• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 605,581 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Σεπτεμβρίου 2011
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Αυγ.   Οκτ. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

«Κακώς σε γνώρισα ρε μπαγάσα»: + Γιώργου Μακρή επιμνημόσυνα ΙΙΙ

Παρά τις τρομερές εξελίξεις που βιώνουμε στην επιταχυνόμενη διαδικασία πτώχευσης του λαού και της χώρας, τις προετοιμασίες και στις υπόλοιπες εοκικές περιφερειακές χώρες, αλλά και τη δημιουργία πολεμικών (;) αξόνων με επίκεντρο την Ανατολική Μεσόγειο, επιμένω με επιμνημόσυνες δεήσεις για το αγαπημένο μου φίλο και αδελφό + Γιώργο Μακρή.

Στη ζωή το υποδειγματικό, προσωπικό – συλλογικό, ήθος είναι πάνω απ’ όλα. Μπορείτε σιγά σιγά να συνεισφέρετε. Ειδικά εσείς του… Οσίου Λουκά…. Άντε ντε, κουνηθείτε…..

Ξεκινώ την 3η επιμνημόσυνη  ανάρτησή μου, με ό,τι έχω σταχυολογήσει μέχρι στιγμής (Σχόλια, βίντεο, αναρτήσεις, φωτογραφίες,…):

Ι) «JotD – Ελληνική Λίστα Ανεκδότων».

Τελικά ο Θεός παίρνει γρήγορα κοντά του τους καλούς ανθρώπους. Ήταν ένα εξαίρετο παιδί. Συναντηθήκαμε δύο φορές. Το είδα και μια φορά στην τηλεόραση. Έπαιξε στο «ομιλείτε ελληνικά;» Γιώργο θα ζεις πάντα στην καρδιά μας.». Arashmidos.

Το μέλος της λίστας Γιώργος Μακρής κηδεύτηκε την Κυριακή 3/9/11 στην γενέτειρά του την Καλαμάτα. Για όσους διάβασαν τα ανέκδοτα που έστελνε και για όσους τον γνώρισαν προσωπικώς, χάσαμε ένα σπουδαίο φίλο και γεμάτο από αίσθηση χιούμορ. Καλή αντάμωση φίλε! Τσίου*! Α. Π.

ΥΓ. Δυστυχώς το μήνυμά μου δεν είναι ανέκδοτο. * που έλεγε και ο Γιώργης!». – «Μάλλον ο Γιώργος Μακρής ένιωθε – πολύ σωστά -, πως η ζωή δεν μετριέται με τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που αυτές(οι αναπνοές)…. «κόβονται»!»

– «Άμα γνωρίζεις στην ζωή σου τέτοια άτομα είναι ευχή και κατάρα τελικά. Από την μία γουστάρεις να τους κάνεις παρέα και χαίρεσαι να τους έχεις  φίλους. και από την άλλη τα φέρνει το παιχνίδι τούμπα και προσπαθείς  να τον ξεκολλήσεις από το άλμπουμ του μυαλού σαν να ήταν κανένα  παλιοτόμαρο.

Από την πρώτη κιόλας συνάντηση με τον Γιώργο κατάλαβα την πάστα του. Από μαγνήτη και καθαρό ναρκωτικό πρέπει να ήταν το σκαρί του. Σε τράβαγε με τον λόγο του και σε έβαζε στην γλυκιά εξάρτηση η  συμπεριφορά και το μυαλό του.

Στην σχεδόν μόνιμη έκλειψη ηλίου που τυρρανάει την γειτονιά μας, τέτοιοι φωτεινοί, ζωηροί και παιχνιδιάρηδες κομήτες είναι όχι μόνο ευπρόσδεκτοι σαματατζήδες αλλα κυρίως απαραίτητα μπαχαρικά στην σούπα της ζωής. Κακώς σε γνώρισα ρε μπαγάσα.». «Γειά σου ρε φίλε», Κ.Θ..

Μου φαίνεται αδιανόητο… Τον είχα γνωρίσει κι εγώ κάποτε γύρω στο 2000 που ήταν στα forte της η λίστα. Θα συμφωνήσω με το ότι η λίστα γίνεται φτωχότερη… Καλό ταξίδι Γιώργο…

Στεναχωρήθηκα με τα νέα. Γνώρισα το Γιώργο Μακρή για πρώτη φορά το 1999 σε μία από τις πρώτες συναντήσεις της λίστας. Πώς περνάνε τα χρόνια πραγματικά. Εξαιρετικό παιδί, πολύ καλός χαρακτήρας και με ωραίο χιούμορ. Μετά ξανασυναντηθήκαμε δύο φορές ακόμα σε επόμενες συναντήσεις το 2000. Έκτοτε τον «έβλεπα» από τη λίστα και ήξερα πάντοτε ότι θα διάβαζα κάτι αστείο όταν έβλεπα το όνομά του ως sender. Μου κόπηκαν τα πόδια με αυτό που διάβασα. Εύχομαι να έχει βρει τις απαντήσεις του. Η λίστα συνεχίζει να γίνεται φτωχότερη από αξιόλογα άτομα.», Γ.Χ., Κ.Θ..

II) astrovox.gr/forum

α) «“Χτες έφυγε από τη ζωή ύστερα από μακρόχρονη ασθένεια ο φίλος εξαίρετος επιστήμονας (χημικός μηχανικός) και ερασιτέχνης αστρονόμος μέλος του astrovox Γιώργος Μακρής (George Makris).

Γνωριζόμασταν από παιδιά σχεδόν στην Καλαμάτα όπου μεγάλωσα κι εγώ.  Καλό ταξίδι φίλε Γιώργο θα σε θυμόμαστε! Να σαι καλά εκεί ψηλά ανάμεσα στα άστρα!”».

ΥΓ από το ΜτΒ: Οι επι-μνημόσυνες καταθέσεις συνεχίζονται

β) Βίντεο

«Ως φόρο τιμής στη μνήμη του Γιώργου Μακρή, για όσους δεν τον γνώρισαν από κοντά, παραθέτω το link για ένα βίντεο από το youtube που είχαμε τραβήξει στις 29 Μαρτίου 2006, στην Ολική Έκλειψη Ηλίου στο Καστελλόριζο.

Ο Γιώργος ήταν ο πιο εκδηλωτικός και ενθουσιώσεις απ’ όλους μας και τις στιγμές εκείνες τις χάρηκε και τις έζησε πολύ ζωηρά. Είναι αυτός με το κόκκκινο καπελάκι, σε πρώτο σχεδόν πλάνο μπροστά από το φακό. Η φωνή του κυριαρχεί σχεδόν σε όλο το βίντεο, ειδικά στην έναρξη και στη λήξη του φαινομένου, στα diamond rings. Λήψεις, Στέλλα και Χριστίνα.».

ΙΙΙ) Θεολογικές καταθέσεις

 «Αγαπητοί φίλοι

Αν και από παιδί έχω μεράκι με την αστρονομία, ο χρόνος μου ποτέ δεν μου επέτρεψε να συμμετάσχω σε μια όμορφη παρέα όπως η δική σας. Γράφτηκα όμως τώρα για να προσθέσω και το δικό μου συλλυπητήριο λόγο στους δικούς σας, μια και πρόσφατα το έμαθα, επειδή ήμουν εκτός Ίντερνετ λόγω διακοπών.

Τον Γιώργο τον γνώρισα πριν από μία περίπου δεκαετία με διαφορετικά κοινά ενδιαφέροντα. (Ποτέ δεν μου είπε ότι ασχολείται με την Αστρονομία, την οποία κι εγώ αγαπώ). Ο Γιώργος ήταν ένας από τους πρώτους συντελεστές τής ΟΟΔΕ (Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας). Η βαθειά του θεολογική γνώση και πίστη, ήταν πάντα για όλους μας παράδειγμα προς μίμησιν. Όλοι μας στεναχωρηθήκαμε που τον χάσαμε από κοντά μας, αλλά χαιρόμαστε που πλέον πρεσβεύει για όλους μας πλάι στον Κύριο και Θεό μας. Η πορεία του ήταν πάντα αξιοθαύμαστη.

Γνωρίζαμε για την πάθησή του, αλλά δεν είχαμε φαντασθεί ότι ήταν κάτι τόσο σοβαρό. Γι’ αυτό και η είδηση τής κοίμησής του, μας συντάραξε. Γνωρίζουμε όμως ότι έφυγε έτοιμος. Επιτρέψτε μου να μοιρασθώ μαζί σας δύο αποσπάσματα από μέηλ που αντάλλαξε μαζί μας, τον Δεκέμβριο τού 2010, όταν μετά από Ευχέλαιο η ακοή του επανήλθε, για να του δείξει ο Θεός ότι είναι μαζί του ως το τέλος στο σύντομο δρόμο που του απέμενε στη γη:

Από μέιλ τού Γιώργου στις 20-12-2010:

«Σεβαστοί πατέρες κ αγαπητοί αδελφοί. Η ακοή μου ΕΠΑΝΗΛΘΕ κανονικά !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  Όπως ήταν ανέκαθεν. Το κατάλαβα ξαφνικά απόψε Κυριακή 19 Δεκ. 2010, κατά τις 11μμ. Ακούγοντας ένα αγαπημένο κομμάτι στα ηχεία του ΗΥ. Και το επανέλαβα στις αγαπημένες καταβασίες των Χριστουγέννων. Ένα ευχέλαιο έκανε το θαύμα του, που έκανα πριν μια βδομάδα στον Άγιο Ανδρέα Πατησίων.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ»

Από μέιλ τού Γιώργου στις 29-12-2010:

«Πάνω από όλους ευχαριστώ τον Κύριο μας, που δεν με σιχάθηκε «όλον εμαυτόν αχρειώσαντα» και έπρεπε χίλιες φορές δίκαια να είμαι στον Άδη.  Αντιθέτως με ελέησε και είναι συγκλονιστικό να νιώσεις το θαύμα Του στο σώμα σου. Κλαίω και ευγνωμονώ συνεχώς. Και τον πατέρα Χρήστο που με μνημόνευσε στο 40λείτουργο. Έκανα ευχέλαιο Κυριακή 12 Δεκεμβρίου στον άγιο Ανδρέα Πατησίων. Εκεί που μαρτύρησε η αγία Φιλοθέη. Εξομολογήθηκα Σάββατο 18 Δεκεμβρίου. Και το θαύμα έγινε την επόμενη μέρα το βράδυ. ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ»

Παρατηρήστε την πίστη και την ταπεινότητα τού εξαιρετικού αυτού ανθρώπου, που πλέον είναι στην αγκαλιά τού Κυρίου του, που τόσο αγάπησε και εμπιστεύθηκε. Φίλοι και συνεργάτες έσπευσαν να τον τιμήσουν σε ένα μικρό αφιέρωμα εδώ: manitaritoubounou-/2011/09/04/gmakris-eis-mnimin Στο αφιέρωμα αυτό, μπορείτε να δείτε και δεσμούς από τη θεολογική του ενασχόληση, καθώς ο φίλος και αδελφός μας Γιώργος, συνδύαζε με επιτυχία την αγάπη και στον Άκτιστο Θεό, αλλά και στην κτίση Του.

Αιωνία σου η μνήμη αδελφέ και φίλε Γιώργο! Και μέχρι να σε συναντήσουμε εκεί πάνω, παρακαλούμε μην ξεχνάς να εύχεσαι για εμάς τους αναξίους, εκεί στον ουρανό που πλέον απολαμβάνεις την παρουσία του Κτίστη σου!». nikrom15, 12/09/2011, εδώ: astrovox.gr/forum/…t=15

ΙV) Αναδημοσιεύσεις από το ΜτΒ

α) Ο νεκρός για τον κόσμο: Και στα δικά μας…

β) Εγκόλπιο: Γιώργο. Αιωνία σου η μνήμη!

γ) agioritis: Γιώργο. Αιωνία σου η μνήγμη!

δ) eleftheriskepsii: Γεώργιος Μακρής: αντί επικηδείου

UP DATE 1: 13-9-2011,  ώρα 23.45.

«Παναγιώτη, χαίρε εν Κυρίω και κλάψε με τον Χαράλαμπο!

Η χαρμολύπη για την απώλεια του φίλου μας Γιώργου συνεχίζεται. Βλέπω τους τίτλους των μηνυμάτων που μας έστελνε και πιάνω τη λεπτή ευαισθησία αυτού του εξυπνότατου ανθρώπου, τη σοβαρότητα και την παιδικότητα, την χαρά της ζωής και της άνω Ζωής.  Είναι ο άνθρωπος που το θέμα της μετάφρασης των εκκλησιαστικών κειμένων τον απασχολεί και κάνει κάθε προσπάθεια να τα επικοινωνήσει με την εποχή του.

Κοιτώντας τα μηνύματά του, βρήκα ό,τι είχε ανεβάσει στο you tube.   Η έννοια και ο κόπος του Γιώργου να κάνει τις οπτικοακουστικές παρουσιάσεις εκκλησιαστικών ύμνων, όπως και την ηλεκτρονική καταγραφή της Καινής Διαθήκης και εκκλησιαστικών κειμένων στην ιστοσελίδα του αποτελούν το θεμελιώδες έργο του. 

 Το βίντεο με το τραγούδι Η Ευρυκόμη, το μελωποιημένο ποίημα του Σολωμού από τον Νίκο Ξυδάκη, είναι ο Παπαδιαμαντικός εαυτός του Γιώργου μας.

[Dionisios Solomos: Evrikomi  Από: gmacris  | 7 Jan 2008  | 4,618 προβολές.  Φόρτωση… A poem by Dionisios Solomos, music by Nikos Ksidakis.]

Δες στα αγαπημένα που η παιδικότητα του Γιώργου έβρισκε παραμυθία στα κινούμενα σχέδια με ιστορίες Αγίων. Kaλή χρονιά! Καταχνιά όμως, τοπίο ολικής καταστροφής κι ο ανθρωπόθεος να γκρεμίζεται.

Χαιρετίσματα στην Α…. και τα παιδιά!». Α. Π.

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Τον Γιώργο τον συνάντησα για πρώτη φορά στην Κομοτηνή όπου εργαζόταν στα 1995 …Γνωριστήκαμε σ ένα υπόγειο όπου στεγαζόταν ο “ΡΟΔΟΠΗ FM”…;Έκανε εκπομπή μεταμεσονύχτια μετά την δική μου ..Έπαιζε βινύλια σπάνια και αγαπημένα του …Ήταν και αυτός τόσο σπάνιος ..τόσο δυσεύρετος σαν άνθρωπος …πραγματικά αληθινός , ευτιχισμένος ….δοξολογικά προς τον Θεό …Έπειτα τον έχασα και έπειτα απο χρόνια τον ξανασυνάντησα μέσω μιας καλής κοινής φίλης μας . Ξέρω οτι άμθρωποι σαν κι αυτόν θα αποτελέσουν την μεγάλη μας ελπίδα στα δύσκολα που ορθώνονται μπροστά μας ..ο Γιώργος θα βρεί παρρησία στην αγκαλιά του Πατέρα μας …Ας τον παρακαλάμε να μεσιτεύει …Ξέρω επίσης πως αυτό ακούγεται λίγο υπερβολικό …όχι γι αυτούς που ξέρουν οτι αποστολή κάθε ανθρώπου πάνω στην γη είναι η Θέωση …και ο Γιώργος προσπάθησε πάρα πολύ για να γίνει μιμητής Χριστού ..και τα κατάφερε …Καλό παράδεισο αδερφέ μου ..θα θυμάμαι πάντα τα δυνατό σου γέλιο και την ολοκάθαραη ψυχούλα σου …Καλή αντάμωση

  2. Να πω και εγω την πρώτη θυμησή μου… θα υπάρξουν και άλλες σιγά-σιγά…

    Πριν μπούμε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας το ΄80: Οι βραδυνές συναντήσεις στο Μετόχι του Οσίου Λουκά (του εν Στειρίω) είχαν ήδη κορυφωθεί με τα γνωστά προβλήματα λόγω θράσους των (παρα) θρησκευτικών οργανώσεων της περιοχής. Εμείς είχαμε τραυματιστεί και αυτοί είχαν χάσει μια μεγάλη μαχη στην περιοχή. Ίσως την πρώτη δημόσια… Αυτά έχουν οι αγκυλώσεις…

    Στις 21.00 κάθε Πέμπτη οι παρακλήσεις – νεανικές και όχι μόνο – των δεκάδων νεολαίων έδιναν και έπαιρναν. Μετά μια συνάντηση σε κάποιο στέκι για κοινή τράπεζα… Μυστήριο!!!! Εκείνο το βράδυ ο Γιώργος δεν έκανε παρέα με τη γνωστή κοπελιά. Εμείς άλλα νομίζαμε, αλλά ο μικρός Γιώργος λειτουργούσε σε άλλα επίπεδα.

    Ο υποφαινόμενος ήδη ήταν μαζί με τη γυναίκα με την οποία ήδη έχουμε ζήσει άνω των 25 ετών. Και έχουμε μαζί μεγαλώσει τα 4 παιδιά μας…. Οι φίλοι και φίλες γνωρίζουν πολλά… Εκείνο το βράδυ ο αγαπημένος μου Γιώργος έκατσε δίπλα μας ανάμεσα στους 20 και βάλε και τρώγοντας σουβλάκια έμαθε στη γυναίκα μου στην πράξη τι είναι γεροντικό. Άρχιζε να μας διαβάζει επιλεγμένες ιστορίες. Και ανάμεσα στο κρασί, τις τηγανιτές πατάτες και τα λίγα σουβλάκια η – μετά από λίγους μήνες – γυναίκα μου έγινε η καλύτερή του φίλη... Τώρα τον «πέρασε» από τους «Υπέρα Υγείας» στους «Υπέρ αναπαύσεως«…

    Γιώργο μου πρέσβευε και για μας από εκεί… Εμείς κράζουμε μόνο τις επιμνημόσυνες δεήσεις μας…

    ΥΓ: Θα ακολουθ΄’ησουν σιγά – σιγά και άλλες θύμησες…

  3. Εις Ανάπαυσιν…

  4. Ο Γιωργος πάντα δημιουργικός…
    ……………………
    από μηνυμα του 2008 (πριν την ασθενεια)

    me ta xerakia moy:

    Dina Rot, Clarisse Nicoidsky: La Mar

    Claire Hamill: Trees

    ……………………………………………
    προβληματιζόταν με ταπεινή σκέψη (μήνυμα 2009)
    μου το έστειλαν και το βρήκα πολύ χρήσιμο:

    Κάποτε στο Άγιον Όρος ήταν ένας μοναχός που διέμενε στις Καρυές.
    Έπινε καθημερινά και μεθούσε και γινόταν αιτία να σκανδαλίζονται οι προσκυνητές.
    Κάποια στιγμή πέθανε και ανακουφισμένοι κάποιοι πιστοί πήγαν στον
    γέροντα Παϊσιο να του πουν με ιδιαίτερη χαρά ότι επιτέλους λύθηκε αυτό το τεράστιο πρόβλημα.
    Ο π. Παϊσιος τους απάντησε ότι γνώριζε για το θάνατο του μοναχού,
    αφού είδε ολόκληρο τάγμα αγγέλων που ήρθαν να παραλάβουν την ψυχή του.
    Οι προσκυνητές απόρησαν και διαμαρτυρήθηκαν και κάποιοι προσπαθούσαν να εξηγήσουν στον γέροντα Παΐσιο για ποιον ακριβώς μιλούσαν,
    νομίζοντας ότι δεν κατάλαβε ο γέροντας.
    Ο γέροντας Παΐσιος τους διηγήθηκε:
    «Ο συγκεκριμένος μοναχός γεννήθηκε στη Μ. Ασία, λίγο πριν την καταστροφή όταν οι Τούρκοι μάζευαν όλα τα αγόρια.
    Για να μην το πάρουν από τους γονείς του, αυτοί το έπαιρναν μαζί τους στο θερισμό
    και για να μην κλαίει, του έβαζαν λίγο ρακί στο γάλα για να κοιμάται.
    Ως εκ τούτου μεγαλώνοντας έγινε αλκοολικός.
    Κάποια στιγμή και μετά από αποτρεπτικές απαντήσεις από διάφορους
    γιατρούς να μην κάνει οικογένεια, ανέβηκε στο Όρος και έγινε μοναχός.
    Εκεί βρήκε γέροντα και του είπε ότι είναι αλκοολικός.
    Του είπε ο γέροντας να κάνει μετάνοιες και προσευχές κάθε βράδυ και να παρακαλεί
    την Παναγία να τον βοηθήσει να μειώσει κατά 1, τα ποτήρια που έπινε.
    Μετά ένα χρόνο κατάφερε με αγώνα και μετάνοια να κάνει τα 20 ποτήρια που έπινε, 19 ποτήρια.
    Ο αγώνας συνέχισε με την πάροδο των χρόνων και έφτασε τα 2-3 ποτήρια,
    με τα οποία όμως πάλι μεθούσε.»
    Ο κόσμος έβλεπε χρόνια ένα αλκοολικό μοναχό που σκανδάλιζε τους προσκυνητές,
    ο Θεός έβλεπε ένα αγωνιστή μαχητή που με μεγάλο αγώνα αγωνίστηκε να μειώσει το πάθος του.
    ………….
    αυτά κι άλλα που γράψατε παράπάνω σκιαγραφούν το φίλο μας το Γιώργο..
    όταν είμασταν φοιτητές είχα υποσχεθεί να τον παντρέψω…αν όταν βρει ταίρι, συμφωνεί κι αυτο…
    η πνευματική σχέση αυτή δεν έγινε με τον τρόπο που σχεδιάζαμε…κάπως θα γίνει … με τρόπο που δεν μπορεί να βάλει ο νους μας…
    το σίγουρο είναι οτι …ο Γιωργος ξέρει πια ΟΛΗ την αληθεια…και μας περιμένει γελώντας, γνωρίζοντας τα προσδοκώμενα και απροσδόκητα που έπονται…και ευχόμενος …όπως πάντα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: