• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 630.351 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    manitaritoubounou στη Μετανάστευση και μετανάστες απ…
    delfinaki στη Μετανάστευση και μετανάστες απ…
    ανωνυμος στη Αναμνήσεις από τις μακρινές ημ…
    Αλέξανδρος Παναγιωτί… στη Ναοί kitsch, λατρευτές trendy…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στη Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Ιβάν ο οχληρός στη Περί υποχρεωτικής προσευχής κα…
    Ο νεοελληνικός Καραγ… στη O οθωμανικός Karagöz, ο νεοελλ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    Θάλεια Καμπουροπούλι… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    manitaritoubounou στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
    ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟ… στη Λίγα σχόλια για την «Κυριακή σ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Απρίλιος 2010
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

    • 2/τ 18 Μαΐου, 2021
  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

    • Κανένα
  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Πως τα spreads άρχισαν να παίρνουν την ανηφόρα και το Μεγάλο Έγκλημα

Δεν είναι ανάγκη να γράφουμε όλοι τα πάντα. Υπάρχουν πολλοί εξαίρετοι αποκαλυπτικοί φίλοι στο νετ. Αυτό κάνω και σήμερα: Μια σπουδαία προώθηση…

«…. Επειδή λοιπόν κανείς δεν είναι τόσο βλάκας, ώστε σήμερα να ισχυρίζεται «άσπρο» και αύριο «μαύρο» δημιουργώντας θεαματικότατα μπάχαλα που συντηρούν τα spreads σε δυσθεώρατα ύψη, κάποιοι γνωρίζουν σίγουρα πολύ καλά τι κάνουν και τι λένε. Προκειμένου να τους ανακαλύψουμε αρκεί να αναρωτηθούμε όπως και οι δικηγόροι στο δικαστήριο: cui bono?

Ποιος επωφελείται λοιπόν από την παγκόσμια σπέκουλα πάνω στην ελληνική οικονομία; Ποιος επωφελείται από την «τραβάτε με κι ας κλαίω» τακτική σπρωξίματος της χώρας στην αγκαλιά του ΔΝΤ; Ποιος επωφελείται από το ξεθεμελίωμα των εργασιακών κατακτήσεων αυτού του λαού; Ποιος επωφελείται από το ξεπούλημα ακόμη και του τελευταίου δημόσιου ουρητηρίου της πλατείας Κάνιγγος;..».

Διαβάστε μια πολύ καλή δημοσιογραφικού τύπου ανάλυση «στους σχολιαστές χωρίς σύνορα», με τίτλο: Το Χρονικό μιας Προαποφασισμένης διάλυσης…

Τι είναι ο άνθρωπος; Ομιλία π. Νικόλαου Λουδοβίκου

Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος είναι καθηγητής της Ανωτάτης Εκκλ/κής Σχολής Θεσσαλονίκης και στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Cambridge (Πτυχιούχος Θεολογίας, Ψυχολογίας, Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής).

Μπορείτε να την ακούσετε άμεσα από την πηγή (Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010), στη διεύθυνση:  http://apantaortodoxias.blogspot.com/2010/03/blog-post_5477.htm

Για να την κατεβάσετε στον υπολογιστή σας πατήστε τη διεύθυνση:  video-play.mp4?contentId=dc87e59c20a1d41b&type=video%2Fmp4

EndGame: Πάει κάπου ο νους σας; Εμένα ναι…

EndGame: Το σχέδιο των ελιτιστών για παγκόσμια σκλαβιά:


Βγήκε το πολυαναμενόμενο συναρπαστικό ντοκυμαντέρ του δημοσιογράφου Alex Jones με ελληνικούς υπότιτλους: Endgame: blueprint for global enslavement.

Συνέχεια

Να και ένα ευχάριστο: απελευθέρωσαν οι Ταλιμπάν το Θανάση Λερούνη

Εν μέσω κρίσεων, πτωχεύσεων, προτεκτορατοποιήσεως της χώρας και απογοήτευσης – αλλά μέσα στη χαροποιό Διακαινίσιμο εβδομάδα της Ανάστασης –  το κίνημα συμπαράστασης για την απελευθέρωση του γνωστού μας Καλαβρυτινού εθελοντή καθηγητή Θανάση Λερούνη απέδωσε καρπούς. Απελευθερώθηκε από του Ταλιμπάν στο βόρειο Πακιστάν χωρίς λύτρα μάλιστα…

Είχαμε γράψει σχετικά και εδώ στο ΜτΒ  για  την Υπόθεση Αθ. Λερούνη: Λευτεριά στον δάσκαλο των Kalasha στο Β.Δ. Πακιστάν ( Posted on Σεπτεμβρίου 16, 2009).   Διαβάστε σχετικό φρέσκο ρεπορτάζ από τέσσερις πηγές:

Συνέχεια

Η Χρεοκοπία της Αργεντινής και πως αυτή Πλασάρεται

Πηγή: http://ankostis.blogspot.com/2010/03/blog-post_13.html

Έλαβα την παρακάτω παραβολή που αφορά την Κρίση της Αργεντινής στις αρχών του αιώνα μας, και την Κρίση της Ελλάδα, σήμερα (οι υπογραμμίσεις δικές μου):

Το χρονικό μιας κρατικής πτώχευσης…

«Κάποτε, μια χώρα με αδύναμη οικονομία, για να αποφύγει το χρόνιο πληθωρισμό, αποφάσισε να υιοθετήσει ένα από τα πιο ισχυρά νομίσματα του πλανήτη. Ο πληθωρισμός μειώθηκε κατακόρυφα μέσα σε λίγα χρόνια, τα χαμηλά επιτόκια τροφοδότησαν την κατανάλωση, τα εισαγόμενα προϊόντα έγιναν φτηνά και η ψευδαίσθηση της καλοπέρασης εδραιώθηκε στους πολίτες της…
Η οικονομία όμως έπασχε από χρόνια και βαθιά προβλήματα, και τίποτα δεν γινόταν προς την κατεύθυνση της λύσης τους.
Η φοροδιαφυγή, η διαφθορά και το ξέπλυμα χρήματος βασίλευαν, ενώ ο δανεισμός του κράτους, λόγω της σταθερής ισοτιμίας του νομίσματος, γινόταν όλο και πιο φτηνός και η κυβέρνηση της χώρας κατέφευγε όλο και πιο συχνά σ? αυτόν για να καλύψει τις ανεπάρκειες της οικονομίας…

Συνέχεια

Διακαινίσιμα αιτήματα Λόγου και Φωτός

Ως περιφερειακό –πια– κρατίδιο της χωρίς τη Ρωσία Ευρώπης, της καπιταλιστικής  Ε. Ε. με ακρίβεια, βιώνουμε την αρχή μιας βαθιάς «εσωτερικής» κρίσης και μιας διεθνούς «εθνικής» προτεκτορατοποίησης στους καλβινιστές. Η κρίση αυτή βεβαίως αποτελεί και επιλεγμένη επίθεση για πολλούς λόγους. Αλλά καμιά επιλεγμένη επίθεση δεν γίνεται με …κλήρωση. Αποτελεί το επιστέγασμα μιας  αποτυχημένης ή έστω ημιτελούς εθνικής και πολιτισμικής επανάστασης κατά τών Οθωμανών, ενός αποτυχημένου ιδεολογικού κράματος, ήτοι του «ελληνορθόδοξου» πολιτισμού, και μιας επικρατούσας θρησκείας – κυρίως μέσω των στιβαρών βραχιόνων ενός ακραίου κρατισμού. Αποτελεί  ναι μεν εγκόλπωση ενός περιρρέοντος πασχαλινού πολιτισμού, αλλά και μια αποτυχία στη βίωση της Ανάστασης του Ιησού.

Συνέχεια

Μεγάλο Σάββατο: «Και ζωήν εγείρας εξ ύπνου και της φθοράς»

Φθορά και «ύπνος» αποτελούν τα δυο μεγάλα εμπόδια στην πραγμάτωση της επί γης αταξικής κοινωνίας, του γήϊνου παραδείσου. Η φθορά της βιολογικής ζωής, είναι αυτή που καταλήγει είτε βίαια από φυσικές ή κοινωνικές αιτίες, είτε αιφνίδια από μια ανίατη ασθένεια, είτε αργόσυρτα με το μαρτύριο των γηρατειών στο θάνατο… Ο «ύπνος» αφορά την παράλυση του νου και της καρδιάς. Αφορά δηλαδή το σκότος στην όραση του νου για το νόημα πέρα από την επιβίωση, αλλά αφορά και την περιδίνηση των συν-αισθημάτων της καρδιάς, που εμποδίζουν το νου να ξεφύγει από το φαύλο κύκλο αδιεξόδου.

Συνέχεια

Μ. Παρασκευή: «Και πάσχει η κτίσις εν τω Σταυρώ καθορώσα τον Κύριον»

Η κτίση σε όλες τις εκδοχές έχει μια εσωτερική συνοχή, που εκφράζεται κατά τη σύγχρονη «δυτική» επιστήμη με τους «νόμους». Στην ορθόδοξη θεολογία επικράτησε η ορολογία «λόγοι των όντων», αφού η κάθε νόρμα-κανονικότητα δεν αποτελεί μια εξωτερική επιβολή «νόμου», αλλά μια εσωτερική χαρισμένη αυτεξουσιότητα, με ένα ιδιαίτερο λόγο.


Ο κάθε λόγος εκφράζει, μέσω ενός  μέτρου σύγκρισης, το πηλίκο, δηλαδή το μέρισμα σε σχέση με το μέγιστο Λόγο, που στη θεολογία είναι ο θείος Λόγος. Ο θείος Λόγος ενανθρωπίστηκε και ως νέος Αδάμ (χοϊκός) πήρε όλη τη κτίση (χώμα) ως δεύτερη φύση στην υπόστασή του. Η κτίση – φύση για άλλους – άρχισε να παίρνει ένα νέο συμπαντικό νόημα, αφού γίνεται «αγρός», όπου οι νόμοι της αποτελούν «οντότητες»  με ιδιαίτερη λογική, μέσα στον οποίο σε μια πορεία εξέλιξης σχετίζεται, νοηματοδοτείται και αρχίζει να ομιλεί με τον Άκτιστο φωτεινό Λόγο.

Συνέχεια

Μεγάλη Πέμπτη: Μείνατε εν εμοί, ίνα βότρυν φέρητε…

Ο «βότρυς», δηλαδή το ώριμο τσαμπί «της αμπέλου», είναι ο γλυκύς και χυμώδης καρπός κάθε κλαδιού που ζωογονείται από τους χυμούς της που έρχονται από τα βαθύριζο κορμί της. Πρόκειται για το σύμβολο της «Εν Χριστώ ζωής», της ορθοπραξίας και ορθοδοξίας των μελλόντων χριστιανών, όχι συχνά χωρίς «περενόσπορο»…

Η τελευταία φιλική συνεύρεση του Ιησού (του ήδη ευρισκόμενου σε πολιορκία) έγινε στο υπερώο της οικίας ενός φίλου του, σε αντίθεση με τη γέννησή του που πραγματοποιήθηκε καταγής σχεδόν στο  σπήλαιο των βοσκών. Ο ιδιοκτήτης του υπερώου κουβαλούσε «το κεράμειον ύδατος», δηλαδή την πήλινη στάμνα – σύμβολο του πήλινου-γήινου ανθρώπου – γεμάτη με το δροσερό νερό της ανθρώπινης φιλοσοφίας.

Ο Ιησούς όμως στο υπερώον, σύμβολο του θεολογούντος νου – «εν ώ νους ενίδρυται» -, θα κερνούσε τον οίνον, δηλαδή το γέννημα της αμπέλου, σύμβολο του ζωογόνου ύδατος του Θείου Πνεύματος, που ως χυμός εμποτίζει κάθε πότη του «Μυστικού Δείπνου».

Συνέχεια