• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 625.749 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    ανωνυμος στη Αναμνήσεις από τις μακρινές ημ…
    Αλέξανδρος Παναγιωτί… στη Ναοί kitsch, λατρευτές trendy…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Θάλεια Καμπουροπούλι… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Το μυστήριο του αίμα… στη Το μυστήριο του αίματος, ο τρι…
    Με τέτοιο μπάχαλο, μ… στη Ο Εβραίος που ήθελε να γίνει Χ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Σεπτεμβρίου 2020
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

    • Μεταστοιχεία

    • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

    • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

    • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

      • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
    • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • RSS Εξαποδώ

    • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

    • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

    • RSS OMADEON

    • RSS Ιθαγενείς

    • RSS utopia vs pragma

    • RSS GREEK RIDER

      • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
    • RSS Herr K.

    • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

      • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
    • RSS Το κονάκι του Αντώνη

    • RSS α-εργώδες

      • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
    • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

    • RSS Theoprόvlitos

    • RSS Ardalion’s Weblog

    • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

    Συναντήσεις, του Παν. Α. Μπ.

    Συναντήσεις

     Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

    Θρηνώ και οδύρομαι,

    όταν εννοήσω το σκότος το ισχυρό,

    που κείται κάτω από χαλιά, χιλιοπατημένα,

    αγορασμένα των πολλών, των δήθεν κανονικών.

    Συνέχεια →

     

    Ως μικρο-εξουσιαστές ας ανέβουμε στη συκομουριά των εκλογών…

    Ως μικρο-εξουσιαστές ας ανέβουμε στη συκομουριά των εκλογών…

    Τις ώρες που η ελπίδα έρχεται (όπως παρόμοια το 1974, 1981, 1993, 2009) στην Ελλάδα και την Ευρώπη, μένω πιό ήρεμος και πιο απαθής, όπως ο νέος Πρωθυπουργός μιας «δημοκρατικής» χώρας, που ευαγγελίζεται να «σώσει» την Ελλάδα, την Ευροζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση…

    Αυτή τη φορά δεν θέλω να γράψω την ΔΕΝ θα φηφίσω ή ακόμη τι θα ψηφίσω, γιατί δεν έχει πλέον καμμιά σημασία. Έχει αποφασιστεί να αποκαθηλωθούν οι εξουσιαστές της τελευταίας εξηκονταετίας και κυρίως της τελευταίας «μνημονιακής» εξαετίας –καιρός ήταν- και ένας νέος «εξουσιαστής», πιο συλλογικός και πιο φρέσκος, φαίνεται ότι θα ανέλθει τα σκαλιά του «Μαξίμου»… χωρίς γραβάτα.

    Η «ελπίδα έρχεται» λοιπόν –και καλώς να έλθει- όμως το όντως νέο θέλει πριν απ’ όλα όλους εμάς τους μικρο-εξουσιαστές και μερικούς αρχι-εξουσιαστές να κάνουμε τρεις βασικές κινήσεις, παίρνοντας αντίστοιχες αποφάσεις.

    Συνέχεια

    Ο ακάθαρτος προδρομικός κατάλογος, ο Ιησούς της ιστορίας και κάποιες μουρμούρες χριστιανών για το Νίκο Ρ.

    Ο ακάθαρτος προδρομικός κατάλογος, ο Ιησούς της ιστορίας και κάποιες μουρμούρες χριστιανών για το Νίκο Ρ.

    Τα Χριστούγεννα έχουν επιβληθεί στις μάζες του δυτικού κόσμου ως ευφρόσυνη γιορτή με απολύξεις σε «ρεβεγιόν», καταναλωτσμό, φιλανθρωπίες και οικογενειακά τραπέζια… Στη δύνη αυτού του παγκοσμιοποιημένου (με νεοκαπιταλιστικό φόντο) κόσμου φαίνεται να «χάνεται η μπάλα» σε πολλούς από μας, τους κάπως Ορθοδόξους, που ζούμε μέσα σ’ αυτόν. Το νόημα της του ταπεινού Λόγου σχεδόν αξαφανισμένο, το νόημα ένος ακάθαρτου κόσμου που προσλαμβάνεται εξοβεληστέο, η προσδοκία ενός νέου μέλλοντος που πάει να ριζώσει μέσα σ’ αυτή τη συγχισμένη, ταξική και δια-πολιτσμική «κοινωνία» φθαρμένη.

    Μπορούμε να ψηλαφίσουμε κάποια απ’ αυτά τα νοήματα, εάν και μόνο εάν μπορούμε να δια-περάσουμε την σημερινή, με μια μακροσκελή μονότονη και περίεργη εισαγωγή-  ευαγγελική περικοπή του Ματθαίου, της «Βίβλου γενέσεως Ιησού Χριστού», που καταλήγει σε ένα κεντρικό κορμό και έναν ενδιαφέροντα επίλογο, γειώνοντάς την.

    Συνέχεια

    Ο Νίκος Ρωμανός στα σοκάκια του περιθωρίου και το Μεγάλο Δείπνο

    Ο Νίκος Ρωμανός στα σοκάκια του περιθωρίου και το Μεγάλο Δείπνο

    Μια μεγάλη μερίδα της ελληνικής κοινωνίας είναι απελπισμένη, φοβισμένη, ατομικά θυμωμένη μέχρι ακατάσχετης βωμολοχίας, συντηρητικοποιημένη και ανόητη. Το έδειξε με αφορμή την απεργία πείνας ενός μηνός του Νίκου Ρωμανού, και με τον τρόπο που αντιμετώπισε το αίτημά του για σχετική ελευθερία για τις σπουδές του στο ΑΤΕΙ Αθήνας. Πολιτικοί εκπρόσωποι αυτής της άποψης ο κάπως υπ. Δικαιοσύνης και πρώην δικαστικός, ο Σαμαράς, η ακροδεξιά  με τα εμπόδια και την μέχρι θανάτου «υπομονή» τους. Από την άλλη οι λαλίστατοι ακαδημαϊκοί, φιλόσοφοι, μεγαλοδημοσιογράφοι, και Ιεράρχες σιώπησαν ηχηρά και συνέννοχα πλην ελάχιστων εξαιρέσεων απλών ιερέων

    Συνέχεια

    Της καμπούρας η διάρρυξη…

    Της καμπούρας η διάρρυξη…

    kampyles-kampoyres-zwi

    Του Παναγιώτη Α. Μπούρδαλα

    Ο δρυοκολάπτης χωρίς βιασύνη

    σκάβει το δέντρο τo ισχυρό,

    να βρει την τροφή που η φύση του χρωστά.

    Ο κροκόδειλος δεν χορταίνει το αίμα,

    που η άλογη ζέβρα με γοργοσύνη

    τον ποταμό της ζωής δεν  προσπερνά.

    *****

    Συνέχεια →

    Από τον παραλυτικό μέχρι τον … εκ γενετής τυφλό: αναφορά στην Ε.Ε. της Κονσίτας

    «Μετά οσίου όσιος έση, και μετά ανδρός αθώου αθώος έση,
    και μετά εκλεκτού εκλεκτός έση και μετά στρεβλού διαστρεψεις»
    (Ψαλμός ΙΖ´)

    ee-akan8ino-stefaniΕίχα αποφασίσει να κάνω μιαν σχετική ανάρτηση πριν λίγες μέρες, αλλά μια σειρά από εμπόδια με καθυστέρησαν. Πυρήνας της ανάρτησης θα ήταν η «Κυριακή του Παραλύτου» που πέρασε και αφορμή …η Κονσίτα. Οι μέρες κυλούσαν μεταξύ υποχρεώσεων και προβληματισμού και νάσου μετά μια ανάρτηση που μου χαρίστηκε στην Αποικία μας: Τελικά… 2 φύλα δεν είναι αρκετά…. [Ματίνα Αναγνωστοπούλου]. Η ανάρτηση ίσως σοκάρει πολλούς από μας, αλλά οφείλουμε να ξεπεράσουμε τα «εσκαμμένα» και ας ματώσουμε και λίγο. Χωρίς μάτωμα δεν υπερβαίνουμε τα τυπικά και το συντηρητισμό μας. Το όποιο τάλαντο της Χάρης ας μη το σιγουρέψουμε κάτω από το χώμα του «μη τα σκαλίζεις».

    Υπάρχει και άλλο γεγονός αυτές τις μέρες. Είναι οι πολλαπλές εκλογικές «δημοκρατικές» διαδικασίες, με κορύφωση την αυριανή, που ίσως δείξει κάποιο ταρακούνημα των πολιτικών υδάτων της ελλαδικής και ευρωπαϊκής «κολυμβήθρας της Βησθεδά». Και όπως το στάσιμο νερό της τότε κολυμβήθρας ζωογονούσε η ταραχή ενός Αγγέλου, ας αναρωτηθούμε αν μια μερίδα από τους ευρωπαϊκούς λαούς μπορούν να παίξουν αυτό το ρόλο. Έστω και αν μόνο αυτοί που έχουν «άνθρωπο» (μπάρμπα στην Κορώνη ή συλλογικό υποκείμενο») γίνουν οι «πρώτοι» που θα προλάβουν να «ιαθούν» μέχρι νάρθη ο Ιησούς…

    Συνέχεια

    Η Κυριακή των Μυροφόρων και η γιορτή της Γυναίκας

    Πάνε πολλές δεκάδες αιώνων όταν στην ανθρώπινη ιστορία κυριάρχησε το πατριαρχικό ανθρωπολογικό πρότυπο. Πριν απ’ αυτό, εξ όσων αποδεικνύουν οι ανθρωπολόγοι, κυριάρχησε η γυναίκα. Το σύστημα ήταν μητριαρχικό αφού στα τότε πρωτόλεια κοινόβια σ’ αυτήν σε πρώτο επίπεδο και στο κοινόβιο σε δεύτερο αναγνωρίζονταν τα παιδιά. Η αλλαγή των σχέσεων εργασίας, η κατά κανόνα μόνιμη κατοικία και οι γαμήλιες σχέσεις ανέτρεψαν το μητριαρχικό σύστημα χωρίς να οδηγήσουν σε σχέσεις ισοτιμίας. Ο ανδρικός πληθυσμός κατά κανόνα κυριάρχησε και ο γυναικείος βρέθηκε υπό την ανδρική και πατριαρχική κυριαρχία.

    Πριν είκοσι αιώνες, όταν έκανε τομή ο Ιησούς στην ανθρώπινη ιστορία, η γυναίκα ήταν β΄ διαλογής ανθρώπινο όν. Και αν δεν κάνω λάθος όχι μόνο στους πολιτισμούς γύρω από τη Μεσόγειο. Ο Ιησούς ανέτρεψε θεολογικά και αυτό το κατεστημένο εξουσιαστικής δομής σε όλες τις φάσεις της ενανθρώπισής του:

    Συνέχεια

    Οι απαρχές της προόδου, τα βαρίδια της συντήρησης και η Κυριακή του …Ασώτου

    Στη λεγόμενη νεωτερική εποχή ένα κοινωνικό και ιστορικό δίπολο που πλανιέται είναι αυτό μεταξύ συντήρησης και προόδου. Ειδικά στον προηγούμενο αιώνα η διαμάχη πήρε διαστάσεις σε όλα τα επίπεδα: ιστορικά, κοινωνικά, φιλοσοφικά, επιστημονικά, θεολογικά, πολιτικά, κλπ.

    Κορυφαίες εκδηλώσεις της προόδου  εντοπίζονται στις θετικές επιστήμες και στην τεχνολογία της,  στην εξέλιξη της κεφαλαιοκρατίας-καπιταλισμού στο δυτικό υπόδειγμα, αλλά και αυτή στην αναζήτηση ενός άλλου κοινωνικο-πολιτικού υποδείγματος…

    Συνέχεια

    Τοπικότητα, Εθνικότητα και Οικουμενικότητα κατά την Προϋπάντηση (Υπαπαντή) του Ιησού XC

    Στις μέρες που πέρασαν, ανάμεσα σε πολλά γεγονότα, σημαδευτήκαμε ιδιαζόντως από δυο μικρά νησάκια στο Ανατολικό Αιγαίο. Το Ανατολικό Αιγαίο, από τότε που αποτελεί οιονεί σύνορο μεταξύ κρατών και όχι λίμνη μιας επικράτειας, στιγματίζεται από γεγονότα.

    Νοτιοανατολικά του Αιγαίου πριν από 2000 χρόνια και κάτι ο σαράντα ημερών Ιησούς, πρωτότοκος γιος της Μαρίας, εφάρμοζε δια των γονέων του για άλλη μια φορά τον Ιουδαϊκό Νόμο, ώστε να τον υπερβεί. Η υπέρβασή του όμως αποτελεί και προσωπικό, μα και συλλογικό κατόρθωμα ομάδων, λαών και εθνών.

    Σήμερα Κυριακή συμπίπτει (με το νέο ημερολόγιο) η γιορτή της Υπαπαντής (Προϋπάντησης) του Ιησού από τον πνευματοφόρο Συμεών* με την ελικοειδή Αναστάσιμη επιμονή των ορθοδόξων. Η έλλειψη υπέρβασης του Νόμου όμως σηματοδοτήθηκε καίρια:

    Συνέχεια

    Θεσμική αριστερά, θεσμική Εκκλησία και οι …10 λεπροί

    «Η αριστερά οφείλει να ερευνήσει αν θα γίνει η ίδια θρησκεία και θα χωρίσει τους πολίτες σε «ορθοδόξους» ή «αιρετικούς»

    καλώντας τους σε ιδεολογικού τύπου συμπαράταξη, ή αν θα τους καλέσει στη βάση πολιτικών προταγμάτων και συμφωνίας

    Η εκκλησία καλείται να δει αν θα είναι με την κοινωνία ή με την εξουσία – ή ελευθερία ή επιβολή: και τα δύο μαζί δεν γίνεται…» [1]

     

    Πέρασαν αρκετές μέρες από τα αρχαιοελληνικά «Αργκουτσιάρια της Καστοριάς» [2], αλλά και από την «Κυριακή μετά τα Φώτα» της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στην ίδια περίοδο η εξαετής περίπου παγκόσμια, ευρωπαϊκή και ελλαδική καπιταλιστική (νεοφιλελεύθερη) κρίση ρευστοποιεί τα πάντα, όπου συλλογικότητες και θεσμοί ακολουθούν το ευαγγελικό: «έσονται οι πρώτοι έσχατοι και οι έσχατοι πρώτοι», αλλά όχι και για πολύ ακόμα. Και ήδη φτάσαμε σήμερα στην Κυριακή των «δέκα λεπρών»… [3].

    Συνέχεια