• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 598,891 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
    Γιώργος Κομοτηνή στο + Γεώργιος Μακρής: Εις Μνήμην……
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Μαρτίου 2011
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Φεβ.   Απρ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Ορθοδοξία στον 21ο αιώνα: Η αγιότητα και η παιδικότητα απέναντι στον ανεικονικό χυλό

Η συναίσθηση της δυσκολίας να απαντήσουμε ακόμα με μια άλλη ελπιδοφόρα πορεία οι νεοέλληνες ως προς την ελλαδική πολυποίκιλη κρίση – τοπική έκφραση της Ευρωπαϊκής και παγκόσμιας κρίσης – θέτει το δάκτυλο επί τον τύπο των ήλων και στα πολιτισμικά, κοινωνικά και πολιτικά αποτυπώματα που έχει αφήσει η νεοελλαδική ορθοδοξία.

Μια χαλαρή νύξη έγινε στο κείμενο  «προς το Λαό 44» το Δεκέμβρη του 2010 με αφορμή την ελλαδική οικονομική κρίση της ορθόδοξης ελλαδικής Ιεραρχίας, αλλά δεν είχε και μεγάλη συνέχεια στο επίπεδο της ενεργητικής συλλογικής αυτοκριτικής μέχρι στιγμής.

Η σημερινή εκκλησιαστική «εορτή της Ορθοδοξίας» φαίνεται ότι δεν ακουμπά παρά μόνο ελάχιστους (;) όσους ήδη έχει ακουμπήσει. Πιστοί, ημί-πιστοι και άπιστοι ως προς αυτή την «επικρατούσα θεολογία» και ζωή είμαστε βέβαιοι ότι δεν είναι και τόσο επικρατούσα στην νεοελληνική ζωή.

Φυσικά δεν λαμβάνουμε στα υπόψιν   τις διαθλάσεις, διαχύσεις και διαρκείς προπαγάνδες των γνωστών ΜΜΕ πάνω στο τι είναι όντως ανθρώπινο που δίνει νόημα στη βιολογική ζωή, υπερβαίντάς την. Γι’ αυτό θα ήθελα σήμερα απλά να σημειώσω μία βασική θεολογική – πρακτική παρατήρηση, δηλαδή ένα θεολογικό σχόλιο, στο τι ακριβώς όντως εορτάζει η ζώσα Ορθοδοξία σήμερα.

Ενώ σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται να εορτάζεται η ύψωση των εικόνων στο ύψος του ανθρώπινου όντος ούτως ώστε να δημιουργείται μια ορατή και μια αόρατη αλληλεπίδραση δια της «λατρευτικής προσκύνησης»  με τα εικονιζόμενα πρόσωπα των αγίων ή του Ιησού που είναι η όντως ανθρώπινη ζωντανή εικόνα του Θεού.

Οι ημί-πιστοι ξαναβάζουμε, στη στρεβλωμένη αντίληψή μας μέσα από την διαλυμένη προσωπική και κοινωνική μας αλλοτρίωση, αυτή την αλληλεπίδραση. Τα σημερινά αναγνώσματα επέμειναν με το δικό του τρόπο. Η πλήρης αποστολική αναφορά όλων των μορφών των αγωνιστών αγίων και η ευαγγελική υπογράμμιση της σχέσης γης και ουρανού, ώστε να φαίνεται ποια είναι η πρότυπη εικόνα των πιστών.

Όταν ο σημερινός παγκόσμιος χρηματιστηριακός κυρίως καπιταλισμός της καταστροφής δημιουργεί οργανωμένα το νέο τύπο του πλήρως ατομικού ανθρώπου, έρμαιου στις ορέξεις των elite, η κατάρρευση του μαζικού ανθρώπου του αποτυχημένου του αν-ύπαρκτου σοσιαλισμού όλων των μορφών και η αδυναμία των λογής κινημάτων να προτείνουν εκείνο το τύπο ανθρώπου που θα αποτελέσει την απάντηση φέρνει για άλλη μία φορά στο προσκήνιο τον τύπο ανθρώπου που εικονίζονται στις ορθόδοξες εικόνες. Ναι αυτές που λιτανεύονται συνήθως αμήχανα από εμάς τους εν πολλοίς αλλοτριωμένους, αυτές που κυρίως αισθάνονται ως κάτι συμβατό με το ζωντανό νόημα της ζωής είναι πολλά από τα παιδιά, εκτός από ελάχιστους σύγχρονους αγίους…

Προσωπικά ελπίζω ότι δεν είναι λίγα και λίγοι ώστε με μια διαλεκτική με το καμίνι της ζωής που δημιουργείται για να δώσουν πάλι το χρειαζούμενο ανθρώπινο τύπο ανθρώπου για να πάμε προς το φανταζόμενο τώρα ως αδύνατο

Advertisements

5 Σχόλια

  1. Και «Προσωπικά ελπίζω ότι δεν είναι λίγα και λίγοι ώστε με μια διαλεκτική με το καμίνι της ζωής που δημιουργείται για να δώσουν πάλι το χρειαζούμενο ανθρώπινο τύπο ανθρώπου για να πάμε προς το φανταζόμενο τώρα ως αδύνατο…».

  2. Κουλτουροειδείς και χμ! βαθυστόχαστες περικοκλάδες περί των ανατολικού τύπου θεοκρατικών προσκυνήσεων όπου οι δεισιδαιμονίες βαπτίζονται θεολογία κι αυτή λανθασμένη («τα εικονιζόμενα πρόσωπα των αγίων » ΔΕΝ προσκυνούνται λατρευτικά).
    Οι Έλληνες πάντως δεν προσκυνούσαν, χρειάστηκε να τους μεταστρέψουν σε χριστιανούς για να ονομαστούν δούλοι του θεού και του αυτοκράτορα βεβαίως βεβαίως.
    Όσο για τα παρακάτω περί καταστροφής του παγκόσμιου μαζικού ανθρώπου κλπ συνωμοσιολογικά είναι καφενειακού επιπέδου.
    Άν η εκκλησία και μάλιστα η ανατολικού τύπου είχε να προτείνει μοντέλο ζωής για «το χρειαζούμενο ανθρώπινο τύπο ανθρώπου» τότε η ιστορία των περασμένων αιώνων θα ήταν διαφορετική και το παρών μας διαφορετικό.
    Σε ένα ωστόσο έχεις δίκιο: ότι οι γιορτές της εκκλησίας αφορούν πολύ λίγους, στους πολλούς η παπαδίλα δεν αρέσει πιά.

  3. @ Antonios των Ορέων

    Προκαλείς συζήτηση θεολόγε των ορέων και καλά κάνεις. πριν προκαλέσεις όμως στο εδώ καφενείο παρήγγειλε καφέ. κερνάμε τους όντως αναζητητές, τους όντως δημοκράτες και τους όντως πιστούς στη ατελευτη τελειότητα μέσω της θέας των βουνών και τω θαλασσών.

    ΥΓ: Πάρε και καμιά ανάσα. Ο κόσμος του νετ δεν είναι για πέταμα. καλώς όρισες λοιπόν δημοκράτη.

  4. Μόλις γύρισα από μια δίωρη πεζοπορία στο αγαπημένο μου βουνό.
    Ανάσες πήρα μπόλικες, όσο για καφέ είναι αργά.
    Λέω να χτυπήσω ένα ουισκάκι.
    Περιμένω ορισμό των «όντως αναζητητές,όντως δημοκράτες, όντως πιστούς»
    ποιοί είναι οι όντως και ποιοί οι μη όντως
    για να δω αν γυρνάμε στα ίδια βουνά (έστω εγώ ως γυρολόγος και σεις ως αποικία μανιταριών στον ίδιο πάντα τόπο καθηλωμένοι).
    Είναι πάντως κι αυτός ένας τρόπος γνώσης των πραγμάτων, να περιμένεις όσα και πιά θα περάσουν από κει που βρίσκεσαι.

  5. @ Antonios των Ορέων

    Δυστυχώς σε ζηλεύω αφού είμαι μακρυα από το βουνίσιο χωριό μου. Πεθύμησα και εγω αυτές τις πεζοπορίες. Όσον αφορά το ποτό, ναι τώρα είναι αργά για καφέ. Αν πίναμε μαζί θα προτιμούσα κόκκινο κρασί.

    Όσο αφορά τους ορισμούς που ζητάς, δεν θα απαντήσω με καταφάσεις και κλειστούς ορισμούς. Εδώ δεν είναι χώρος επιστημονικός. αλλά πιθαν’ων συνευρέσεων. Όποτε μπορείς για κανε περα δώθε στα χιλιάδες κειμενα και σχόλια… και διάλεξε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: