• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 600,710 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Μαρτίου 2013
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Φεβ.   Απρ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Η διαίρεση των εθνών, το κριτήριο της Ουράνιας Πόλης και η ορθόδοξη ταξικότητα: Η κρίση της Κυριακής των απόκρεω

«…καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοπάντα τἔθνη,

καἀφοριεαὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων…»

και

«…αγάπα τον πλησίον σου, ως εαυτόν…»

 kyriakh-apokreo_KrisiΓια άλλη μία φορά τα ευαγγέλια της Εκκλησίας βάζουν σε πρώτο φόντο τους λαούς και τα έθνη συνολικά και όχι τον ατομικό άνθρωπο. Όπως η αποστολή των μαθητών για την μεταλαμπάδευση και «σπορά» της καλής αναστάσιμης αγγελίας ήταν προς «πάντα τα έθνη», έτσι και σήμερα την ημέρα της τελικής «συγκομιδής», ο Ιησούς συγκεντρώνει «πάντα τα έθνη».

Στα έθνη θα δούμε πολιτισμούς διαχρονικούς, ίσως και φυλές και γένη, θα δούμε όμως και φιλοσοφίες, ιδεολογίες,  θρησκείες, θεολογίες, εκκλησίες. Ανάμεσα και η Εκκλησία των Αγίων, το «Έθνος άγιον». Εάν όμως προσέξουμε καλά, όλα τα έθνη τέμνονται κάθετα στο εσωτερικό τους, όπως σε διαπροσωπικό επίπεδο κόπηκε κάθετα η σχέση μεταξύ του θρησκευόμενου και θεσμικού γυιού και του συνειδητοποιημένου «ασώτου». Γιατί απλούστατα ο διαχωρισμός είναι ποιοτικός και όχι θεσμικός.

Το ευαγγέλιο της σημερινής Κυριακής ημέρας όμως φαντάζει εκ πρώτης όψεως σχετικά εύκολο στην κατανόηση και σχετικά δύσκολο στην πράξη για τον επιφανειακό ακροατή.

Σε επίπεδο κοινωνικό, ειδικά αυτή την περίοδο της πολύπλευρης κρίσης και στην χώρα μας, κατανοούμε εύκολα ποιοι είναι οι φτωχοί οικονομικά και γυμνοί εργασιακά, πως αντιμετωπίζονται με ελάχιστο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό και φάρμακα, αλλά και με ελάχιστη ή καθόλου ασφαλιστική κάλυψη οι ασθενείς, αλλά και πως διάγουν οι στοιβαγμένοι φυλακισμένοι παντός είδους και καιρού στα δήθεν «σωφρονιστικά» καταστήματα… Ακόμη πιο εύκολα μπορούμε να διακρίνουμε ποιοι είναι οι «ξένοι» σε μια χώρα ή σε ένα τόπο, ανεξάρτητα από τον τρόπο που μας «επισκέφτηκαν»…

Σε επίπεδο γνωστικό και φιλοσοφικό θέλει λίγη προσπάθεια να κατανοήσουμε ποιοι είναι φτωχοί και αγράμματοι, πως ταλαιπωρούνται όσοι διψούν για το πολαπλό Μυστήριο της Ζωής, πως βιώνουν τη γύμνια της αγωγής νέοι και γέροι, Πως αισθάνονται οι «ξένοι» στις επιστήμες, πως περνάει η μέρα στους «φυλακισμένους»  μέσα κι έξω από τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, πως διχάζονται εσωτερικά οι άρρωστοι φιλοσοφικά.

Σε επίπεδο θεολογικό και νηπτικό μάλλον είναι ακατόρθωτο στους πολλούς να διακρίνουν τι είναι η εσωτερική φτώχεια και γύμνια, τι είναι η φυλάκιση της συνείδησης σε μια ανταγωνιστική κοινωνία, πότε ο εαυτός μας είναι ξένος από το πανταχού παρόν Πνεύμα.

«…Νόει μοι καλῶς τὸ λεγόμενον. Ἐγένετο ὁ Θεὸς διὰ σὲ πτωχὸς ἄνθρωπος, γενέσθαι χρεωστεῖς καὶ σύ, ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν, ὅμοιος ἐκείνῳ πτωχός. Πτωχὸς ἐκεῖνος κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα, πτωχός σύ κατά τήν Θεότητα. Σκόπησον τοίνυν πῶς θρέψεις αὐτόν, πρόσεχε ἀκριβῶς…» σημειώνει ο άγ. Συμεών ο Θεολόγος όπως μας πληροφορεί με σχετικά αποσπάσματα ο π. Ἀθ. Σ. Λ. εδώ!

Όπως και στην προηγούμενη ανάρτησή μας με αφορμή το Ευαγγέλιο του Ασώτου   σημειώσαμε ως πρωταρχική επιλογή-ταύτιση («…να θεωρήσουμε τον εαυτό μας «άσωτο» και επομένως να βρισκόμαστε μαζί με τους ομοίους μας, εκεί όπου το Πνεύμα πνεί και ο Ιησούς ταυτίζεται, ώστε συλλογικά να οδηγηθούμε στον πατέρα,…»), έτσι και στο σημερινό Εαγγέλιο τς Κυριακς της Μεγάλης Κρίσης και των πόκρεω*, έχουμε άλλη μία φορά την ταύτιση του σαρκωμένου Λόγου με τον βασανισμένο πολλαπλά άνθρωπο (ξένο, γυμνό,  πεινασμένο, διψασμένο, ασθενή ή φυλακισμένο) σε όλα τα επίπεδα.

**********

Θα αφήσω χωρίς παραπέρα σχολιασμό σήμερα την νηπτική-εσωτερική, αλλά και την γνωστική-φιλοσοφική διάσταση, για τον εξαπλό βασανισμό μας. Με αφορμή ένα παραπαίοντα θεολογικό διχασμό μεταξύ οικουμενιζόντων και ζηλωτών και με αφορμή τις ραγδαίες και μονολιθικές εξουθενωτικές τροϊκανές πολιτικές των δανειακών συμβάσεων  στο λαό και στη χώρα, βλέπουμε να δημιουργείται και ένας επί πλέον επιφανειακός διχασμός τόσο στο σώμα της θεσμικής, όσο και της λαϊκής ελληνικής χριστιανικής Ορθοδοξίας:

– Μια μερίδα «συντηρητικών» χριστιανών επιλέγει το στρατόπεδο «υπέρ» των «βασανισμένων» ιθαγενών ελλήνων και ενάντα στους «ξένους» και συντάσσεται, «ελληνοχριστιανικώ» δικαίω, υπέρ του «χρυσαυγιτισμού, άλλοτε άμεσα και άλλοτε έμμεσα. Όσοι παρέμειναν ιδεολογικά κοντά στον «τσιριντανισμό» βγάζουν σπυριά όταν άνθρωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας ομιλούν ή δείχνουν να συμπαθούν τους «ξένους» και υπερασπίζονται τις «εικόνες» του Χριστού.

Πρόσφατη (4-3-2013) χαρακτηριστική περίπτωση είδα στην ιστοσελίδα «Ακτίνες» ένα τέτοιο καλπάζον ελληνοχριστιανικού τύπου ιδεολόγημα,** που δεν φαίνεται να μοιρίζεται τι σημαίνει μια ευθεία πολιτική διαίρεση νεοναζιστικού τύπου των ανθρώπων, σε ημετέρους δηλαδή και ξένους, σε ευθεία επομένως αντίθεση με το σημερινό ευαγγέλιο και σε ευθεία σύνταξη με τον νεοπαγανισμό. Τους κάθισε ο όμπος στο λαιμό, ότι σήμερα στα Γιαννιτσά η τοπική Ι. Μητρόπολη και με ομιλητή το φίλο  και αρχισυντάκτη της Σύναξης Θανάση Ν. Παπαθανασίου – μαζί με πολλούς φορείς – θα γινόταν εκδήλωση για τη σχέση χριστιανών και νεοναζισμού….

– Βεβαίως υπάρχει και μια άλλη μερίδα «προοδευτικών» χριστιανών που θεωρούν θεμιτή μια θεσμική ένωση μεταξύ χριστιανών παντός καιρού και κάθε απόχρωσης – και με μια συγκρητιστική απόληξη –  θα γίνουν πολλοί και επομένως ισχυροί. Αυτοί ξεχνούν ότι «το μικρό λήμμα» είναι ισχυρό, γιατί είναι αληθινό και ότι φτάνει λίγο προζύμι να ζυμώσει πολλά κιλά αλεύρι…

Δυστυχώς πολλοί απ’ αυτούς εμπιστεύονται τις σκληρές μνημονιακές πολιτικές, «τάχουν καλά» με το σύστημα εξουσίας. Μάλιστα πολλές φορές το κάνουν όχι μόνο από ιδεολογικό εκφυλισμό στον σύγχρονο νεοφιλελευθερισμό, αλλά και για ίδιον ή και συντεχνιακό όφελος. Ακόμα και αν προσπαθούν να μη το δείχνουν, δεν πείθουν. Και αν οι επίγονοι του ελληνοχριστιανισμού ξεχνούν τους «ξένους», οι σύγχρονοι υποστηρικτές του φιλονεοφιλελευθερισμού και επιπόλαιου κοσμοπολιτισμού ξεχνούν τους «φυλακισμένους» ντόπιους. Γι’ αυτό αναγκάστηκα με δυο απανωτές, σχεδόν θυμωμένες,  αναρτήσεις να κριτικάρω το «πως» ενός ενδιαφέροντος «επιστημονικού συνεδρίου»: πριν Εκκλησία και Αριστερά ανάμεσα στον ακαδημαϊσμό και το δεσποτισμό: Προσέγγιση 1η και μετά Εκκλησία και Αριστερά: μεταξύ εξουσίας και κόμπλεξ – προσέγγιση 2η.

*********

 Στο σημερινό Ευαγγέλιο φαίνεται καθαρά από το διάλογο που γίνεται μετα τον κάθετο διαχωρισμό, ότι δεν πείθονται οι χωρισμένοι.

Οι «ευλογημένοι» «έκαναν το καλό και τόριχναν στο γυαλό» χωρίς κρατούμενα και ατομικούς υπολογισμούς. Δεν γνωρίζουμε πάντα τις λεπτομέρειες, αλλά εκτός από την μεγάλη Εκκλησία των γνωστών και αγνώστων αγίων, αμέτρητος αριθμός βρίσκονται «ευλογημένοι» με πιθανό σύμμαχο είτε μια ζώσα φαινομενική αθεΐα, είτε με θρησκευτικά ή φιλοσοφικά ξυλοκέρατα, αλλά πάντως με γνήσια πορεία της συνείδησής τους. Θα το πω όπως λαϊκά ο παπα Ηλίας Υφαντής: «….Και πώς θα μπορούσαμε ν’ αντιμετωπίσουμε αυτή την πραγματικότητα; Υπάρχουν δύο μορφές αντιμετώπισης: Η ελεημοσύνη και η δικαιοσύνη. Στην πρώτη περίπτωση, ο καθένας μπορεί να προσφέρει ανάλογα με τις δυνάμεις του, κυρίως, σε προσωπικό επίπεδο. Ενώ, στη δεύτερη, μπορεί να προσφέρει, ανάλογα με τους αγώνες του, κυρίως, στο κοινωνικό επίπεδο. Προκειμένου η κοινωνία να γίνει δικαιότερη…»

– Οι «καταραμένοι» αισθάνονται αδικημένοι για πολλούς λόγους. Ο κυριότερος είναι ότι στο πρόσωπο των εξαπλά βασανισμένων ανθρώπων (και του εαυτού τους ακόμα) δεν μπόρεσαν να δουν τον ίδιο τον Ιησού. Έβλεπαν αριθμούς, ποσά, ποσοστά, καλό όνομα στην εξουσία και του “in”, ηθικιστικούς κανόνες, και φυσικά εγωκεντρική ζωή. Καμιά σχέση με την Ουράνια Πόλη.

Αξίζει όμως να σημειώσουμε ως ακροτελεύτια πινελιά και την έκφραση: «…ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑντούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδἐμοἐποιήσατε…». Γιατί εάν κανείς παλεύει και αγωνίζεται για όλους τους βασανισμένους – «…κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἀσθενἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι;…» – αλλά εάν παρα ταύτα ξεχάσει τον εαυτό του, τον ένα, τότε στην πραγματικότητα ούτε τους άλλους τελικά υπηρετεί, αλλά ιδεολογήματα… Η ορθόδοξη θεολογία σε τούτο διαφέρει από κάθε θεολογία ή ιδεολογία, ότι ενώνει τους πολλούς με τον έναν, τον έναν με τους πολλούς, και όλους μαζί με τον «πτωχό κατά την ανθρωπότητα» Ιησού. Και σε τούτο διαφέρει η ορθόδοξη εκκλησία ως ευχαριστιακή σύναξη από κάθε εκκλησία, κόμμα, οργάνωση ή ΜΚΟ, ανεξαρτήτως ονόματος: Ενώνει τα διεστώτα ώστε να γίνουν ευλογημένα.

Και δημιουργεί μια άλλου τύπου ταξικότητα: Διαχωρίζεται απόλυτα ο νηπτικός και κοινωνικός δρόμος από τους «δήθεν» δρόμους, ατομικούς και κοινωνικούς…  Εξάλλου δεν είναι τυχαίο σε ποια ευχαρισιακή σύναξη γίνεται ανάγνωση και υπενθύμιση  αυτής της ευαγγελικής περικοπής.

*********

* Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω  Κατά Ματθαῖον Εὐαγγέλιο [Κεφ.25, 31-46] – ῾Η ἡμέρα τῆς μελλούσης κρίσεως

31 Εἶπεν ὁ Κύριος , ῞οταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ,

32 καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων,

33 καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων.
34 τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.
35 ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με,

36 γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.

37 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν;

38 πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν;

39 πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε;

40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε.

41 τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ.

42 ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με,

43 ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ  με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 

44 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι;  
45 τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε.

46 καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: