• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 601,278 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Νοέμβριος 2012
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Οκτ.   Δεκ. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Ο άφρων πλούσιος, το παράφρον κεφάλαιο και η πολλαπλή αλληλεγγύη

Μπορεί σε αρκετούς τα ευαγγελικά μηνύματα να έχουν ήδη σταθμιστεί και τα αυτιά τους να μη δέχονται μια πάρα πέρα βαθύτερη ή και επίκαιρη επί πλέον ερμηνεία, σε κάμποσους συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Έτσι η σημερινή περικοπή* του άφρονα πλούσιου μου έδωσε κάποια νέα** ερεθίσματα που έστω χωρίς μεγάλη ανάλυση  θα προσπαθήσω να κοινωνήσω μαζί σας. Γνωρίζω βεβαίως ότι δεν τα εξαντλώ.

Την παραφροσύνη του τρομερά συσσωρευμένου παγκόσμιου, περιφερειακού και εθνικού κεφαλαίου σε ελάχιστα χέρια και ομίλους γίνεται ήδη στους πολλούς γνωστό  και με την κρίση του κεφαλαίου που την οποία και διερχόμαστε, παρά τα παράσιτα που ακούγονται είτε από νεοφιλελεύθερες, είτε από εθνικιστικές απόψεις.

Η ροπή του να κατακλέβει τον μικρομεσαίο, μικρό αλλά και δημόσιο πλούτο το βλέπουμε στις μέρες μας με τα διαδοχικά μνημόνια, τα ανανεωμένα φορολογικά νομοσχέδια και τις περικοπές πάσης φύσεως στην κοινωνική πλειοψηφία.  Παράλληλα παρατηρούμε να διαλύονται οι πιο αδύναμες αστικές – εθνικές μερίδες, ενώ οι υπόλοιπες συμμαχούν με το διεθνές κεφάλαιο, που ευσχήμως ονομάζεται «αγορές».

Το αποτέλεσμα βεβαίως είναι η ρευστοποίηση προσδοκιών, ελπίδων επαναπαύσεων, αλλά και ιδεολογιών, κομμάτων και γραφειοκρατικών συνδικαλιστικών ηγεσιών. Από την άλλη νέα πολιτικά υποκείμενα τρέχουν να καλύψουν το πολιτικό κενό, χωρίς ακόμα να έχει καθαρίσει το τοπίο. Ένα είναι το βέβαιο: Η παραφροσύνη του κεφαλαίου και των πολυποίκιλων υπηρετών του φαίνεται στην παραπέρα συσσώρευση του παραγόμενου πλούτου στην πυραμίδα των «πλουσίων» και η φτωχοποίηση των πολλών.

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή «του άφρονος πλουσίου» περιέχονται δεκάδες μηνύματα, τα οποία φυσικά δεν θα πλησιάσουμε σε αυτή την ανάρτηση παρά μόνο το ζήτημα της πάρα πέρα συσσώρευσης του πλούτου, αντίς της κοινωνικοποίησής του, η οποία ονομάζεται αφροσύνη. Η αφροσύνη φυσικά στο ευαγγέλιο δεν έχει ονοματεπώνυμο, αλλά έχει επισήμανση: «άφρων πλούσιος». Επειδή πολλοί βλέπουν με ατομικιστικά γυαλιά την περικοπή θεωρούν ότι αυτή είναι ατομική υπόθεση του πλούσιου και όχι τάση πλεονεξίας λόγω της ίδιας της συσσώρευσής του.

Από ποιμαντική βεβαίως σκοπιά έχει μια αξία να τονίζεται η πνευματική κατάσταση του κατέχοντος (είτε από κοινωνική κλοπή, είτε από νομική-κρατική κλοπή, είτε από κληρονομιά, κλπ), όχι τόσο για να λυθεί το ίδιο το πρόβλημα, αλλά για να τονιστεί η απανθρωπιά και η κλοπή του κοινωνικού πλούτου που παράγει ο κόσμος της εργασίας.

Την ίδια στιγμή οι κλασσικοί ευαγγελικοί ερμηνευτές επισημαίνουν την δυναμική της αντίθετης πορείας: Την κοινωνική του διαμοίραση. Όχι επειδή ελπίζουν στατιστικά να το κάνουν οι πολλοί (ο Ιησούς έχει τονίσει πόσο δύσκολο είναι σε άλλη περικοπή), αλλά γιατί οι πολλοί τον όποιο μικρό πλούτο κατέχουμε είναι πιο εύκολο να διαμοιράσουμε με πολλαπλές μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης.

Η επίλυση του ζητήματος της συσσώρευσης του πλούτου σε λίγα χέρια (σε οποιοδήποτε κοινωνικο-πολιτικό σύστημα) είναι ταυτόχρονα ταξικό και πολιτιστικό (πνευματικό) ζήτημα, όπως το έχει περίπου θέσει  ο Νικ. Μπερδιάγιεφ. Το ζήτημα όμως της από τα κάτω πολλαπλών μορφών αλληλεγγύης προς τους αδύνατους χωρίς αποκλεισμούς, και όχι όπως αντίθετα επιμένουν οι εθνοφυλετιστές και νεοναζιστές, αποτελεί ένα από τους όρους και προσωπικής απόδρασης από το πνεύμα ατομοκρατίας, μιζέριας και υποταγής σε επίπεδο συλλογικής συνύπαρξης, συλλογικής δράσης και αγωνιστικού φρονήματος.

Εύχομαι να ξεφύγουμε από οποιαδήποτε απομεινάρι τέτοιας αφροσύνης για κάθε μερίδα πλούτου που μας χαρίστηκε στο πανηγύρι της  επίγειας ζωής μας. Και λέω χαρίστηκε γιατί το «κεφάλαιο» ναι μεν δε ανήκει σε μας, αλλά σε όλες τις προηγούμενες γενιές των δυνάμεων της παγκόσμιας εργασίας, αλλά κυρίως στο (δημιουργό) Θεό στον οποίο «ανήκει πάσα η γη και πάντα τα εν αυτή».

Γι’ αυτό το χρέος που έχουμε, όχι μόνο ως άνθρωποι, αλλά και ως ορθόδοξοι χριστιανοί, είναι τριπλό. Από τη μια μεριά οφείλουμε να Τον αγαπήσουμε στα βάθη της ύπαρξής μας καταξιώνοντας κάθε χαρισματικό, θετικό και συλλογικό λογισμό. Από την άλλη να αντιπαρατεθούμε δημιουργικά τόσο στις σύγχρονες νεοφιλελεύθερες απόψεις και πρακτικές συσσώρευσης του κεφαλαίου – πλούτου που ανήκει μέσω των δυνάμεων της εργασίας στο Δημιουργό, ενώ αυτές έχουν δικό τους «θεό», τον «Μαμωνά». Παράλληλα ο Ιησούς έδειξε ότι όσοι είναι στους οδούς και τις ρύμες είναι οι δικοί του, αυτός ο πλούτος χαρίζεται και διαμοιράζεται σε όλους. Το πώς θα γίνει μέσα στο ιστορικό, κοινωνικό και τοπικό παρόν είναι ένα ανοικτό ζήτημα που οφείλουμε να επεξεργαστούμε μαζί. Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορούν «να παραθεωρούνται οι χήρες και τα ορφανά των ελληνιστών», δηλαδή των ξένων…

* ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. 12, 16-21)

** Δείτε μια παλιότερη ανάρτησα εδώ στο ΜτΒ για την ίδια περικοπή: Posted on Νοεμβρίου 20, 2011 by manitaritoubounou, Τα πολλαπλά «μου» του σημερινού Ευαγγελίου, τα CDS και η 6η δόση της τρόικας

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. Διορθώνω το κείμενο (είναι που δεν βλέπω και καλά)
    Αληθινή ιστορία:
    Κάποτε ένας φρουτέμπορος έταξε να πάει στο μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου 1000 μπανάνες. Oταν παρέλαβε φορτίο όμως, δεν μπορούσε να τις πάει αυτοπροσώπως και έβαλε έναν άλλον με το αγροτικό του να τις πάει. Του είπε όμως να προσέξη να μην φάει καμιά στο δρόμο, διότι το τάμα ήταν 1000 ακριβώς, και εκεί που θα τις πήγαινε θα τις μετρούσαν ίσως.
    Ξεκινάει ο αγωγιάτης, αλλά στο δρόμο βλέπει ένα πεινασμένο παιδάκι το οποίο του ζήτησε μπανάνα. Δίστασε για λίγο, αλλά το λυπήθηκε και του έδωσε μια μπανάνα. Παρακάτω βλέπει έναν κουρασμένο χωρικό που και αυτός του ζήτησε μια μπανάνα. Του δίνει κι αυτουνού. Πιό κάτω είδε μια γριούλα, και τη λυπήθηκε κι αυτήν, και της δίνει κι αυτηνής μια μπανάνα. Τέλος φτάνει στο μοναστήρι και παραδίδει το φορτίο.
    Το βράδυ βλέπει τον Άγιο Νεκτάριο στον ύπνο του, ο οποίος του λέει «βρέ ευλογημένε, πού είναι οι χίλιες μπανάνες; δεν μου τις έφερες. Έταξες χίλιες αλλά εγώ πήρα μόνο τρείς!»
    Ο νών νοείτω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: