• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 605,083 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Ιανουαρίου 2009
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Παλαιστίνη – Filistinim!

Για την Παλαιστίνη προωθώ την διαφορετική πρόταση της «περιεκτικής δημοκρατίας» για συζήτηση και ταυτόχρονα την με λυγμούς εκφορά από τη μικρή παλαιστίνια του ποιήματος «Παλαιστίνη – Filistinim».

Να ευχαριστήσω προκαταβολικά δυο ιστολόγια και μια ιστοσελίδα για τις ηθικά, πολιτικά και ιστορικά αναγκαίες  αναδημοσιεύσεις:

israel_gaza_12-2008

Ι) http://pakapodistrias.blogspot.com/,

ΙΙ) http://tileplagktoiplanai.blogspot.com, και

ΙΙΙ) www.inclusivedemocracy.org.

Επίσης τον φίλο – σχολιαστή και στο ΜτΒ  Roni Bou Saba για το εισαγωγικό του σημείωμα, που αναδημοσιεύω!

«Τελικά ο αγώνας των αδικημένων, δεν γίνεται μόνο με όπλα σιδερένια, εισαγόμενα από τις διάφορες μεγάλες δυνάμεις.

Αυτή η μικρή κοπέλα, ονόματι Αθανασία, μάς θυμίζει, ότι εν αρχή είναι ο Λόγος (με τις διάφορες σημασίες του Λόγου). Ο Αγώνας της Αθανασίας λοιπόν έδωσε στο ποίημα, περισσότερη ποιητικότητα, ζωή και υπόσταση. Κάποια ποιήματα ξεπερνάνε τη φήμη των ποιητών τους, ιδού ένα παράδειγμα.

I am Palestinian


Αυτό το ποίημα κυκλοφορεί χωρίς υπογραφή ποιητή στο διαδίκτυο, το υπογράφει όμως μια φλογερή αγνή φωνή. Το μετέφρασα, κατά το δυνατόν, ύστερα από προτροπή του ιστολόγου Παναγιώτη, που εκτίμησε τη σημασία του αγώνα του Λόγου. Γι’ αυτό, καθώς και για τόσα άλλα, τον ευχαριστώ.»

Roni Bou Saba

Παλαιστίνιος

Παλαιστίνιος, το όνομά μου Παλαιστίνιος
Το χάραξα παντού
Μ’ εξέχουσα γραφή, υπερβαίνοντας όλους τους τίτλους
Με κυνηγάνε τα γράμματά του… συμβιώνουμε, με τρέφουνε
Διαδίδουν στην ψυχή μου την πυρά, σφύζουν στις φλέβες μου
Τα σπήλαια στα βουνά του ποταμού με ξέρουνε, με γνωρίζουν
Έβαλα την μεγάλη ενέργεια και είπα στο έθνος μου: «Γίνε»
Ο Σαλαδίνος, στα έσχατα βάθη μου, μού φωνάζει
Ο αραβισμός μου, στην εκδίκηση, στην απελευθέρωση με καλεί
Οι σημαίες μου οι διπλωμένες στους λόφους της Χατίν
Η φωνή του μουεζίνη του Αλ- Άκσα μας φωνάζει: «Βοηθήστε με»
Χιλιάδες αιχμάλωτοι, χιλιάδες φυλακισμένοι
Καλούνε το έθνος το μεγάλο, φωνάζουν στα εκατομμύρια
Λένε: «ελάτε στα Ιεροσόλυμα, ελάτε στο προορισμό της πίστης
Ελάτε σε πόλεμο που συντρίβει την αδικία, και σκοτώνει τη Σιών
Υψώνει στον ουρανό του κόσμου τη σημαία της Παλαιστίνης»
Και βροντά ο λόγος μου, πηγαίνει…
Παλαιστίνιος…
Παλαιστίνιος…
Παλαιστίνιος…

فلسطيني

فلسطيني، أنا اسمي فلسطيني
نقشتُ اسمي على كلّ الميادين
بخطّ بارز يسمو على كلّ العناوين
حروف اسمي تلاحقني، تعايشني، تغذّيني
تبثّ النار في روحي وتنبض في شراييني
جبال النهر تعرفني مغاورُها وتدريني
بذلتُ الطاقة الكبرى وقلت لأمّتي: «كوني»
صلاح الدين في أعماق أعماقي يناديني
وكلّ عروبتي للثأر للتحرير تدعوني
وراياتي التي طُيَت على ربوات حطّين
وصوت مؤذِّن الأقصى يهيب بنا: «أغيثوني»
وآلاف من الأسرى… وآلاف المساجين
تنادي الأمّة الكبرى وتهتف بالملايين
تقول لهم: «إلى القدس، إلى قِبلة الدين
إلى حرب تدكّ الظلم تزهق روح صهيون
وترفع في سماء الكون أعلام فلسطين
وتهدر كلمتي… تمضي
فلسطيني.. فلسطيني.. فلسطيني

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Το Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας καταδικάζει το νέο απεχθές σιωνιστικό έγκλημα της σφαγής εκατοντάδων Παλαιστινίων, με την αγαστή σύμπνοια της υπερεθνικής ελίτ (ΗΠΑ, Ε.Ε.) και των Αμερικανόδουλων Αραβικών καθεστώτων (Αίγυπτος, Ιορδανία, καθεστώτα Κόλπου κ.λπ.).

Το «έγκλημα» όλων αυτών που συνθλίβονται σήμερα από την Ισραηλινή αεροπορία (δηλαδή τα τελειότερα εγκληματικά μέσα στην ιστορία που έχουν παράγει οι Αμερικανοί προστάτες τους) είναι ότι τόλμησαν να ψηφίσουν αντιπροσώπους που δεν ήθελαν να ξεπουλήσουν την Παλαιστίνη για χάρη του νέου Μπαντουστάν που «προσφέρουν» οι Σιωνιστές στην προδοτική κλίκα Αμπάς, καθώς και τα αμερικανόδουλα καθεστώτα που ετοιμάζονται, μετά τη σφαγή, ν’ «αποκαταστήσουν» τον άνθρωπο της υπερεθνικής ελίτ, τον Αμπάς, στη Γάζα.

Μετά την εκλογική νίκη της Χαμάς, το σιωνιστικό καθεστώς, με τη βοήθεια της υπερεθνικής ελίτ, άρχισε τον οικονομικό στραγγαλισμό του λαού της Γάζας που είχε και το …θράσος να κάνει αντίσταση στον αποκλεισμό του από γη, αέρα και θάλασσα.

Στο μεταξύ, ο «αδιάφθορος» Ομπάμα που παραθερίζει σε υπερπολυτελή βίλα στη Χαβάη, έχει προσλάβει στο επιτελείο του όλα τα σιωνιστικά ή φιλοσιωνιστικά γεράκια (Ρεμ, Χίλαρι κ.λπ.) και κάνει πως δεν βλέπει και δεν ακούει τη σφαγή. Και φυσικά η στάση κάθε αντισυστημικού πολίτη δεν είναι το «καταδικάζουμε τη βία από κάθε πλευρά» που βάζει στο ίδιο τσουβάλι τον θύτη και το θύμα, όπως προτείνει το άθλιο ΠΑΣΟΚ, ούτε βέβαια μπορούμε να περιμένουμε καμιά σοβαρή αντίδραση από την ελληνική κυβέρνηση ή το «καλό» τμήμα της ΕΕ, όπως «αφελώς» θέλει να πιστεύει η ρεφορμιστική Αριστερά, που χρεώνει το διαρκές έγκλημα κατά του Παλαιστινιακού λαού στις «ΗΠΑ και σε κυρίαρχους κύκλους της ΕΕ». Το ίδιο αδιέξοδη είναι και η υιοθέτηση της «λύσης» των δύο κρατών, που προτείνει σύσσωμη η Αριστερά και στις σημερινές συνθήκες που έχουν δημιουργήσει οι Σιωνιστές σημαίνει νέα Μπαντουστάν.

Η μόνη λύση είναι αρχικά ένα πολυπολιτισμικό κράτος στην Παλαιστίνη (και όχι ένα κυρίαρχο, «καθαρό» και ρατσιστικό σιωνιστικό κράτος, δίπλα σε ένα εξαρτημένο φονταμενταλιστικό ισλαμικό κράτος) το οποίο θα ενώσει τους λαούς που ζουν στην Παλαιστίνη, με μελλοντικό στόχο μια περιεκτική δημοκρατία όπου κάθε πολίτης θα έχει την ίδια πολιτική και οικονομική δύναμη που θα αποκλείει κάθε κυριαρχία και εκμετάλλευση.

Το Δίκτυο της Περιεκτικής Δημοκρατίας καλεί όλους τους αυτόνομους αντισυστημικούς πολίτες και οργανώσεις να λάβουν θέση στη μαζική αυτή θηριωδία και να συνοργανώσουν άμεσα λαϊκή πορεία διαμαρτυρίας ενάντια στο σιωνιστικό καθεστώς, την υπερεθνική ελίτ και στις εντεινόμενες μορφές συστημικής βίας στη χώρα μας και σε όλο τον κόσμο.

28/12/2008

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Δίκτυο για την Περιεκτική Δημοκρατία: www.inclusivedemocracy.org

Παρέμβαση του Δικτύου για την Περιεκτική Δημοκρατία με αφορμή τις πρόσφατες Σιωνιστικές κτηνωδίες

01/01/2009

Αυτές τις μέρες ένα κτηνώδες έγκλημα γίνεται σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού με την απόλυτη συμπαράσταση όχι μόνο της Αμερικανικής ελίτ αλλά και των Ευρωπαϊκών ελίτ -συμπεριλαμβανομένης της δικής μας πολιτικής ελίτ (Ν.Δ. & ΠΑ.ΣΟ.Κ.) που θρασύτατα ζητούν «κατάπαυση του πυρός»: δηλαδή να σταματήσουν οι Σιωνιστές εγκληματίες να δολοφονούν 100 Παλαιστίνιους για κάθε Ισραηλινό (όπως έκαναν σε κάθε περίπτωση στην βρώμικη ιστορία εθνοκάθαρσης της Παλαιστίνης την οποία ξεκίνησαν με την ίδρυση του σιωνιστικού κράτους το 1948) με αντάλλαγμα να σταματήσουν οι Παλαιστίνιοι την αντίσταση τους, δηλαδή το απαράβατο δικαίωμα κάθε λαού κάτω από κατοχή.

Έτσι τα F16 και οι πύραυλοι τελευταίας τεχνολογίας και τα αλλά κτηνώδη όπλα Αμερικανικής κατασκευής που οι θρασύδειλοι Σιωνιστές τα χρησιμοποιούν από ύψους μερικών χιλιάδων μέτρων εξισώνονται με τα …βαρελότα των Παλαιστίνιων. Αποτέλεσμα μέχρι τώρα: 400 σχεδόν νεκροί Παλαιστίνιοι γυναικόπαιδα και άνεργοι που είχαν πιάσει δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί στην αστυνομία της Γάζας, αφού όλες οι άλλες δουλειές έχουν εξαφανιστεί από τον οικονομικό στραγγαλισμό που επέβαλαν οι Σιωνιστές και η Δύση. Αιτία: ο λαός της Γάζας ψήφισε δημοκρατικά την Χαμάς που δεν δέχεται να ξεπουλήσει την Παλαιστίνη, όπως το όργανο της υπερεθνικής ελίτ, ο Αμπάς!

ΕΙΝΑΙ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΠΟΥ ΣΥΝΘΛΙΒΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΒΙΑ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ. Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΛΙΤ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΑΣ Η ΕΛΙΤ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΕΣ ΕΛΙΤ ΠΟΥ ΣΕ ΑΓΑΣΤΗ ΣΥΜΠΝΟΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΛΙΤ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΠΛΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΙΣ ΣΦΑΙΡΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΙ, ΤΟΛΜΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ.

Ιστορική αποτίμηση

Η τραγική ιστορία του παλαιστινιακού λαού είναι αρκετά μακρά. Ήδη από το τέλος του 19ου αιώνα ξεκίνησε η συστηματική προσπάθεια εποικισμού της Παλαιστίνης. Στις αρχές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου οι Εβραίοι  κατείχαν λιγότερο από το 2% της παλαιστινιακής γης. Από την ίδρυση του ισραηλινού κράτους, εδώ και  60 χρόνια, ο παλαιστινιακός λαός υφίσταται μια από τις πιο βάρβαρες επιθέσεις στη  Ιστορία, με στόχο την εκπλήρωση του σιωνιστικού σχεδίου για την εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης και την εγκαθίδρυση ενός «καθαρού» εβραϊκού κράτους, σε μια περιοχή όπου, για εκατοντάδες χρόνια πριν, το εβραϊκό στοιχείο αποτελούσε την έσχατη μειοψηφία.Οι Παλαιστίνιοι, σύμφωνα με τα σιωνιστικά σχέδια, δεν θα έπρεπε ποτέ να αποκτήσουν  ένα πραγματικά κυρίαρχο κράτος, πέρα από ένα είδος προτεκτοράτου εξαρτημένου από το Ισραήλ. Έτσι, μέσω πολέμων και μίας απροκάλυπτης πολιτικής παράνομων εποικισμών των κατεχομένων εδαφών (την οποία ενέκριναν όλα τα Ισραηλινά κόμματα εξουσίας) οι Σιωνιστές κατέληξαν να ελέγχουν το 90% της παλαιστινιακής γης στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Τότε, ενώ η Νέα Διεθνής Τάξη είχε παγιωθεί μετά τον πόλεμο στον Κόλπο, ο οποίος είχε αρχίσει να αλλάζει ριζικά τον συσχετισμό δυνάμεων στην περιοχή, ξεκίνησε η διαδικασία της δημιουργίας ενός παλαιστινιακού προτεκτοράτου με τις διαπραγματεύσεις στο Όσλο.

Οι διαπραγματεύσεις αυτές οδήγησαν στις συμφωνίες Όσλο (1993) και Ουάσιγκτον (1995) οι οποίες  συνάντησαν την αναπόφευκτη μαζική αντίδραση του παλαιστινιακού λαού (μολονότι τμήμα της ελίτ του φαινόταν διατεθειμένο να δεχτεί τον ρόλο της σαν προτεκτοράτου) και οδήγησαν σε νέα ιντιφάντα.

Τα γεγονότα του Σεπτέμβρη 2001, ένα χρόνο μετά την έναρξη της, παρείχαν την τέλεια ευκαιρία για τη συντριβή των Παλαιστινιακών οργανώσεων, οι οποίες μπορούσαν τώρα να κηρυχθούν «τρομοκρατικές» και να αντιμετωπίσουν μεταχείριση παρόμοια με εκείνη που επεφύλαξε η υπερεθνική ελίτ για τους Ταλιμπάν. Έτσι, η υπερεθνική ελίτ, με πρώτο το αμερικανικό τμήμα της, ακολουθούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, γρήγορα ενέταξε την κατάπνιξη του παλαιστινιακού απελευθερωτικού κινήματος στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», με αφορμή τις απελπισμένες «επιθέσεις αυτοκτονίας» ενός λαού που δεν είχε άλλο τρόπο να αμυνθεί εναντίον μιας από τις ισχυρότερες πολεμικές μηχανές στον κόσμο, ενώ η διεθνής ρεφορμιστική Αριστερά πήρε μια κατάπτυστη θέση «ίσων αποστάσεων», εξισώνοντας θύτες και θύματα, καταπιεστές και καταπιεζόμενους. Η τελευταία απόπειρα για την εγκαθίδρυση του προτεκτοράτου της Παλαιστίνης, ο Οδικός Χάρτης, που ενέκρινε σύσσωμη η υπερεθνική ελίτ, προϋπέθετε την πλήρη συντριβή του Παλαιστινιακού κινήματος -πράγμα που επιχειρεί τη στιγμή ακριβώς αυτή η σιωνιστική ελίτ.

Οι τρεις άξονες του Παλαιστινιακού ζητήματος

(υπερεθνική ελίτ / Σιωνιστικό κίνημα / εθνικοαπελευθερωτικό Παλαιστινιακό κίνημα)

Όσον αφορά την υπερεθνική ελίτ, οι στόχοι των στρατιωτικών της επεμβάσεων στον Κόλπο και το Αφγανιστάν τα τελευταία 15 χρόνια, καθώς και των πιθανών επιθετικών ενεργειών κατά του Ιράν και  της Συρίας, είναι όχι μόνο ο έλεγχος του πετρελαίου αλλά, κυρίως, η εξάπλωση και στήριξη της Νέας Τάξης που στηρίζεται στην διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς και ένα είδος αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Στον βαθμό που η ελίτ αυτή πετυχαίνει τους δυο αυτούς στόχους, κυρίως μέσω της εκμετάλλευσης των εσωτερικών συγκρούσεων μεταξύ Σιιτών, Σουνιτών, Κούρδων (Ιράκ) ή μεταξύ «εκσυγχρονιστών» και  Ισλαμιστών (Αφγανιστάν, Ιράν), οι στρατιωτικές επεμβάσεις της «δικαιώνονται», παρά τις εκατόμβες των θυμάτων που άμεσα η έμμεσα προκαλούν.

Ιδιαίτερα μάλιστα αν οι επεμβάσεις αυτές κάνουν δυνατό τον μελλοντικό έλεγχο της περιοχής (όπως είναι το στρατηγικό σχέδιο του Πενταγώνου), με βάση την αεροπορική δύναμη της υπερεθνικής ελίτ και  την υποστήριξη των χερσαίων κομπάρσων  που στρατολογεί στα ελεγχόμενα προτεκτοράτα. Όσο βέβαια η Νέα Τάξη στη περιοχή παγιώνεται, τόσο ενισχύεται η θέση των προτεκτοράτων της ίδιας ελίτ, είτε παλιών (Σαουδική Αραβία, Εμιράτα, Αίγυπτος κ.λπ.), είτε νέων (Ιράκ, Αφγανιστάν, και πιθανώς Ιράν & Συρία στο μέλλον). Πέρα όμως από τους δυο βασικούς στόχους της υπερεθνικής ελίτ που αναφέραμε, ένας δευτερογενής στόχος της είναι η «ειρηνοποίηση» της Παλαιστίνης, η οποία περνά μέσα από την ικανοποίηση των επιδιώξεων της Σιωνιστικής ελίτ που  δυναστεύει την περιοχή, σχεδόν εδώ και 60 χρόνια.

Το Σιωνιστικό κίνημα, που είχε αρχίσει να δρα ήδη από το τέλος του 19ου αιώνα, δεν ήταν ένα από τα συνηθισμένα εθνικιστικά και αντιαποικιοκρατικά κινήματα της εποχής, με γεωγραφική βάση και στόχο την αναγνώριση της εθνικής τους ταυτότητας και την απαγκίστρωση από τις αυτοκρατορίες της εποχής Από την  (Οθωμανική, Άστρο-Ουγγρική, Βρετανική κ.λπ). Με τον Εβραϊκό πληθυσμό διασκορπισμένο ανά τα μήκη και πλάτη της γης και ελάχιστους να έχουν απομείνει στην ιστορική Παλαιστίνη (την οποία από εκατοντάδες χρόνια κατοικούσαν μη Εβραϊκοί πληθυσμοί), από τη στιγμή που το πρώτο συνέδριο του Σιωνιστικού κινήματος διακήρυξε το 1897 ότι η Παλαιστίνη ήταν η γη της επαγγελίας και η Βρετανική Διακήρυξη του Μπάλφουρ το 1917 υιοθετούσε το αίτημα αυτό, άνοιγε ο δρόμος για την εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης και την δημιουργία εκατομμυρίων Παλαιστινίων προσφύγων.

Αυτό ήταν αναπόφευκτη συνέπεια του Σιωνισμού που, απορρίπτοντας το αίτημα της προοδευτικής Ευρωπαϊκής Αριστεράς (συμπεριλαμβανομένης της Εβραϊκής) για μια πολυπολιτισμική ομοσπονδία από ντόπιους Παλαιστίνιους, Εβραίους κ.λπ. – γεγονός που θα επέτρεπε και την εγκατάσταση στην Παλαιστίνη των διωγμένων από τα αντισημιτικά κινήματα Εβραίων – επιδίωκε την δημιουργία ενός «καθαρού» Εβραϊκού κράτους, απόλυτα ελεγχόμενου από τους Σιωνιστές. Ότι επακολούθησε μετά την  ίδρυση του Σιωνιστικού κράτους στην Παλαιστίνη στο τέλος  του δεύτερου Παγκόσμιου πόλεμου ήταν μοιραία συνέπεια της επικράτησης του Σιωνισμού ανάμεσα στις Εβραϊκές κοινότητες ανά τον κόσμο. Η εθνοκάθαρση, αναπόφευκτα οδήγησε στη δημιουργία του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος των Παλαιστίνιων και σε όλη τη συνακόλουθη  σφαγή – κυρίως των αδυνάτων, δηλαδή των Παλαιστίνιων – στην άνιση αυτή σύγκρουση.

Όσον αφορά το εθνικοαπελευθερωτικό Παλαιστινιακό κίνημα, η  επικράτηση στο κίνημα αυτό των εθνικιστών αρχικά, και των Ισλαμιστών σήμερα, ήταν άλλη μια αναπόφευκτη συνέπεια της επικράτησης του Σιωνισμού. Έτσι, το αίτημα των ακραίων ρευμάτων ανάμεσα στους εθνικιστές και τους ισλαμιστές κατέληξε να είναι μια αντίστροφη εθνοκάθαρση, με την εκδίωξη όλων των Εβραίων εποίκων από την ιστορική Παλαιστίνη και τον επαναπατρισμό των εκατομμυρίων Παλαιστίνιων προσφύγων από τα άθλια στρατόπεδα που τους έχουν εξωθήσει οι Σιωνιστές σε όλη την Μέση Ανατολή.

Η «λύση» μάλιστα που πρότειναν οι Αραφάτ και Σαρόν, στηριζόμενοι, ο μεν πρώτος στα εθνικιστικά ρεύματα και την εκκολαπτόμενη αστική τάξη, ο δε δεύτερος στον «μετριοπαθή» Σιωνισμό που καλλιεργούσαν τελευταία οι Σαρόν-Περές και ολόκληρο το Σιωνιστικό κατεστημένο συμπεριλαμβανομένης της Αριστεράς (εκτός από κάποιες  ακραίες Σιωνιστικές τάσεις που απαιτούν την ολοκληρωτική εκδίωξη των Παλαιστίνιων…από την Παλαιστίνη!), ήταν η δημιουργία δυο εθνοκαθαρμένων κρατών, την οποία υποστηρίζει και η υπερεθνική ελίτ. Η «λύση» αυτή βέβαια σήμαινε, με δεδομένο τον συσχετισμό δυνάμεων, τη δημιουργία ενός Παλαιστινιακού Μπαντουστάν-προτεκτοράτου της υπερεθνικής ελίτ, δίπλα στο πανίσχυρο Σιωνιστικό κράτος που θα αναδεικνυόταν ο φύλακας-φρουρός της Νέας Τάξης στη περιοχή.

Η στάση των τοπικών ελίτ και η διερεύνηση των λύσεων του προβλήματος

Όμως, η ίδια η Παλαιστινιακή ελίτ φέρει και αυτή σημαντικό μέρος της ευθύνης για την τραγική κατάληξη στην οποία οδηγείται το παλαιστινιακό κίνημα. Και αυτό, γιατί εναλλακτικές λύσεις για τη δημοκρατική συνύπαρξη των λαών της Παλαιστίνης είχαν προταθεί πολλά χρόνια πριν, από εξέχοντα μέλη της εβραϊκής Αριστεράς σαν την Hannah Arendt η οποία, ήδη από τη δεκαετία του 1940, επιχειρηματολογούσε σθεναρά κατά του Σιωνισμού και υπέρ μίας Μεσανατολικής ομοσπονδίας των λαών στην Παλαιστίνη. Στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς, ακόμα και σήμερα υπάρχει μία μη ρατσιστική λύση στο πρόβλημα, με όρους μίας συνομοσπονδιακής Περιεκτικής Δημοκρατίας των λαών στην Παλαιστίνη.

Σε ένα τέτοιο συνομοσπονδιακό σύστημα θα μπορούσαν να ισοκατανεμηθούν όλες οι μορφές εξουσίας μεταξύ των πολιτών της συνομοσπονδίας: Αράβων, Εβραίων και μειονοτήτων. Φυσικά, μία τέτοια λύση αποτελεί ανάθεμα για την Σιωνιστική ελίτ, καθώς φυσικά και για την υπερεθνική ελίτ που δεν θα μπορούσε πια να ελέγχει την κρίσιμη αυτή περιοχή της Μέσης Ανατολής. Όμως, παρόμοια λύση δεν προτάθηκε ποτέ ούτε από την Παλαιστινιακή ελίτ -μολονότι βέβαια δεν θα περίμενε κανείς από μια ελίτ να υποστήριζε μια λύση που θα σήμαινε την αυτοκατάργηση της.

Σήμερα, ήδη ακούγονται φωνές τόσο από την Παλαιστινιακή όσο και από την Ισραηλινή πλευρά που προτείνουν την δημιουργία ενός ενιαίου κράτους των λαών της περιοχής. Έτσι, από την παλαιστινιακή πλευρά, γίνεται συνείδηση ότι είναι πια αδύνατη η δημιουργία ενός βιώσιμου Παλαιστινιακού κράτους. Όπως έχει δηλώσει ο Ghassan Khatib, ο Παλαιστίνιος υπ. Εργασίας, «με κάθε μίλι του διαχωριστικού τοίχους και κάθε νέο εποικισμό που κτίζεται, η βιωσιμότητα της λύσης των δυο κρατών γίνεται μικρότερη. Μεγάλος αριθμός Παλαιστίνιων συνειδητοποιούν τώρα ότι ένα Παλαιστινιακό κράτος δεν είναι πια πρακτική λύση»

Η λύση όμως αυτή απορρίπτεται από τους Σιωνιστές, εφόσον σε ένα τέτοιο κράτος το εβραϊκό στοιχείο θα έχανε την πλειοψηφία μέσα σε λίγα χρόνια, μόνο και μόνο από δημογραφικούς λόγους. Σήμερα, υπάρχουν 5,4 εκ. Εβραίοι και 4,9 εκ. Άραβες στα εδάφη που ελέγχονται από το Ισραήλ, αλλά, σύμφωνα με  δημογραφικές προβλέψεις, το 2020 θα υπάρχουν 6,7 εκ. Εβραίοι και 8,5 εκ. Άραβες. Αυτό επεσήμανε και ο «προοδευτικός» τ. Εργατικός πρωθυπουργός Μπάρακ που, σε άρθρο του στην Ισραηλινή εφημερίδα Yedioth Ahronoth, έγραφε ότι «η αποτυχία του Σαρόν να ενεργήσει αποφασιστικά  για τη δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους θα θέσει σε κίνδυνο ολόκληρη την σιωνιστική επιχείρηση».

Από την άλλη μεριά, δεν λείπουν οι (ελάχιστες) φωνές στην ισραηλινή Αριστερά που επίσης υποστηρίζουν τη λύση του ενιαίου κράτους και καταδικάζουν την Σιωνιστική πολιτική των εποικισμών για τη σημερινή  κρίση. Για παράδειγμα, ο Iσραηλινός αρχιτέκτονας Eyal Weizman (ο οποίος είδε να ακυρώνεται η  πρόσκληση του να αντιπροσωπεύσει τη χώρα του σε διεθνές συνέδριο αρχιτεκτόνων – που είχε κερδίζει κατόπιν διαγωνισμού – όταν έκανε κριτική των παράνομων εποικισμών) υποστηρίζει ότι είναι πια αδύνατη η λύση των δυο κρατών. Είναι τόσο προχωρημένη σήμερα, υποστηρίζει, η αλληλεξάρτηση των δυο λαών από πολεοδομική, οικονομική και οικολογική άποψη, ώστε η προϊούσα «λειτουργική ενσωμάτωση» θα οδηγήσει τελικά στο τέλος των σχεδίων και των δυο ελίτ, τόσο της σιωνιστικής όσο και της παλαιστινιακής, για δυο «καθαρά» κράτη.

Έτσι επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα, στο οποίο είχε καταλήξει το Δίκτυο Περιεκτικής Δημοκρατίας σε προηγούμενη αρθογραφία μας, ότι το ιστορικό αυτό έγκλημα θα είχε αποτραπεί και εκατοντάδες χιλιάδες ζωές, στη συντριπτική πλειοψηφία τους Παλαιστινίων, θα είχαν σωθεί, αν είχε εισακουστεί η ριζοσπαστική αριστερά (συμπεριλαμβανομένων και προοδευτικών Εβραίων) που είχε καταδικάσει τα Σιωνιστικά σχέδια  από τότε. Εάν δηλαδή  η γη της Παλαιστίνης δεν είχε μοιραστεί εδαφικά για να στεγάσει ένα «καθαρό» Σιωνιστικό κράτος και ένα Παλαιστινιακό αλλά, αντίθετα, αποτελούσε το θεμέλιο για ένα ενιαίο κοσμικό πολυπολιτισμικό κράτος που θα στέγαζε τόσο τους Παλαιστίνιους όσο και όσους κατατρεγμένους Εβραίους θα ήθελαν να μετακομίσουν εκεί – τη λύση που σήμερα αυξανόμενα υποστηρίζουν προοδευτικοί Παλαιστίνιοι καθώς και  αντι-Σιωνιστές Εβραίοι, βλέποντας ότι η λύση των «δυο κρατών» ουσιαστικά οδηγεί σε ένα Σιωνιστικό τέρας  και ένα Παλαιστινιακό Μπαντουστάν.

Συμπερασματικά η τελική λύση που προτείνεται σήμερα για το Παλαιστινιακό, εφόσον πλέον έχει αποκλειστεί η λύση των δυο κρατών, είναι η δημιουργία ενός πολυπολιτισμικού, πολυεθνικού κράτους των λαών της περιοχής, η οποία, για εμάς, θα μπορούσε ν αποτελέσει πρώτο βήμα για μια Περιεκτική Δημοκρατία στην Παλαιστίνη. Τα ποτάμια αίματος όμως που δημιουργούν σήμερα οι Σιωνιστές κάνουν και αυτή την λύση σχεδόν αδύνατη και να φαντάζει απειλητικό το σενάριο ενός πόλεμου εξόντωσης των Παλαιστίνιων της Γάζας που αντιστέκονται και δημιουργίας κάποιου Μπαντουστάν με τον Αμπάς.

Αντισημιτισμός και Αντισιωνισμός

Επειδή σήμερα η Σιωνιστική προπαγάνδα και τα φερέφωνα της στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις έχουν φτάσει στο σημείο να χαρακτηρίζουν αντισημιτικές τις απόψεις οποιουδήποτε που τολμά να επικρίνει τις κτηνωδίες του Σιωνισμού και το σχετικό θέμα «ταμπού» θα κάνουμε ένα σαφή διαχωρισμό μεταξύ αντισημιτισμού και αντισιωνισμού. Σήμερα είναι τεκμηριωμένο ότι έχει καλοστηθεί από τα Σιωνιστικά συμφέροντα, τα οποία αποτελούν καθοριστικό συστατικό στοιχείο της υπερεθνικής ελίτ που διαχειρίζεται την πολιτική και οικονομική παγκοσμιοποίηση, μια «βιομηχανία παραγωγής αντισημιτών» για να δυσφημείται ως αντισημιτική οποιαδήποτε καταγγελία της μεγαλύτερης αδικίας σε βάρος λαού που συνέβη μετά τον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο: της απόπειρας εξανδραποδισμού του Παλαιστινιακού λαού η οποία σήμερα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Ο αντισημιτισμός, ο οποίος κατέληξε στην Ναζιστική κτηνωδία, δεν ήταν παρά η λογική κατάληξη πολλών εξοντωτικών διωγμών κατά των Εβραίων, από την μεσαιωνική Ισπανία μέχρι την Τσαρική Ρωσία κ.λπ., και είχε εντελώς διαφορετικά αίτια και διαφορετικό χαρακτήρα από τον αντισιωνισμό. Ο ιστορικός αυτός αντισημιτισμός ξεκινούσε είτε από ηλίθιους θρησκευτικούς λόγους και δεισιδαιμονίες είτε από το γεγονός ότι οι Εβραϊκές κοινότητες, σε αντίθεση με άλλες κοινότητες μεταναστών, δεν αφομοιωνόντουσαν ποτέ στις ευρύτερες εθνικές κοινότητες που τις φιλοξενούσαν αλλά διαφύλασσαν ως κόρη οφθαλμού την εθνικο-θρησκευτική τους ταυτότητα, με την αποθάρρυνση των μικτών γάμων, την καλλιέργεια του μύθου του περιουσίου λαού κ.λπ.

Ο αντισιωνισμός δεν στρέφεται ποτέ αδιακρίτως κατά των Εβραίων πολιτών αλλά συγκεκριμένα εναντίον των Σιωνιστών που εκμεταλλεύθηκαν το ναζιστικό έγκλημα (και ακόμη το εκμεταλλεύονται, όπως έδειξαν πρόσφατα στελέχη της Εβραϊκής αντισιωνιστικής Αριστεράς) και την παγκόσμια συμπάθεια που δημιουργήθηκε για τον Εβραϊκό λαό, ώστε να στήσουν, μέσω μιας ρατσιστικής εθνοκάθαρσης, ένα «καθαρό» Εβραϊκό κράτος σε βάρος των λαών που ζούσαν στα χώματα της Παλαιστίνης από αιώνες. Ο αντισιωνισμός δηλαδή στρέφεται όχι εναντίον θυμάτων αλλά εναντίον φρικτών θυτών που όλα αυτά τα χρόνια επιδιώκουν, με την αποφασιστική βοήθεια αυτών που ελέγχουν την οικονομία της αγοράς (που για τους δικούς τους λόγους ήθελαν τον χωροφύλακα τους στη Μέση Ανατολή) να κτίσουν, χρησιμοποιώντας αδίστακτα την φυσική ή οικονομική βία το εθνικά καθαρό κράτος τους.

Η «τρομοκρατία» και η σημερινή λαϊκή αντιβία ως απάντηση στην συστημική βία

Όμως είναι αυτή η κατάφωρη αδικία που δίδαξε τους Παλαιστίνιους ότι οποιαδήποτε ειρηνική διαδικασία με βάση τη σημερινή πελώρια ανισοκατανομή δύναμης (πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής) δεν θα κατέληγε παρά σε κάποιο «ξεπούλημα» και στην οριστική απομάκρυνση από την Παλαιστίνη των εκατομμυρίων προσφύγων-θυμάτων του Σιωνισμού που αποτελούν τα δυο τρίτα του Παλαιστινιακού λαού.

Είναι η ίδια πελώρια ανισοκατανομή δύναμης, όπου τα τελειότερα οπλικά συστήματα της εγκληματικής πολεμικής τεχνολογίας των ΗΠΑ χρησιμοποιούνται ενάντια στις σφεντόνες των παιδιών και τα πιστόλια των αστυφυλάκων, που οδήγησε στην απελπισία τους Παλαιστίνιους και στη χρήση του έσχατου μέσου που διαθέτουν: την ίδια τη ζωή τους για να συμπαρασύρουν μαζί τους στο θάνατο και μερικούς από τους κατακτητές. Έστω και αν αυτές οι πράξεις, που στρέφονται αδιακρίτως εναντίον Εβραϊκών στόχων, επισύρουν την κατηγορία της «τρομοκρατίας» την οποία υιοθετούν ακόμη και πολλοί από τους «προοδευτικούς» (ακόμη και τους ελευθεριακούς), τόσο μεταξύ της Εβραϊκής Αριστεράς στο Ισραήλ και στο εξωτερικό που (εκτός από λίγες φωτεινές εξαιρέσεις όπως ο Τσόμσκι) σιωπά μπροστά στη ρατσιστική εθνοκάθαρση, όσο και της Αριστεράς γενικότερα.

Αλλά, μολονότι η χρήση βίας αδιακρίτως δεν είναι ούτε πολιτικά αλλά ούτε και ηθικά επιδοκιμαστέα, ήταν αναμενόμενο ότι η βία της υπερεθνικής ελίτ και των παραρτημάτων της αναπόφευκτα θα οδηγούσε σε αυτού του είδους τη δραστηριότητα. Όσο μεγαλύτερη επομένως είναι η ανισότητα στη κατανομή στρατιωτικής δύναμης μεταξύ καταπιεστών και καταπιεζόμενων και όσο η κρατική βία των καταπιεστών παίρνει κτηνώδεις μορφές, τόσο και η αμυντική βία των καταπιεσμένων θα παίρνει περισσότερο αποκρουστικές μορφές.

Δεν θα πρέπει όμως ποτέ να ξεχνούμε το ιστορικό υπόβαθρο της βίας. Διότι βέβαια είναι το ρατσιστικό έγκλημα της εθνοκαθάρσης από μέρους των Σιωνιστών που οδήγησε στο σημερινό κύκλο της αποτρόπαιας βίας. Έτσι όπως αποδεικνύεται και στα καθ’ ημάς σήμερα, αλλά και ιστορικά είναι αποδεδειγμένο ότι η συστημική βία αποτελεί τη γενέτειρα ενός φαύλου κύκλου βίας, τυφλής πολλές φορές, που αποτελεί το τελευταίο όπλο αντίστασης των καταπιεσμένων. Αλλά αυτή η λαϊκή αντιβία όπως έχει αποδειχθεί ιστορικά σχεδόν πάντα καταπνίγεται από την υπεροπλία του συστήματος.

Είναι επομένως επιτακτική η ανάγκη σήμερα περισσότερο από ποτέ για τη δημιουργία ενός μαζικού κινήματος στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς με στόχο την ανατροπή του υπάρχοντος καταδυναστευτικού για την ανθρωπότητα συστήματος της οικονομίας της αγοράς που σήμερα καταδικάζει εκατομμύρια ανθρώπους στην ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση και της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» όπου οι εγκληματικές ελίτ δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν την ωμή φυσική βία εναντίον των λαών τους και άλλων λαών για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους και αυτών των οικονομικών ελίτ.

Ενός κινήματος που θα θεμελιώνεται πάνω σε ένα σαφές ολιστικό πρόταγμα που θα αποδίδει τη σημερινή πολυδιάστατη κρίση στην συγκέντρωση εξουσίας/δύναμης στα χέρια των λίγων, μεταβατική στρατηγική και προϋποθέσεις για τη νέα κοινωνία που θα στηρίζεται στην ισοκατανομή της δύναμης μεταξύ όλων των πολιτών, δηλαδή την κατάργηση των εξουσιαστικών σχέσεων και δομών σε μια ανασύνθεση των ιστορικών αντισυστημικών παραδόσεων (της δημοκρατικής/αυτόνομης παράδοσης, της σοσιαλιστικής και των αντισυστημικών τάσεων μέσα στα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα (φεμινιστικό, οικολογικό, μειονοτήτων).

Πρέπει άμεσα όλες οι αντισυστημικές δυνάμεις (σοσιαλιστικές, ελευθεριακές) να συμπαραταχθούν με ένα ελάχιστο κοινό πρόγραμμα δράσης για την ανατροπή του συστήματος.

ΕΜΠΡΟΣ  ΓΙΑ  ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΒΙΑ, ΕΙΤΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ, ΕΙΤΕ ΦΥΣΙΚΗ!

ΚΑΤΩ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!

01/01/2009, ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Δίκτυο για την Περιεκτική Δημοκρατία: www.inclusivedemocracy.org

ΠΗΓΗ ΧΑΡΤΩΝ: Τηλέπλαγκτοι πλάναι,

http://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2008/12/blog-post_28.html

Σημείωση: Οι υπογραμμίσεις έγιναν από τΜτΒ.

Advertisements

23 Σχόλια

  1. πρώτον σας ευχαριστώ!

    δεύτερον σας έχω ένα έπαινο (εμμέσως) από σιωνιστές http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3649052,00.html

    τρίτον είναι πολύ ωραία ανάρτηση: όλα αυτά τα ιστορικά στοιχεία.. αυτό αν μη τι άλλο δείχνει πως το Δίκαιο και η Ιστορία πάνε μαζί στο δρόμου του Σταυρού!!

  2. @ Roni Bou Saba

    Είναι κάτι πολύ μικρό εκ μέρους μου για το τόσο τεράστιο πρόβλημα και τον μεγάλο πόνο…

    ΥΓ Επειδή δεν γνωρίζω αγγλικά, δεν μας κάνεις λίγο λιανά τον … (έμμεσο έπαινο???)

  3. ευχαρίστως, αφού σας χρωστώ 🙂

    πρόκειται για ένα άρθρο από μια σιωνιστική εφημερίδα (Ynetnews) η οποία δημοσιεύει ένα άρθρο με τίτλο «Μάθετε να μιλήσετε αγγλικά». ο/η συγγραφέας είναι λέκτορας στη σχολή επικοινωνίας ενός κολλεγίου. τώρα τι λέγει;

    μεταξύ άλλων: «στην πραγματικότητα οποιοσδήποτε γνωρίζει ήδη ότι ο πραγματικός πόλεμος γίνεται στις τηλεοπτικές οθόνες, τις εφημερίδες, και το ίντερνετ» […] «η επαγγελματική (professional) βοήθεια της Χαμάς εκδηλώνεται μέσω Αράβων εμπειρογνώμονων που διαμένουν στις δυτικές χώρες και αξιοποιούνται ως σχολιαστές στα δελτία ξένων ΜΜΕ όποτε χρειάζεται. (αξιοσημείωτο ότι η ακαδημαϊκοί εμπειρογνώμονες του Ισραήλ που ζουν στο εξωτερικό συνήθως αντιτίθενται στην πολιτική της κυβέρνησης του Ισραήλ)».

    και συνεχίζει με τέτοιες αυταπάτες για να προτρέπει τους σιωνιστές να μάθουν αγγλικά και να τα αξιοποιήσουν. αδιαφορώ για τις πολλές ανακρίβειες που αναφέρει το άρθρο. το ενδιαφέρον είναι ότι χάνουν τον πόλεμο στα ελεύθερα μέσα όπως τα ΜΠΛΟΓΚ!!

    και αυτό επειδή οι μπλογκερς είναι διαβασμένοι, και ανιδιοτελείς.

    λοιπόν μπράβο σας και καλή συνέχεια!!

  4. Όταν πήγα, προ 15ετίας για μία και μοναδική φορά, στην άγια γη της Παλαιστίνης άκουγα τους Παλαιστινίους να αυτοαποκαλούνται Φιλιστίν και ανατρίχιασα καθώς αυτόματα ήρθε στο μυαλό μου η λέξη «Φιλισταίοι».

    Στο ίδιο ταξίδι συναντήσαμε, βαδίζοντας πεζή και ένα σχολείο πρωτοτόκων αγοριών, από τα οποία οι εβραίοι περιμένουν τον Μεσσία τους.

    Ειχαμε ένα καλό διάλογο, μέχρις ότου είπαμε ότι είμαστε Ελληνες, οπότε και τα 6χρονα, 7χρονα παιδάκια, αφού ενημερώθηκαν από τους δασκάλους τους, άρχισαν να μας επιτίθενται «πυξ λάξ» και με διάθεση και για «όδαξ».

    Στις μέρες μας ο Δαβίδ δεν είναι Εβραίος, δεν μπορεί να είναι σιωνιστής… Στις μέρες μας ο σιωνιστής είναι ο παιδοκτόνος Γολιάθ, η δυσώδης αποφορά του φρέατος της δαιμονικής αβύσσου. Κι ο μικρός Δαβίδ είναι στα μάτια των παιδιών με τις σφεντόνες μπροστά στα σιδερόφραχτα άρματα του κακού.

  5. @ Roni Bou Saba

    Ευχαριστώ για την ενημέρωση. Επομένως παίζουμε πολλαπλασιαστικά κάποιο σημαντικό ρόλο στο διαδίκτυο!

    Θα συνεχίσουμε αδελφέ.

    @ Misha

    σήμερα οι αδύνατοι είναι οι Παλαιστίνιοι, οι ειρηνικοί Εβραίοι και πολλοί στριμωγμένοι ορθόδοξοι εκεί…

    Είμαστε με τα παιδιά με τις σφεντόνες…

  6. Εγώ πάλι δεν θέτω τον εαυτό μου σε καμιά μερίδα, ούτε του Δαβίδ αλλά ούτε του Γολιάθ. Θα ήθελα να θίξω κάποιες λεπτομέρειες του κειμένου, όχι για αντιπαράθεση αλλά για καλύτερη κατανόηση του νοήματός του.

    1. Για ποιο λόγο υφέρπει μια υποστήριξη στην «αμυντική βία των καταπιεσμένων»; Νομίζουμε πως αν αυτή η «αμυντική» βία επικρατήσει σε κάποιο βαθμό, όταν σταματήσει δηλαδή να είναι «αμυντική», θα αυτοκαταργηθεί ή θα γίνει και αυτή με την σειρά της συστημική; Ρωτάω απλά.

    2. Είναι απορίας άξιο το γεγονός της καταδίκης της σιωνιστικής βίας ενώ ταυτόχρονα οι αντίπαλοι του κράτους του Ισραήλ «υποθάλπονται» από άκρως ολοκληρωτικά, βίαια και ανελεύθερα καθεστώτα μπροστά στα οποία οι ναζί είναι παιδική χαρά. Αυτό μάλλον διαφεύγει του συγγραφέως.

    3. Ο συγγραφέας, προφανώς ξένος με το φαινόμενο της θρησκείας, υποτιμά τελείως τον ρόλο της θρησκείας (αποκαλώντας την με πλάγιο τρόπο «ηλίθια») και οραματίζεται ένα πολυπολιτισμικό κράτος βασισμένο μόνο σε οικονομικούς, τοπικούς και …οικοδομικούς δεσμούς. Κάνει το ίδιο λάθος με τους κομμουνιστές του Στάλιν και του Μάο, οι οποίοι ποτέ δεν υπολόγισαν την θρησκεία ως πολιτιστικό στοιχείο τουλάχιστον. Κατηγορεί τον Σιωνισμό ως μη ανεκτικό σε άλλες θρησκείες (σωστό φυσικά) αλλά ξεχνάει το πόσο ανεκτικό σε άλλους είναι το ισλαμιστικό πνεύμα των καταπιεζόμενων και τι δείγματα ανεκτικότητας έδειξαν και δείχνουν σε multi-culti καταστάσεις.

    4. Σε περίπτωση πολυπολιτισμικού κράτους στην Παλαιστίνη (δηλαδή κυριαρχίας της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν) έχετε αναλογιστεί ποιες θα είναι οι οικονομικές και πολιτικές συνέπειες σε ΗΠΑ, ΕΕ και γενικότερα στον δυτικό κόσμο;

    Νομίζω πως η συνθηματολογία και μια light νεομαρξιστική ανάλυση δεν είναι κάτι το οποίο προσφέρει μια στέρεα βάση προβληματισμού. Αν μιλάμε απλά για το άδικο των σκοτωμών, φυσικά είμαι εναντίον των δολοφόνων. Αλλά όλων, από όπου και αν προέρχονται. Η απολυτοποίηση είναι επίσης φασισμός.

  7. αν επιτρέπεται θα διασαφηνήσω το εξής:

    διαφωνώ με την ιδεολογία της Χαμάς,
    είμαι λιβανέζος και διαφωνώ με την ιδεολογία της Χιζμπολλάχ,
    οι δυο έχοντας θρησκευτική κοσμοθεωρία.
    τις υποστηρίζω όμως πλήρως με όλη μου την μικρή δύναμη!

    και θα τις υποστηρίξω μέχρι να φύγει ο λύκος από τα σπίτια μας. τότε και μόνο τότε θα κάτσω να συζητήσω μαζί τους τις διαφορές μας.

    αν τώρα το κάνουμε χάσαμε και εγώ και εκείνες!! η αριστερά στο Λίβανο όπως και στην Παλαιστίνη είναι στο δίλημμα τι να κάνει; Αμερικανοσαουδαραβική Δεξιά ή Ιρανοτοπική κεντροδεξιά; γι’ αυτό η αριστερά και στις δυο χώρες επέλεξαν τη γραμμή του Ιράν που αφήνει μεγαλύτερο περιθώριο τοπικής αυτοδιοίκησης που δεν το επιτρέπει η Σαουδαραβική γραμμή. αυτά από προσωπική εμπειρία μια ζωή στο Λίβανο καθώς και από άρθρα αριστερών διανοουμένων των δυο χωρών.

    να ρωτήσω:
    στην Αίγυπτο που υπέγραψαν ξεφτυλιστική συνθήκη που ονόμασαν ειρήνη με το σιωνιστικό καθεστώς, και η Σαουδική Αραβία που συνεργάζεται πλαγίως τι κάνουν στο λαό τους; φασιστική καταπίεση και μόνο.
    ενώ στο Λίβανο που συνεργάζεται η Χεζμπολλάχ με την Αριστερά ως αντιπολίτευση εγγυάται η ελευθερία του λόγου και υπευθυνότητα της δημοσιογραφίας.

    όσοι παρακολουθούν τις εφημερίδες της Αριστεράς και την τηλεόραση της Χιζμπολλάχ παρατηρούν δυστυχώς την ελαφρότητα και ανευθυνότητα της δημοσιογραφίας των σαουδαράβων.

  8. @ ppanos

    να ευχηθώ κατ’ αρχάς καρποφόρα κατά Θεόν και ελπιδοφόρα κατ’ ανθρώποις τη νέα κοσμική χρονιά του 2009.

    Τα λόγια σου παπα-Πάνο είναι γεμάτα σύνεση, πόνο αλλά και φόβους.

    Δυστυχώς δεν φαίνεται να υπάρχει τέτοιο ικανό «άγιο λείμμα» στην Παλαιστίνη και Ισραήλ 60 χρόνια τώρα που να οδηγήσει σε λύση.

    Όπως φαίνεται από τους χάρτες ο ισχυρός (έως πανίσχυρος) πόλος είναι το σιωνιστικό Ισραήλ και ο αδύναμος οι Παλαιστίνιοι. Για την «επίλυση» λοιπόν του σύγχρονου παλαιστινιακού, τρεις – θεωρητικά – στόχοι υπάρχουν:

    1) Η εθνοκάθαρση των παλαιστινίων και η τελική υποταγή στους σιωνιστές. Οι χάρτες δείχνουν ότι προς τα εκεί οδηγεί μέχρι τώρα το «πράγμα’. Ποιός εχέφρων θα συμφωνήσει; Εγώ πάντως όχι.

    2) Η δημιουργία δύο ανεξάρτητων κρατών. Ενός ισχυρού, του Ισραήλ και ενός αδύναμου, της Παλαιστίνης. Όλοι σχεδόν οι πολιτικοί φορείς στην Ελλάδα προκρίνουν αυτή τη λύση. Θυμίζει τα βαλκάνια μετά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο. Δεν γνωρίζω ούτε αν είναι εφικτό να δημιουργηθούν, ούτε εφικτό για να είναι βιώσιμα ως εχθρικό δίπολο.

    3) Η πρόταση του Δικτύου της «Περιεκτικής Δημοκρατίας» για πολυπολιτισμικό κράτος. Ομολογώ ότι θεωρητικά είναι η καλύτερη λύση, αλλά η βιώσιμότητά του είναι πιο δύσκολη, εκτός και αν επικρατήσουν στο Ισραήλ κυρίως οι δυνάμεις της ειρήνης και της συνύπαρξης. Σ αυτή τη κατεύθυνση θα μπορούσε να βοηθήσουν και οι ορθόδοξοι στην περιοχή. Δεν υποτιμώ βεβαίως και τις δυνάμεις στην Παλαιστίνη.

    Αγαπητέ μου παπα Πάνο, δυο αντι-σχόλια τώρα σ αυτά που σχολίασες αντίστοιχα;

    1. Δυστυχώς η “αμυντική βία των καταπιεσμένων” βγαίνει στην επιφάνεια όταν «τελειώνει η υπομονή». Έτσι έγινε στην ιστορία και των ορθοδόξων λαών. Μη το ξεχνάμε. Το τι θα επικρατήσει μετά, ο Θεός γνωρίζει. Εγώ εύχομαι η συνύπαρξη… Αρκεί να υπάρχει ο Καταλύτης…

    2. Δεν συμφωνώ για την «υπόθαλψη». Εξάλλου είναι τα όντως γνωστά ολοκληρωτικά νέου τύπου, ήτοι νέας τάξης, καθεστώτα – που εμφανίζονται με δέρμα προβάτου – και γνωρίζουμε να κυριαρχούν στη σημερινή γη των πολέμων τους… Δυστυχώς οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν τόση πολιτική στήριξη όση έχουν ανάγκη…

    3. Συμφωνώ ότι αυτό είναι το αδύναμο στοιχείο των συγγραφέων του Δικτύου της «περιεκτικής δημοκρατίας», αλλά δεν είναι οι μόνοι δυστυχώς.
    «Καθήκον» μας να αποδείξουμε το αντίθετο σε όλα τα επίπεδα, και δη της βίωσης και έκφρασης της του Χριστού πίστης μας.

    4. Δεν συμφωνώ καθόλου με την πολιτική σας αυτή εκτίμηση. Μακάρι να μπορούσε να υπάρξει βιώσιμο πολυπολιτισμικό κράτος εκεί. Δυστυχώς δεν το βλέπω. Επομένως η αιματοχυσία φαίνεται ότι θα κρατήσει για πολύ καιρό, όπως και η ασταθής κατάσταση…

    Να ευχηθούμε να μη γίνει .. Αρκάδι…

    @ Roni Bou Saba

    πολύ εποικοδομητικές οι παρατηρήσεις σου. Ευχαριστώ και πάλι.

  9. ξέχασα να προσθέσω αύριο Συλλαλητήριο στα προπύλαια
    http://troktiko.blogspot.com/2009/01/312009-300.html

  10. Για τον ppanos:
    Προφανώς παίρνετε ως δεδομένο το σύστημα, τη στιγμή που η Περιεκτική Δημοκρατία μιλάει για ένα εναλλακτικό καθολικό αντι-σύστημα αμφισβήτησης και αυτο-θέσμισης ενάντια στο σύστημα της διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς και της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας», καθώς και ενάντια σε κάθε ιεραρχία βέβαια. Η Περιεκτική Δημοκρατία σημαίνει το διαρκή αγώνα για κατάλυση της συγκέντρωσης εξουσίας σε θεσμικό επίπεδο και την εξασφάλιση της συλλογικής και ατομικής αυτονομίας.

    Από εκεί και πέρα φυσικά και δεν τίθεται θέμα να μιλάμε για τον… κίνδυνο που θα διατρέξει το σύστημα της Ε.Ε. (που παίρνετε δεδομένη ενώ είναι ένας πανίσχυρος συστημικός θεσμός από τον οποίο είναι μίνιμουμ συνθήκη για μια αντισυστημική συμμαχία η αποχώρηση) και το υπάρχον κοινωνικοπολιτικό σύστημα των ΗΠΑ το οποίο πλέον έχει καθολικευτεί παγκόσμια σχεδόν.

    Επίσης, νομίζω ότι δε λαμβάνετε υπόψη ότι ο ιρανικός ολοκληρωτισμός όπως και ο ολοκληρωτισμός των αραβικών χωρών, εκτός βέβαια αυτών που είναι τσιράκια της υπερεθνικής ελίτ (Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία, Εμιράτα, Ιορδανία κτλ.) έχουν επίσης συστημικά αίτια και αυτά εστιάζονται στην κατάλυση του ισχυρού κάποτε αραβικού σοσιαλισμού με την άνοδο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που επανέφερε στο προσκήνιο τους ανορθολογισμούς κάθε είδους και τον φονταμενταλισμό καθώς ο οικονομικός ολοκληρωτισμός βέβαια είναι συνήθως ακόμα πιο άγριος και «τυφλός» από τον πολιτικό ολοκληρωτισμό των καθεστώτων αυτών.

    Το αίτημα για ελευθερία απέναντι στον καταπιεστή, το αίτημα για αυτονομία (έστω μερική και με βάση την όποια εθνική ενότητα) απέναντι στην κραυγαλέα ετερονομία του κατακτητή παίρνει πολλές φορές φονταμενταλιστικό χαρακτήρα σε επίπεδο συμβολισμού, ακριβώς επειδή οι εξαθλιωμένοι αντιστεκόμενοι βέβαια δεν έχουν τη δική μας «πολυτέλεια» ή την ανάλογη ελευθεριακή παιδεία για να αποκηρύξουν τον φονταμενταλισμό όταν φυσικά έχουν να αντιμετωπίσουν μια τερατώδη και εξοντωτική σιωνιστική και συστημική βία, και μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι απόλυτα δικαιολογημένη η αντίσταση τους.

  11. Μια διόρθωση: Το ότι είναι απόλυτα δικαιολογημένη η αντίσταση τους είναι αυτονόητο με βάση τη θεμελιακή επιλογή για αυτονομία έναντι στην ετερονομία και μάλιστα πρέπει να βοηθήσουμε κι εμείς όσο μπορούμε σε αυτή την λαϊκή αντίσταση ανατρέποντας παράλληλα τα συστημικά και ιδεολογικά αίτια της βίας και οδηγούμενοι σταδιακά σε μια πραγματικά δημοκρατική, ορθολογική κοινωνία «από τα κάτω».

    Εννοούσα όμως ότι «σε αυτό το πλαίσιο» που ανέλυσα είναι απόλυτα δικαιολογημένη η αντίσταση των παλαιστινίων ακόμα και με τον φονταμενταλιστικό συμβολισμό που έχει αυτή.

  12. @ ikonikos

    ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις και δίνοντας τις ευχές μου προχωρώ λίγο πιο πέρα τη συζήτηση:

    Μια παρατήρηση θα ήθελα, διότι είμαι φίλος του Δικτύου Π.Δ.

    1) Θα ήθελα να προσέξετε, Μ΄ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ που μας δόθηκε, πολύ περισσότερο την ορθόδοξη θεολογία,
    αφού για μας υπερβαίνει τις «θρησκείες» με την καθιερωμένη αντίληψη.

    Δες και στην απάντησή μου στον παπα-Πάνο:

    3. Συμφωνώ ότι αυτό είναι το αδύναμο στοιχείο των συγγραφέων του Δικτύου της “περιεκτικής δημοκρατίας”, αλλά δεν είναι οι μόνοι δυστυχώς.
    “Καθήκον” μας να αποδείξουμε το αντίθετο σε όλα τα επίπεδα, και δη της βίωσης και έκφρασης της του Χριστού πίστης μας.

    2) Αλλά και γενικότερα η «εκ των προτέρων» ολική απόρριψη του θρησκευτικού φαινομένου είναι ΠΟΛΛΑΠΛΟ λάθος.

    Κυρίως όμως γιατί είναι αντίθετο στην αρχή της αυτονομίας και των προσώπων, αλλά και των συλλογικοτήτων.
    Κατανοώ λοιπόν την λογική της «εξάρτησης» από ετερόνομες «θεότητες».
    Όμως η πλήρης απόρριψη είναι κατάργηση της αυτονομίας των πιστών της.

    3) Ειδικά στην Ορθόδοξη θεολογία δεν υφίσταται ΚΑΝ τέτοια αντίληψη ετερονομίας προς τον «Τριαδικό Θεό».
    Στην ορθόδοξη πίστη η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και η ανάπτυξη του ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟΥ είναι η βάση των σχέσεων ΜΈΧΡΙ ΣΗΜΕΊΟΥ …προδοσίας (Χριστός -Ιούδας).
    Θα ήταν κρίμα το αντισυστημικό δίκτυο της Π.Δ. , κυρίως γι αυτό το λόγο, να μην έχει πολύ κοντά του ορθοδόξους αντισυστημικούς φίλους της Π.Δ….

    Να θυμίσω ότι η λογική διάρθρωσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όσο δεν εμπλέκεται το κράτος στη δομή της, έχει σε μεγάλο βαθμό λογική Δικτύου τύπου Π.Δ..
    Στον κοινωνικό-κοσμικό τομέα μάλιστα οι λαϊκοί και οι κληρικοί είναι απολύτως ισότιμοι «πολιτικά». Για την εσωτερική δομή δεν θα ήθελα να επεκτείνω τώρα τη σκέψη μου.

    ΥΓ: Έβαλα στις ζεύξεις μου το ιστολόγιό σου.

    Παρατήρησα εκεί τις συνεντεύξεις του Τάκη Φωτόπουλου, αλλά είναι στα αγγλικά, ενώ δεν δούλευε ο ελληνικός υπομνηματισμός.

  13. Και μια μικρή ερώτηση: Η «αντισυστημικότητα» δεν είναι και η ίδια σύστημα; Η «αυτοθέσμιση» (σε πολιτικό επίπεδο) -για μένα- είναι μια από τις μεγαλύτερες αποτυχίες πραγματοποίησης ουτοπικών οραμάτων.

    Καλή Χρονιά και ευλογημένη Μανιτάρι, σε σένα και όλους.

  14. manitaritoubounou, ευχαριστώ για τις ευχές, εύχομαι κι εγώ ένα απελευθερωτικό και δημιουργικό 2009 σε όλους.

    Ο λόγος για τον οποίον ο ανορθολογισμός θεωρείται και δικαίως από την ΠΔ ως μια από τις πρωταρχικές ετερονομίες στη σκέψη και ότι οδηγεί σχεδόν αυτόματα στο θεσμικό επίπεδο στον ολοκληρωτισμό και την ιεραρχία, είναι ότι μια πραγματική δημοκρατική κοινωνία δομείται πάνω στις αρχές της αυτονομίας, δηλαδή δεν μπορεί να θεμελιώνεται σε θείες αλήθειες ή αλήθειες εξ αποκαλύψεως διότι αυτές οι αλήθειες είναι εξωγενείς του Ορθού Λόγου, ο οποίος είναι το μοναδικό σύστημα σκέψης του οποίου οι μέθοδοι και τα κριτήρια μπορούν να αμφισβητούνται συνεχώς (πάλι με τον Λόγο), κάτι που είναι η πηγή της αυτονομίας στη σκέψη και, από εκεί και πέρα, σε θεσμικό επίπεδο, μιας περιεκτικής δημοκρατίας .

    Γι’ αυτό και μια περιεκτική δημοκρατία δεν μπορεί παρά να θεμελιώνεται στον δημοκρατικό ορθολογισμό (δηλαδή η πλειοψηφία του πληθυσμού να τον ενστερνίζεται ως πηγή της κοινωνικής σκέψης) ώστε να υπάρχει προοπτική επιτυχίας της.

    Σχετικά με το βίντεο, νομίζω ότι αν ακολουθήσεις τις οδηγίες, πρώτα να πατήσεις να «παίξει» το βίντεο και μετά να επιλέξεις υπότιτλους από το κουμπί με το τρίγωνο, δεν θα αντιμετωπίσεις πρόβλημα με τους ελληνικούς υπότιτλους. Περισσότερα μπορείτε να βρείτε και εδώ:
    http://www.inclusivedemocracy.org/id_videos_gr.htm

    Για τον ppanos: Βέβαια είναι σύστημα, αλλά ένα σύστημα διαρκούς αμφισβήτησης και αυτο-θέσμισης της κοινωνίας από όλη την κοινωνία και σε όλα τα επίπεδα (πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, οικολογικό). Το αντισυστημικό της ΠΔ αφορά τη στάση μας ενάντια στο υπάρχον καθολικό και παγκόσμιο πλέον σύστημα της διεθνοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς και της αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας». Σε αυτήν την κλίμακα, λοιπόν, ενός τέτοιου απελευθερωτικού προτάγματος που αγγαλιάζει όλες τις σφαίρες της ανθρώπινης κοινωνικής δραστηριότητας και αποσκοπεί να επανενσωματώσει την οικονομία, την πολιτεία και τη φύση στην κοινωνία, δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ πριν κάτι παρόμοιο, οπότε η αποτυχία που αναφέρετε μάλλον προκαταλαμβάνει την έκβαση της κοινωνικής πάλης.

  15. Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω ολοκληρωτικά. Η αυτοθέσμιση (της κοινωνίας) υπάρχει μόνο σε κάποιες φαντασιακές προβολές-ιδίως όταν μιλάμε για τον οικονομικό τομέα. Η οποιαδήποτε ολιστική μεταβολή της ανθρώπινης κοινωνίας απαιτεί έναν νέο τύπο ανθρώπου-πράγμα που μόνο η πολιτιστική συνισταμένη της χριστιανικής θρησκείας θα μπορούσε να αλλάξει, αν βιωνόταν όπως πρέπει. Ίσως όμως είναι και αυτό μια φαντασιακή προβολή εφόσον ο χριστιανισμός πατάει και σε ένα επέκεινα το οποίο κανείς σας δεν δέχεται. Περιμένοντας την κοινωνία να αλλάξει από μόνη της και-το χειρότερο-να αποφασίζει από μόνη της-είναι μια ουτοπία. Παραγνωρίζονται άπειροι παράγοντες που δεν παρακάμπτονται και αν αυτό συμβεί, επανέρχονται συνέχεια. Δεν χρειάζεται νέου τύπου κοινωνία αλλά νέος τύπος ανθρώπου. Ιδέα μου φυσικά.

  16. @ ikonikos

    ευχαριστώ πολύ. Όλα δουλεύουν εκεί όμορφα.

    Λέω να ανεβάσω το βίντεο στο ΜτΒ. Νομίζω δεν θα υπάρχει πρόβλημα.

    Να γνωρίζεις ότι έχω ασχοληθεί με το πρόταγμα της Π.Δ. και την αρθρογραφία του Τάκη Φωτόπουλου πολλά χρόνια.
    Παρατηρώ μάλιστα ότι εξελλίσεσθε (βλέπε τελευταίο τεύχος του περιοδικού για σχέση αυτονομίας -ετερονομίας).

    Όσον αφορά τα υπόλοιπα («ανορθολογισμός και σχέση αυτονομίας-ετερονομίας) νομίζω ότι δεν έχετε σαφή γνώση της αυθεντικής ορθόδοξης παράδοσης.

    Είστε και σεις (της Π.Δ.) «θύματα» των αποκλίσεων (και «αιρέσεων») στο σώμα της ιστορικής ορθοδοξίας.
    Αλλά περί αυτών σε ειδικό ποστ κάποια στιγμή.

    @ ppanos

    θα ήθελα, πριν ανοίξουμε μια θεολογική συζήτηση για τη σχέση αυτονομίας=αυτεξούσιου και ετερονομίας=υποταγής,
    να γνωρίζω αν έχετε εντρυφήσει σ’ αυτό το πρόταγμα.

    Την καλημέρα μου και θείο φωτισμό εύχομαι.

  17. «Επί των ποταμών Βαβυλώνος…»

    Ο Εβραίος ψαλμωδός, σχετικά με την άλωση της Ιερουσαλήμ απ’ τους Βαβυλώνιους έλεγε:
    «Θυμήσου, Κύριε, τους Ιδουμαίους (συμμάχους των Βαβυλωνίων) , που έλεγαν στους Βαβυλώνιους κατακτητές: Γκρεμίστε και ξεθεμελιώστε την Ιερουσαλήμ.
    Ταλαίπωρη Βαβυλώνα, καλότυχος εκείνος, που θα σε πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Καλότυχος αυτός, που θα εκσφενδονίσει και θα συντρίψει τα νήπιά σου πάνω στις πέτρες»! (Ψαλμός 136,στίχοι 7-9).

    Τι άραγε θα έλεγε ο Εβραίος ψαλμωδός σήμερα, αν ήταν Παλαιστίνιος; Δεν θα έλεγε, μιλώντας αναλογικά:
    Κύριε, θυμήσου, τις ΗΠΑ (το ανήθικο ηθικό στήριγμα των Εβραίων), που στηρίζουν και υποστηρίζουν την καταστροφή και τη γενοκτονία των Παλαιστινίων!
    Ταλαίπωρο Ισραήλ, καλότυχος αυτός που θα σε πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Που θα βομβαρδίσει και θ’ αποδεκατίσει και θα διαμελίσει τα παιδιά σας! Και θα σας ανταποδώσει τα όσα εσείς κάνετε τώρα σε βάρος μας!

    Κι βέβαια εμείς τι να πούμε;

    Και πάλι αμέτρητα ΟΥΑΙ/
    Στους φαρισαίους του ΟΗΕ!/
    Που οι αχυρένιοι του ταρτούφοι/
    Των ΗΠΑ και του Ισραήλ/
    Έγιναν κλωτσοσκούφι…

    ΟΥΑΙ και στη σαδιστική/
    Λοιπή διπλωματία,/
    Όπου και στων σιωνιστών/
    Την ξέφρενη αλητεία/
    Προσφέρει αφειδώλευτα/
    Δόλια ασυλία,/
    Ωσότου την αιμόδιψη
    Κορέσουν κακουργία…

    Παπα-Ηλίας

  18. κάποιες φορές η σύγχιση μας οδηγεί στην ταύτηση του εβραίου με το σιωνιστή, και επιστρέφουμε στον κλασικό αντισημιτισμό. αυτό δεν νομίζω ότι βοηθάει το Παλαιστινιακό. ίσως πρέπει να κυρήττουμε στο δυτικό κόσμο ότι το Ισραήλ δεν έχει να κάνει με την Παλαιά Διαθήκη, ούτε την εκπληρώνει όπως αρκετοί
    (κυρίως προτεστάντες) πιστεύουν, και ότι όσοι είναι στο Ισραήλ είναι ταλιμπάν εβραίοι, γι’ αυτό και τους εκφράζει ο σιωνισμός.
    δεύτερον προτείνω μια ωραία ανάρτηση
    http://troktiko.blogspot.com/2009/01/blog-post_1456.html

  19. έχουμε στο μπλογκ
    http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2009/01/vittorio-arrigoni_08.html

    μια σημαντική πληροφορία: δεν υπάρχει εκεχειρία!!

  20. βεβαιώνεται η προηγούμενη πληροφορία: ενώ ήταν «εκεχειρία» σκότωσαν οι σιωνιστές ένα υπάλληλο του ΟΗΕ!
    http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=973611&lngDtrID=245

  21. @ Roni Bou Saba

    να μας ενημερώνεις.
    Η στήριξή μας είναι διαρκής. Δεν τα βάζουμε με τους «εβραίους».
    Τα βάζουμε με τους «σιωνιστές».

    Δεν μπορούμε να βάλουμε στην ίδια ζυγαριά θύτες και θύματα, πάνοπλους και άμαχους, βολεμένους και αβόλευτους…

  22. Πιστεύω ότι οι μεγαλύτεροι αντισημίτες είναι οι ίδιοι οι Εβραίοι. Των οποίων η, πέρα από κάθε όριο απανθρωπιά και κακουργία, δεν αφήνει περιθώρια, έστω και για στοιχειώδη φιλοσημιστισμό.
    Και τη σύγχυση τη δημιουργούν οι ίδιοι. Αυτοί, που εφαρμόζουν ναζιστικά αντίποινα σε βάρος των Παλαιστινίων και εξοντώνουν γυναικόπαιδα με «κατά λάθος» ενέργειες τι είναι; Εβραίοι ή Σιωνιστές; Δεν είναι η εκλεγμένη απ’ την πλειοψηφία του εβραϊκού λαού κυβέρνηση!
    Δεν γνωρίζω ποια σχέση μπορεί να έχουν με την Π. Διαθήκη ή τους ταλιμπάν. Η πραγματικότητα λέει ότι είναι οι γνησιότεροι συνεχιστές των μεθόδων και του αμοραλισμού των ναζί. Που με βάση το ευαγγελικό πνεύμα φοβούμαι ότι βρισκόμαστε μπροστά σε έναν εφαρμοσμένο σατανισμό….

  23. Το καθεστώς στην περιοχή της Υπεριορδανίας εξελίχθηκε στο μόρφωμα «κράτος του Ισραήλ» μέσω της διπλωματίας και των οικονομικών συμφερόντων. Η περιοχή όμως, ήταν ανέκαθεν πατρίδα και των δύο λαών. Δεν υπάρχει ελπίδα ειρήνευσης αν δεν ληφθεί αυτό το δεδομένο ως βάση. Είδαμε τα αποτελέσματα του κατακερματισμού της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας… ο κατακερματισμός και στα εδάφη που κάποτε αποτελούσαν την Υπεριορδανία δεν οδηγεί σε καλύτερες λύσεις. Ένα κράτος συνδιοικούμενο αναλογικά, χωρίς εποικισμούς, γενοκτονίες και διώξεις είναι αυτό που δεν αποδέχονται ως λύση οι φανατικοί και των δύο πλευρών.

    Όσο για τη σχέση των Εβραίων με την Π. Διαθήκη…έχουν την ίδια σχέση που έχει ο καθένας που δεν την ερμηνεύει Χριστολογικά…είναι απλό.

    http://bigmamahistory.blogspot.com/2009/01/blog-post.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: