• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 620.262 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Θάλεια Καμπουροπούλι… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Το μυστήριο του αίμα… στη Το μυστήριο του αίματος, ο τρι…
    Με τέτοιο μπάχαλο, μ… στη Ο Εβραίος που ήθελε να γίνει Χ…
    Ιωάννης της Κροστάνδ… στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Οκτώβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Σεπτ.    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Η ψηλάφηση του Θωμά, η διπλή απιστία εντός των κινημάτων αμφισβήτησης και η τριπλή υποκρισία στους υποστηρικτές του Κεφαλαίου – Μαμωνά

Μέρες τώρα τριγυρνούν από τη σκέψη μου μερικά απ’ αυτά που θα προσπαθήσω να εκθέσω παρακάτω. Καθυστέρησα. Βλέπετε δεν ζούμε σε .. έρημο με ησυχία, αλλά σε ένα εξίσου άνυδρο τοπίο, όπου όλα τα «στοιχεία δημοκρατίας» που επιβλήθηκαν μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο στο δυτικό κόσμο και μετά τη επτάχρονη χούντα ελλαδικά, εξαφανίζονται από τους ίδιους τους δήθεν φύλακές τους. Αντίθετα όλα τα αρνητικά στοιχεία που οδήγησαν τόσο στο πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, όσο και όσα οδήγησαν στην επτάχρονη δικτατορία αποτελούν τη βάση των σύγχρονων επαγγελματιών πολιτικών, οικονομικών παραγόντων, δημοσιογραφικών loby’ s,  συντεχνίας διανοουμένων, υποταγμένων επισκόπων, κλπ…

Και η διέξοδος απ’ αυτό το πλέγμα έχει ως προϋπόθεση το ξεκίνημα της εξόδου – πάλι και πάλι – και από το θεωρητικό πλέγμα μέσω του οποίου θα βρούμε το δρόμο της ψηλάφησης, αλλά και της επέκτασης της ψηλάφησης από τον μικρόχωρο στο μεγαλύτερο τοπίο, μη περιμένοντας απόλυτες καθαρότητες, γιατί αυτές είναι εξω-ιστορικές…

Ήταν όμως και κάτι άλλο. Εγώ ο ίδιος ήθελα να ζυγίσω λίγο καλύτερα αυτή τη σύνδεση. Τώρα έχω πολλά στοιχεία απ’ αυτά στα …χέρια μου.

Ι) Η απιστία και η ψηλάφιση του Θωμά:

Thwma -psilafisi Συνέχεια

Η «ατομική» σωτηρία απέναντι στη συνάντηση του ασώτου

 “…Έτι δε αυτού μακράν απέχοντος

είδεν αυτόν ο πατήρ και εσπλαχνίσθη,

και δραμών επέπεσεν επί τον τράχηλον αυτού

 και κατεφίλησεν αυτόν…”*

agape_feast-small

Η κρυμμένη στον αντικομουνισμό, καλβινικού τύπου, «αίρεση» της «ατομικής» σωτηρίας πάλι στην επιφάνεια…

Είναι γνωστό ότι από τη δεκαετία του 1970 το παλιό «χριστιανοδεξιό» ρεύμα, που κυριάρχησε στον τόπο μας για μια σειρά από ιστορικούς και θεολογικούς λόγους, αυτό που εμφυλοχώρησε και στήριζε φανερά και τη χούντα της επταετίας, άρχισε να σκάει και θεολογικά μύτη με αφορμή τότε δυο γεγονότα:

1) Την συμμετοχή του Αρχιεπισκόπου Μακάριου στο τιμόνι της Κύπρου με επικεφαλής τον γνωστό και προβεβλημένο Κων/νο Μουρατίδη της Θεολογικής της Αθήνας και

2) Την προβολή και στην Ελλάδα της λατινοαμερικανικού τύπου «Θεολογία της Απελευθέρωσης».

Συνέχεια

Η Σύναξη του Αη Γιάννη και το υπόβαθρο της ανατροπής της ιδιότυπης κατοχής

Οι γιορτές των Χριστουγέννων τελειώνουν σήμερα με τη 2η Σύναξη των ημερών: Του Βαπτιστή Ιωάννη του Προδρόμου σήμερα μετά τα Φώτα… Την ίδια στιγμή «συνάζονται» οι ντόπιοι εξουσιαστές για να φανούν δόκιμοι στις πειρατείες των δανειστών και δυτικών ιμπεριαλιστών. Για την αποτίναξη και αυτού του ζυγού θα χρειαστεί για άλλη μία φορά ένας συνδυασμός ανάκτησης πολιτισμικών, ιδεολογικών και πολιτικών επιπέδων με ταυτόχρονη υπέρβαση της υπάρχουσας μούχλας.

Ένας απ’ αυτούς για ένα λαό της πάλαι ποτέ «Καθ’ ημάς Ανατολής» είναι και ο τρόπος λατρευτικής συνέχισης των κορυφαίων εκκλησιαστικών εορτών την επόμενη μέρα. Όπως θα δείξουμε συνοπτικά, σηματοδοτούν το ήθος του βίου και της πολιτείας μας ως πιστών και επομένως πολιτών.

Συνέχεια

Υπόθεση Εφραίμ: η φυλάκιση, ο πλούτος, ο Σκάι, η Ρωσία και η διαμάχη στην ντόπια αστική τάξη…

Ημίχρονο 2ο

Άλλο και τούτο! Συλλαμβάνεται ο «Εφραίμ», που έπαιξε στις «ανταλλαγές» τον 3ορόλο, με 1ο οικονομικά ιδιωτικά συμφέροντα και 2ο τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν. Δ.  Με τούτα και με τ’ άλλα, κανένας αντίθετα μεγάλος μέσα, ενώ βοά και αναστενάζει ο λαός και χαίρεται το «Κολονάκι»:

Συνέχεια

Μια καμαριέρα στη σουίτα και οι καβαλιέροι στη Μεσόγειο

Μόνο αφελείς πολιτικά, φανατισμένες φεμινίστριες ίσως και σίγουρα θρησκόληπτοι καλβινίζοντες ηθικολόγοι σε αμέρικα και απανταχού της γης θα έχαψαν το παθιασμένο «λάθος» του επικεφαλής του ΔΝΤ και υποψήφιου για τη Γαλλική προεδρία του χρόνου.

Όχι ότι λυπάμαι ιδιαίτερα για την «ηθική» ξεφτίλα του επικεφαλής, κ. κατά τα άλλα Στρος Καν, επιφανούς, αφού εδώ επιτίθεται σε μάνες, ορφανά, νεολαίες, λαούς και χώρες με «Σοκ και Δέος» υπέρ του χρηματηστηριακού πληροφορικού και ολοκληρωτικού κεφαλαίου. Όμως «δεν χάφτω» τόσο εύκολα τα αφελή και παραληρηματικά όλων των δικών τους ΜΜΕ. Τι άραγε λέει σε μένα ο εσωτερικός υποβολέας μου;

Συνέχεια

Σαρακοστή και λιτότητα μπροστά μας…

Πρόκειται όντως για δυο τρόπους ύπαρξης, που επί της ουσίας αποκλίνουν τόσο στη μορφή, όσο και στο περιεχόμενο. Η κυριαρχία του ερμαφρόδιτου ιδεολογήματος του «αστοχριστιανισμού» και στη χώρα μας φτάνει στο τέλος του με εκκωφαντικό υπόκωφο.

Θάθελα λίγα ανακατεμένα λόγια να στήσω σήμερα «Καθαρά Δευτέρα» από την άλογη ξεγνοιασιά της πολυποίκιλης δουλείας και ν’ απλώσω σ’ αυτόν εδώ τον μικρόκοσμο:

Συνέχεια

Ο ορθολογισμός και ο ανορθολογισμός της Δύσεως και η καθ’ ημάς Ανατολή

Του Φιλαλήθη

Ι. Εισαγωγικά

Ένα πρόβλημα μέγα της σημερινής «προοδευτικής» και ριζοσπαστικής κοινωνικά διανόησης είναι, μαζύ με αυτή μεγάλου μέρους του «αναρχοαυτόνομου»/ νετσαγεφικού κατ’ ουσία χώρου, – δανείζομαι τον όρο από τον Β. Ραφαηλίδη -,  ότι απόζει από την ίδια δυσωδία εν σχέσει με το κατεστημένο. Αυτή η «δυσωδία» είναι, για να θυμηθούμε λίγο και τον Μαρξ και τις ασφυκτικά ταξικές του, και αντιπερσοναλιστικές[1] άρα, κατηγοριοποιήσεις, η του αστικού και «μικροαστικού ρασιοναλισμού». Αυτή της μεταφυσικής του Λόγου.

rovespieros-maximilianos-1Ο ίδιος ο τέκτονας και αστός επαναστάτης Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος γνωρίζουμε από τον Π. Κανελλόπουλο[2], ότι λάτρευε μία «εκδιδόμενη επί χρήμασι» γυναίκα που παρίστανε την θεότητα του Λόγου-Ratio στην Παναγία των Παρισίων, στην «αγία Τράπεζα» του χώρου. Θα μπορούσαμε να πούμε, ότι ο Διαφωτισμός υπήρξε πράγματι η εποχή όπου άνθισε ιδιαίτερα αυτή η φιλοσοφία, η λεγόμενη φιλοσοφία των Φώτων, και η «μισαλλόδοξη θρησκεία του Λόγου», όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά και ο Max Horkheimer και ο (από τους επιφανέστερους απολογητές της εποχής) A. Mathiez

Η καταγωγή αυτή της απολυτοποίησης του Λόγου είναι βεβαίως ο σκοτεινός Δυτικός Μεσαίωνας, όπου είχαμε τον σχολαστικισμό να αναπτύσσεται και να καταξιώνεται θεσμικά, εν αντιθέσει με την Ορθόδοξη Ανατολή, όπου καταξιώνεται ο Ησυχαστής, και «εμπειριστής», άρα, Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, στις σχετικές «έριδες»[3]…  Ο σχολαστικισμός, όπως αναλύει και ο καθηγητής π. Ι. Ρωμανίδης στο «προπατορικόν αμάρτημα» και αλλαχού, είχε ως βάση του[4] την κτίση της ανθρώπινης ψυχής κατ’ εικόνα του Θεού (analogia entis), ώστε να είναι τριμερής, και να δύναται να γνωρίση, ως το ύψιστο αντικείμενο γνώσεως, την Ουσία του Θεού δια της διανόησης, του Λόγου. Το βασικόν είναι, λοιπόν, ότι βάσει της Παπικής Θεολογίας, που ιδιαίτερα ανέπτυξε ο Θωμάς Ακινάτος/Ακινάτης (πατήρ του σχολαστικισμού) στην «Summa Theologica» και αλλού, ο Θεός είναι αντικείμενο «υπερφυσικής γνώσης» δια του φιλοσοφικού στοχασμού (!).  Απεναντίας, στην καθ’ ημάς Ανατολή αναγνωρίζεται και καταδείχνεται ένα επιπλέον όργανο γνώσης, εν προκειμένω της «υπεραισθητής και υπερνοητής γνώσης», το κέντρο της υπάρξεως, που ονομάζεται εκάστοτε καρδία ή νους ή πνεύμα.

ΙΙ. Της «Δύσεως» (το δίπολο)

Συνέχεια