• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 598,983 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
    Γιώργος Κομοτηνή στο + Γεώργιος Μακρής: Εις Μνήμην……
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Απρίλιος 2010
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μαρ.   Μάι. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Η Χρεοκοπία της Αργεντινής και πως αυτή Πλασάρεται

Πηγή: http://ankostis.blogspot.com/2010/03/blog-post_13.html

Έλαβα την παρακάτω παραβολή που αφορά την Κρίση της Αργεντινής στις αρχών του αιώνα μας, και την Κρίση της Ελλάδα, σήμερα (οι υπογραμμίσεις δικές μου):

Το χρονικό μιας κρατικής πτώχευσης…

«Κάποτε, μια χώρα με αδύναμη οικονομία, για να αποφύγει το χρόνιο πληθωρισμό, αποφάσισε να υιοθετήσει ένα από τα πιο ισχυρά νομίσματα του πλανήτη. Ο πληθωρισμός μειώθηκε κατακόρυφα μέσα σε λίγα χρόνια, τα χαμηλά επιτόκια τροφοδότησαν την κατανάλωση, τα εισαγόμενα προϊόντα έγιναν φτηνά και η ψευδαίσθηση της καλοπέρασης εδραιώθηκε στους πολίτες της…
Η οικονομία όμως έπασχε από χρόνια και βαθιά προβλήματα, και τίποτα δεν γινόταν προς την κατεύθυνση της λύσης τους.
Η φοροδιαφυγή, η διαφθορά και το ξέπλυμα χρήματος βασίλευαν, ενώ ο δανεισμός του κράτους, λόγω της σταθερής ισοτιμίας του νομίσματος, γινόταν όλο και πιο φτηνός και η κυβέρνηση της χώρας κατέφευγε όλο και πιο συχνά σ? αυτόν για να καλύψει τις ανεπάρκειες της οικονομίας…


Έτσι τα ελλείμματα μεγάλωναν, το χρέος αυξανόταν και η κυβέρνηση το εξυπηρετούσε με περισσότερο χρέος. Ταυτόχρονα, το νόμισμα λόγω της σταθερής ισοτιμίας δεν μπορούσε να υποτιμηθεί, ενώ την περίοδο εκείνη γινόταν όλο και ισχυρότερο, με αποτέλεσμα τα προϊόντα της να γίνονται πιο ακριβά στο εξωτερικό, η οικονομία λιγότερο ανταγωνιστική και οι ξένες επενδύσεις πιο σπάνιες.. Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, οι ανταγωνιστικές της χώρες γίνονταν συνεχώς φτηνότερες μέσω της υποτίμησης των δικών τους νομισμάτων και τα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια στράφηκαν εκεί.

Έτσι, η χώρα δανειζόταν χωρίς να παράγει αρκετά και ζούσε αμέριμνα πέρα από τις δυνατότητές της, μέχρι που κάποια στιγμή οι δανειστές της άρχισαν να απαιτούν περισσότερες εξασφαλίσεις με τη μορφή υψηλότερων τόκων, για να συνεχίσουν να τη δανείζουν. Αυτό δημιούργησε ένα φαύλο κύκλο: το υπέρογκο χρέος έκανε ακριβό το δανεισμό και ο ακριβός δανεισμός αύξανε κι άλλο το χρέος.

Κάποτε έγινε το αναμενόμενο: Η κυβέρνηση της χώρας δήλωσε αδυναμία εξόφλησης του χρέους της προς τους δανειστές της, δηλαδή πτώχευση.

Ο δανεισμός σταμάτησε, η σύνδεση της ισοτιμίας έπαψε, με αποτέλεσμα μια τεράστια υποτίμηση του παλιού νομίσματος (που επανήλθε), η οποία οδήγησε την οικονομία σε κατάρρευση: οι εισαγωγές έγιναν πανάκριβες και χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν. Ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού πέρασε στην ανεργία, μισθοί, συντάξεις και παροχές μειώθηκαν δραματικά και αποταμιεύσεις εξανεμίστηκαν.

Όπως είναι φυσικό, οι ξένοι δανειστές που έχασαν τα λεφτά τους επέβαλαν μέσω των διεθνών οργανισμών επαχθή μέτρα ανασυγκρότησης της οικονομίας, κάτι που η κυβέρνηση μιας πτωχευμένης χώρας ήταν φυσικά υποχρεωμένη να δεχτεί.

Βίαιες ταραχές ξέσπασαν και τα τραύματα της οικονομίας δεν επουλώθηκαν ποτέ.
(Πρόκειται για την Αργεντινή, η οποία κήρυξε πτώχευση το 2001. Το αργεντίνικο πέσο είχε συνδεθεί με το δολάριο δέκα χρόνια νωρίτερα. Οποιαδήποτε ομοιότητα με άλλες χώρες, κυβερνήσεις και οικονομικές καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.)»


Θέλω να κάνω 3-4 προσεκτικές παρατηρήσεις κυρίως πάνω στο καταληκτικο μέρος της αφήγησης αφού μεχρι εκείνο το σημείο η αφήγηση ήταν μέσες-άκρες αληθινή, όπως πχ σωστές είναι και οι αναφορές στα προβλήματα που προκύπτουν όταν είσαι δεμένος με ένα ισχυρό νόμισμα (δες και Κρίση του Μεξικού).

Οι καταληκτικές 3 παράγραφοι όμως απέχουν πολύ από την αλήθεια!

1) Ιδιαίτερα εκεί που λέει «...και τα τραύματα της οικονομίας [της Αργεντινής] δεν επουλώθηκαν ποτέ.» Πιο σωστά θα έπρεπε να πει: «τα τραύματα στην εικόνα που είχαν οι πολίτες για το σύστημα δεν επουλώθηκαν ποτε!»

Στην πραγματικότητα η οικονομία της Αργεντινής[1] τα τελευταία 6 χρόνια (απο 2004 και έπειτα) τρέχει με αύξηση του ΑΕΠ της τάξης του 9%!  Και συνεχίζει ακόμη και σήμερα να αυξάνεται εντυπωσιακά εν μέσω της παγκόσμιας κρίσης.

Το 2009 μάλιστα σύμφωνα με τον Economist η οικονομία έτρεχε με 15% (!!) Από wikipedia[2]:

«Argentina has since been enjoying economic growth, though with high inflation, which according to the Economist was 15% in June 2009.»

Argentina's purchasing-power-parity (PPP) per capita GDP (percent  change)Argentina's Proverty after Crisis

Εντυπωσιακή είναι και η εξελιξη της αγοραστικής δύναμης των Αργεντινών από τη στιγμή της επέμβασης του ΔΝΤ και έπειτα (δεδομένα από το [1] συνδυασμένα με το [4]).  Εκπληκτική είναι και η πορεία της φτώχειας που από το 85% (!) του πληθυσμού που είχε φτάσει το 2002 έπεσε σε αξιοπρεπή επίπεδα, τόσο που δεν είχε ξαναδεί η χώρα.

Τυπικά, η οικονομία της Αργεντινής (το ΑΕΠ της δηλαδή και άλλοι δείκτες) ήδη από το 2004 είχε ξεπεράσει τις όποιες απώλειες από τα προβλήματα του 1998-2002, ενώ και ο Gini coefficient (δείκτης ανισότητας στην κατανομή του πλούτου) της χώρας είχε μειωθεί.

Λίγο φουσκωμένη ακούγεται και η φράση «Βίαιες ταραχές ξέσπασαν και …» αφού στις σοβαρότερες ταραχές[3], στις 20 Δεκέμβρη του 2001 στην Plaza de Mayo, σκοτώθηκαν συνολικά 5 άτομα, δηλαδή δεν ξεπέρασαν καν το συνολικό αριθμό των νεκρών υπαλλήλων της France Telecom που πρόσφατα αυτοκτονούν σαν ερωτοκτυπημένοι έφηβοι…

Αντίθετα αρκετοί θυμόμαστε τις ειρηνικές διαδηλώσεις «της κατσαρόλας» που αναμετέδιδαν τότε τα διεθνή πρακτορεία.

2) Ένα άλλο λανθασμένο σημείο είναι εκεί που λέει:  «Όπως είναι φυσικό, οι ξένοι δανειστές που έχασαν τα λεφτά τους επέβαλαν μέσω των διεθνών οργανισμών επαχθή μέτρα ανασυγκρότησης της οικονομίας, κάτι που η κυβέρνηση μιας πτωχευμένης χώρας ..

financial transactions between IMF and Argentina
Πρόκειται για ξεκάθαρο *αναχρονισμό* αφού στην πραγματικότητα τα επαχθέστερα μέτρα από τους ξένους δανειστές είχαν επιβληθεί 1 με 1.5 xρόνο πριν την Χρεωκοπία του Γενάρη του 2002 (όπως φαίνεται πχ και από την κλιμάκωση της εμπλοκής του ΔΝΤ στην Αργεντίνικη οικονομία[4]) και ήταν ακριβώς αυτά τα μέτρα που οδήγησαν στην Στάση Πληρωμών, και εναντίον αυτών επέδρασε η χρεωκοπία ώστε να αρθούν *άμεσα*, (ιδιωτικοποίησεις επιχειρήσεων δημόσιας οφέλειας, κρατικοποίηση του ιδιωτικού χρέους, απορύθμιση των αγορών και των κανονισμών ανταγωνισμού, κατάργηση των προστατευτικών δασμών, κατάργηση επιδομάτων και κανονισμών προστασίας των εργαζομένων, και η λοιπή νεο-φιλελεύθερη συνταγή, στην πιο αποκρουστική της μορφή), όπως περιγράφεται διεξοδικά στο καταπληκτικό «ανοιχτό» ντοκυμαντέρ για την Κρίση της Αργεντινης[5].

Το σημαντικό αυτό ντοκυμαντέρ περιγράφει και τη βασική ομοιότητα της Αργεντινή του τότε με την Ελλάδα του σήμερα, την υπερ-χρέωση του Δημοσίου για τη εξυπηρέτηση των ιδιωτικών επιχειρήσεων και των πολυεθνικών (των τραπεζών στην δική μας περίπτωση). Και όποιος έχει υπομονή και το δει θα καταλάβει πόσο παράλογη και ανιστόρητη είναι η παρακάτω παράγραφος, αφού μπερδεύει τα αίτια με τα αιτιατά:
«Ο δανεισμός σταμάτησε, η σύνδεση της ισοτιμίας έπαψε, με αποτέλεσμα μια τεράστια υποτίμηση του παλιού νομίσματος (που επανήλθε), η οποία οδήγησε την οικονομία σε κατάρρευση: οι εισαγωγές έγιναν πανάκριβες και χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν […]» υπονοώντας πως αυτά ήταν δήθεν οι *αρνητικές* συνέπειες της πτώχευσης. Όμως…

  • στην ουσία κανείς δεν θέλει ένα τοκογλυφικό δανεισμό, και αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να παύσει για να επανέλθει μια οικονομία.
  • Επίσης η υποτίμηση ενισχύει την ανάπτυξη, όπως συνέβει πχ με την υποτίμηση του Μαρκεζίνη η οποία έθεσε τις (όποιες…) βιομηχανικές υποδομές της Ελλάδα. Ή όπως ευνοεί την Κίνα το ασθενές γουάν.
  • Πάντα σε μια οικονομία που δεν παράγει, οι φτηνές εισαγωγές είναι η ταφόπλακά της, όπως συνέβαινε πχ για δεκαετίες με την καθυπόταξη της Ινδίας στη μιζέρια της, καθόσον οι σιδηρόδρομοι εξάπλωναν τα βρετανικά υφάσματα διαλύοντας την τοπική παραγωγή.
  • Τέλος το να λέμε πως η οικονομία κατέρευσε *μετά* την Στάση Εξυπηρέτησης του Χρέους είναι καθαρή αντιστροφή της πραγματικότητας.

Συνοψίζοντας, θα λέγαμε πως η Πτώχευση της Αργεντινής ήταν η Αρχή της Λύσης, και όχι η Αρχή των οικονομικών της προβλημάτων,  αφού σηματοδότησε το *τέλος* της παρέμβασης των διεθνών ινστιτούτων τύπου ΔΝΤ και των πολυεθνικών εταιριών προς αποκλειστικό όφελός τους.

3) Επίσης, χτυπητό ψέμα είναι το τελειώμα της παραπάνω φράσης:  «[…] κάτι που η κυβέρνηση μιας πτωχευμένης χώρας ήταν φυσικά υποχρεωμένη να δεχτεί.»

Στην πραγματικότητα η Πτώχευση μια χώρας δεν μοιάζει καθόλου με την πτώχευση μιας εταιρίας (πράμα που διαισθητικά θα θεωρούσαμε ώς λογικό), αφού μια χώρα δεν «κατεβάζει στόρια» και βγαίνει σε πλειστηριασμό όσο-όσο, αλλά εξακολουθέι να διατηρεί την *κυριαρχία* της μέσα στα σύνορά της.

Η σημασία της λέξης «πτώχευση» στην προκειμένη είναι διαφορετική, αφού όπως είχε γράψει στο περίφημο άρθρο του[6] ο καθηγητής Ιστορίας του ΑΠΘ, Σπύρος Μαρκέτος, τον περασμένο Απρίλιο του 2009, και ξανά πρόσφατα[7], μια χώρα όταν χρεωκοπεί σημαινει πως αναστέλει την Εξυπηρέτηση του Χρέους της, επιβάλλοντας, πρακτικά, στους πιστωτές της τηνΕπαναδιαπραγμάτευση του Χρέους της  (αν αυτοί δεν σκοπεύουν να ξεγράψουν τελείως και τα αρχικά κεφάλαια που χορήγησαν). Και ακριβώς λόγω αυτής της αυτονόμιση από τις διαταγές των πιστωτών προκύπτουν τα συχνά πολλαπλάσια οφέλη.

Φυσικά υπάρχει και η επιλογή της Προσωρινής Διακοπής Εξυπηρέτησης του Χρέους[8], κάτι που επέλεξε πχ το Dubai Fund πριν 2 μήνες, μέχρι τους επόμενους 6 μήνες. Γενικότερα το ποστ πατάει και συντηρεί την λαική προκατάληψη για τη λέξη «πτώχευση» που έχει προκύψει από το τελείως διαφορετικό περιβάλλον του λιανικού εμπορίου.

Οι πτωχεύσεις οικονομικών κολοσσών (όπως είναι και οι χώρες), όταν είναι καλά μεθοδευμένες, αποτελούν ισχυρά οικονομικά όπλα, καταναλογία με μια στοχευμένη έκρηξη. Πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η εσκεμμένη πτώχευση της Lehman Brothers που μέσω των αντασφαλειών παρέσειρε τις οικονομίες των χωρών της ευρωπαϊκής ενδοχώρας στη δίνη της Κρίσης που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν επηρεαστεί σημαντικά αφού οι Τράπεζές τους δεν ήταν αρκετά εκτεθειμένες στα τότε-μοντέρνα χρηματιστηριακά προϊόντα των CDOs που προέκυπταν από την «δόμηση» των subprime δανείων κατοικίας των ΗΠΑ σε ΑΑΑ+ επενδυτικά προϊόντα με βάση τα συσχετιζόμενα CDS τους (βλέπε το διαφωτιστικό άρθρο[9] του Wired για τη φόρμουλα του Li).

Γενικότερα, πιστοί στην αρχή «ακολούθα το money», θα έπρεπε πάντα να έχουμε μια γενική εικόνα της «δημογραφική απογραφή» των πιστωτών μας[10] ώστε να ξέρουμε ενάντια σε ποιους θα γύρναγε μια ενδεχόμενη «πτώχευσή» μας, και εντέλει, ποιοι είναι τελικά αυτοί που μας επιβάλλουν τα μέτρα λιτότητας που μας επιβλήθηκαν…

4) Και το κυρίως μέρος της ιστορίας έχει επιπλέον κάποιες σκόπιμες ασάφειες, όπως εκεί που λέει «[…] μέχρι που κάποια στιγμή οι δανειστές της άρχισαν να απαιτούν περισσότερες εξασφαλίσεις με τη μορφή υψηλότερων τόκων, […]».

Χωρίς να αμφισβητώ πως όντως ως οικονομία αλλά και ως κοινωνία γενικότερα έχουμε τρομακτικά προβλήματα στην οργάνωση και στην θέσμισή μας, αναρωτιέμαι γιατί η αφήγηση δεν υπενθυμίζει ποια ακριβώς ήταν αυτή η «κάποια στιγμή» που οι πιστωτές μας ζήτησαν το λογαριασμό?

  • Μήπως ήταν η στιγμή μετά τη μεγαλύτερη Κρίση του σύγχρονου παγκόσμιου οικονομικού συστήματος?
  • Μήπως ήταν αμέσως μετά αφού:
    1. το Ελληνικό Κράτος δανείστηκε πέρα από τις δυνατότητές του για να θωρακίσει τις Εμπορικές του Τράπεζες (28 δις),
    2. αυτές συνέχισαν να κερδοσκοπούν εις βάρος του αγοράζοντας τα ομόλογά του που είχαν 4-5% τόκο και καταθέτωντάς μετά ως εγγύηση στην ΕΚΤ για άντληση κεφαλαίων με προνομιακό, λόγω της Κρίσης, επιτοκίο ~1%, αντλώντας νέα κεφάλαια με τα οποία ξανα-αγοράζανε Κρατικά Ομόλογα με τους ίδιους τοκογλυφικούς όρους??
    3. μέχρι που η υποβάθμιση της πιστοληπτικής μας ικανότητας ως χώρας από τις τρεις (μοναδικές παγκοσμίως) αμερικάνικες εμπορικές εταιρίες αξιολόγησης σηματοδότησε *αυτόματα*, και καλά, την παύση αποδοχής των ελληνικών κρατικών ομόλογα ως εγγυήσεων από την ΕΚΤ (με την συμφωνία πάντα της Κομισιόν) ???
  • Μήπως ήταν επειδή οι ίδιες οι Τράπεζες συμβούλευαν τους πελάτες τους πως να φοροδιαφεύγουν μέσω των νομίμων και ηθικών off-shores[11]?
  • Μήπως ήταν η στιγμή που, και σύμφωνα με τον J.Stiglitz, ακόμη και οι δυνατότερες χώρες (πχ Γαλλία, ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία και Ολλανδία) κατέφυγαν σε πολλαπλάσιο δανεισμό από το συνηθισμένο τους [12]
    net  issuance of european state bonds per year
  • (δείτε ιδιαίτερα τα 2 πολύ διαφωτιστικά διαγράμματα για την εξέλιξη του δανεισμού των ευρωπαϊκών κρατών) με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα επιτόκια για τους μικρότερους παίκτες σαν την χώρα μας?
  • μήπως έφταιξε το wage dumping της Γερμανίας που πρόσφατα κατήγγειλε ο Γερμανός οικονομολόγος της Υπηρεσίας για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UΝCΤΑD) του ΟΗΕ, [13] και [14]?

Υπάρχουν κι άλλα «μήπως», λιγότερο ή περισσότερο τεκμηριωμένα:

  • Μήπως τυχαίνει να βρεθήκαμε στον ανταγωνισμό των οικονομιών του ευρώ με αυτή του δολαρίου?
  • Μήπως αποτελέσαμε το θύμα των νεο-φιλελεύθερων της Κομισιόν για τον παραδειγματισμό των υπόλοιπων PIGS?
  • μήπως έφταιξαν οι υποχρεωτικοί δανεισμοί μας για τα κάθε είδους «C4I» των Ολυμπιακών («επισήμως» έχτρα 22 δις χρέος)?
  • ή μήπως επειδή οι αμυντικές μας δαπάνες απαιτούν το 5-6%  (μαζί με τις «κρυφές») του προυπολογισμού μας, κοντά στα 4.5 δις ετησίως?
  • ή μήπως φταίει που κάτι «γαλλικές φρεγάτες» κοστίζουν 2.5 δις, ποσό που αντιστοιχεί ήδη στο μισό πόσο από τα 4 δις που τελικά εξοικονομείται φέτος από τα ασφυκτικά μέτρα λιτότητας στο δημόσιο?
  • μήπως φταίνε τα στοχευμένα καταστροφικά CDS που «απελευθερωμένα» μετά το ’93 από τους υπουργούς-ανδρείκελα της Goldman Sachs[15] καθοδηγούσαν τα γνωστά «Δομημένα Ομόλογα», τα Οπλα Μαζικής Οικονομικής Καταστροφηςπου διαβρωσσαν τις αποταμιεύσεις των ασφαλιστικών ταμείων παγκοσμίως? (ΣΗΜ: έτσι τα ονόμασε ο πλουσιότερος επενδυτής στον κόσμο, Warren Buffet, τονίζοντας πως παραμένουν ακατανότητα ακόμη και για τον ίδιο!)
  • ή μήπως φταίει η μυστική ειδική άδεια της κυβέρνησης των ΗΠΑ προς την «απελευθερωμένη» Goldman Sachs να για να παίζει με τα παράγωγα των commodities κατά παράβαση της νομοθεσίας για τα παράγωγα που θεσπίστηκε με την Steagall Act για την σταθεροποίηση του συστήματος το 1933(!), μετά την εμπειρία της Κρίσης του ’29, (βλ. πάλι το [15], μιλάει και για πολλές ακόμη διαπλοκές της Goldmnan Sachs)
    με αποτέλεσμα να ληστεύονται έτσι οι χώρες που δεν παράγουν πετρέλαιο, αυξάνοντας το χρέος τους σε συνάλλαγμα?
  • μήπως έπαιξε ρόλο και η απόρριψη του νέου swap deal για την απόκρυψη του Χρέους μας που πρότεινε η Goldman Sachs το Νοέμβρη, γεγονός που χρονικά προηγήθηκε *ελάχιστα* της υποβάθμισης της πιστοληπτικής μας ικανότητας ως χώρας, με τα αποτελέσματα που περιγράφονται πιο πανω, πράξη που αποτέλεσε το «όπλο του φόνου» στην περίπτωση των κερδοσκοπικών πιέσεων έναντι της Ελλάδος των αρχών του 2010?

Παρεπιπτόντως, η αρχική αφήγηση παραλείπει εξίσου να εστιάσει στα αντίστοιχα ανατριχιαστικά που συνέβησαν και οδήγησαν το καμάρι της παγκόσμιας οικονομίας του ’90, την Αργεντινή, στην χρεωκοπία, ιστορίες που ξανάδαμε αργότερα να επαναλαμβάνονται και στην Ιρλανδία και στην Ισλανδία[16],  οπότε καλό θα ήταν να μην τις προσπερνάμε με τέτοιες αφοριστικές και ηθικοπλαστικές αφηγήσεις που μπαίνουν στα χωράφια της απλοϊκότητας.

Το σημαντικό είναι πως με την μία ή την άλλη «ευκαιρία», επαχθείς πολιτικές επιβάλλονται σε χώρες[17].

Η καλή γνώση της σύγχρονης ιστορίας και των αρχών της οικονομίας, ιδιαίτερα το ταινιάκι για το νομισματικό σύστημα[18] (που την πρώτη φορά δεν το πίστεψα γιατί μου φάνηκε υπερβολικό(!)),
βοηθάει στο να τις εντοπίζουμε[19] και συνεπώς να μην δεχόμαστε «θεραπείες» που είναι χειρότερες από την ίδια την αρρώστια.

Συνολικά θεωρώ πως η αφήγηση «Το Χρονικό μιας Κρατικής Πτώχευσης» ενώ ξεκινάει με κάποιες σωστές παρατηρήσεις και ενδιαφέρουσες αναλογίες, αν και κάπως τετριμμένες, τελικά καταλήγει σε «υποπτα» συμπεράσματα, συσκοτίζοντας και διαστρεβλώνοντας μια παλιότερη κατάσταση, οπότε και δεν μας βοηθά να διευκρινίσουμε τις αληθινές αιτίες της σημερινής Κρίσης μας, ώστε να ψηλαφήσουμε τις πιθανές μας αντιδράσεις μας.

Ειρωνικά μιλώντας, αν μπορούσα να προσθέσω και έναν επίλογο, αυτός θα μίλαγε για τους «κάκους», για επίορκους δημόσιους λειτουργούς, για κλέφτες πολιτικούς και άπληστους ντόπιους επιχειρηματίες που έφταιγαν για την κρίση μας, και που αφού εντοπίστηκαν, τιμωρήθηκαν αυστηρά με πολυετείς φυλακίσεις. Και μετά ζήσαν εμείς καλά και αυτόι, οι αποδιοπομπαίοι τράγοι μας, χειρότερα. Και δεν ξανάχαμε κρίσεις, και όλα ήταν δίκαια.

Η ιστορία είναι επιπέδου λαικής θυμοσοφίας – κακής ποιήτητας όμως.

References

[1] http://www.indexmundi.com/argentina/gdp_real_growth_rate.html
[2] http://en.wikipedia.org/wiki/Argentina#Modern_historyhttp://en.wikipedia.org/wiki/Argentine_economic_crisis_(1999–2002),http://en.wikipedia.org/wiki/Argentine_debt_restructuring
[3] http://en.wikipedia.org/wiki/December_2001_riots_in_Argentina#December_20
[4] http://www.imf.org/External/NP/ieo/2003/arg/index.htm#1
[5] http://video.google.com/videoplay?docid=4353655982817317115#
[6] http://avgi.unweb.me/NavigateActiongo.action?articleID=450214
[7] http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν/μόνη-λύση-σήμερα-η-αναστολή-πληρωμών-του-σπύρου-μαρκέτου
[8] http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν/ευτυχώς-επτωχεύσαμεν-του-σπύρου-μαρκέτου
[9] http://www.wired.com/techbiz/it/magazine/17-03/wp_quant?currentPage=all
[10] http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=5539534http://www.reporter.gr/Απόψεις/Ανεμοδείκτης/item/143666-Ποιοι-είναι-οι-δανειστές-της-Ελλάδαςhttp://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_38/i38_p10_dept.html, και για όποιον δεν βαριέται να ψάχνει…http://www.jedh.org/jedh_creditor.html
[11] href=»σορρυ, δεν το βρήκα 🙂
[12] http://mgiannini.blogspot.com/2010/03/stronger-case-of-eu-bonds-common.html
[13] http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4555553
[14] http://www.spiegel.de/international/business/0,1518,676507-2,00.html
[15] http://www.rollingstone.com/politics/story/29127316/the_great_american_bubble_machine
[16] http://fora.tv/2009/11/18/John_Perkins_How_to_Remake_the_Global_Economy#chapter_03
[17] http://en.wikipedia.org/wiki/The_Shock_Doctrine
[18] http://www.youtube.com/watch?v=6VGlmeuC0wI&feature=fvw
[19] 19″ href=»http://en.wikipedia.org/wiki/Confessions_of_an_Economic_Hit_Man
Advertisements

7 Σχόλια

  1. Καταπληκτικό.
    Δυστυχώς εδώ δεν υπάρχει μια Αριστερά, που να εμπνέει και συνδικάτα οργανωμένα και μαζικά τέτοια που να είναι έτοιμα να υποστηρίξουν μια γιγαντιαία λαϊκή εξέγερση σαν της Αργεντινής!

  2. Να προσθέσω ότι αν μιλάμε ότι τα περίφημα διαθρωτικά μέτρα θα είναι μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων κλπ, τα οποία αλυσιδωτά θα επηρεάσουν ευρύτερες ακόμα ομάδες, η γενικευμένη λαϊκή εξέγερση θα ήταν το μοναδικό «όπλο πάνω στο τραπέζι»….

  3. @ tsouknida

    Μάλλον θα δημιουργηθούν συλλογικά υποκείμενα που θα είναι νέου τύπου… Αυτή η «αριστερά» είναι στην καλύτερη περ΄θιπτωση «λίγη» και στη χειρότερη «μαυραγορίτισσα»…

  4. Πολυτιμο το αρθρο σας και βασικη η ουσια:
    »μια χωρα δεν πτωχευει, οπως μια εταιρεια, αλλα ….κ.λ.π.». Ομως μπορειτε να υποθεσετε, ΠΟΙΟΣ θα τα πραγματοποιησει αυτα ολα ως λυσεις στην Ελλαδα? Τα κομματα ειναι σε »αλλον κοσμο»….Και το πολιτικο κοστος? Επειδη τα μετρα τα οικονομικα θα ειναι ιδιαιτερα οδυνηρα,εδω που φθασαμε -ως λυση-, μηπως θα επρεπε να πεσει καποιος νεος ….Μαρκεζινης [του 1952-53] απο τον …. ουρανο??

    υ.γ.Πολυ χρησιμο, αυτο το σπονδυλωτο 12/12 φιλμακι για την Αργεντινη, αλλα και τι λαος ε?

  5. @ Δημητρης Καραγιαννης

    Κατ’ αρχάς καλώς ήλθες και στα σχόλια και XC ανέστη.

    Τα ερωτήματά σου είναι βάσιμα. Ελπίζω να βρεθεί ένας συλλογικός ηγέτης, στηριζόμενους στους πολλούς απλούς – μικρούς ήρωες που σε διαβεβαιώ είναι αρκετοί για να ξεκινήσουν.

    ΥΓ. Το άρθρο βεβαίως, όπως δείχνω από την αρχή, αποτελεί αναδημοσίευση.

  6. Αληθως Ανεστη και ευχαριστω.Υποθετω ,υπαρχει καποιο λαθος στην αρχη του αρθρου:Αναφερει για το 2009 αυξηση 15 % της ….οικονομιας,οπως λεει,ενω ηταν γυρω στο 9 % στα προηγουμενα χρονια στην Αργεντινη.ΕΑΝ ομως ανατρεξετε στις REFERENCES #[1] , θα διαπιστωσετε οτι οντως για τo G.P.A. αυτο το 9 % ισχυει ,ΟΜΩΣ ΟΜΩΣ ΟΜΩΣ για το 2009 αναφερεται 6.8 % και για το 2010 Μ Ε Ι Ω Σ Η -2.5%.Ριξτε μια ματια….

  7. @ Δημητρης Καραγιαννης

    Ευχαριστώ για την υπόδειξη. Αρκεί αυτή. ΔΕν μπορώ να πειράξω το αυθεντικό κείμενο. Εξάλλου αυτή είναι μια λεπτομέρεια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: