• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 602,155 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Δεκέμβριος 2014
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Νοέ.   Ιαν. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Ο ακάθαρτος προδρομικός κατάλογος, ο Ιησούς της ιστορίας και κάποιες μουρμούρες χριστιανών για το Νίκο Ρ.

Ο ακάθαρτος προδρομικός κατάλογος, ο Ιησούς της ιστορίας και κάποιες μουρμούρες χριστιανών για το Νίκο Ρ.

Τα Χριστούγεννα έχουν επιβληθεί στις μάζες του δυτικού κόσμου ως ευφρόσυνη γιορτή με απολύξεις σε «ρεβεγιόν», καταναλωτσμό, φιλανθρωπίες και οικογενειακά τραπέζια… Στη δύνη αυτού του παγκοσμιοποιημένου (με νεοκαπιταλιστικό φόντο) κόσμου φαίνεται να «χάνεται η μπάλα» σε πολλούς από μας, τους κάπως Ορθοδόξους, που ζούμε μέσα σ’ αυτόν. Το νόημα της του ταπεινού Λόγου σχεδόν αξαφανισμένο, το νόημα ένος ακάθαρτου κόσμου που προσλαμβάνεται εξοβεληστέο, η προσδοκία ενός νέου μέλλοντος που πάει να ριζώσει μέσα σ’ αυτή τη συγχισμένη, ταξική και δια-πολιτσμική «κοινωνία» φθαρμένη.

Μπορούμε να ψηλαφίσουμε κάποια απ’ αυτά τα νοήματα, εάν και μόνο εάν μπορούμε να δια-περάσουμε την σημερινή, με μια μακροσκελή μονότονη και περίεργη εισαγωγή-  ευαγγελική περικοπή του Ματθαίου, της «Βίβλου γενέσεως Ιησού Χριστού», που καταλήγει σε ένα κεντρικό κορμό και έναν ενδιαφέροντα επίλογο, γειώνοντάς την.

Ι) Ας κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις, ξεκινώντας από την εισαγωγή.

α) Η Κυριακή πρό των Χριστουγέννων σημαδεύεται με την αφετηρία του Ευαγγέλιου του Ματθαίου (κεφ. Α΄, στιχ. 1-25), που απευθύνεται κατ’ εξοχήν στους Ιουδαίους χριστιανούς της «Γης Ιούδα», και που αποτελεί το 1ο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, το 1ο Ευαγγέλιο και μάλιστα από τα «συνοπτικά». Ο Ματθαίος επιλέγει έναν απο τους γενεαλογικούς καταλόγους των Ιουδαίων για να συσχετίσει τον Ιωσήφ και επομένως τη Μαρία  σημαδεύοντας προς τα πίσω τον Δαυίδ και τον Αβραάμ.

Κατά τον καθηγ. της Παλαιάς Διαθήκης στη Θεολογική Θεσσαλονίκης κ. Μιλτ. Κωνσταντίνου «…παραπέμπει συνειρμικά τον αναγνώστη να συσχετίσει το περιεχόμενο του βιβλίου αυτού με εκείνο του πρώτου βιβλίου της Αγίας Γραφής, και να το κατανοήσει ως εξαγγελία μιας νέας διπλής δημιουργίας: του καινούργιου κόσμου, αυτού που αποκαλείται ‘‘Βασιλεία του Θεού’’, και του καινούργιου Ισραήλ, της Εκκλησίας…». [Δείτε το πρόσφατο άρθρο στο amen.gr Η δημιουργία του νέου λαού του Θεού | Amen.gr – Πύλη Εκκλησιαστικών Ειδήσεων].

Ο Ματθαίος επομένως τονίζει την ανθρώπινη και ιστορική διάσταση του «Εμανουήλ- Ιησού», σε αντίθεση με το Ευαγγέλιο του Ιωάννη της (ορθόδοξης) Κυριακής του Πάσχα που σημαδεύεται από την είσοδο του «Θεού Λόγου» (Κεφ. Α΄, στ. 1-17) στον δημιουργημένο κόσμο που απευθύνεται στους εθνικούς και «γνωστικούς» της Εφέσου και όχι μόνο, θεωρεί την ενανθρώπιση δεδομένη και εισάγει στα βαθύτερα.

β) Ο Αβραάμ αποτελεί το πρόσωπο κλειδί της σημερινής ημέρας πέραν του Ιησού, παρά το γεγονός ότι «…η αγία μας Εκκλησία εορτάζει πάντες τους ευαρεστήσαντες απ΄αιώνος τον Θεό από τον Αδάμ μέχρι τον Ιωσήφ τον μνήστορα…» – [πρεσβ. Πολύβιου Λαμπρινίδη Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως Αποστ. Ανάγνωσμα: Εβρ. 11, 9-10, 32-40 (21 -12-2014)] και γι αυτό επιλέγεται ο κατάλογος του Ματθαίου και όχι αυτός του Λουκά, που άρχεται από τον Αδάμ.

Ο Ματθαίος θέλοντας να τονίσει από τη μια την ιστορική και θεολογική συνέχεια της επιλογής Αβραάμ και από την άλλη την νέα αρχή με τον «Εμμανουήλ-Ιησού», αποφεύγει άλλους καταλόγους και επιλέγει αυτόν που συνδέει τον γεννήτορα Αβραάμ, τον βασιλέα Δαυίδ, την παρένθεση της Βαβυλώνιας αιχμαλωσίας με τον Ιωσήφ, τον άνδρα της Μαρίας, δηλ. με τον Ιησού.

Οφείλουμε να σημειώσουμε πως για τους Ισραηλίτες το ανδρόγυνο ανήκει στην ίδια γενεαλογική αλυσίδα και με την φράση «…μνηστευθείσης γαρ της μητρός αυτού Μαρίας τω Ιωσήφ, πριν η συνελθείν αυτούς ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου..» ο Ματθαίος προχωρά πέρα από την ιστορική και βιολογική συνέχεια στην θεολογική, χωρίς πολλά-πολλά.

γ) Οι γενεαλογικοί κατάλογοι, όντας ανδροκρατικοί κατά κανόνα, λόγω του όλου κοινωνικού και ιστορικού περίγυρου, δεν μένουν σ’ αυτό. Ο Ματθαίος επιλέγει πέντε συγκεκριμένες μανάδες, οι οποίες δεν ανήκαν είτε στο «κονωνικό» στάτους των νόμιμων συζύγων είτε στην εθνική-θρησκευτική καθαρότητα. Και ενώ δεν αναφέρονται οι σύζυγοι των μεγάλων τριών Πατριαρχών (Σάρρα, Ρεβέκα, Ραχήλ) αναφέρονται πέντε γυναίκες πρόκληση για κάθε συντηρητικό-«καθαρό» μάτι.

«…Η Θάμαρ υποδύθηκε την πόρνη προκειμένου να αποκτήσει παιδί από τον πεθερό της, η Ραχάβ ήταν Χανααναία πόρνη, η Ρουθ, η προγιαγιά του Δαβίδ, ήταν Μωαβίτισσα που με συμβουλή της πεθεράς της προκάλεσε ερωτικά τον Βοόζ προκειμένου να την παντρευτεί και η Βηρσαβεέ, ήταν σύζυγος του Χετταίου Ουρία και δέχτηκε να γίνει ερωμένη του Δαβίδ…» (Μ. Κωνσταντίνου, στο ίδιο άρθρο).

δ) Μα ούτε τα μεγάλα ιστορικά πρόσωπα του καταλόγου – πρόγονοι του Ιησού – ήταν συνεχώς «πεντακάθαρα», ούτε ο «λαός Ισραήλ» βρισκόταν πάντα σε ελευθερία. Από τη μιά γνωρίζουμε την υποδούλωση στους Αιγύπτιους και από την άλλη τους Βαβυλώνιους, δηλαδή έλλειμμα κοινωνικής και εθνικής ελευθερίας και στις δυο όχθες της Ερυθράς θάλασσας. Επομένως ο άνθρωπος Ιησούς αποτελεί ιστορικό και βιολογικό απόγονο ενός λαού – δείγματος της όλης αλλοτριωμένης ανθρωπότητας. Η κλήση επομένως για το «νέο Ισραήλ» κατ’ αρχήν δεν έχει προαπαιτούμενα εθνικά, βιολογικά, θρησκευτικά, ηθικά, κοινωνικά.

ε) Για άλλη μία φορά θα θέσουμε στην κρίση σας και μια «αριθμολογική προσέγγιση». Ο καθηγητής Μιλτ. Κωνσταντίνου, και ως καλός γνώστης της εβαραϊκής γλώσσας, δίνει στο προηγούμενο άρθρο του μια τέτοια προσέγγιση, την οποία βεβαίως δεν έχουμε κανένα λόγο να αρνηθούμε: «...οι αριθμοί κατανοούνται, σχεδόν πάντοτε, ως σύμβολα που υποκρύπτουν κάποιο μήνυμα, το οποίο ο αναγνώστης καλείται να αποκρυπτογραφήσει. Αυτός είναι ο λόγος που το γενεαλογικό δένδρο του Ιησού, όπως παρατίθεται στο Κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιον διαιρείται σε τρεις δεκατετράδες γενεών. Ο αριθμός 14 προκύπτει από το άθροισμα της αριθμητικής αξίας των εβραϊκών γραμμάτων του ονόματος του Δαβίδ (4+6+4=14). Πολλαπλασιαζόμενος ο αριθμός αυτός επί τον επιβεβαιωτικό αριθμό 3 αποδεικνύει ότι ο Ιησούς είναι γόνος Δαβίδ, άρα μεσσίας...».

Ο υποφαινόμενος, όπως σε πολλές άλλες προσπάθειες, έχει δείξει μια ακόμη πιό έντονη συμβολική της γλώσσας των αριθμών της εποχής εκείνης. Ας προσπαθήσουμε σήμερα να κάνουμε μια νέα τέτοια προσέγγιση.

Οι τρεις ομάδες των δεκατεσσάρων γενεών (3.14=42), μπορούν να γραφούν και ως έξι επτάδες (6.7=42). Ο αριθμός 42 συναντιέται βεβαίως στην Αποκάλυψη του Ιωάννη και επομένως βρισκόμαστε εντός της συμβολικής αυτής. Εάν επιπλέον δούμε ότι στο βιβλίο της γενέσεως έχουμε τη δημιουργία του κόσμου μέσα σε 6 συμβολικές ημέρες  και ότι την έβδομη ο Δημιουργός «κατέπαυσε των έργων» αφήνοντας τον ατελή «άνθρωπο» παρέα με το «εμφύσημα» στην δαιδαλώδη ελεύθερη πορεία για τη θέωση, η 7η ημέρα αποτελεί την ιστορική και προσωπική πορεία γι αυτό που χάθηκε.

Ο σαββατισμός (7η ημέρα) επομένως αποτέλεσε πάντα ένα ζητούμενο για το λαό του Ισραήλ, παρά τον θεσμικό χαρακτήρα του «Νόμου» και τον «αναρχικό» των Προφητών. Ο Ματθαίος επισημαίνοντας μόνο 6 γενεές και όχι 7, δείχνει τον ανεκπλήρωτο του «σαββατισμού» και επομένως την ανάγκη του Μεσία. Η Εκκλησία βεβαίως μας εισάγει δια του βαπτίσματος και του Μύρου στην 7η μέρα, προσδοκόντας πάντα τη μεγάλη 8η μέρα στα προσωπικά ή ιστορικά έσχατα.

στ) Η φαινομενική  διαφορά Εμμανουήλ και Ιησού. Την απάντηση την δίνει έμμεσα μεν, αλλά πολύ καθαρά ο ίδιος ο Ματθαίος. Από τη μία γράφει την προφητεία : «…Ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν, και καλέσουσι το όνομα αυτού Εμμανουήλ, ο εστί μεθερμηνευόμενον μεθ’ ημών ο Θεός…». Δηλαδή ότι ο «Εμμανουήλ» σημαίνει ότι θα έλθει ο «Θεός θα είναι μεταξύ σας και μαζί σας». Από την άλλη σημειώνει το άγγελμα «… και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν· αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών…». Δηλαδή Ιησούς σημαίνει ο Σωτήρας από τις κάθε είδους αστοχίες (=αμαρτίες). Και δια των συμφραζομένων φαίνεται ότι Σωτήρας, δηλ. Ιησούς, είναι (μόνο) ο Εμμανουήλ…

ΙΙ) Μερικές επιλεγμένες γκρίνιες υποβολέων και μια μικρή απάντηση για την ανάρτηση του υποφαινόμενου: Ο Νίκος Ρωμανός στα σοκάκια του περιθωρίου και το Μεγάλο Δείπνο, Posted on Δεκεμβρίου 14, 2014 by manitaritoubounou

α) Μ.Φ. σε email, 18-12-2014: «Δεν ξέρω το μίσος που τρέφει όλη αυτή η παρέα για τους αντίθετους ιδεολογικά (π.χ. πεινάω. θα φάω το λαρύγγι σου) που μπορεί να τους πάει.. Δυστυχώς, από προσωπική πείρα σε συζητήσεις ομοιδεατών, βλέπω ότι χωρίζουν τον κόσμο σε καλούς (δικούς μας) και κακούς (αντίπαλοι) χωρίς να βλέπουν πρόσωπα αλλά μόνο στολές και ταμπέλες. Αυτό νομίζω ότι δεν τους πάει μπροστά αλλά μου θυμίζει κακέκτυπο χριστιανικών οργανώσεων. Δυστυχώς το πείσμα και το μίσος πάνε μαζί. Μπορεί να είναι πιο κοντά από άλλους στην αλήθεια αλλά ο εγωισμός κρύβεται παντού.»

β) Δ. Κ. Στο f/b, 14-12-2014: «…Ἐνῶ μᾶς λὲς πρὶν πὼς ἴσως βρίσκεται ὁ Νίκος στοὺς «χωλοὺς», κάτι ποὺ ἐν δυνάμει ἰσχύει καὶ στὸν τελευταῖο ἀμαρτωλό, πῶς μετὰ τὸν ἐκθειάζεις λέγοντας πὼς μᾶς βάζει νὰ προβληματιστοῦμε βαθύτερα γιὰ τὸ νόημα τῆς ὑπαρξης…; Τὸ νόημα τῆς ὕπαρξης εἶναι ὁ Χριστός μας. Διαφωνεῖς; Πῶς μᾶς βάζει νὰ προβληματιστοῦμε βαθύτερα γιὰ τὸ νόημα τῆς ὑπαρξης; …»

γ) Η.Μ. στο ΜτΒ, σχόλιο, 14-12-2014: «Δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλει να πει ο αρθρογράφος. Δηλαδή το παραστρατημένο αυτό παιδί με το καλάσνικωφ είναι από τους κλητούς; Και δεν χρειάζεται διαφώτιση και μετάνοια; Έκανε κανένα σωστό και λυτρωτικό αγώνα; Και τα χρήματα από τις ληστείες πού έκανε πήγαν; Σε λίγο θα βγεί και άγιος…».

Η «μικρή απάντηση». Ο κατάλογος μετανοημένων και μη προγόνων του Ιησού αποδεικνύει ότι όποιοι ζητούν απόλυτες καθαρότητες (από τους άλλους βέβαια) βρίσκονται σε θεολογική δυσαρμονία με την ενανθρώπιση. Στην καλύτερη περίπτωση υποστασιάζουν το μεγαλύτερο αδελφό στην παραβολή του Ασώτου.

Ο «μικρός» Νίκος Ρωμανός βεβαίως δεν είναι άγιος, βεβαίως δεν θεωμένος, βεβαίως ίσως να μη θεωρεί τον εαυτό του «χριστιανό», βεβαίως να είναι εγωιστής, βεβαίως … Μπορεί να διαφωνούμε ή και να συμφωνούμε με κάποιες από τις ιδεολογικές ή και πρακτικές ιδιαίτερότητές του, αλλά «μας βάζει να προβληματιστούμε για τα βαθύτερο νόημα της ζωής» όχι με θεολογικούρες – όπως τώρα κάνω ο υποφαινόμενος – αλλά με το προσωπικό του παράδειγμα στην απεργία πείνας διπλά. Απεργία πείνας μέχρι τα όρια της βιολογικής ύπαρξης, άρα υπέρβασης του νοήματος της ζωούλας, και με στόχο το δικαίωμα στην εκπαίδευση-γνώση και όχι για μια απλή αποφυλάκιση.

Ο «μικρός» Νίκος Ρωμανός βεβαίως θα μπορούσε να αποτελεί κρίκο της προγονικής θεολογικής αλυσίδας του Ιησού και ας σκεφτούμε σε ποιά κατηγορία των κρίκων θα μπορούσε να είναι…

Ο φίλος και συνάδελφος λοιπόν Αθαν. Μουστάκης δείτε πως σκέφτηκε στο άρθρο του χθες, «Πίστει καλούμενος Ἀβραάμ . . .»:

«…Όσοι, λοιπόν, προσεγγίζουν την Εκκλησία για να αποκτήσουν κάποια λογική –νοικοκυρίστικη – εξασφάλιση ή την αντιμετωπίζουν ως ένα ισχυρό ψυχολογικό άλλοθι για τον τρόπο ζωής τους ή αναζητούν κάποια ανθρώπινη βεβαιότητα ή ψάχνουν μια αμετακίνητη σιγουριά και επιθυμούν να βολευτούν στους κόλπους της και να εξασφαλίσουν τα γεράματά τους ή να «κλείσουν» μια θέση για τον Παράδεισο, με ένα σκεπτικό συναλλαγής, ας μην το κάνουν καλύτερα, γιατί είναι βέβαιο ότι γρήγορα θα απογοητευθούν…».

******

ΙΙΙ) Κυριακή προ Της Χριστού Γεννήσεως, Ευαγγ. Ανάγνωσμα: Ματθ. 1, 1-25 (21-12-2014)

Πρωτότυπο κείμενο

«Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού υιού Δαυίδ, υιού Αβραάμ.  

Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ, Ισαάκ δε εγέννησε τον Ιακώβ, Ιακώβ δε εγέννησε τον Ιούδαν και τους αδελφούς αυτού,  Ιούδας δε εγέννησε τον Φαρές και τον Ζαρά εκ της Θάμαρ, Φαρές δε εγέννησε τον Εσρώμ, Εσρώμ δε εγέννησε τον Αράμ,  Αράμ δε εγέννησε τον Αμιναδάβ, Αμιναδάβ δε εγέννησε τον Ναασσών, Ναασσών δε εγέννησε τον Σαλμών,  Σαλμών δε εγέννησε τον Βοόζ εκ της Ραχάβ, Βοόζ δε εγέννησε τον Ωβήδ εκ της Ρούθ, Ωβήδ δε εγέννησε τον Ιεσσαί,  Ιεσσαί δε εγέννησε τον Δαυίδ τον βασιλέα.

 Δαυίδ δε ο βασιλεύς εγέννησε τον Σολομώντα εκ της του Ουρίου,  Σολομών δε εγέννησε τον Ροβοάμ, Ροβοάμ δε εγέννησε τον Αβιά, Αβιά δε εγέννησε τον Ασά,  Ασά δε εγέννησε τον Ιωσαφάτ, Ιωσαφάτ δε εγέννησε τον Ιωράμ, Ιωράμ δε εγέννησε τον Οζίαν,  Οζίας δε εγέννησε τον Ιωάθαμ, Ιωάθαμ δε εγέννησε τον Άχαζ, Άχαζ δε εγέννησε τον Εζεκίαν, Εζεκίας δε εγέννησε τον Μανασσή, Μανασσής δε εγέννησε τον Αμών, Αμών δε εγέννησε τον Ιωσίαν,  Ιωσίας δε εγέννησε τον Ιεχονίαν και τους αδελφούς αυτού επί της μετοικεσίας Βαβυλώνος.

Μετά δε την μετοικεσίαν Βαβυλώνος Ιεχονίας εγέννησε τον Σαλαθιήλ, Σαλαθιήλ δε εγέννησε τον Ζοροβάβελ,  Ζοροβάβελ δε εγέννησε τον Αβιούδ, Αβιούδ δε εγέννησε τον Ελιακείμ, Ελιακείμ δε εγέννησε τον Αζώρ, Αζώρ δε εγέννησε τον Σαδώκ, Σαδώκ δε εγέννησε τον Αχείμ, Αχείμ δε εγέννησε τον Ελιούδ, Ελιούδ δε εγέννησε τον Ελεάζαρ, Ελεάζαρ δε εγέννησε τον Ματθάν, Ματθάν δε εγέννησε τον Ιακώβ, Ιακώβ δε εγέννησε Ιωσήφ τον άνδρα Μαρίας, εξ ης εγεννήθη Ιησούς ο λεγόμενος Χριστός.  

Πάσαι ουν αι γενεαί από Αβραάμ έως Δαυίδ γενεαί δεκατέσσαρες, και από Δαυίδ έως της μετοικεσίας Βαβυλώνος γενεαί δεκατέσσαρες, και από της μετοικεσίας Βαβυλώνος εως του Χριστού γενεαί δεκατέσσαρες.

Του δε Ιησού Χριστού η γέννησις ούτως ην· μνηστευθείσης γαρ της μητρός αυτού Μαρίας τω Ιωσήφ, πριν η συνελθείν αυτούς ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου.  Ιωσήφ δε ο ανήρ αυτής, δίκαιος ων και μη θέλων αυτήν παραδειγματίσαι, εβουλήθη λάθρα απολύσαι αυτήν.  Ταύτα δε αυτού ενθυμηθέντος ιδού άγγελος Κυρίου κατ’ όναρ εφάνη αυτώ λέγων· Ιωσήφ υιός Δαυίδ, μη φοβηθής παραλαβείν Μαριάμ την γυναίκα σου· το γαρ εν αυτή γεννηθέν εκ Πνεύματος εστίν Αγίου. Τέξεται δε υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν· αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών.  Τούτο δε όλον γέγονεν ίνα πληρωθή το ρηθέν υπό του Κυρίου δια του προφήτου λέγοντος·  Ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν, και καλέσουσι το όνομα αυτού Εμμανουήλ, ο εστί μεθερμηνευόμενον μεθ’ ημών ο Θεός.  

Διεγερθείς δε ο Ιωσήφ από του ύπνου εποίησεν ως προσέταξεν αυτώ ο άγγελος Κυρίου και παρέλαβε την γυναίκα αυτού,  και ουκ εγίνωσκεν αυτήν εως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν».

Απόδοση [Πρεσβυτέρου Πολύβιου Λαμπρινίδη]

Γενεαλογικός κατάλογος του Ιησού Χριστού, απογόνου του Δαβίδ, ο οποίος ήταν απόγονος του Αβραάμ.  Ο Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ, ο Ισαάκ εγέννησε τον Ιακώβ, ο Ιακώβ εγέννησε τον Ιούδα και τους αδελφούς του.  Ο Ιούδας εγέννησε τον Φαρές και τον Ζαρά με τη Θάμαρ. Ο Φαρές εγέννησε τον Εσρώμ και ο Εσρώμ τον Αράμ. Ο Αράμ εγέννησε τον Αμιναδάβ, ο Αμιναδάβ τον Ναασσών και ο Ναασσών τον Σαλμών. Ο Σαλμών εγέννησε τον Βοόζ με τη Ραχάβ, ο Βοόζ εγέννησε τον Ωβήδ με τη Ρούθ, ο Ωβήδ εγέννησε τον Ιεσσαί και ο Ιεσσαί εγέννησε τον Δαβίδ το βασιλιά. Ο βασιλιάς Δαβίδ εγέννησε τον Σολομώντα με τη γυναίκα του Ουρία• ο Σολομών εγέννησε τον Ροβοάμ, ο Ροβοάμ τον Αβιά, ο Αβιά τον Ασά• ο Ασά εγέννησε τον Ιωσαφάτ, ο Ιωσαφάτ τον Ιωράμ, ο Ιωράμ τον Οζία• ο Οζίας εγέννησε τον Ιωάθαμ, ο Ιωάθαμ τον Άχαζ, ο Άχαζ τον Εζεκία• ο Εζεκίας εγέννησε τον Μανασσή, ο Μανασσής τον Αμών, ο Αμών τον Ιωσία• ο Ιωσίας εγέννησε τον Ιεχονία και τους αδελφούς του την εποχή της αιχμαλωσίας στη Βαβυλώνα. Μετά την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα, ο Ιεχονίας εγέννησε τον Σαλαθιήλ, ο δε Σαλαθιήλ εγέννησε τονΖοροβάβελ• ο Ζοροβάβελ εγέννησε τον Αβιούδ, ο Αβιούδ τον Ελιακίμ, ο Ελιακίμ τον Αζώρ• ο Αζώρ εγέννησε τον Σαδώκ, ο Σαδώκ τον Αχίμ και ο Αχίμ τον Ελιούδ• ο Ελιούδ εγέννησε τον Ελεάζαρ, ο Ελεάζαρ τον Ματθάν, ο Ματθάν τον Ιακώβ, και ο Ιακώβ εγέννησε τον Ιωσήφ τον άντρα της Μαρίας. Από τη Μαρία γεννήθηκε ο Ιησούς, ο λεγόμενος Χριστός. Από τον Αβραάμ ως τον Δαβίδ μεσολαβούν δεκατέσσερις γενιές• το ίδιο κι από τον Δαβίδ ως την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα, καθώς κι από την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα ως το Χριστό. Η γέννηση του Ιησού Χριστού έγινε ως εξής: Η μητέρα του, η Μαρία, αρραβωνιάστηκε με τον Ιωσήφ.  Προτού όμως συνευρεθούν, έμεινε έγκυος με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Ο μνηστήρας της ο Ιωσήφ, επειδή ήταν ευσεβής και δεν ήθελε να τη διαπομπεύσει,  αποφάσισε να διαλύσει τον αρραβώνα, χωρίς την επίσημη διαδικασία. Όταν  όμως κατέληξε σ΄ αυτή τη σκέψη, του εμφανίστηκε στον ύπνο του ένας άγγελος  σταλμένος από τον Θεό και του είπε: «Ιωσήφ, απόγονε του Δαβίδ, μη διστάσεις να πάρεις στο σπίτι σου τη Μαριάμ, τη γυναίκα σου, γιατί το παιδί που περιμένει προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα. Θα γεννήσει γιο, και θα του δώσεις το όνομα  Ιησούς, γιατί αυτός θα σώσει το λαό του από τις αμαρτίες τους». Με όλα αυτά που έγιναν, εκπληρώθηκε ο λόγος του Κυρίου, που είχε πει ο προφήτης: Να, η  παρθένος θα μείνει έγκυος και θα γεννήσει γιο, και θα του δώσουν το όνομα Εμμανουήλ, που σημαίνει, ο Θεός είναι μαζί μας. Όταν ξύπνησε ο Ιωσήφ, έκανε όπως τον πρόσταξε ο άγγελος του Κυρίου και πήρε στο σπίτι του τη Μαρία τη  γυναίκα του. Και δεν είχε συζυγικές σχέσεις μαζί της• ωσότου γέννησε το γιο της  τον πρωτότοκο και του έδωσε το όνομα Ιησούς.

ΠΗΓΗ: 20-12-2014, http://www.imconstantias.org.cy/1923.html

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Είναι <> αντιμετώπιση το ότι ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ άλλα θύματα της σημαρινής κατάστασης; Το θέμα δεν είναι για το Ρωμανό, το θέμα είναι η ΔΙΑΚΡΙΣΗ στην αντιμετώπισης όλων των άτυχων φαινομένων. Δύο με΄τρα και δύο σταθμά. Τι είναι η Μυρτώ, τα άλλα παιδιά που πεθάνανε απ το μαγγάλι διότι λόγω φτώχειας δεν είχαν σόμπα ή καλοριφέρ, το άλλο παιδί που ΚΑΗΚΕ για να σώση τα αδέλφια του και τόσα άλλα; Μόνο ο Ρωμανός υπάρχει για να τον λυπάστε; Οι άλλοι τι είναι; Και που ούτε ληστείες κάνανε για να βρούν λεφτά και να έχουν θέρμανση και αξιοπρεπή ζωή, σε εντίθεση με άλλους των βορείων προαστείων. Λυπάμαι αλλά βλέπετε μεροληπτικά.

  2. Εντός εισαγωγικών ήταν το νοικοκυρίστικη αλλά δεν φαίνεται από ότι βλέπω.

  3. @ Hera Mitropoulou

    …μουρμούρας συνέχεια. Ήτοι: Πετάμε την «μπάλα στην εξέδρα’ και ερωτούμε συνεχώς γιατί ο ‘άλλος» δεν έκανε ανάρτηση για άλλο θέμα. Θα είχες εύλογη απορία εάν ίσχυαν ταυτόχρονα δυο προϋποθέσεις: α) Να κάνω συνεχώς αναρτήσεις (όπως τα πρώτα χρόνια) και β) Εάν το ζήτημα ήταν επίκαιρο και όχι αυτό που χρησιμοποίησα.

    ΥΓ: Αυτή επιμονή μου θυμίζει φασιστική λογική…. Γι αυτό και ΤΕΛΟΣ στις απαντήσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: