• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 605,458 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Δεκέμβριος 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Νοέ.   Ιαν. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

4 περιτριγυρίσματα πολιτικής θεολογίας

O Aρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β΄, ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος, ο παπα Φιλόθεος Φάρος και ο λαϊκός Χρ. Γιανναράς προσπάθησαν τις τελευταίες μέρες, μετά τον Στ. Ράμφο, να ψηλαφίσουν, να ερμηνεύσουν, να αυτοκριτικαριστούν και να προτείνουν λύσεις υπό μορφή ορθόδοξης «πολιτικής θεολογίας», με αφορμή και την νεανική εξέγερση που είχε και άγριες μορφές απέναντι σε επιλεγμένους στόχους του καπιταλιστικού «φαίνεσθαι».

alwnisma-inarcadiaΔεν γνωρίζω πόσο θα περιμένουμε για την άρθρωση φωνής για τα ευρύτερα σχέδια  στην καθ’ ημάς Ανατολή, που έχουν επίκεντρο τώρα το Ισραήλ-Παλαιστίνη

Ι) Ο Χρ. Γιανναράς[1], όλες τις εναπομείνασες πολιτικές του προσδοκίες τις βλέπει μόνο σε μια ασαφή ομάδα εντός της ΝΔ και είναι ουσιαστικά εγκλωβισμένος μια πορείας που οδηγεί μαθηματικά σε «πολιτικό μηδενισμό». Όλη του η πολιτική σκέψη, πάντα «κεντροδεξιά» από την εποχή που τον διάβασα και των γνώρισα προσωπικά (δεκαετία του ’70) είχε δυο βασικά χαρακτηριστικά: θεωρητικές ελπίδες εντός του κοινοβουλευτικού κρατισμού και θεωρίες χωρίς «άγιο πεζοδρόμιο» και χωρίς «λαϊκό καφενείο».

yannaras-xr-1Ο Χρ. Γιανναράς δεν είδε σχεδόν τίποτα από τις αιτίες που συσσώρευαν «αγωνίες, άγχος, αγανάκτηση και οργή» στα νιάτα, και δεν εννοώ μόνο τους μαθητές και φοιτητές φυσικά. Προσωπικά δεν με ξένισε, γιατί είναι αδύνατον ένας «σαλονάτος» και «ελιτιστής» της πολιτικής θεολογίας να δει πέρα από τη μύτη του. Η μόνη του ελπίδα πια είναι να γίνουν ανακατατάξεις στη Ν.Δ. και να μη είναι θηλυκού γένους ο επόμενος αρχηγός, αφού

«… αντιπροσωπεύει τη θεσμική δυνατότητα…μοναδικής εναλλακτικής στην άσκηση της εξουσίας αντιπρότασης έναντι του σοσιαλεπώνυμου αμοραλισμού και του συρριζωμένου στη βία μηδενισμού…»

Η σιωπή του σ’ αυτά από εδώ και πέρα – εκτιμώ πια –  θα είναι μεγάλη προσφορά, αν μπορεί να κάνει τέτοια αυτοκριτική. Το τραγικό και σ’ αυτό το άρθρο είναι γι αυτόν  ότι «…Το «Χριστός γεννάται, δοξάσατε» πνίγηκε φέτος στον απόηχο της λυσσαλέας κραυγής «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι»»!

Μα αν είναι δυνατόν, τονίζω, η ευχαριστιακή μυστηριακή δοξολογία να πνίγεται από συνθήματα; Μάλλον λαϊκίζει ο Γιανναράς..

ΙΙ) Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος[2] προσπάθησε να δει την ψυχολογία της νεολαίας με όρους κυρίως προσωπικής ψυχολογίας του τύπου «…η εμμονή κάποιου νέου στην παιδικότητα για πολύ χρόνο…» και «…η παρατεταμένη εφηβεία..». Όχι ότι αυτά δεν συμβαίνουν, αλλά στο συγκεκριμένο άρθρο άγγιξε ελάχιστα τις τεράστιες κοινωνικές αιτίες, που οδηγούν τα νιάτα στην παρατεταμένη εφηβεία,  ως μια κοινωνική επίπτωση του άγριου καπιταλισμού που διερχόμαστε. Διότι τέτοιου είδους εξεγέρσεις δεν συμβαίνουν συχνά.

naupaktou-iero8eos-blax-1Κάνει μάλιστα το πολιτικό σφάλμα, όπως κατά την ταπεινή γνώμη μου και ο Χρ. Γιανναράς, ότι: «…πιστεύω ότι εν πολλοίς τέτοια επαναστατικά κινήματα είναι καθοδηγούμενα,..». Βεβαίως από την άλλη ορθά επισημαίνει ότι «…οι αδικίες που επικρατούν στις κοινωνίες βασανίζουν το ανθρώπινο πρόσωπο και την ελευθερία του και το εξαναγκάζουν να επαναστατή, γιατί κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο «το βία υποταττόμενον στασιάζει καιρού λαβόμενον»».

Ως ορθόδοξος επίσκοπος καλώς επισημαίνει ότι «…το θέμα ξεκινά από το πάθος της φιλαυτίας, που είναι η μεγαλύτερη αρρώστια της εποχής μας, όλα τα ανθρώπινα μέσα διόρθωσης είναι ανεπαρκή, εάν ο άνθρωπος δεν αναγεννηθή πνευματικά και εάν δεν αποκτήση εσωτερική πληρότητα…».

Όντως είναι λυτρωτική η  μεταμόρφωση του «βίου» εντός της ορθόδοξης εκκλησίας, αφού «…κατά την εκκλησιαστική μας παράδοση η κοινωνική αδικία είναι αποτέλεσμα των εσωτερικών παθών…». Η ελπίδα όμως για τα κοινωνικά πράγματα, για την «πολιτεία» των πιστών, δεν οφείλει να εκφραστεί για να μην «…επικρατεί η αδικία, το συμφέρον, η ιδιοτέλεια, η συσσώρευση πλούτου από τους λίγους εις βάρος των πολλών κτλ…»;

Μήπως «ήγγικεν η ώρα» μέσα στην πολυποίκιλη κρίση, η ηγεσία της θεσμικής εκκλησίας στη χώρα μας, να δει άξονες θεολογικούς, πρακτικούς και θεσμικούς ώστε να αυξηθούν οι δυνατότητες έκφρασης των πιστών και εντός της θεσμικής εκκλησίας και στον εκάστοτε τοπικό περίγυρο, απεγκλωβιζόμενοι από τις δηλητηριώδεις αγκάλες της «νόμω κρατούσης πολιτείας» επί της εκκλησιαστικής ζωής; Γιατί δεν ανοίγει η συζήτηση και για νέο καταστατικό χάρτη;

ΙΙΙ) Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Β΄, στη συνέντευξη στον Νίκο Παπαχρηστου[3] πολύ σωστά έθιξε:

athinwn_ierwnymos_8

α) Το ζήτημα της κατάργησης του όρκου και από κοινωνική αλλά κυρίως από θεολογική σκοπιά: «…Η κατάργηση του θρησκευτικού όρκου δεν δημιουργεί πρόβλημα στην Εκκλησία. Αντιθέτως, είναι συνέπεια της διδασκαλίας της, σύμφωνα με την οποία το «ναι» πρέπει να είναι «ναι» και το «όχι», «όχι». Αλλωστε, υπάρχει και η προτροπή της Αγίας Γραφής: «μη ομόσαι όλως»».

Το ερώτημα είναι γιατί επό την εποχή της Βαυαροκρατίας που εισήχθη η ελλαδική Εκκλησία τον χρησιμοποιούσε; Δεν χρειάζεται μια θεολογική εξήγηση και μια πολιτική μετάνοια;

β) Για το ζήτημα της νεανικής εξέγερσης θεωρεί ότι «Ξεχάσαμε βασικές αρχές μας και γίναμε άτομα που περιφρονούν την ιδιότητα του προσώπου. Έτσι ο ατομοκεντρισμός μας, η φιλαυτία, ο αμοραλισμός, όπως ήταν φυσικό, έφεραν την απληστία, την περιφρόνηση του άλλου, την αδικία, τον αγώνα του «φαίνεσθαι» και όχι του «είναι», την ασυνέπεια με τα «ξύλινα τα λόγια τα μεγάλα» της προπαγάνδας. Η νέα γενιά είναι φυσικό και λόγω ηλικίας και λόγω συνθηκών να διαμαρτύρεται. Δεν μπορεί όμως να καταστρέφει.

Οι βίαιες πράξεις φανερώνουν αποπροσανατολισμό, ανελευθερία και κληρονομιά «πρoπατορικών αμαρτημάτων» ημών των μεγαλυτέρων».

Το ερώτημα είναι: Μια τέτοιας μαζικότητας, έκτασης και ένταση εξέγερσης με τέτοια πνευματική ισοπέδωση, συχνά και στους κόλπους της θεσμικής Εκκλησίας, μπορεί να είναι μόνο πασιφιστική, όταν τις τελευταίες δεκαετίες ουδείς «ακούει»;

γ) Για την εκκλησιαστική περιουσία ορθά τονίζει ότι: «Στο θέμα της διαχειρίσεως της εκκλησιαστικής περιουσίας έχουν γίνει πολλά λάθη στο παρελθόν», αλλά δεν πάρει η ίδια η θεσμική Εκκλησία και τα πλούσια μοναστήρια άμεσα και φανερά μέτρα κοινωνικής χρήσης και στήριξης αδυνάτων, δεν βλέπω να φτάνει η διαπίστωση…

Η διακήρυξη: Ήδη ο Αρχιεπίσκοπος ανακοίνωσε ότι «η Ιερά Σύνοδος θα διαθέσει ποσό ύψους 8 εκατ. ευρώ για τη δημιουργία τεσσάρων ιδρυμάτων για ηλικιωμένους, παιδιά με νοητική στέρηση, άτομα με αυτισμό και για την επανένταξη απεξαρτημένων ατόμων» μπορεί να θεωρηθεί μόνο ως αρχή και όχι ως αποπροσανατολισμός.

δ) Για το ζήτημα των σχέσεων  θεσμικής Εκκλησίας και Πολιτείας τα πράγματα … μπερδεύονται: Ούτε πλήρης διοικητικός διαχωρισμός υπάρχει, ούτε η θεσμική εκκλησία απεμπολείται τη υπερβολική κρατική στήριξη, ούτε κινήσεις φαίνεται να κάνει στο εσωτερικό για διοικητική συνοχή των επισκόπων, κληρικών, μοναχών και λαϊκών, ως ενός σώματος στα διοικητικά…

Όσο για το ζήτημα των ιδεολογικών κύκλων, αυτό και αληθές είναι, αλλά καλό είναι να υπάρχει ως «λυδία λίθος» για την πίστη μας…

IV) Ο π. Φιλόθεος Φάρος[4], πάντα καυστικός θίγει ορισμένες εκκλησιαστικές πλευρές, που δεν θίγονται εύκολα,  στη Κυπριακή εφημερίδα:

α) Εκκλησιαστικός χώρος: «… Κοιτάξτε στο χώρο τον εκκλησιαστικό υπάρχουν Επίσκοποι, ακόμη και στο περιβάλλον του Αρχιεπισκόπου, οι οποίοι είναι «φραγκοφονιάδες», οι οποίοι έχουν ταρίφα για να τελέσουν ένα μυστήριο και για να λειτουργήσουν στους ναούς της Μητρόπολης τους. Δεν αρκεί το «mea culpa» του Αρχιεπισκόπου, πρέπει να γίνει κάτι. Χρειάζεται μετάνοια, που σημαίνει αλλάζω τρόπο ζωής, κάνω μεταβολή 180 μοιρών».

Σχόλιον …ουδέν!

β) Νεανική εξέγερση: «…Οι πάντες προσπαθούμε να εκμεταλλευτούμε τα πάντα, να καπηλευθούμε αυτό που βιώνουν οι νέοι, το οποίο δεν έχει σχέση από αυτό, το οποίο ακούμε ότι βιώνουν οι νέοι μας. Αυτή τη στιγμή η νεολαία μας βρίσκεται σε σύγχυση, γιατί η ελληνική οικογένεια, το ίδιο νομίζω συμβαίνει και στην Κύπρο, περνά μεγάλη κρίση…».

Είναι μια παράμετρος που οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας πολύ σοβαρά.

γ) Βατοπέδι και παρόμοια: «…Δηλαδή, μέχρι ποιου σημείου πιστεύουν ορισμένοι κληρικοί και μοναχοί ότι οι άνθρωποι είναι ηλίθιοι. Ο Χριστός δεν κράτησε στο χέρι του ένα νόμισμα της εποχής του. Η Μονή Βατοπεδίου υποστηρίζει ότι κάνει έργο φιλανθρωπικό, κοινωνικό, πολιτιστικό. Δεν είναι περίεργο ότι τέτοιο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο δεν έκανε ο Ιησούς Χριστός.

Το ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας πρέπει να είναι το έργο του Χριστού, ο οποίος δεν έδωσε ούτε ένα κομμάτι ψωμί σε κανένα πτωχό. Αυτό δεν ήταν τυχαίο, γιατί ο Χριστός ήλθε να μάθει τους ανθρώπους να ζουν με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην υπάρχουν πτωχοί και πλούσιοι, κάποιοι, που να εκμεταλλεύονται κάποιους άλλους. Εμείς σήμερα διαστρέφουμε το μήνυμα του Χριστού και μετά ερχόμαστε τάχα να καλύψουμε τα συμπτώματα του…».

Εντάξει λίγο υπερβολικός ο παπα Φιλόθεος – ο Χριστός έδωσε ψωμί και μάλιστα θαυματουργικά – αλλά πάντως αυτό ήταν το κύριο  έργο Του…

δ) Εκκλησία και εξουσία: «…Το πάθος της εξουσίας κυριαρχεί στη ζωή της Εκκλησίας, η οποία τελικά δεν είναι αυθεντική Εκκλησία. Η Εκκλησία δεν είναι οργάνωση, ούτε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Η Εκκλησία είναι τρόπος υπάρξεως, τα μέλη της πρέπει να έχουν μια καρδιά και μια ψυχή και να μοιράζονται ό,τι έχουν, να βαστάζουν αλλήλων τα βάρη, αυτοί που είναι δυνατοί να μην καμαρώνουν, αλλά να προσπαθούν να σηκώσουν το βάρος των αδυνάτων. Αυτό είναι η πραγματική Εκκλησία…».

Καιρός δηλαδή για πλήρη διοικητικό διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους και νέο εσωτερικό κυρίως καταστατικό χάρτη; Ίδωμεν…


[1] Η παράνοια φίμωσε τη Γιορτή, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Hμερομηνία δημοσίευσης: 28-12-08:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_28/12/2008_297489

[2] Οι νεανικές και εφηβικές εκρήξεις, ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2008: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=247724

[3] ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Hμερομηνία δημοσίευσης: 28-12-08:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100095_28/12/2008_297508

[4] Φιλελεύθερος Κύπρου, ΕΤΟΣ 51ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ: 17670 Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008, Συνέντευξη στον  ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΒΙΚΕΤΟ:

http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=508&issuenum=17670

Advertisements

34 Σχόλια

  1. Πολύ καλό, εάν αυτές οι κρητικές γίνουν περισσότερες
    ίσος κάτι αρχίσει να γίνεται.

  2. @ collector

    ναι είναι ανάγκη να:

    – γίνουν περισσότερες
    – έχουν φιλορθόδοξη διάσταση
    – να παρουν και εκδοτική έκταση

    και «κλέβοντας» μια ευχή που μου άρεσε:

    «….. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ,
    ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ….» προσθέτοντας κι άλλα ακόμα…

  3. Χρόνια πολλά στις άγιες μέρες.. Μακάρι το πνεύμα των Χριστουγέννων να φωτίσει τον κόσμο και η νέα χρονιά να είναι καλύτερη με αγάπη και ειρήνη…

  4. Ο ΠΑΤΗΡ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΕΔΩΣΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΨΩΜΙ… ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΝΝΟΕΙ ΟΤΙ ΗΛΘΕ ΝΑ ΚΑΛΕΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ ΣΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ… ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ… ΕΝΩ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΒΑΣΙΚΟ Η ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΟΜΕΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΤΩΧΟΥΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΧΕΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΘΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣΑΤΕ ΣΕ ΜΕΝΑ!ΕΤΣΙ ΤΑ ΛΕΓΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ!

    ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

  5. Καλη χρονιά και πάντα το ίδιο διαφωτιστικά ποστάκια..

  6. @ vasilis

    εύχομαι το Πνεύμα όντως να μας φωτίσει ή
    μάλλον εύχομαι όπως η καρδιά μας αποφασίσει να δεχτεί περισσότερο και εκτεταμένο φωτισμό..

    Δυστυχώς όμως με τα ανθρώπινά μου μάτια δεν το βλέπω, τουλάχιστον «στατιστικά»…

    @ modern faTHER

    συνεχίζω να πιστεύω ότι ήταν ατυχή η έκφραση του παπα Φιλόθεου. Ο Ιησούς και ψωμιά και ψάρια και ιάσεις και συμπόνια έδωσε στους ανθρώπους, πέρα από τον «τρόπο υπάρξεως». Και ταμείο ευδόκησε να υπάρχει, αφού δεν διαχωρίζεται ο ϊδιος από τους Μαθητές Του.

    Κατά τα άλλα αντεύχομαι.

    @ Sotiris Koukios

    χαίρομαι όντως ότι είστε πολύ περισσότεροι απ΄ότι νόμιζα, όσοι δηλαδή θεωρείτε ό, τι κάτι ιδιαίτερο προσφέρει το ιστολόγιο αυτό.

    Τις ευχές μου επίσης.

  7. Καλή χρονιά και ευλογημένη. Πολύ καλή η ανάρτηση σας. Θα ένοιωθα ευτυχής αν στο ίδιο με τους ιερωμένους που κριτικάρεις πνεύμα κινιόταν και ο Θεσσαλονίκης τον οποίο άκουσα για μια ακόμη φορά χθες βράδυ να πετάει από τηλοψίας τις γνωστές κορόνες του και να φανατίζει για μια ακόμη φορά τις μάζες

  8. @ Νέαρχος Γαλανάκης

    ανταποδίδω τις ευχές αδελφέ και φίλε.

    Δυστυχώς δεν έχει κανένα νόημα να σχολιάσω τον Μητρ. Θεσσαλονίκης. Νομίζω δεν αξίζει καν τον κόπο. Απορώ πόσο πιστεύει και ο ίδιος αυτά που λέει…

  9. Καλή Χρονιά, πάντα να είσαι εδώ να μας προβληματίζεις γόνιμα.

  10. @ ppanos

    ευχαριστώ, αντεύχομαι και με τις δικές βοήθειες να μη … δηλητηριάζω.

  11. Δεν εντρυφώ τόσο βαθειά όσο εσύ, αλλά με βρίσκουν σύμφωνο οι απόψεις σου, κυρίως για τον Χρ. Γιανναρά. Πολιτικός ων, κεντροδεξιός μάλλον, τι άλλο από το να βλέπει κάποια πράγματα …χρωματισμένα. Για τους ιερωμένους, πλησιάζω στις απόψεις Ιερώνυμου (όπου μοιραία συγκρίνεται με τον προκάτοχό του).
    Νάσαι καλά και νάσαι σίγουρος ότι με τις δημοσιεύσεις σου πολλά μας (μου) προσφέρεις. Καλή Χρονιά γεμάτη Υγεία, Χαρά, Ευτυχία και Αισιοδοξία. Και με φρέσκα μυαλά.

  12. ο Κος Φάρος νομίζω ότι με κάλυψε απόλυτα.
    Αγαπητό μανιτάρι σου αφήνω θερμές ευχές.
    Το μπρίκι κοχλάζει για να σερβίρει νέους γευστικούς καφέδες εν καιρώ…

  13. @ cofeemaker

    ανταποδίδω… Χαράς ευαγγέλια για τον … κο Φάρο που σε καλύπτει!

    Χθες πέρασε από το καφενείο και όντως το μπρίκι κοχλάζει με απόντα τον καφεντζή… άχρι καιρού.

    Τις ευχές μου

  14. Αγαπητέ Παναγιώτη,
    Ευχομαι καλή χρονιά να εχουμε, με υγεία, χαρά,δημιουργικότητα και ανθρωπιά…

    Σχετικά με την αναφορά σου στον Χρήστο Γιανναρά εχω να πώ τα εξής:
    Την κριτική ποτέ δεν απέφυγε ο Χρήστος Γιανναράς, αφού ουδέποτε διεκδίκησε το αλάθητο!Ομως οφείλουμε να ομολογήσουμε οτι αποτελεί μεγάλο θεολογικό κεφάλαιο για την πατρίδα μας, αφού με το εργο του αφύπνισε την σύγχρονη ελλαδική θεολογία απο τον λήθαργο του εκδυτικισμού.Ανήκει στους πρωτεργάτες αυτής της ιστορικής μεταστροφής.

    Με τη ζωή του, με το πάθος του για την αναζήτηση της Α-λήθειας,με τον ηθικό κατατρεγμό του σε εποχές δύσκολες,με τις κριτικές παρεμβάσεις του,με την επαγελματική του περιπέτεια,με το ασυμβίβαστο ηθος του, απέδειξε ολα αυτά τα χρόνια οτι ειναι υπερ-ανω κομμάτων,υπερ-άνω ιδεολογιών, υπερ-άνω του λαικισμού…

    Αποτελεί μια εκπληξη ορθοδοξης ελληνικότητας μέσα στον αφελληνισμό και τη θρησκευτική αλλοτροίωση του ελλαδικού κρατιδίου.
    Σίγουρα θα υπάρχουν και λάθη σε μια τέτοια πολυτάραχη διαδρομή….Δεν οφελεί ομως ποτέ και κανέναν να στεκόμαστε σ’ αυτά και να αποσιωπούμε την συνολική προσφορά…

  15. @ Μαθητεία

    ανταποδίδω και από εδώ τις ευχές μου.

    όσον αφορά την κριτική μου προς τον Χρ. Γιανναρά, επιτρέψτε ως προς το πολιτικό μέρος των «επιδόσεών» του ν αέχω τελείως διαφορετική έποψη.

    Βεβαίως στο θεολογικό, πολιτισμικό και φιλοσοφικό κομμάτι η προσφορά του είναι θετική, παρ’ ότι έχει κάνει και υπερβολές (τουλάχιστον).

    Στο πολιτικό μάλλον έχει αποτύχει παταγωδώς! Όλες του οι πολιτικές του παρεμβάσεις – κυρίως ως διανοούμενος – δεν ανοίγουν νέο πολιτικό ρεύμα, μακριά από το κατεστημένο που εγκαθιδρύθηκε μετά τον εμφύλιο πόλεμο. Προσπαθεί να εντάξει πολιτικά τις τρεις προηγούμενες όποιες προσφορές του εντός των κομμάτων.

    Συγκεκριμένα:

    α) Στο τέλος της δεκαετίας του ’70 προσπάθησε ποικιλότροπα να στηρίξει το ΚΟΔΗΣΟ του Γιάγκου Πεσματζόγλου. Μάλιστα είχε ειδική συνάντηση με το ΚΣ της δυναμικής τότε ΕΧΟΝ στην οικία του για το σκοπό αυτό, αλλά αυτό δεν «τσίμπησε».

    β) Στο τέλος της δεκαετίας του ’80 στήριξε – όχι μόνο αυτός – τη ΝΔ του Κώστα Μητσοτάκη και έχει γραφεί χωρίς να διαψευθεί, ότι υπήρξε ειδικός σύμβουλος του τότε ΥΠΕΠΘ Βασ. Κοντογιαννόπουλου, του οποίου οι προτάσεις (μαθητικές ποδιές, μηδενισμός αδικαιολόγητων απουσιών, κλπ) οδήγησαν στο 1ο μεγάλο κύμα μαθητικών καταλήψεων και τη δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα στην Πάτρα.

    γ) Στο τέλος της δεκαετίας του ’90 επένδυσε στην ΝΔ του Κώστα Καραμανλή, τον οποία τώρα «σιχτιρίζει».

    δ) Τώρα «σιχτιρίζει» την υποψηφιότητα «θηλυκού γένους», ήτοι τη Ντόρα Μητσοτάκη κλπ, και αναζητά νέο πρόσωπο εντός της ΝΔγια να «επενδύσει».

    Έλεος πια! Εντάξει αγοράσαμε τα βιβλία του, τον φέραμε στα πανεπιστήμια να έλθει πρόσωπο με πρόσωπο με την τότε νεολαία, τον στηρίξαμε στην κόντρα με τις θρησκευτικές οργανώσεις, αλλά μέχρις εκεί.

    Αν επιθυμεί να προσφέρει ευρύτερα πολιτικά, ε τότε ας βοηθήσει στην ανάδυση νέου ρεύματος (όχι κόμματος υποχρεωτικά) με τα χαρακτηριστικά που ταιριάζουν στις δικές έστω πολιτισμικές, φιλοσοφικές και θεολογικές πινελιές του.

    Αλλά μέχρις εκεί. Εξάλλου αφού κριτικάρει τους πάντες σφοδρά, ας μας επιτρέψει να τον κρίνουμε με τα ίδια σταθμά…

  16. Χρόνια πολλά, καλή χρονιά κι ευλογημένη σε όλους!

    Ο προσωπικός μου αστρολόγος μού μετέφερε μερικές ετήσιες προβλέψεις και θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας καθώς σπανίως λανθάνει:

    Και φέτος ο Θρύλος θα πάρει το πρωτάθλημα στή μπάλλα, ο Βάζελος στο μπάσκετ και το ΑΕΚάκι στο περιφερειακό πρωτάθλημα τάβλι.

    Οι Σιωνιστές θα πίνουν και φέτος αίμα παιδιών – ζωογόνο και θρεπτικότατο, ωφέλιμο δια την εθνικήν αυτοσυνειδησίαν του περιουσίου λαού.

    Στα οικονομικά ο χρόνος αυτός θα είναι πολύ δύσκολος, όπως και όλοι οι χρόνοι από τότε που ακούω ειδήσεις και οι τραπεζίτες θα λένε πως δεν τα βγάζουν πέρα. Το χαβιάρι μαύρο, η Ντομ Περινιον ξυνή, στον Μαυρίκιο ζέστη κι υγρασία… Δράμα…

    Κάποιος εργαζόμενος ή μικρομεσαίος θα χάσει τη ζωή του επειδή τόλμησε να αντιμιλήσει στους νταβάδες.

    Κάποιος μαθητής θα δει τα ραδίκια ανάποδα ή θα γίνει μεταλλαγμένος μωβ χρώματος μόλις τον αγγίξουν τα μαγικά ραβδάκια της ΕΛΑΣ.

    Ο Λαμπράκης, οι Μπόμπολες κι οι Ιοί Τεγόπουλοι θα συνεχίσουν να είναι οι μπροστάρηδες της δημοκρατικής αναγέννησης της Ελλάδας. Στα πλαίσια αυτά προβλέπονται διόδια βάδισης στα πεζοδρόμια των πόλεων τα οποία θα μπορούν να πληρωθούν εύκολα με ηλεκρονικές κάρτες.

    Στην πολιτική σκηνή θα κυριαρχήσουν, όπως εδώ και μισό αιώνα συμβαίνει, οι λαοπρόβλητοι ηγέτες Καραμανλής, Μητσοτάκης και Παπανδρέου οι οποίοι λειτουργούν σαν τον σκώρο: μεγαλώνουν σαν αυγά, γίνονται ζουζούνια που τρώνε τα ρούχα μας, κατοπιν πεταλούδες, «πεθαίνουν» κάνοντας νέα αυγά κ.ο.κ

    Επίσης φέτος – τι πρωτοτυπία! – οι ιεράρχες μας θα συνεχίσουν να θεωρούν εκ των ων ουκ άνευ, το βυζαντινό αδαμαντοποίκιλτο αυτοκρατορικό στέμμα και τον αντιστοιχο μεγαλοπρεπή σάκκο.

    Kαι φέτος ηγούμενοι θα πωλούν βιογραφίες σπηλαιωτών οσίων για να κάνουν, με τα έσοδα των πωλήσεων, ελικοπτερότσαρκες και υπεράκτιες εταιρείες.

    Μια εξαίρεση στην εκκλησιαστική πολιτική θα υπάρξει καθώς ο πατριάρχης Φαναρίου, ως χειμαζομενος και φυλάττων Θερμοπύλας, θα προτιμήσει να καταλύσει στο ταπεινό President και όχι στο «Μεγάλη Βρεττάνια» όπως μέχρι τώρα συνήθιζε. (μ αυτά τα ασεβή παλιόπαιδα που μαζευονται στο κέντρο και φωνάζουν «παπάδες απατεώνες δεν έχετε το Θεό σας» ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου προκύψει).

    Αυτά τα ολίγα από τον ειδικό μελλοντολόγο που συμβουλεύομαι ….

    Α,μη ξεχάσω…μου είπε κι ενα τελευταίο:

    Ότι κάποιοι από μας που ανταλλάσσουμε διαδικτυακές ευχές δε θα βγάλουμε το χρόνο μας.

    Ως εκ τούτου ας λάβουμε τα μέτρα μας πριν μάς τα πάρουν άλλοι….

    Εύχεσθε!

  17. ΜτΒ, καλή χρονιά!
    Το Γιανναρά προφανώς τον έχεις παρακολουθήσει πολύ περισσότερο απ ότι εγώ. Ως πιο αποσπασματικός αναγνώστης του (άρα λιγότερο υποψιασμένος και άρα – ίσως- πιο αντικειμενικός!) συνεχίζω να τον διαβάζω έχοντας επίγνωση ότι διαβάζω έναν γνήσιο συντηρητικό παλαιάς κοπής και να πάρω ό,τι μπορεί να μου προσφέρει. Στο τελευταίο του άρθρο πχ αναρωτιέται γιατί η νεανική οργή στράφηκε εναντίον της αστυνομίας και όχι κατά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Λογικό ερώτημα, ιδίως από έναν που θέλει να εμφανίζεται ως απολιτικός, δεν είναι έτσι;

  18. @ Misha

    σου εύχομαι ζωντάνια Αληθή και μηνύματα ριξικέλευθα για το 2009.

    …. Ενδιαφέρων ο αστρολόγος σου. Τον πληρώνεις ακριβά για να σου λέει τον «καζαμία»;

    @ Herr K.

    Μα το «πασοκικό» κράτος στα προηγούμενα χρόνια, το «νεοδημοκρατικό» τώρα,
    μα και σε κάθε χώρα ένα ολοκληρωτικό κράτος, την αστυνομία βάζει μπροστά…

    Η νεανική κυρίως εξέγερση ήταν σε ένα βαθμό «τυφλή», αλλά κυριαρχούμενη κυρίως από «αντιεξιουσαστική» λογική παρά επαναστατική.

    Αυτή τη «δυνατότητα» κληρονομήσαμε στη νέα γενιά, αυτή κληρονόμησε, μ’ αυτήν εξεγείρεται.

    Γιατί άραγε μεμψιμοιρούμε; Δεν το καταλαβαίνω, από όσους από μας, το παίζουμε «επιμυθείς»…

    Τις ευχές μου τις ολόθερμες αδελφέ.

  19. Για τον όρκο:

    «Η κατάργηση του όρκου δεν δημιουργεί πρόβλημα στην Εκκλησία, αντιθέτως είναι συνέπεια της διδασκαλίας της», δηλώνει σε συνέντευξή του (στη κυριακάτικη «Καθημερινή», 28/12/2008, http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100095_28/12/2008_297508 ) ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος, αναδεικνύοντας, εκ μέρους της διοικούσας Εκκλησίας, τη θεολογική διάσταση ενός απλού μεν, ωστόσο πολυβασανισμένου – για μικροπολιτικούς, κυρίως, λόγους – θέματος.

    Για το ίδιο ακριβώς θέμα – και από την ίδια, τη θεολογική, οπτική – είχαμε αρθρογραφήσει στην «Ελευθερία», στις 28/09/2007 (σελ. 8), εξ αφορμής της άρνησης ενίων βουλευτών να προσέλθουν και να δώσουν στη νέα Βουλή τον νενομισμένο και καθιερωμένο (θρησκευτικό) όρκο. Επανήλθαμε με άρθρο μας στο τελευταίο τεύχος (Μαϊου 2008) του επιστημονικού περιοδικού της Δ/νσης Β/θμιας Εκπαίδευσης ν. Λάρισας, την «Εκπαιδευτική Κιβωτό» (σελ. 46, 47), όταν το θέμα της κατάργησης του όρκου απασχόλησε εκ νέου την επικαιρότητα μ΄ αφορμή την απόφαση (Φεβρουάριος 2008) του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), βάσει της οποίας «η διαδικασία του όρκου στο ιερό Ευαγγέλιο για την απόκτηση αδείας ασκήσεως δικηγορικού επαγγέλματος, που υποχρεώνει τους νέους δικηγόρους να δηλώνουν δημοσίως τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, παραβιάζει τη θρησκευτική ελευθερία» (βλ. σχετικό ρεπορτάζ στην «Ε», 23/02/2008, σελ. 21).

    Για το θέμα του όρκου στο δημόσιο διάλογο αντιπαρατίθενται συνήθως δύο ιδεολογικοποιημένες στη βάση τους απόψεις: α) εκείνων που για λόγους παράδοσης θέλουν να παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν (να συνεχίσει, δηλαδή, να ισχύει το σημερινό καθεστώς της (θρησκευτικής) ορκοδοσίας, και β) εκείνων που θέλουν να καταργηθεί και το επιδιώκουν για λόγους ξεκάθαρα ιδεολογικοπολιτικούς, όπως π.χ. κάποιοι πολιτικοί σχηματισμοί και ενώσεις πολιτών, οι οποίοι τάσσονται αναφανδόν υπέρ ενός κοσμικού – άθρησκου κράτους («etat laique»). Και έχει απόλυτο δίκιο ο Αρχιεπίσκοπος όταν επισημαίνει ότι «η προσπάθεια της κατάργησης του θρησκευτικού όρκου, έτσι όπως επιδιώκεται σήμερα, δεν υποκρύπτει ενδιαφέρον για συνέπεια και ειλικρίνεια, αλλά έχει γίνει κι’ αυτή ένα αντιθρησκευτικό ιδεολόγημα».

    Μιας και μιλάμε, όμως, για όρκο που προϋποθέτει τη θρησκευτική πίστη και ειδικότερα για μας τους ορθοδόξους χριστιανούς τη πίστη στον Τριαδικό Θεό, αξίζει να δούμε και μια τρίτη άποψη και συγκεκριμένα τη θεολογική, την οποία ανέδειξε ο Αρχιεπίσκοπος και η οποία , δυστυχώς, στον δημόσιο διάλογο, αν δεν αποσιωπάται, τουλάχιστον, υποβαθμίζεται. Επειδή, ωστόσο, για εμάς τους χριστιανούς η θεολογική θα πρέπει να είναι η άποψη που θα σηματοδοτεί τη στάση και τη συμπεριφορά μας απέναντι στο θέμα, αξίζει να δούμε τι λέγουν σχετικώς η Αγία Γραφή και οι Πατέρες.

    * Ξεκινώντας από την Παλαιά Διαθήκη, διαβάζουμε στο Δεκάλογο: «Ου λήψει το όνομα του Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω» («δεν θα προφέρεις καταχρηστικά το όνομα του Κυρίου, του Θεού σου», Εξ. 20,7. Δευτ. 5,11).

    Περνώντας στη Καινή Διαθήκη ακούμε το Χριστό να λέει: «Εγώ δε λέγω υμίν μη ομόσαι όλως (…) έστω δε ο λόγος υμών ναι ναι, ού ού, το δε περισσόν τούτων εκ του πονηρού εστί…» («εγώ, όμως, σας λέω να μην ορκίζεστε καθόλου (…) να λέτε μόνο ναι ή όχι, καθετί πέρα απ’ αυτά προέρχεται από τον πονηρό», Ματθ. 5, 33 – 37). Σαφέστατη είναι η προτροπή που μας απευθύνει και ο αδελφόθεος Ιάκωβος στην Επιστολή του (5, 12): « Προ πάντων δε, αδελφοί μου, μη ομνύετε μήτε τον ουρανόν, μήτε την γήν , μήτε άλλον τινά όρκον. Ητω δε υμών το ναί, ναί, και το ού, ού, ίνα μη υπό κρίσιν πέσητε» («Προ παντός, αδελφοί μου, να μην ορκίζεσθε ούτε στον ουρανό, ούτε στη γή, ούτε να κάνετε άλλον όρκο. Ας είναι το «ναί» σας πραγματικό ναί, και το «όχι» σας πραγματικό όχι, για να μη βρεθείτε κατηγορούμενοι στη τελική κρίση»).

    Πάμε στους Πατέρες της Εκκλησίας: Ο Μεγ. Βασίλειος επισημαίνει ότι ο όρκος απαγορεύθηκε μια για πάντα (Κανών 29). Στο ερώτημα πως μπορεί κάποιος να πείθει τους άλλους, όταν αποφεύγει τον όρκο, ο Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος απαντά: με το λόγο και τη συμπεριφορά που θα πιστοποιεί το λόγο του («Επη Ηθικά», PG 37, 940). O Aγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς απορρίπτει επίσης τελείως τη χρήση του όρκου. Σε όσους δεσμεύθηκαν με όρκο προτείνει να τηρήσουν πιστά τις υποσχέσεις τους, αν αυτές είναι σύμφωνες με το θέλημα του Θεού, αλλά και να ζητήσουν ταυτόχρονα το έλεος του Θεού, γιατί ακόμη και σε περίπτωση ευορκίας δεν παύουν να είναι παραβάτες της εντολής («Δεκάλογος κατά Χριστόν νομοθεσίας», P.G. 150, 1093 BC).

    * Η χρήση, λοιπόν, του όρκου στη καθημερινή ζωή αποτελεί καταστρατήγηση της ρητής εντολής του Χριστού «μη ομόσαι όλως», όπως αναφέρει στην συνέντευξή του στη «Καθημερινή» και ο Αρχεπίσκοπος. Η απαράδεκτη αυτή κατάσταση, που είναι, αν μη τι άλλο, θεολογικά παράδοξη, εμφανίσθηκε – όπως επισημαίνει ο κορυφαίος καθηγητής Κοινωνιολογίας του Χριστιανισμού Γ. Μαντζαρίδης στο μνημειώδες έργο του «Χριστιανική Ηθική» (εκδ. Π. Πουρναρά, 1995, σελ. 415) – με την ανασύσταση του ελληνικού κράτους και έχει τις ρίζες της στη φιλοσοφία της βαυαροκρατίας που κυριαρχούσε στα διοικητικά πράγματα της χώρας τη περίοδο εκείνη (1828 – 33, με βασιλιά της ορθόδοξης Ελλάδος τον ρωμαιοκαθολικό Οθωνα και αντιβασιλιά επί των εκκλησιαστικών τον προτεστάντη Μάουρερ).Εξ αιτίας της δημιουργήθηκε η έντονη διαμάχη ανάμεσα στον Οικονόμο τον εξ Οικονόμων και τον Θεόκλητο Φαρμακίδη. Ο πρώτος ακολουθώντας την διδασκαλία, αλλά και τη πράξη της Εκκλησίας υποστήριξε ότι οι χριστιανοί δεν πρέπει να ορκίζονται. Αντίθετα, ο Φαρμακίδης θεώρησε τον όρκο επιτρεπτό, ιδίως όταν επιβάλλεται από την πολιτεία.

    Αντιμετωπίζοντας το θέμα αυτό το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέδωσε το 1849 εγκύκλιο επιστολή «Προς τους απανταχού Ορθοδόξους» που υπογράφεται και από τους προκαθημένους των τριών άλλων πρεσβυγενών πατριαρχείων. Στη επιστολή αυτή καυτηριάζεται με δριμύτητα ή φαρμακίδειος άποψη ότι η χριστιανική πίστη δεν απαγορεύει τον όρκο και ότι οι πιστοί μπορούν να ορκίζονται στα δικαστήρια «απροκριματίστως και οσίως».- Βεβαίως είν’ αλήθεια ότι την ορκοδοσία την επέβαλε, όχι η Εκκλησία (πως θα μπορούσε άλλωστε; ), αλλά το …ανορθόδοξο – επί βασιλείας του ρωμαιοκαθολικού Οθωνος και αντιβασιλείας του προτεστάντου Μάουρερ – νεοσύστατο, τότε, ελληνικό κράτος, θέλοντας να «αξιοποιήσει» τη θρησκευτική συνείδηση των διαδίκων, των μαρτύρων και εν γένει των διοικουμένων για τους δικούς του σκοπούς. Πέρασαν, όμως, από τότε 180 και πλέον χρόνια. Οι καιροί για αλλαγές προς ορθόδοξη κατεύθυνση, δηλαδή για την κατάργηση της ορκοδοσίας και την αντικατάστασή της με άλλες διαβεβαιώσεις (όπως δίνουν οι νεοεκλεγόμενοι μητροπολίτες ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας) ή εγγυήσεις της αξιοπιστίας του μάρτυρα, ωρίμασαν.

    Yπάρχει μάλιστα και η σχετικά πρόσφατη υπ’ αριθμ. 2601/1998 (ορθοδοξότατη!) απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) βάσει της οποίας έχει κάθε νόμιμο δικαίωμα να αρνηθεί να ορκισθεί εκείνος που επικαλείται κώλυμα για λόγους θρησκευτικής συνείδησης. Με την απόφαση αυτή δικαιώθηκε απόφοιτος του τμήματος Θεολογίας του παν/μίου Αθηνών ο οποίος προσέφυγε κατά της πράξεως του προέδρου του τμήματος που επέβαλλε υποχρεωτικά θρησκευτικό όρκο (καθομολόγηση). Ο απόφοιτος αρνήθηκε να ορκισθεί διότι ο όρκος είναι απαράδεκτος για το ορθόδοξο δόγμα το οποίο πρεσβεύει – και το ΣτΕ δεχόμενο τη προσφυγή του, ακύρωσε τη πράξη του προέδρου του τμήματος.

    Το ΣτΕ πήρε θέση. Αναφορικά με την διοικούσα Εκκλησία, η μέχρι τώρα – δίκην Ποντίου Πιλάτου – «ουδέτερη» στάση επί του θέματος (αν συνάδει, ή όχι ο όρκος με το Ευαγγέλιο, με τη χριστιανική διδασκαλία), το μόνο που κατάφερε είναι να επιτείνει τη σύγχυση. Ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος με τις δηλώσεις του διαλύει το νέφος αυτής της σύγχυσης και με λόγο πεντακάθαρο, κρυστάλλινο, προσεγγίζει το θέμα θεολογικά, πνευματικά. Από δώ και πέρα, πιστεύουμε ότι μια απλή επίσημη δήλωση – διακήρυξη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας μας, ότι η θεολογία μας, ως ορθοδόξων χριστιανών, απαγορεύει τον όρκο, θα ήταν αρκετή για την κατάργηση της επιβολής του. Αλλά και θα έδινε οριστικά τέλος σ’ ένα θέμα τόσο απλό, αλλά τόσο βασανισμένο…

    Xάρης Ανδρεόπουλος, Λάρισα

    (Χρόνια Πολλά, Καλή κι ΄ Ευλογημένο Χρονιά σε όλους!)

  20. «περί όρκου», τού διωχθέντος από αρχές και εξουσίες, κοσμικές και θρησκευτικές, αγίου Νεκταρίου.

    http://www.phys.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/tributes/agios-nektarios/peri_orkoy.htm

  21. Ο κ. Γιανναράς, μεταξύ άλλων, λέει:

    «Δεν μπορεί να μην υπάρχει μέσα στο κυβερνών κόμμα ένας πυρήνας ανθρώπων με συνείδηση της ευθύνης τους για την πατρίδα και επαρκή ανιδιοτέλεια. Ενας τέτοιος πυρήνας οφείλει να θέσει θέμα ηγεσίας και να προκαλέσει την απόσυρση του πρωθυπουργού. Οχι για να ανοίξει ο δρόμος στις φτηνές ορέξεις σπιθαμιαίων έως και κωμικών δελφίνων, άρρενες και θηλυκού γένους. Αλλά για να υποχρεωθεί αυτό το κόμμα, ύστερα από εικοσιεπτά ολόκληρα χρόνια, να αναζητήσει κριτήρια διάκρισης ποιοτήτων, κριτήρια εντοπισμού ηγετικών χαρισμάτων».

    Και μπαίνει το ερώτημα: Το κυβερνών κόμμα και η σοσιαλεπώνυμη αξιωματική δεν είναι καπιταλιστικά κόμματα; Με μικροδιαφορές…
    Κατά την ταπεινή μου γνώμη, θεός των καπιταλιστών είναι ο Μαμωνάς. Ο οποίος, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, βρίσκεται σε ασυμβίβαστη αντίθεση με το Θεό.

    Δεν αποτελεί, συνεπώς, αφελή και σισύφεια νοοτροπία και τακτική το να ψάχνουμε μέσα στο αντίθεο έρεβος και το διαρκές έγκλημα του καπιταλισμού να βρούμε λύσεις; Έστω κι αν υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι «με συνείδηση της ευθύνης τους για την πατρίδα και επαρκή ανιδιοτέλεια»…

    Έχω την εντύπωση ότι κάποια ηχηρά ονόματα και κάποιοι αλάθητοι πάπες υποστηρίζουν κάποιες ηχηρές παραφωνίες.
    Και όχι με βάση την πλημμελή σκέψη ενός κάποιου παπά, αλλά το Ευαγγέλιο…

  22. @ Χάρης

    για τις σχέσεις μεταξύ πιστών χριστιανών είναι καθαρό ο όρκος και περιττός είναι και επικίνδυνος για αλλοίωση της θεολογίας των ανθρωπίνων σχέσεων.

    Για τις σχέσεις πιστού με απρόσωπες αρχές και εξουσίες δεν απαγορεύεται μεν, αλλά θεωρώ ότι είναι καλύτερο να μην επιβάλλεται. Απ’ αυτήν την έποψη καλώς ο Αρχιεπίσκοπος ομίλησε.

    Όσον αφορά άλλες μορφές δημόσιου όρκου, νομίζω ότι η κοσμική κυριαρχούσα άποψη ενάντια στις «ορκομωσίες» ερείδεται από ιδεολογικούς λόγους. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

    Καλή χρονιά αδελφέ με καλύτερη καρποφορία.

    @ Misha

    Ευχαριστούμε για την υπενθύμιση του διαλόγου. Για άλλη μια φορά σαφέστατος ο άγιος Νεκτάριος!

    @ παπα-Ηλίας Υφαντής

    μαζί με τις ευχές μου επίτρεψέ μου να χαρώ γι αυτό σου το σχόλιο. Ναι ναι ψάχνουν στα καπιταλιστικά κόμματα «ψύλο στ’ άχυρα»‘.

    Όχι ότι στα μη καπιταλιστικά δεν υπάρχουν προβλήματα, αλλά τουλάχιστον δεν υπάρχει τόσο εμφανής υποκρισία.

    Καλή συνέχεια.

  23. Ευχαριστώ για τις ευχές και αντεύχομαι. Και μεταφέρω εδώ απ’ το κείμενό μου «άπλυτο φως» το παρακάτω απόσπασμα. Όπου γίνεται σύγκριση μεταξύ χριστιανισμού και σοσιαλισμού αφενός και καπιταλισμού αφετέρου:

    ….Λένε κάποιοι συνήγοροι του καπιταλισμού ότι ο σοσιαλισμός διέπραξε εγκλήματα. Και ασφαλώς θα ήταν στρουθοκαμηλισμός να υποστηρίξουμε ότι όλοι οι σοσιαλιστές υπήρξαν αθώες περιστερές και ότι όλα, όσα έκαμαν, ήταν καλά και άγια. Όπως δεν μπορούμε να αγνοήσουμε και τα κακουργήματα που διέπραξαν και διαπράττουν οι σταυροφόροι και οι ιεροεξεταστές του παρελθόντος και του παρόντος, στο όνομα του Χριστού και του χριστιανισμού…

    Αλλά, αγαπητοί αναγνώστες, για τα εγκλήματα των οποιωνδήποτε σοσιαλιστών ή χριστιανών κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι φταίει ο χριστιανισμός και ο σοσιαλισμός. Γιατί τόσο ο χριστιανισμός, όσο και ο σοσιαλισμός, έχουν ως ιδεώδες τους τη δικαιοσύνη και την με κάθε μέσο και τρόπο διακονία και δικαίωση του ανθρώπου. Ενώ ο καπιταλισμός έχει ανακηρύξει σε υπέρτατη θεότητα το Μαμωνά. Στο βωμό του οποίου δεν διστάζει να θυσιάζει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της Γης.

    Έγιναν ασφαλώς μεγάλα εγκλήματα στο όνομα του χριστιανισμού και του σοσιαλισμού, αλλά ο σοσιαλισμός και ο χριστιανισμός δεν είναι εγκλήματα. Πράγμα, που από κάθε άποψη ισχύει για τον καπιταλισμό. Και καμωνόμαστε ότι δεν καταλαβαίνουμε πως αυτό, που φταίει δεν είναι το ένα ή το άλλο μικρότερο ή μεγαλύτερο σκάνδαλο, αλλά η ρίζα και η πηγή, που παράγει και αναπαράγει όλα τα άλλα σκάνδαλα και που είναι το μέγιστο σκάνδαλο, που είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός. Που απ’ την αρχή ως το τέλος δεν είναι τίποτε άλλο, από διαφθορά και απάτη και σήψη. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης.

    Στον καπιταλισμό το έγκλημα δεν είναι η εξαίρεση είναι ο κανόνας και ο νόμος. Το έγκλημα, το μεγάλο έγκλημα, όχι μόνο δεν διώκεται απ’ τους νόμους, αλλά αντίθετα στηρίζεται και επιβάλλεται με τη νομιμότητα. Παράνομη στον καπιταλισμό είναι η δικαιοσύνη. Έχουν στήσει έτσι το σκηνικό της νομιμότητας, ώστε να μη μπορεί, κατά κανόνα, ν’ ακουστεί η φωνή του δίκιου και της αλήθειας. Άκρως αναίσθητη, συνήθως, η νομιμότητα για τα κακουργήματα σε βάρος του λαού απ’ τους διαφόρους χρυσοκάνθαρους της εξουσίας, και άκρως ευαίσθητη, προκειμένου να καταπνίξει τη φωνή του δίκιου και της αλήθειας, που καταγγέλλει τα κακουργήματα των χρυσοκανθάρων….

    ….Και, πέρα απ’ αυτό, φαίνεται να έχει γίνει κανόνας να μη διστάζουν, όταν δεν τους εξυπηρετεί το όργιο της άδικης νομιμότητας, να προχωρούν στο όργιο της παρανομίας. Παραβιάζοντας ασύστολα τους νόμους, που οι ίδιοι ψηφίζουν και που με ιδιαίτερη σκληρότητα εφαρμόζουν σε βάρος του ανυπεράσπιστου λαού.

    Και όμως, μέσα απ’ αυτό το έρεβος της αδικίας και της παρανομίας, κάνουν και κηρύγματα για δικαιοσύνη και κράτους δικαίου. Και μιλούν και για κάθαρση. Για να μας θυμίζουν έτσι τα αθάνατα λόγια του Ηράκλειτου: Όταν παρομοιάζει τις καθάρσεις αυτού του είδους με το λουτρό που παίρνουν τα γουρούνια μέσα στο βούρκο.…
    Το βούρκο και το σκοτάδι, που χειροκροτεί και ζητωκραυγάζει και ψηφίζει, δυστυχώς, το κοπάδι της συντριπτικής πλειονότητας…

  24. @ παπα-Ηλίας Υφαντής

    γενικώς δεν διαφωνώ μ’ αυτά που γράφετε.
    Όμως για συζήτηση για βαθύτερη ερμηνεία και των «σοσιαλιστικών εγκλημάτων» – κυρίως των τέως «υπαρκτών» – σε ζητήματα ουσιώδους ελευθερίας των υποκειμένων, δημοκρατίας της βάσης, μη συσσώρευσης του κεφαλαίου στο κράτος, ελεύθερης έκφρασης των θρησκειών, κλπ, θα βοηθήσει για να πάμε προς την «περιεκτικότερη» και «πλήρη» σοσιαλιστική δημοκρατία…

    Οι δυνάμεις που το κάνουν ακόμα είναι λίγες εδώ και διεθνώς…

  25. Γιγάντια θέματα, όντως…

    Θα ήθελα απλώς να τονίσω, ότι ένας από τους πολιτικούς που ΟΥΔΈΠΟΤΕ πλην, ίσως, άπαξ, ορκίστηκαν, αν και ήταν το «νόμιμο», ήταν ο ρέκτης του Επτανήσιου Ριζοσπαστισμού Γεώργιος Τυπάλδος-Ιακωβάτος για τον οποίο έχει γράψη και ο π. Μεταλληνός στο ογκώδες βιβλίο ωσεί μονογραφία «Θεολογία και πολιτική».

    Και δεύτερον, πρέπει να τονιστή, ότι πρέπει να καταργηθούν ΌΛΟΙ οι όρκοι. Πολιτικοί οπωσδήποτε, και τάχατες …… «θρησκευτικοί» (θρησκεία και μεταφυσική είναι ο αθεϊσμός, π.χ., όχι η – Πατερική – Ορθοδοξία), και όχι ο ένας. «Εγώ λέγω υμίν μη ομώσαι όλως». Ο όρκος πρέπει να είναι όχι μόνο αμάρτημα, αλλά και από τα βαρύτερα των αμαρτημάτων. Όντως, δεν ξέρω αν την θέση του Αγίου Νεκταρίου συμμερίζονται άλλοι Πατέρες…

    Και 1 παράδειγμα σε αυτά: στο Πανεπιστήμιο δίδει κανείς ….. «πολιτικό όρκο», όχι στο όνομα της Αγίας Τριάδος κτλ.. Και υπήρξε δεδικασμένο που επιτρέπει να μην ορκιστής, αν δεν θέλης. Αλλά τρόπον τινά … επιβάλλεται! Κάτι κάκιστο από πολλές απόψεις…

    @ παπα-Ηλίας Υφαντής

    Πάτερ, πολύ σωστά. Αυτό που λέτε εδώ περί Μαμμωνά το είχε πη ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός και Ισαπόστολος στην τσαρική Ρωσσία και για αυτό τον μίσησαν οι μητροπολιτάδες και οι άρχοντες του κόσμου τούτου οι δοκούντες άρχειν των εθνών, και οι ‘καταργούμενοι’ μαζί.

    Πρέπει οπωσδήποτε να καταχωρήσουμε ενα από αυτά τα κείμενά του επ’ αυτών, όπου είχε αρνηθή την εργοδοτική εκμετάλλευση της εργασίας, με αφορμή τις μονές, συμφωνώντας και με τον Πατροκοσμά απόλυτα……

  26. @ Φιλαλήθη

    1) Σχετικώς με την ορκοδοσία των αποφοίτων στα ΑΕΙ στη παρέμβασή μου αναφέρθηκα λεπτομερώς: «Yπάρχει μάλιστα και η σχετικά πρόσφατη υπ’ αριθμ. 2601/1998 (ορθοδοξότατη!) απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) βάσει της οποίας έχει κάθε νόμιμο δικαίωμα να αρνηθεί να ορκισθεί εκείνος που επικαλείται κώλυμα για λόγους θρησκευτικής συνείδησης. Με την απόφαση αυτή δικαιώθηκε απόφοιτος του τμήματος Θεολογίας του παν/μίου Αθηνών ο οποίος προσέφυγε κατά της πράξεως του προέδρου του τμήματος που επέβαλλε υποχρεωτικά θρησκευτικό όρκο (καθομολόγηση). Ο απόφοιτος αρνήθηκε να ορκισθεί διότι ο όρκος είναι απαράδεκτος για το ορθόδοξο δόγμα το οποίο πρεσβεύει – και το ΣτΕ δεχόμενο τη προσφυγή του, ακύρωσε τη πράξη του προέδρου του τμήματος….»

    2) Στο πανεπιστήμιο οι απόφοιτοι που δεν θέλουν να δώσουν θρησκευτικό όρκο (όπως π.χ οι ιερείς στις Θεολογικές σχολές), δεν δίδουν «πολιτικό όρκο», αλλά «Διαβεβαίωση» (στη τιμή και την υπόψηψή τους ότι θα υπηρετούν την επιστήμη, κλπ. Ουδεμία σχέση με όρκο…)

    @ manitaritoubounou

    Γράφεις ότι : «Για τις σχέσεις πιστού με απρόσωπες αρχές και εξουσίες (η ορκοδοσία) δεν απαγορεύεται μεν, αλλά καλό είναι, κλπ».

    Η παραπάνω απόφαση του ΣτΕ άλλα λέει… Και συγκεκριμένα ότι ο απόφοιτος εφ’ όσον έχει πρόβλημα θρησκευτικής συνείδησης να δώσει (θρησκευτικό) όρκο, δεν είναι υποχρεωμένος να το πράξει και η Aρχή είναι υποχρεωμένη να δεχθεί αντί του όρκου τη λεγόμενη «Διαβεβαίωση». Παρόμοια απόφαση, με την οποία απαλλάσσονται από την υποχρέωση να δώσουν θρησκευτικό όρκο έχει εκδώσει και το Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης για ανώτατους αξ/κούς του Δικαστικού Σώματος οι οποίοι λόγω της χριστιανικής πίστης τους αρνήθηκαν να δώσουν όρκο για να ανεβούν στην έδρα και να δικάσουν. Μετά τη δικαιωτική απόφαση ανέρχονται κατόπιν διαβεβαιώσεως.

    http://theologylar.blogspot.com/2008/12/blog-post_349.html

    http://www.eleftheria.gr/viewarticle.asp?aid=5223&pid=19&CategoryID=19

    (Kαλή και Ευλογημένη Χρονιά σε όλους! Χρόνια Πολλά!)

  27. Μανιτάρι και Φιλαλήθη

    Σας ευχαριστώ για την ανταπόκριση στα σχόλιά μου. Και θα ‘θελα να προσθέσω και τα εξής:
    α. Σχετικά με τον όρκο: Το θέμα του όρκου δεν είναι «γιγάντιο», αλλά απλούστατο. Είναι ειρωνεία και θεομπαιξία να ορκιζόμαστε στο Ευαγγέλιο, που απορρίπτει πάσης φύσεως όρκο. Οι ψεύτες και οι απατεώνες δεν δεσμεύονται από κανένα όρκο. Αλλά κι αν υπάρχουν και περιπτώσεις συνειδησιακού καταναγκασμού, αυτές δεν επιτρέπεται σε καμιά περίπτωση να γίνονται εν ονόματι του Ευαγγελίου.

    β. Σχετικά με το σχόλιο του Μανιταριού:
    «Όμως για συζήτηση για βαθύτερη ερμηνεία και των “σοσιαλιστικών εγκλημάτων” – κυρίως των τέως “υπαρκτών” – σε ζητήματα ουσιώδους ελευθερίας των υποκειμένων, δημοκρατίας της βάσης, μη συσσώρευσης του κεφαλαίου στο κράτος, ελεύθερης έκφρασης των θρησκειών, κλπ, θα βοηθήσει για να πάμε προς την “περιεκτικότερη” και “πλήρη” σοσιαλιστική δημοκρατία…¨»

    Έχω να παρατηρήσω τα εξής: Η συζήτηση (=η από κοινού αναζήτηση πρόσφορων λύσεων) είναι και πρέπει να είναι αδιάκοπη. Όμως ο προσανατολισμός είναι απαραίτητος. Και στην παρούσα συγκυρία έγκειται, κατά τη γνώμη μου, στην προσπάθεια σύγκλισης χριστιανισμού και σοσιαλισμού. Με την έννοια ότι ο χριστιανισμός δεν είναι μονοφυσιτικός και εξωγήινος, αλλά και επίγειος. Αφού παρακαλούμε τον ουράνιο Πατέρα μας να έλθει η βασιλεία του και επί της γης. Αλλά και γιατί τα κριτήρια για τον παράδεισο ή την κόλαση της άλλης ζωής βρίσκονται στο ΕΔΩ ακι στοΤΩΡΑ….

  28. @ φιλαλήθης

    Γράφεις:

    Και δεύτερον, πρέπει να τονιστή, ότι πρέπει να καταργηθούν ΌΛΟΙ οι όρκοι.

    Για τις δι-ανθρώπινες σχέσεις δεν το συζητώ. Αλλά και οι «όρκοι διαβεβαίωσης» προς το κράτος μάλλον την σημερινή εποχή δεν έχουν νόημα.
    Επίσης όρκοι που δεν αναφέρονται στη «συνείδηση» αλλά αόριστα που (π.χ. ορκομωσίας πτυχιούχων) που δεν έχουν νόημα θεολογικό ή άλλο.

    Θέλω να αφήσω προς συζήτηση «όρκους» τύπου για ‘επαναστατικά κινήματα» τύπου «Αγίας Λαύρας» ή «φιλικής εταιρίας»…

    @ Χάρης

    ομιλώ θεολογικά μόνο, και όχι νομικά, και με βάση βέβαια την άποψη του Αγίου Νεκταρίου.

    @ παπα-Ηλίας Υφαντής

    βεβαίως ΟΛΑ εδώ στη γη ΠΑΙΖΟΝΤΑΙ.

    Απλά στη συζήτηση χρειάζεται ειλικρινής, βαθεία, δίστομος κριτική και αυτοκριτική για τα λάθη ή κάποιοιες λάθος κατευθύνσεις,
    π.χ. ο μη διαχωρισμός κράτους και κόμματος, ή η έλλειψη εμπιστοσύνης στα «σοβιέτ», η άκριτη αποδοχή της νεωτερικής επιστήμης και τεχνολογίας κλπ.

    Ας δώσει το Πνεύμα της Αληθείας Φωτισμό…

  29. Καλή Χρονιά.

    Νομίζω, αν θέλει να κάνει κανείς πολιτική θεολογία σήμερα πρέπει να φέρει στο μυαλό του τους πειρασμούς του Χριστού:

    Εξουσία, «Θαύματα’ και «Βρώμικο Ψωμί» (= υπερκαταναλωτισμός) … ψωμί που δεν είναι «επιούσιον», κλείνει τους πνευματικούς, κριτικούς, συναισθηματικούς μας πόρους δηλαδή).

    Μου κάνει εντύπωση που κανείς μας, θεολόγος ή θεολογών δεν αναφέρθηκε.. Το Βατοπέδι από τη μία και από την άλλη η νεανική εξέγερση εκεί παραπέμπουν…

    Το εξόχως μινιμαλιστικό Ευαγγέλιο είναι πάντα παρόν..

  30. @ tsouknida

    αντεύχομαι!

    Γράφεις:

    Νομίζω, αν θέλει να κάνει κανείς πολιτική θεολογία σήμερα πρέπει να φέρει στο μυαλό του τους πειρασμούς του Χριστού:
    Εξουσία, “Θαύματα’ και “Βρώμικο Ψωμί” (= υπερκαταναλωτισμός) … ψωμί που δεν είναι “επιούσιον”,
    κλείνει τους πνευματικούς, κριτικούς, συναισθηματικούς μας πόρους δηλαδή).
    Μου κάνει εντύπωση που κανείς μας, θεολόγος ή θεολογών δεν αναφέρθηκε..

    Αδελφέ σε περιμέναμε όταν θα επιστρέψεις, να σχολιάσεις… Δεν μπορούσαμε να τα λύσουμε όλα μόνοι μας!
    Η Ντοστογιεφσκικού τύπου παρατήρησή σου καταγράφεται και υπογραμμίζεται.

  31. βάζω και το εαυτό μου μέσα καθώς σε προηγούμενα σχόλια μου δεν είπα τίποτα.
    Ως πολιτικό ον, βέβαια θα βάλω άλλες στον χώρο του πολιτικώς απαιτητού συντενταγμένες..
    Από τον «παππού» εκκλησιασιαστικό πατέρα ή δάσκαλο (Δεν είναι άσχετο που ο λαός έδωσε και αυτόν τον χαρακτηρισμό), περιμένω και μια άλλη ανάλυση..
    Δεν είναι σχάση αυτό είναι πολλαπλή ολοκλήρωση…

  32. @ tsouknida

    εγώ περιμένω πάντα τα περισσότερα από τον εαυτό μου, και λιγότερα από τους «παππούδες»…

  33. Σωστός. Δεν διαφωνώ…

    Ωστόσο δεν είναι ποτέ καθένας μόνος του.. πάντα υπάρχει το πλαίσιο…

    Δεν είναι άσχετο που από την μία υπάρχουν απόπειρες ερμηνείας των γεγονότων που βλέπουν ως «ακαταστασία» κυρίως την εξέγερση και από την άλλη προσπάθειες εγκόλπωσης της εξέγερσης από μια θεολογία κοινωνικής κριτικής.

    Θα περίμενε κανείς μια βάση διαλόγου και συνεννόησης ανάμεσα σε αυτούς που ψάχνουν την χριστιανική ματιά..

    Όσο για μένα έχω επιλέξει- συνειδητά- το ρόλο της τσουκνίδας, γιατί ακόμα αυτό μπορώ..

  34. @ tsouknida

    αυτό το σχόλιό σου μου άρεσε πολύ. Θέτεις σωστά:

    1) Το ότι δεν είμαστε μόνοι μας.
    Είμαστε είτε ένα κοινωνικό σώμα, κακοφορμισμένο στην εποχή μας μάλιστα, είτε εκκλησιαστικό που παλεύει ανάμεσα στην προδοσία και τη νοσταλγία του Ιησού.

    2) Ότι όντως τα γεγονότα τα βλέπουμε, είτε με τη μορφή της «ακαταστασίας» είτε με τη μορφή «προσπάθειας εγκόλπωσης από μια θεολογία κοινωνικής κριτικής.»

    Δυστυχώς η βάση διαλόγου δεν υπάρχει ακόμα. Αν υπήρχε η ελλαδική τουλάχιστον ορθόδοξη εκκλησία δεν θα είχε διχασμό τουλάχιστον από τις αρχές του 20ου αιώνα… Το ίδιο και οι άλλες ορθόδοξες εκκλησίες. Το ίδιο και στο άγιο όρος.
    Το πράμα πάει πολύ μακρυά ακόμα…

    3) Τσουκνίδα και μανιτάρι άγριο, ανήκουν σε όντα, που ακόμα δεν έχουν «εξημερωθεί» εντός των θεσμών…

    Ευτυχώς αδελφέ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: