• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 605,083 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Φεβρουαρίου 2014
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Ιαν.   Μαρ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    232425262728  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Οι απαρχές της προόδου, τα βαρίδια της συντήρησης και η Κυριακή του …Ασώτου

Στη λεγόμενη νεωτερική εποχή ένα κοινωνικό και ιστορικό δίπολο που πλανιέται είναι αυτό μεταξύ συντήρησης και προόδου. Ειδικά στον προηγούμενο αιώνα η διαμάχη πήρε διαστάσεις σε όλα τα επίπεδα: ιστορικά, κοινωνικά, φιλοσοφικά, επιστημονικά, θεολογικά, πολιτικά, κλπ.

Κορυφαίες εκδηλώσεις της προόδου  εντοπίζονται στις θετικές επιστήμες και στην τεχνολογία της,  στην εξέλιξη της κεφαλαιοκρατίας-καπιταλισμού στο δυτικό υπόδειγμα, αλλά και αυτή στην αναζήτηση ενός άλλου κοινωνικο-πολιτικού υποδείγματος…

Μπορεί την «ιστορία να την γράφουν οι νικητές», αλλά αν η πρόοδος είναι λειψή, σχετική ή ακόμα και αυταπάτη αυτό μπορεί να το δει κανείς είτε σε συλλογικά ρεύματα που αντιστέκονται και προσπαθούν να τρυπήσουν το τσόφλι της παρούσας κοινωνίας ή σκέψης και δικαιώνονται μετά από καιρό, είτε σε πρόσωπα που μετά από αρκετά χρόνια μπορούν να έχουν την αποδοχή του «προφήτη». Τέτοιος μπορεί να χαρακτηριστεί στον καιρός μας π.χ. ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Κάποιοι, όπως ο Στέλιος Ράμφος, αποτελούν δήθεν εκφραστές της προόδου, αφού κάθε χ χρόνια ψαχουλεύουν στα ξυλοκέρατα όλων τον μορφών της συντήρησης: Στατικό μαρξιστικό στρατόπεδο, βυζαντινογενές χριστιανικό σύμπλεγμα, νεοκαπιταλιστική απάνθρωπη παγκοσμιοποίηση. Και φαντάζει σε μερικούς και για.. προφήτης [1].

Εμείς θα κάνουμε μια ελάχιστη προσέγγιση με αφορμή την σημερινή ευαγγελική περικοπή, δηλαδή στην λεγόμενη «παραβολή του Ασώτου» [2]. Όπως όλες οι παραβολές του Ιησού, έτσι κι αυτή μπορεί να προβληθεί σε πολλά επίπεδα: εσχατολογικό-ευχαριστιακό, ιστορικό-κοινωνικό, ανθρωπολογικό-προσωπικό.

Στο σημειολογικό επίπεδο έχουμε στο προσκήνιο τρία πρόσωπα. α) Ο Πατέρας είναι ο Δημιουργός και ταυτόχρονα ο έσχατος Οικοδεσπότης. β) Ο μεγάλος γυιός, δηλαδή ο πρωτότοκος κληρονόμος της παράδοσης και συχνά της συντήρησης που συνήθως χάνει και τα πρωτοτόκια, αφού δεν συντηρεί τις σχέσεις αγάπης, συντροφικότητας, ανοχής και αλληλεγγύης, αλλά κυρίως τις εξουσιαστικές δομές. Σύμβολό του ο Ησάφ, ο πρωτότοκος γυιός του πατριάρχη Ισαάκ. γ) Ο μικρός γυιός, αυτός που αμφισβητεί τα δεδομένα, κατασπαταλά την κληρονομιά ερευνώντας καινούριους δρόμους, και παρασύρεται όχι στις σχέσεις, αλλά στους καρπούς της φύσης, τα χαρούπια. Επειδή όμως κέντρο έχει την καρδιά προοδεύει μέσα από την επιστροφή. Δεν καταλήγει στην συντήρηση των σχέσεων εξουσίας, αλλά στη σχέση με τον Πατέρα και όχι εξουσιαστή. Σύμβολό του ο δευτερότοκος γυιός του Ισαάκ, ο Ιακώβ.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία με μια τριλογία εν μέσω του Τριωδίου, προσπαθεί να αποκαλύψει τις μάσκες που ήδη φοράμε στις καρδιές μας (και όχι του προσώπου που μπαζο-βγάζουμε). Την προηγούμενη Κυριακή του «Τελώνη και Φαρισαίου» δείχνει ότι τη μάσκα βγάζει όποιος έχει ως κέντρο την καρδιά (Τελώνης) ανεξάρτητα από τις αδικίες που τον ενοχλούν ως φίδια. Αντίθετα κρατά ερμητικά κολλημένη την μάσκα όποιος από μας στέκεται ορθός στο κέντρο του Ναού, χωρίς καμιά αίσθηση ότι αποτελεί συντήρηση υποκρισίας και εξουσίας. Στην περικοπή αυτή απλά ο υποκριτής αγνοείται, ενώ εξαίρεται ο προοδεύων.

Σήμερα, Κυριακή «του Ασώτου», καταδεικνύει ακόμη πιο έντονα η αντίθεση. Ο Άσωτος αγκαλιάζεται και συν-τρώγει με τον Πατέρα και όλους τους φίλους του, ενώ ο συντηρητικός πρωτότοκος, χάνει το πανηγύρι, περιμένοντας να κληρονομήσει στο μακρινό μέλλον τα πρωτοτόκια, που θεωρεί ότι είναι της εξουσίας. Αυτά απλώς δεν υπάρχουν. Και μένει ανέραστος, στεγνός και τελικά αυτοπαραπεταμένος, αλλά και επικίνδυνος.

Στην επόμενη Κυριακή «της Μεγάλης Κρίσης» τα πράγματα γίνονται πλέον απολύτως σαφή. Αν ο Φαρισαίος συνεχίζει ως κληρονόμος εξουσίας απλώς στην τελική κρίση θα διαμαρτυρηθεί για την ιστορική, κοινωνική και υπαρξιακή χασούρα του: «…καἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ..».   Αντίθετα οι προοδεύοντες τελώνηδες, οι ριψοκίνδυνοι της αλήθειας άσωτοι και οι έχοντες άγνοια αλληλέγγυοι θα γευτούν απρόσμενα το ευχαριστιακό δείπνο: «…καἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν θύσατε, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν,…».

Με λίγα λόγια η πρόοδος είναι ο δρόμος που οδηγεί στις σχέσεις, έστω και αν χρειαστεί κανείς είτε να ψαχουλεύει στις προσφορές του ιστορικού παρόντος (κλοπές), είτε στα απόνερα των αδιέξοδων αναζητήσεων (ξυλοκέρατα), είτε με ευθύτητα στην αληθή αλληλεγγύη.

Η συντήρηση σε όλες τις περιπτώσεις εκφράζεται με την υποταγή στις θρησκευτικές, κληρονομικές και κοινωνικο-πολιτικές δομές, παριστάνοντας τον δήθεν θεματοφύλακα μιας παράδοσης, η οποία στην πραγματικότητα αποτελεί το μεγαλύτερο ξυλοκέρατο της ιστορίας: την πλήρη αλλοτρίωση και  απανθρωποποίηση.

Συννημένα: Δείτε την περσινή [Η «ατομική» σωτηρία απέναντι στη συνάντηση του ασώτου, Posted on Μαρτίου 3, 2013 by manitaritoubounou, αλλά και  προπέρσινη ανάρτηση [Η Κυριακή του Ασώτου Λαού και των πειθήνιων πολιτικών-διαπλεκομένων, Posted on Φεβρουαρίου 11, 2012 by manitaritoubounou], εδώ στο ΜτΒ, της σημερινής Παραβολής.

Αφιέρωση: Στον συμμαθητή μου Πάνο Τέτοκα, με θύμισες σπουδαίες.

Παράρτημα

[1]. Η θρησκεία πώς εγγράφεται στο ευρύτερο πρόβλημα;

«Στο μέτρο που η Ορθοδοξία συνδέεται με παρωχημένες νοοτροπίες που θέλουν κλειστή την κοινωνία και όχι ανοικτή ώστε να ευνοούνται οι μεταρρυθμίσεις έχουμε ένα πρόβλημα σοβαρό. Πρόκειται για ένα πολιτισμικό δεδομένο εξαιρετικά ισχυρό, μιας άλλης όμως εποχής. Το δράμα της Ορθοδοξίας είναι ότι μέχρι στιγμής αποκρούει κάθε εκσυγχρονισμό της κοινωνίας, δεν αντιλαμβάνεται το ζήτημα του χρόνου, όντας η ίδια στην αιωνιότητα δεν μπορεί να συμμετάσχει σε αυτό που λέμε εξέλιξη επί της γης. Επειδή λοιπόν ο πολιτικός βίος δεν παράγει νόημα για την κοινωνία, μοιραία αγκυλωνόμαστε στο παρελθόν. Η τεράστια δύναμη του εκκλησιαστικού χώρου και ο μεγάλος επηρεασμός που ασκεί έγκειται στο γεγονός ότι η κοινωνία δεν προχωράει και επομένως το παρελθόν καθίσταται το πιο πειστικό επιχείρημα και ο τόπος του νοήματος. Βλέπετε ότι δεν συζητούμε για το μέλλον, δεν συζητούμε διότι «έχει ο Θεός». Δεν συζητούμε για το μέλλον διότι ο μόνος πειστικός χρόνος εγγράφεται στα μεγαλεία του παρελθόντος. Αυτό ψυχολογικά είναι απολύτως εξηγήσιμο διότι, όταν το παρόν δεν φαίνεται να έχει μέλλον και εφόσον η σωτηρία μου δεν θα εξαρτηθεί από τις ιστορικές μου πράξεις, τότε τι μένει; Το μεγάλο Βυζάντιο και η μεγάλη αρχαιότης! Εάν, λοιπόν, δεν χωρέσει στη λύση του ελληνικού ανθρωπολογικού προβλήματος η σημασία που έχει η ανθρώπινη πράξη, και συνεπώς το νόημα των πραγμάτων που αυτή φέρει, δύσκολα θα υπάρξει πρόοδος».

Στέλιος Ράμφος  (Βήμα 9-2-2014)

Το είδα: Σχόλιο Πάνος Τέτοκας, 11-02-2014, http://www.kalavrytanews.com/2014/01/2014_30.html

[2]. Κυριακὴ ΙΖ ‘ Λουκά, τοῦ Ἀσώτου Εὐαγγέλιον ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ, ΙΕ´ 11 – 32.

«11 Εἶπε δέ· Ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς.

12 καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον.

13 καὶ μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν, καἐκεῖ διεσκόρπισεν τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως.

14 δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὰ κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι.

15 καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης, καἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους·

16 καἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι, καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ.

17 εἰς ἑαυτὸν δἐλθὼν εἶπε· πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμὧδε ἀπόλλυμαι!

18 ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καἐρῶ αὐτῷ· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καἐνώπιόν σου·

19 οὐκέτι εἰμἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου.

20 καἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα ἑαυτοῦ. ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.

21 εἶπε δὲ αὐτὁ υἱὸς· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμἄξιος κληθῆναι υἱός σου.

22 εἶπε δὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ· ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας,

23 καἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν θύσατε, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν, 24 ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καἀνέζησεν, καἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη. καἤρξαντο εὐφραίνεσθαι.

25 Ἦν δὁ υἱὸς αὐτοὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ· καὡς ἐρχόμενος ἤγγισε τῇ οἰκίᾳ, ἤκουσε συμφωνίας καὶ χορῶν,

26 καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα.

27 ὁ δὲ εἶπεν αὐτὅτι ἀδελφός σου ἥκει, καἔθυσεν ὁ πατήρ σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν.

28 ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν. ὁ οὖν πατὴρ αὐτοἐξελθὼν παρεκάλει αὐτόν.

29 ὁ δἀποκριθεὶς εἶπε τῷ πατρὶ· ἰδοὺ τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθ·

30 ὅτε δὁ υἱός σου οὗτος, ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν.

31 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τέκνον, σὺ πάντοτε μετ’ ἐμοῦ εἶ, καὶ πάντα τἐμὰ σά ἐστιν· 32εὐφρανθῆναι δὲ καὶ χαρῆναι ἔδει, ὅτι ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν καἀνέζησε, καἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη.»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: