• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 601,278 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Ιανουαρίου 2010
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Δια βίου και της βίας τσουβάλιασμα ενάντια στο Νίκο…

Εάν η πολιτική εκτίμηση εκτενούς άρθρου στο Ριζοσπάστη για το νομοσχέδιο του ΥΠΕΠΘ είναι ορθή, κατανοούμε τι ειδικό ρόλο θα παίξουν οι νέες περιφέρειες  στη «παντός καιρού» εκπαίδευση και κατάρτιση.

«…Προσχέδιο νόμου για τη Διά Βίου Μάθηση και την Επαγγελματική Κατάρτιση παρουσίασε, χτες (Σ.Σ. 4-01-010), το υπουργείο Παιδείας. Νομιμοποιεί όλα τα μαγαζιά της εκπαίδευσης και μέσα απ’ την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου σχεδιάζεται μια εκπαιδευτική αγορά που θα μοιράζει πιστωτικές μονάδες, αντί για πτυχία…». Η περιφερειοποίηση της εκπαίδευσης και κατάρτισης δεν θα έχει πια καθόλου σχέση με τη ζωντανή μάθηση, μόρφωση και έκλυση των κλίσεων των μαθητών.

Δείτε παράλληλα και τα σχετικά στα σχέδια περί Καποδίστρια ΙΙ

στο σάϊτ.. aftodioikisi.gr: «…Με βάση το κυβερνητικό σχέδιο για τον «Kαποδίστρια 2», που αποκαλύπτει η εφημερίδα «Έθνος», παραχωρούνται στις νέες περιφέρειες οι κρατικές αρμοδιότητες που αφορούν τον υπερτοπικό σχεδιασμό και την υλοποίηση του EΣΠA, την πρωτοβάθμια υγεία, την ευθύνη των σχολικών μονάδων, την πολιτική προστασία, την κατασκευή βασικών τοπικών δημοσίων έργων, τη μεταναστευτική πολιτική, την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας καθώς και αρμοδιότητες που αφορούν την αγροτική ανάπτυξη…».

Έτσι φαίνεται καθαρότερα πια με την αγγλοσαξωνικού τύπου πιστοποίηση κάθε …. «εκπαιδευτική» συμμετοχή ως .. αξιοκρατία (χικ)…

Μ’ αυτό το τρόπο οι αθεόφοβοι του καπιταλιστικού πασοκ «τιμούν» τις μέρες μνήμης, τιμής και αγώνα του θυσιασθέντος εκπαιδευτικού Νίκου Τεμπονέρα στην Πάτρα πριν 19 χρόνια σαν απόψε.


«…. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι προοπτικά μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι τα πτυχία, των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, των ιδιωτικών μαγαζιών, τα πιστοποιητικά των συνεδρίων και των ημερίδων και ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Όλα αυτά θα αποτελούν ένα σύνολο δεξιοτήτων και γνώσεων που θα φτιάχνουν το «προφίλ» του αυριανού εργαζόμενου. Θα πρέπει να ανανεώνονται διαρκώς και κατά τη διάρκεια της εργασίας του, αν θέλει να μη χάσει τη δουλειά του…».

Διαβάστε όλο το άρθρο στο Ριζοσπάστη της 5 Γενάρη 20010.

Advertisements

18 Σχόλια

  1. Άκου εκεί πιστωτικές μονάδες…
    Θα είναι όπως λέμε φασούλι το φασούλι αδειάζει το σακούλι:)
    Καλημέρα Μανιτάρι.

  2. @ coerdia

    Την καλησπέρα μου και πρόσεξε τα σακουλάκι ασου…

    Βλέπεις ο καπιταλισμός της παγκόσμιας κρίσης σπρώχνει στην άκρα εξατομίευση ως αποτέλεσμα της προτεσταντικής ηθικής. Την ίδια στιγμή σπρώχνει και τη δική του επιβίωση στα άκρα του γκρεμού. Εαν όμως η εξατομικευμενη ηθικ’ή δενα ντιστραφει ο γκρεμός θα φαντ΄’αζει ως βουνοπλαηια χιονισμενη για … σκι….

  3. Η δια βίου μάθηση είναι πλέον απαραίτητη: Σε ανύποπτο χρόνο είχα σημειώσει τα εξής: «Εντατική ανάπτυξη του μοντέλου του «Ανοιχτού Πανεπιστημίου» και συνεργασία αυτών των ιδρυμάτων με δομές της αυτοδιοίκησης για να τα εξυπηρετούν στο γραμματειακό, διαχειριστικό κομμάτι και σε άλλου είδους υποδομές και όχι στο επιστημονικό- διδακτικό έργο, που θα είναι ευθύνη του συνεργαζόμενου ΑΕΙ.
    Πιστοποίηση αυτής της συνεργασίας από ανεξάρτητη αρχή της Πολιτείας.
    Έτσι ο καθένας που θα θέλει να σπουδάσει θα μπορεί να εξυπηρετηθεί.
    Τέλος όσοι εργάζονται μπορούν να πληρώνουν κάποια δίδακτρα για να υποβοηθείται το σύστημα.
    Οι άνεργοι και οι αμειβόμενοι κάτω από το όριο φτώχειας, όχι μόνο θα φοιτούν δωρεάν, αλλά και θα δικαιούνται και άτοκου φοιτητικού δανείου για το πρώτο πτυχίο και το πρώτο μεταπτυχιακό.
    Τότε τα κολέγια θα κλείσουν από μόνα τους, λόγω ελλείψεως πελατών.
    Δεν χρειάζεται να απαγορευτούν!
    Μέριμνα για όσους εργάζονται σε αυτές τις ιδιωτικές δομές, ώστε να περάσουν στην δημόσια εκπαίδευση.
    http://tsouknida.blogspot.com/2007/11/blog-post_11.html
    Οι προτάσεις βέβαια που γίνονται το τελευταίο καιρό έχουν ως κύριο άξονα την χαμηλού κόστους για το κράτος εξυπηρέτηση των νέων αναγκών. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν χρειαζόμαστε ένα σύστημα δια βίου μάθησης, όπως επίσης ότι δεν μπορεί υπό όρους να εμπλαξεί και η αυτοδιοίκηση σε αυτό.
    Για τον Καποδίστρια ΙΙ έγραψα σήμερα:
    http://tsouknida.blogspot.com/2010/01/blog-post_09.html

  4. @ ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ

    Με αναγκάζεις να ξαναβάλουμε στην κουβεντα την αλαφαβητα: Άλλο δια βίου μόρφωση, μάθηση, επιμόρφωση που ειναι συμβατη με σταθερή και πλήρη εργασια. Και άλλο δια βίου «μάθηση», δηλαδή καταρτιση, επανακαταρτιση, επαναπιστοποίηση, που ειναι συμβατη με ευελικτες μορφες απασχόλησης και επισφάλειας εργασιασκης.

    Η πρώτη μορφή είναι δικαίωμα των ανθρώπων και των εργαζομένων. Και τους όρους οφείλουν να τους βάλουν – και συχνά τους βάζουν – οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με συλλογικές διαδικασίες.

    Η δευτερη είναι ορος και επιδίωξη των ελκμεταλευτών με αντιεργασιακά χαρακτηριστικά, δηλαδή όρος-δρόμος που οδηγεί προς τη μερική, ανασφαλή ή επισφαλή εργασία και φτηνή για τα μη εργασιακά στελέχη. Πρόκειται για το τοπίο του νεου εργασιακου μεσαιωνα. Με συγχωρεις αλλα δεν θα πάρουμε.

  5. Μα δεν υπάρχει σαφής διάκριση, όσον αφορά το εκπαιδευτικό κομμάτι.
    Νομίζω ότι από τους διαλόγους μας γνωρίζεις ότι όχι μόνο είμαι υπέρ, αλλά αγωνίζομαι για την σταθερή και πλήρη εργασία.
    Αλλά, σε έναν κόμσο που αλλάζει με ταχύτητα, ακόμα και αν είναι εξασφαλισμένη η σταθερή εργασία, αν δεν υπάρχει ένα σύστημα διαρκούς εκπαίδευσης εύκολα προσβάσιμο σε όλους, θα δημιουργείται ανισότητα ευκαιριών επαγγελματικής ανέλιξης στη σταθερή εργασία.
    Και εφ’ όσον αποκτούνται νέες επαγγελματικές δεξιότητες ή νέα ακαδημαϊκά εφόδια για τον εργαζόμενο δεν πρέπει να πιστοποιούνται;

  6. @ ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ

    Μα κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις ή όντως δεν καταλαβαίνεις;

    Θα ξενινήσω με τη πιο απλή ερώτηση «πιστοποίησης»: Ο πτυχιούχος μια ςκαθηγητικής σχολής (συνηθως πάνω από 50 επι μέρους πιστοποιήσεις και μάλιστα αρκετά σκληρές στη σημερινή εποχή> π΄ρεπι να ξαναδίνει ΑΣΕΠ; Και μάλιστα κάθε 2-3 χρόνια χάνιοντας τις προηγούμενες πιστοποιήσεις; Και δεν βλέπει ότι τώρα που «μάθαν ότι π…. στε, πλάκωσαν κι οι γύφτοι«, ήτουθ ηνέα δημοκρατική υπ. παιδείας θέλει κάθε χρόνο ΑΣΕΠ;

  7. Μάλλον δεν καταλαβαινόμαστε. Για το ΑΣΕΠ καθηγητών πολλές φορές έχω «κράξει» αυτό το καθεστώς.
    Ενοείται ότι δεν μιλώ για εξετάσεις συνεχόμενες στο ίδιο αντικείμενο και μάλιστα υποδεέστερες των προηγούμενων. Αφού οι εξατάσεις για το πτυχίο είναι περισσότερο φερέγγυες από τις εξετάσεις της μιας μέρας.
    Εννοώ ότι διορισμένος καθηγητής (μια και φέρνεις αυτό το πράδειγμα), καλυπτόμενος από την δουλειά του (άδειες κλπ) και πάνω- κάτω δωρεάν, θα μπορεί αν θέλει να κάνει μεταπτυχιακές σπουδές, ή άλλες επιμορφώσεις σε δημόσια ιδρύματα και όλα αυτά τα πράγματα να μετράνε για την εξέλιξή του.
    Ή ο υπάλληλος τράπεζας (που η μηχανή και το διαδίκτυο του παίρνουν τη δουλειά) να μπορεί να κάνει σπουδές δωρεάν σε τομείς που είναι απαραίτητοι για την μελλοντική κοινωνία (π.χ. διαχείρηση περιβαλλοντικών πόρων) . Εάν πιστεύουμε ότι πρέπει να απαγορευτούν οι απολύσεις, πρέπει να βρούμε έναν τρόπο μεταφοράς του προσωπικού από τομείς που απαρχαιώνονται σε άλλους καινούργιους χωρίς να μεσολαβεί ανεργία.
    Αυτό που λέω είναι ότι εκτός από την κριτική, χρειάζεται εναλλακτική πρόταση. Το κεφάλαιο πατάει πάνω σε διαμορφωμένες κοινωνικά και οικονομικά καταστάσεις. Η αντίσταση λοίπόν είναι να πείσεις τον λαό, ότι οι καταστάσεις αυτές μπορούν να «θεραπευτούν» με έναν δικαιότερο τρόπο!

  8. @ τσουκνίδα,

    «Οι άνεργοι και οι αμειβόμενοι κάτω από το όριο φτώχειας, όχι μόνο θα φοιτούν δωρεάν, αλλά και θα δικαιούνται και άτοκου φοιτητικού δανείου για το πρώτο πτυχίο και το πρώτο μεταπτυχιακό»

    Αυτό είναι πολύ καλό: Αμα πεινάς, πήγαινε να σπουδάσεις!!!
    Θα σε δανείσουμε γι αυτό!!!
    ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΘΑ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΟΥ!!!

    Ενοείς μάλλον τα παιδιά των ανέργων και των αμειβομένων κάτω απο το όριο της φτώχειας.

    Αλλα και έτσι να το ενοείς, τι σόϊ κοινωνία είναι αυτη, που θα αμείβει την εργασια με ποσά κάτω των ορίων της πείνας, αλλά θα φροντίζει για την μόρφωση των πεινασμένων.

    Κάτι δεν παέι καλά στις συλλογιστικές αυτές. Από κάπου χάνουν

  9. ange-ta, Οι προτάσεις που κάνω, είναι μπορεί να συνδεθούν με ένα γενικότερο πλαίσιο ευρύτερων και ριζοσπαστικών αλλαγών, αλλά μπορεί να ξεκινήσουν να εφαρμόζονται από αύριο.
    Και οι άνεργοι και τα παιδιά των ανέργων υπάρχουν στη σημερινή κοινωνία και πολύ φοβάμαι θα υπάρχουν ορισμένοι να υπάρχουν έστω και λίγοι ακόμα και σε ένα ενδεχόμενο επαναστατικό κράτος. Εκτός και αν πολεμούν μεταξύ τους…
    Και αν δεν υπάρχουν εντελώς άνεργοι θα υπάρχουν υποαπσχολούμενοι, άνθρωποι που το κράτος πρόνοιας θα τους έχει δώσει μια δουλειά, για να μην κάθονται.
    Επειδή έχω υπάρξει άνεργος, το χειρότερο όλων -παίρνεις δεν παίρνεις επιδόματα, ή άλλες βοήθεις- είναι το συναίσθημα ότι έχεις κάνει μέχρι τώρα επαγγελματικά κατέρευσε. Και ο σ΄συγχρονος τρόπος παραγωγής θα ωθεί συνέχεια πολλά επαγέλματα σε αυτή την κατάσταση.
    Γιατί λοιπόν να μη δίνεται η ευκαιρία να μετατρέψεις αυτή την κρίση (που δεν γίνεται να μη βιωθεί και ως προσωπική κρίση) σε κίνηση αλλαγών, όχι μόνο προς τα έξω, αλλά και προς τα μέσα.

    Θα μου πεις να μειωθούν οι ώρες εργασίας κλπ. Δεν νομίζω να πιστεύεις ότι τέτοια μέσα θα αποδώσουν άμεσα και την άλλη μέρα θα καμφθεί άμεσα η ανεργία;
    Η διαφορά μας ανάμεσα σε μένα και σένα (και ενδεχομένως με το Μανιτάρι) είναι ότι ενδιαφέρομαι και για το μεσοδιάστημα, γνωρίζοντας ότι δεν είναι το τέλειο.

  10. με τάραξες ange-ta, το ξαναγράφω χωρίς τις λέξεις που δεν χρειάζονται:
    Οι προτάσεις που κάνω, μπορεί να συνδεθούν με ένα πλαίσιο ευρύτερων και ριζοσπαστικών αλλαγών, αλλά μπορεί να ξεκινήσουν να εφαρμόζονται από αύριο, στο παρόν πλαίσιο. (Ενδιαφέρομαι και για το καλύτερο αύριο, είναι κακό; Ενδεχομένως να μην παίρνει μερικές αλλαγές το σύστημα. Όμως ο κόσμος δεν ξυπνά μια μέρα από το μηδέν και λέει θα κάνω επανάσταση. Πρέπει να επιχειρήσει να αλλάξει μερικώς πράγματα και να δεις ότι δεν μπορεί. Ο λαός ακόμα είναι πεπεισμένος ότι πρέπει να ακολουθά άλλες συνταγές. Είναι αδύνατο να επαναστατήσει, αν δεν ξεκινήσει πρώτα να θέλει να αλλάξει . )
    ‘Ανεργοι και τα παιδιά των ανέργων υπάρχουν στη σημερινή κοινωνία,να μην προτείνουμε κάτι για αύριο; Όμως πολύ φοβάμαι θα υπάρχουν -έστω και λίγοι- ακόμα και σε ένα ενδεχόμενο επαναστατικό κράτος. Εκτός και αν πολεμούν μεταξύ τους…
    Και αν δεν υπάρχουν εντελώς άνεργοι, θα υπάρχουν υποαπσχολούμενοι, άνθρωποι που το κράτος πρόνοιας θα τους έχει δώσει μια δουλειά, για να μην κάθονται.
    Επειδή έχω υπάρξει άνεργος, το χειρότερο όλων (παίρνεις δεν παίρνεις επιδόματα, ή άλλες βοήθειες) είναι το συναίσθημα ότι έχεις κάνει μέχρι τώρα επαγγελματικά κατέρευσε. Και ο σύγχρονος τρόπος παραγωγής θα ωθεί συνέχεια πολλά επαγέλματα σε αυτή την κατάσταση.
    Γιατί λοιπόν να μη δίνεται η ευκαιρία να μετατρέψεις αυτή την κρίση (που δεν γίνεται να μη βιωθεί και ως προσωπική κρίση) σε κίνηση αλλαγών, όχι μόνο προς τα έξω, αλλά και προς τα μέσα.

    Θα μου πεις να μειωθούν οι ώρες εργασίας κλπ. Δεν νομίζω να πιστεύεις ότι τέτοια μέσα θα αποδίδουν άμεσα και την άλλη μέρα θα καμφθεί άμεσα η ανεργία;
    Η διαφορά μας ανάμεσα σε μένα και σένα (και ενδεχομένως με το Μανιτάρι) είναι ότι ενδιαφέρομαι και για το μεσοδιάστημα, γνωρίζοντας ότι δεν είναι το τέλειο.

  11. Επίσης δεν μίλησα για όρια πείνας, αλλά για όρια φτώχειας.
    Σήμερα φτωχός δεν είναι μόνο αυτός που πεινάει. Είναι και αυτός που δυσκολεύεται οικονομικά να συντηρήσει ευρύτερα και να εξελίξει το εαυτό του.

  12. @ ange-ta

    Ευχαριστώ για το σχόλιο, αλλά θα μπορούσες να μιλήσεις στο θέμα λίγο πιο συγκεκριμένα;

    @ ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ

    Ποιός σου είπε ότι δεν ενδιαφέρομαι για το «μεσοδιάστημα»; Αλοίμονο! Το πιο συνηθισμένο είναι ότι ζούμε σ’ αυτό… Το ζήτημα είναι εάν οι προ΄τασεςι αποροφούνται γρήγορα από το σύστημα, αργά ή δημιουργούν και συνθήκες και δεδομένα πιο επαναστατικών επιδιώξεων. άρα και πιο μακροχρόνιων. Ο καθείς επομένως κρίνεται και γι αυτό.

    Γι αυτό είπα άλλο μόρφωση και άλλο καταρτιση-επανακαταρτιση. Πάντως δεν διαφωνώ μαζί σου στη παραπέρα ελέυθερη στήριξη για επίπλέον μόρφωση μέσα στα πλαίσια σταθερής εργασίας. Επειδή όμως ο καπιταλισμός μεταλλάσεται προς ανθρωποφαγότερο οφείλουμε όταν κάνουμε προτάσεις ρεφορμιστικές να προσέχουμε…

  13. @ τσουκνίδα,

    Αν σε κατάλαβα καλά. Θεωρείς ότι με τις νέες τεχνολογίες δημιουργούνται άνεργοι, επομένως ας τους στείλουμε να σπουδάσουν για κάποιο μεσοδιάστημα, μέχρι να μάθουν την νέα τεχνολογία.

    Αν είναι έτσι, τότε θα έλεγα τα εξής:

    Οι νέες τεχνολογίες διαγράφουν θέσεις εργασίας κατά χιλιάδες και εκατοντάδες χιλιάδες και κατά εκατομμύρια.
    Η δια βίου εκπαίδευση ή η εκπαίδευση στην νέα τεχνολογία δεν έχει φέρει κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Συμπωματικά διάβασα τον Ρίφκιν «το τέλος της εργασίας και το μέλλον της» Η ανεργία από το 1929 (με διάλειμμα στον πόλεμο) ανεβαίνει δραματικά και δημιουργεί ένα εφεδρικό στρατό πεινασμένων (ή πολύ φτωχών στον πρώτο κόσμο), που σπάει το εργατικό κίνημα και αφαιρεί προοπτικές για ένα διαφορετικό κόσμο.
    Οι μετεκπαιδευμένοι επέστρεψαν στην αγορά εργασίας κατά ελάχιστα ποσοστά. (κάτω του 10%) Σκέψου λοιπόν να χρωστάς κιόλας λεφτά!!!
    Στα υπόλοιπα που λες, δεν έχεις άδικο. Έχω την ευτυχία να μην έχω μείνει ποτέ άνεργη, αλλά καταλαβαίνω ότι ΔΕΝ υπάρχει τίποτα χειρότερο από αυτό. Δεν θα ήθελα να ήμουν 20 χρονών σήμερα!
    Πρόταση: ΜΙΑ είναι η πρόταση, όσο και αν είναι ουτοπική: Μείωση του χρόνου εργασίας και θεσμοθέτηση ενός ελάχιστου μισθού!!! Να φανταστείς ότι και ο χειρότερος φιλελεύθερος όλων των εποχών, ο Μίλτων Φρίντμαν έχει κάνει πρόταση για αρνητική φορολογία.
    Μπορεί μία πρόταση να φαντάζει σουρεαλιστική, αλλά αν δεν υπάρχει άλλη, πρέπει να την διατυπώνουμε ανοιχτά και καθαρά και τεκμηριωμένα.

    Επίσης, παρότι φαντάζει ρατσιστική η άποψη, οι μετανάστες επιδεινώνουν την κατάσταση. Κατα την δική μου άποψη για ένα καλύτερο αύριο, ο πρωτος κόσμος πρεπει να δημιουργήσει θέσεις εργασίας στις χώρες προέλευσης των μεταναστών.
    Αλλα αντί να γίνεται αυτό, κτίζονται υπέρμοντέρνα εργοστάσια και προωθούν την εντατική γεωργία, η οποία είναι έντασης κεφαλαίου και όχι εργασίας.

  14. Οσο και να ψάχνουμε για εναλλακτικές προτάσεις, δεν θα βρούμε.
    Η ανθρωπότητα ή θα αλλαξει πορεία ή θα καταρρεύσει.

    Στο μεσοδιάστημα, εμείς θα κουβεντιάζουμε!!!!!

  15. Πολύ καλή η ιδέα σου, με μοναδική ένσταση σ’ εκείνο με το όριο της φτώχειας.
    Το συγκεκριμένο όριο -το οποίο είναι ουσιαστικά συνώνυμο, ακόμη και για άνθρωπο που ζει μόνος του, με την εξαθλίωση και κατά συνέπεια με την απουσία οποιασδήποτε διάθεσης για σπουδές και λοιπές «χλιδάτες» ενασχολήσεις- δεν μπορεί να είναι το ίδιο για όλους.
    Επί παραδείγματι, παρότι θεωρούμαι υψηλόμισθος, ούτε να σκεφθώ τολμώ το ανοιχτό πανεπιστήμιο και τα 800 (αν δεν κάνω λάθος) ευρώ ετησίως που πρέπει να πληρώνω, δεδομένου ότι η μητέρα μου, με σύνταξη 560 ευρώ, πάσχει -ανάμεσα σε άλλα- και από Αλτσχάιμερ και θα πρέπει κάποιος να την προσέχει 24/7.
    Πιστεύω, συνεπώς, ότι το εισόδημα δεν θα πρέπει ν’ αποτελεί το μοναδικό κριτήριο για δωρεάν ή μη φοίτηση, αλλά να είναι ένας από πολλούς ακόμη παράγοντες.
    Μεταξύ αυτών θα μπορούσε να είναι π.χ. κάποιο «τεστ» πολλαπλών επιλογών, ώστε να διαπιστώνεται κατά το δυνατόν το μορφωτικό επίπεδο του υποψήφιου, ακόμη δε και το εν γένει προφίλ του, υπό την έννοια της μεγαλύτερης ή μικρότερης κλίσης του ή υποδομής του σχετικά με το γνωστικό αντικείμενο που επιλέγει.
    Γνωρίζω μόνιμο δημόσιο υπάλληλο ΔΕ, χωρίς πιθανότητες ή έστω επιθυμία ανέλιξης, ο οποίος το είδε σαν χόμπι και εισήχθη σε προπτυχιακό σχετικό με Η/Υ. Έχοντας, ωστόσο, παραμείνει στα μαθηματικά της Γ΄ Γυμνασίου, αναγκάστηκε πολύ γρήγορα να εγκαταλείψει, χάνοντας ο ίδιος χρήματα και χρόνο, αλλά και έχοντας πιθανότατα στερήσει τη θέση από κάποιον ο οποίος και υποδομή καλύτερη διέθετε, και επαγγελμματικά θα αναβαθμίζονταν…

  16. εγώ ήθελα απλά να επισημάνω ότι πολύ μεγάλη δυσπιστία υπάρχει για τη δια βίου εκπαίδευση (είτε με την μορφή της μόρφωσης, είτε με τη μορφή της κατάρτισης) και είναι δικαιολογημένη, γιατί τελικά μέσω της συνάθροισης πληρωμένων πιστοπιημένων προσόντων φαίνεται να διευρύνει τις ανισότητες.
    Από την άλλη όμως υπάρχει η ανάγκη ως χώρα να παρακολουθήσουμε την κοινωνία της γνώσης και να καινοτομήσουμε παραγωγικά ακόμα κι αν ακολουθήσουμε σοσιαλιστικό μοντέλο, ιδιαίτερα τότε γιατί οι έξωγενείς πιέσεις θα είναι μεγαλύτερες.
    Και τι προσπαθώ να προτείνω έναν τρόπο η δια βίου εκπαίδευση να γίνει δίκαιη, ποιοτικότερη και αποτελεσματική.
    Εκφράστηκαν αντιθέσεις κυρίως για την κατάρτιση- επανακατάρτιση. Μα όταν πρόκειται απλώς για ενίσχυση ή επέκταση των δεξιοτήτων ενός ανθρώπου που έχει εκπαιδευτεί ακαδημαϊκά για να μαθαίνει σε συγκεκριμένο τομέα, θα έχει αυτόν τον χαρακτήρα. Και όταν πρόκειται για κατάκτηση ενός καινούργιου χώρου, θα έχει περισσότερο ακαδημαϊκό. Καταλαβαίνω τις αντιστάσεις από την προχειρότητα που στήθηκε αυτό το σύστημα στη χώρα μας για όφελος επιτήδειων, από και κει και πέρα ας μην ιδεολογικοποιούμε τα πάντα.
    Η συνεχιζόμενη κατάρτιση και επιμόρφωση συμβάλει παράλληλα με την εργασιακή ασφάλεια να είναι ο εργαζόμενος περισσότερο ικανοποιημένος από την δουλειά του και ζεστός να κάνει αλλαγές όταν κληθεί.
    Ασφαλώς σε συνθήκες μεγάλης ανεργίας, δεν είναι πανάκεια. Ωστόσο έστω και μερικώς, έστω και αυξάνοντας την ελπίδα,βοηθάει.
    Επίσης ο Ρίφκιν στο βιβλίο του αυτό, ουσιαστικά δελιχνει ότι ακόμα και στο νιού ντηλ, λόγω του αμερικάνικου πολιτικού συστήματος, πέρα και από τις

  17. … προθέσεις του ρούσβελτ, τα μέσα στήριξης δεν εφαρμόστηκαν με απόλυτη συνέπεια.
    Άρα η δια βίου εκπαίδευση, ακόμα και σε ένα μετριοπαθή καπιταλισμό σε συνδυασμό με άλλα μέτρα στήριξης θα μπορούσε να μειώσει την ανεργία.
    ΣΥΜΦΩΝΩ ΟΤΙ Η ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΕΓΓΥΗΜΕΝΟ ΜΙΣΘΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ και δεν την θεωρώ καθόλου ουτοπική. Όμως η Ελλάδα μόνη της θα αναγκαστεί αργά η γρήγορα να το πάρει πίσω, επειδή θα μεταλκυλιστεί το κόστος στα προϊόντα και οι πιέσεις της λεγόμενης αγοράς είναι αφόρητες. Συνεπώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε μεγάλες ενότητες όπως η Ε.Ε., που θα μπορούσαν να αντέξουν΄.

  18. @ τσουκνίδα,

    κατ αρχήν δεν υπάρχει κοινωνία γνώσης, αλλά κονόμας.

    Οσο για τον Ρούσβελτ, αυτός δεν θέλησε να εφαρμόσει τις 30 ώρες/εβδομάδα, παρότι ο Χούβερ το είχε περάσει απο το κονγκρέσο.

    γραφεις: «Συνεπώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε μεγάλες ενότητες όπως η Ε.Ε., που θα μπορούσαν να αντέξουν»
    Αυτό είναι απόλυτα σωστό!!!
    Αλλα εκεί υπάρχουν και έλληνες εκπρόσωποί μας. Ας το βάζουμε στο στραπέζι των στόχων μας. Τα άλλα δεν φαίρνουν αποτέλεσμα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: