις’’, λέξις αρχαιοελληνική, επώνυμος της Καλλιστούς, σημαίνουσα Καλλίφωνος. Η λέξις ‘’καλλίγηρις’’ είναι συντεθειμένη εκ δύο λέξεων, ήτοι εκ της λέξεως ‘’καλή’’, που σημαίνει ωραία και της λέξεως ‘’γήρις’’, που σημαίνει φωνή. Ώστε ‘’καλλίγηρις’’ = καλλιφωνία και έτσι Καλλιφωνία ελέγετο παλαιότερα η Κέρτεζη [= Ορθότερα: Καλλιφωνία ελέγετο ο πρώην δήμος με όλα τα χωριά της δυτικής Κοιλάδας του Ερασίνο / Βουραϊκού ποταμού με έδρα την Κέρτεζη]. Εις τα επίσημα έγγραφα η Κέρτεζη εγράφετο ‘’Κέρτεζη Καλλιφωνίας’’, τώρα κακώς γράφουν σκέτα Κέρτεζη….».

Πρόλογος για: «Από την Αχαϊκή γη έως του κόσμου τα πέρατα»

Πρόλογος για: «Από την Αχαϊκή γη έως του κόσμου τα πέρατα»

[Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα, εκδόσεις Αρμός 2022]

Του Θανάσης Ν. Παπαθανασίου*

Διαβάζουμε μερικές φορές σε βιβλιοπαρουσιάσεις και βιβλιοκρισίες, ότι κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο συντίθεται από κείμενα «άνισα». «Άνισα», υπό την έννοια ότι έχουν ποικιλία θεμάτων και ποικιλία χαρακτήρα, όπως π.χ. αφηγήσεις μαζί με μελετήματα. Το βιβλίο αυτό του Παναγιώτη Μπούρδαλα σίγουρα αξίζει στο έπακρο αυτόν τον χαρακτηρισμό. Είναι κυριολεκτικά πολυαξονικό.

   Μα τότε, υπάρχει άραγε κάτι που δένει αυτά τα κείμενα;

   Η απάντησή μου είναι πως ναι. Τα κείμενα τα τόσο ποικίλα τα δένει μια πολύτιμη οπτική: Η κατανόηση του τοπικού ως υποστασιοποίησης του οικουμενικού. Δίχως την τοπική, ενσώματη, ιδιαίτερη πραγμάτωση, το οικουμενικό γίνεται φάντασμα. Χωρίς την ανοιχτωσιά στο οικουμενικό, το τοπικό γίνεται φυλακή. Ο τόπος σου λοιπόν και οι άνθρωποί σου αληθεύουν ως ο τρόπος δεξίωσης του πανανθρώπινου. Σπουδαίοι τόποι και σπουδαίοι άνθρωποι είναι εκείνοι, στων οποίων την ταυτότητα οι αεραγωγοί για το πανανθρώπινο είναι δομικά στοιχεία˙ όχι ενδεχόμενες, κατοπινές προσθήκες.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ στην ΑΠΟΙΚΙΑ ΟΡΕΙΝΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ: http://www.tomtb.com/2022/05/11/perata-prologo-thannpapathan/2/.

Τιμήθηκε φέτος ο Αναγνώστης Στριφτόμπολας;

Τιμήθηκε φέτος ο Αναγνώστης Στριφτόμπολας;

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Συνοπτική βιογραφία του

   Ξεκινάμε με ένα ερώτημα. Αυτό δεν αποτελεί μόνο έναν ευφυή τίτλο, ώστε να προσελκύσει το αναγνωστικό κοινό. Αποτελεί σ’ ένα βαθμό και ένα αληθινό-πραγματικό ερώτημα. Η αλήθεια είναι ότι ο κερτεζίτης Δημήτριος Αναγνώστης Στριφτόμπολας, που γεννήθηκε (1778) και μεγάλωσε στην Κέρτεζη Καλαβρύτων, με καταγωγή του πατέρα του Αργύρη Δημ. Στριφτόμπολα από το Μεσορρούγι, ήταν μια πολύπλευρη φυσιογνωμία.

   Γεννήθηκε σε μια δεκαετία που αποτελούσε το τέλος των Ορλωφικών, με τους γονείς του να έχουν βρει καταφύγιο στην πλούσια και σχετικά οχυρωμένη τότε Κέρτεζη, σχεδόν με το τέλος ως έδρα του τότε μεγάλου Καζά των Καλαβρύτων.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ στην ΑΠΟΙΚΙΑ ΟΡΕΙΝΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ: http://www.tomtb.com/2022/05/02/timi-anagn-striftobola-pam/2/.

Η καλλίφωνη Καλλιστώ και ο περιπατητικός σύλλογος Κερτέζης

Η καλλίφωνη Καλλιστώ και ο περιπατητικός σύλλογος Κερτέζης

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Ι. Εισαγωγικά

Στις μέρες μας ήδη ξεκίνησε ένας σύλλογος, κυρίως νεανικός, περιπατητικός και ορειβατικός. Δέχτηκα από μέλος που ξεκίνησε την αρχική πρωτοβουλία μία πρόσκληση – πρόκληση για μια πιθανή πρόταση ονομασίας του. Μια ονομασία που να παραπέμπει σε μια τοπική ιστορία ή μύθο ή θρύλο. Και είπα ναι θα το σκεφτώ. Έτσι το σημερινό άρθρο θα εξηγήσει την πρότασή μου: «Η καλλίφωνη Καλλιστώ – περιπατητικός και ορειβατικός Σύλλογος Κερτέζης».

ΙΙ. Αρχαία ευρήματα στην Κέρτεζη και η Κύναιθα

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο βλέπουμε τα εξής συνοπτικά: «Στην Ελληνική Μυθολογία η Καλλιστώ φέρεται ως κόρη του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα. Το όνομά της προήλθε από την ελληνική λέξη κάλλος, που σημαίνει ομορφιά, ωραιότητα. Καλλίστη = ωραιοτάτη, η ομορφότερη.

Σημείωση από τΜτΒ: Η ονομασία αυτή δεν επιλέχθηκε τελικά.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ στη σελίδα 2: Η καλλίφωνη Καλλιστώ και ο περιπατητικός σύλλογος Κερτέζης | Αποικία Ορεινών Μανιταριών | Σελίδα 2 (tomtb.com).

Περί της στρατιωτικής εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία και οι Εκκλησίες

Περί της στρατιωτικής εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία και οι Εκκλησίες

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

  Ως κεραυνός εν αιθρία έπεσε για τους πολλούς η σχεδιασμένη στρατιωτική επίθεση της σύγχρονης Ρωσίας του 21ου αι., επί του «τσάρου» Βλαντίμιρ Πούτιν, στην σύγχρονη Ουκρανία. Μια Ουκρανία που βολοδέρνει πολιτικά και σε περίεργα λημέρια. Αφορμές για την επίθεση υπάρχουν πολλές. Όμως, όπως γνωρίζουμε από την ιστορία, αυτές δεν ταυτίζονται με τις αιτίες.

   Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και του «Συμφώνου της Βαρσοβίας», η στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ, όχι μόνο δεν αυτοδιαλύθηκε, αλλά επεκτείνεται ανατολικά της Ευρώπης, σε χώρες που το ζήτησαν στην μετασοβιετική εποχή. Αυτό βεβαίως δεν ήταν μόνο θέμα δυτικής προπαγάνδας, ούτε καν η κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Η Ουκρανία είχε μείνει έξω απ’ αυτή την επέκταση του ΝΑΤΟ, μετά την «Συμφωνία του Μίνσκ».

   Όμως: «…ωστόσο, το Κίεβο και όχι η Μόσχα ευθύνεται για τη συστηματική ναρκοθέτηση των συμφωνιών. Σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι κενό γράμμα. Είναι ενδεικτικό πώς από τους 14.000 περίπου νεκρούς αυτά τα οκτώ χρόνια, οι περισσότεροι πέθαναν μετά την υπογραφή των συμφωνιών…».[1] Στην αρχή του άρθρου του σημειώνει ο ίδιος αρθρογράφος:

   «…Υπογράφτηκαν το 2014 και 2015 στην πρωτεύουσα της Λευκορωσίας. Η αναγνώριση από την Ρωσία την Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου της ανεξαρτησίας των δημοκρατιών του Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ σίγουρα έβαλε το τελευταίο καρφί στο φέρετρο των συμφωνιών….».

   Αυτή η ακύρωση στην πράξη είχε ως βάση την υπερβολική μέχρι φασιστική πίεση και «πνίξιμο» σε πολλούς ρωσόφωνους της Ουκρανίας που είναι και ρωσόφιλοι. Το αντάρτικο κίνημα από τότε είναι σε εξέλιξη σε δύο απ’ αυτές τις νοτιοανατολικές περιοχές της Ουκρανίας (Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ). Την αυτονομία-ανεξαρτησία τους, σχεδόν χωρίς να χυθεί αίμα, αποδέχτηκε το Κρεμλίνο ως ανεξάρτητες περιοχές και τις ενέταξε στη ρωσική ομοσπονδία με την εισβολή! 

   Πάντως, οφείλουμε να συμφωνήσουμε, ότι πρόκειται για τον πρώτο ουσιαστικά ενδο-ευρωπαϊκό πόλεμο (μεταξύ ευρωπαϊκών ανεξάρτητων κρατών) από την εποχή του Β’ παγκοσμίου πολέμου και ο κίνδυνος να είναι η αρχή ενός 3ου παγκοσμίου πολέμου δεν μπορεί να αποκλειστεί. Βεβαίως είχαμε από την ασιατική Τουρκία εισβολή στη βόρεια Κύπρο το 1974,[2] αλλά και την διάλυση της Νέας Γιουγκοσλαβίας – Σερβίας (επί Μιλόσεβιτς) το 1999 κυρίως από τις ΗΠΑ (επί Κλίντον).[3] Όμως δεν ήταν ανοικτά ενδο-ευρωπαϊκοί πόλεμοι. Μπορούμε να πούμε τελείως συνοπτικά ότι αυτός ο πόλεμος της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας είναι μια αποτυχία τόσο του γενικότερου ευρωπαϊκού ανθρωπιστικού ρεύματος, όσο και του εθνικιστικού ορθόδοξου ρεύματος.

Η συνέχεια στην ΑΠΟΙΚΙΑ ΟΡΕΙΝΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ: Περί της στρατιωτικής εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία και οι Εκκλησίες | Αποικία Ορεινών Μανιταριών (tomtb.com) .

Απογραφικά της νοτιοδυτικής κοιλάδας του Βουραϊκού

Απογραφικά της νοτιοδυτικής κοιλάδας του Βουραϊκού

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι) Εισαγωγικά

Είναι γνωστό ότι ήδη η Χώρα μας δεν είναι ομοιόμορφη γεωφυσικά και ισοκατανεμημένη πληθυσμιακά, όχι μόνο λόγω της λεγόμενης αστυφιλίας, αλλά και λόγω της γεωφυσικής της ιδιαιτερότητας. Κύρια χαρακτηριστικά της η ορεινότητα που την τέμνει κατά κάποιο τρόπο από τη δύση προς την ανατολή την Μακεδονία και τη Θράκη, αλλά και την επιμήκη Κρήτη. Αντίθετα ο κεντρικός της κορμός χωρίζεται σχεδόν από βορρά προς νότο και την διαχωρίζει σε ανατολική και δυτική Ελλάδα, όπως και την Πελοπόννησο. Έτσι θα μπορούσαμε να πούμε σχηματικά ότι χωρίζεται απογραφικά στις εξής πληθυσμιακές ομαδοποιήσεις: αστικότητα, πεδινότητα, παραλιακότητα, ορεινότητα και νησιωτικότητα. Είναι γνωστό πως από τη δεκαετία του 1950 με την βιομηχανική και όχι μόνο αστικοποίηση έπαθαν την μεγαλύτερη απογραφική μείωση οι πληθυσμοί τόσο της νησιωτικότητας, όσο και της ορεινότητας. Εμείς, ως πρώην επαρχία Καλαβρύτων, έχουμε υποστεί καίρια πλήγματα. Και αυτά δεν λένε να τελειώσουν.

Η Χώρα μας πέρασε στον εικοστό αιώνα τον βαλκανικό πόλεμο, εκστρατείες σε ξένες χώρες (Κριμαία, Κορέα, κλπ), δύο παγκόσμιους πολέμους, πανδημίες, κατοχή, δικτατορίες, πτωχεύσεις, δάνεια, μνημόνια, μεταναστεύσεις, πονηρά ενδιαφέροντα… Η ορεινότητα όμως, παρά τον υπερπληθυσμό, βοήθησε πολλαπλά. Κυρίως κράτησε στην επιβίωση το μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού μετά την ελληνική επανάσταση και του έδωσε τη δυνατότητα στο 2ο μισό να ορθοποδήσει, παρότι δεν έγινε με δίκαιους όρους στα διάφορα κοινωνικά στρώματα.

Σε τούτη την παρέμβασή μας θα σημειώσουμε στοιχεία απογραφικά, θα υπογραμμίσουμε θετικές και αρνητικές παρεμβάσεις και θα κλείσουμε με κάποιες συνοπτικές σκέψεις για το μόνιμο πληθυσμό, αλλά και τον διερχόμενο, στη νοτιοδυτική κοιλάδα του Βουραϊκού.

Η συνέχεια στην Αποικία Ορεινών Μανιταριών (tomtb.com)

Με αφορμή το άγαλμα του Στριφτόμπολα στο Λεβίδι – Παρουσίαση του βιβλίου για το 1821 του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Με αφορμή το άγαλμα του Στριφτόμπολα στο Λεβίδι – Παρουσίαση του βιβλίου για το 1821 του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

Από την Ελισάβετ Καπαγερίδου*

Πάντα αγαπούσα τα βουνά. Ίσως επειδή γεννήθηκα στους πρόποδες του Πάικου. Ίσως επειδή πάνω στα ελεύθερα βουνά της Ελλάδας πολέμησαν οι Έλληνες για ελευθερία. Έχουν μια περηφάνεια τα βουνά μας όπως ορθώνονται προς τον  ουρανό. Αψηφούν την ισοπεδωτική βαρύτητα, αψηφούν και το βαρύ πόδι του κατακτητή. Σε καλούν να πετάξεις ψηλά σαν αετός, να σκαρφαλώσεις στις κορυφές τους τις αδούλωτες. Η θάλασσα μαζί με τα βουνά σφράγισαν τον άνθρωπο τούτης της πατρίδας. Μυστηριακή και απρόβλεπτη η θάλασσα, ανυπότακτα και αγέρωχα τα βουνά. Η συνύπαρξη αυτών των στοιχειών γέννησαν ποιητές, γέννησαν και πολεμιστές. Γέννησαν, γεννούν και θα ξαναγεννήσουν.

Η συνέχεια στην Αποικία Ορεινλων Μανιταριών (tomtb.com)

Οι ιστορικές και γεωφυσικές απαρχές του Βουραϊκού

Οι ιστορικές και γεωφυσικές απαρχές του Βουραϊκού

Βουραϊκός: Στην περιοχή της Κάτω Παναγιάς στην είσοδο της στενόχωρης κοιλάδας της Κέρτεζης

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Εισαγωγικά

Ας μιλήσουμε αυτή τη φορά για την κοιλάδα του Ερασίνου – Βουραϊκού από την πλευρά των νερών, αφού αποτελεί ακόμα μια καλλιεργητική κοιλάδα, την μεγαλύτερη στον ορεινό διευρυμένο δήμο Καλαβρύτων. Ο Γ. Παπανδρέου με την γλώσσα της εποχής την χαρακτηρίζει ως εξής: «Ποταμία κοιλάς του Ερασίνου (κάμποι Συρμπανίου, Κερτέζης, Βυσωκάς, Καλαβρύτων)»[1]. Μιας κι έχει ανοίξει και η συζήτηση για νέα θεσμική αναδιανομή της γης (2ος αναδασμός) ας δούμε δύο πλευρές της υδρευτικής της διάστασης. Να ξεκινήσουμε με τη θεωρία της λίμνης και το άδειασμα των νερών της, τη δημιουργία του νέου ποταμού (Ερασίνου) με τις ονομασίες αργότερα και ως Καλαβρυτινού ποταμού και εδώ και εκατό χρόνια με την ενιαία ονομασία Βουραϊκός ποταμός μέχρι τις απαρχές του.

Όταν η λίμνη άδειασε οριστικά πλέον στις «Πόρτες», δημιουργήθηκαν αρχικά άναρχες ροές των μεγάλων και μικρών πηγών, αλλά και των καταρρακτωδών βροχών και των υγροποιημένων χιονιών στα νοτιοδυτικά της σημερινής έδρας του δήμου. Οι άναρχες ροές δημιούργησαν το σχετικά επίπεδο οροπέδιο ανάμεσα στους ορεινούς όγκους, αλλά και αρκετές επικλινείς επίπεδες λάκκες από τη Ζαχλωρού μέχρι την Κέρτεζη. Στους αιώνες που πέρασαν η κοιλάδα πήρε το σημερινό της σχήμα και το Καλαβρυτινό ποτάμι χάραξε τις οριστικές του διαδρομές.

Η συνέχεια εδώ: 2

Πολύτιμη και ευπρόσιτη ιστορική πηγή: Όταν παιδεία και ποίηση συναντούν την επανάσταση 1821

Πολύτιμη και ευπρόσιτη ιστορική πηγή

(Βιβλιοπαρουσίαση στην Κέρτεζη 8.8.2021 του νέου βιβλίου του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα με τίτλο «Όταν παιδεία & ποίηση συναντούν την επανάσταση 1821» και υπότιτλο «Ανάμεσα στα βουνά και την Κέρτεζη», εκδόσεις Αρμός 2021)

Του Φίλιππου Σαρδελιάνου*

Όσο πια στενά-τοπικά είναι τα πλαίσια του θέματος που πραγματεύεται ένα βιβλίο τόσο πιο δύσκολη είναι η καταγραφή του υλικού για αυτό.

Το πρόβλημα κάθε ερευνητή είναι ότι το υλικό που αναζητεί είναι διάσπαρτο σε πολλές διαφορετικές πηγές, σε βιβλιοθήκες, σε αρχεία, σε ιδιωτικές συλλογές. Και χρειάζεται επίμονη έρευνα καταγραφή και αποκωδικοποίηση αυτού του διάσπαρτου υλικού για να μελετηθεί και καταγραφεί η ιστορία ενός τόπου, όπως εν προκειμένω, της Κέρτεζης και να γίνουν γνωστά τα πρόσωπα και οι φορείς που πρωτοστάτησαν.

Αυτή είναι η σημαντική προσπάθεια που κατέβαλε ο Παναγιώτης Μπούρδαλας για την καταγραφή της τοπικής ιστορίας της Κέρτεζης και τη συμβολή της στον Εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821.

Το βιβλίο είναι μια πολύτιμη και ευπρόσιτη ιστορική πηγή, με πλούσια τεκμηρίωση, που προήλθε από τη μακρόχρονη και επίμοχθη μεθοδική εργασία και ερευνητική δράση του συγγραφέα και δίνει την ευκαιρία στον αναγνώστη εκτός από τα γεγονότα να γνωρίσει το πνεύμα και τις συνθήκες της εποχής, να προσεγγίσει τους ίδιους τους πρωταγωνιστές αυτού του τόπου, της Κέρτεζης, λόγιους ή πολεμιστές, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνέβαλαν στην δημιουργία του Ελεύθερου Ελληνικού Κράτους.

Η συνέχεια εδώ.

Ανεμογεννήτριες: Σχολιασμός των τριών επόψεων

Ανεμογεννήτριες: Σχολιασμός των τριών επόψεων

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Εισαγωγικά

Πέρα από τις απόψεις που παρουσιάσαμε στο προηγούμενο φύλλο, οφείλουμε να πούμε ότι και στο ζήτημα αυτό μαίνεται μια παγκόσμια συζήτηση. Για μεθοδολογικούς λόγους θα παρουσιάσουμε τα τρία μεγάλα ρεύματα που κυριαρχούν στις συζητήσεις.

Το ένα προέρχεται από τα μεγάλα κέντρα των τεχνολογικών εξελίξεων, τα οποία όχι μόνο είναι παντοδύναμα τεχνολογικά, αλλά συνεργάζονται με ειδικούς επιστήμονες των Πανεπιστημίων, συχνά με μεγάλο οικονομικό τους όφελος. Πυρήνας της επιστημονικής τους σκέψης, τις περισσότερες φορές, αποτελεί η με επιστημονικούς όρους δικαιολόγηση των τεχνολογικών εφαρμογών τεράστιων βιομηχανικών μονάδων και εφαρμογών, συχνά σε τρίτες χώρες. Στο σημερινό μας άρθρο επιλέξαμε ένα σχετικό και ενδεικτικό άρθρο το οποίο συνοπτικά θα σχολιάσουμε. Αφορά άρθρο του Κων/νου Χ. Γκαράκη, ο οοποίος είναι «Ενεργειακός Μηχανικός, MSc, MA, MBA, Eπισκέπτης Καθηγητής Τμήματος Μηχ/γων Μηχανικών Παν. Δυτ. Αττικής» που το βρήκαμε σε ιστοσελίδα της Πρέβεζας (27 Απριλίου 2021).

Το επόμενο ρεύμα έχει ως πυρήνα τα παρθένα οικοσυστήματα, με επίκεντρο τις περιοχές Natura. Το ρεύμα αυτό εκτείνεται και πέραν των συμφερόντων, φτάνει και ξεπερνά τις οργανωμένες κλειστές οικολογικές συλλογικότητες. Συχνά είναι υπό όρους υπέρ των νέων τεχνολογιών και παλεύει να περισωθούν θύλακες από το παγκόσμιο σύνολο οικοσυσυστημάτων. Για την παρουσίασή μας επιλέξαμε μία συνέντευξη της «επιστημονικής υπεύθυνης τη Βασιλικής Κατή, αναπλ. καθηγήτριας στο τμήμα Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών» στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, που έδωσε και παρουσιάστηκε από το δημοσιογράφο  Γιώργο Λιάλο στην Καθημερινή (23.03.2020) [1].

Το τρίτο ρεύμα σκέψης και συχνά δράσης αφορά τους ανθρώπους που έχουν συχνά τα ακριβώς αντίθετα συμφέροντα. Συναντιέται στις τοπικές κοινωνίες, όπου τα ισχυρά συμφέροντα έρχονται με τη δύναμη της κυριαρχίας να «φυτέψουν» τα «βαριά» τεχνολογικά προϊόντα και να φύγουν για άλλα μέρη. 

Η συνέχεια: Ανεμογεννήτριες: Σχολιασμός των τριών επόψεων | Αποικία Ορεινών Μανιταριών (tomtb.com).