• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 600,716 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Ιανουαρίου 2010
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Έχει πολλαπλό νόημα η κλήρωση με την οποία επιλέχτηκε ο νέος Πατριάρχης της Ορθ. Σερβικής Εκκλησίας

Για άλλη  μια φορά ο Πατριάρχης της Σερβίας εκλέχτηκε πριν λίγο με κλήρωση ανάμεσα σε τρεις προεκλεγέντες δημοκρατικά. Η Πατριαρχία του  μακαριστού πατριάρχη Παύλου, που δεν ήταν το φαβορί πριν αρκετά χρόνια απεδείχθη «λύρα χρυσή». Εάν και σήμερα γινόταν ψηφοφορία ανάμεσα στους τρεις, οι γνώστες λένε ότι ήταν ο λιγότερο διάσημος και επομένως δεν αποτελούσε το φαβορί.

Ο ογδοντάχρονος επίσκοπος Νύσσης Ειρηναίος (Γαβρίλοβιτς) εν τοις πράγμασι αποτελεί μια καθαρή μεταβατική πατριαρχία. Ποιο άραγε είναι το κέρδος απ’ αυτή τη μεταβατικότητα, για όσα χρόνια του μένουν να πατριαρχεύσει; Προσωπικά δεν μπορώ να ακουμπήσω ένα τέτοιο θέμα. Θα δείξει σύντομα μάλλον

Δυο είναι τα επίπεδα του ζητήματος της εκλογής με κλήρωση που αξίζει κανείς να συζητήσει:

α) Η δημοκρατικότητα του τρόπου επιλογής. Πολλοί πολίτες και πάμπολλοι πολιτειολόγοι, που έχουν αναγάγει την έμμεση δημοκρατία σε φετίχ, ίσως θα υπομειδιούν για την κλήρωση. Ας θυμηθούν έστω την κλήρωση στην «εκκλησία του δήμου» στην αρχαία Αθήνα… Για όσους όμως ασπαζόμαστε την προτεραιότητα της άμεσης δημοκρατίας μια τέτοια θεσμική συνήθεια εκφράζει κάτι βαθύτερο. Την αποδοχή εκ μέρους του «άρχοντα» ότι δεν επιλέχτηκε ως τυπικά άξιος ή από ομάδες συμφερόντων πίσω από μια τέτοια εκλογή ή κάποια φανερή ή μη συναλλαγή.

Επομένως οφείλει να είναι πατριάρχης ταπεινός και εκφραστής του συνοδικού εκκλησιαστικού πνεύματος. Για να πούμε όμως την πλήρη αλήθεια δεν έγινε κλήρωση από το «σωρό», αφού προηγουμένως δημιουργήθηκε τριπρόσωπο (UP date: Δείτε στα σχόλια και τους άλλους δύο υποψήφιους) από ψηφοφορία ανάμεσα σε πολλούς υποψήφιους που θα είχαν αποσπάσει το 50% των ψήφων.


Στη συγκεκριμένη περίπτωση υποψήφιοι ήταν όλοι οι 45 επίσκοποι του σερβικού Πατριαρχείου, εντός και εκτός Σερβίας. Μπορεί να αποτελέσει μάλιστα και υπόδειγμα για τέτοιες θεσμοθετήσεις ή έστω πειραματικές εφαρμογές στις κοσμικές συλλογικότητες.

β) Η θεολογία της κλήρωσης. Για το θέμα δεν θα πω πολλά. Θεωρώ όμως ότι με τη μέθοδο αυτή συμβολίζεται, αλλά και πραγματοποιείται η διφυής υπόσταση της εκκλησίας. Μετέχει και κυριαρχεί το ανθρώπινο με την εκλογή του τριπρόσωπου (ανεξάρτητα του Φωτισμού των ψηφοφόρων), αλλά και το θείο με την κλήρωση, αφού μετά από προσευχή οι ανθρώπινες σκέψεις έχουν παραμερίσει και ένα «χέρι» τραβά «τυχαία» ένα χαρτάκι πάνω στο οποίο είναι γραμένο το όνομα του υποψηφίου…  που γίνεται ο ταπεινός Πατριάρχης.

Να ευχηθούμε να έρθει και στην ελλαδική εκκλησία αυτή η πρωτοχριστιανική παράδοση – που διατηρήθηκε είκοσι αιώνες – αφού θυμηθούμε την δια κλήρου εκλογή του Ματθία μέσα από την εκλογή διπρόσωπου για αντικατάσταση του απαγχονισθέντα  μαθητή Ιούδα (Ισκαριώτη).

Advertisements

26 Σχόλια

  1. Μακάρι να θεσμοθετηθεί ο συγκεκριμένος τρόπος για την ανάδειξη Πατριαρχών, Αρχιεπισκόπων και Μητροπολιτών. Τριπρόσωπο με ψηφοφορία ( με τη συμμετοχή ιερέων και λαϊκών ) και μετά ΚΛΗΡΩΣΗ, όπως στη περίπτωση του Ματθία, για όλες τις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες.

    Ευχόμαστε και προσευχόμαστε να ευλογηθεί η διακονία και του νέου Σέρβου Πατριάρχη και να είναι όνομα και κατά χάριν Ειρηναίος.

  2. πως θα μπορούσε ένα τέτοιο αίτημα να προωθηθεί; Ποιός είναι ο τρόπος ο οποίος δε θα δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’όσα λύνει; Ρωτάω διότι κάποιοι τα ξέρουν καλύτερα αυτά, ρωτάω πραγματικά.
    Ειρήνη λοιπόν να ευχηθώ κι εγώ, ειρήνη και αγάπη και σοφία στην Σερβική Εκκλησία!

  3. Οι άλλοι δύο; Πουθενά δε βρήκα τα ονόματα των άλλων δύο!

  4. οκ… έψαχνα στον διεθνή τύπο… 😐

  5. @ pilotos91

    Ευχομαι και εγω μαζί σου.

    @ stinathina

    Αν μια κρίσιμη ομάδα αγίων το θέλει ή ο Λαός του θεού, ε τότε θα βρεθεί ο τρόπος…. να γίνει και εδώ. Προηγουμένως έχουμε να λύσουμε αλλα ζητήματα..

    Οι δυο άλλοι είναι γνωστοί στην Ελλάδα. Τα ονόμαατά τους στον δεύτερο δεσμό:
    «…. Νωρίτερα, το πρακτορείο ειδήσεων Tanjug ανέφερε ότι από την κληρωτίδα προέκυψε ότι προηγούνταν τρεις υποψήφιοι: ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας Αμφιλόχιος Ράντοβιτς, ο Επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος Μπούλοβιτς και ο επίσκοπος Νύσσης Ειρηναίος…»

  6. Στην περίπτωση του Ματθία, έγινε κλήρωση, διότι υπήρξε πρόβλημα ισοψηφίας.

    Που, κατά τη γνώμη μου, σημαίνει ότι η κλήρωση μεταξύ τριών πλειοψηφισάντων είναι μάλλον ανθρώπινη επιλογή.

    Γιατί στην περίπτωση της καθολικής ψηφοφορίας εκφράζεται όχι μόνο η θέληση των ανθρώπων, αλλα και το θέλημα του Θεού.

    Που μάλλον δεν εκφράζεται με την τυχαιότητα της κλήρωσης…

  7. Oι άλλοι δύο υποψήφιοι ήσαν ο μητροπολίτης Αμφιλόχιος και ο μητροπολίτης Ειρηναίος.
    Και οι τρείς είναι ελληνομαθείς.
    Ανάλογη διαδικασία κληρώσεως ακολουθειται στην εκλογή του Πατριάρχη των Κοπτών με την διαφορά ότι τον εκλεκτό επιλέγει,μεταξύ των τριών επικρατεστέρων, ένα παιδάκι με δεμένα τα μάτια.

  8. @ παπα-Ηλίας Υφαντής

    Που στηρίζεις το γεγονός ότι ισσοψήφισαν οι Ματθίας και Ιούστος;

    Στην περίπτωση των τριων δεν τιθεται θεμα ισοψηφίας όντως. Κατά πόσον όμως είναι χειρότερη η τυχαιότητα ή «τυχαιότητα» από την εκλογή ενός παντοδύναμου Πατριάρχη σε σχέση με την σύνοδο; Πως το βλέπεις λοιπόν;

    @ Misha

    Δεν το γνώριζα με τους κόπτες. Νομίζω όμως είχαμε και άλλες φορές κλήρωση, αλλα δεν ενθυμούμαι αυτή τη στιγμή. Μήπως σου είναι εύκολο;

  9. «Να ευχηθούμε να έρθει και στην ελλαδική εκκλησία αυτή η πρωτοχριστιανική παράδοση – που διατηρήθηκε είκοσι αιώνες – »

    μπράβο, μπράβο. και στα δικά μας αντίστοιχες διαδικασίες.

  10. Η κλήρωση σημαίνει εμπιστοσύνη στην ουσία της αδελφότητας.
    Η άποψή μου, όποια διαδικασία και αν επιλεγεί εδώ για την κορυφή, αν δεν αλλάξει ριζικά η ενορία- κοινότητα, δεν κάνουμε τίποτα.
    Το πιο ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας, αυτό που αμφισβητεί έχει φύγει ήδη από την Εκκλησία.
    έχουν μείνει, όσοι φοβικοί προσπαθούν να οχυρωθούν πίσω από μια φαντασιακή εν πολλοίς «παραδοσιακή ταυτότητα» (ενάντια στους μετανάστες, στους νέους, στους παντοειδείς αμφισβητίες των κατεστημένων, στους ομοφυλόφυλους, στους ετερόδοξους και αλλόθρησκους, στους «άλλους» γενικά).
    Αν γίνει σήμερα ψηφοφορία όλοι αυτοί θα εκλέξουν ως αρχιεπίσκοπο στην καλύτερη περίπτωση κάποιον σαν τον Παπαθεμελή και στην χειρότερη κάποιον σαν το Καρατζαφέρη..
    Κάποιος σαν τον Ιερώνυμο τον σημερινό, θα είναι μακρινό όνειρο.
    Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υποστηρίζω την ψήφο κλήρου και λαού, αλλά να ξέρουμε που βρισκόμαστε…

  11. @ Γιάννης

    Και στα δικά μας και στα δικά μας…

    @ ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ

    Καλό, καλό, αλλά: Αν διαβάσεις τον καταστατικό χάρτη της σερβικής Εκκλησίας, εκεί υπάρχει συγκροτημένη η ενοριακή κοινότητα και η συνοδικότητα διοαχέεται προς τα πάνω. Καιφτανει μέχρι την κλήρωση. Διαλεκτικά δεμένα, όπως λένε και οι σύντροφοι μαρξιστές….

  12. Sorry , αλλά η δια κληρου εκλογή του Ματθία έγινε πριν την Πεντηκοστή. Πριν από την κάθοδο του Αγίου Πνεύματός.

  13. @ Μαρίνα

    Έχεις δίκιο. Αν υπονοήσαμε τετοιο πράγμα κάναμε λάθος. Πάντως το Άγιο Πνεύμα «όπου θέλει πνει«….

  14. @Tσουκνίδα

    Υπάρχει κάποιο ιστορικό προηγούμενο στην θεσμική λειτουργία της ενορίας στα επίπεδα που επιθυμούμε;

    Η προσωπική μου εντύπωση είναι πως ανέκαθεν η εκζήτηση, και τήρηση ,κατά το δυνατό, των αγιοπατερικών ζητουμένων επαφίετο στον «πατριωτισμό», ήγουν στον θερμουργό ζήλο κάποιων μεμονωμένων ποιμένων.

    Σήμερα δε, ειδικά στις μεγάλες πόλεις, όπου ούτε καν ο εφημέριος δεν ζει μέσα στα γεωγραφικά όρια της ενορίας του, η λειτουργία της τελευταίας έχει αλλάξει και ενορία θεωρείται για τον καθένα η εκκλησιά όπου αναπαύεται.

    Αυτό που κατά την γνώμη μου μπορεί να γίνει πρακτικά, είναι η τήρηση των αγιοπατερικών προϋποθέσεων στην επιλογή των ιερωμένων παντός βαθμού ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι πολλοί τόποι θα μείνουν χωρίς παπά.Καλύτερα με περιοδεύοντες παπάδες παρά με μόνιμους ψυχρούς επαγγελματίες.

    Ένας παπάς με φόβο Θεού θα μαζέψει γύρω του και ανθρώπους που θα τον βοηθήσουν να οικοδομήσει μια ζωντανή λειτουργική κοινότητα.

    @ΜτΒ

    Δεν έχω κατά νου άλλα δεδομένα για την κλήρωση ως τρόπο επιλογής προκαθημένων.

  15. Αγαπητό Μανιτάρι

    Ο Άγιος Αυγουστίνος έχει πει ότι «η Εκκλησία είναι ο Χριστός παρατεινόμενος στους αιώνες».
    Και «η Εκκλησία» δεν είναι βέβαια οι δεσποτάδες, αλλά το σύνολο του κλήρου και του λαού.
    Συνεπώς η οποιαδήποτε εκλογή λειτουργού της Εκκλησίας-από τους επιτρόπους των ναών, μέχρι και τους πατριάρχες- για να είναι σύμφωνη με τη θέληση του λαού και το θέλημα του Θεού, πρέπει να γίνεται απ’ το πλήρωμα της Εκκλησίας.
    Και, πραγματικά, αυτός ήταν ο κανόνας στους πρώτους αιώνες. Με χαρακτηριστικά παραδείγματα του Αγίου Αθανασίου,του Αγίου Αμβροσιου και πάμπολλων άλλων απ’ τους επιφανέστερους ιεράρχες.
    Κι όταν το πλήρωμα της Εκκλησίας-ο Χριστός πρατεινόμενος στους αιώνες -εκλέγει, θα ήταν αντιδεοντολογικό να βάλουν τον πλειοψηφήσαντα στην κληρωτίδα με άλλους μειοψηφήσαντες.
    Και έτσι, παρακάμπτοντας την εκλογή, να προσφύγουν στον ελιγμό της κλήρωσης και στην επιλογή της τίχης…
    Και, σχετικά με τον Ιούστο και το Ματθία; Η λογική λέει ότι, για να προσφύγουν στην κλήρωση πρέπει να υπήρχε θέμα ισοψηφίας. Δεδομένου ότι ο αριθμός των πρώτων χριστιανών ήταν «ως εκατόν είκοσι»…
    Και τό ότι προηγήθηκε κάποιο είδος εκλογής, το συμπαραίνουμε κι απ’ το γεγονός της εκλογής των επτά δικόνων. Όταν ο Πέτρος, εξ ονόματος των αποστόλων, λέει στη χριστιανική κοινότητα: «εκλέξασθε ουν υμείς…»

    «Έφυ απλά τα της αληθείας έπη»!

  16. @ Misha

    Προσωρινά (;) τείνω να συμφωνήσω μαζί σου…

    @ παπα-Ηλίας Υφαντής

    Εν γένει, έτσι είναι αλλά:

    1) Μπορεί ισσοψηφία λοιπόν να μήν ήταν απόλυτη, αλλά σχετική…

    2) Στο σέρβικο Πατριαρχείο κληρώνονται εάν έχουν τουλάχιστον το 50% των ψηφησάμτων. Επ[ομένως δεν ισχύει το περί τυχης.

    Τους χαιρετισμούς μου.

  17. Εφ΄ όσον όντως πιστεύουμε ότι το Άγιο Πνεύμα όπου θέλει πνει, δε θα έπρεπε να έχουμε πρόβλημα εμπιστοσύνης σε οποιαδήποτε ανθρώπινη διαδικασία ζυμώσεων και εκλογής. Το θέλημα του Θεού εκφράζεται στο τέλος παρά τους οποιουσδήποτε «προεκλογικούς συσχετισούς και συμμαχίες».

    Καλή και ευλογημένη χρονιά..

  18. @ stavrodromi

    Καλώς ήλθατε φίλοι μου.

    Αν καλώς κατενόησα, μάλλον πλαγίως μας επιπλήττετε. Νομίζω ότι όμως μαλλον γίνεται παρερμηνεία της έκφρασης «οπου θέλει πνει» το Πνεύμα. Βεβαίως και όπου θέλει Πνει, αλλά δεν πνέει όπου υπάρχει μπόχα αμετανότηων αμαρτιών-κωλημάτων, πονηρών διαπλοκών, σιμωνίας, κπλ. Και δεν αναφέρομαι στα τελούμενα της θείας Ευχαριστίας για να μη παρεξηγούμαστε….

    Όταν αυτό δεν συμβάινει το Πνεύμα πνέει όπου «Θέλει». Νόμιχω όσον αφορά τουλάχιστον το ΜτΒ ξεκαθάρισα…

  19. Α ωραία. Και εγώ έλεγα γιατί έδιωξαν τον άγιο Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιο

    http://www.emg.rs/en/news/serbia/113619.html

    και έβαλαν στη θέση του τον Αθανάσιο Γιέφτιτς … Και μάλιστα κάνοντας επίθεση στου μοναχούς που δεν τους άφηναν οι μπράβοι του Αθανασίου να μπουν ούτε καν στην Εκκλησία…

    Ευτυχώς που δούλεψε η … κλήρωση!

  20. @ John X

    Υπονοείς ότι δεν έγινε κλήρωση, αλλά νοθεία;

  21. @μανιτάρι

    Όχι δεν υπονοώ τίποτα, χωρίς όμως να αποκλείω νοθεία.

    Βλέπω μόνο τα γεγονότα. Ένας σύγχρονος άγιος του οποίου τη ζωή παρακολουθήσαμε ολοι επί πολλά έτη και που τράβηξε τα ΠΑΝΔΕΙΝΑ (πριν ακόμα απο το 99) έχει εκδιωχθεί από τη »νέα» Σύνοδο.

    Είναι δυνατόν να έγινε κανονική κλήρωση και μετά καποιος (λεμε … καποιος) να βγήκε οικουμενιστης ή να ηταν καποιος αλλος ή αλλοι εφησυχαστης/ες (σε τελική ανάλυση είναι το ίδιο πράγμα αφού ο εφησυχασμός αποδέχεται ό,τι του λέει ο οικουμενισμός) ή να υπέπεσε/αν σε πιέσεις οικουμενιστών και νεοταξικών φορέων.

    Οπωσδήποτε όμως είναι περίεργη σύμπτωση ιδίως αν δούμε τα πράγματα με κάποια χρονική σειρά και βέβαια τι εστί Ράσκα και Πριζρίνη στα σχέδια των νεοταξικών. Πολλά παίζονται εκεί.

    Και κατά τη γνώμη μου είναι πολύ εύκολο — ιδίως στη χώρα που αναφερόμαστε κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες διαφθοράς λόγω έλλειψης ουσιαστικής κυριαρχίας του λαού — να έγινε νοθεία και η όλη αυτή διαδικασία να είχε σκοπό να πολεμησει τον άγιο πατέρα είτε α) επειδή αυτός υπήρξε πρωτεργάτης κατά του νεοταξικού τρόμου είτε β) επειδή υπήρξε μαχητής κατά του οικουμενισμού είτε γ) και τα δύο.

    Κατά τη γνώμη μου, και τα δύο. Φαίνεται πολύ ύποπτο ένας από τους επισκόπους που πολέμησαν τον οικουμενισμό να εκδιώκεται μετά από τόσα που έκανε για την πατρίδα του και την Εκκλησία. Και μάλιστα ένας από τους λίγους που υπέγραψαν την ομολογία πίστεως. Σωστά γράφει και ο Μητροπολίτης Πειραιώς άγιος Σεραφείμ ότι λυπάται για αυτή την ενέργεια. Φυσικά οι Ρώσοι τον αποδέχτηκαν τον π. Αρτέμιο στο αεροδρόμιο με ενθουσιασμό και ζήτησαν την ευλογία του. Ο λαός δεν εμπαίζεται — αυτός καθορίζει τους Αγίους της Εκκλησίας μέσα από τους αιώνες με το Ορθόδοξο ένστικτό του.

    Και ίσως από όλα αυτά αυτό που έχει σημασία σαν συμπέρασμα να είναι ότι δεν είναι το πώς γίνεται η κλήρωση αλλά να έρχεται το Άγιο Πνεύμα να φωτίζει τους ανθρώπους, με το να έχει ο καθένας στη Σύνοδο (και φυσικά εκτός — γιατί και εμείς έχουμε ευθύνη για προσευχή και συμμετοχή στα της Συνόδου με πνευματικό τρόπο, μια και ανήκουμε στην Εκκλησία, όχι δηλ να αδιαφορούμε και να ζουμε στην αμαρτία — και πρώτιστα το λέω αυτό για μένα, δυστυχώς) συνειδητή Ορθόδοξη θέση και να ελπίζει ότι ο Θεός θα βρει τη λύση για το κάθε θέμα.

    Άμα έχει μάθει ενας Έλληνας επίσκοπος (όπως πολλοι Έλληνες) στο ρουσφέτι και την εκκοσμικευμένη καλοπέραση (σαν πολλούς πιστούς), θα βρεθεί τρόπος να νοθευτει η κάθε διαδικασία, όσο «δημοκρατική» και να είναι. Άλλωστε στην Εκκλησία δεν έχουμε Δημοκρατία αλλά Συνοδικότητα το οποίο είναι ένα βαθυ και πνευματικό μέτρο, όχι κάτι έτσι το έυκολα ορισμένο και χειροπιαστό.

    Αυτό που μετρούσε στην αποστολική κλήρωση ήταν η ελπίδα στο Θεό να βρει τη λύση και η ελπίδα ότι και αυτή η κλήρωση θα έβγαζε το ποθητό αποτέλεσμα.

    Πολλοί φοβούνται μην χάσουν τη θέση τους και μήπως τους κοροιδέψουν για την πίστη τους και μενουν στον εφησυχασμό, αυτή την αίρεση του εφησυχασμού που λέει και ο π. Θ. Ζήσης (βασει των λογων ενος αγιου ηγουμενου του οποιου το ονομα δεν αναφερει).

    Παρόλα αυτά δεν είναι δυνατόν να συμπεράνουμε ότι η κλήρωση οδήγησε στο πρόβλημα αυτό με τον π. Αρτέμιο ή ότι έγινε νοθεία ώστε κλπ. Μπορείτνα δύο να είναι ασύνδετα μεταξύ τους και ο,τι να ειπα να ειναι λαθος.

    Πάντως ο διωγμός που υπέστη και υπόκειται ο άγιος Ράσκας και Πριζρένης σχετίζεται οπωσδήποτε με την παναίρεση του οικουμενισμού, την οποία αναθεμάτισε και ο μητροπολίτης Πειραιώς χθές και μαζί του ο πιστός λαός ανά την υφήλιο που έχει πονέσει και υποφέρει πολύ από αυτόν και από ό,τι φαίνεται θα υποφέρει πολύ ακόμα.

  22. @ John X

    Έγινες κατανοητός. Ανοιξες βέβαια ένα αλλο μεγάλο ζήτημα, πατώντας σε ένα ποστ που είχε άλλη αφετηρία όταν γράφτηκε. Εξάλλου με το ίδιο σύστημα είχε εκλεγεί και ο προηγούμενος Πατριάρχης μακαριστός Παύλος κατά του οποίου, εξόσων γνωρίζω, δεν του καταλογίζονται κατηγορίες, αλλά έπαινοι.

    Κάθε ενδοεκκλησιαστικός διωγμός συνήθως έχει δείξει αδυναμία των διωκτών. Πάντως το μεγάλο στοίχημα είναι να μην είναι κάποιος οικουμενιστής και να κομίζει το όντως οκουμενικό Πνεύμα της Εκκλησίας, πράγμα σπάνιο σήμερα σε οικουμενιστές και αντιοικουμενιστές… Αλλά η σπάνις συμβαίνει όταν η Αλήθεια σταυρώνεται…

  23. @ μανιταρι

    Άπο μία άποψη δε νομίζω ότι το θέμα αλλάξε πορεία από αυτήν που έχει το άρθρο διότι αυτό αναφέρεται στην κλήρωση σαν κάτι που είναι καλό και βεβαια αναφέρεται με την έννοια ότι θα άξιζε να έρθει και στην Ελλάδα και έμμεσα υπονοεί ότι θα άξιζε αυτό για να αποφεύγονται διάφορα «παρατράγουδα».

    Οπωσδήποτε πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα με την ύπαρξη κλήρωσης. Δεν αποκλείεται μάλιστα η θεολογική της πλευρά να ισχύει όντως όπως λέει το άρθρο.

    Ωστόσο η ειρωνία (η πικρή) των πρόσφατων γεγονότων επαληθεύουν για ακόμα μια φορά ότι ο τρόπος εκλογής είναι το δευτερεύον σε σχέση με την προϋπάρχουσα διαθέση.

    Μάλιστα, φοβούμαι ότι αν δεν υπεισέρχεται το στοιχείο της θυσίας (π.χ. γίνομαι επίσκοπος και είμαι έτοιμος να με κρεμάσουν όσο μένω επίσκοπος, δηλ. «πάω στον αγά να μιλήσω για την πίστη με το σκοινί δεμένο στη μέση μου έτοιμο ναχει να με κρεμάσει») μπορεί τα πολύ «δημοκρατικά» να γίνουν η δικαιολογία που θα χρησιμοποιηθεί για να καλύψει διάφορα, όπως γίνεται σε κάθε είδους προπαγάνδα.

    Όσο για το θέμα κόμισης του οικουμενικού πνεύματος της Εκκλησίας, συμφωνώ ότι είναι σπάνιο σήμερα. Αλλά πρέπει να σημειώσω ότι δεν είναι δυνατόν ο οικουμενιστής να έχει αυτό το πνεύμα μια και βρίσκεται σε φοβερή πλάνη και αίρεση, ενώ ο ορος αντι-οικουμενιστής θα πρεπει εξ ορισμού να συμπεριλαβάνει και κάθε συνειδητό Χριστιανό και επομένως μόνο μεταξύ αυτών, δηλ των αντι-οικουμενιστών, είναι δυνατόν να βρει κανείς αυτούς που κομίζουν το οικουμενικό πνεύμα της Εκκλησίας. (Βεβαια ειναι προφανες οτι αντι-οικουμενιστης δεν συνεπαγεται καν Ορθόδοξος απαραίτητα, μια και πχ. Π/τες ΓΟΧ είναι αντι-οικουμενιστες αλλά εκτός Εκκλησίας). Αυτοί που κομιζουν το πνευμα αυτο είναι συνήθως αγιασμένοι γέροντες (π.χ. γέροντας Παϊσιος) και σύγχρονοι Πατέρες της Εκκλησίας (π.χ. π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος) που έγιναν γνωστοί ανά τον κόσμο με τη βοήθεια του Θεού και όχι με διαφημίσεις στα ΜΜΕ.

  24. @ John X

    Τα πράγματα είναι περίπου έτσι, αλλά όχι ακριβώς! Εξηγούμαι:

    1) Γράφεις περί του τρόπου εκλογής:

    «…. επαληθεύουν για ακόμα μια φορά ότι ο τρόπος εκλογής είναι το δευτερεύον σε σχέση με την προϋπάρχουσα διαθέση…»

    Βεβαίως η διάθεση είναι το μέγιστο, αλλά ο τρόπος εκφράζει τα στοιχεία της διάθεσης. Θυμίσου τόσο την επιλογή του Ιησού με τους 12, ανεξάρτητα από τι έκανε τελικά ο Ιούδας ή και με τους 7 (εκλογή των προσήλυτων πρώτων χριστιανών) ανεξάρτητα τι έκανε ο Νικόλαος. Μακριά από μένα η υποβάθμιση του τρόπου.

    2) Γράφεις περί θυσίας:

    «… Μάλιστα, φοβούμαι ότι αν δεν υπεισέρχεται το στοιχείο της θυσίας..».

    Η θυσία επιδεικνύεται δια του υποδείγματός μας από προς τους άλλους, δεν απαιτείται. Μακρυά από μένα δηλαδή να ομιλώ για τις θυσίες των επισκόπων και λοιπών κληρικών. Άλλος χαρίζει το Πνεύμα της θυσίας…

    3) Περί οικουμενιστών γράφεις:

    «… Αλλά πρέπει να σημειώσω ότι δεν είναι δυνατόν ο οικουμενιστής να έχει αυτό το πνεύμα μια και βρίσκεται σε φοβερή πλάνη και αίρεση..».

    Οφείλω να διαχωρίσω τη δική μου θέση. Είναι πολύ δύσκολο να κατηγορίσεις κάποιον για οικουμενιστή, ακόμα και αν σε κάποια ζητήματα ψηφίζει θεσμικά ίδιες αποφάσεις με οικυμενιστές (κατά τη θεολογία του οσίου Ιουστίνου Πόποβιτσ π.χ.). Ειδικά με τη βαριά λέξη της αίρεσης. Η Εκκλησία θεσμικά αλλά και δια των αγίων της ιστορικά πρόσεχε πολύ τις κατηγορίες. Δεν υπονοώ ότιο πρέπει οπωσδήποτε να γίνει προηγουμένως σύνοδος για να καταλογήσει, αλλά αυτός που θα το κάνει προηγουμένως αν δε έχει θείο φωτισμό, θα έχει μάλλον δαιμονικό σκότος. Και ανάμεσα στους πολλούς κατηγορούμενους ως οικουμενιστές δεν εκτιμώ ότι είναι πολλοί αυτοί που συνειδητά το π΄ραττουν, έχοντες συνείδηση της αίρεσης ή έστω της πλάνης.

    4) Περί αντι-οικουμενιστών γράφεις:

    «… Αυτοί που κομιζουν το πνευμα αυτο είναι συνήθως αγιασμένοι γέροντες..».

    Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω οριζοντίως και καθέτως με αυτή την πρόταση. ¨Οχι μόνο γιατί έχει μια φαλοκρατική-ανδροκρατική απόκλιση (δεν ομιλεί για … γερόντισες), αλλά γιατί ρέπει στην πλάνη (;) του γεροντισμού. Το ευσεβές λήμα που περιλαμβάνει ορθοδόξους απλοϊκούς και απλοίκές λαικούς, κληρικούς και φυσικά μοναχούς και μοναχές δεν είναι τόσο σμικρυσμένο. Έχουμε πολλά παραδείγματα περί του αντιθέτου. Αλλά υπάρχει άλλη μια πλευρά αρνητική στην περι γεροντισμού αποκλιση: Δεν λαμβάνει υπόψη της τη συνοδική διάσταση, όσο και όταν αυτή λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα. Μέσα στη συνοδικότητα βρίσκουν τον ιδιαίτερο ρόλο τους ορθόδοξοι λαϊκοί, γεροντάδες, μοναχές και … επίσκοποι… Εξάλλου μόνος σου το είπες περι συνοδικότητας. Εκεί ένας διάκος Αθανάσιος, ένας αγράμματος Σπυρίδων, ένας λόγιος Γρηγόριος Παλαμάς κ.λπ. αναδεικνύει και την προσωπική αγιότητα, έξω (από την πλατιά ενούμενη συνοδικότητα και εκκλησιαστικότητα) ποτέ… (Εδώ εμπίπτει και αυτό που αναφέρεις για τους παλιοημηερολογίτες..)

    Την καλημέρα μου.

  25. Σας ευχαριστώ για το μήνυμά σας και με συγχωρείτε εάν δεν εξηγήθηκα πιο αναλυτικά πριν, αλλά δεν ηταν αυτος ο σκοπος μου. Αν και δουλευω στο διαδικτυο απο το 1986,αρκετα σπανια γραφω ή ασχολουμαι με ιστολογια και
    τετοιου ειδους συζητησεις ιδιως στο διαδικτυο και οχι
    μονο λογω φορτου εργασιας. (Μαλιστα καπως τυχαια εφτασα στο δικο σας ιστολογιο, το οποιο ομολογω οτι δεν παρακολουθω συχνα.) Πιστευω οτι πολυ ευκολα σχηματιζεται η εντυπωση οτι κανουμε κατι πνευματικο
    στο διαδικτυο, χωρις να ειναι τιποτα το ουσιαστικο.

    Οπως και ναχει δεν ειμαι σε θεση να συνεχισω μια συζητηση επι του θεματος, αφενος γιατι δεν εχω τον χρονο, αφετερου γιατι δεν πιστευω οτι ενα ιστολογιο ειναι ο καταλληλος χωρος για κατι τετοιο.

    Δεν βρηκα δυστυχως τα περισσοτερα απο αυτά που γράψατε να έχουν σχεση με τα λεγομενα μου και ουσιαστικη υπόσταση αλλα για να μην μεινουν τυχον εντυπωσεις απο μερους σας αναγκαζομαι (για τελευταια φορα) να αναφερθω σε ορισμενα που ειπατε. Λυπουμαι διοτι δεν θα μπορεσω να
    συνεχισω λογω ελλειψεως χρονου κυριως.

    1) Εφόσον δεν μίλησα εναντίον της κλήρωσης και ξεκαθάρισα μάλιστα ότι δεν την έβαλα σε δεύτερη βαθμίδα αλλά πρόσθεσα ότι μπορεί και να κάνω λάθος κλπ δεν βλεπω το νόημα αυτου που γράφετε. Απλά σημείωσα ότι η προσπάθεια να δείξουμε ότι κάτι που γίνεται στη Σερβία θα μας βοηθήσει στην Ελλάδα δεν υφίσταται εάν δεν υπάρχουν και άλλοι παράγοντες πιο (ή εστω εξισου) ουσιαστικοι. Αυτό αποδεικνύεται από τα γεγονότα. Το αν ο τροπος εκφραζει τα στοιχεια της διαθεσης ή οχι εξαρταται και αυτο με τη σειρα του απο πολλους αλλους παραγοντες και δεν ειναι τοσο ξεκαθαρο οσο θα θελατε.Και εδω ειναι τελικα αυτο που ηθελα ουσιαστικα να δειξω με την προσθηκη που εκανα. Παντως εφοσον λετε οτι η διαθεση ειναι το μεγιστο, δεν διαφωνουμε.

    2) Πουθενά δεν υπέδειξα ή είπα οτι αρνούμαι το ότι το
    πνεύμα της θυσίας δίνεται με τη βοήθεια του Θεού ή οτι
    απαιτώ (!) να έχουν οι επίσκοποι (ή καποιοι αλλοι)
    κάποιον τρόπο ζωής διαφορετικο απο τον δικο μου (ελπιζω ομως οτι θα εχουν γιατι αλλιως χαθηκαμε!). Μιλησα ξεκαθαρα για καποια γεγονοτα με σκοπο να δειξω οτι το θεμα ειναι πολυ πιο πολυπλοκο απο ο,τι φαινεται απο το αρθρο το οποιο υπερτονιζει τον τροπο και υπεραπλουστευει το θεμα κατα τη γνωμη μου. Η γενικώς τοποθετουμένη υποδειξη δεν ειναι κακο πραγμα, ουτε ειναι υποκρισια να πεις οτι οποιος θελει να παει στα ψηλα βουνα πρεπει να ειναι ετοιμος για τις καταιγιδες, που ελεγε και ενας γεροντας. Ουτε ξερετε εσεις τι εχει ή δεν εχει ζησει ο αλλος με το προβλημα του οικουμενισμου και τι εμπειρίες εχει σχετικα με το θεμα, τι αγωνες εχει δωσει ή οχι οπως δεν ξερω κι εγω για σας.

    Αλλωστε γράφοντας κάποια υποσημείωση σε ένα μικρό
    αρθράκι σε μπλογκ δεν κανουμε ακριβή θεολογική ανάλυση.

    3) Δε νομιζω οτι κατηγόρησα ονομαστικά καποιον επισκοπο της Σερβικης Εκκλησιας ως οικουμενιστη (χωρίς να αποκλείσω την πιθανότητα). Είπα ότι μία πιθανότητα
    κατά τη γνώμη μου είναι οικουμενιστές, εφησυχαστές ή
    ακόμα και νεοταξικοί να έχουν παίξει ρόλο σε αυτή την
    περίπτωση. Μάλιστα τονισα οτι το να ειναι καποιος
    εφησυχαστης δεν τον απαλλασει, και αυτό το ειπε ο π.
    Ζησης σε συμφωνια με εναν αγιασμένο ηγουμενο γνωστής
    μονής που δεν ανεφερε ονομαστικά.

    Και οπωσδήποτε όταν ένας από τους ελάχιστους αναλογικά
    επισκόπους της Εκκλησίας του Χριστού που τόλμησε να
    υπογράψει ότι ο οικουμενισμός είναι αίρεση, (κατι που καταδικαστηκε απο διαφορους ιερεις και αρχιερεις και συσσωμο το λαο), αμεσως μετα την εκλογη της νεας Συνοδου εκδιωκεται αυτος και ολη του η επισκοπη ακομα και στο
    διαδικτυο, δειχνει οτι ο οικουμενισμος με τα ξαδερφια
    του (εφησυχασμο και νεωτερισμο) και τους υποστηρικτες
    της νεας ταξης κρυβονται καπου πισω απο αυτο.

    Το ονομα Γιεφτιτς δεν το ανεφερα σε σχεση με τον οικουμενισμο απαραιτητα αλλα ως προς το γεγονος οτι
    δεν αφηναν οι μπραβοι του τους μοναχους να μπουν να
    λειτουργησουν, ενω την ιδια περιοδο επεσαν και οι 3
    κατα σειρα ιστοσελιδες της πρωην επισκοπης (βασικη,
    δευτερευουσα και ιστολογιο).

    Η αναφορα ηταν σχετικα με το γεγονος που εγινε γνωστο
    ανα τον κοσμο.

    Επισης ειπα για τον καθε συνειδητο οικουμενιστη οχι
    οτι ειναι ΑΥΤΟΜΑΤΑ αιρετικος αλλα ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ εχει
    πεσει σε πλανη και αιρεση (η υπογραμμιση και αναφορα
    δικη σας στα λογια μου, αναφερθηκατε εκει που ειχα
    γραψει ΕΧΕΙ ΠΕΣΕΙ ΣΕ ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΗ που δεν ειναι το
    ιδιο με το ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ).

    Επομενως α) ΔΕΝ καταδικασα κανεναν ονομαστικα ως
    οικουμενιστη και β) ΔΕΝ ειπα οτι ο καποιος γνωστος ή
    αγνωστος οικουμενιστης ειναι αυτοματα και αιρετικος.
    Αυτα (αν ειναι) ειναι δικα σας αυθαιρετα συμπερασματα.
    Όσο για τη λεξη οικουμενισμος πάντοτε αναφέρω τη λέξη
    όπως έχει ξεκαθαρισθεί και μάλιστα προφητευθεί από τον
    19ο αιώνα κιόλας στο Άγιο Όρος μέσα από την Μυστική
    Εικόνα της Εκκλησίας-Κιβωτού που δείχνει τους εχθρούς
    Της στα παράλια, από τον Αντίχριστο και τη Νεα Εποχη-
    Δρακο αριστερά μεχρι τον Ορθόδοξο Οικουμενιστή στα
    δεξιά, σαν την αιρεση που ειναι και ναι που ειπαν και
    ο π. Ποποβιτς και πολλοι αλλοι. Ναι, εδω συμφωνουμε.

    Επισης ξεκαθάρισα ότι μπορεί στις υποθέσεις μου να
    κάνω λάθος — δεν δογμάτισα τίποτα, δεν καλυψα ολες
    τις υποψιες που εχω για το τι εγινε και ούτε είπα κάτι
    ειδικό για κάποιον.

    Μπορεί φυσικά ένας να μην ειναι οικουμενιστής και να
    υπογράψει για άλλους λόγους, μεταξύ των οποίων και ο
    εφησυχασμός, για να έχει το κεφάλι του ήσυχο και να μη
    χάσει τη θεση του. Μπορεί νεοταξικοί να υποχρέωσαν τη
    Σύνοδο με απειλή ζωής και να μην άντεξαν αυτοι. Πολλά
    μπορεί. Όλα αυτά έμμεσα τα είπα σαν πιθανότητες.

    Όσο για το ΠΟΙΟΣ είναι οικουμενιστής ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ή όχι
    είναι ΑΛΛΟ θέμα με το οποίο ΟΥΤΕ ΚΑΝ αναφέρθηκα.

    Απλά επειδή αναφερθήκατε σε οικουμενιστές και αντι-
    οικουμενιστές στο ίδιο αμπάρι είπα ότι ΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ
    οικουμενιστές — η λεξη ΕΙΝΑΙ τα λεει ολα, εννοώντας
    βέβαια ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ, που διαδίδουν δηλ. καποια αμεση ή
    έμμεση θεωρία κλάδων γυμνή τη κεφαλή, σαν αυτήν
    γνωστών ταγών της Γκρηκορτοντόξ Αρχιεπισκοπής Αμερικής
    — είναι όχι ισως αιρετικοί (που ομως τους λεει ετσι ο
    π. Θεοδωρόπουλος) αλλα, οπως ο π. Μεταλληνός
    χρησιμοποιεί πιο σωστα για μενα τον όρο, δυναμει
    αιρετικοι (επειδη δεν έχουν καταδικαστεί ακόμα) και
    οπως ειπα «βρισκονται σε πλανη και αιρεση»
    για να ειμαστε μεσα. Οπως και να εχει το πραγμα, δεν
    ειναι δυνατον να εχουν θεία φώτιση που θα τους
    βοηθησει να εχουν πνευμα θυσιας όταν βρίσκονται σε
    αίρεση συνειδητά (και ξερουν ΠΟΛΥ καλα τι λενε και ΠΟΛΥ καλα οτι η Ορθοδοξια λεει αλλα) και εννοειται αμετανοητα (π.χ. σβηνουν στις ΕΠΙΣΗΜΕΣ ιστοσελιδες τους αναφορες σε παλαιοτερες Τοπικες Συνοδους που καταδικαζουν τον παπισμο, προωθουν βραβεια «Πατριαρχη Αθηναγορα», ινστιτουτα «Πατριαρχη Αθηναγορα» κλπ). Εαν εδω
    διαφωνειτε, δικαιωμα σας.

    Για το τι κυνηγητο κανουν στους Ορθοδοξους εκτος
    Ελλαδος (οπως εδω που ζω), ποσους ξενους δεν τους αφηνουν να βαπτιστουν αλλα μονο να αναμυρωθουν, αλλα και στην Ελλαδα π.χ. τι κυνηγητο και πολεμος εγινε πχ με εναν μητροπολιτη στην Ελλαδα προσφατα για εναν πρωην παπικο που ηθελε να βαπτιστει (τελικα πηγε σε αλλη μητροπολη), το τι λενε επισημα οικουμενιστες ιερεις ΜΕΣΑ στην εκκλησια την ωρα του κηρυγματος (π.χ. οτι δεν εχει το Αγιο Πνευμα μονο η Ορθοδοξια αλλα και ο Προτεσταντισμος και πρεπει να παμε και στις δικες τους εκκλησιες) και πολλα αλλα, και ο λαος απο κατω να μην αντιδρα (το χειροτερο
    προβλημα) κλπ. Αυτο λοιπον το πραγμα λεγεται οικουμενισμος και ειναι αιρεση. Τωρα αν αυτοι ειναι
    μπερδεμενοι ή οχι, ποσοι ετσι η αλλιως δεν ειναι το
    θεμα. Και αυτα ειναι θεματα ΕΚΤΟΣ, και ΔΕΝ εχω σκοπο
    να αναφερθω σε αυτα αναλυτικα. Ουτε με φανατισμο
    μιλαω, ουτε με πνευμα ευσεβισμου, ουτε για να περναει
    η ωρα (αν και περναει!). Εχουμε εδω ζησει ζωντανα και
    επανειλημμενα την αιρεση αυτη και γνωριζουμε το τι
    γινεται. Εχουμε ζησει ανθρωπους να πονουν φοβερα απο
    αυτην.

    Η Εκκλησία είναι ξεκάθαρη στο θέμα αυτό, ότι δηλαδή
    όποιος κηρύσσει αιρεση και μαλιστα γυμνη τη κεφαλη
    ειναι δυναμει αιρετικος (εχει βεβαια τη χαρη της ιερωσυνης αν ειναι π.χ ιερεας μεχρι να καταδικαστει επισημα απο Συνοδο χωρις ομως να αλλαζει την ουσια του προβληματος). Φυσικα υπαρχουν και μπερδεμενοι κλπ. Αλλα ειναι και αυτοι που ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ και εφησυχαζουν. Και αυτοι ειναι πολλοι. ΠΑΡΑ μα ΠΑΡΑ πολλοί. Αλλά και αυτό δεν είναι στο θέμα.

    Υπαρχουν βεβαια μερικοι που ξεκαθαρα ειναι οικουμενιστες και το κηρυσσουν γυμνη τη κεφαλη εδω και πολλα χρονια. Ο π. Βλιαγκόφτης εχει γραψει ενα ωραιο βιβλιαρακι περι Οικουμενισμου, Νεας Εποχης και Νεοειδωλολατριας οπου ξεκαθαρα ονομαζει τους οπαδους αυτης της αιρεσης (ανεξαρτητως του οτι ειναι ακομα εν ισχυει αρχιερεις κλπ) ως Οικουμενιστες και μαλιστα φερει και ονοματα. Επομενως ο ορος υφισταται και εν χρησει. Και ανθρωποι ιερεις και θεολογοι (εστω ακαδημαικοι) με 2-3 διδακτορικα θεολογιας γνωριζουν φυσικα οτι η θεωρια κλαδων ή παραλλαγες της δεν ειναι αποδεκτα απο την Ορθοδοξια. Τα λοιπα ειναι «προφασεις εν αμαρτίαις».

    4) Μου φάνηκαν περίεργες οι αναφορές σε δηθεν …
    φαλοκρατισμους και ανδροκρατίες μια και δεν αρνηθηκα
    οτι υπαρχουν και γεροντισες (απλα δεν ημουν πολιτικλη
    κορρεκτ στις εκφρασεις μου) — αλλωστε συχνα λεμε
    Γεροντες και εννοουμε και γεροντισσες μαζι, οπως λεμε
    πχ «ΑΥΤΟΣ πηγε εκει» και οχι «ΑΥΤΗ πηγε εκει» και
    κανενας δεν ..προσβαλλεται με αυτο. Με αυτη τη λογικη
    να … καταδικασουμε τον μακαριστο π. Α. Αλεβιζοπουλο
    (π.χ.) που σε καποια βιβλια του γραφει π.χ. μονο για
    … Πατερες (και οχι Μητερες) της Εκκλησιας! Φυσικα
    αυτο το δευτερο εξυπακουεται. Φυσικα και ΔΕΝ αρνηθηκα
    την υπαρξη γεροντισσων (π.χ. την γνωστή γ. Γαβριηλία).
    Απλα αναφερθηκα σε ατομα τα οποια ειναι ΠΟΛΥ γνωστα
    και αγαπητα ανα τον κοσμο. Αυτα μου ηρθαν στο μυαλο
    εκεινη τη στιγμη.

    Η δευτερη παρατηρηση σας σχετικα με γεροντισμους ειναι
    παλι ξεκαρφωτη αλλα εχετε καπου δικαιο διοτι οπως
    αναφερθηκα διαφαινεται οτι βαζω αυτους που δεν ηταν
    γεροντες/γεροντισσες ή πατερες/μητέρες σε καπως
    δευτερη μοίρα.

    Επειδή πριν μιλησετε για πολλα παραδειγματα που εχουμε
    σημερα είπατε αρχικα ότι ΣΠΑΝΙΑ στις μέρες μας
    βρίσκουμε ανθρωπους που κηρυσσουν το οικουμενικο
    πνευμα της Εκκλησιας με τη ζωη τους (μια και
    αναφερθηκατε σε οικουμενιστες ΚΑΙ αντιοικουμενιστες,
    δηλαδη καλυψατε ΟΛΟΥΣ) καταρχη ξεκαθαρισα οτι δεν
    ειναι δυνατον οποιος ζει το ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ στυλ
    αγαπολογιας να υποπτευεται καν τι εστι οικουμενικοτητα
    (μια και νομιζει οτι αυτη βρισκεται μονο μεσα απο
    κοσμικες συζητησεις κλπ) μετα συμφωνησα οτι φυσικα
    μεσα στους αντιοικουμενιστες υπαρχουν γνησιοι
    εκφραστες αυτου του πνευματος και προσθεσα οτι ΣΥΝΗΘΩΣ βασει δικων μου παρατηρησεων και οχι για λογους δογματικους (και οχι παντα, αλλα ΣΥΝΗΘΩΣ) τετοιοι
    εχουν βγει στην εποχη μας (απο αυτους που εχει αφησει
    να δουμε ο Θεος ανα την υφηλιο που εγιναν γνωστοι,
    γιατι υπαρχουν και πολλοι που θα φανερωθουν στη
    Δευτερα Παρουσια και που ειναι παντελως αγνωστοι) να
    ειναι καποιοι αγιασμενοι γεροντες (οχι πλανεμενοι
    γεροντες που σχετιζονται με το φαινομενο του
    γεροντισμου που δεν εχει ΚΑΜΜΙΑ μα ΚΑΜΜΙΑ σχεση με
    ο,τι ειπα) και Πατερες της Εκκλησιας, οπως βεβαια
    συμβαινει σε καθε εποχη. Αλλωστε καθε εποχη χρειαζεται
    Πατερες (και ΣΥΓΓΝΩΜΗ! Μητέρες) και Γεροντες (και
    Γερόντισσες!) και το Αγιο Πνευμα φροντιζει γιαυτο.
    Φυσικά και διακονους και λαικούς, ναι, δεν λέω το
    αντίθετο. Ειχαμε προσφατα τον τρελοΓιαννη τον κατα Χριστον σαλό. Αλλά μιλούσα για ανθρώπους που είναι πολύ γνωστοί (π.χ. π. Βλάχος) αλλά χωρίς να υποβιβάζω τους λοιπούς. Αλλωστε ο Γρηγοριος ο Παλαμας που αναφερατε δεν ηταν Πατερας της Εκκλησιας και μαλιστα θα λεγαμε ο Τέταρτος ιεράρχης? Η πιο σωστη λεξη ισως θα ηταν ΘΕΟΥΜΕΝΟΣ μια και αυτό ηταν που ειχα στο μυαλο μου (οχι απαραιτητα γεροντες ή Πατέρες). Και φυσικα ολα αυτα μεσα στο συνοδικο πνευμα. Απλα αναφερθηκα στο προβλημα οτι ο κοσμος που ανταποκρινεται στην Ορθοδοξη θεωρηση του οικουμενικου πνευματος εχει μειωθει κατα πολυ (συμφωνοντας εδω μαζι σας) ενω τα ονοματα και παραδειγματα που προσθεσα δεν ηταν φυσικα απολυτα, απλως παραδειγματα, βασει δικων μου εκτιμησεων που δεν εχουν καμμια σχεση με την πλανη του γεροντισμου.

    Και βεβαια να μην ξεχναμε οτι και η συνοδικη διασταση
    ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ παντα σε τετοια φωτισμενα ατομα, δηλαδη σε
    θεουμενους που παιρνουν μερος τελικα στη Συνοδο. Η
    Συνοδικότητα είναι μία διαδικασία που συνεχώς
    ανανεώνεται ως υπαρξιακό γεγονός για ολόκληρη τη γκαμα
    της πίστης και εμπειρίας τού εκκλησιαστικού πληρώματος. Κάθε Επίσκοπος ως επικεφαλής μιας τοπικής Εκκλησίας (θεωρητικα) μεταφέρει στη σύνοδο την έκφραση της πίστης και της ζωής των μελών τού ευχαριστιακού σώματος και όχι απλώς τις ατομικές του πεποιθήσεις. Επομενως οταν βλεπουμε οτι αυτο δεν υφισταται και αντι για πατερας γινεται ή αναγκάζεται να γίνει τυρρανος και να διωκει ανησυχουμε και βλεπουμε λιγο πιο παρα περα. Αλλά και οι συνοδικές αποφάσεις καθαυτές τίθενται μετα σε μια διαδικασία αποδοχής από το πλήρωμα της Εκκλησίας.

    Πραγματικά όμως δεν βλέπω που «κολλάει» ο γεροντισμός
    εδώ. Δηλαδη η εκμεταλλευση της ιδιοτητος του χαρισματικου Γεροντος απο καποιους ψευτο-γεροντες, δε
    βλεπω τι σχεση εχει με αυτο που ειπα σαν μια απλη παρατηρηση. Να πω ότι ειπα οτι ΜΟΝΟ καποιοι αγιασμενοι
    γεροντες ή π.χ. οτι ΟΛΟΙ οι γεροντες ειναι αυτοματα αγιασμενοι, το καταλαβαινω να πειτε οτι ειμαι θυμα
    γεροντιστων. Ο γεροντισμος ειναι φυσικα πλανη μεγιστη
    και υφισταται ανα τον κοσμο και ανα τους αιωνες.

    Ωστοσο, οπως εχει γινει ο κοσμος σημερα σε πολλα
    σημεια, οπως εδω που ζω, εφυγε το πολυ πρασινο και
    εμειναν λιγοι κηποι. Εξω στο δρομο το δικο μας πιο
    σπανιο να βρεις λουλουδια, ενω μεσα σε ενα κηπο
    (μοναστηρι), αν και θαχει και κοπρια (γεροντισμο κλπ)
    θα εχει και ωραια ανθη (γνησια εκφραση οικουμενικοτητας).
    Για να μην σκανδαλιζεσθε ομως να πω οτι (ιδιως αν
    δουμε τα πραγματα συνολικα) υπαρχουν και εκτος
    μοναστηριων φυσικα πολλα ανθη και επομενως αληθινοι
    (το κατα δυναμιν) εκφραστες οικουμενικοτητος. Και
    φυσικα εδω αναφερθηκα σε ατομα τα οποια αφηνει ο Θεος
    να γνωριζουμε στη Γη, δεν αναφερθηκα στους αγνωστους
    αγιους.

    Αλοίμονο να μην εχει και λαϊκους κλπ. Το ιδιο Ευαγγελιο εχει και ο Μοναχος και ο Λαϊκος, και ο Κληρικός και ο Επίσκοπος. Και ο Μακρυγιάννης ήταν αγωνιστής της πίστεως και οπως ειχε πει και ο π. Παϊσιος έζησε στα επιπεδα ενος Μ. Αντωνίου.

    Σε αυτό το σημείο καλώς κάνατε αναφορά διότι μπορεί
    όντως να εβγαινε λανθασμένη εντύπωση.

    Για τους παλαιοημερολογιτες ΓΟΧ που ανεφερα ομως παλι
    δεν βλεπω την σχέση. Φανταζομαι ειναι ξεκαθαρο οτι
    βεβαια σε καθε αιρετικη ομαδα υπαρχουν και αυτοι που
    ειναι χωρις γνωση τού τι κανουν (π.χ. απλοικοι κλπ)
    αλλα παρολα αυτα λεμε «οι ΓΟΧ ΠΗτες…» ενω φυσικα
    εννοουμαι «ο ΓΟΧ ΠΗτισμος» οπως και λεμε πχ
    Πεντηκοστιανοι και δεν εννοουμε ΚΑΘΕ ΕΝΑΝ χωριστά σαν
    ανθρωπους αλλα την ΑΙΡΕΣΗ του Πεντηκοστιανισμου (ή
    μαλλον τις αιρεσεις για την ακριβεια μια και ειναι πολλοι οι κλαδοι του).

    Αυτο που ειπα και εννοουσα ειναι οτι ο οποιος Παλαιοημερολογητισμος που βλασφημει τα Μυστηρια του
    Νεου Ημερολογιου ειναι σχισμα και μεχρι και αιρεση
    εφοσον βαζει το εορτολογιο σαν βασικη προυποθεση για
    τη Σωτηρια ενω ο οικουμενισμος ειναι συχνα η
    δικαιολογια για να μενουν εκτος Εκκλησιας
    (παλαιοτερα ηταν τα προβληματα των Ρωσων Διασπορας
    ιδίως την περίοδο μετά το 88, αυριο θα ειναι κατι
    αλλο).

    Να με συγχωρείσετε αλλά λόγω φόρτου εργασίας δεν θα
    είμαι σε θέση να δωσω αλλες αναλυτικές επεξηγήσεις και
    κοντρα επεξηγήσεις σε ό,τι αλλο καινουργιο «βρεθεί».Θα
    σας αφησω να πείτε ο,τι πιστευετε οτι χρειαζεται για
    τους αναγνωστες σας αλλα (και το λεω αυτό χωρις να το
    λαβετε αυτο ως υπεκφυγη ή αγένεια εκ μερους μου) δεν
    θα συνεχισω τη συζητηση μαζι σας.

    Καλη σας Σαρακοστη και καλό σας Πάσχα.

  26. @ John X

    Ευχαριστώ για τον κόπο σας. Νομίζω ξεδιάλυνες όλα τα σημεία. Και επειδή όντως τέτοιες συζητήσεις ίσως δεν βγαζουν άκρη στο διαδίκτυο, αλλά ούτε ο χρόνος είναι άπειρος για να γραφουμε κατεβατά, νομίζω – όντως – ότι είναι και σοφό και συνετό να μείνει έως εδώ η κουβέντα.
    Ανταποδίδω τις ευχές σου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: