• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 625.749 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    ανωνυμος στη Αναμνήσεις από τις μακρινές ημ…
    Αλέξανδρος Παναγιωτί… στη Ναοί kitsch, λατρευτές trendy…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Θάλεια Καμπουροπούλι… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Το μυστήριο του αίμα… στη Το μυστήριο του αίματος, ο τρι…
    Με τέτοιο μπάχαλο, μ… στη Ο Εβραίος που ήθελε να γίνει Χ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Σεπτεμβρίου 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

    • Μεταστοιχεία

    • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

    • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

    • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

      • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
    • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • RSS Εξαποδώ

    • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

    • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

    • RSS OMADEON

    • RSS Ιθαγενείς

    • RSS utopia vs pragma

    • RSS GREEK RIDER

      • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
    • RSS Herr K.

    • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

      • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
    • RSS Το κονάκι του Αντώνη

    • RSS α-εργώδες

      • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
    • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

    • RSS Theoprόvlitos

    • RSS Ardalion’s Weblog

    • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

    Εθνοφυλετισμός

    Εθνοφυλετισμός

    Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

    Αγκάθια και τριβόλια στο δρόμο μας πάλι.

    Άμορφες μάζες δήθεν συγκινούν ιεράρχες,

    ούτ’ εθνοφυλετιστές τους αποτρέπουν.

    Τι κι αν κυκλοφορούν ανάμεσά τους σώφρωνες,

    ο Ιούδας τώρα δεν είναι ένας.

    Συνέχεια →

    Τομή του χρόνου αναζητείται

    Τομή του χρόνου αναζητείται

    Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

    Κάθε τομή,

    μαχαίρι αιχμηρό ή γεγονός θεσπέσιο

    έχει ως αιτία.

    Κάθε απάτη,

    στόματα πολλά ψευδή ή νόμο απαίσιο

    θέτει ως ηδονή.

    Συνέχεια →

    Όταν η Αδριατική έγινε Ιορδάνης και ο Έβρος Ερυθρά θάλασσα…

    Όταν η Αδριατική έγινε Ιορδάνης και ο Έβρος  Ερυθρά θάλασσα…

    Παρά την σχεδιασμένη προεκλογική περίοδο στην χώρα μας, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε, πιστοί ορθόδοξοι χριστιανοί, πολιτισμικά ορθόδοξοι, αλλά και διαφωνούντες πως η εβδομάδα αυτή είναι «των Φώτων», του «Ιορδάνη» που συμβολίστηκε από την Ερυθρά Θάλασσα… Τρία μεγάλης κοινωνικής κλίμακας γεγονότα, κατά τη γνώμη μου, σημάδεψαν το κέντρο της γιορτής των Φώτων.

    Και παρά το γεγονός ότι έχουμε ανάγκη τον συνεχή επανα-φωτισμό ως πρόσωπα και συλλογικα υποκείμενα, οφείλουμε να προσδιορίσουμε και κάποιες από τις προϋποθέσεις για να επέλθει. Μια απ αυτές είναι να πλησιάσουμε και χωρο-χρονικά, αλλά και τροπικά τον Ιορδάνη, εκεί όπου ο μέγιστος των Προφητών έγινε συνεργός του μυστηρίου του αγιασμού των υδάτων…

    Προτρέπω για μια βαθύτερη κατανόηση να αγγίξετε μ’ ένα … κλικ τρεις σύγχρονες παρουσιάσεις. Γι’ αυτές σημειώνω:

    Συνέχεια

    Ο Νίκος Ρωμανός στα σοκάκια του περιθωρίου και το Μεγάλο Δείπνο

    Ο Νίκος Ρωμανός στα σοκάκια του περιθωρίου και το Μεγάλο Δείπνο

    Μια μεγάλη μερίδα της ελληνικής κοινωνίας είναι απελπισμένη, φοβισμένη, ατομικά θυμωμένη μέχρι ακατάσχετης βωμολοχίας, συντηρητικοποιημένη και ανόητη. Το έδειξε με αφορμή την απεργία πείνας ενός μηνός του Νίκου Ρωμανού, και με τον τρόπο που αντιμετώπισε το αίτημά του για σχετική ελευθερία για τις σπουδές του στο ΑΤΕΙ Αθήνας. Πολιτικοί εκπρόσωποι αυτής της άποψης ο κάπως υπ. Δικαιοσύνης και πρώην δικαστικός, ο Σαμαράς, η ακροδεξιά  με τα εμπόδια και την μέχρι θανάτου «υπομονή» τους. Από την άλλη οι λαλίστατοι ακαδημαϊκοί, φιλόσοφοι, μεγαλοδημοσιογράφοι, και Ιεράρχες σιώπησαν ηχηρά και συνέννοχα πλην ελάχιστων εξαιρέσεων απλών ιερέων

    Συνέχεια

    Ποτέ την Κυριακή, Κυριακή Αργία

    Ποτέ την Κυριακή, Κυριακή Αργία

    potekyriaki-argia-2-11-2014

    Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

    Να βρεθούμε για καφέ,

    ν’ ανταλλάξουμε χαλαροί

    σκέψεις, προτάσεις, δράσεις

    στην μέρα εξαίρεσης της βιοπάλης ή της ζητιανιάς.

    *****

    Δεν είναι μόνο το μεσημέρι

    που οι σκόρπιοι γίνονται

    ομοτράπεζοι κι ομόζυγοι.

    Είναι κι η εξέλαση της κοινότητας, όλοι για τον ένα.

    Συνέχεια

    Δυνατότητες και κίνδυνοι στην Πανορθόδοξη σύνοδο του 2016

    «…Η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται…»

    Θάλεγε εύλογα προς εμένα ένας σώφρων χριστιανός «τι θέλει η αλεπού στο παζάρι;» Ο υποφαινόμενος εννοείται ότι θα ήμουν η αλεπού και το παζάρι οι συζητήσεις, διαπραγματεύσεις που  κάνουν  οι Προκαθήμενοι που συμμετέχουν στην Σύναξη της Κωνσταντινούπολης αυτές τις μέρες προεδρεύοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου του Α΄και αποφάσισαν την Πανορθόδοξη Σύνοδο για το 2016, την οποία προετοιμάζουν… πενήντα χρόνια…

    Βεβαίως και υπάρχουν αντιρρήσεις πολλών ειδών γι’ αυτή τη Σύνοδο, όχι τόσο από το αδαές χριστιανικό πλήρωμα, όσο από θεολογούντες, κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς. Παρά ταύτα κάποιοι άλλοι χαίρονται προκαταβολικά από χθές, 7-3-2014: «Στην Κωνσταντινούπολη το 2016: Επιτέλους! Αποφάσισαν την σύγκληση της Πανορθόδοξης Συνόδου».

    Τα θέματα που καίνε είναι κυρίως εκκλησιολογικά:

    Συνέχεια

    Οι απαρχές της προόδου, τα βαρίδια της συντήρησης και η Κυριακή του …Ασώτου

    Στη λεγόμενη νεωτερική εποχή ένα κοινωνικό και ιστορικό δίπολο που πλανιέται είναι αυτό μεταξύ συντήρησης και προόδου. Ειδικά στον προηγούμενο αιώνα η διαμάχη πήρε διαστάσεις σε όλα τα επίπεδα: ιστορικά, κοινωνικά, φιλοσοφικά, επιστημονικά, θεολογικά, πολιτικά, κλπ.

    Κορυφαίες εκδηλώσεις της προόδου  εντοπίζονται στις θετικές επιστήμες και στην τεχνολογία της,  στην εξέλιξη της κεφαλαιοκρατίας-καπιταλισμού στο δυτικό υπόδειγμα, αλλά και αυτή στην αναζήτηση ενός άλλου κοινωνικο-πολιτικού υποδείγματος…

    Συνέχεια

    Ένας προδρομίτης της εποχής μας: Μνημόσυνο και Αφιέρωμα αργόσυρτο για τον Παναγιώτη Βήχο

    «…Την περίοδο της δικτατορίας αρθρογραφούσε στην εφημερίδα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ του Νίκου Ψαρουδάκη και ήταν πολύ φίλος με τον παπα Γ. Πυρουνάκη…»

    Με τον μακαρίτη πλέον Παναγιώτη Βήχο (έφυγε από κοντά μας στις 3 Δεκεμβρίου 2013), με συνδέουν πάρα πολλά, παρ’ ότι δεν έχω ευτυχήσει να συνευρεθούμε στην πραγματική ζωή. Έχουμε ανταλλάξει εκατοντάδες e-mail, έχουμε μιλήσει στο τηλέφωνο, έχουμε συνεργαστεί σταθερά στο «Πολιτικό Καφενείο» και την «Αποικία Ορεινών Μανιταριών», έχουμε συνυπογράψει κείμενα, έχουμε ανταλλάξει άρθρα… Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι στο Πολιτικό Καφενείο αποτόλμησε την ανάρτηση όλης της Καινής Διαθήκης και μια ολόκληρης σειράς για την «Εξελικτική Δημιουργία». Δείτε μια σχετική ανάρτηση και πολυδιαβασμένη στο ΜτΒ: Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ και η εξελικτική Δημιουργία, Posted on Ιανουαρίου 18, 2009 by manitaritoubounou, Σχόλια 162.

    Δεν είναι μόνο αυτά.

    Συνέχεια

    Η γενική φτωχοποίηση, το ξέσκισμα των εκσυγχρονιστικών αξιών και η διαθεσιμότητα της …Παναγιάς

    Αξιοκρατία, αξιολόγηση, αριστεία, αστική αντιπροσωπευτική δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική απελευθέρωση…. Όλες οι αξίες της μεταπολίτευσης ξεσκίζονται. Οι τρεις τελευταίες – της πρώιμης – ξεσκίστηκαν από τους εκσυγχρονιστές, αρχής γενομένης στο συμβολικό έτος 1985… Οι τρεις πρώτες – της ύστερης – ξεσκίστηκαν στα τρία πρώτα χρόνια του μνημονίου, αλλά έγιναν δημόσια και συλλογικά αποδεκτά τον τελευταίο Ιούλιο (του  2013 ).

    Δεν κάνω μια μεθοδολογική ανάλυση. Δεν έχω την ψυχική ηρεμία να το κάνω, ούτε τη διάθεση, αλλά δεν στοχεύω και πολύ στη λογική (σας). Εξάλλου πάλι θα προσπαθήσω να ξεκλέψω λίγο χρόνο να περπατήσω, αλλά και να ανατροφοδοτηθώ στον πλάτανο της κεντρικής πλατείας (της Παντάνασσας) και αν μου χαριστεί και από δίπλα στις δεκαπενταύγουστες – συχνά εθιμοτυπικές – παρακλήσεις. Παρακλήσεις προς την Παναγιά που έχουμε θέσει σε αορίστου χρόνου διαθεσιμότητα οι νεοέλληνες.

    Συνέχεια

    Μαμά – μαμά!!! ένας άνθρωπος και ένα φαντάρος!

    Η προληπτική επιστράτευση των καθηγητών, οι ψυχίατροι και ο έρπων φασισμός

    «…αμήν λέγω υμίν, εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία,

    ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών.

    Όστις ουν ταπεινώση εαυτόν ως το παιδίον τούτο,

    ούτος εστίν ο μείζων εν τη βασιλεία των ουρανών..»

    (Μτ. 18, 3-4).

    Ο υποφαινόμενος είναι ένα αγριόπαιδο που μεγάλωσε. Τον αποκαλώ αγριόπαιδο ακριβώς επειδή μεγάλωσε μέσα στην άγρια φύση, αλλά και μέσα στην άγρια κοινωνία στο κεφαλοχώρι που είδε το φως του ήλιου. Μεγάλωσε μέσα σε ένα φτωχόσπιτο, σε μια πολύ φτωχή και βασανισμένη οικογένεια, μα εργατική σε κάθε δυνατή εργασία. Περπάτησε  στον όροφο (ανώγι) που ήταν το κρεβάτι του και το τραπέζι της οικογένειας, όπου ανέδιδαν οι οσμές των ζώων του πρόχειρου στάβλου (κατόι) με κάθε λογής ζώα.

    IC-XC_childrenΣ΄ αυτό το κεφαλοχώρι δεν γνώρισε τα κατηχητικά της «Ζωής», ούτε τα «οικοτροφεία» στρατωνισμού βεβαίως, όπου φοιτούσαν κυρίως οι γόνοι πλουσίων αστών (αστοχριστιανών) και κάποιων ακόμα «τυχερών» που είχαν άκρες. Πάλεψε σκληρά όπως δεκάδες άλλα παιδιά, αγόρια και κορίτσια. Γνώριζε τις πιο αγνές όψεις της εκκλησίας, φιλοσόφισε πρωτόγονα, ονειρεύτηκε, έπαιξε, χάρηκε και λυπήθηκε.

    Συνέχεια