• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 599,731 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
    Γιώργος Κομοτηνή στο + Γεώργιος Μακρής: Εις Μνήμην……
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Νοέμβριος 2011
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Οκτ.   Δεκ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Ο «σφόδρα πλούσιος», η σεισάχθεια και η όντως ζωή: Η κρίση ως ευκαιρία

Όταν ο Ιησούς «θέτει» τη σεισάχθεια και το θεσμό του Ιωβηλαίου ως αφετηρία ξεπεράσματος κάθε «κρίσης» και  τη δρομολόγηση για την όντως ζωή…

*

Ταξιδεύουμε στον ιστορικό χωρο-χρόνο που οι «σφόδρα πλούσιοι» είναι συλλογικά καρτέλ. Εάν το σημερινό Ευ-αγγέλιο μας υπενθυμίζει ένα θρησκευόμενο σφόδρα πλούσιο Εβραίο που ήθελε να περιπαίξει και δοκιμάσει στα άκρα – όπως νόμιζε – το φτωχό δάσκαλο Ιησού, δεν θα ήταν άτοπο να οδηγηθούμε στο συλλογικό – καλβινικού τύπου – θρησκευόμενο καρτέλ–λεγεώνα, που έφτασε να θέτει πρόβλημα δανεισμού και στη τευτονική Γερμανία. Και να οδηγεί την οικονομική κρίση στα σπλάχνα της ΕΕ και στην καρδιά της Ευρωζώνης.

Θα κάνω μια μικρή προσπάθεια να βοηθήσω στην κατανόηση των σύγχρονων φαινόμενων με τη σημερινή ευαγγελική περικοπή [Κυριακὴ ΚΔ´ (ΙΓ´ Λουκᾶ) 27-11-2011]*. Μια περικοπή όπου ο σφόδρα πλούσιος Εβραίος έφυγε θεολογικά ταπεινωμένος από το φτωχό Ιησού. Αφού ξεκίνησε με το «δούλεμα» του αγαθού δασκάλου Ιησού, πέρασε στο δήθεν σπουδαίο ερώτημα: «τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;». Αφού είχε «εξασφαλήσει» την επίγεια [ζωή], δήθεν ενδιαφερόταν και [για την] αιώνια. Ο Ιησούς έπαιξε μαζί του στο γήπεδο της Παλαιάς Διαθήκης. Με ένα εύκολο ερώτημα περί εφαρμογής των εντολών [«τὰς ἐντολὰς οἶδας»], όπου ο πλούσιος απάντησε άνετα [«Ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου»]. Τα δύσκολα ήλθαν στο επόμενα, αφού πια ο πλούσιος είχε αποδεχτεί τη βάση συζήτησης, δηλαδή το Μωσαϊκό Νόμο, που νόμιζε ότι τηρούσε.

Η θεολογική-πρακτική σύγκρουση – που επήλθε – έχει στο υπόβαθρο δυο αντίθετες φιλοσοφικές-θεολογικές στάσεις ζωής ως προς τον «πλούτο», αφού η συσώρευση είναι πάντα αποτέλεσμα κοινωνικής εκμετάλλευσης, τοκογλυφίας ή «κληρονομικής» φύσης. Για τον Ιησού η άρση μιας τέτοιας αδικίας δεν μένει μόνο στο επίπεδο της γήινης επιβίωσης, αλλά αποτελεί βασικό όρο για το πέρασμα-πάσχα της όντως ζωής. Και αν «…Εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν…», υπάρχουν δυο δρόμοι κανείς να απελευθερωθεί. Ο προσωπικός και ο κοινωνικοπολιτικός: «…Τἀδύνατα παρἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεἐστιν…», για τα οποία θα σημειώσσουμε ολίγα κλείνοντας. Εκείνο όμως που προέχει, είναι  να προσεγγίσουμε την «αχίλλειο πτέρνα» του σφόδρα πλούσιου.

Το βασικό χαρακτηριστικό από πλευράς πολιτισμού, φιλοσοφίας και θεολογίας που κρύβεται από τους «σφόδρα» πλούσιους είναι η υπερσυσώρευση κεφαλαίων. Η υπερσυσώρευση είναι το ακριβώς αντίθετο της διανομής, της αλληλεγγύης, της μοιρασιάς, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Συχνά ο ανθρωπολογικός τύπος που σηματοδοτεί αυτό το είδος, φτάνει στα έσχατα όρια απανθρωπιάς: τη θανατηφόρα τοκογλυφία. Πολλές φορές αυτοί οι άνθρωποι δημιουργούν ένα φανταστικό πέπλο ηθικής γύρω τους, τηρούν κανόνες «ευγενείας», θρησκεύουν, ακόμα δείχνουν «ελεήμονες» προς τους «φτωχούς», ανέργους, μετανάστες, ανήμπορους. Κρατούν όμως στα χέρια τους πολύ γερά τα όπλα της εκμετάλλευσης: Τις αλυσίδες των χρεών, το μαστίγιο της βίας, την ισχύ της πλύσης εγκεφάλου και το καρότο της ψευτο-ελεημοσύνης.

 Και αν αυτό αποτελεί «φυσιολογική» κουλτούρα στον «καλβινικό θεολογικά» καπιταλισμό, που δείχνει να φτάνει στα έσχατα της ιστορικής του ύπαρξης με την βαθιά δομική του κρίση, – στους λαούς της Μεσογείου και ειδικά της Ανατολικής έντονα σήμερα – αποτελεί παραχάραξη. Συγκεκριμένα θα αναφέρω μια ελληνική και μια εβραϊκή πρακτική:

Ι) Πριν ανθίσει η «Αθηναϊκή Δημοκρατία», λειτούργησε η Σεισάχθεια με το Σόλωνα»,   δηλαδή η διαδικασία διαγραφής των τοκογλυφικών χρεών ώστε να φύγει το άχθος-βάρος από το λαό της Αθήνας: «…Η σεισάχθεια εντασσόταν στα μέτρα επανόρθωσης που έλαβε ο Σόλων. Πιο συγκεκριμένα, καταργούνταν τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο, καταργήθηκε ο δανεισμός με εγγύηση το «σώμα» (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της οικογένειάς του, ενώ απελευθερώθηκαν και όσοι Αθηναίοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην ίδια την Αθήνα και επαναφέρθηκαν στην πόλη όσοι εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό.

Είναι γνωστό ότι με τη «σεισάχθεια» ο Σόλων έδωσε τέλος στην εξάρτηση των φτωχών αγροτών στην Αττική. Εκείνο που δεν είναι γνωστό και παραμένει θέμα διαμάχης ανάμεσα στους ερευνητές είναι η διαδικασία που ακολούθησε προκειμένου να αποκαταστήσει όσους είχαν πέσει θύματα της αυθαιρεσίας των πλουσίων, ακριβώς γιατί δεν υπήρχαν γραπτές διατάξεις (αυτό άλλωστε λέει και ο Σόλων σε ένα από τα ποιήματά του). Το μέτρο άλλοτε συνδέεται με τους εκτημόρους, τους εξαρτημένους αγρότες που καλλιεργούσαν τη γη των προνομιούχων με τη συμφωνία να τους δίνουν το 1/6 της παραγωγής αντί ενοικίου, ενώ άλλοτε με όλους όσους είχαν δανειστεί και καλλιεργούσαν την γη των πλουσίων και ισχυρών με ενέχυρο την προσωπική τους ελευθερία»

ΙΙ) Από την άλλη στον εβραϊκό λαό έχουμε το Σαββατικό και το Ιωβηλαίο έτος, όπου «Ελάλησε Κύριος προς Μωυσή εν τω όρει Σινά λέγων… Θα αγιάσετε το πεντηκοστόν αυτό έτος και θα διακηρύξετε εις την χώραν σας ελευθερίαν εις όλους τους κατοίκους της. Έτος αφέσεως, έτος δηλαδή ελευθερίας, θα είναι το νόημα του σαλπίσματος. Ο καθένας από σας θα επανέλθει ως κύριος εις την ιδιοκτησίαν του, κάθε δούλος θα επανέλθει ελεύθερος εις την φυλήν του.  Το πεντηκοστόν έτος, το οποίον θα σημάνουν οι σάλπιγγες, θα είναι έτος απελευθερώσεως ανθρώπων, αποσβέσεως χρεών και αποδόσεως αγορασθέντων κτημάτων εις τον τέως ιδιοκτήτην των. Κατά το έτος αυτό δεν θα σπείρετε ούτε θα θερίσετε τα αυτοφυή προϊόντα των αγρών σας, δια να προσφέρετε θυσίας προς τον Κύριον, διότι το έτος αυτό είναι έτος γενικής ελευθερίας…» [Λευιτικό, κεφ. 25,10-12, Μετάφραση Ιω. Κολιτσάρα, τόμ. Α΄, σελ. 325].

Ο γνωστός, ως συντηρητικός θεολόγος, Νικ. Π. Βασιλειάδης φέρει στο φως, ίσως απρόσμενα, τα εξής σημαντικά: «Το Σαββατικό έτος ετηρείτο κάθε έβδομο έτος και η γη έπρεπε να μείνει το έτος εκείνο χέρση. Απαγορευόταν η σπορά, το κλάδεμα και ο τρυγητός. Τα αυτοφυή γεννήματα έπρεπε να αφήνονται για τους πτωχούς και τους ξένους. Ο Θεός μάλιστα υποσχόταν, ότι κατά το έκτο έτος θα έδινε πλεονασμό παραγωγής, ώστε να αρκέση αυτή για τις ανάγκες του λαού και κατά το έτος της αγρανάπαυσης. Όμως κατά το ίδιο έτος η φιλανθρωπία του Θεού δεν εξεδηλώνετο μόνο για την γη, αλλά και για τον άνθρωπο. Διότι στο Σαββατικό έτος έπρεπε να χαρίζονται και όλα τα μεταξύ των Ιουδαίων χρέη (Λευϊτ. Κε’).

Το Ιωβηλαίο έτος ετηρείτο κάθε πενήντα χρόνια. Ερχόταν μετά το έβδομο Σαββατικό έτος και έτσι κάθε πενήντα χρόνια συνέπιπταν δύο έτη αναπαύσεως. Στο Ιωβηλαίο έτος δίνονταν γενική άφεση χρεών, γινόταν απελευθέρωση των δούλων και η γη που αποκτήθηκε εν τω μεταξύ, επιστρέφονταν στην αρχική οικογένεια, στην οποία άνηκε, διότι η γη δεν επιτρέπονταν να πουληθεί για πάντα. Η πώληση ήταν ουσιαστικά εκμίσθωση μέχρι το Ιωβηλαίο έτος (Λευϊτ. κε’). Περιοριζόμαστε μόνο σ’ αυτά τα παραδείγματα, για να μην γίνει η παράθεση κουραστική».

Τι άραγε να σημαίνει το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα για μας και την εποχή μας; Πολύ συνοπτικά θα βάλω 4 επίπεδα προβληματισμού προς «μετά-νοια», αλλαγή δηλαδή πνευματικού «λογισμικού».

Α) Στο προσωπικό επίπεδο: Όπως πάντα βρισκόμαστε οι «χριστιανοί» στο μεγάλο εσωτερικό ερώτημα. Ακόμα και αν δεν είμαστε πλούσιοι «σφόδρα» σε επίπεδο οικονομικό, σίγουρα είμαστε σε πολλά άλλα (π. χ. γνώσεις, θέσεις, κ.λ.π.), αλλά και στα οικονομικά σε σχέση ακόμα με πολλούς. Οι άνεργοι φτάνουν στο ένα εκατομμύριο στη χώρα μας. Οι ημι-απασχολούμενοι το ίδιο. Μικρο-συνταξιούχοι και ανήμποροι άλλοι τόσο. Και άλλοι τόσο μετανάστες (νόμιμοι ή λάθροι… για το σύστημα).

Ο καιρός να μοιραστούμε με τους «φτωχούς» γίνεται όλο και πιο επιτακτικός, άρα κρίσιμος για την όντως ζωή. Λέγει ο Κωστής Μπαστιάς (κυριακοδρόμιο, σελ. 240): «… Δεν φτάνει να μην κλέψης, να μη σκοτώσης, να μην μοιχεύσης, αλλά χρειάζεται κάτι άλλο. Ν’ αγαπήσεις. Αυτό κάλεσε ο Ιησούς τον πλούσιο να κάνη, κι αυτό δεν είχε τη δύναμη να πράξη αυτός. Τον κάλεσε, από απέχοντα άνθρωπο, να μεταλλάξη σε πράττοντα άνθρωπο, κι από ανενόχλητη Σωκρατική άρνηση, να γίνη γόνιμη θέση. Μονάχα ο άνθρωπος που αγαπά, κατορθώνει τ’ ακατόρθωτα και μονάχα το μέρος, όπου φουντώνει η αγάπη, έρχεται και ποτίζει η Χάρη..». Θα σαββατίσουμε λοιπόν;

Β) Σε επίπεδο ελλαδικής θεσμικής Εκκλησίας. Ανεξάρτητα από την περιουσία που έχει διανείμει, έχει διαπραγματευτεί  με το ελλαδικό κράτος ή της έχει αρπαχτεί κατά καιρούς, πάντα διαθέτει μετοχές τραπεζικές, ακίνητη εμπορευματική περιουσία, αναξιοποίητη σε αγρούς ή όρη, δομή ικανή. Γιατί αν από τη μια μεριά οφείλουμε να αντισταθούμε κοινωνικά και πολιτικά «χωρίς ηθική ηλιθιότητα», ή να μην συμμετέχουμε στον εμπαιγμό της όποιας δημοκρατίας και του συντάγματος έχουμε μέχρι στιγμής,  αυτά δεν μπορούν γίνουν χωρίς προσωπική και συλλογική αλληλεγγύη.  Η ώρα ενός εκκλησιαστικού Ιωβηλαίου έφτασε πάλι…

Γ) Σε επίπεδο ελλαδικό – ευρωπαϊκό: Τα χρέη ταλανίζουν τις περιφερειακές χώρες, το άρμεγμά τους από τις βιομηχανικές «καλβινίζουσες» του βορρά επίσης. Θα υπάρξουν συλλογικά υποκείμενα ώστε να διεκδικηθεί ώστε οι χώρες αυτές να μείνουν χέρσες από εκμετάλλευση (από τις διεθνείς, ευρωπαϊκές και ντόπιες ελίτ) και να βρούμε τη δική μας μοίρα απελευθερωμένοι ή τα δεσμά της πολλαπλής δουλείας θα σφίξουν πιο πολύ;

Μην ξεχνάμε ότι ο Γκαουλάϊτερ σημείωσε εμφαντικά πριν λίγες μέρες (24-11-2011): «… «Οι πρώτες εκτιμήσεις της Κομισιόν για τις οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα το 2012 δεν προβλέπουν ανάπτυξη ακόμα», αναφέρει ο Χορστ Ράιχενμπαχ στο φύλλο της Die Welt που κυκλοφορεί σήμερα. Η Ελλάδα, ως τόπος οικονομικής δραστηριοποίησης, είναι επιβαρυμένη από πολλούς παράγοντες αβεβαιότητας, λέει ο κ. Ράιχενμπαχ, προσθέτοντας ότι οι καλοί επενδυτές θα δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα σε μια καθοδική φάση. «Αλλά αυτό το κάνουν όταν πειστούν ότι δεν πάει πιο κάτω, όταν δηλαδή βρισκόμαστε πλέον στον πάτο»….

Δ) Σε επίπεδο παγκόσμιο: Τα χρέη όλων των χωρών προς τις «αγορές» των 1600 καρτέλ, τεράστια έστω και με διαφορές, η πραγματική οικονομία (έστω καπιταλιστική) βουλιάζει, τα δημόσια αγαθά διαλύονται και εμπορευματοποιούνται, η εργασία-δουλειά μετατρέπεται με νέους επαχθέστερους όρους σε νέα δουλεία. Θα υπάρξει ένα κίνημα παγκόσμιας σεισάχθειας, δηλαδή διαγραφής όλων των χρεών;

Εάν όλα αυτά σε ανθρώπινο επίπεδο φαντάζουν άπιαστα, η τωρινή χαοτική παγκόσμια κρίση μπορεί με ιδρώτα, δάκρυα και αίμα να τα κάνει δυνατά: «Τἀδύνατα παρἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεἐστιν»…

* ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ (Τῆς Κυριακῆς ΙΓ´ Λουκᾶ) – Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν (ιη´ 18‐27).

 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;

Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός. Τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. Ὁ δὲ εἶπε· Ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου.

Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. Ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα. Ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε· Πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ!

Εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. Εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες· Καὶ τίς δύναται σωθῆναι;

Ὁ δὲ εἶπε· Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Σεισάχθεια μπορεί να υπάρξει εφόσον υπάρχουν Παλαιοδιαθηκικοί πιστοί (Εβραίοι;), ή αρχαιολάτρες (;), ή βυζάντιο (;). Κι εμένα μου αρέσουν όλα αυτά, γιατί ο άνθρωπος που ζει με το θάνατο του, καταλαβαίνει και την θνησιμότητα των μοντέλων του. Ο μετανεωτερικός άνθρωπος δεν έχει σχέση με τον παλιό αυτό θρησκευτικό κόσμο, και κυρίως με τον θάνατο. Θα φάει λοιπόν τα μούτρα του γιατί μόνο έτσι θα φτιάξει παράδοση ζωής. Ακούγονται νομοτελειακά αυτά, αλλά ο άφρων πλούσιος (ο μετανεωτερικός άνθρωπος) της προηγούμενης Κυριακής τελείωσε και μάλιστα με την απαίτηση του Θεού. Ο Θεός μαζί μας!

  2. @ Αρης Π.

    Σε επίπεδο στατιστικό και όσον αφορά όλο αυτό το υπόδειγμα, εχεις δίκιο. Εμείς οι μετανεωτερικοί «κρύβουμε» συχνά το θάνατο, ενώ ζούμε μέσα σ΄αυτόν… Αλλά ο θάνατος εμφανίζεται δυναμικά. Αυτά τα σημείωσα στο προηγούμενο ποστάκι, με αφορμή τον «άφρονα» πλούσιο… Εδώ (αυτη τη 2η Κυριακή) δεν έχουμε τον άφρονα, αλλά τον «ηθικό» πλούσιο.

    Αν θυμηθούμε την παραβολή του τελώνη και φαρισαίου ποιος από τους δυο έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να «έλθει εις εαυτόν»;

    Πάντως ενώ όλα δείχνουν ότι δεν υπάρχει τα απαραίτητο λείμα για να μην καούν τα σύγχρονα Σοδομα (ελλαδίτσα και ευρωπούλα … μας) μην ξεχνάμε την Ιστορία την αναστάσιμη της Νινευή….. Ας στρέψουμε προς τα εκεί τις προ-φητείες μας. Ας είμαστε αισιόδοξακαι αγωνιστικά μετα-νοούντες… Και τότε όντως θα έλθει ο.. Εμμανουήλ (=ο Θεός μαζί μας)…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: