• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 619.876 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Θάλεια Καμπουροπούλι… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Το μυστήριο του αίμα… στη Το μυστήριο του αίματος, ο τρι…
    Με τέτοιο μπάχαλο, μ… στη Ο Εβραίος που ήθελε να γίνει Χ…
    Ιωάννης της Κροστάνδ… στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στη Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Σεπτεμβρίου 2019
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    2930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Το ΜτΒ εορτάζει για 2η χρονιά!

Σήμερα είναι  1η Φλεβάρη και εορτή του Αγίου Τρύφωνα, «προστάτη του αμπελιού και  των κηπευτικών». Όμως για μας αποτελεί κάτι ιδιαίτερο. Ως «Μανιτάρι» έχουμε ως σήμα ένα μικρό ξωκλήσι στα όρια του χωριού μας, ενώ ως «του Βουνού» επιλέξαμε τον «Αη Τρύφωνα», αφού βρίσκεται στους πρόποδες του Βουνού «Παξιμαδάς» – και δεν απέχει πολύ από τη γειτονιά από την οποία είδαμε τα άστρα του Ουρανού…


Συμβολίζει πολλά για το ιστολόγιο.

Συνέχεια

Άσυλο, προβληματικές, ερωταποκρίσεις και Πατερικές τομές

Του Φιλαλήθη

Σχετικά με το πανεπιστημιακό άσυλο, έχουμε ήδη και εμείς πει πολλά και πολλαχού, δια ζώσης ή δια πληκτρολογίου κ.α.. Βεβαίως, το ζήτημα του Ασύλου είναι ένα εξόχως σημαντικό, πολυσήμαντο και βαρυσήμαντο ζήτημα, και πολλοί προσεγγιστές του αγνοούν όλη την προβληματική και την ιστορία του θέματος. Έτσι, η έποψή τους έχει ένα εξαιρετικά περιεσταλμένο οπτικό πεδίο. Οπωσδήποτε, και η επί τούτου «βιβλιογραφία» είναι μικρή. Προσωπικά, ερευνώντας σχετικά εξ αρχής του «ξεσπάσματος» του Φοιτητικού Κινήματος (2006-),

08-06-06δεν βρήκα παρά, κατά βάσιν, δύο συγγράμματα, το ένα με μάλλον αρνητική προκατάληψι (εκδ. «Ερωδιός«) και το δεύτερο (αξιολογότατη) διδακτορική διατριβή από κάποιον ξενιτευμένο Έλληνα επιστήμονα, προσκείμενο δε στο πολιτικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας (Κ. Μπαμπασίδης), του οποίου το έργο έχει προμνησθή και αλλαχού.

Είναι γνωστό ευρέως, ότι υφίσταται μία πολύ μεγάλη συζήτησι περί του ζητήματος τούτου, η οποία πολλάκις εκφυλίζεται σε συνθηματολογία αγνοούντων.

Συμπληρώνοντας το κείμενο που παραθέτουμε, αναδημοσιεύοντας, και που προοριζόταν ως εισήγηση σε κάποια πολιτικού περιεχόμενου συζήτησι / εκδήλωσι, θα καταχωρούσαμε σήμερα τα εξής στοιχεία.

Συνέχεια

Μ. Σάββατο: Kυοφορία στο χωροχρόνο των εν Άδη συνειδήσεων!

Στο βαθμό που συμπεριφερόμαστε ως δήθεν, είναι αδύνατο να μας αγγίξει το μυστήριο του Πανάγιου τάφου. Και δεν εννοώ το γεγονός της φύσης του αγίου φωτός – που αποτελεί ένα σημαντικό «αντιλεγόμενο σημείο» της σημερινής φιλοσοφικής και υπαρξιακής συγκυρίας –, αλλά το τί συνέβη με την «είσοδο» του Ιησού στο «χωροχρόνο» του Άδη. Αλλά τι είναι ο Άδης;

Ο Άδης έχει κατ’ αρχάς μια μυθολογική διάσταση, η οποία και προσλαμβάνεται από την χριστιανική θεολογία. Ο Άδης δεν είναι όμως μόνο ο «χωρόχρονος» των βιολογικά νεκρών ανθρώπων. Είναι ο χωρόχρονος της νεκρής ζωής μας σε όλα τα επίπεδα. Η ενσάρκωση του Λόγου δε θα μπορούσε παρά να προσλάβει την όλη ζωή.

«Το απρόσληπτον και αθεράπευτον» κατά το Γρηγόριο Θεολόγο.

Η κλήση δεν έγινε μόνο τότε προς τους βιολογικά νεκρούς ώστε να γίνουν πνευματικά ζώντες, γίνεται πάντα και προς τους βιολογικά ζωντανούς, που αντί να τείνουμε να γίνουμε πνευματικά ζώντες, να «συναναστηθούμε», συχνά παραμένουμε «εν ζωή», πνευματικά νεκροί.

Ο εορτασμός της «θεόσωμης ταφής και της εις άδου καθόδου» του Χριστού λατρευτικά, όπως όλες οι εορτές, συγκεφαλαιώνουν σε όλο το χρόνο όλες τις πτυχές παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος. Όλα γίνονται «σήμερον». Βεβαίως και ο βιολογικά νεκρός Ιησούς «κατήλθε μέχρις Άδου ταμείων».

Ποια είναι όμως τα «ταμεία του Άδη» «σήμερον»;

Συνέχεια

Μ. Τετάρτη: Δυο πρακτικές στα σύνδρομα και της νέας ενοχής μας.

Η αφθονία ψυχολόγων, ψυχιάτρων, νευρολόγων κλινικών και μη στο δυτικό κόσμο αποδεικνύει έμπρακτα το πλήθος και το βάθος των ενοχών στο έσω άνθρωπο ΚΑΙ στην νέα εποχή της εξατομίκευσης και της μαζικής «κουλτούρας». Αυτό δεν σημαίνει, πως σε λαούς στους οποίους ο δυτικός πολιτισμός είναι ακόμα εισερχόμενος ή σε παλιότερες εποχές που κυριαρχούσαν οι συλλογικές πολιτισμικές διαδικασίες, δεν είχαμε τέτοια φαινόμενα. Οι μάγοι των φυλών το αποδεικνύουν, έστω και εν μέρει.

Γράφει – σε γλώσσα απλής καθαρεύουσας, που αφήνω άθικτη – γνωστός παλιός καθηγητής: «.. Αλλ’ η αποφυγή της αποδοχής της προσωπικής ενοχής οφείλει να αναγνωρισθή ως βασικόν αίτιον ψυχικής «διαταραχής» και ανωμαλίας της προσωπικότητος του ανθρώπου. Ήδη εις την παρούσαν εργασίαν προεβλήθη αύτη ως αίτιον του «αδαμικού πλέγματος. Είναι δε γνωστόν … και εκείνη ήτις ομολογείται δύναται να προκαλέσει ψυχικήν ανωμαλίαν, εκτεινομένην εκ της απλής τύψεως της συνειδήσεως μέχρι της πλήρους ψυχικής καταρρεύσεως, τ.έ. της διασαλεύσεως των φρενών…»[1].

Η πορεία της Μεγάλης εβδομάδας,

Συνέχεια

Εξόδιος μνήμη γέροντα Θεόκτιστου: Ο ίδιος κρυφό σχολειό!

Μετά τη χθεσινή ανάρτηση για την αναγγελία της εξόδιας ακολουθίας και ταφής του γέροντα Θεόκτιστου, ανθρώπου – «κρυφού σχολειού», πολυδιαβασμένη και σχολιασμένη, με αφιέρωμα μελέτη του Γιώργου Κεκαυμένου για το κρυφό σχολείο, σήμερα αναρτώ το δεύτερο μέρος.

Αφορά εισαγωγικά βιογραφικά στοιχεία για τον αγαπημένο μας γέροντα, πρώτες μαρτυρίες και φυσικά μια ελάχιστη ανταπόκριση από την εξόδια ακολουθία και ταφή του:

UPDATE 15-04-2008, Ώρα 20.40, δυο επί πλέον φωτογραφίες…

Ο κενός τάφος που υποδέχτηκε το λείψανο του γέροντα, αντιστοιχεί στην απλή ζωή του.

Η μικρή διαδρομή από τον Ι.Ν. του Αγ. Αθανασίου Χριστιανουπόλεως προς τον κενό τάφο.

Το μικρό αυτό αφιέρωμα πλουτίζεται με μερικές φωτογραφίες από τη ζωή του και τη χθεσινή πορεία του σκηνώματός του προς την Ανάσταση.

Προστέθηκε επίσης ένα, ελάχιστο σε χρόνο, βίντεο από τις τελευταίες αυτές στιγμές:

http://video.google.com/videoplay?docid=-2948503055720851573

Στο δε βιογραφικό του προστίθεται και ένα δείγμα από τη κατανυκτική ψαλτική του ικανότητα:

Συνέχεια

Συμφωνίες συμβίωσης, προίκες και μαρτυρία ελπίδας.

Έφτασε στα «χέρια μου» ένα πολύ καλό άρθρο με αφορμή τις «παραφωνίες» των τελευταίων ημερών με αφορμή τα σχεδιαζόμενα σύμφωνα συμβίωσης, το οποίο παραθέτω μετα από μια δική μου εισαγωγή.

Στη ρευστή λοιπόν σημερινή κοινωνική ζωή η μονιμότητα των σχέσεων είναι μια δύσκολη υπόθεση. Θέλει αποδοχή του άλλου, αποδοχή της έλλειψης τελειότητας, αποδοχή της διαφορετικής ανατροφής, αποδοχή των δικών μας οξειών γωνιών.

Από τη μια αναπολούμε τα παλιά συλλογικά υποκείμενα που καταρρέουν, γιατί δεν δινόταν ιδιαίτερη προσοχή και σεβασμός στην προσωπική διάσταση, αλλά κυρίως γιατί είχαμε αφεθεί στη κρατική βία. Και αυτή είναι η μεγάλη μας κοινωνική αμαρτία, για την οποία οφείλουμε να κλάψουμε πικρά κυρίως οι πιστοί της Ορθόδοξης εκκλησίας.

panagia-1.gif

Από την άλλη βιώνουμε ένα καλπάζοντα ατομισμό σε πολλά επίπεδα. Εκφράζεται στα κόμματα, στα συνδικάτα, στους συλλόγους, στις εκκλησίες. Δεν θα εκφραζόταν και στις διαπροσωπικές σχέσεις; Δεν θα εκφραζόταν στο γάμο; Ήταν βέβαιο. Δείτε όμως και μια χιουμοριστική πλευρά αυτών των συμβιώσεων από πολύ παλιά έργα του ελληνικού κινηματογράφου. Στη συνέχεια ακολουθεί και το άρθρο…

Μια τρελή τρελή οικογένεια – Oui oui

Συνέχεια

Αναρχοκαπιταλισμός και ασφαλιστικό: Ποτέ σύνταξη;

Καλά αυτό δεν το περίμενα: «απο το φανατισμένο εβραιορθόδοξο έκτρωμα που ονομάζεται «μανιτάρι του Βουνού»..».

Αναμφίβολα το ασφαλιστικό σύστημα είναι σαφώς πολυπαραγοντικό και φυσικά αποτελεί ένα από τα κλειδιά κατανόησης της σύγχρονης στρατηγικής του πολιτικού συστήματος. Οι συζητήσεις, διεκδικήσεις, νόμοι και πολιτικές γύρω από την εργασία, την αγορά, τα οικονομικά λόμπυ, αλλά και τις νέες ιδεολογίες θα ενταθούν.

nz-1.pngdollar-1.gif

Το προηγούμενο, πολυδιαβασμένο και σχολιασμένο ήδη ποστ είναι αυτό με τον τίτλο «Ασφαλιστικό του… ΣΥΡΙΖΑ: ελπίδες ή παγίδες;» από το Σάββατο 29-03-2008.

Αυτό λοιπόν το τελευταίο κείμενο ερέθισε ένα «συνάδελφο» να το σχολιάσει φανατικά, με υβριστικό τρόπο, αλλά και να αποκαλύψει πράγματα, παρεξηγώντας με και επί πλέον! Με θεώρησε στέλεχος του ΚΚΕ.

Συνέχεια