• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 621.984 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Θάλεια Καμπουροπούλι… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Το μυστήριο του αίμα… στη Το μυστήριο του αίματος, ο τρι…
    Με τέτοιο μπάχαλο, μ… στη Ο Εβραίος που ήθελε να γίνει Χ…
    Ιωάννης της Κροστάνδ… στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Ιανουαρίου 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Δεκ.    
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Εννιάμερη μνήμη του αλλοιώτικου (+) παπα-Γιάννη (Κατωπόδη)

Εννιάμερη μνήμη του αλλοιώτικου (+) παπα-Γιάννη (Κατωπόδη)

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Ι. Εισαγωγικά

Με τον παπα Γιάννη Κατωπόδη συναντήθηκαν οι ζωές μας πριν σαράντα-ένα χρόνια. Θα ήταν αδύνατο να μη «συναντηθούμε» στην Πάτρα, γιατί και οι δυό μας αποδειχτήκαμε ιδιαίτερα ανήσυχα πνεύματα και ατίθασα νιάτα στην αρχή της κατόπιν αποπνέουσας τα λοίσθια «Μεταπολίτευσης» του 1974… Όντας ανήσυχο πνεύμα και μετά την κατάρρευση της απριλιανής χούντας συμμετείχα σε ό,τι «έπαιζε» στο πολιτικό και κοινωνικό κέντρο της πόλης, που ήταν το Παράρτημα (του Πανεπιστημίου Πατρών). Το 1974-1975 ήμουν δευτεροετής φοιτητής στο φυσικό τμήμα.

Ένας συνάδελφος του τμήματός μου, ο Στέφανος Γ. (συνταξιούχος εκπαιδευτικός φυικής πλέον) από τη Σάμο, μου γνώρισε ένα σπουδαίο (αείμνηστο πλέον) θυρωρό, τον Γιάννη Τ., εκεί κοντά στην Κορίνθου. Ο θυρωρός ήταν ολοζώντανος λαϊκός άνθρωπος, βραχνιώτης και ακόλουθος του χριστιανο-κοινωνικού κινήματος που ερχόταν από τον 19ο αιώνα. Που να τα ξέρει όμως ο υποφαινόμενος, που έφτασε στην Πάτρα από ένα καλαβρυτοχώρι ως εσωτερικός μετανάστης και ως ανήσυχο χωριατόπαιδο;

Οι συζητήσεις ήταν μεν πολύ σπουδαίες, αλλά τα δικά μου σκληρά ερωτήματα δεν μπορούσαν να απαντηθούν όπως ήθελε ένας νέος που βίωσε την «κατάληψη του 1973» του Παραρτήματος αφ’ ενός και εφ’ ετέρου αγαπούσε την απλή λειτουργική ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως την βίωσε στα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην θεολογούσα Κέρτεζη Καλαβρύτων…

ΙΙ. Η γνωριμία μας

Θα σου γνωρίσω τον «διακο-Γιάννη», μου λέει επίμονα, μ’ αυτόν θα βγάλεις άκρη… Εμείς θα τα λέμε εδώ όποτε θέλεις. Εξάλλου όταν τελειώνεις τα μαθήματα εδώ θα με βρίσκεις. Κι αν δεν είμαι εδώ, κατέβα στο σπιτικό μου στο υπόγειο της πολυκατοικίας… Και με γνώρισε με το διακο-Γιάννη (Κατωπόδη). Ο υποφαινόμενος τότε ήταν ακριβώς 20 χρονών και ο διακο-Γιάννης 27.

Συνέχεια →

Κρατάω γερά σπασμένους πέντε κλώνους

Στις χαράδρες νύχτες τρέχουν

στης τροφής τη λεία,

μ’ άφωνη προϋπάντηση,

σκυφτά της φύσης άγρια σπονδυλωτά.

****

Στις εξέδρες μέρες δένουν

της ψήφου τη μνεία,

μ’ άλογη ανταπάντηση,

όρθια του λαού τ’ άφιλα κι ασπόνδυλα.

****

Συνέχεια

Ο Θεός ποδήλατο και ο Θεός νερό

Η αλήθεια είναι ότι τον τελευταίο καιρό αργώ τις αναρτήσεις μου. Ο κύριος λόγος είμαι ο ίδιος, οι ασχολίες μου, οι προτεραιότητές μου, η πολλαπλή κρίση και οι αφορμές. Ευτυχώς να ‘ναι καλά το ρεύμα των δημιουργικών αναρχικών που πάντα έχουν ευφάνταστα συνθήματα. Βάζουν διλλήματα, ανοίγουν θέματα και προκαλούν την κάθε είδους ακηδεία μας.

https://i2.wp.com/3.bp.blogspot.com/-rrr8N8czjSc/T6j2jRSQJHI/AAAAAAAADrU/ou-F_3TurJo/s1600/_16FFF~1.JPG

Στο πανεπιστημιακό εκκλησάκι που λειτουργεί χωρίς πολλές φανφάρες μέσα στις ελιές του πανεπιστήμιου της Πάτρας ανέβηκε πριν λίγες μέρες το σύνθημα που αποτύπωσα φωτογραφικά (από το κινητό). Το σύνθημα αυτό βάζει διλληματικά και παράλληλα πολλά ζητήματα:

«Άνθρωπος χωρίς Θεό  ψάρι χωρίς ποδήλατο» (Α).

Τι θέλει να πει ο ποιητής (μάλλον νεαρός φοιτητής); Όπως τα ψάρια κολυμπούν μόνα τους, αυτόνομα, ζουν, περιοδεύουν, γεννοβολούν και μεγαλώνουν μέσα στο νερό χωρίς να έχουν ανάγκη από κανένα μηχάνημα-εξάρτημα, έτσι κι ο άνθρωπος. Δέχονται ως αξίωμα ότι στους θρησκευτικούς τύπους «ο Θεός τους» λειτουργεί ως μηχανικό μέσο, ως ποδήλατο και έτσι οι ίδιοι δεν έχουν μάθει να περπατούν στα (και με τα) «δικά τους πόδια».

Συνέχεια

Φυσική και ορθόδοξη θεολογία με αφορμή το σωματίδιο «Μποζόνιο Higgs»

Χρόνια τώρα έχω προβληματιστεί και με ζητήματα που βρίσκονται στη νοητικά γκρίζα ζώνη φυσικής και θεολογίας. Επιστήμες που για πρώτη φορά δημοσίως από τΜτΒ φανερώνω πως έχω προσπαθήσει να σπουδάσω… Μαζί με μένα γνωρίζω, αλλά και διαισθάνονται χιλιάδες – ίσως και εκατομμύρια άνθρωποι – στον πλανήτη.

Και λέω «νοητικά» γιατί τόσο ο προσωπικός, όσο και ο συλλογικός ανθρώπινος νους δεν μπορεί να χωρέσει όχι το νοητό, αλλά ούτε ένα απειρο-μικρό ποσοστό του, το αισθητό σύμπαν.

Αποτελεί «ανοησία» κάθε ανθρώπινη κομπορημοσύνη, είτε προέρχεται από το χώρο της φυσικής επιστήμης, είτε από το χώρο της φιλοσοφίας, είτε από οποιοδήποτε θεολογικό χώρο που απλά αφήνει περιθώρια έστω και σχετικής υπέρβασης του μυστηρίου του είναι μέσω ενός εργαλείου του φαίνεσθαι.

Συνέχεια

Από την οικονομία του χρέους στη Θεία Οικονομία μιας Μεγάλης Εβδομάδας

Τα σενάρια αναδιάρθρωσης του χρέους, φυσικά υπέρ τραπεζών και «επενδυτών», υπέρ του Ευρώ και της Γερμανίας ξαναθέτουν πάλι στο προσκήνιο το ρόλο της πολιτικής οικονομίας. Μετά το 2ο Παγκόσμιο πόλεμο και τις πληγές λαών και χωρών η θεολογία του κέρδους στο καπιταλιστικό κυβερνοχώρο δείχνει να νικά λαούς και ανθρώπους.

 Ας ψηλαφήσουμε λίγο το Μυστήριο της Θείας Οικονομίας. Ας οσφρηστούμε πράγματα όσοι εφαπτόμεθα της σειράς των ακολουθιών της τρέχουσας εβδομάδας. Αυτής που αποκαλείται Μεγάλη, αφού ξετυλίγεται στο χρόνο της όλο το Χριστολογικό περιεχόμενο της ροής της συμβολικής «επταημέρου» ιστορίας.

Συνέχεια