• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 619.191 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Θάλεια Καμπουροπούλι… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Το μυστήριο του αίμα… στη Το μυστήριο του αίματος, ο τρι…
    Με τέτοιο μπάχαλο, μ… στη Ο Εβραίος που ήθελε να γίνει Χ…
    Ιωάννης της Κροστάνδ… στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Ιουλίου 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Τοπικότητα, Εθνικότητα και Οικουμενικότητα κατά την Προϋπάντηση (Υπαπαντή) του Ιησού XC

Στις μέρες που πέρασαν, ανάμεσα σε πολλά γεγονότα, σημαδευτήκαμε ιδιαζόντως από δυο μικρά νησάκια στο Ανατολικό Αιγαίο. Το Ανατολικό Αιγαίο, από τότε που αποτελεί οιονεί σύνορο μεταξύ κρατών και όχι λίμνη μιας επικράτειας, στιγματίζεται από γεγονότα.

Νοτιοανατολικά του Αιγαίου πριν από 2000 χρόνια και κάτι ο σαράντα ημερών Ιησούς, πρωτότοκος γιος της Μαρίας, εφάρμοζε δια των γονέων του για άλλη μια φορά τον Ιουδαϊκό Νόμο, ώστε να τον υπερβεί. Η υπέρβασή του όμως αποτελεί και προσωπικό, μα και συλλογικό κατόρθωμα ομάδων, λαών και εθνών.

Σήμερα Κυριακή συμπίπτει (με το νέο ημερολόγιο) η γιορτή της Υπαπαντής (Προϋπάντησης) του Ιησού από τον πνευματοφόρο Συμεών* με την ελικοειδή Αναστάσιμη επιμονή των ορθοδόξων. Η έλλειψη υπέρβασης του Νόμου όμως σηματοδοτήθηκε καίρια:

Συνέχεια

«Τομές στο χρόνο», η 8η μέρα και η Περιτομή του Ιησού

“…Οἱ μόνοι ἀληθεῖς οἰωνοὶ εἶναι τὰ πράγματα. Πλήν, ἂν ὑπάρχωσιν ἄλλοι συμβολικοί, ἐναέριοι ἐπίγειοι οἰωνοί, ἔρχονται ἐπικουρικῶς μόνον, διὰ ν’ ἀνοίξουν τὄμματα τῶν τυφλῶν, ὅσοι δὲν βλέπουν τὰ πράγματα….”, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, εφημερίδα Ακρόπολις την 01 Ιανουαρίου 1896. [1]

******

Αφορμή μου έδωσε για τη σημερινή ανάρτηση ένα προχθεσινοβραδινό ντοκιμαντέρ στον τηλεοπτικό Σκάι με θέμα μια περίληψη για την πρώιμη ζωή του κοσμολόγου, φυσικού και μαθηματικού Στήβεν Φρ. Χώκινγκ (Steven W. Hawkins). [2]

BlackHoleΒεβαίως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σήμερα/χθές είναι/ήταν πολιτική Πρωτοχρονιά και εκκλησιαστικά εορτάζεται η «δεσποτική» εορτή της Περιτομής και ονοματοδοσίας του Ιησού XC. Επομένως το ντικιμαντέρ έχει σχέση με την «τομή» των ημερολογιακών ετών, δηλαδή με μια πολιτική τομή του χρόνου. Εδώ θα παρουσιάσουμε, όχι και τόσο συνοπτικά, κάποια εισαγωγικά στοιχεία για το χρόνο, τα πολιτικά ημερολόγια και κάποιες από τις συμβολικές χρήσεις στον (ορθόδοξο) χριστιανικό εκκλησιαστικό – εορτολογικό χρόνο.

******

Ο χρόνος δεν θεωρείται πλέον στην φυσική επιστήμη ως ένα τελείως ανεξάρτητο μέγεθος-ποσότητα, αλλά συναρτάται με τις κινήσεις των μορφών της ύλης (υλοενέργειας) και τη δημιουργία του χώρου (χωροχρόνου). Το αν ο χρόνος έρχεται από το προϊστορικό άπειρο, αν έχει όρια, τομές ή δεν υπάρχει επ’ άπειρο αποτελεί ένα από τα πιο συναρπαστικά ζητήματα. Αυτά ξεπερνούν τα «σύνορα» της φυσικής, της κοσμολογίας και αλληλοπεριχωρούνται στα «χωράφια» της φιλοσοφίας, όσο και της επιστημονικής-καταφατικής αλλά και της αποκαλυπτικής-αποφατικής θεολογίας.

Συνέχεια

Όταν ο «εχθρός» μας γίνεται «διπλανός», αλληλέγγυος και «σύντροφος»-Ευαγγέλιο του Σαμαρείτη

Σχόλια πολλά στο Σαμαρείτη του ευαγγελίου

«…τίς οὖν τούτων τῶν τριῶν πλησίον δοκεῖ σοι γεγονέναι

τοἐμπεσόντος εἰς τοὺς λῃστάς;

 ὁ δὲ εἶπεν· ὁ ποιήσας τἔλεος μετ’ αὐτο.

εἶπεν οὖν αὐτἸησοῦς· πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως»

 

Η σημερινή μέρα είναι σημαδιακή για το ΜτΒ: Κλείνουμε ως ιστολόγιο έξι χρόνια και μπαίνουμε στον έβδομο. Θα τιμήσουμε τη μέρα πάλι με θέμα του Κυριακοδρόμιου, αφού  συμπίπτει το γενέθλιο με Κυριακή και μάλιστα με ένα πολύπλοκο και πολυεπίπεδο Ευαγγέλιο.

Ένα ευαγγέλιο που έχει ως φόντο την μέχρι τα πρόθυρα του θανάτου καταλήστευση «ανθρώπου από άνθρωπο» και όχι απλά την «εκμετάλλευση». Ένα ευαγγέλιο όπου αποκαλύπτεται η «εν τοις πράγμασι» απαξία των θεσμικών και οργανικών ιερατείων και διανοούμενων, ενώ αναδύεται η θετική έκπληξη από έναν εθνικά και θρησκευτικά νομιζόμενο «εχθρό» των Ιουδαίων. Μιλάμε για το λεγόμενο ευαγγέλιο του «καλού» Σαμαρείτη*1.

Θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε συνοπτικά και τα τρία επίπεδα της Παραβολής, την συγκυρία που έδωσε την αφορμή και κάποιες διαστρεβλώσεις.

Συνέχεια

Η βιά, η ενέργεια, το πνεύμα και ο αριθμός «12» – Μέρος ΙΙ

Σήμερα μου δίνεται η ευκαιρία να συνεχίσω τις σκέψεις και προβληματισμούς που ξεκίνησαν στην προηγούμενη ανάρτηση με ένα παρόμοιο τίτλο: «Η βία, η ενέργεια και η ψυχή – Μέρος Ι» [Οκτωβρίου 12, 2013]. Η σημερινή αφορμή δεν δόθηκε σε αίθουσα του σχολείου μου, αλλά στο γνωστό ναϊδριο. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή [«῾Η ἀνάστασις τῆς κόρης το᾿Ιαείρου καἡ θεραπεία τῆς αἱμορροούσης»]* ακούμπησε και τις τρεις έννοιες μέσα από ένα διπλό σημείο-θαύμα του Ιησού στις οποίες προστίθεται και ο αριθμός «12».

Ο Ιησούς σε ώρες περιοδείας βρέθηκε «πνιγμένος» ανάμεσα στις μάζες του λαϊκού όχλου. Μπορούμε να οσμιστούμε αυτή την βουή του όχλου, τα σπρωξίματα, τις ελπίδες και ψευδαισθήσεις του, την αναζήτηση του καινούριου με ή χωρίς εμπιστοσύνη στον εσωτερικό του κόσμο: Τον κόσμο της προσωπικής και συλλογικής συνείδησης.

Συνέχεια

Η αρχή της ινδίκτου, ο ήσυχος βίος και ο επαναστατικός ευαγγελισμός των πολλαπλά τραυματιών

Σήμερα λίγοι γνωρίζουν ότι είναι μέρα πρωτοχρονιάς στον εκκλησιαστικό χώρο, πλην μιας μικρής «κάστας». Οι πολλοί γνωρίζουμε την αρχή της σχολικής και ακαδημαϊκής χρονιάς. Να υποθέσω πως μόνο λίγοι ειδικοί γνωρίζουν πως 2000 χρόνια πριν η σημερινή μέρα ήταν οικονομική και πολιτική πρωτοχρονιά στην περιοχή της λατινικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας; Μιλάμε για την αρχή της… Ινδίκτου…

Η μέρα αυτή έχει προσληφθεί και απορροφηθεί από το χριστιανικό εκκλησιαστικό τυπικό, ανεξάρτητα από τις ύστερες οικονομικές και πολιτικές αλλαγές. Και ενώ τα μηνύματα της μέρας υποτίθεται είναι επαναστατικά, η ζωή δεν το αποδεικνύει στο σημερινό χωροχρόνο σχεδόν με τίποτα…

Συνέχεια

Ο διπλός θησαυρισμός, η ντόμπρα και η υποκριτική νηστεία και ο αναστάσιμος δρόμος της συγ-χώρεσης: πινελιές στο ευαγγέλιο της Τυροφάγου

«…Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς,

ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει,

καὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι…»

 

Ενώ από αύριο οι Ορθόδοξοι μπαίνουμε όλοι μαζί στο δρόμο της ομαδικής πολλαπλής νηστείας και άσκησης για να φτάσουμε και πάλι να γευτούμε καρπούς από το ζωοποιό αναστάσιμο δέντρο,  χτυπήθηκαν από την Ε.Ε. και οι καταθέσεις στην Κύπρο προχθές. «Οι Ρώσοι έχασαν σε μια μέρα έως και 3,5 δισ. ευρώ» σημειώνει η ρωσική έκδοση του αμερικανικού περιοδικού Forbes στο δικτυακό τόπο του.

Ο σκόρος στις αποθήκες των πλούσιων αποταμιευτών και οι παντοειδείς κλέφτες των υλικών αγαθών δεν έχουν χάσει ποτέ τη δουλειά τους. Γι’ αυτό ο Ιησούς στη σημερινή  εὐαγγελική περικοπή* της Τυρινής Κυριακής – Ματθ., κεφ. στ΄, στίχ. 14 έως21 –, μέρος της «επί του όρους ομιλίας» Του θέτει  τρεις αναγκαίες και ικανές συνθήκες ώστε το στάδιο της Μεγάλης σαρακοστής να έχει θετικό νόημα. Ένα νόημα ώστε να οικοδομείται σε σώμα ο κατακερματισμένος ατομικός άνθρωπος και να  πραγματοποιείται ο αιώνιος συλλογικός θε-άνθρωπος.

Συνέχεια

Η «ατομική» σωτηρία απέναντι στη συνάντηση του ασώτου

 “…Έτι δε αυτού μακράν απέχοντος

είδεν αυτόν ο πατήρ και εσπλαχνίσθη,

και δραμών επέπεσεν επί τον τράχηλον αυτού

 και κατεφίλησεν αυτόν…”*

agape_feast-small

Η κρυμμένη στον αντικομουνισμό, καλβινικού τύπου, «αίρεση» της «ατομικής» σωτηρίας πάλι στην επιφάνεια…

Είναι γνωστό ότι από τη δεκαετία του 1970 το παλιό «χριστιανοδεξιό» ρεύμα, που κυριάρχησε στον τόπο μας για μια σειρά από ιστορικούς και θεολογικούς λόγους, αυτό που εμφυλοχώρησε και στήριζε φανερά και τη χούντα της επταετίας, άρχισε να σκάει και θεολογικά μύτη με αφορμή τότε δυο γεγονότα:

1) Την συμμετοχή του Αρχιεπισκόπου Μακάριου στο τιμόνι της Κύπρου με επικεφαλής τον γνωστό και προβεβλημένο Κων/νο Μουρατίδη της Θεολογικής της Αθήνας και

2) Την προβολή και στην Ελλάδα της λατινοαμερικανικού τύπου «Θεολογία της Απελευθέρωσης».

Συνέχεια