• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 604,993 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Φεβρουαρίου 2013
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Ιαν.   Μαρ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    2425262728  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Εξήλθαν των ορίων, έγιναν Εκκλησία, επανήλθαν στους τόπους: ένας πολύβουος αχός μια μέρα μετά το ευαγγέλιο της Χαναναίας

Ζωοποίηση και νοηματοδότηση στα σύνορα μιας διπλής νεκρής τοπικότητας…

Αναστοχαζόμενος το χθεσινό ευ-αγγέλιο, μετά από πολλαπλές χθεσινές και σημερινές εμπειρίες, κυρίως στην πραγματική ζωή, αποφάσισα να αφήσω γραπτές κάποιες σημειώσεις. Θέλω όμως εισαγωγικά να  σημειώσω ότι έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο και μια σειρά σχόλια σε ηλεκτρονικούς τόπους με αφορμή δυο σκληρά ρεύματα, φαινομενικά αντίθετου προσανατολισμού, που κυριαρχούν σήμερα και στη χώρα μας: Μιας υπέρμετρης λατρείας της τοπικότητας και του φυλετισμού από τη μια και μιας υπέρμετρης διαφυγής απ’ αυτήν, για χάρη μιας δήθεν και άριζης οικουμενικότητας.

Η ζωή στον Ισραήλ, αλλά και σε πολλές μικρές εθνικοθρησκευτικές κοινότητες, είχε χάσει τον προφητικό προσανατολισμό της και αυτός ήταν σχεδόν νεκρωμένος. O Ισραήλ βρισκόταν στα χέρια γραφειοκρατικών θεολόγων του σαλονιού (Φαρισαίων κα Γραμματέων) και όλοι μαζί υποδουλωμένοι στην απολυταρχική αυτοκρατορία της Ρώμης. Παρόμοια νεκροί βρίσκονταν και οι γύρω λαοί και ας ήσαν …ειδωλολάτρες, όπως οι Συροφοίνικες (Χαναναίοι). Μέχρι την δημόσια εμφάνιση του Ιησού αντίπαλός τους ήσαν μικρές ζηλωτικές εθνικιστικές ομάδες (κάτι σαν τους χρυσαυγίτες της χώρας μας), αλλά αυτοί – οι Φαρισαίοι και Γραμματείς –  έλεγχαν ιδεολογικά και πολιτικά το λαό, όπως οι δικοί μας δυτικόπληκτοι και … μνημονιακοί. Φανερή εξαίρεση έπαιζαν οι προφήτες, όπως ο Ιωάννης στον Ιορδάνη. Με «φωνή εν τη ερήμω», αλλά με αποδοχή του χειμαζόμενου λαϊκού στοιχείου και κόντρα στις ντόπιες υποταγμένες και αλλοτριωμένες ελιτ έδινε μια βαθιά μα και επικίνδυνη νότα.

Στο 15ο κεφ. του Ματθαίου, όπου ανήκει η χθεσινή ευαγγελική περικοπή*, ανοίγεται με πολλαπλούς όρους το ζήτημα της αποδοχής της θεανθρώπινης παρουσίας του Ιησού τόσο από τους ιθαγενείς (τα τέκνα Ισραήλ), όσο και από τους ξένους (…τα σκυλιά). Ο ευαγγελιστής Ματθαίος πλέκει περίτεχνα με ειδικό σχεδιασμό αυτό το ζήτημα.

Ξεκινά με «πάντας τους κακώς έχοντες» (Κεφ. ιδ΄, 35) στη γη Γεννησαρέτ που ακουμπούν το ιμάτιο του Ιησού «και όσοι ήψαντο διεσώθησαν» (Κεφ. ιδ΄, 36). Όποιοι έρχονται σε επαφή, έστω και έμμεσα, με τον θεάνθρωπο Ιησού, ζωποιούνται, περνούν σε άλλη ποιότητα, δημιουργούν κοινότητα με κέντρο τον Ιησού και διασώζονται από τη βιολογική και ατομική ματαιότητα.

Η ντόπια «θεολογική» και «διανοητική» ξεπουλημένη στους Ρωμαίους «νομεκλατούρα» αντιδρά. Ανοίγει με όρους  που δεν της αντιστοιχούν (την παράδοση της πατρίδας – πράγματα που θυμίζουν τους δικούς μας μνημονιακούς) πόλεμο για άλλη μια φορά με τον Ιησού (Κεφ. ιε΄, 1-2) . Ο Ιησούς έχει ήδη δια-σώσει τους «κακώς έχοντας», αλλά επιχειρηματολογεί και ξεγυμνώνει θεολογικά και κοινωνικά τους «υποκριτές» (Κεφ. ιε΄, 3-20).

Μετά απ’ αυτή την κατατρόπωση έχουμε μια πορεία εξόδου από τα εδάφη του υποδουλωμένου Ισραήλ στους ιμπεριαλιστές και εκμεταλλευτές Ρωμαίους. Ο Ιησούς εξαγίασε την τοπικότητα, αφού ως επίκεντρο είχε την Ιουδαία. Δεν εγκλωβίστηκε όμως σ’ αυτήν. Τα υψηλά συνήθως τα φανέρωνε όταν έφευγε των ορίων και συναντούσε το παραπεταμένο φύλο, τις γυναίκες. Γνωρίζουμε τι έγινε στο «φρέαρ Ιακώβ» με τη Σαμαρείτισσα. Ο Ματθαίος στο κεφ. αυτό παρουσιάζει μια πιο απρόσμενη συνάντηση, «εξελθών εκείθεν» και «ανεχώρησεν εις τα μέρη Τύρου και Σιδώνος» (Κεφ. ιε΄, 21). – παράλια αν. Μεσογείου).

Αν τη Σαμαρείτισα τη βρήκε εντός του εδάφους της, χωρίς να ψάχνει κάτι ιδιαίτερο, αφού για νερό πήγε, τη Χαναναία (Συροφοίνισα) δεν την βρήκε. Συναντήθηκαν κινούμενοι σε μια αντίθετη πορεία. Αυτή φεύγει από το χώρο της πολύθεης, αλλά άνευρης και άμοιρης ειδωλολατρείας «και ιδού γυνή Χαναναία από των ορίων εκείνων εξελθούσα» (Κεφ. ιε΄, 22) με κραυγές, αναζητώντας τη ζωή και ο Ιησούς φεύγει ως άνθρωπος προσωρινά από το χώρο της πολύβουης, αλλά άθεης και άνομης υποκρισίας, προσφέροντας τα δώρα της ποικιλόμορφης Ζωής.

Ο Ιησούς, «έπαιξε» μέχρι παρεξηγήσεως  με μια ειδωλολάτρισσα για να  ξεσκεπάσει στους μαθητές και με πρακτικό τρόπο το ρόλο των γραφειοκρατών θεολόγων και διανοουμένων και ταυτόχρονα ότι και οι «ξένοι» (τα «σκυλιά») έχουν καρδιά και συνείδηση, που ξεπερνά αυτούς που υποτίθεται ότι θεσμικά ή παραδοσιακά την έχουν «από χέρι». Και αυτό γιατί η ανθρώπινη φύση και ενιαία είναι και απρόσμενη.

Η ανάδυση όμως όλων αυτών στους τρίτους γίνεται με διαδικασίες που έχουν τη μορφή δοκιμασίας.  Τονίζει εμφαντικά ο Κωστής Μπαστιάς στο Κυριακοδρόμιό του (σελ. 45), «ποτέ το Θείο δεν αρκέστηκε στην αδοκίμαστη πίστη. Η πίστη που το ικανοποιεί είναι η δοκιμασμένη, και στο χρόνο και στον πειρασμό. Είναι η πίστη του Αβραάμ, είναι η πίστη του Ιώβ, είναι η πίστη του Μωυσή σαράντα χρόνια στην έρημο, είναι η πίστη των Προφητών».

Ας προσέξουμε τι απρόσμενα δοκιμάστηκε, τι φανερώθηκε και τι δικαιώθηκε με τη Χαναναία:

α) Ζήτησε να ελεηθεί για την βαριά ασθένεια της κόρης της, το δαιμονισμό. Δεν αφορούσε μια δική της ατομική ασθένεια ή αδυναμία, έτσι όπως επικρατεί η έννοια στις μέρες  της νεοφιλελεύθερης ατομοκρατίας ή του ατομικού θρησκευτικού πιετισμού. Ο δαιμονισμός της κόρης της είναι και δικός της, αφού έχει την αίσθηση ενός συλλογικού υποκειμένου. Τι μεγαλείο! Ας σκεφτούμε εμείς που ζούμε και στους καιρούς του δήθεν «γεροντισμού», πως θεωρούμε την «νοερά ευχή» συχνά ως ατομική μας υπόθεση και όχι συλλογική.

β) Ξεπέρασε τις καθυστερήσεις από τον Ιησού, που έδειχνε να αδιαφορεί, αυξάνοντας τις κραυγές και την επιμονή. Με αυτές έδειξε έμπρακτα ότι δεν απευθυνόταν σε κάποιον για μια «πελατειακή και εφήμερη» ανταπόδωση, αλλά στο χορηγό της Ζωής, επομένως στο Μεσσία. Αυτόν βεβαίως που αρνιόταν σχεδόν σύσσωμη η κάστα των γραφειοκρατών…

γ) Αποδέχτηκε την θρησκευτική, εθνική και ταξική της θέση αποδεχόμενη τη θεωρία του σκυλιού – κυναρίου, όχι όμως παθητικά. Διεκδίκησε χώρο μέσα στο πλέγμα, διεκδίκησε δικαίωμα στην τροφή, διεκδίκησε το δικαίωμα της ζωής: «η δε είπε. Ναι Κύριε. Και γαρ τα κυνάρια εσθίει από των ψιχίων των πιπτόντων εκ της τραπέζης των κυρίων αυτών» (Κεφ. ιε΄, 27).

δ) Έδειξε έμπρακτα και πολλαπλά την πίστη στον θεάνθρωπο Ιησού και επομένως είχαμε μια τριπλή δωρεά. Η κόρης της τηλε-ιάθηκε χωρίς καμιά ατομική προσπάθεια «Γύναι μεγάλη σου πίστις. Γεννηθήτω σοι ως θέλεις. και ιάθη η θυγάτηρ αυτής από της ώρας εκείνης». Οι μαθητές πήραν ένα γερό μάθημα ποια είναι η ουσιώδης διαφορά πίστης και υποκρισίας, λόγων του αέρα και ζέουσας καρδιάς, ζωντανής τοπικότητας και πατριδοκαπηλείας. Η ίδια έφυγε πλήρης, όντας απόστολος στα ξένα μιας ουράνιας συνάντησης μεν, αλλά και μια δικαίωσης της σταθερής εμπιστοσύνης (πίστης) που έδειξε στον συλλογικό αχό για τι είναι και πράττει ο Ιησούς.

*******

Τίθεται ένα όμως ερώτημα: Ποια θα ήταν μετά απ’ αυτό το γεγονός η πορεία του Ιησού. Θα συνέχιζε το ταξίδι στα ξένα (στην … εσπερία θα λέγαμε σήμερα) μιας και βρήκε αυτήν την σπουδαία ανταπόκριση ή θα επέστρεφε στα «πάτρια εδάφη»; Τι θα απαντούσαν οι σύγχρονοι αερολόγοι κοσμοπολίτες, εάν δεν είχαν διαβάσει την συνέχεια του Ματθαίου; Ας απαντήσει ο καθείς με τα δικά του δεδομένα.

Ο Ματθαίος όμως απότομα και χωρίς επί πλέον σχολιασμούς, όπως κάνουμε εμείς οι ελάχιστοι, προσθέτει αμέσως: «Και μεταβάς εκείθεν ο Ιησούς ήλθεν παρα τη θάλασσαν της Γαλιλαίας. Και αναβάς εις το όρος εκάθητο εκεί» (Κεφ. ιε΄, 22).  Πήγε, δηλαδή επανήλθε στην πάτρια εδαφικότητα, αλλά δεν κυνήγησε αυτή τη φορά το λαό. Ανέβηκε στο βουνό και περίμενε. Ήταν η ώρα να δοκιμαστεί ο όχλος της Γαλιλαίας. Και ο όχλος άφησε στην άκρη τους γραφειοκράτες και αποστάτες (θεολόγους και διανοούμενους) και ανέβηκε να βρει τον Ζωοδότη. Την συνέχεια την ξέρουμε: έχουμε την σπουδαία ιστορία με τους «πέντε άρτους και τους δύο ιχθείς»…

Εμείς ζώντας δυο χιλιάδες χρόνια μετά, σε μια διπλανή χώρα-τοπικότητα, έχουμε παρόμοια ζητήματα. Δεν χρειάζεται να γράψω ο ίδιος τις αντιστοιχίες με το σήμερα. Σε όσους έχουν μάτια μπορούν να δουν και σε όσες έχουν νουν μπορούν να νοήσουν… Περαστικά μας και με την νίκη…

*********

* Κυριακὴ ΙΖ΄ Ματθαίου. Ευαγγέλιο της Χαναναίας. Κεφ. 15, χωρία 21 ἕως 28

«21 Τῷ καιρἐκείνἐξελθὼν ἐκεῖθεν ᾿Ιησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος.

22 κα ἰδο γυν Χαναναία ἀπ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγαζεν αὐτ λέγουσα· ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυῒδ· θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται.  
23
ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοἠρώτων αὐτὸν λέγοντες· ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.  
24
ὁ δἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τἀπολωλότα οἴκου ᾿Ισραήλ.

25 δ ἐλθοῦσα προσεκύνησεν αὐτ λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι.

26 δ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων κα βαλεῖν τοῖς κυναρίοις. 

27 ἡ δὲ εἶπε· ναί, ριε· καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψυχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν.

28 τότε ἀποκριθεὶς ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῇ· ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: