• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 602,155 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Σεπτεμβρίου 2013
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Αυγ.   Οκτ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    2930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Η αρχή της ινδίκτου, ο ήσυχος βίος και ο επαναστατικός ευαγγελισμός των πολλαπλά τραυματιών

Σήμερα λίγοι γνωρίζουν ότι είναι μέρα πρωτοχρονιάς στον εκκλησιαστικό χώρο, πλην μιας μικρής «κάστας». Οι πολλοί γνωρίζουμε την αρχή της σχολικής και ακαδημαϊκής χρονιάς. Να υποθέσω πως μόνο λίγοι ειδικοί γνωρίζουν πως 2000 χρόνια πριν η σημερινή μέρα ήταν οικονομική και πολιτική πρωτοχρονιά στην περιοχή της λατινικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας; Μιλάμε για την αρχή της… Ινδίκτου…

Η μέρα αυτή έχει προσληφθεί και απορροφηθεί από το χριστιανικό εκκλησιαστικό τυπικό, ανεξάρτητα από τις ύστερες οικονομικές και πολιτικές αλλαγές. Και ενώ τα μηνύματα της μέρας υποτίθεται είναι επαναστατικά, η ζωή δεν το αποδεικνύει στο σημερινό χωροχρόνο σχεδόν με τίποτα…

Παγιώνεται συχνά μια αποστέωση σε όλα τα ανατρεπτικά ρεύματα, όταν στο χρόνο πέφτει πολύ σκόνη από εξουσιαστές παντός τύπου πάνω στις ιστορικά εξελισσόμενες κοινότητες, οι οποίες μετατρέπονται πλέον σε παραδοσιακές. Όταν εκλείπουν ή μειώνονται υπερβολικά οι γνήσιοι ζωντανοί εκφραστές των πρωτόγονων ρευμάτων, οι νέοι εκφραστές φαντάζουν ως να «πέφτουν από τον ουρανό», αφού αναδύουν ό,τι σπουδαίο από την στραπατσαρισμένη παράδοση και προσθέτουν – αν κουβαλούν – και νέα στοιχεία που αναδεικνύουν, ερμηνεύουν και προωθούν το γνήσιο που έχει παραμεριστεί.

Ο Ιησούς ήταν ένας τέτοιος, ο οποίος βεβαίως και ήλθε μάλιστα από τον «έβδομο ουρανό». Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια εποχή επιβολής της ρωμαϊκής αποικιοκρατίας πάνω στους λαούς και της Μέσης Ανατολής και μέσα σε ένα λαό που είχε πετάξει κυριολεκτικά στο χρονοντούλαπο μέσω των διεφθαρμένων ηγετών του (Γραμματείς, Φαρισαίους, Σαδουκαίους, Επάρχους-Βασιλιάδες, κλπ) ό,τι είχε κερδιθεί υπέρ του λαού στο απώτατο παρελθόν.

*****

Πως ευ-αγγελίζεται ο Ιησούς μέσα στην Συναγωγή το λαό; Φέρνει στο φως πλευρές του κηρύγματος του Ησαΐα και εκθέτει πριν απ’ όλα αυτούς που υποτίθεται συνέχιζαν την κοινωνική παράδοση υπέρ των αδυνάτων: Τους Γραμματείς και Φαρισαίους; Όπως εκθέτει τη μέρα αυτή πολλούς θρησκευτικούς και όχι μόνο μεγαλοσχήμονες η περικοπή που αποτελεί και το σημερινό ευ-αγγέλιο της αρχής της Ινδίκτου*1:

α) Επικαλείται το Πνεύμα του Κυρίου απέναντι στο πνεύμα του Μαμωνά (κεφάλαιο και πολιτικές ελίτ που το υπηρετούν) που καταδυναστεύει τους ανθρώπους (…Πνε­μα Κυ­ρί­ου ἐπ᾽­μέ, οὗ εἵ­νε­κεν ἔ­χρι­σέν με…).

β) Ευ-αγγελίζεται μόνο τους φτωχούς και όσους βιώνουν την πολλαπλή φτώχεια, έναντι όσων με υλικά, επιστημονικά και εξουσιαστικά πλούτη αισθάνονται επαρκείς και πλήρεις (…ε­αγ­γε­λί­σα­σθαι πτω­χοῖς…).

γ) Τονίζει τον ηγεμονικό και επαναστατικό του χαρακτήρα, αφού επιμένει ότι έχει αποσταλεί ως απελευθερωτής όσων είναι αιχμαλωτισμένοι σε κάθε είδος δουλείας, από τους όντως δούλους και δουλοπάροικους, αιχμαλώτους πολέμου, αλλά και αιχμαλώτους κάθε υποκουλτούρας (…­πέ­σταλ­κέν με κη­ρύ­ξαι αἰχ­μα­λώ­τοις ἄ­φε­σιν…).

δ) Τον ίδιο χαραχτήρα τονίζει για την παντός είδους τυφλότητα, σωματική και πνευματική, ανεξάρτητα αν αποτελεί προϊόν βιολογικής ή κοινωνικής αιτίας (…κα τυ­φλοῖς ἀ­νά­βλε­ψιν…).

ε) Επιμένει να οδηγήσει στην επιστροφή προς τις ομορφιές και αληθινούς αγώνες της ζωής, όσους είναι σωματικά, ψυχικά ή πνευματικά τραυματίες, πεταμένοι συνήθως στους καιάδες του περιθωρίου της κοινωνικής και εν γένει πολιτικής ζωής (…­πο­στεῖ­λαι τε­θραυ­σμέ­νους ἐν ἀ­φέ­σει…).

στ) Εν τέλει να επαναπροσδιορίσει τον άλλο και πρωταρχικό προσανατολισμό της όλης ζωής και επιβίωσης και να παραδώσει τον χωρο-χρόνο της ζωής, όλο το ανθρώπινο οικοσύστημα – «τα σα εκ των σων» – στον Δημιουργό Κύριο και έτσι να γίνει δεκτός και αποδεκτός (…κη­ρύ­ξαι ­νι­αυ­τὸν κυ­ρί­ου δε­κτόν…).

*****

Γνωρίζουμε από εμπειρία και γνώση της ιστορίας ότι η προσωπική, κοινωνική, επιστημονική, πολιτισμική και πολιτική πράξη δεν ακολούθησε αυτό το πνεύμα. Τέτοιες πλευρές έχουμε θίξει επανειλημμένα και σ’ αυτό το φτωχό ιστολόγιο. Δεν θα τις επαναφέρουμε πάλι σήμερα.

Αντίθετα θα οξύνουμε λίγο ακόμα τον προβληματισμό κάνοντας μερικές παρατηρήσεις στη σχετική αποστολική περικοπή*2, που φαίνεται από πρώτη ματιά και μερικές φορές έτσι «κηρύσσεται» από συντηρητικούς, φοβισμένους ή διαπλεκόμενους θρησκευτικούς ή εκκλησιαστικούς κύκλους.

Πρόκειται για την προτροπή και παράκληση του Απόστολου Παύλου προς τον επίσκοπο Τιμόθεο ώστε οι προσευχές και ευχαριστίες να έχουν και μία κατεύθυνση που να αφορά τους πάσης φύσεως εξουσιαστές (… εν υπεροχή όντων…) για να υπάρχει ήρεμος και ήσυχος ο βίος (…πα­ρα­κα­λ πρῶ­τον πάν­των ποι­εῖ­σθαι δε­ή­σεις, προ­σευ­χάς, ἐν­τεύ­ξεις, εὐ­χα­ρι­στί­ας, ὑ­πὲρ πάν­των ἀν­θρώ­πων, ὑ­πὲρ βα­σι­λέ­ων καὶ πάν­των τῶν ἐν ὑ­πε­ρο­χῇν­των, ­να ἤ­ρε­μον καὶ­σύ­χι­ον βί­ον δι­ά­γω­μεν…).

Η έκφραση αυτή παραφράζεται και έρχεται με την λαική και συντηρητική προτροπή συχνά «νάχουμε την ησυχία μας». Το ερώτημα είναι: Έρχεται αυτή η προτροπή σε ευθεία αντίθεση με το πρωταρχικό κήρυγμα του Ησαία και Ιησού, ο οποίος εν τέλει δεν είχε ησυχία, δεν είχε που να κοιμηθεί και εν τέλει κατέληξε στον πιο ατιμωτικό και απαξιωτικό θάνατο της εποχής, την πολλαπλή ατίμωση και σταύρωση; Και εάν δεν υπήρχε η ανάσταση θάχε χαθεί στα αζήτητα, είτε ως αποτυχημένος επαναστάτης, είτε ως σκουπίδι της ιστορίας;

Επειδή δεν ανήκω στους ανθρώπους της ησυχίας, τελικά το δικό μου πνεύμα βρίσκει συμφωνία. Στην κοινωνία και στην ιστορία τα πράγματα δεν είναι σκέτα φυσικά φαινόμενα. Επεμβαίνουν τα υποκείμενα, διαφορετικοί και αντίθετοι συσχετισμοί συμφερόντων και δύναμης και τελικά οι πολιτικές ελίτ μπορούν και να υποχωρούν από αρνητικούς σχεδιασμούς εις βάρος των ανθρώπων και των σχεδιασμών ή και να χάνουν και να ηττώνται.

Οι προσευχές του λαού του Θεού, ειδικά όταν είναι ενεργητικές μέσω των προσωπικών και συλλογικών δίκαιων αγώνων, συχνά ευοδώνονται. Και ο θείος φωτισμός μπορεί να κάμψει εκείνες τις εξουσιαστικές συνειδήσεις, είτε από φόβο και αδυναμία, είτε σε λιγότερες περιπτώσεις από πνευματική ταλάντευση. Και στην ιστορία έχουμε παραδείγματα.

Γιατί άραγε και αυτή η πρακτική; Γιατί η ηρεμία και η ησυχία μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο στην απάθεια, αλλά και στην δημιουργία «από τα κάτω». Αυτή η δημιουργία μπορεί να αποκλειθει και «ευσέβεια» και «σεμνότητα» (…­να ἤ­ρε­μον καὶ­σύ­χι­ον βί­ον δι­ά­γω­μεν ἐν πά­σῃ εὐ­σε­βεί­ᾳ καὶ σε­μνό­τη­τι…).

Σημείωση: Στο δοξαστικό των αίνων της ημέρας*3 γίνεται πέρα από τον χωρο-χρόνο (ενιαυτό) και αναφορά στις εποχές του Βυζαντίου και στον «πιστό βασιλέα». Ο υμνογράφος Γερμανός κάνει μια διπλή αναφορά, αλλά όχι πλήρη. Απέναντι στο κυρίαρχο ζήτημα των δυσκολιών της «χριστιανικής αυτοκρατορίας» από επιθέσεις «βαρβάρων» παίρνει θέση και θέτει ως ζήτημα κεντρικής πολιτικής προσευχής την πληρότητα δύναμης στον πιστό βασιλιά ώστε, όχι φυσικά «σε ησυχία», αλλά με ηρωική αντίσταση να αντιμετωπίσουν τους εισβολείς βαρβάρους (…τὸν δὲ πι­στὸν βα­σι­λέ­α ἐν τῇ δυ­νά­μει σου εὔ­φρα­νον, δι­δοὺς αὐ­τῷ κα­τὰ βαρ­βά­ρων τὴν ἰ­σχύν…)

Αυτό δηλαδή  που δεν γίνεται στη χώρα μας… Δεν γίνεται όχι μόνο με την οικονομική επίθεση, αλλά και με την δουλική συμμετοχή σε επιθέσεις, όπως αυτή τη φορά έχει σχεδιαστεί και στη πρώην σύμμαχο ΣΥΡΙΑ…

*****

*1 ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Τῆς Ἰν­δί­κτου, ζή­τει τῇ Πέμ­πτῃ τῆς α´ ἑ­βδο­μά­δος Λου­κᾶ.

Ἐκ τοῦ κα­τὰ Λου­κᾶν (δ´ 16-22).

«Τῷ και­ρῷ­κεί­νῳ, ἦλ­θεν ὁ­η­σοῦς εἰς τὴν Να­ζα­ρέτ, οὗν τε­θραμ­μέ­νος, καὶ εἰ­σῆλ­θεν κα­τὰ τὸ εἰ­ω­θὸς αὐ­τῷν τῇ­μέ­ρᾳ τῶν σαβ­βά­των εἰς τὴν συ­να­γω­γήν, καὶ­νέ­στη ἀ­να­γνῶ­ναι. Καὶ­πε­δό­θη αὐ­τῷ βι­βλί­ον το προ­φή­του Ἡ­σα­ΐ­ου, καὶ­να­πτύ­ξας τὸ βι­βλί­ον εὗ­ρεν τὸν τό­πον οὗν γε­γραμ­μέ­νον, Πνεῦ­μα Κυ­ρί­ου ἐπ᾽­μέ, οὗ εἵ­νε­κεν ἔ­χρι­σέν με εὐ­αγ­γε­λί­σα­σθαι πτω­χοῖς, ἀ­πέ­σταλ­κέν με κη­ρύ­ξαι αἰχ­μα­λώ­τοις ἄ­φε­σιν καὶ τυ­φλοῖς ἀ­νά­βλε­ψιν, ἀ­πο­στεῖ­λαι τε­θραυ­σμέ­νους ἐν ἀ­φέ­σει, κη­ρύ­ξαι ἐ­νι­αυ­τὸν κυ­ρί­ου δε­κτόν. Καὶ πτύ­ξας τὸ βι­βλί­ον ἀ­πο­δοὺς τῷ­πη­ρέ­τῃ­κά­θι­σεν· καὶ πάν­των οἱ­φθαλ­μοὶν τῇ συ­να­γω­γῇ­σαν ἀ­τε­νί­ζον­τες αὐ­τῷ. Ἤρ­ξα­το δὲ λέ­γειν πρὸς αὐ­τοὺς ὅ­τι Σή­με­ρον πε­πλή­ρω­ται ἡ γρα­φὴ αὕ­τη ἐν τοῖς ὠ­σὶν ὑ­μῶν. Καὶ πάν­τες ἐ­μαρ­τύ­ρουν αὐ­τῷ καὶ­θαύ­μα­ζον ἐ­πὶ τοῖς λό­γοις τῆς χά­ρι­τος τοῖς ἐκ­πο­ρευ­ο­μέ­νοις ἐκ τοῦ στό­μα­τος αὐ­τοῦ

*2 Πρὸς Τι­μό­θε­ον Α´ Ἐ­πι­στο­λῆς Παύ­λου τὸ Ἀ­νά­γνω­σμα.

«Τέ­κνον Τι­μό­θε­ε, πα­ρα­κα­λῶ πρῶ­τον πάν­των ποι­εῖ­σθαι δε­ή­σεις, προ­σευ­χάς, ἐν­τεύ­ξεις, εὐ­χα­ρι­στί­ας, ὑ­πὲρ πάν­των ἀν­θρώ­πων, ­πὲρ βα­σι­λέ­ων καὶ πάν­των τῶν ἐν ὑ­πε­ρο­χῇν­των, ἵ­να ἤ­ρε­μον καὶ­σύ­χι­ον βί­ον δι­ά­γω­μεν ἐν πά­σῃ εὐ­σε­βεί­ᾳ καὶ σε­μνό­τη­τι. Τοῦ­το γὰρ κα­λὸν καὶ­πό­δε­κτον ἐ­νώ­πι­ον τοῦ σω­τῆ­ρος ἡ­μῶν Θε­οῦ, ὃς πάν­τας ἀν­θρώ­πους θέ­λει σω­θῆ­ναι καὶ εἰς ἐ­πί­γνω­σιν ἀ­λη­θεί­ας ἐλ­θεῖν. Εἷς γὰρ Θε­ός, εἷς καὶ με­σί­της Θε­οῦ καὶν­θρώ­πων, ἄν­θρω­πος Χρι­στὸς Ἰ­η­σοῦς, ὁ δοὺς ἑ­αυ­τὸν ἀν­τί­λυ­τρον ὑ­πὲρ πάν­των, τὸ μαρ­τύ­ρι­ον και­ροῖς ἰ­δί­οις, εἰς ὃ­τέ­θην ἐ­γὼ κή­ρυξ καὶ­πό­στο­λος, —ἀ­λή­θει­αν λέ­γω ἐν Χρι­στῷ, οὐ ψεύ­δο­μαι,— δι­δά­σκα­λος ἐ­θνῶν ἐν πί­στει καὶ­λη­θεί­ᾳ

*3 ΑΙΝΟΙ  Δό­ξα. Τῆς Ἰν­δί­κτου. Ἦ­χος πλ. δ´. Γερ­μα­νοῦ.

«Ὁ ἀῤ­ῥή­τῳ σο­φί­ᾳ συ­στη­σά­με­νος τὰ σύμ­παν­τα, Λό­γε Χρι­στὲ Θε­ός, ὁ και­ροὺς καὶ χρό­νους ἡ­μῖν προ­θέ­με­νος, τὰρ­γα τῶν χει­ρῶν σου εὐ­λό­γη­σον· τν δὲ πι­στὸν βα­σι­λέ­α ἐν τῇ δυ­νά­μει σου εὔ­φρα­νον, δι­δοὺς αὐ­τῷ κα­τὰ βαρ­βά­ρων τὴν ἰ­σχύν, ὡς μό­νος ἀ­γα­θὸς καὶ φι­λάν­θρω­πος.»

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΛΕΞΗ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΟΣ.Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΔΗΛΑΔΗ ΕΙΝΑΙ Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΜΕ ΤΗ ΛΕΞΗ ΒΑΣΙΛΕΑΣ ΔΕΝ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΣΤΕΜΜΕΝΟ ΑΡΧΟΝΤΑ ΜΟΝΟ,ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΑΡΧΟΝΤΑ.ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΜΙΛΑΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ,ΑΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: