• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 605,049 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Οκτώβριος 2010
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Μια συλλογική Κρητική θεολογική φωνή που αξίζει να προσεχτεί ιδιαίτερα

Συζητώντας με εκπαιδευτικούς για τους τεκταινόμενους σχεδιασμούς στο χώρο της (δημόσιας) εκπαίδευσης συναντάς όπως συχνά διάφορες προσεγγίσεις εν όψει του καινούριου. Το καινούριο, ειδικά όταν είναι μεν γενικά ζητούμενο αλλά όχι κοινωνικά προσδιορισμένο, ελκύει ως ενδιαφέρον, απωθεί ως αναστάτωση, προβληματίζει ως άγνωστο, γεννά αντιστάσεις με νέα οράματα.

Εκείνο που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν μια κλειστή – ακόμα –  εσωτερική συζήτηση για το μάθημα των θρησκευτικών. Δεν θα ήθελα προς το παρόν να γράψω ποιοι και πως.

Έπεσαν βέβαια και κάποιες εύστοχες παρατηρήσεις για το παρελθόν – δεν γνωρίζω όμως εάν είναι και επίκαιρες ή έχουν κάποια άλλη σκοπιμότητα, όπως: «…Χρειάζεται, συνεπώς, αναφορικά προς το ΜτΘ να προβληματιστούμε αν η τρομακτική αυτή συρρίκνωσή του σημάνει και το ιστορικό του τέλος στο λύκειο. Αναμφίβολα η εξέλιξη αυτή δεν είναι αποτέλεσμα μόνον των πρόσφατων εξελίξεων, αλλά απότοκος της γενικότερης ανυποληψίας του μαθήματος, που καλλιέργησαν επί δεκαετίες οι θεολόγοι εκπαιδευτικοί, αλλά και οι θεολογικές σχολές, ακόμη και η ηγεσία του κλήρου…».

Παρά τα όποια σημαντικά στοιχεία ποτ έπεσαν στη συζήτηση, αυτό που με στεναχώρησε όμως ήταν η ηττοπαθής σκέψη ότι δεν μπορούμε να πάμε μακρυά, να διεκδικήσουμε το «αδύνατο», αλλά πως θα κερδίσουμε λίγο με τους γνωστούς δρόμους που μας έφεραν στο παρελθόν σ’ αυτή τη δύσκολη θέση της ανοχής (;) στην κατοχή…. Και ενώ οι θύραθεν προβληματίζονται, αγνωνιούν, συνθέτουν ακόμα και στα Μαθηματικά πολλοί θεολόγοι είναι συστημικοί όντας έρμαιοι είτε «φονταμενταλιστικών», είτε «εκσυγχρονιστικών» παγίδων.

Εκφράσεις όπως οι παρακάτω φαίνονται νηφάλιες, αλλά κρύβουν συναισθήματα  μοιραίων εξελίξεων για το δήθεν Νέο Λύκειο:

Α) «….Κατά συνέπεια θα πρέπει να αναλογιστούμε, με περισσή περίσκεψη τις μορφές και το περιεχόμενο των αντιδράσεών μας, χωρίς πανικό και ακρότητες. Στη συνάφεια αυτή είναι δυνατόν να διατυπωθούν κάποιες ενδεχόμενες μορφές αντίδρασης, για διαβούλευση, με την επιφύλαξη, προφανώς, της βελτίωσης, της πρόσθεσης ή αφαίρεσης κάποιων προτάσεων ή, ακόμη, και της συνολικής απόρριψής τους… ».

Β) «…. Παράλληλα, επειδή η πρόθεση του Υπουργείου φαίνεται ισχυρή προς την θέσπιση του Νέου Λυκείου, σε μια «δεύτερη γραμμή άμυνας», πρέπει να έχουμε συγκεκριμένα επιχειρήματα-προτάσεις στην κατεύθυνση διάσωσης του Μαθήματος, αλλά και των συναδέλφων εκπαιδευτικών. Κάποια από αυτά θα μπορούσαν να είναι: …. ».

Γ) «…Επιπλέον, είναι αναγκαία μια συνάντηση με την Επιτροπή Παιδείας της Ι. Συνόδου για ενημέρωση και για παρότρυνση, η ηγεσία της Εκκλησίας και προσωπικά ο Αρχιεπίσκοπος να αναλάβει πρωτοβουλίες στην προοπτική αλλαγής της αντιμετώπισης του Μαθήματος από το Νέο Λύκειο… ».

Ευτυχώς όμως μετά από ελάχιστες ώρες ως βάλσαμο στα δικά μου άσχημα συναισθήματα και στους προβληματισμούς μου για την «μαχητικότητα» των θεολόγων και θεολογούντων, ήλθε να την ανατρέψει ένα κείμενο από τη λεβεντομάνα Κρήτη.

Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα, ολιστική και μαχητική απάντηση στους σχεδιασμούς «χωρίς φονταμενταλισμούς», αλλά και χωρίς «ηττοπάθεια» και αποδοχή των όρων των δοσίλογων που ανατρέπουν χωρίς καμιά δημκρατική αποδοχή, απλά με το φόβο και την αδράνεια των πολλών. Το κείμενο αυτό το παρουσιάζω ολόκληρο και αντί σχολίων, θα υπογραμμίσω τα σημεία που τα θεωρώ γενναία και ταυτόχρονα σοφά.

 

Ανακοίνωση του Παγκρήτιου Συνδέσμου Θεολόγων για τη θέση του μαθήματος των Θρησκευτικών στο Λύκειο

Ο Παγκρήτιος Σύνδεσμος Θεολόγων, ύστερα από δημοσιεύματα, στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, που παρουσιάζουν προτάσεις του Υπουργείου Παιδείας Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων για την αναμόρφωση των σπουδών στο Λύκειο, κάλεσε τα Μέλη του σε ανοικτή συζήτηση-διαβούλευση, με σκοπό την αλληλοενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων. Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010, στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, στο Ηράκλειο, με συμμετοχή θεολόγων από όλους τους Νομούς της Κρήτης.

Στη διάρκεια της εκδήλωσης έγινε ενημέρωση από το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου και ακολούθησε εκτενής συζήτηση για τη θέση του μαθήματος των Θρησκευτικών στο προτεινόμενο πρόγραμμα σπουδών του Λυκείου. Τα συμπεράσματα της συζήτησης, όπως εγκρίθηκαν με ομόφωνη απόφαση των θεολόγων που έλαβαν μέρος, συνοψίζονται στα παρακάτω:

Α. Είναι κοινός τόπος ότι το Λύκειο, όπως λειτούργησε στα τελευταία χρόνια, έχει εκτραπεί από τη μορφωτική του αποστολή, να προετοιμάζει με τρόπο άρτιο και παιδαγωγικά υπεύθυνο τους αυριανούς πολίτες. Αντί να είναι σχολείο της δημιουργίας, των ενδιαφερόντων, της πνευματικής καλλιέργειας, της έρευνας, της κριτικής σκέψης, του προβληματισμού και της συνεργατικότητας λειτούργησε και λειτουργεί κυρίως ως εξεταστικός προθάλαμος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με μια ωφελιμιστική προκρούστεια προσέγγιση της γνώσης, αμφίβολης αποτελεσματικότητας. Από αυτή την άποψη, είναι προφανές ότι χρειάζεται ανασχεδιασμός και επανίδρυση του θεσμού.

Β. Η καθιέρωση ενός συστήματος επιλεγόμενων μαθημάτων, με μοναδικό κριτήριο τις δεξιότητες που θα υποβοηθήσουν την εξειδίκευση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι προφανές ότι θα επιδεινώσει αντί να επιλύσει τα προβλήματα του σημερινού Λυκείου, που είναι η έλλειψη παιδευτικής αυτοτέλειας και μορφωτικής ταυτότητας, η επικυριαρχία του εξετασιοκεντρικού συστήματος, το δασκαλοκεντρικό μοντέλο διδασκαλίας, η απουσία εκπαιδευτικού προσανατολισμού βασισμένου σε αξίες καθολικού κύρους.

Στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από κρίση ταυτότητας, όπου τα οράματα για δημιουργία ακυρώνονται ή ταλανίζονται από τα παγκόσμια και τοπικά προβλήματα της οικονομικής αγοράς, το σχολείο οφείλει να οπλίσει τον αυριανό πολίτη με βαθύτατη προσωπική καλλιέργεια, με αντιστάσεις στην αλλοτρίωση και τη διαφθορά, με ουσιαστικά εφόδια για τη δια βίου αναζήτηση νοήματος και προκοπής. Η αναμόρφωση του Λυκείου με προσανατολισμό πέντε-έξι δεξιότητες, που αφορούσαν ανέκαθεν μια στενή ιεράρχηση του γοήτρου αντίστοιχων επαγγελμάτων, είναι μια λογική ξεπερασμένη από τους ίδιους τους σημερινούς νέους αλλά και από τις πραγματικές σημερινές κοινωνικές ανάγκες.

Γ. Οι θεολόγοι ζητούν υποχρεωτικό μάθημα Θρησκευτικών, σύμφωνα με την επιταγή του ελληνικού συντάγματος, και διαφωνούν απολύτως με την κατάργηση ή την υποβάθμισή του, μέσα από τη μετατροπή του σε επιλεγόμενο και μάλιστα με ένα σύστημα επιλογής που δεν θα εξυπηρετήσει τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες των μαθητών.

Η ένταξη του θρησκευτικού μαθήματος σε πολυπληθείς ομάδες-κύκλους επιλεγόμενων μαθημάτων, μαζί με μαθήματα που έχουν διαφορετική γνωστική αποστολή και δεν έχουν κάποια συγγένεια με τα Θρησκευτικά, ή έχουν ιδιάζουσα βαρύτητα στο σύστημα εισαγωγής στο πανεπιστήμιο, θα λειτουργήσει ως τροχοπέδη για την ύπαρξη του μαθήματος.

Το μάθημα των Θρησκευτικών έχει ως αποστολή να ενημερώνει υπεύθυνα για τη θρησκευτική ιστορία αυτού του τόπου αλλά και να μελετά πτυχές του θρησκευτικού φαινομένου που έχουν πανανθρώπινη σημασία. Ο θεολογικός, ιστορικός, πολιτιστικός, ανθρωπολογικός και κοινωνικός προσανατολισμός του μαθήματος είναι ευρύς και επίκαιρος. Ως προς το περιεχόμενο και τη διδακτική τακτική σέβεται απόλυτα και δεν δεσμεύει τις επιλογές των μαθητών. Το μάθημα, με πολλά περιθώρια για βελτίωση, προσφέρει στους μαθητές την ευκαιρία να προβληματιστούν, να μελετήσουν και να διαμορφώσουν υπεύθυνη στάση απέναντι σε σοβαρά ζητήματα των ημερών, όπως είναι τα ουσιώδη της τοπικής θρησκευτικής-πολιτιστικής παράδοσης και η διαπολιτισμικότητα, ο σεβασμός στην ετερότητα, η καταπολέμηση του φανατισμού, τα επίκαιρα μεγάλα ηθικά και κοινωνικά διλήμματα κτλ.

Για όλους αυτούς τους λόγους η ύπαρξη και η ενίσχυση του μαθήματος είναι επιτακτική ανάγκη της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας.

Δ. Η συγκεκριμένη πρόταση που είδε το φως της δημοσιότητας, ενδέχεται να τροποποιηθεί μετά την τελική επεξεργασία από τους αρμόδιους θεσμούς της Εκπαίδευσης. Γι’ αυτό, τα Μέλη του Συνδέσμου συμφωνούν για την ανάγκη στενής παρακολούθησης του ζητήματος και επιφυλάσσονται για την τελική απόφαση και στάση τους.

Ταυτόχρονα, εκφράζουν την ανησυχία τους για τη σκοπιμότητα μιας ανεπαρκούς, όπως φαίνεται προς το παρόν, πρότασης που δεν αντιμετωπίζει διεξοδικά όλες τις επιμέρους πτυχές που αφορούν στο φλέγον ζήτημα της θέσης, της δομής και του προσανατολισμού του Λυκείου στο εκπαιδευτικό σύστημα. Με την πρόταση που έγινε γνωστή δημιουργούνται πολλά ερωτηματικά, σε μια σειρά από ζητήματα, για το πρόγραμμα σπουδών του νέου Λυκείου και τη σκοποθεσία του, τις κατευθύνσεις του αναλυτικού προγράμματος, τη διασύνδεση με τις λοιπές βαθμίδες Εκπαίδευσης και την επαγγελματική Εκπαίδευση, τη στελέχωση, το αξιολογικό και εξεταστικό σύστημα, τις υποστηρικτικές δομές, τη μεταβατική περίοδο κ.ά.

Ε. Τα Μέλη του Συνδέσμου που έλαβαν μέρος στη συζήτηση εξουσιοδοτούν το Διοικητικό Συμβούλιο να ανακοινώσει και να προβάλλει τις παραπάνω θέσεις όπου χρειάζεται.

 

ΠΗΓΗ: Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 08 Οκτώβριος 2010 08:21, http://theologoi-kritis.sch.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=295:2010-10-03-13-42-37&catid=59:2008-12-26-13-06-18&Itemid=128

Advertisements

6 Σχόλια

  1. Είναι φυσικό οι εν ενεργεία θεολόγοι να μιλούν αυτή την ψύχραιμη γλώσσα, την προσαρμοσμένη στο γενικότερο εκπαιδευτικό και εκκλησιαστικό περιβάλλον. Όμως…

    Το ουσιαστικό πρόβλημα δεν βρίσκεται στο ότι οι εκπαιδευτικές ανάγκες τείνουν να περιθωριοποιήσουν, μέχρι και να εξαφανίσουν το μάθημα των θρησκευτικών. Αλλά…

    Στο ότι, όπως από πολλά «σημεία των καιρών» φαίνεται, υπάρχει ενορχηστρωμένος σχεδιασμός για τον εξοβελισμό του μαθήματος.

    Γιατί το μάθημα των θρησκευτικών δεν ταιριάζει καθόλου στο μοντέλο του βάρβαρου ή βιομηχανικού (όπως π.χ. τα κοτόπουλα) ανθρώπου), που προωθεί η Νέα Εποχή και Τάξη Πραγμάτων(=εγκλημάτων).

    Συνεπώς, πέρα απ’ την οποιαδήποτε μεταχείριση μεθοδεύουν οι Προκρούστες σε βάρος της παιδείας και των παιδιών και των θεολόγων, τίθεται θέμα γενικότερα στάσης ζωής απέναντι στην κανιβαλική πραγματικότητα, ου θέλουν να μας επιβάλουν…

    Και πρέπει να οργανωθεί πανστρατιά αντίστασης, από τα ευρύτερα στρώματα του λαού, με μπροστάρηδες τους επισκόπους.

    Όταν το ’87 ετέθη θέμα εκκλησιαστικής περιουσίας συγκλόνισαν το πανελλήνιο.

    Και τώρα, που τίθεται θέμα πνευματικής περιουσίας σύμπαντος του λαού είναι υποχρεωμένοι επίσκοποι και Αρχιεπίσκοπος ν’ αφήσουν τις γλυκερότητες και να ανασκουμπωθούν….

  2. Να με συγχωρεί η χάρη του κειμένου αλλά δεν θα πάρω και εξηγούμαι. Κατά αρχή πρέπει να δούμε ότι το νέο λύκειο είναι το προπέτασμα καπνού, το βαθύτερο έχει να κάνει με την Ορθόδοξη Πίστη και τα περί φονταμενταλιστών γίνεται κερασάκι για δικαιολογία. Είναι και αυτό μέρος του σχεδίου άλωσης, χέρι βοηθείας των δήθεν έτοιμων, μοντέρνων, Θεολογούν των, για το οπλοστάσιο δικαιολογιών τους. Τώρα το μάθημα των Θρησκευτικών δεν είναι Ιστορία είναι και πρέπει να είναι, βοήθεια για καλλίτερη ζωή, για συνείδηση του ρόλου των ανθρώπων και διαβίωση με τον συνάνθρωπο εν ειρήνη και αδελφική αγάπη και εκεί πρέπει να είναι το ζητούμενο, που όπως φαίνεται στην κοινωνία μας λίπη στις ημέρες μας και να τα, τα αποτελέσματα που εισπράττουμε όλοι σήμερα. Προς Θεού μην πέσουμε στην παγίδα της αποδόμησης των σωστών επιλογών, που μας είναι απαραίτητες, ναι, που είναι η ζωή μας. Η εν Χριστό ζωή που μόνο αυτή θα λύση τα κοινωνικά ζητήματα, αρκεί να ακολουθείται με συνέπεια και μπορεί να γίνει αυτό έχοντας στο μυαλό την καλήν απολογίαν.

  3. Πολύ καλό κείμενο, αλλά μήπως κάποτε θα πρέπει να ανοίξει και η συζήτηση τι είδους καθηγητές Θεολόγοι απαιτούνται για να διδάξουν τα Θρησκευτικά, όπως περιγράφονται ως μάθημα και γνωστικό αντικείμενο;
    [Αντίστοιχα, το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα υπό κατάργηση μαθήματα].
    Συχνά επίσης δημιουργείται η εντύπωση, πως οι αντιδράσεις δεν έχουν να κάνουν τόσο με το ποιον των μαθημάτων, όσο με το ποσόν των απασχολούμενων καθηγητών.

  4. @ papailias

    Θέμα «πνευματικής περιουσίας»!!! Μόνο που πάνε για … περαίωση, αφού ακόμα παίζουμε με γλυκερότητες…. όντως…

    @ υιος ασωτος

    Και μένα αδελφέ να με «συγχωρεί η χάρη των σχολίων»… Από τότε που η θεσμική εκκλησία παράτησε την Ιερή Αποστολή στους επαγγελματίες θεολόγους (εννοώ με το πτυχίο και αγνοώντας στα σχολεία όλους τους άλλους εκπαιδευτικούς), από τότε που έγιναν πολλοί κληρικοί και οι ¨δεσποτάδες» ως μέσος όρος επαγγελματίες και απομακρυσμένοι από την Πτωχεία του Ευαγγελίου, τώρα ψάχνουμε απελπισμένοι σαν τις μωρες παρθένες για Φως…

    Το μόνο φως που μπορεί να λαμψει στα σχολεία είναι το επιστημονικό θεσμικά, και το ΦΩς από απρόσμενους εκπαιδευτικούς σε κάθε μάθημα, σε κάθε ώρα, σε κάθε … κινητοποίηση.

    @ γρηγόρης στ.

    Καλή η παρατήρηση, αλλά το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει. Να μιλήσουμε για τη μηλιά πρώτα. Διαφορετικά ψάχνουμε για άλλοθι… Τώρα είναι ώρα αποκαλύψεων στα σχολεία και όχι ώρα μοιρολογίων. «Όπως στρώσαμε θα φάμε». Απλά να να φάμε αυτά που στρώσαμε γιατί μη χάσουμε και αυτά…

  5. Καλή σου ημέρα φίλε και αδελφέ μου,δηλαδή το πρόβλημα με την συνείδηση περνά από την όρεξη; Δηλαδή μπορούμε να μιλάμε απριόρι για τους εκπαιδευτικούς και την εκπαίδευση σαν τους έχοντας εκ των προτέρων την καλήν την διάθεση και τον πρότερων έντιμο βίον; Να πορευόμαστε χωρίς το φρένο της απολογίας,, σε μια κοινωνία που πρώτο χαρακτηριστικό της έχει την αλλοτρίωση και που έχει ευθύνη όπως και άλλοι εντεταλμένοι δια την διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας και χωρίς να βγάζω από έξω το μεγάλο μερίδιο ευθύνης του ιερατείου, αυτό που χέρι, χέρι με την εξουσία μας έφτασε εδώ που είμαστε. Όμως αυτά όλα δεν αναιρούν το ότι οι κοινωνία όχι μόνο δεν έχασε από την ορθόδοξο πίστη και τον δια παιδαγωγικό της ρόλο της, (μάθημα των θρησκευτικών), το πρόταγμα για τον άλλον τρόπο ζωής, αλλά αν κοιτάξουμε σήμερα φαίνεται το πόσο λείπει. Έχοντας στο μυαλό μου προσωπικότητες όπως τον πατέρα Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, που την μνήμη του εορτάζουμε σήμερα, αιωνία η μνήμη του, καθώς και τους Λαϊκούς Γ. Οικονόμου και Δ.Παναγόπουλο αλλά και πολλούς άλλους, που και σήμερα όχι μόνον λείπουν, αλλά και αναζητούνται από την κοινωνία και προτάσσονται ως παραδείγματα προς μίμηση. Συχώρα μαι αδελφέ μου αν το σχόλιο μου σε στεναχώρησε, χίλια συγνώμη, Ο Άγιος Θεός να σε έχει υπό την προστασία του και όλους όσους αγωνιούν για να γίνει η ζωή μας καλλίτερη και εσύ δόξα Τω Θεώ αγωνιάς και προωθείς και ενεργείς προς αυτήν την κατεύθυνση.Ο Άγιος Θεός βοήθεια σου.

  6. @ υιος ασωτος

    Καλησπέρα και σένα φίλε και αδελφέ. Κάτι συμβαίνει και κάποιες φορές δεν μπορώ να σε καταλάβω ή το αντίθετο.

    Να σε ενημερώσω ότι για κανα δυο χρόνια σύχναζα στην «Οδό Παπαφλέσσα» και ομολογώ ότι ο ¨κυρ Γιώργης» με βοήθησε να κατανοήσω τη διαφορά της Ορθόδοξης Κατήχησης από τον κατηχητισμό. Και κέρδισα πολλά. Όμως:

    1) Ο μακαρίτης «κυρ Γιώργης» δεν μπορεί να είχε καμιά σχέση στο σημερινό σχολείο (ούτε την εποχή που έζησε) γιατί δεν κατανοούσε το αυτονόητο. Το επίπεδο της Κατήχησής του προϋπέθετε προϋπάρχουσα Ορθόδοξη συνείδηση, πράγμα που στο σημερινό σχολείο είναι σπάνιο.

    2) Εάν η παρατήρηση αυτή είναι σωστή, τότε ο τρόπος και το περιεχόμενο τόσο της στάσης όλων των πιστών ορθοδόξων στο σχολείο, ΄σο και ειδικότερα των θεολόγων και του μαθήματος χρήζει μιας νέας επανατοποθέτησης για να έχει την πιθανότητα να είναι υποχρεωτικό μάθημα, ειδικά στο Λύκειο.

    3) Επειδή μάλλον αυτό έχει καθυστερήσει, ακόμα και γι αυτό θα χρειαστεί μια ευρύτερη συσπείρωση. Σου προτείνω να προσέχεις το άρθρο του αδελφού συνιστολόγου Γ. Βαρδαβά:

    ΥΓ: Δεν στενοχωριέμαι με τα σχόλια αδελφέ. Μάλλον έχω γίνει αναίσθητος τώρα τελευταία….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: