• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 604,993 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Δεκέμβριος 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Νοέ.   Ιαν. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Υπάρχουν θεσμικοί «κουκουλοφόροι»;

Τσαλακώθηκε ο μικροαστισμός και ο αστοχριστιανισμός μας, αλλά αναπάντεχα; Κατηγορούμε τους «γνωστούς άγνωστους» με τους διαμεσολαβητές μας μεγαλοδημοσιογράφους και νομίζουμε ότι έχουμε στο χέρι μια δράκα «μπάχαλων»;

xhmika-boyli-dek08

Είναι έτσι; Φυσικά και όχι, εκτός και αν έχουμε «μάτια ερμητικά κλειστά[1] Για προσέξετε ποιοι εξαίσιοι  μεγαλοσχήμονες φορούν κουκούλα εδώ και χρόνια…

kratikoi-koukoulofoi

α) Οι  παρακρατικοί και κρατικοί «ασφαλίτες» που χώνονται μέσα στους γνωστούς άγνωστους ή τους προκαλούν στις κρίσιμες στιγμές. Γνωστοί είναι οι της ασφάλειας και άγνωστοι οι πιτσιρικάδες ή το ανάποδο;

apagvgi-kokoul-astynom_16-01-08

β) Οι μοναχοί-επιχειρηματίες και επίσκοποι-τραπεζίτες της θεσμικής εκκλησίας που κάτω από την μοναχική κουκούλα κρύβουν σχέδια επιχειρηματικά, παρόμοια με αυτά στο Ναό του Σολομώντα…

????????? ?????????? - ???????????? ???????????

γ) Οι μεγαλοδημοσιογράφοι, μεγαλοεκδότες, μεγαλοεργαλάβοι, τραπεζίτες που «κουκουλόνονται» πίσω από τα αστραφτερά φώτα των ΜΜΕ και τα πολυτελή ιλουστρασιόν εκδοτικά τους προϊόντα…, αλλά κυκλοφορούν και «πολιτικό χρήμα»…, αλλά και κουκουλωμένες  απόψεις – ιδέες – προτάγματα – πρότυπα.


δ) Διανοούμενοι, που είτε σιωπούν εις βάρος του λαού ή παραπλανούν την κοινή γνώμη κάτω από ακαδημαϊκές ή μη περγαμηνές…

mouga

ε) Πολιτικοί, που κουκουλώνονται στις «προεκλογικές επιταγές», στα προεκλογικά «θα», «μεταρρυθμίσεις», «αλλαγές», «απαλλαγές», «εναλλαγές», «ανατροπές», «ρήξεις».

vouli_1στ)  Επαγγελματίες συνδικαλιστές, που λογοδοτούν κυρίως στα κόμματά τους και σε αντιπροσώπους .. αντιπροςώπων, παριστάνουν τους επαναστάτες, ενώ έχουν να εργαστούν δέκα ή είκοσι χρόνια, αλλά όμως διαμεσολαβούν ανάμεσα στην «εργασία» και την «ανεργία» και την πολιτική ηγεσία, στην οποία οσονούπω θα καταλάβουν. Ταυτόχρονα προσπαθούν να «ξεσκίσουν» κάθε συνδικαλιστική φωνή ή συλλογικότητα, που δρα από τα κάτω, ταυτόχρονα εργάζεται και συνδικαλίζεται, και λογοδοτεί σε εργαζόμενους και ανέργους… μόνο ή σχεδόν μόνο.

chaplin4

Όλοι όσοι είμαστε απ’ αυτούς, πωλούμε τις «κουκούλες» – μάσκες  στα νιάτα, στα σταφύλια της οργής της ανεργίας και υποαπασχόλησης, στους μαθητές και φοιτήτριες, στους μετανάστες και πρόσφυγες, στους μεροκαματιάρηδες και μικροασυνταξιούχους και την ίδια στιγμή παριστάνουν τους «κήνσορες», παρ’ ότι οπαδοί του .. «Πανθρακικού»!!!

Ως εδώ[2]! Αλλά ποιοί κατανοούν την κόλαση[3]; Στους (αν)ηθικούς αυτουργούς, ή στους κλώνους τους να απευθυνθούμε; Όμως, ευτυχώς, Ζει και ο ετάζων νεφρούς και καρδίας…

myronaleipsasa_2

Ιδού ο έχων σοφία…


UP DATE 22-12-2008,   ώρα 12.40

Κουκουλοφόροι και κουκουλώματα

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ*

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 21/12/2008

…………………………………

Ο συνταγματικός θεσμός της πολιτικής και της ποινικής ευθύνης των κυβερνήσεων έχει μείνει μόνο ως προνόμιο διαφυγής και αποφυγής ευθύνης.

**Το «αναλαμβάνω την ευθύνη» δεν σημαίνει τίποτε πια. Ολοι οι πολίτες διερωτώνται: μα τι σημαίνει, επιτέλους, «αναλαμβάνω την ευθύνη». Η απάντηση είναι: τίποτε. Ούτε απλή συγνώμη ούτε απλή παραίτηση. Αντίθετα: προβάλλεται με υπερηφάνεια για πολιτικό όφελος.

9 Ακόμη και η «αντικειμενική ευθύνη», που κατά το δίκαιο είναι αυστηρότερη από την υποκειμενική, αφού δεν απαιτεί καν πταίσμα, έχει παραφραστεί στον πολιτικό λόγο με την αντίθετη σημασία: ως άφεση πολιτικών αμαρτιών και ανομημάτων.

**Μήπως πρέπει να αναζητηθούν άλλοι θεσμοί; (αλλά γι’ αυτό πρέπει να μιλήσουμε και να θυμηθούμε το ταλαίπωρο Σύνταγμα άλλη φορά). Για σήμερα, φοβούμαι ότι δεν μας έχει μείνει τίποτε άλλο από μια και μόνη αχτίδα: η οργή των μαθητών και των φοιτητών.

Όλο το άρθρο εδώ: http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=32215588



[1] Μάτια ερμητικά κλειστά…, του Βένιου Αγγελόπουλου

… όσων αναζητούν υποκινητές σε κοινωνικές εκρήξεις σαν τη σημερινή. Όσων ξεφουρνίζουν πως όλα αυτά τα ενορχηστρώνει ο Τσίπρας. Ή ο Σόρος. Ή ο Εφραίμ. Όσων αγνοούν πως την εποχή των βροχών καμιά σπίθα δε βάζει φωτιά στην πεδιάδα: μόνο την εποχή της ξεραΐλας.

Και ξεραΐλα είναι η πολιτική τους. Σε όλα τα μέτωπα: Υγεία, παιδεία, ασφάλιση, ανεργία, ακρίβεια, κτλ. – η απαρίθμηση δύσκολα εξαντλείται. Αφορμή θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο (κι ο Αλέξης ζωντανός), που θάβαζε φωτιά στα τόπια.

Ξεχνούν (επίτηδες;) πως όταν χαλάνε οι κοινωνικές ισορροπίες εμφανίζονται τέτοιες καταστάσεις:  το πλιάτσικο είναι «παράπλευρη απώλεια» των δικών τους επιλογών. Και απαιτούν δηλώσεις νομιμοφροσύνης από όσους επιχειρούν να ερμηνεύσουν: Καταδικάζετε μετά βδελυγμίας τα έκτροπα; Εξορκίζοντας το κακό αντί ν’ αλλάξουν πολιτική.

Μα δεν ενδιαφέρονται να αλλάξουν πολιτική, την ίδια θέλουν χωρίς αναταράξεις, χωρίς τις συνέπειές της. Γι’ αυτό και, χωρίς καν να διδάσκονται από ιστορικά προηγούμενα, κύριο μέλημά τους είναι η επιστροφή στην «έννομη τάξη», με αστυνομικές μεθόδους και μόνον. Ενώ αυτή ακριβώς η έννομη τάξη είναι δυσβάσταχτη και απαράδεκτη γι’ αυτούς που κατεβαίνουν στους δρόμους.

Όμως και μέσα στην Αριστερά υπάρχουν μάτια κλειστά. Που δε βλέπουν (ή δε θέλουν να δουν) ότι όταν ο κόσμος κατεβαίνει στους δρόμους, όταν τυχαίοι επιβάτες σχολιάζουν τα γεγονότα στο μετρό,  κάτι έχει αλλάξει. Αρχηγοί, αρχηγίσκοι και αρχηγάρες, παράγοντες και παραγοντίσκοι, μαγαζάκια και σουπερμάρκετ της Αριστεράς, αντί να τεθούν στην υπηρεσία του αυθόρμητου μαζικού κινήματος, επιχειρούν να το καπελώσουν, να το χειραγωγήσουν, να το πυροσβέσουν. Το βλέπουν απλά σα δεξαμενή για την οργανωτική τους ενδυνάμωση (προκαλώντας την απογοήτευση ώστε να την εκμεταλλευτούν: το λέγαμε εμείς πως δε βγαίνει τίποτα, πυκνώστε τις γραμμές μας για να γίνει κάτι), ή αντίθετα το θεωρούν απόδειξη της δικής τους ιδεολογικής πρωτοκαθεδρίας, νομίζοντας ότι οι ίδιοι είναι το κίνημα, και αποκαλώντας κότες ή απειλώντας με καρέκλες όσους τολμούν να διαφωνούν μαζί τους.

Έχουμε σήμερα μπροστά μας ένα αυθόρμητο μαζικό κίνημα. Ιδίως νεολαιίστικο, ιδιαίτερα μαθητικό. Που συντάραξε συθέμελα την ελληνική κοινωνία, με απήχηση μέχρι το εξωτερικό. Η δολοφονία του Αλέξη ήταν η αρχή μιας χιονοστιβάδας – που παρόμοιά της δεν προκλήθηκε από άλλα πράγματα, ενδεχομένως σημαντικότερα από θεωρητική σκοπιά. Η ζωή δεν ακολουθεί τις θεωρητικές προβλέψεις περί αδυνάμων κρίκων. Οι μαθητές δεν κατέβηκαν στους δρόμους σε συμπαράσταση στο κίνημα των φυλακών, ενώ οι φυλακισμένοι έκαναν αποχή συσσιτίου την ημέρα της κηδείας: μην αντιπαραθέτουμε αυτά που αλληλοσυμπληρώνονται, μη δυσανασχετούμε όταν η ζωή αλλάζει την ημερησία διάταξή μας.

Αυτό σημαίνει  πως πρέπει να μπουν μπροστά τα αιτήματα που το ίδιο το κίνημα  βάζει: όχι στην κρατική βία, όχι στην κλοπή της ζωής και του χρόνου μας, όχι στην κοινωνική εξορία της κακοπληρωμής και της ανεργίας. Να διατυπωθούν πολιτικά, να εξαπλωθούν στον κοινωνικό ιστό, να γίνουν πλειοψηφικά. Η συγκεκριμένη διατύπωση ενδιαφέρει λιγότερο: σημασία έχει η ζύμωση που θα γίνει μέσα στο μαζικό χώρο, τόσο για τους στόχους της ποθούμενης αλλαγής όσο και για τα μέσα, όσο και για το τι ζητάς να γίνει θεσμικά και για το τι κατακτάς επιβάλλοντάς το στην πράξη.

Το αυθόρμητο μαζικό κίνημα βοηθάει τον καθένα ξεχωριστά να αναπτύξει τη σκέψη του, να δει τις δυνατότητες και τα όριά του σε αλληλεπίδραση με τους γύρω του. Η εμπειρία των παλαιοτέρων δε μεταφέρεται κουνώντας το δάχτυλο. Αυτό το κάνει το σχολείο, το σχολείο των συνταγών και της παπαγαλίας, που στόχο έχει να παράγει ρομπότ και φυτά. Και μέχρις ενός σημείου το καταφέρνει: ακόμη κι ανάμεσα στους εξεγερμένους πολλοί ψάχνουν να αγκιστρωθούν από βεβαιότητες, αντί να θέσουν ερωτήματα. Στον εαυτό τους και στους άλλους. Η εμπειρία μόνον όταν βιωθεί, με το μυαλό και το συναίσθημα, αποκτά αξία – ειδεμή γίνεται κακοχωνεμένο αναμάσημα.

Μπορούμε να βοηθήσουμε τους νέους στη διατύπωση των ερωτημάτων; Αν ναι, έχει καλώς. Ειδεμή, ας μην τους προσφέρουμε συνταγές παντός καιρού, ας μην κατακεραυνώνουμε ό,τι προτείνεται έξω από μας. Αν οι καταλήψεις μαζεύουν κόσμο να τις κάνουμε, αν είναι άμαζες και στέλνουν τον κόσμο στο σπίτι του να παίρνει γραμμή από την τηλεόραση, είναι ό,τι χειρότερο.

Παρόμοια για την τυφλή βία ή την κουκούλα. Αρκετοί, που κατά τα άλλα διαφωνούν με τις κάμερες, ξεχνούν πως η κουκούλα πρώτα σημαίνει αυτοπροστασία από το Μεγάλο Αδελφό και υστερότερα ασυδοσία: μόνο η συλλογική συνειδητοποίηση μπορεί να χαράξει διαχωριστικές γραμμές, όχι οι υπουργικές παραινέσεις. Και για το αν η παρορμητική, τυφλή βία φέρνει αποτελέσματα ή όχι, αν το ερώτημα δεν τεθεί βιωματικά, η έξωθεν απάντηση είναι ανίσχυρη. Άσε που απόλυτη απάντηση δεν υπάρχει: τι θα απαντούσε ο βιβλικός Σαμψών;

Αυτό που προέχει είναι το μαζικό κίνημα να προχωρήσει, με την πολυμορφία του, και να καταγάγει νίκες, έστω και μερικές. Να μη σταματήσει την πίεση, είτε με αποχή, είτε χωρίς: Αν στις σχολικές εκδρομές που προγραμματίζονται γεμίσει η Ελλάδα με αυτοκόλλητα και συνθήματα των μαθητών, κέρδος είναι. Άσχετο αν δεν είναι (ακόμη) ο σοσιαλισμός.

Αυτό που προέχει δεν είναι να ξαναζήσουμε ποιος τα Ιουλιανά, ποιος το Πολυτεχνείο, ποιος το Χημείο. Προέχει οι νέοι να πετάξουν με τα δικά τους φτερά, προέχει να μην επιτρέψουμε να τους τα τσακίσουν.

ΠΗΓΗ: Εποχή, 14-12-2008.

Σημείωση: Οι υπογραμμίσεις έγιναν από τΜτΒ.

[2] Φτάνει πιά! Του Θ. Τζιούμπα,

ΠΗΓΗ: http://www.ardin.gr/blog/?p=332

[3] Αλλά η περιγραφή της κόλασης είναι: «…και ουκ έστιν πρόσωπον προς πρόσωπον θεάσασθαί τινα, αλλά το πρόσωπον εκάστου προς τον έτερον νώτον κεκόλληται, Ως ουν ευχή υπέρ ημών, εκ μέρους τις θεωρεί το πρόσωπον του ετέρου’ ατη εστν η παραμυθία«.

Εμείς τουλάχιστον μπορούμε να δούμε ο ένας τον άλλο κατάφατσα, ακόμα και να διαφωνήσουμε μπορούμε.
[Ακούω τώρα τον πρωθυπουργό να μιλάει από τις Βρυξέλλες και λέει μεταξύ άλλων ότι οι αγωνίες της νεολαίας δεν πρέπει να βρίσκουν διέξοδο στην τυφλή βία. Ώστε λοιπόν όταν θα ξαναγίνουν εκλογές κανένας νέος δεν θα πρέπει να ακουμπήσει τον πυρσό ώστε να μη δίνει διέξοδο στις αγωνίες του με την τυφλή βία προς τον εαυτό του. Ε, αφού η κρίση χρειάζεται στιβαρό χέρι έστω λοιπόν. Το σκέφτομαι να γελάσω ή όχι αλλά αν δεν γελάω η πίκρα και η αγωνία μπορεί να βρουν διέξοδο στην τυφλή βία και αυτό δεν θα το ήθελα ούτε κι εγώ.]

ΠΗΓΗ: http://coerdia.livejournal.com/51364.html

Σημείωση: Οι υπογραμμίσεις έγιναν από τΜτΒ.

Advertisements

9 Σχόλια

  1. Συναίσθημα, σκέψη, αυτοκριτική, ελπίδα….

  2. τετοια γραφεις και θαμαι ο πρωτος Νοσφερατος στην ιστορια που θα προσηλυτιστώ στον Χριστιανισμο ..
    μπραβο φιλε μου ..ειλικρινά με συγκινεις …λές αλήθειες

  3. ανεβαίνουν οι τόνοι..
    γόνιμη δουλειά αυτό και το προηγούμενο ποστ..
    πρέπει να βγουν πλέον από την μπλογκόσφαιρα, έτσι νομίζω, δεν είναι πλέον κείμενα ζύμωσης αλλά κείμενα προγραμματικά.
    Επίσης, τόσο για το θετικό του πράγματος όσο για το σκανδλώδες..
    Είδατε το άρθρο του Ιερώνυμου το Σάββατο στον κόσμο του Επενδυτή; Ιδέα μου είναι πως τις έθαψαν σχεδόν όλοι;
    ( Έχει κανένας ένα λινκ;)

  4. @ tsouknida.

    όντως τα έχει όλα αυτά το ποστ;

    @ Νοσφεράτος

    με κάνεις να κοκκινίσω…

    @ stinathina

    χμ ναι, γιατί βλέπω ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ να κάνουν βήματα πίσω από το φόβο των ψήφων… Κοινοβουλευτικά κόμματα γαρ…

    Όσον αφορά το «προγραμματικό», ε τώρα, κάποιος καλός δημοσιογραφών θα τα δει να τα αναδημοσιεύσει..

    Πάρε και τη ζεύξη από εδώ στο ΜτΒ, μοστράρει στις σελίδες ψηλά και δίπλα από χθες με τίτλο:

    ΦΟΒΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β΄- Εξέγερση νιάτων

    Τις καληνύχτες μου…

  5. Το ποστ είναι τόσο καλό ώστε δεν βρίσκω τα σωστά λόγια για να το εγκωμιάσω, κι αν τα βρω ίσως να φανούν ψεύτικα. Όμως…
    Οι αληθινοί άνθρωποι κάνουν «μπαμ» ….χωρίς σφαίρες,.
    Κι είσαι ένας από αυτούς.

  6. @ omadeon

    Να σου πω να ευχηθείς στον Κύριό μου να ζω και να γίνομαι καλύτερος;

    Σ’ ευχαριστώ πάντως και πάλι. Κατανοείς και εσύ το τι συμβαίνει σ’ αυτό το ιστολόγιο αρκετά καλά…

  7. κουκουλοφόροι…

    Επισκέπτομαι κάπου -κάπου κάποιον γέροντα ασκητή, για να συζητάω μαζί του διάφορα θέματα.
    Αυτή τη φορά συζητήσαμε το θέμα των κουκουλοφόρων:

    -Ποια γνώμη, ρώτησα, έχετε για τους κουκουλοφόρους;

    -Ποιους απ’ όλους; Με αντιρώτησε με ένα αινιγματικό χαμόγελο.

    -Αυτούς, που καίνε και καταστρέφουν καταστήματα, αυτοκίνητα, κλπ.

    -Έχουμε τη διαλεκτική της βίας. Το φαύλο κύκλο της βίας…

    -Ποιας βίας;

    -Της παράνομης και της νόμιμης.

    -Μπορούμε όμως να μιλάμε για νόμιμη βία;

    -Όχι απλά να μιλάμε, αλλά και να παραμιλάμε με τα φοβερά και απάνθρωπα, που συμβαίνουν γύρω μας.

    -Σαν ποια;

    -Σαν όλα αυτά, που δημιουργούν το τεράστιο χάσμα ανάμεσα στον πλούτο και τη φτώχεια. Και που στο μεγαλύτερο ποσοστό τους είναι δημιουργήματα της νομιμότητας. Της νομιμότητας, που κάποιοι τη χρησιμοποιούν ως κουκούλα. Κάτω απ’ την οποία κρύβουν τους δαυλούς των πολυποίκιλων και ακατάσχετων αδικιών με τις οποίες πυρπολούν την κοινωνία. Και δίνουν έτσι τον ρυθμό και τον παλμό και σε όλους τους άλλους, για να συναγωνίζονται στο όργιο της αδικίας, της νόμιμης και της παράνομης…

    -Έχει ευθύνη η Εκκλησία για όλη αυτή την κατάσταση;

    -Τεράστια μάλιστα. Διάβαζα αυτές τις μέρες σε κάποια εφημερίδα το εξής περιστατικό: Στην Καμπότζη, λέει, το καθεστώς, υποχρέωσε, σε κάποιο ναό, τους χριστιανούς, με την απειλή των όπλων, να φτύσουν την εικόνα του Χριστού. Και όλοι, εκτός από μια κοπελίτσα, υπέκυψαν στην απειλή. Εκείνη καθάρισε την εικόνα του Χριστού απ’ τα φτυσίματα των άλλων και την ασπάστηκε. Με αποτέλεσμα να την τουφεκίσουν…

    -Δεν καταλαβαίνω πού το πάτε…

    -Ο καθένας άνθρωπος είναι εικόνα του Θεού. Κι εκατομμύρια τέτοιες εικόνες εξευτελίζονται και εξοντώνονται ποικιλοτρόπως. Με το όργιο της αδικίας, που κρύβεται κάτω απ’ τις κουκούλες της νομιμότητας.

    -Και οι χριστιανοί και προπάντων οι κληρικοί τι κάνουν; Τον διέκοψα.

    -Αντί να συμπαραστέκονται στους ανθρώπους αυτούς, υποστηρίζουν το κοινωνικό καθεστώς, που κακουργεί ασύστολα σε βάρος τους.

    Φορώντας πάντοτε βέβαια την κουκούλα ενός ά-Χριστου χριστιανισμού. Κατ’ εικόνα και ομοίωση δική τους….

    παπα-Ηλίας

    Υ.Γ. Να προσθέσω τα συγχαρητήριά μου για την επιλογή του θέματος.

    Κι ακόμη κάτι σχετικό με τα περί Βατοπεδίου πορίσματα:

    Τα κουκούλωσαν, όπως οι γάτες τα κόπρανά τους. Και πρόσθεσαν έτσι στο οικονομικό και το ηθικό σκάνδαλο. Που φωνάζει ότι όχι μόνο διαφάνεια δεν θέλουν, αλλά ούτε λίγη ντροπή δεν έχουν !

  8. σπαρακτικα αληθινη πολυπλευρη κριτικη, μπραβο.

  9. Aπο την εφημεριδα «Φιλελεύθερος» Λευκωσίας, σελ. 14 [10/12/2008]

    ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ

    ———————————————–

    Συγγραφέας: Βασίλης Φίλιας, πρώην πρύτανης Παντείου, καθηγητής κοινωνιολογίας. Κατά τη δικτατορία του 1967 υπήρξε από τους συνιδρυτές της αντιστασιακής οργάνωσης «Δημοκρατική Άμυνα» – για τη δράση του φυλακίστηκε επί 5,5 χρόνια στις περισσότερες φυλακές της χώρας.

    ***

    «Δεν τίθεται ζήτημα ότι υπάρχει μια κατηγορία αστυνομικών που ρέπει προς την άσκηση βίας, αλλά αυτό δεν αντιπροσωπεύει το σύγχρονο πνεύμα της Ελληνικής Αστυνομίας. Επομένως, πιστεύω ότι η δολοφονία του 15χρονου ήταν μεμονωμένο περιστατικό. Κατακριτέο, απαράδεκτο, αλλά μεμονωμένο.

    Για το γεγονός, δεν υπάρχουν πολιτικές ευθύνες. Διότι κανένας απολύτως στην κυβέρνηση δεν θα επιθυμούσε αυτήν την εξέλιξη, αφού και ο στοιχειωδώς σκεπτόμενος αντιλαμβάνεται ότι θα είχε ευρύτατες επιπτώσεις.

    Σε σχέση με τις καταστροφές, πέρα από το τεράστιο πλήγμα που επέφεραν στην αγορά, είναι εμφανές ότι οι κουκουλοφόροι δεν χτύπησαν επιλεγμένους στόχους- σύμβολα του καπιταλισμού. Χτύπησαν μικρομάγαζα, μεσαίες επιχειρήσεις.

    Σημασία λοιπόν έχει να εξετάσει κανείς αυτοί οι λεγόμενοι αντί-εξουσιαστές τι άτομα είναι. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, προέρχονται κατά κανόνα από ευκατάστατες οικογένειες, συνεπώς δεν υπάρχει το στοιχείο της φτώχειας, είναι δηλαδή «φραπεδάκι και επανάσταση». Επίσης, είναι άτομα που συγχέουν τις όποιες αντιθέσεις έχουν με τους ανθρώπους, και συγκεκριμένα τους γονείς τους, το μετατρέπουν σε εξέγερση κατά της κοινωνίας. Πρόκειται δηλαδή για άτομα που δεν έχουν ιδεολογία. Είναι ψεύδος το ότι πρόκειται για αναρχικούς, καθώς ουδέποτε στην ιστορία, οι αναρχικοί κινήθηκαν στη λογική «καταστροφή για την καταστροφή».

    Πολλοί συγκρίνουν τα πρόσφατα επεισόδια με το Μάη του ’68. Έχουν ξεχάσει ότι ο Μάης υπήρξε κινητοποίηση οργανωμένη που σταμάτησε με «εντολή» των δύο μεγάλων κομμάτων, κομμουνιστικού και σοσιαλιστικού, γιατί θα οδηγούσε σε στρατιωτικό νόμο. Οι ενέργειες του Μάη προκάλεσαν συντηρητική στροφή των μαζών, που δεν ανήκαν παραδοσιακά στη συντήρηση. Και που ξανάφερε τον ΝτεΓκολ στην εξουσία.

    Μόνο ως προς αυτό μπορεί να συγκριθεί η ελληνική περίπτωση. Η κατάσταση εδώ είναι πιο «χύμα». Ούτε λίγο-ούτε πολύ, αναλαμβάνουν να εκφράσουν το αίτημα της ανατροπής άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα, ούτε ταξικά μπορεί να θεωρηθούν ότι αποτελούν πρόπλασμα επαναστατικών δυνάμεων.

    Η κατάσταση όμως είναι κρίσιμη ως προς το εξής: εμφανίζεται ότι συντονίζεται πανελλαδικά. Αναρωτιέμαι πώς και γιατί. Και απαντώ: μήπως πρόκειται για προσπάθεια παρέμβασης των δυνάμεων που θέλουν να ανατρέψουν τον Καραμανλή; Τα τρία «διπλωματικά» ανοίγματα που έκανε πρόσφατα (προς τη Ρωσία, προς την Κίνα και η άρνηση της υιοθέτησης της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια) τον έχουν βάλει στο στόχαστρο… Και είναι σίγουρο ότι δεν είναι πια καθόλου ευχάριστος…»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: