• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 605,640 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Ιανουαρίου 2014
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Θεσμική αριστερά, θεσμική Εκκλησία και οι …10 λεπροί

«Η αριστερά οφείλει να ερευνήσει αν θα γίνει η ίδια θρησκεία και θα χωρίσει τους πολίτες σε «ορθοδόξους» ή «αιρετικούς»

καλώντας τους σε ιδεολογικού τύπου συμπαράταξη, ή αν θα τους καλέσει στη βάση πολιτικών προταγμάτων και συμφωνίας

Η εκκλησία καλείται να δει αν θα είναι με την κοινωνία ή με την εξουσία – ή ελευθερία ή επιβολή: και τα δύο μαζί δεν γίνεται…» [1]

 

Πέρασαν αρκετές μέρες από τα αρχαιοελληνικά «Αργκουτσιάρια της Καστοριάς» [2], αλλά και από την «Κυριακή μετά τα Φώτα» της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στην ίδια περίοδο η εξαετής περίπου παγκόσμια, ευρωπαϊκή και ελλαδική καπιταλιστική (νεοφιλελεύθερη) κρίση ρευστοποιεί τα πάντα, όπου συλλογικότητες και θεσμοί ακολουθούν το ευαγγελικό: «έσονται οι πρώτοι έσχατοι και οι έσχατοι πρώτοι», αλλά όχι και για πολύ ακόμα. Και ήδη φτάσαμε σήμερα στην Κυριακή των «δέκα λεπρών»… [3].

Η Ορθόδοξη θεσμική Εκκλησία, προσαρτημένη βίαια από την εποχή του Βαυαρού Όθωνα, στον νεο-ελλαδικό κρατικό μηχανισμό και σχετικά αποκομμένη από το οικουμενικό Πατριαρχείο της Πόλης, δέχεται ισχυρούς τους κραδασμούς ως μέρος και του προβλήματος. Το ίδιο και σε χειρότερο βαθμό έχει πάθει το αποψιλωμένο από πιστούς στην Πόλη, αλλά και στις πόλεις και την επαρχία της άλλοτε ακμάζουσας σειράς Μητροπόλεών της, παρά κάποια ελπιδοφόρα νέα δεδομένα. Οι σχέσεις τους όμως συχνά με τους ισχυρούς (και με «υγιείς», αλλά και μαυρο-πλυμένους επιχειρηματίες ελλαδίτες και …οικουμενικούς) στην εποχή της ρευστοποίησης χάνουν την όποια σταθερότητα κέρδισαν. Δεν λέω ότι δεν πρέπει να συναντιέται ο Πατριάρχης μας [4] (ή ο κάθε Μητροπλίτης μας) με θεσμικούς, αλλά προς ποια κατεύθυνση πέφτει αυτή η …«ποιμαντική» τους…

Στη μικρή Ελλάδα των γειωμένων πλέον ευρώ, μνημονίων και αναδιαρθρώσεων, με το 50% του λαού στην πραγματική ανεργία, καταποντίζεται ο παλιός δικομματισμός και αναδύεται η αριστερά του χαβιαριού, της ΕΕ, της «Ελιάς» από τη μια, όπου πλέον το πιο ριζοσπαστικό κομμάτι της σιγά-σιγά περιθωριοποιείται και στοχοποιείται. Από την άλλη, η λαϊκή δεξιά και οι εξατομικευμένοι μικροαστοί, όπως και τα μεσαία απαξιωμένα στρώματα σπρώχνονται γύρω από μια νεοναζιστική δεξιά, την οποία τώρα τελευταία προσπαθεί το υπαρκτό σύστημα των δι-κομματικών εταίρων και της ντόπιος ελίτ (με ενέσεις από τη ροζ ΔΗΜΑΡ) να ελέγχει…

Στο επίπεδο του λαού και των κινημάτων από τα κάτω τα πράγματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα, πιο ξεχειλωμένα, αφού η πρώιμη μεταπολίτευση έχει ήδη ηττηθεί ιδεολογικά, πολιτικά, πολιτισμικά, αλλά και ηλικιακά βγαίνει στην … σύνταξη.

Στο επίπεδο των πιστών της Εκκλησίας έχουν δημιουργηθούν οάσεις σε φτωχά μοναστήρια, σε κάποιες ενορίες και παρεκκλήσια, αλλά δυστυχώς ούτε με τον νέο Αρχιεπίσκοπο ξεκίνησε η πορεία προς τη συνοδική λειτουργία σε όλα τα επίπεδα. Σε θεολογικό επίπεδο έχουν γίνει πράγματα, αλλά η σύγχυση, ο άκριτος ορθοδοξισμός, ο φανατισμός και η έλλειψη διάκρισης μεταξύ ορθόδοξου γένους και πατρίδας τρέφουν από τη μια τα ιδεολογήματα του νεοσυντηρητισμού, ενώ δεν λείπουν αυτά που συμφύρονται και με το νεοναζιστικό παράσιτο που παρα ταύτα μεγαλώνει.

Από την άλλη, τα πιο γνήσια, τα πιο ελεύθερα πνεύματα (που αναφέρονται ή όχι στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη) με πραγματικές ευαισθησίες για το συνολικό δίκιο, βρίσκονται σκόρπια, είτε σε αυτόνομες συλλογικότητες, είτε εγκλωβίζονται στις ροζ αριστερές, αφού προηγούμενα έχουν καταπιεί τόνους από τα ξυλοκέρατα του φθαρμένου δικομματισμού…

Οι λίγοι ελεύθεροι απ’ αυτά ορθόδοξοι λειτουργούν ως «κρυπτοχριστιανοί», είτε μέσα σε ενορίες ή εκκλησάκια, είτε στην ξεχυλωμένη και βιασμένη κοινωνία, είτε σε περιθωριποιημένα μοναστήρια. Βεβαίως φανερώνονται και κάποιοι στα μάτια των πολλών, όπως π.χ. ο γέροντας Πορφύριος, αλλά έχω την εντύπωση πως αποτελούν μια μικρή μειοψηφία…

******

Στο σημερινό Ευαγγέλιο των «δέκα λεπρών» θα μπορούσαμε να πούμε πολλά πράγματα, αλλά λόγω της μεγάλης εισαγωγής, θα σταθώ μόνο σε τρεις πλευρές του «σημείου».

α) Ο Ιησούς για άλλη μια φορά υπερβαίνει τους τότε θεσμούς και αγκαλιάζει, αλλά και θεραπεύει το πιο περιθωριοποιημένο κομμάτι της κοινωνίας: τους σωματικά λεπρούς, οι οποίοι « ἔστησαν πόρρωθεν». Δεν περιμένει ο Ιησούς να φτάσουν σωματικά ή θεσμικά κοντά του, να δηλώσουν τυπική υποταγή. Του φτάνει να έχουν το πρόσωπό τους απέναντί του, έστω και από μακριά.

Τι θα μπορούσαμε να πούμε στην εποχή μας, όταν η δική μας θεσμική Εκκλησία δεν συνομιλεί συχνά με όσους «ταλαίπωρους» (π.χ. ομοφυλόφιλους) ή θεωρούμενους ως περιθώριο (π.χ. αναρχικούς), οι οποίοι  είναι μακριά της σωματικά και θεσμικά, παρότι πολλοί και πολλές απ’ αυτούς ψάχνουν την διέξοδο;

Τι θα μπορούσαμε επίσης να πούμε για την θεσμική αριστερά, όταν συχνά εμφανίζονται δεκάδες και δεκάδες δεκάδων γνήσιοι αγωνιστές της «κοινωνικής αριστεράς», αλλά δεν είναι μέλη του κόμματος, φίλοι ή έστω υπάκουοί του;

β) Ο Ιησούς δεν τους αποδέχεται μόνο επειδή είναι λεπροί, αλλά διότι εναγώνια αναζητούν να βρεθούν έξω από τις αλυσίδες τους και του απευθύνονται ως έχοντα εξουσία και γνώση να βοηθήσει: «Ιησοἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς».

Η θεσμική Εκκλησία πόσο κοντά είναι ως σώμα και ως πρόσωπα στις «δεκάδες» συλλογικότητες που είναι στο περιθώριο; Πόσο αποδεσμεύεται από τις δαγκάνες των κρατικών θεσμών, με κίνδυνο και το διωγμό, ώστε να συνομιλεί με το περιθώριο κάθε είδους;

Η θεσμική αριστερά πόσο είναι έτοιμη να ακούσει τους ανέργους, το περιθώριο, τους εργαζόμενους, τους λαούς της ΕΕ, με κίνδυνο να βρεθεί μακρυά από το ελλαδικό, ευρωπαικό και παγκόσμιο status qvo του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού ;

γ) Ο Ιησούς παρατηρεί ότι τελικά ένας στους «δέκα» περιθωριοποιημένους παίρνει την απόφαση, όχι να βρεθεί μαζί με αυτούς που τους περιθωριοποίησαν (θεσμικοί της πολλαπλής εξουσίας), αλλά να βρεθεί μαζί του στο δρόμο της πίστης, δηλαδή ότι πέρα από το δίπολο θεσμοί-περιθώριο, υπάρχει και ένας άλλος – τρίτος  δρόμος. Και συχνά αυτοί που πάνε προς τον τρίτο δρόμο-τρόπο, είναι οι πιο ακραίοι των περιθωριακών: «εἰ μἀλλογενὴς οὗτος», δηλαδή ο νομιζόμενος «εχθρός» των θεσμικών, ο Σαμαρείτης

******

Ας πάρουμε τώρα την περίπτωση «Βαγγ. Διαμαντόπουλου» στο Άργος Ορεστικό της Καστοριάς. Ο ιδιόρρυθμος Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ είναι όντως περιθωριακός μέσα στο κόμμα του, περιθωριακός στις ιδέες του, περιθωριακός και στην προσωπική του ζωή. Μοιάζει ως ένας από τους πολλούς «λεπρούς» της χώρας. Εάν δούμε τυπικά την ενέργειά του, να διακωμωδήσει δηλαδή το «μνημόνιο» μέσω της εικόνας μιας «θείας κοινωνίας», ε τότε οφείλουμε να τον  σπρώξουμε ακόμα πιο μακριά, στο απώτερο χάος; Και ενώ όντως δεν διακωμώδησε ιερέα (άνθρωπο), όπως σωστά ισχυρίζεται και ο Μητρ. Σισανίου Παύλος, αλλά την καρδιά της ορθόδοξης ζωής,  τη Θεία Ευχαριστία, έχουμε δικαίωμα να τσιμπίσουμε , όπως ο Πέτρος με τον… Μάλχο;

Για να δούμε όμως την άλλη όψη του Φεγγαριού:

1) Ο Ιησούς, όταν τον διακωμώδησαν πριν τη Σταύρωση, πως φέρθηκε στους εισαγγελείς του, τους φραγγελωτές του, τους σταυρωτές του; Ερμήνευσε τα γεγονότα με άλλο πνεύμα, μα όχι με το δικός τους: «Ου γαρ οίδασι τι ποιούσι»..

2) Ο Ιησούς το όντως Μυστήριό του το παρέδωσε (μυστικά) στο υπερώο και όχι φανερά μέσα σε.. πλατεία. Γιατί η θεσμική Εκκλησία τη «Μεγάλη Αναφορά», μετά το «τας θύρας, τας θύρας» την κάνει βούκινο με ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, όπου «προσφέρονται τα άγια τοις κυσί» μέσα από τα ζουμ των …καμερών; Μήπως το πρόβλήμα δεν είναι ο «θεσμικός» «Διαμαντόπουλος», αλλά οι θεσμική «τηλεόραση»;

3) Στη δεύτερη ανακοίνωσή του ο Βαγγ. Διαμαντόπουλος – μετά τις επιθέσεις που δέχτηκε – έδειξε σημεία συνειδητοποίησης. Βρέθηκε δηλαδή μακρόθεν και έναντι του Ιησού.

Μήπως τελικά αυτός μπορεί να γίνει ο «αλλογενής ούτος», ενώ εμείς να είμαστε από τους … «εννέα»;

  ****

[1] «….Αριστερά της Καταγγελίας, ή στο Δρόμο της Ελπίδας –  Ευη Βουλγαράκη

 Η πρόταση όμως της ελπίδας δεν γεννιέται και δεν ολοκληρώνεται στα γραφεία, αλλά στα κινήματα. Εκεί το δύσκολο στοίχημα της υπέρβασης. Εκεί θα φανεί η στοιχειώδης ενεργητικότητα και ανοιχτότητα, ίδιον κάθε κινηματικής διαδικασίας. Εκεί θα κριθεί όχι ο βερμπαλισμός της ανοχής της ετερότητας, αλλά το αν πράγματι χωράμε ο ένας με τον άλλο. Χωρίς μια κινηματική ζωντανή κοινότητα, που θα συντονίζει τις καρδιές και θα επιτρέπει και στους ισχνότερους να ακουμπήσουν στον διπλανό τους, η αναζήτηση από μηχανής θεού θα διαιωνίζει την εξουσία της δεξιάς και των συστημικών κομμάτων ευρύτερα.

Πρέπει να το κατανοήσουμε όσο είναι καιρός. Το ζητούμενο δεν είναι η αλλαγή προσώπων. Το ζητούμενο είναι η αλλαγή παραδείγματος.

Όσο για το αγνωστικιστικό ερώτημα του σχεδίου εξόδου: ο δρόμος θα δώσει το νόημα, ο δρόμος θα δώσει το σχέδιο. Ήδη ο τόπος μας έγινε αβίωτος. Ο δρόμος θα γίνει ο βίος μας».

ΠΗΓΗ: 15 Ιαν 2014,  http://breezesound.blogspot.gr/2014/01/blog-post_15.html?spref=fb

και  «Ενός Κακού, Μύρια έπονται

…. Και οι δύο είναι πρόσωπα που εκτιμώ.

Ο μεν Βαγγέλης Διαμαντόπουλος ίσως δεν συνειδητοποιεί ότι η βουλευτική του ιδιότητα προσδίδει στις πράξεις του διαστάσεις που ενδεχομένως δεν είχε αρχικά διανοηθεί.

Αλλά και ο Σισανίου Παύλος επίσης δεν συνειδητοποιεί το βάρος που έχει η έκφραση γνώμης από τη θέση του επισκόπου, δηλαδή δεσπότη. Διότι αμέσως μετά σήκωσε το θέμα ο Θεσσαλονίκης Άνθιμος, με τον γνωστό του ιδιαίτερο, χειραγωγητικό και συναλλακτικό τρόπο, αλλά και πολλοί άλλοι βρήκαν την ευκαιρία ή το πρόσχημα για αντικομουνισμό….

– Η αριστερά οφείλει να ερευνήσει αν θα γίνει η ίδια θρησκεία και θα χωρίσει τους πολίτες σε «ορθοδόξους» ή «αιρετικούς» καλώντας τους σε ιδεολογικού τύπου συμπαράταξη, ή αν θα τους καλέσει στη βάση πολιτικών προταγμάτων και συμφωνίας

– Η εκκλησία καλείται να δει αν θα είναι με την κοινωνία ή με την εξουσία – ή ελευθερία ή επιβολή: και τα δύο μαζί δεν γίνεται.

… Τελικά όπιο του λαού και εργαλείο αποπροσανατολισμού μπορεί να είναι και η ιδεολογία και η θρησκεία και η επανάσταση και η κάθε λογής μεγαλόστομη ρητορεία.

Το ζητούμενο όμως είναι η πολιτική. Και αυτό παραμένει ακόμα ασαφές… και αμφίβολο.

Στο μεταξύ θεωρώ ότι δεν μπορούμε να αναλωνόμαστε σε σκιαμαχίες που δεν έχουν νόημα και ουσία. Καθόλου μάλιστα».

ΠΗΓΗ: 7 Ιαν 2014, http://breezesound.blogspot.gr/2014/01/blog-post.html

Normal
0

false
false
false

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:»Κανονικός πίνακας»;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:»»;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:»Times New Roman»;
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

[2] «…Ο ερευνητής Νίκος Σιώκης στο άρθρο του «Τα Αργκουτσιάρια της Κλεισούρας  Καστοριάς» μας λέει: «Οι μεταμφιέσεις του δωδεκαημέρου είναι εκδηλώσεις οι οποίες τις συναντούμε στις ρωμαϊκές εορτές που εντοπίζονται στις χειμερινές τροπές του Ηλίου  (Σατουρνάλια  ­- Vrumalia  – Dies natalis invicti Solis  – Λιγουτσιάρης στη  Βέροια – 1900 Calendae – Vota publica Λαρεντάλια – εορτή Ιανού.

Αντιστοιχούν επίσης  στα χειμερινά Διονύσια της Αρχαίας Ελλάδας, που τελούνταν μεταξύ 15ης Δεκεμβρίου και 15ης Ιανουαρίου. Στα κατ’ Αγρούς Διονύσια ο σχετικός θίασος περιερχό­ταν τους συνοικισμούς και οι κωμαστές περιέπαιζαν τους πάντες, όπως ακριβώς σήμερα οι μεταμφιεσμένοι, ενώ στα αθηναϊκά Ανθεστήρια κατά τη δεύτερη ημέρα, τους Χόας, γινόταν επίσημα γάμος του Διονύσου, τον οποίο υποδυόταν ο άρχοντας βασιλιάς με την βασίλισσα στο Βουκόλιο. Η μιμική ένωση ζεύγους ή η εικονική τελετή γάμου που συνα­ντιούνται σε πολλά δρώμενα θεωρούνται μαγικές πράξεις, οι οποίες αποσκοπούν στην πρόκληση της γονικής δύναμης για την προκοπή της βλάστησης κ.λ.π..  Όλες αυτές οι τελετές έχουν πανάρχαια καταγωγή και χαρα­κτήρα ευετηρικό, είναι δηλαδή εορτές με κύριο σκοπό την καλοχρονιά….»

ΠΗΓΗ: http://zaliosparadosi.blogspot.gr/2012/01/blog-post.html

 

[3] Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 19 Ιανουαρίου 2014 – ΙΒ´ Λουκά ιζ´ 12-19

«12. Τῷ καιρἐκείνῳ, εἰσερχομένου το᾿Ιησοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροἄνδρες, οἔστησαν πόρρωθεν,

13. καὶ αὐτοἦραν φωνὴν λέγοντες· ᾿Ιησοἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς.

14. Καἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς· Πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι. Καἐγένετο ἐν τὑπάγειν αὐτοὺς ἐκαθαρίσθησαν.

15. Εἷς δἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν,

16.  καἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης. ᾿

17. Αποκριθεὶς δ᾿Ιησοῦς εἶπεν· Οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ δἐννέα ποῦ;

18. οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ εἰ μἀλλογενὴς οὗτος;

19. Καὶ εἶπεν αὐτῷ· ᾿Αναστὰς πορεύου· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.»

Απόδοση σε απλή γλώσσα

Εκεῖνο τὸν καιρό, καθὼς ἔμπαινε ὁ ᾿Ιησοῦς σ’ ἕνα χωριό, τὸν συνάντησαν δέκα λεπροί· στάθηκαν λοιπὸν ἀπὸ μακριὰ καὶ τοῦ φώναζαν δυνατά· «᾿Ιησοῦ, ἀφέντη, ἐλέησέ μας!» Βλέποντάς τους ἐκεῖνος τοὺς εἶπε· «Πηγαίνετε νὰ σᾶς ἐξετάσουν οἱ ἱερεῖς». Καὶ καθὼς πήγαιναν, καθαρίστηκαν ἀπὸ τὴ λέπρα. ῞Ενας ἀπ’ αὐτούς, ὅταν εἶδε ὅτι θεραπεύτηκε, γύρισε δοξάζοντας μὲ δυνατὴ φωνὴ τὸν Θεό, ἔπεσε μὲ τὸ πρόσωπο στὰ πόδια τοῦ ᾿Ιησοῦ καὶ τὸν εὐχαριστοῦσε. Κι αὐτὸς ἦταν Σαμαρείτης. Τότε ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπε· «Δὲν θεραπεύτηκαν καὶ οἱ δέκα; Οἱ ἄλλοι ἐννιὰ ποῦ εἶναι; Κανένας τους δὲν βρέθηκε νὰ γυρίσει νὰ δοξάσει τὸν Θεὸ παρὰ μόνο τοῦτος ἐδῶ ὁ ἀλλοεθνής;» Καὶ σ’ αὐτὸν εἶπε· «Σήκω καὶ πήγαινε στὸ καλό· ἡ πίστη σου σὲ ἔσωσε».

ΠΗΓΗ: http://www.orthmad.gr/node/4076

 

[4] Συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, Βαρθολομαίο είχε σήμερα Πέμπτη στην Αθήνα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας.

… «Η ουμανιστική διάσταση του προβλήματος, όμως, δίνει σε εμάς την ευκαιρία να ζητήσουμε την συμπαράταξη στο αίτημά μας και των Εκκλησιών. Των χριστιανικών, αλλά και όλων των Εκκλησιών» τόνισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και προσέθεσε:

«Πιστεύουμε ότι η αλληλεγγύη στον συνάνθρωπο, αλλά και η αλλαγή της μεταναστευτικής πολιτικής, είναι δύο σημεία στα οποία συμπλέουν οι θέσεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς με τις αξίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας».

Όπως ενημέρωσε ο κ. Τσίπρας τον Οικουμενικό Πατριάρχη, το ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης της μεταναστευτικής πολιτικής, μαζί με αυτά της οικονομικής κρίσης και της προστασίας του περιβάλλοντος, αποτελούν τα τρία θέματα, στα οποία θα δώσει ιδιαίτερη έμφαση η καμπάνια της υποψηφιότητάς του για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Σε ό,τι αφορά την οικονομική κρίση, τόνισε την «ανάγκη να υπάρξει άμεσος τερματισμός της λιτότητας διότι, ιδιαίτερα στις χώρες του Νότου, και βεβαίως στην Ελλάδα, που βρίσκεται στην αιχμή του δόρατος, βρισκόμαστε μπροστά σε μια ανθρωπιστική κρίση, πράγμα που δεν συνάδει με τις αξίες και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό».
Από την πλευρά του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης  του ανέφερε ότι «κάνουμε ό,τι μπορούμε για να εκπληρώσουμε την οικουμενική μας αποστολή» και σημείωσε πως συνεχίζει τον διάλογο με τους προκαθήμενους των άλλων εκκλησιών αλλά και άλλων μονοθεϊστικών θρησκειών (Ισλάμ, Ιουδαϊσμός). Ανέφερε, μάλιστα, ότι τον Μάιο θα έχει συνάντηση με τον Πάπα Φραγκίσκο….

ΠΗΓΗ: 09/01/2014,  http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=555312

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Δεν έχουν το… Θεό τους! – Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση τρώγονται σαν τα σκυλιά για το αν ο Τσίπρας είναι άθεος ή όχι
    Είναι ή δεν είναι άθεος ο Αλέξης Τσίπρας…

    null

    Μ’ αυτό ασχολείται πλέον η ΝΔ, γιατί, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της, «ο Ελληνικός λαός, πρέπει να γνωρίζει σε τι πιστεύει ο κ. Τσίπρας».

    Την ώρα που ελληνικός λαός δεν ξέρει τι του ξημερώνει, δεν ξέρει τι να πρωτοπληρώσει από τους απανωτούς φόρους και κινδυνεύει να χάσει ακόμη και το σπίτι του, από χρέη σε εφορία, ασφαλιστικά ταμεία και τραπεζικά δάνεια, το μεγάλο ζήτημα της ημέρας για τη ΝΔ ήταν αν είναι άθεος ο Αλέξης Τσίπρας!
    Φυσικά και αυτό μπορεί να ενδιαφέρει ένα μεγάλο μέρος των πολιτών, όπως σχολιάζει το newsit.gr, όμως σίγουρα, με τόσα άλλα προβλήματα, δεν είναι αυτό που «καίει» τον κόσμο για να γίνεται τόσος μεγάλος ντόρος…

    ΝΔ: Ο ελληνικός λαός πρέπει να γνωρίζει
    Ο σάλος, λοιπόν, ξεκίνησε όταν ο υπεύθυνος Θρησκευμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, Ι. Αμανατίδης, αποκάλυψε την Κυριακή το πρωί, στο ΣΚΑΪ TV, ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι άθεος.
    «Δικαίωμά του. Όμως, ο ελληνικός λαός πρέπει να γνωρίζει σε τι πιστεύει ο κ. Τσίπρας, γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει άμεσα να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει το βουλευτή του», αναφέρει η ΝΔ. Υπενθυμίζουν, επίσης, ότι το επίσημο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ προβλέπει τη φορολόγηση όσων δηλώνουν Χριστιανοί Ορθόδοξοι, όπως παρουσίασε ο Τ. Κουράκης.
    «Ευχόμαστε η αντιπαλότητα του ΣΥΡΙΖΑ με τους Χριστιανούς Ορθοδόξους να μην οφείλεται στο γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας είναι άθεος», καταλήγει η ανακοίνωση της ΝΔ.

    ΣΥΡΙΖΑ: Ως πού θα φτάσει ο κατήφορος;
    Η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ για το συγκεκριμένο ζήτημα ήταν η εξής:
    «Απειλούν με «χειροβομβίδες», εμπλέκουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στα σχέδιά τους, τώρα ακόμα και την Εκκλησία. Ως πού θα φτάσει ο κατήφορος του κ.Σαμαρά;».

    Κυρ. Μητσοτάκης: Με ενδιαφέρουν μόνο τα ένσημά του
    Από την πλευρά του, πάντως, μιλώντας στο ΣΚΑΪ και σχολιάζοντας τη σχετική ανακοίνωση της ΝΔ, ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυρ. Μητσοτάκης, υποστήριξε: «Δεν με ενδιαφέρει αν ο Τσίπρας είναι άθεος, με ενδιαφέρει αν έχει κολλήσει κανένα ένσημο».

    Τατσόπουλος: «Σαμαρά, επειγόντως: πέτα τους ακροδεξιούς συμβούλους σου στα σκουπίδια»
    Για το ζήτημα τοποθετήθηκε, μέσω της προσωπικής του σελίδας στο Facebook, και ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και νυν ανεξάρτητος, Πέτρος Τατσόπουλος.
    Στην τοποθέτησή του καταλήγει: «Σαμαρά, επειγόντως: πέτα τους ακροδεξιούς συμβούλους σου στα σκουπίδια».

    ΠΗΓΗ: Ημ.δημοσίευσης: 20/1/2014,

  2. ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

    Λέγοντας «θεσμικό», εννοούμε το δημόσιο, το επικοινωνιακό, αυτό που φτάνει ως εμάς, όπως φτάνει στον καθένα, απ’ έξω. Το θεσμικό δεν το εκφράζει το σύνολο των προσώπων – συμμετεχόντων, αλλά οι θεσμικοί εκπρόσωποι. Την ουσία όμως την εκφράζουν οι συμμετέχοντες, αυτοί που λέμε «λαός». Γι αυτούς μετράει κυρίως η συμμετοχή, η βιωματική επεξεργασία όσων πραγμάτων έχουν να πάρουν από τις συλλογικότητες Εκκλησία και Αριστερά. Ας δούμε λοιπόν πρώτα την Εκκλησία και την Αριστερά ως συλλογικότητες.
    Κατ’ αρχη, η Εκκλησία είναι μια άπειρη και αιώνια συλλογικότητα. Η βιωματική συμμετοχή σ’ αυτήν αλλοιώνει τα πάντα και για πάντα. Μας ξεπερνάει στο χώρο και στο χρόνο, κι εμείς ξεπερνάμε (δυνητικά) το χώρο και το χρόνο μετέχοντας.
    Η Αριστερά είναι μια περιορισμένη κοινωνικοπολιτική συλλογικότητα, με ιστορία 120-130 χρόνων, που στοχεύει ν’ αλλάξει το πολύ οικονομικές, πολιτικές ή κοινωνικές συνθήκες, χωρίς να μετράει βέβαια στη διαμόρφωση και στην εξέλιξη του προσώπου. Μετέχοντας σ’ αυτή κανείς, απλά και μόνο συμβάλλει σ’ αυτούς τους στόχους, αν συμφωνεί (οι μεγαλοστομίες των θεωρητικών της Αριστεράς περί σοβαρότερης επίδρασης στους ανθρώπους, απλά προσπαθούν να μεγεθύνουν τον αντίκτυπό τους).
    Ας έρθουμε τώρα στη σημερινή Ελλαδική πραγματικότητα της κρίσης. Οι άνθρωποι, οι πολίτες, τα πρόσωπα, αντιμετωπίζοντας μια βίαιη επίθεση στην κοινωνικοπολιτική και οικονομική πλευρά της ζωής τους (συχνά με τραγικά αποτελέσματα ), και μάλιστα με «θεσμικά» χαρακτηριστικά που ποδοπατάνε κάθε ιστορικό, πολιτιστικό, μορφωτικό ή ψυχολογικό προηγούμενο, προσπαθούν να αντιδράσουν αυθόρμητα ή συνειδητά. Είναι αναμενόμενο ότι ο καθένας θ’ αντιδράσει με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την προσωπικότητά του που αυτονόητα είναι επηρεασμένη κι από τις συλλογικότητες που μετείχε και μετέχει (συλλογικά χαρακτηριστικά είχε πάρει τις τελευταίες δεκαετίες και η κατανάλωση τηλεσκουπιδιών ή η οπαδοποίηση ή το όνειρο του πλουτισμού). Ως εκ τούτου οι συνειδητά και ανιδιοτελώς μετέχοντες είτε στην Εκκλησία είτε στην Αριστερά, έχουν συγκεκριμένα βιωματικά εργαλεία για να αντιδράσουν, και μάλιστα στο κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό πεδίο πολλά απ’ αυτά είναι κοινά (αλληλεγγύη, ανιδιοτέλεια, δημοκρατία, διαφάνεια, αξιοπρέπεια, προστασία δημόσιων αγαθών κ.ά.). Μερικοί αριστεροί μάλιστα τον τελευταίο καιρό μιλάνε ακόμα και γι «αγάπη».
    Πέρα απ’ τις θεσμικές ή επικοινωνιακές συμπεριφορές που βλέπουμε καθημερινά, στους χώρους που αντιστέκονται στη νεοφιλελεύθερη επίθεση λέγονται και κινούνται πράγματα που αξίζει κανείς ν’ ακούσει και να συζητήσει. Δεν λείπουν και τα μελανά δείγματα ένθεν και ένθεν, αλλά νομίζω ότι μειοψηφούν στην ουσία των συλλογικοτήτων αυτών.
    Σε θεσμικό ή επικοινωνιακό πεδίο, τα πράγματα έχουν τους δικούς τους κανόνες και μηχανισμούς, συχνά εχθρικούς και διαβρωτικούς στην ουσία της συλλογικότητας, αλλά το ξέρουμε από παλιά , στον κόσμο αυτό «άρχουν» οι άρχοντες του κόσμου τούτου. Ο λαός βρίσκεται στον αντίποδα, παλεύοντας να αντισταθεί όπως και όσο μπορεί.
    Ζητούμενο είναι η αντίσταση να έχει συνείδηση. Οφείλουμε να γνωρίζουμε, να σκεφτόμαστε, να πονάμε και να μετέχουμε. Και λέω «οφείλουμε» γιατί οι περισσότεροι από μας, λίγο ως πολύ, υστερούμε σ’ αυτό που έπρεπε ή πρέπει να κάνουμε. Οι θεσμικές ή δημόσιες συμπεριφορές «του κόσμου τούτου», δεν μπορούν να αποτελούν πρόσχημα μη συνειδητοποίησης, μη συμμετοχής, ή προπέτασμα καπνού για να προασπίσουμε τα συμφέροντά μας. Περί ποιας συνειδητής συμμετοχής θα μιλάμε τότε; Τι θα μας γλιτώσει από την ταμπέλα των «εννέα λεπρών»;

    Α. Σέργιος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: