• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 598,874 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
    Γιώργος Κομοτηνή στο + Γεώργιος Μακρής: Εις Μνήμην……
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Νοέμβριος 2010
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Οκτ.   Δεκ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

«Χξς», χάραγμα και αγοραπωλησίες: μέρος 2ο

Μια βασική, όχι μόνο σύγχρονη, αλλοίωση είναι αυτή του «σταυροειδούς» χαρακτήρα της αλληλεπίδρασης και αλληλοπεριχώρησης των χαρισμάτων, δωρεών και αντιδώρων που αφορά τους πιστούς της Εκκλησίας.

Ξεκαθαρίζω από την αρχή ότι αυτές οι προλογικές σημειώσεις έχουν σκοπό να διαφωτίσουν με πιο ευρύ πνεύμα  ένα δεύτερο σημείο του επίμαχου «Χξς» που αφορά το νόημα των «αγοραπωλησιών» που αναφέρονται στους προηγούμενους στίχους 11, 16-17 του κεφ. 13:

«Και είδον άλλο θηρίον αναβαίνων εκ της γης, ….και ποιεί πάντας, τους μικρούς και τους μεγάλους… , ίνα δώσωσιν αυτοίς χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επί των μετώπων αυτών, και ίνα μη τις δύναται αγοράσαι ή πωλήσαι ει μη ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματος αυτού».

Ι) Έτσι συχνά οι «θρησκευόμενοι» αλλοιώνουμε τις «οριζόντιες» σχέσεις μεταξύ μας, είτε ως πιστών είτε ως βασανισμένων ανθρώπων και δίνοντας δήθεν προτεραιότητα σε «πνευματικές» αναζητήσεις. Η τάση αυτή είναι πανάρχαια, αλλά αξίζει να σημειώσουμε δύο περιστατικά:

α) Την πρακτική απάντηση στην έκφραση πείνας του λαού όταν  κήρυττε ο Ιησούς, αλλά όπου κύλισε η μέρα και βράδιασε. Οι μαθητές ενημέρωσαν τον Ιησού και τότε Εκείνος βρήκε άλλη μια ευκαιρία να αναδείξει την οριζόντια διάσταση της πίστης. Έγινε το  σημείο των πέντε άρτων και δύο ιχθύων, ώστε να δειπνήσουν πέντε χιλιάδες νοματαίοι χωρίς γυναίκες και παιδιά.

β) Στο Ευαγγέλιο της κρίσης εκφράζει ο Ιησούς με τον πιο γλαφυρό τρόπο τόσο τη μεγάλη σημασία της πρακτικής έκφρασης της αγάπης, των ανθρώπινων σχέσεων, της αλληλεγγύης και κάθε συμπαράστασης. Θετικά και απρόσμενα όσων με καρδιακό τρόπο το πράττουν και αρνητικά και αποφασιστικά όσων με διάφορες ιδεολογικού τύπου δικαιολογίες τα προσπερνάμε.

ΙΙ) Είναι όμως με πρώτη όψη περίεργο ότι ενώ η τάση στην πραγματική ζωή είναι αυτή που καυτηριάζεται στο ευαγγέλιο της «κρίσης» στις θεολογικές αναλύσεις συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Τι συμβαίνει δηλαδή; «Ξεχνιούνται» συνήθως όλες οι «κάθετες» θεολογικές αναφορές και την ίδια στιγμή γίνεται ένα «οριζόντιο» θεολογικό ξεγύμνωμα.

Εάν δει κανείς π.χ. πως αναλύεται συνήθως η «Κυριακή προσευχή» στο αντίστοιχο σημείο «τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον», … θα φρίξει. Στο σημείο αυτό θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τον Ιερομόναχο π. Λουκά το Γρηγοριάτη, που πριν από τριάντα χρόνια ως … «Γιώργος» με διόρθωσε στη διολίσθηση αυτή. Μου τόνισε λοιπόν κάτι που είναι βεβαίως και αυτονόητο: Ο άρτος ο επιούσιος είναι πρώτιστα ο «εξ ουρανού καταβάς», δηλαδή ο «Αμνός» Ιησούς Χριστός. Είναι τυχαίο που η προσευχή αυτή λειτουργικά τοποθετείται μετά την Λειτουργική Αναφορά και λίγο πριν τη «Θεία Κοινωνία»; Δεν νομίζω…

Βεβαίως δεν αναιρείται στο σημείο αυτό και η οριζόντια διάσταση του άρτου, δηλαδή όσα γράψαμε προηγουμένως. Εξάλλου η Κυριακή προσευχή μιλάει για μας στον πληθυντικό: «Πάτερ ημών», «δος ημίν», κλπ. Πράγμα που σηματοδοετεί της σταυροειδή διάσταση της ευχαριστιακής χρήσης της κτίσης και των δημόσιων αγαθών. Να προσέξουμε στο σημείο αυτό μια διπλή παρατήρηση του  Γρηγοριάτη Γέροντα και Ηγουμένου. π. Γεωργίου (Καψάνη):

«…Κατά τον άγιο Χρυσόστομο, όσον αφορά την πολιτεία, το ήθος, ο Κύριος επιτάσσει να ζητούμε αγγελική διαγωγή και να εκπληρώνουμε ότι οι άγγελοι εκπληρώνουν. Επειδή όμως εμείς ως άνθρωποι φέρουμε σάρκα, μας εδίδαξε να ζητούμε και τα αναγκαία για το σώμα. Να μη ζητούμε την πολυτέλεια και την τρυφή, αλλά τον άρτον τον επιούσιον (δηλαδή τα βασικά και απαραίτητα), και μάλιστα “σήμερον”, χωρίς αγωνιώδη μέριμνα, “ώστε μη περαιτέρω συντρίβειν εαυτούς τη φροντίδι της επιούσης ημέρας” (ένθ’ ανωτ. σελ. 672).

Με το αίτημα αυτό ζητούμε, κατά τους αγίους Πατέρας, όχι μόνο τον υλικό άρτο, αλλά κυρίως τον πνευματικό Άρτο, που είναι ο Χριστός. Ο Χριστός προσφέρεται σε μας με το λόγο Του και με το Σώμα και με το Αίμα Του. Σε κάθε Θεία Λειτουργία γίνεται αυτή η προσφορά…

…Είναι ακόμη αξιοπρόσεκτο ότι δεν ζητούμε τον άρτο τον επιούσιο μόνο για τον εαυτό μας, όπως και στα προηγούμενα αιτήματα, αλλά για όλους μας. Δεν μπορείς να ξεχάσεις τους αδελφούς σου, όταν ζητάς από τον Θεό τα υλικά και πνευματικά αγαθά.
Στο “ημών” και στο “ημίν” του αιτήματος αυτού βασίζεται η ορθόδοξος κοινωνιολογία, φιλανθρωπία και φιλαδελφία. Μας θυμίζει τον πολλαπλασιασμό από τον Κύριο των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων στην έρημο για να χορτάση όλος ο λαός. Όπως και την κοινοκτημοσύνη των πρώτων χριστιανών των Ιεροσολύμων και των συγχρόνων μοναστικών κοινοβίων.

Εδώ ακόμη βασίζεται και η ορθόδοξος ιεραποστολή. Πως μπορούμε να μη πονέσουμε και να μην ενδιαφερθούμε για την μετάδοσι του ουρανίου Άρτου σ’ αυτούς που λιμοκτονούν πνευματικά;..».

******

Το  πρόσφατο συνοπτικό μας αρθράκι με τίτλο «Το θεολογικό σύμβολο «χξς» και η πολιτική κάρτα του πολίτη» (Μέρος 1ο) είχε μια διττή αποδοχή. Αναρτήθηκε σε μερικούς φιλικούς κόμβους, διαβάζεται αρκετά, αλλά δέχτηκε και μια κριτική από ένα σχολιαστή. Η απάντηση στο σχολιαστή θέλει ξεχωριστό αρθράκι. Ένα μέρος 3ο δηλαδή.

Σήμερα θα πάμε στο 2ο μέρος που θα αφορά μια πολύ σοβαρή πλευρά της θεολογίας του συμβόλου «χξς» που αφορά τιςτο «χάραγμα» και τις «αγοραπωλησίες», όπως σημειώσαμε και στην αρχή.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι: Τι μπορεί να είναι το χάραγμα; Και ποια είναι τα αγαθά που δεν μπορούν να αγοράσουν και να πωλήσουν (και όχι το ανάποδο) οι χριστιανοί και εν γένει όσοι αναφέρονται στο στίχο 16;

Για το πρώτο ερώτημα έχουν γραφεί αξιόλογα πράγματα, γι’ αυτό δεν θεωρώ σημαντικό να αναπαραχθεί μια μεγάλη συζήτηση, παρά μόνο να υπογραμμιστούν προς το παρόν κάποια καίρια σημεία.

α) Τα χαράγματα, τα στίγματα ή tatoises (τατουάζ) έρχονται από το προχριστιανικό παρελθόν, αλλά συνεχίζονται μέχρι σήμερα σε ορισμένους ακόμα λαούς (π. χ. υποχρεωτικά στις ύπανδρες γυναίκες στην Ινδία) ή εθελούσια χαράσσονται από πολλά πρόσωπα της elite. Τα χαράγματα έχουν το χαρακτηριστικό του «ανεξίτηλου» δημόσιου σημαδιού και σηματοδοτούν εθελούσια ή μη υποταγή σε κελεύσματα ή πεποιθήσεις. (Σχετική ανάλυση δείτε στο βιβλίο Αποκάλυψη του Ιωάννη, (+) Σ. Αγουρίδη, εκδ. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 1994, σελ. 312-320).

Αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ είναι ότι ζήτημα απασχολούσε στο υπαρκτό παρόν την χριστιανική Εκκλησία από τον 1ο αιώνα, χωρίς να παραβλέπει την εσχατολογική διάσταση σε όλη την ιστορική «έβδομη ημέρα»…  Επομένως κανείς δεν έχει αποκλείσει την αυξομείωση του ρόλου των ισχυρών του κόσμου (συλλογικό δεκακέρατο θηρίο που ανεβαίνει από τη πολυτάραχη «θάλασσα», την κοσμική) σε συνεργασία με κάθε μορφής «ιερατικούς» συνεργάτες (συλλογικό δικέρατο θηρίο που ανεβαίνει από τη στερεή «γη», τη γη δηλαδή της επαγγελίας-Εκκλησίας). Καμιά εποχή επομένως δεν είναι έξω απ’ αυτή την εκκλησιολογική – πνευματική διαπάλη. Και φυσικά δεν εξαιρείται ούτε η δική μας.

β) Ποια είναι όμως τα αγαθά που δεν μπορούν πρωτίστως να αγοραστούν και κατόπιν να πουληθούν; Μήπως κυρίως και μόνο αυτά της απλής επιβίωσης, όπως εννοούν οι πλείστοι προτεσταντίζοντες; Μη γένοιτο.

[Up Date, 4-11-2010, ώρα 22.30: Επειδή στο σημείο αυτό, ίσως και λόγω δικής μου συνοπτικής γραφής, έγινε παρανόηση από δυο φίλους σχολιαστές, τονίζω και εδώ ότι χρειάζεται να διαβαστούν και τα συνοπτικά απαντητικά μου σχόλια. Εδώ μια ακόμα προσθήκη: Η όποια ατομική μας στάση τόσο στον τρόπο κτήσης, όσο και στο τρόπο διαχείρισης των γήινων αγαθών αποτελεί και μια μορφή εσωτερικού χαράγματος, που σε εποχές άκρατου καπιταλισμού, όποιος ξεφύγει απ΄αυτή τη στάση ζωής, δεν μπορεί να «παίζει» με τους όρους του συστήματος και έτσι μένει εκτός παιχνιδιού. Το αν αυτό πάρει και μορφές εξωτερικές είναι κάτι επί πλέον και ορατό. όπως Αυτό δεν επιζητούσαν τους πρώτους αιώνες οι αυτοκράτορες από τους χριστιανούς, δηλαδή και την ορατή υποταγή προς … τη «μεγαλειότητά τους» – ως  «Κυρίους και Θεούς» -, που όμως οι πλείστοι πιστοί δεν υποτάσσονταν και μαρτύρησαν; Οφείλουμε όμως πάντοτε και σε κάθε περίπτωση να μη ξεχνάμε ότι το εσωτερικό όμως χάραγμα είναι αυτό που οδηγεί στο εξωτερικό, και εκεί οφείλουμε να δώσουμε την ουσιαστική προτεραιότητα].

Τα αγαθά τα πολύτιμα της Εκκλησίας είναι τα θεία χαρίσματα, τα τίμια δώρα, αλλά και κάθε αντίδωρο. Εάν χάσουμε μέσω της νηπτικής, ασκητικής, αγαπητικής και πολλαπλά ευχαριστιακής μας ζωής αυτή τη δυνατότητα δεν μπορούμε να «αγοράσουμε» «έλαιον», όπως κατά τη γνωστή παραβολή οι πέντε μωρές παρθένες. Και όταν δεν «αγοράσουμε», δεν μπορούμε ούτε να «πουλήσουμε», διότι «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος»:

«…Η αγορά είναι η ζωή μας. Η πόρτα του νυφικού θαλάμου που έκλεισε και εμπόδισε τον δρόμο προς το Νυμφίο είναι ο θάνατος του ανθρώπου. Οι φρόνιμες και οι μωρές παρθένες είναι οι ψυχές των χριστιανών. Το λάδι δεν είναι τα καλά έργα αλλά η χάρη του Παναγίου Πνεύματος του Θεού, που κερδίζεται με αυτά τα καλά έργα και μεταφέρει τις ψυχές από μια κατάσταση σε μια άλλη – δηλ. από την φθορά στην αφθαρσία, από τον ψυχικό θάνατο στην πνευματική ζωή, από το σκότος στο φώς, από τον σταύλο της ύπαρξής μας (όπου τα πάθη είναι δεμένα σαν άλογα κτήνη και άγρια θηρία) στον ναό του Θεού, μέσα στο λαμπρό νυμφώνα της αιώνιας ευφροσύνης του Ιησου Χριστού, του Κυρίου μας, του Δημιουργού και Λυτρωτή και αιώνιου Νυμφίου των ψυχών μας.» (Π. Μπότση Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ – Σελ 106- 108).

Χωρίς κανείς να αρνείται ότι η έλλειψη θείων δωρεών δεν ακολουθείται και από ποσοτική ή ποιοτική έλλειψη και γήινων απαραίτητων αγαθών (όπως για άλλη μια φορά αρχίζει να συμβαίνει και στη χώρα μας, αλλά και γενικότερα με αφορμή την προϊούσα δομική παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, αλλά αλλά και με εγχώριες διαστάσεις). Η μονομερής προβολή της όμως μόνο και κυρίως στα γήινα αγαθά από τους «μακρακίζοντες» και «προτεσταντίζοντες» δεν είναι παρά μια ακόμα έκφανση αυτής της ήδη έλλειψης σημασίας της «αγοράς» (από τους ίδιους και πολλούς από μας βεβαίως) θείου φωτισμού και επομένως δεν πουλούν «φύκια για μεταξωτές κορδέλες«;

Το τραγικό είναι ότι ξεχνούν τον πρώτο πειρασμό του Ιησού στην έρημο και φυσικά το πώς «απαντήθηκε»: «Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος» (Ματθ. 4, 4).…. Είναι τραγικό αυτή την μονομέρεια να την διδάσκουν με απύθμενο «ζηλωτικό» θράσος πολλοί που ήδη έχουν καίρια διαστρεβλώσει αυτό που υποτίθεται υπερασπίζονται.

Αυτό βεβαίως δεν (αρμόζει) να μας καθησυχάζει για κάθε προσπάθεια τυραννίας είτε ως κοσμικών ανθρώπων που αναζητούμε το πέρασμα στο κόσμο της όντως ελευθερίας, είτε ως πιστών που δικαιούμαστε να αθληθούμε στον στίβο της όντως και σταυροειδούς Ζωής, χωρίς να μηδενίζουμε την αξία της επιβίωσης…

Στην εξουσιαστική κάρτα του …. ελεγχόμενου πολίτη οφείλουμε να δώσουμε μόνο την αξία που της .. αξίζει»: Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

Advertisements

14 Σχόλια

  1. Αδελφέ, μάλλον τα μπέρδεψες. Όχι ολίγον αλλά πολύ!

    Μας λες οτι όποιοοι ΔΕΝ έχουν το χάραγμα, δλδ από τους χριστιανούς οι εκλεκτοί, δε θα μπορούν να αποκτήσουν ή να μεταδώσουν θεία χαρίσματα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
    Και θα μπορούν να αποκτήσουν και να μεταδώσουν αυτά, οι έχοντες το χάραγμα όπως λέει η Γραφή;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
    Μα τι έχετε πάθει;;;;;

    Προσέξτε αυτή τη ‘μανία’ σας με τους τάχα ‘προτεσταντίζοντες’, τους τάχα κακούς οργανωσιακούς, τους ΄θρησκευόμενους’ κτλ κτλ
    Έχετε εκτεθεί νομίζω! Η προσέγγιση του θέματος είναι άστοχη για να μη πω τίποτα άλλο!!!!!!!!
    Ξαναδείτε τι γράψατε και θα καταλάβετε!!!!

  2. @ noname,

    Ευχαριστώ για την επισήμανση. Εάν αυτό κατάλαβες, όντως χρειάζεται να σημειώσω κάτι ακόμα:

    Βεβαίως στο στίχο 17 αναφέρεται: «… ίνα μη τις δύνηται αγοράσαι ή πωλήσαι ει μή ο έχων το χάραγμα,...». Όντως αυτός που (θα) έχει το «χάραγμα» θα κάνει αγοραπωλησίες βιοτικών αγαθών, αλλά όμως θα έχει παύσει να κάνει αγιοπνευματικές…

    Και το αντίστροφο: Όποιος ΔΕΝ έχει το «χάραγμα» θα έχει τη δυνατότητα να κάνει αγιοπνευματικές, αλλά θα έχει πρόβλημα με τις βιωτικές. Ό, τι δηλαδή γίνεται στη μεταχριστιανική εποχή με οσίους, ομοληγητές και μάρτυρες. Και ότι γινόταν και γίνεται από τους θύραθεν προφήτες και αγωνιστές.

    ΥΓ: μα για τόσο βλαμμένο με έχεις να εκτεθώ σε αυτό το τόσο απλό; Εκτός και αν έχουμε γίνει πολλοί… και δεν το έχω καταλάβει…

  3. Φίλε ΜτΒ

    Μού φαίνεται ασαφές τούτο το κείμενο σου, κάτι στο οποίο δεν μάς έχεις συνηθίσει.
    Λέει η Αποκάλυψη:
    «Ίνα μη τις δύνηται αγοράσαι ή πωλήσαι, ει μη ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θη­ρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού» (στ. 17).
    Δλδ (όπως το καταλαβαίνει το φτωχό μου μυαλό) : μόνο αυτοί που θα έχουν το χάραγμα, το όνομα ή τον αριθμό του ονόματος του μαμωνοκράτη εξαποδώ, θα μπορούν να κάνουν αγοραπωλησίες.
    Οσοι θα αρνηθούν αυτό το χάραγμα θα είναι «εκτός αγορών», παρίες, απόβλητοι, έκνομοι.
    Μου φαίνεται λοιπόν, πως τα αγαθά που εμπορευόμαστε τώρα και δεν θα μπορούμε να αγοράσουμε και να πουλήσουμε τότε, αν δεν έχουμε τα απαραίτητα νομιμοποιητικά έγγραφα, είναι υλικής φύσεως και δεν έχουν σχέση με το έλαιο της παραβολής των δέκα παρθένων. (παρεμπιπτόντως ο αγ.Ι.Χρυσόστομος λέει πως το έλαιο των λαμπάδων είναι η ελεημοσύνη).
    Κατά την κατανόηση μου το χωρίο της Αποκαλύψεως είναι ανατριχιαστικά λεπτομερής περιγραφή του ηλεκτρονικού φακελλώματος και εμπορίου , και δεν μπορω να καθησυχάσω την συνείδηση μου με αλληγορικές ερμηνείες.

    Ευχαριστώ θερμά για την προηγηθείσα αφιέρωση.
    Καλή δύναμη!

  4. @ Misha

    μα πουθενά στο κείμενο εδώ δεν αποφεύγω να ομιλήσω για τα πραγματικά εμπόδια επιβίωσης σε κάθε περίπτωση χαράγματος (συμβολικού ή αλληγορικού) και σε όλες τις εποχές, αφού όλες είναι εσχατολογικές. Το εάν σε κάποια εποχή αυτό θα πάρει και ηλεκτρονικά χαρακτηριστικά, αυτό δεν αναιρεί αυτό που γινόταν κατά περιοχές ή περιόδους για 2000 χρόνια.

    Εκείνο που θέλω να τονίσω με ιδιαίτερη έμφαση είναι η πρεμούρα με τα προβλήματα της επιβίωσης, όταν έχουμε χάσει το «θείο φόβο» για τα επουράνια αγαθά του παρόντος χρόνου. ήδη από τον παρόντα χρόνο…

    Τα δυο απανωτά σχόλια που δεν κατανόησαν αυτό που θέλω να τονίσω, ίσως σηματοδοτούν εκτός από αυτό που ήδη σημείωσα και κάτι ακόμα:

    Την ευθύγραμμη χρονικά επικρατούσα (;) στη χώρα μας, κυρίως από την εποχή των Απόστολου Μακράκη, Ιωάννου Αρνέλλου κλπ, αντίληψη για τις «επτά πράξεις» της αποκάλυψης, ενώ προσωπικά ασπάζομαι την επτάκις επαναλαμβανόμενη των χρόνων της έβδομης μέρας (Πεντηκοστή έως Δευτέρα παρουσία) από επτά διαφορετικές οπτικές γωνίες και επτά διαφορετικά σκηνικά, αλλά και ιδιαίτερους στόχους. Εάν δω ότι αυτός είναι ο λόγος της δυσκολίας κατανόησης των κατά τα άλλα αυτονόητων που σημειώνω, τότε θα είμαι αναγκασμένος να επανέλθω με ειδικό σημείωμα.

    ΥΓ: Και εγώ ευχαριστώ για την ανάρτηση του 1ου μέρους, όσο και για τον ευπρεπή τρόπο που παρουσίασες τις παρατηρήσεις σου. Αν χρειαστεί θα επανέλθω.

  5. Δεν πολυκαταλαβαίνω τις πτήσεις σας.

    Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το «μέσα»μας και το «έξω» μας, αυτή και η άλλη ζωή είναι ένα και το αυτό.

    Αυτοί, που πιστεύουν σε κόλαση και παράδεισο και μέλλουσα κρίση δεν μπορούν να μένουν αδιάφοροι για την κόλαση, που επικρατεί γύρω τους και να μην παλεύουν και για έναν επίγειο παράδεισο.

    Κάποτε ο π. Αυγουστίνος μου είχε πει: Ασχολείσαι πολύ με τα υλικά. Τα κείμενά σου μυρίζουν χώμα…

    Και του αποκρίθηκα: Η δικαιοσύνη δεν είναι υλική ούτε μυρίζει χώμα, αλλά συμπάρεδρος της βασιλείας του Θεού…

  6. @ papailias

    Το πολύ του χώματος βλάπτει ή δεν μπορούμε να πετάμε; Αστειεύομαι:

    Τα ζώα (με τα ποικίλα χαρίσματα) της αποκάλυψης είναι τέσσερα. Τ α τρία περπατούν στο έδαφος, αλλά το ένα πετά… και προσγειώνεται στις ψηλοκορφές, αλλά και κάνει και απότομες κατεβασιές….

    Αντίστροφα: Το ένα από τα ζώα (ο «άνθρωπος») στην εποχή πετά με μηχανήματα. Δεν μένει καθηλωμένος σαν τον ταύρο και τον λέοντα. Μήπως λοιπόν όλα τα ζώα δεν είναι ωφέλιμα; Μη γένοιτο…

  7. Φίλε ΜτΒ

    Προσωπικά ομολογώ δυσκολία κατανόησης τούτου του κειμένου σου και θα ήθελα τις επεξηγήσεις μήπως και καταλάβω.

    Είμαστε μπροστά σε μια επιλογή:
    Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που ζητείται η συγκατάθεση μας για την αριθμοποίηση ημών αυτών και των απογόνων μας και το επακόλουθο φακέλλωμα όλων των προσωπικών μας δεδομένων, από τα νούμερο και το χρώμα εσωρούχου που φοράμε μέχρι σε ποιο καφέ πίνουμε τον εσπρέσσο μας.
    Μέχρι τώρα το φακέλλωμα γινόταν στα μουλωχτά, στα κρυφά σε μια κατάσταση ημιπαρανομίας , από παρακρατικούς μηχανισμούς.
    Τώρα μας το φέρνουν φόρα παρτιδα και ζητούν να συγκατατεθούμε, απειλώντας μας μάλιστα πως σε άλλη περίπτωση θα μείνουμε «εκτός αγορών», δε θα μορουμε να μισθοδοτηθούμε , θα στερηθούμε περιθαλψη και σύνταξη.
    Η ρουφιανοκάρτα είναι το δικό μας , ατομικό μνημόνιο.
    Μπροστα σε αυτή τη χυδαία προκληση των μαμωνολατρών εμείς τι κάνουμε;
    Τoυς απαντάμε όπως τους αξίζει; Ή αρχίζουμε τις αλληγορίες και ψάχνουμε τρόπο να μην πούμε το αναγκαίο ΟΧΙ;

    Η προσωπική μου επιλογή- θα την έκανα ανεξάρτητα από τη σχέση μου με την Εκκλησία του Χριστού, λόγω του πειρατικοαντάρτικου γενεαλογικού μου δέντρου – είναι η απόλυτη άρνηση στη συνεργασία με την σχεδιαζόμενη αθλιότητα.

    Οι εσωτερικές διαστάσεις , νηπτικοησυχαστικές , του χαράγματος είναι υπαρκτές αλλά δύσκολα ταυτοποιήσιμες με αντικειμενικά κριτήρια. Ενώ εδώ τα πράγματα βοούν , κατά την ταπεινή μου γνώμη, ώστε να γίνονται κατανοητά από όλους.

  8. @ Misha

    Βλέπεις ότι στα δύσκολα κλονιζόμαστε, ιδεολογικοποιούμε, μπερδευόμαστε, ‘έχουμε αγκυλώσεις ή και πλάνες; Το βλέπεις και το βλέπω. Ναι αλλά πως είναι κατανεμημένες; Μόνο στους άλλους;

    Τι βλέπω και τι γράφω σύμφωνα με τη δική μου όποια φώτιση: και αρχίζω απ’ αυτό που σε πονά λόγω επικαιρότητας

    1) Η κάρτα του πολίτη ΔΕΝ αποτελεί χάραγμα του αντιχρίστου,
    είτε έχει το «666» είτε όχι. Αποτελεί όμως – όπως σωστά γράφεις – μια εξουσιαστική κάρτα που οφείλουμε ΠΟΛΙΤΙΚΑ να την αποκρούσουμε. Σωστά γράφεις ότι είναι μέρος (; ) της προσπάθειας υποταγής ΚΑΙ σε ΔΝΤ-ΕΚΤ-Comision-Καρτέλ-κλπ. Η μάχη επομένως θα γίνει στα πλαίσια ενός ο ευρύτατου κινήματος και όχι αποσπασματικά. Η Ιεραρχία και ο Λαός του Θεού οφείλει να δει τα ζητήματα ενωμένα. Έχω την εκτίμηση ότι θα συμφωνείς, εκτός και αν ταυτίζεις την κάρτα με το «χάραγμα».

    2) Η επικαιρότητα ήταν ο χειρότερος σύμβουλος στα εκκλησιολογικά και θεολογικά ζητήματα στην ιστορία της Εκκλησίας. Λανθασμένες στάσεις οδήγησαν σε αιρέσεις και σχίσματα. Το ίδιο διαβλέπω και τώρα. Σ’ αυτή την παγίδα δεν θέλω να πέσω. Τα άρθρα μου λοιπόν στοχεύουν στην επισήμανση ΚΑΙ αυτού του κινδύνου.
    Εάν θέλεις να γίνω και πιο επιλεκτικός: Προτιμώ να χάσω στο άμεσα πολιτικό και να μη χάσω στο εκκλησιολογικό-θεολογικό. Όμως προτιμώ να ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ και στα δύο. Ποιός εξάλλου «στραβός δεν θέλει το φως του»;

    3) Οι δυσκολίες κατανόησης αυτών που γράφω φοβάμαι ότι αποτελούν δυσκολίες του αυτονόητου και πιθανά δικαιολογούν τις διπλές νεοελληνικές ρίζες που αγκυλώνουν τη σκέψη. Ελπίζω αυτά τα απλά πράγματα να είναι σαφή. Εάν δεν είναι χρειάζεται μεγαλύτερη νηφαλιότητα, προσευχή και … κολλύριο (της Αποκάλυψης)….

  9. Παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το ιστολόγιο, και επ` ευκαιρία των όσων συμβαίνουν στη δύστυχη πατρίδα μας, που δυστυχώς έχει καταντήσει -ή έτσι δείχνει- ο αδύναμος κρίκος, θα ήθελα να καταθέσω και εγώ κάποιες απλοϊκές σκέψεις.

    Πιστεύω ότι η συγκεκριμένη κάρτα μπορεί να μην είναι το χάραγμα, αλλά σίγουρα είναι μία μεγάλη πτώση και προάγγελος πολύ μεγαλυτέρων πτώσεων και δεινών.

    Εκτος απο τις γνωστές αιτιολογίες για την χρήση της, από τη πλευρά των υπευθύνων για την εφαρμογή της, θα έχει όλες τις δυνατότητες να εξυπηρετεί πλήθος άλλων εφαρμογών που δεν θα είναι γνωστές ή σύμφωνες με τη δική μας βούληση, γνώμη, ελεύθερη επιλογή.

    Τι θα γίνει με όσους δεν την δεχτούν;

    Θα υπάρχει προφανώς μιά μικρή αρχικά περίοδος χάριτος, στη λήξη της οποίας οι μη κατέχοντες την, θα αποκλειστούν από την αγορὰ – πώληση προϊόντων και υπηρεσιών, και θα χαρακτηριστούν τουλάχιστον ύποπτοι, και ότι άλλο χωρά σε αυτήν την κατηγορία.

    Ποιοί θα έχουν πρόσβαση σε αυτά τα προσωπικά στοιχεία;

    Άγνωστα άρα και σκοτεινά, κέντρα εξουσίας και αποφάσεων τα οποία θα εξασκούν την ανάλογη εξουσία που θα πηγάζει από τους εκάστοτε συνδυασμούς των καταχωρημένων δεδομένων της κάρτας.

    Ποιοί θα μας διοικούν (παγκόσμια διακυβέρνηση);

    Ασφαλώς όχι κάποιοι που επιλέξαμε αλλά κάποιοι άλλοι ή μάλλον κάποιος ῾άλλος῾. Ακολουθώντας την κλίμακα της εξουσίας σε ένα παγκόσμιο επίπεδο πλέον, θα καταλήξουμε σε αυτόν που θέλει να κατέχει όλη την εξουσία επί του ανθρώπου.

    Τί άλλο να πώ;

    Ο Θεός να βάλει το χέρι Του.

  10. φιλε Πανο,

    η πλανη σε ολη αυτη την ηδονη του επερχομενου τρομου (αγαπημενο σπορ των καθε ειδους θρησκευομενων) βρισκεται στην ιδεα της ευθυγραμμης εξελιξης:
    το κακο αναπτυσεται σταδιακα στον κοσμο προς καποια κορυφωση, οπου θα αντιμετωπιση σε καποια τελικη μαχη το καλο, που μεχρι τοτε το παρακολουθουσε ψιλο-ζαβλακωμενο να αναπτυσεται, αλλα στην πιο κρισιμη στιγμη θα του δωση μια υπερφυσικη φαπα και ολα θα γινουν μελι γαλα…
    εν τω μεταξυ οι οπαδοι του καλου παρακολουθουν ολη αυτη την ανελιξη του κακου ψιλο-χεσμενοι, αφου δεν ειναι σιγουροι για τα κοτσια της πιστης τους και αν θα την βγαλουν καθαρη μεχρι το «φαϊναλ-φωρ»

    για να σοβαρευτουμε λοιπον:

    [1] η πρωτη και βασικη πλανη ειναι οτι το κακο εξελισσεται πσοτικα και ποιοτικα — το κακο ηταν παντα το αυτο και η «δυναμη» του παντα η ιδια (:η πλανη της πλαστης συνειδησης που του αποδιδει οποια «δυναμη») (βλ. Θεσσ.Β’.2:7)

    [2] η δευτερη και χειριστη πλανη ειναι οτι το καλο, σαν δυϊστικο «αλλο», αναμενει να πολεμηση το «αντιπαλο στρατοπεδο» — ο Ων και ο Ην και ο Ερχομενος σαν ο μονος ακτιστος δεν εχει καμμια υπαρκτικη εξαρτηση απο το κτιστο, και το «κακο» δεν ειναι παρα ενα ξεστρατισμενο κτιστο

    [3] οι μονοι που κερδιζουν απο αυτη την πλανη ειναι οι γραφειοκρατες της εξουσιας του κοσμου τουτου που αποχτουν πολιτικη οντοτητα μεσα απο το δεος του θρησκευτικου φαντασιακου των εθνων

    Πανο μου, οπως τοχουμε ξαναπη: αν η Βασιλεια των Ουρανων ειναι μεσα μας (Λκ.17:21), τοτε και ο Αδης μεσα μας ενεργειται

    καλη συνεχεια στον αγωνα σου

    /βψ

  11. Το πρόβλημα κατά την γνώμη μου, δεν έχει να κάνει με την όποια συναλλαγή, που έτσι και αλλιώς γίνεται και ξέρουμε όλοι το πως. Εκείνο που μας, θα ζητηθεί, είναι η παραδοχή, δηλαδή η συνειδητή αποδοχή του κυρίαρχου, όρα αντικείμενου, ως τρόπος επιβίωσις και διαχείρισης των επιλογών του, που μας προτάσσει, από την αυγή της Ιστορίας του ανθρώπου και στην Γη. Απώτερος σκοπός του αντικείμενου, όχι την νίκη του, γιατί ξέρει μέχρι που φτάνουν οι δυνατότητες του, αλλά μέσω ημών, την επαλήθευση του λάθους, ως προς τον άνθρωπο και αυτό προς τον Δημιουργώ Τον Άγιον Θεό. Απέ, έχουμε κάνει συμβιβασμούς, ου-ου! Που λέει και το τραγούδι! Τουλάχιστον όχι όλοι, εγώ.

  12. @ Νίκος

    Έγραψες ένα πολύ ισορροπημένο σχόλιο. Το τι θα συμβεί έχει να κάνει και με το «Χέρι» του Θεού (οι ευλογίες Του), αλλά και με το τι κάνουμε εμείς σε όλα τα επίπεδα, χωρίς φοβίες, αλλά και χωρίς υπερβολές….

    @ vassilip

    1) Λες:

    «… Πανο μου, οπως τοχουμε ξαναπη: αν η Βασιλεια των Ουρανων ειναι μεσα μας (Λκ.17:21), τοτε και ο Αδης μεσα μας ενεργειται..»

    Αυτό τα λέει όλα. Απλά το μέσα – στο βαθμό που υφίσταται – βγάινει και έξω στην κατάλληλη φάση, με κατάλληλη πράξη, με κατάλληλο τρόπο…

    2) Λες:

    «… η πλανη σε ολη αυτη την ηδονη του επερχομενου τρομου (αγαπημενο σπορ των καθε ειδους θρησκευομενων) βρισκεται στην ιδεα της ευθυγραμμης εξελιξης:…»

    Αυτή η ευθύγραμμη φαντασίωση για εξέλιξη έχει να κάνει με αυτό που έγραψα περί μακρακισμού και προτεσταντικών θεωριών… Ίσως χρειαστεί ένα ποστάκι για μια προσπάθεια για το πως είναι δομημένο και «θεατρικά» το βιβλίο της αποκάλυψης. Έτσι για να ραγίσει αυτή ευθύγραμμη θεωρία…

    Ίδωμεν…

    @ υιος ασωτος

    Συμφωνώ στα γραφόμενά σου, αλλά και υπενθυμίζω τι έκαναν οι πρώτοι χριστιανοί: Δεν αποζητούσαν την κόντρα με τον αυτοχαρακτηριζόμενο προσωπικά και πολιτικά «Θεό και Κύριο» επί γης παρά μόνο όταν δεν υπήρχε άλλη εναλλακτική διέξοδος….

  13. Ναι, όμως και αυτό μέσα από πίστη, μέσα από την συν Θεώ αποκάλυψη, το δε βάρος δίδετε προς δόξαν Θεού και όχι αντιπαράθεση για την αντιπαράθεση. Άλλωστε τη Θεία οικονομία εκζητούν, ναι, ίσως βιάζονται, όμως μακριά ο πόλεμος, άμυνα και παράδειγμα που βγαίνει, βγήκε από αυτήν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: