• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 620.940 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Θάλεια Καμπουροπούλι… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Το μυστήριο του αίμα… στη Το μυστήριο του αίματος, ο τρι…
    Με τέτοιο μπάχαλο, μ… στη Ο Εβραίος που ήθελε να γίνει Χ…
    Ιωάννης της Κροστάνδ… στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Νοέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Οκτ.    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

«Εθνο-φυλετισμός» και «εθνο-μηδενισμός» απέναντι στην οικουμενικότητα και στην τοπικότητα

«Εθνο-φυλετισμός» και «εθνο-μηδενισμός» απέναντι στην οικουμενικότητα και στην τοπικότητα

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

 «…Ούτε βήμα πίσω από την δημοκρατική αρχή ότι δεν απαιτείται εθνική συνείδηση για την απόκτηση ιθαγένειας, αλλά απλή απόδειξη των δεσμών με την ελληνική κοινωνία…»

«Κύριος διασκεδάζει βουλάς εθνών, αθετεί δε λογισμούς  λαών και αθετεί βουλάς αρχόντων, η δε βουλή του Κυρίου εις τον αιώνα μένει, λογισμοί της καρδίας αυτού εις γενεάν και γενεάν».

Ψαλμ. 32, στίχ. 10-11

Ανάμεσα στα πολλά που έχει ανοίξει η πολυποίκιλη κρίση του καπιταλισμού, της ευρωπαϊκής ιδέας και της πολιτικής-οικονομικής-δημοσιογραφικής-ακαδημαϊκής-συνδικαλιστικής-πνευματικής ηγεσίας της χώρας μας, είναι και τα ζητήματα που αφορούν τη σχέση εθνών και λαών, αλλά και από πλευρά (ορθόδοξα) χριστιανική τη σχέση εθνών-λαών και έθνους-γένους χριστιανών.

Από τη βιβλική/χριστιανική πλευρά η τοπικότητα των πιστών εκφράζεται μέσα στην οικουμενικότητα. Έτσι ο εθνοφυλετισμός καταδικάστηκε κυρίως στην 1η αποστολική σύνοδο παρά την διαφορετική αρχική προσέγγιση Παύλου και Πέτρου. Ξανακαταδικάστηκε σχετικά πρόσφατα από τη Μεγάλη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 18721.

Η τοπικότητα και ο σχετικός πατριωτισμός που αναπτύσσεται ομαλά απέναντι στις διάφορες μορφές «ιμπεριαλισμού» των διεθνών ισχυρών ελίτ διαχρονικά πολλές φορές εκπίπτει σε ένα (νοσηρό) εθνικισμό έναντι της «εθνικής ανεξαρτησίας» και σε ένα ιδεολογικό ανιστόρητο εθνοφυλετισμό έναντι του δι-εθνισμού. Κάποιες φορές ο δι-εθνισμός εκπίπτει λόγω ιδιοτελών συμφερόντων σε (νοσηρό) κοσμοπολιτισμό από τους οπαδούς του σύγχρονου καπιταλισμού ή σε ανιστόρητο εθνο-μηδενισμό από επαναστατικές ομάδες ή σέχτες…..

Συνέχεια

 

Ο ακάθαρτος προδρομικός κατάλογος, ο Ιησούς της ιστορίας και κάποιες μουρμούρες χριστιανών για το Νίκο Ρ.

Ο ακάθαρτος προδρομικός κατάλογος, ο Ιησούς της ιστορίας και κάποιες μουρμούρες χριστιανών για το Νίκο Ρ.

Τα Χριστούγεννα έχουν επιβληθεί στις μάζες του δυτικού κόσμου ως ευφρόσυνη γιορτή με απολύξεις σε «ρεβεγιόν», καταναλωτσμό, φιλανθρωπίες και οικογενειακά τραπέζια… Στη δύνη αυτού του παγκοσμιοποιημένου (με νεοκαπιταλιστικό φόντο) κόσμου φαίνεται να «χάνεται η μπάλα» σε πολλούς από μας, τους κάπως Ορθοδόξους, που ζούμε μέσα σ’ αυτόν. Το νόημα της του ταπεινού Λόγου σχεδόν αξαφανισμένο, το νόημα ένος ακάθαρτου κόσμου που προσλαμβάνεται εξοβεληστέο, η προσδοκία ενός νέου μέλλοντος που πάει να ριζώσει μέσα σ’ αυτή τη συγχισμένη, ταξική και δια-πολιτσμική «κοινωνία» φθαρμένη.

Μπορούμε να ψηλαφίσουμε κάποια απ’ αυτά τα νοήματα, εάν και μόνο εάν μπορούμε να δια-περάσουμε την σημερινή, με μια μακροσκελή μονότονη και περίεργη εισαγωγή-  ευαγγελική περικοπή του Ματθαίου, της «Βίβλου γενέσεως Ιησού Χριστού», που καταλήγει σε ένα κεντρικό κορμό και έναν ενδιαφέροντα επίλογο, γειώνοντάς την.

Συνέχεια

Ο υποβολέας για το νέο Λύκειο και την τράπεζα θεμάτων

Ο γνωστός δημόσιος υποβολέας στην Πάτρα, για θέματα παιδείας και εκπαίδευσης, μου εκμυστηρεύτηκε τι είπε στο Ράδιο – Γ την Δευτέρα 30 Ιουνίου:

Μετά το 1999 και το 2000 οι καρδιές των μαθητών των Λυκείων τραντάζονται. Μαζί τους αυτή τη φορά και αυτές των μαθητών της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.

Οι περισσότερες ψυχές από σας ίσως να μη γνωρίζετε ότι οι μισοί, ίσως και παραπάνω, νηπιαγωγοί, δάσκαλοι και καθηγητές είναι εγκλωβισμένοι στις νέες ιδιότυπες διακοπές της φετινής χρονιάς. Το Υπουργείο Παιδείας ( ; ) αποφάσισε παρά τη γνωστή νομοθεσία των ΠΔ50/1996 και 100/1997 με την οποία αυτές τις μέρες θα είχε λήξει ανά πάσα την επικράτεια όλο το πλέγμα των εθελοντικών μεταθέσεων, υπεραριθμιών, βελτιώσεων και οριστικών τοποθετήσεων για τη νέα χρονιά. Φέτος η διαδικασία αυτή εκτιμάται ότι θάρθει σε πέρας με τη λήξη των διακοπών σε νηπιαγωγούς, δασκάλους, καθηγητές Δημοτικών, Γυμνασίων, Λυκείων και ΕΠΑΛ.

Η ανάγκη των εκπαιδευτικών (όπως και των μαθητών) που διαχρονικά, σε όλα τα πλάτη του πλανήτη και με όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα για ανάπαυλα, αγραναύπαση, διακοπές για γέμισμα των «μπαταριών» διακυβεύεται με ευθύνη του ίδιου του υπουργείου.

Κάποιοι άλλοι παρακολουθείτε το παιχνίδι του ΥΠΑΙΘ, όχι πλέον με τους μαθητές της Γ΄ Λυκείου, αλλά με αυτούς της Α΄ Λυκείου για πρώτη φορά στην ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης. Δεν πρόκειται για εισαγωγικές από το Γυμνάσιο στο Λύκειο, όπως είχε δοκιμαστεί και αποτύχει στο απώτατο παρελθόν. Πρόκειται για το τριπλό παιχνίδι που παίζεται με τον γενικό τίτλο «Τράπεζα θεμάτων».

Συνέχεια

Η γενική φτωχοποίηση, το ξέσκισμα των εκσυγχρονιστικών αξιών και η διαθεσιμότητα της …Παναγιάς

Αξιοκρατία, αξιολόγηση, αριστεία, αστική αντιπροσωπευτική δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική απελευθέρωση…. Όλες οι αξίες της μεταπολίτευσης ξεσκίζονται. Οι τρεις τελευταίες – της πρώιμης – ξεσκίστηκαν από τους εκσυγχρονιστές, αρχής γενομένης στο συμβολικό έτος 1985… Οι τρεις πρώτες – της ύστερης – ξεσκίστηκαν στα τρία πρώτα χρόνια του μνημονίου, αλλά έγιναν δημόσια και συλλογικά αποδεκτά τον τελευταίο Ιούλιο (του  2013 ).

Δεν κάνω μια μεθοδολογική ανάλυση. Δεν έχω την ψυχική ηρεμία να το κάνω, ούτε τη διάθεση, αλλά δεν στοχεύω και πολύ στη λογική (σας). Εξάλλου πάλι θα προσπαθήσω να ξεκλέψω λίγο χρόνο να περπατήσω, αλλά και να ανατροφοδοτηθώ στον πλάτανο της κεντρικής πλατείας (της Παντάνασσας) και αν μου χαριστεί και από δίπλα στις δεκαπενταύγουστες – συχνά εθιμοτυπικές – παρακλήσεις. Παρακλήσεις προς την Παναγιά που έχουμε θέσει σε αορίστου χρόνου διαθεσιμότητα οι νεοέλληνες.

Συνέχεια

Το Ευαγγέλιο αποτελεί μήπως πολιτική πρόταση;

Ο γνωστός από το απώτερο παρελθόν πρώτος υποβολέας όντως είπε από στήθους και από καρδιάς, την Κυριακή που μας πέρασε στο γνωστό εκκλησάκι, ενδιαφέροντα, καίρια και αισιόδοξα πράγματα. Είπε όμως – «εν τη ρύμει του λόγου»; – και μια αρνητική πρόταση, η οποία έχει αναπαραχθεί από πολλά παλαιορθόδοξα, νεορθόδοξα, συντηρητικά, αλλά και  εκσυγχρονιστικά  ρεύματα που είτε πολιτικά προσπαθούν και να θεολογούν διακριτικά, είτε θεολογούν και πολιτικολογούν επίσης είτε απροκάλυπτα, είτε με κάλυψη: «Το ευαγγέλιο ΔΕΝ αποτελεί πολιτική πρόταση, αλλά πρόταση ήθους».

Η μέρα εκείνη, εκτός από Κυριακή της Ε΄ Νηστειών που προετοιμάζει ποιμαντικά τους πιστούς και «πιστούς» για την γνωστή πολιτική είσοδο προς την Πόλη των Ιεροσολύμωντου Ιησού ως «Μεσία» – «… ὅτι ἰδοἀναβαίνομεν εἰς ῾Ιεροσόλυμα καὁ υἱὸς τοἀνθρώπου παραδοθήσεται…» -, κατά σύμπτωση ήταν και αποφράς, ως 21η Απριλίου. Γι’ αυτό ο ίδιος πρώτος υποβολέας «πέταξε» κάποια στιγμή αναφέροντας άλλο, αλλά όντως σχετικό αποστολικό χωρίο, «…νάτο εδώ το Πραξικόπημα…»!

Συνέχεια

Εκκλησία και Αριστερά: μεταξύ εξουσίας και κόμπλεξ – προσέγγιση 2η

Οι τέσσερις «ευαγγελιστές» – συγγνώμη οι τέσσερις σχηματισμοί της αριστεράς – ήταν τρεις, οι εξής δυο: Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ! Αυτό το μήνυμα βγήκε για το ποια είναι η ελληνική αριστερά ανάμεσα σε πολλά άλλα στο γνωστό συνέδριο στη Θεολογική Θεσσαλονίκης που πραγματοποιήθηκε στις 22-23 Ιανουαρίου πριν δέκα μέρες.

Παράλληλα το μήνυμα που επίσης βγήκε ήταν: Εκκλησία (υπονοήθηκε η Ορθόδοξη Χριστιανική) είναι το γνωστό κράμα των δεσποτάδων-επισκόπων και μια μερίδα της ακαδημαϊκής θεολογίας.

Τα υπόλοιπα παρατράγουδα πριν, κατά και μετά τη διάρκεια του συνεδρίου ήταν απλώς επικοινωνιακοί αντιπερισπασμοί του γνωστού αιωνόβιου ελλαδικού μπλοκ «Δεξιά και Εκκλησία» που προσπαθεί να καπηλεύεται δήθεν το «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» από τη μια και τα ανθρώπινα και αναπόφευκτα ή εγκληματικά λάθη και της άλλης πλευράς και εδώ και στον σταλινικό υπαρκτό κρατικό «σοσιαλισμό».

Συνέχεια

Μια καμαριέρα στη σουίτα και οι καβαλιέροι στη Μεσόγειο

Μόνο αφελείς πολιτικά, φανατισμένες φεμινίστριες ίσως και σίγουρα θρησκόληπτοι καλβινίζοντες ηθικολόγοι σε αμέρικα και απανταχού της γης θα έχαψαν το παθιασμένο «λάθος» του επικεφαλής του ΔΝΤ και υποψήφιου για τη Γαλλική προεδρία του χρόνου.

Όχι ότι λυπάμαι ιδιαίτερα για την «ηθική» ξεφτίλα του επικεφαλής, κ. κατά τα άλλα Στρος Καν, επιφανούς, αφού εδώ επιτίθεται σε μάνες, ορφανά, νεολαίες, λαούς και χώρες με «Σοκ και Δέος» υπέρ του χρηματηστηριακού πληροφορικού και ολοκληρωτικού κεφαλαίου. Όμως «δεν χάφτω» τόσο εύκολα τα αφελή και παραληρηματικά όλων των δικών τους ΜΜΕ. Τι άραγε λέει σε μένα ο εσωτερικός υποβολέας μου;

Συνέχεια