• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 621.446 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Θάλεια Καμπουροπούλι… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Το μυστήριο του αίμα… στη Το μυστήριο του αίματος, ο τρι…
    Με τέτοιο μπάχαλο, μ… στη Ο Εβραίος που ήθελε να γίνει Χ…
    Ιωάννης της Κροστάνδ… στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Δεκέμβριος 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Νοέ.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Στα χνάρια ενός επόμενου κόσμου, όπως τα χαράζει ο συν-άδελφος Άγγελος Κ.

Ο Άγγελος είναι ένας φίλος και συνάδελφος από τα παλιά. Από τα χρόνια της πρώτης μου φοιτητικής ζωής. Δεν έχουμε πιεί μαζί πολλά ποτήρια κρασί, ούτε έχουμε οσμηθεί συχνά τα ίδια χημικά. Δεν σπουδάσαμε στην ίδια σχολή, ούτε στην ίδια πόλη. Ούτε βρεθήκαμε μαζί στα χρόνια της συναδελφικής μας εκπαιδευτικής πορείας…

Γιατί ένας Θεός ξέρει… Ο ίδιος Θεός όμως ξέρει πως συμπάσχουμε, αποζητάμε παρόμοια ουτοπία, γράφουμε και πονάμε και οι δυο, έχουμε κοινή ελπίδα και κοινή απελπισία. Μας ενώνει επομένως μια κοινή αγωνία, μας ενώνουν οι μαθητές των τελευταίων θρανίων, οι έσχατοι άνθρωποι, και φυσικά τα Έσχατα που πασχίζουμε να γίνου Ενεστώτα..

Με αυτά τα λίγα και φτωχά, μα έμπλεα απαραίτητης εισαγωγής σας προτρέπω να διαβάσετε ένα απόσπασμα από το νέο του βιβλίο από τις εκδόσεις «Αρμός»: «Ο Θοδωρής». Και αν τραβήξει την προσοχή προμηθευτείτε το βιβλίο για κάποια παραλία, ένα ίσκιο πλατάνου ή σε μια ήσυχη γωνιά μιας πλατείας ή στις άκρες του κρεβατιού.

Να εκτιμήσω ότι μπορείτε ακόμα να το κάνετε; Επιτρέψτε μου να πω ναι, αφού τα πολύ ζόρικα δεν έχουν έλθει ακόμα…

*********

ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

exof_opis (3)

Ο ΘΟΔΩΡΗΣ (5.)

Του Άγγελου Καλογερόπουλου

Ὁ Θοδωρὴς καθότανε στὸ τρίτο θρανίο ἀπὸ τὸ τέλος. Ἦταν, γενικά, ἕνας εὐχάριστος τύπος καὶ τὸν συμπαθοῦσαν οἱ συμμαθητές του. Γιὰ τὰ μαθήματα ἔδειχνε ἕνα ἰδιόρρυθμο ἐνδιαφέρον. Μερικὲς φορὲς χάζευε, ταξίδευε μὲ μιὰ λεξη ἢ μιὰ εἰκόνα. Ἄλλοτε πάλι τὸν συνέπαιρνε ἡ ἀφήγηση τοῦ μαθήματος τόσο ποὺ προκαλοῦσε ἔκπληξη στοὺς συμμαθητές του, γιατὶ τότε δὲν συμμετεῖχε στὴ συνήθη φασαρία ἢ καζούρα, στὴν ὁποία τὶς πιὸ πολλὲς φορές, εὐχαρίστως, ὄχι ἁπλῶς ἔπαιρνε μέρος ἀλλὰ καὶ πρωταγωνιστοῦσε κιόλας.

Συνέχεια

1973: Εδώ Παράρτημα Πάτρας με αρκετή … ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ!

Ένα αφιέρωμα για το τι έγινε στην Πάτρα το 1973 από το αντιδικτατορικό κίνημα είναι δύσκολο να χωρέσει σε ένα θέμα ενός ιστολόγιου. Ελπίζω όμως ότι θα χωρέσουν πολλά γιατί θα σας δώσω αρκετές ζεύξεις, με κυριότερη μία, για πολλά κείμενα, ντοκουμέντα, βιβλία και εκδηλώσεις  αυτή της πρωτοβουλίας «γενιάς συντρόφων του ’73 στην Πάτρα». Για πολλές όμως φωτογραφίες, αλλά και υλικό ντοκουμέντων … απευθυνόμαστε στη «δημόσια συλλογή cal – λευκώματα» της ίδιας πρωτοβουλίας.

Και στο σημείο αυτό, αξίζει να αναφέρω ότι σήμερα Σάββατο 15 Νοέμβρη 2008, στις 21.00 θα συμφάγουν με μουσική σε γνωστό κέντρο στα όρια της Πάτρας,

Συνέχεια

Καταγγελία για τις φυλακές της Πάτρας

Μου έφτασε μια ανώνυμη καταγγελία για τις φυλακές της Πάτρας και θυμήθηκα μια καταγγελία της Νομαρχίας Πειραιά[1] παρακαλώ (!) που είδα για τις φυλακές Κορυδαλλού πέρυσι (16.05.2007).

Εκεί γράφεται ανάμεσα στα άλλα: «…Διαπιστώσεις οι οποίες επαναφέρουν στο προσκήνιο το αίτημα της Νομαρχίας για ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ των ακατάλληλων Φυλακών του Κορυδαλλού που σήμερα μοιάζουν περισσότερο με αποθήκες ανθρώπων παρά με σωφρονιστικό Ίδρυμα. Η εικόνα σε όλα τα καταστήματα κράτησης Κορυδαλλού, όπως την περιγράφουν οι εκθέσεις αυτοψίας των ελεγκτών είναι πραγματικά ζοφερή…».

Όμως αυτό που γράφει η καταγγελία – την οποία αντιγράφω για σας  πιο κάτω – για τις φυλακές Αγίου Στεφάνου στη περιοχή ΒΙΠΕ της Αχαΐας έξω από την Πάτρα έστειλε σε μήτιγκ μεσαίων αποστάσεων δυο βουλευτές Νικόλες!

Ο Νίκος Παπαδημάτος της ΝΔ, παρότι πιο βαρύς έφαγε πριν το νήμα το λεπτότερο Νίκο Τσούκαλη του ΣΥΡΙΖΑ και έτσι έκανε πρώτος…  διφορούμενες δηλώσεις στα πατρινά ΜΜΕ….

Συνέχεια

Οι επιστήμες στο φρενοκομείο ως θρησκείες;

Δεν θα ήθελα σήμερα να είμαι «πολιτικά ορθός». Τις τελευταίες μέρες ασχολήθηκα με δυο ενδιαφέροντα θέματα: Τα αναλυτικά προγράμματα και τα νέα βιβλία και το ζήτημα των θρησκευτικών στα σχολεία. Το ευτύχημα είναι πως με το 2ο πυροδοτήθηκε ένα πλούσιος διάλογος. Άλλα τέσσερα ιστολόγια πήραν το θέμα και έκαναν ποστ κατά χρονολογική σειρά, plagal, theologylar, tsouknida, roides, όπου φυσικά το καθένα το αντιμετώπισε με το ιδιαίτερα δικό του τρόπο.

Με το ζήτημα των αναλυτικών προγραμμάτων δεν έγινε το ίδιο. Μάλιστα από την ερχόμενη Πέμπτη για τρεις μέρες στα Χανιά κοντά τριακόσιοι εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης θα ανοίξουν συλλογικά το ζήτημα για τρεις μέρες. Γιατί όμως στο διαδίκτυο δεν πυροδοτήθηκε πλούσιος διάλογος; Αυτό με προβλημάτισε ιδιαίτερα.

Προσπαθώντας να βρω κάποιες αιτίες, στάθηκε η προβληματική μου σε μία, που δεν είναι κυρίαρχη στη σκέψη και αντίληψη των πολλών. Γι’ αυτό θα προκαλέσω και τη δική σας σκέψη. Αφορά τη σχέση επιστήμης και θρησκείας, αλλά όχι με τον τρόπο που ήδη συζητείται από την εποχή της αναγέννησης.

Συνέχεια

Περί κράτους και δη Ελλαδικού…

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε το 1985. Από τότε έχει κυλήσει πολύ νερό στο ποτάμι της ζωής….

Πρόκειται να περαστούν στο ιστολόγιο πολλά παλιά κείμενα.

Είναι λογικό από τότε να υφίστανται νέες προσεγγίσεις των συγγραφέων τους, είτε λόγω προσωπικής αλλαγής οπτικής, είτε λόγω των ραγδαίων εξελίξεων που αναδύθηκαν (όπως η πλήρης κατάρρευση του κρατικιστικού προτύπου της Σοβιετικής Ένωσης, είτε της νεοφιλελευθεροποίησης της Σοσιαλδημοκρατίας, είτε, είτε…).

Η αξία όμως των κειμένων παραμένει σημαντική, ούτως ή άλλως. Τα σχόλιά σας απ’ αυτή την έποψη θα έχουν ιδιαίτερη αξία. Αναμένουμε λοιπόν.

Να ένα ακόμα κείμενο:

Ιδιόμορφη δοκιμή βιβλιοπαρουσίασης[1]

Πολλοί σήμερα (Σ. Σ. η συγγραφή έγινε το 1985) μιλάμε για τη μεγάλη κρίση του τέλους του αιώνα μας. Έτσι τολμάμε πολλοί να εκτιμήσουμε την πιο πιθανή εκδοχή της έκβασης αυτής της κρίσης. Και άλλοι πιο ριψοκίνδυνοι να προβλέψουμε…

Συνέχεια

Ο Παπαλάνγκι

Ο Παπαλάνγκι. Οι λόγοι του φύλαρχου Τουιάβιι από το νησί Τιαβέα του νότιου Ειρηνικού. Ένα βιβλίο από τις εκδόσεις «Ύψιλον Βιβλία», για μικρούς και μεγάλους

papalangi.jpg

Παπαλάνγκι σημαίνει λευκός. Σ’ αυτούς τους λόγους του λοιπόν ο φύλαρχος Τουιάβιι μιλάει για τη ζωή των λευκών ανθρώπων, θέλοντας να αποτρέψει τους πατριώτες του από αυτήν, δηλαδή να τους αποτρέψει από την απομάκρυνση του ανθρώπου από τη φύση και τις πολυκατοικίες, από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο κυρίως μέσω του επαγγέλματος, από την απληστία του και άλλα αρνητικά φαινόμενα.

Οι συνήθειες των Ευρωπαίων είναι πρωτόγνωρες και εντελώς ακατανόητες για έναν κάτοικο των νησιών του Ειρηνικού. Πολλές καταστάσεις του φαίνονται αστείες και τις παρουσιάζει με χιούμορ.

Διαβάζοντας το βιβλίο είναι σαν να παρακολουθούμε τη ζωή μας από απόσταση και άρα με μεγαλύτερη αντικειμενικότητα και βλέπουμε πόσα πράγματα, που σήμερα τα θεωρούμε αυτονόητα, είναι αταίριαστα με τη φύση του ανθρώπου. Δείτε το παρακάτω απόσπασμα και θα καταλάβετε.

«…..Στις καλύβες τώρα συμβαίνει να κατοικούν περισσότεροι άνθρωποι απ’ όσοι ζουν σ’ ένα μόνο χωριό της Σαμόας, και γι αυτό πρέπει κανείς να ξέρει ακριβώς το όνομα της Άιγκα (οικογένειας) που θέλει να επισκεφτεί. Γιατί κάθε Άιγκα έχει για τον εαυτό της ένα ιδιαίτερο μέρος του πέτρινου μπαούλου, ή επάνω ή κάτω ή στο κέντρο, αριστερά ή δεξιά ή στη μέση στη μέση. Και μια Άιγκα συχνά δεν ξέρει τίποτα απολύτως για τις άλλες, λες κα δεν τους χωρίζει μόνο ένας πέτρινος τοίχος, αλλά είναι σαν να βρίσκονται ανάμεσά τους η Μανόνο, η Απολίμα και η Σαβάι (νησιά της Σαμόας) και πολλές θάλασσες.

Συχνά δεν ξέρουν τα ονόματά τους, κι αν συναντηθούν στην τρύπα της εισόδου, χαιρετιούνται μόλις και μετά βίας ή μουρμουρίζουν μέσα από τα δόντια τους κάτι στον άλλον σαν κάτι εχθρικά έντομα. Σαν να τους εξοργίζει το ότι είναι υποχρεωμένοι να ζουν τόσο κοντά ο ένας στον άλλον…….»