• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 625.252 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Αλέξανδρος Παναγιωτί… στη Ναοί kitsch, λατρευτές trendy…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Θάλεια Καμπουροπούλι… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Το μυστήριο του αίμα… στη Το μυστήριο του αίματος, ο τρι…
    Με τέτοιο μπάχαλο, μ… στη Ο Εβραίος που ήθελε να γίνει Χ…
    Ιωάννης της Κροστάνδ… στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Αύγουστος 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Το νέο Μισθολόγιο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ απέναντι στους ελαστικά εργαζόμενους-Αναπληρωτές στο Δημόσιο

Το  νέο Μισθολόγιο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ απέναντι στους ελαστικά εργαζόμενους-Αναπληρωτές στο Δημόσιο

Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα*

Για τους ελαστικά εργαζόμενους – Αναπληρωτές, κλπ, η πρόκληση και με αυτό το μισθολόγιο συνεχίζεται. Και όχι μόνο συνεχίζεται αλλά οδηγεί σύντομα και σε ονομαστικές μειώσεις, ενώ αυξάνει την απόσταση απέναντι σε μας τους μόνιμους σκόπιμα. Επομένως δεν είναι ότι η σημερινή εξουσία ξανασκέπτεται να κάνει τα πανεπιστήμια και τα σχολεία Mall, δεν είναι ότι οι μόνιμοι διορισμοί λέγονται μόνο ως ανέκδοτο, αλλά και οι  μισθοί των αναπληρωτών κλπ γίνονται «ανέκδοτο»…

Συνέχεια →

Για το Άγιο Φως … απλές σκέψεις υπόχρεης απάντησης

Ο υποβολέας (Νίκος Τ.) μου έθεσε (και μένα) δημόσια ένα ερώτημα. Θα προσπαθήσω να απαντήσω περισσότερο θεολογικά και όχι ιστορικά. Αυτό το έχουν κάνει άλλοι, πιο ειδικοί από μένα.

«ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ
Χθες ο Ν. Δημου (και οχι μονο) ειπε την αποψη του σχετικα με την υποδοχη του ¨»άγιου φωτος» με τιμες «αρχηγου κρατους». Δεχτηκε εντονη κριτικη απο θρησκευτικους και αλλους κυκλους.. Απευθυνομαι (κυριως) σε δυο φιλους μου Vassilis Zissimos και Manitari Toubounou που εχουν βαθεια θεολογικη παιδεια.
Η δικη μου μικρη θεολογικη παιδεια, που απεκτησα στη δημοσια εκπαιδευση, ….και στο σπιτι μου μου, λεει οτι η λατρεια «καθε «υλικου – ειδωλου» ειναι ειδωλολατρεια. Ως ….. ..περιπου αδαης θα δεχτω με χαρα μου καθε αντιθετη αποψη»

******

Συχνά και σε πολλούς κύκλους, όχι πάντοτε όμως με αληθινό ενδιαφέρον λόγω ιδεολογικού τύπου στρεβλώσεων, τίθεται το θέμα των «υλικών ειδώλων». Είναι γνωστό ότι η άμεση προσκύνηση τέτοιων στάσεων θεωρείται ειδωλατρεία. Εκατομμύρια μαρτύρησαν έως θανάτου για την άρνηση τέτοιων φαινόμενων, τα περισσότερα σε περιόδους διωγμών με κυριότερη και εμφανέστερη τους τρεις πρώτους αιώνες.

Κατόπιν το ζήτημα επανήλθε εντός των κόλπων της ιστορικής Εκκλησίας όταν επεισήλθαν επηρεασμοί από την ανεικονική Μέση Ανατολή και είχαμε τα φαινόμενα εικονοκλασίας και εικονομαχίας. Το ζήτημα αυτό λύθηκε οριστικά σε όλα τα επίπεδα:

Συνέχεια

Μαμά – μαμά!!! ένας άνθρωπος και ένα φαντάρος!

Η προληπτική επιστράτευση των καθηγητών, οι ψυχίατροι και ο έρπων φασισμός

«…αμήν λέγω υμίν, εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία,

ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών.

Όστις ουν ταπεινώση εαυτόν ως το παιδίον τούτο,

ούτος εστίν ο μείζων εν τη βασιλεία των ουρανών..»

(Μτ. 18, 3-4).

Ο υποφαινόμενος είναι ένα αγριόπαιδο που μεγάλωσε. Τον αποκαλώ αγριόπαιδο ακριβώς επειδή μεγάλωσε μέσα στην άγρια φύση, αλλά και μέσα στην άγρια κοινωνία στο κεφαλοχώρι που είδε το φως του ήλιου. Μεγάλωσε μέσα σε ένα φτωχόσπιτο, σε μια πολύ φτωχή και βασανισμένη οικογένεια, μα εργατική σε κάθε δυνατή εργασία. Περπάτησε  στον όροφο (ανώγι) που ήταν το κρεβάτι του και το τραπέζι της οικογένειας, όπου ανέδιδαν οι οσμές των ζώων του πρόχειρου στάβλου (κατόι) με κάθε λογής ζώα.

IC-XC_childrenΣ΄ αυτό το κεφαλοχώρι δεν γνώρισε τα κατηχητικά της «Ζωής», ούτε τα «οικοτροφεία» στρατωνισμού βεβαίως, όπου φοιτούσαν κυρίως οι γόνοι πλουσίων αστών (αστοχριστιανών) και κάποιων ακόμα «τυχερών» που είχαν άκρες. Πάλεψε σκληρά όπως δεκάδες άλλα παιδιά, αγόρια και κορίτσια. Γνώριζε τις πιο αγνές όψεις της εκκλησίας, φιλοσόφισε πρωτόγονα, ονειρεύτηκε, έπαιξε, χάρηκε και λυπήθηκε.

Συνέχεια

Η «ατομική» σωτηρία απέναντι στη συνάντηση του ασώτου

 “…Έτι δε αυτού μακράν απέχοντος

είδεν αυτόν ο πατήρ και εσπλαχνίσθη,

και δραμών επέπεσεν επί τον τράχηλον αυτού

 και κατεφίλησεν αυτόν…”*

agape_feast-small

Η κρυμμένη στον αντικομουνισμό, καλβινικού τύπου, «αίρεση» της «ατομικής» σωτηρίας πάλι στην επιφάνεια…

Είναι γνωστό ότι από τη δεκαετία του 1970 το παλιό «χριστιανοδεξιό» ρεύμα, που κυριάρχησε στον τόπο μας για μια σειρά από ιστορικούς και θεολογικούς λόγους, αυτό που εμφυλοχώρησε και στήριζε φανερά και τη χούντα της επταετίας, άρχισε να σκάει και θεολογικά μύτη με αφορμή τότε δυο γεγονότα:

1) Την συμμετοχή του Αρχιεπισκόπου Μακάριου στο τιμόνι της Κύπρου με επικεφαλής τον γνωστό και προβεβλημένο Κων/νο Μουρατίδη της Θεολογικής της Αθήνας και

2) Την προβολή και στην Ελλάδα της λατινοαμερικανικού τύπου «Θεολογία της Απελευθέρωσης».

Συνέχεια

Μετανάστες και Έλληνες: Σκέψεις και απαντήσεις με αφορμή μερικά πολιτικά και θεολογικά σχόλια αναγνωστών στο ΜτΒ

Είμαι βέβαιος ότι όλα τα σχόλια στο προηγούμενο άρθρο μου με τίτλο «Ξένος ήμουν, οι 300 μετανάστες και το τρύπιο πυθάρι της χώρας», στις 27 Φεβρουαρίου, που έγιναν με αφορμή τις νύξεις μου στο ευαγγέλιο της κρίσης για τους 300 μετανάστες, και κατ’ επέκταση για το μεταναστευτικό, είναι κυρίως πολιτικά. Και αυτό παρά το γεγονός ότι μερικά απ’ αυτά προσπαθήθηκε να έχουν θεολογικό προκάλυμμα.

Βεβαίως ορθά τέθηκαν, όπως καλώς μπορούν να τεθούν και νέα θεολογικά ερωτήματα, αφού και εγώ ο ίδιος με τέτοια αφορμή σχεδίασα το μικρό αυτό άρθρο, αλλά κυρίως γιατί η θεολογία δεν είναι αποσυνδεμένη από τη ζωή. Το αντίθετο μάλιστα. Σ’ πολλά απ’ αυτά έχω ήδη απαντήσει, απλά υπάρχουν κάποια σημεία αιχμής που μου τέθηκαν εκ νέου και θα απαντήσω συνοπτικά μεν, αλλά καίρια στο τέλος του άρθρου.

Συνέχεια