• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 605,083 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Δεκέμβριος 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Νοέ.   Ιαν. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Άγε νυν οι λέγοντες … Η δολοφονία ως ατμίδα εξέγερσης

Η εν ψυχρώ σχεδόν δολοφονία με βρίσκει στο κρεβάτι άρρωστο. Η οργή μου για τη δολοφονία είναι δεδομένη.

UPDATE 7-12-08., ώρα 16.40

UPDATE 7-12-08., ώρα 16.40, ΠΗΓΗ: http://troktiko.blogspot.com/2008/12/b.html

Βίντεο από την δολοφονία του 16χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου (7/12/2008)

eksegersi-1-6-7-12-08Η οργή μου όμως είναι μεγαλύτερη για μας που είμαστε ανέτοιμοι ως συλλογικά υποκείμενα μπροστά σε μια παγκόσμια κρίση και λειτουργούμε ως φοβισμένα όντα. Οι πολλοί κρύβονται στα φουστάνια των κομμάτων εξουσίας. Το δείχνουν οι δημοσκοπήσεις και οι εκλογές στα περισσότερα πρωτοβάθμια συνδικαλιστικά σωματεία. Το δείχνουμε εμείς οι φοβισμένοι αστοχριστιανοί της τυπολατρίας και της ατομικής και κοινωνικής μιζέριας[1].

Άλλοι κρυβόμαστε στα φουστάνια των κομμάτων της καθεστωτικής αριστεράς (ΚΚΕ – ΠΑΜΕ ή ΣΥΡΙΖΑ). Άλλοι ευαγγελίζονται – ειδικά σήμερα – μια κοκκινόμαυρη εξέγερση χωρίς καμιά πολιτισμική- κοινωνική – πολιτική μαγιά σχεδόν. Υπενθυμίζω το δια ταύτα της εξέγερσης στην Αργεντινή πριν λίγα χρόνια.

nyxta6-7_12-08_a8ina1Ελάχιστοι προετοιμαζόμαστε για το τι θα φέρει η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού. Ήδη γράφονται πολλά ποστ στο διαδίκτυο: «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι», «ανταποκρίσεις απ’ όλες τις πόλεις στο indymedia», «άρθρο και με ιστορική αναφορά στο politikokafeneio», κλπ.

Και άλλες φορές είχαμε δολοφονία από αστυνομικούς ή παρακρατικούς (Νίκος Τεμπονέρας στην Πάτρα στην ανατολή του 1990 και ο Μιχάλης Καλτεζάς στα Εξάρχεια και πολλοί άλλοι…).

Η σημερινή εξέγερση σε όλες τις πόλεις από τα παιδιά μας δεν είχε γίνει ποτέ πάλι στη μεταπολίτευση με τον τρόπο που έγινε τη νύχτα   Η εξήγηση είναι απλή. Η δολοφονία του ΑΘΑΝΑΤΟΥ παληκαριού Αλέξη Γρηγορόπουλου ήταν η ατμίδα που απελευθερώνει τη στριμωγμένη στη γωνία νέα γενιά. Δείτε το «δελτίο τύπου» από την νυχτερινή κατάληψη της Νομικής Αθήνας και τις προσεγμένες έως φόβου του Υπουργού Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης κ. Παυλόπουλου στο in.gr:

paylopoulos-1

«…Αναφερόμενες στις ταραχές που ακολούθησαν, ο υπουργός Εσωτερικών είπε ότι καμία αγανάκτηση, όσο και αν ιδεολογικά είναι θεμελιωμένη, δεν μπορεί να οδηγεί σε τέτοιου είδους φαινόμενα…»!

Ταυτόχρονα φανερώνει πως η απάντηση δεν είναι η απλή πάλη ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό εγχώρια, ευρωπαϊκά ή παγκόσμια, αλλά η πάλη ενάντια στον ίδιο τον καπιταλισμό. Παράλληλα η απάντηση δεν είναι τα πρότυπα των πρώην υπαρκτών και διαλυμένων κρατικών, μονοκομματικών και γραφειοκρατικών  σοσιαλισμών.

Από πλευράς δε πολιτισμικής η απάντηση δεν είναι ούτε η υποχώρηση σε εθνικιστικές συνταγές, ούτε σε κοσμοπολίτικους (δήθεν  διεθνικούς)  καπιταλιστικούς χυλούς. Χρειάζεται νέος πολιτισμός για τα συλλογικά υποκείμενα. Και σ’ αυτή την αναζήτηση η αυθεντική οικουμενική ορθοδοξία οφείλει να αποτελέσει το έρμα, τα αλάτι, το προζύμι, τον καταλύτη…

Γι αυτό κατέθεσα τα δύο – διαχρονικής αξίας – αποσπάσματα από την περιθωριοποιημένη στα «κηρύγματα» επιστολής του Ιακώβου (του και αδελφοθέου) σχετική με το θέμα μας….

UPDATE 7-12-08., ώρα 16.40

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ από

http://lesvos.wordpress.com/2008/12/07/dologonoi_mpatsoi/


[1] Ι) Εμπορευματοποίηση: «Άγε νυν οι λέγοντες, σήμερα ή αύριο θα πάμε σ’ αυτή την πόλη, θα μείνουμε ένα χρόνο, θα κάνουμε εμπόρια και θα κερδήσομε λεφτά». Σεις που δεν ξέρετε τι θα συμβεί αύριο. Τι είναι η ζωή σας; Ένας ατμός είστε που φαίνεται για λίγο κι ύστερα διαλύεται. Αντί να λέτε «Αν ο Θεός θέλει, θα ζήσομε για λίγο και θα κάμομε τούτο ή εκείνο». Τώρα καυχάσθε για τα περήφανα σχέδιά σας. Κάθε τέτοια καύχηση είναι λάθος. Όποιος ξέρει το σωστό και δεν το κάνει, αυτός κάνει αμαρτία». (Ιακ. Δ΄, 13-17, μετάφραση Νικ. Ψαρουδάκη, σελ. 386-387, Μήνυμα 1978).

ΙΙ) Εκμετάλλευση: «Άγε νυν οι πλούσιοι, κλαύσατε ολολύζοντες  επί ταις ταλαιπωρίαις υμών ταις επερχομέναις. Ο πλούτος σάπισε και τα ρούχα σας τάφαγε ο σκόρος. Το χρυσάφι σας και τ’ ασήμι σας σκούριασε, κι η σκουριά τους θα μιλάει εναντίον σας και θα φάει τις σάρκες σας σαν φωτιά. Θησαυρίσατε την καταδίκη σας για την ημέρα της κρίσεως. Τα μεροκάματα των εργατών που θερίσανε τα χωράφια σας, που δεν τα πληρώσατε, φωνάζουνε κι οι φωνές των θεριστάδων έχουν φτάσει στ’ αυτιά του παντοδύναμου Θεού. Εζήσατε στη γη με πολυτέλεια και σπατάλη, παχύνατε σαν θρεφτάρια για τον χασάπη. Καταδικάσατε και σκοτώσατε τον αθώο, χωρίς να φέρει αντίσταση…». (Ιακ. Ε΄, 13-17, μετάφραση Νικ. Ψαρουδάκη, σελ. 387-388, Μήνυμα 1978).

Advertisements

53 Σχόλια

  1. «΄Γαμώ τα υπουργεία τους» ( http://tsouknida.blogspot.com/2008/12/blog-post_07.html )
    φίλε μου (και ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ!).
    Δες και τις δικές μου σκέψεις..
    Πάντως ο αστοχριστιανισμός ως πολιτιστικό υπόβαθρο είναι αρκετά υπεύθυνος για το χθεσινό μακελιό…
    Ας το πούμε ξεκάθαρα..

  2. @ tsouknida

    σε τεράστιο βαθμό ο αστοχριστιανισμός ως «πολιτιστικό» και «πολιτικό» υπόβαθρο είναι υπεύθυνος, αν όχι αποκλειστικά.

    Πέρασα και από το δικό σου με προχωρημένες … προτάσεις, αλλά ποιοί θα την κάνουν πράξη σήμερα;

    Νάσαι καλά αδελφέ.

  3. […] Η οργή μου όμως είναι μεγαλύτερη για μας που είμαστε ανέτοιμοι ως συλλογικά υποκείμενα μπροστά σε μια παγκόσμια κρίση και λειτουργούμε ως φοβισμένα όντα. Οι πολλοί κρύβονται στα φουστάνια των κομμάτων εξουσίας. Το δείχνουν οι δημοσκοπήσεις και οι εκλογές στα περισσότερα πρωτοβάθμια συνδικαλιστικά σωματεία. Το δείχνουμε εμείς οι φοβισμένοι αστοχριστιανοί της τυπολατρίας και της ατομικής και κοινωνικής μιζέριας[1]. […]

  4. […] Άγε νυν οι λέγοντες … Η δολοφονία ως ατμίδα εξέγερσης (… […]

  5. φίλε ΜτΒ

    α.περαστικά σου να είναι και γρήγορα.

    β.μέρα που έγινε το κακό….
    ο Αμβρόσιος Μεδιολάνων του οποίου η μνήμη τιμάται σήμερα ήταν πολιτικός διοικητής της πόλης του Μιλάνου όταν κατ απαίτηση του λαού – ορθόδοξοι και αρειανιστές ομού, παρά τις σφοδρές τους αντιπαραθέσεις! – έγινε σε χρόνο dt επίσκοπος της πόλης!
    βαπτίστηκε και χειροτονήθηκε στους τρείς βαθμούς της ιερωσύνης σε διάστημα μιάς εβδομάδος!
    όμως είχε το τσαγανό να απαγορεύσει την είσοδο στην εκκλησία στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο επειδή ο τελευταίος είχε σφάξει σαν αρνιά πολλές χιλιάδες Θεσσαλονικέων.

    φαντάζεστε σήμερα έναν μητροπολίτη να βγεί στην είσοδο της εκκλησιάς και να απαγορεύσει την είσοδο στον Καραμανλή ή τον Παυλόπουλο;

    ο αστοχριστιανισμός του παπά και του χωροφύλακα πέθαναν. το μοντέλο δούλεψε «καλά», για τους εξουσιαστές, από την οθωνική βαυαροκρατία μέχρι και σήμερα. μάς «φίλεψε» δυό εθνικές τραγωδίες, μεγαλύτερες από την άλωση – Μικρασία και Κύπρος – και έναν σχεδόν τριαντάχρονο εμφύλιο πόλεμο.
    αν δεν πάρουμε χαμπάρι πως μόνο ο χριστιανισμός του Ιακώβου του αδελφοθέου υπάρχει και όλα τα άλλα είναι κακέκτυπες μαϊμουδιές θα χτυπιόμαστε ως εκκλησιαστικό σώμα,σαν μύγες σε κλειστό μπουκάλι.

    γ.ο νεαρός Αλέξης Γρηγορόπουλος «έφυγε» από το νταηλίκι ενός μπάτσου: η αρρώστια του εξουσιασμού στην οποία είναι αδύνατον να μετέχει όποιος θέλει να είναι και όχι απλώς να λέγεται χριστιανός.
    «ουκ ήλθον διακονηθήναι αλλά διακονήσαι και δούναι την ψυχήν μου λύτρον αντί του κόσμου»

    δ.οι γονείς και οι φίλοι του παιδιού καλούνται εκ των πραγμάτων, να μετάσχουν στο δυσκολότερο ασκητικό άθλημα που υπάρχει στον ανθρώπινο βίο, αυτό της συγχώρεσης τών «επηρεαζόντων, βλαπτόντων και μισούντων ημάς».
    μιλώ ως αποτυχών επανειλημμένως στο προκείμενο αγώνισμα.

    δεν έχω προτάσεις, είμαι πολύ οργισμένος και η οργή δεν είναι καλός σύμβουλος.

    Κύριε Ιησού Χριστέ, ανάπαυσον τον δούλον σου Αλέξιο, αδίκως φονευθέντα.

  6. Misha
    Μακάαααρι νάτανε οι χριστιανοί σαν κι εσένα….

    Εγώ, παρόλο που δεν πιστεύω σας θαυμάζω όταν λέτε τέτοια.

    Γιατί ξερω ότι τα ΕΝΝΟΕΙΤΕ. Κι ας διαφωνούμε σε άλλα….

  7. Όντως, μία ακόμη τραγωδία. Και στο κέντρο της πόλης όθεν επέστρεψα προ λίγου είχαμε πολλές αναίτιες ταραχές. Είμαστε έτοιμοι προφανώς να εφαρμόσουμε το «οφθαλμός αντί οφθαλμού» και, μάλιστα, σε ….. όποιον βρεθεί μπροστά μας.

    Η πορεία ήταν μάλλον για …..γενναίους, αφού υπήρχε σαφής πρόθεση του α/α τμήματός της για ακατανόητη επίθεση με πέτρες (που ……συλλέχθηκαν φανερά πρωτύτερα…..!!!) στο ΑΤ επί της Αριστοτέλους, με αποτέλεσμα να πνιγή η πλατεία στα αποπνικτικά χημικά (που, φημολογείται, απαγορεύονται σε περίοδο πολέμου και που απαιτούν ‘γερά πνευμόνια’)……

    Ειλικρινά εύχομαι να υπάρξη συγχώρεση και καταλλαγή μεταξύ των επίδοξων χαοτικών επαναστατών μας της τυφλής «αντιβίας» και του συγκεκριμένου προσώπου, φονέως. Να μετανοήση και αυτός(μοναδική λυσιτελής οδός για αποφυγή των τύψεων και της κοσμικής λύπης…), και η μητέρα του παιδιού που ανήκει στους «κοπιώντες και πεφορτισμένους» να στραφή στον μόνο που μπορεί να προσφέρη την δροσιά στα βάθη της ύπαρξης και όχι στον ……..»ψυχολόγο» που έβαλαν, λέει, ώστε να την «επιτηρεί» (άλλο κυλώνειον άγος αυτό της αστικής εποχής μας…..).

    Όντως, σε αυτές τις περιπτώσεις κάποιος σκέφτεται πόσες ευκαιρίες, πόσα τραίνα έφυγαν για εμάς τους επίδοξους αγωνιζόμενους βιοτικά και κοινωνικά Ορθοδόξους και την καθ’όλου Εκκλησία, πώς θα έπρεπε να δρα το διαμαρτυρόμενο πλήθος, τι ιδέες/αισθήματα θα έπρεπε να το συν-φλέγουν, ποια «αρχοντιά» θα έπρεπε να έχη, συνεπώς, και να δείξη…

    Και ο απολογισμός είναι όντως δακρύβρεχτος…

    Τις ευχές μου στους φίλους και αδελφούς (καλή ανάρρωση!), τις ευχές μου για καρδιακή θεραπεία δια της «αγίας τρυφής» στον «μπάτσο» (όντως!…), και καλή ανάνηψη σε εμάς τους Χριστιανούς με το γαλήνιο «ηλεκτροσόκ» του Πνεύματος. : )

  8. @ Misha,

    είμαστε ακόμα μακριά από τέτοιες εκκλησιολογικές πολιτικές (τύπου Αμβροσίου Μεδιολάνων…) για πολλούς λόγους…

    Η κοινωνική διάσταση πάντως της ορθόδοξης θεολογίας γίνεται κυρίως «εν τοις πράγμασι» και όχι πάντως με τη λογική μιας «αντιβίας τυφλής».
    Ο κίνδυνος πάντα σ’ αυτή είναι να αλλοιώνεται από τη λογική της ατομικής ευμάρειας ή ατομικού βολέματος.

    Στώμεν καλώς. Ευχαριστώ για τις ευχές περί ανάρρωσης.

    @ omadeon,

    κάνουμε το ελάχιστο που οφείλουμε. Δεν φτάνει φίλε ούτε αυτό.
    Οι ανάγκες είναι τεράστιες, όσο και οι ευθύνες μας με το θησαυρό που υποτίθεται ότι υπερασπιζόμαστε.
    Τουλάχιστον κάποιοι το βλέπετε.

    @ φιλαλήθης,

    δυστυχώς δεν μπόρεσα να βγω από το σπίτι σήμερα. Ελπίζω από αύριο να μπορώ να σύρω τα πόδια μου.
    Ο «μπάτσος» ήδη βρίσκεται σε δρόμους … μυστηρίου. Δεν γνωρίζω εάν ο θάνατος – δολοφονία του παληκαριού θα είναι ευκαιρία κοινωνικής ανάστασης στη χώρα μας. Να το ελπίσουμε… Ο Κύριος της Ζωής ας του προσδώσει ευφρόσυνη την αθανασία.

    @ Kopanakinews’s Weblog @ omadeon

    ευχαριστώ για την διάδοση και αυτών των μηνυμάτων

    @ ierapostoli,

    ευπρόσδεκτη η προσθήκη του κειμένου του π. Νικολάου Βελιμίροβιτς, ως μνημόσυνο … για τα παιδιά του κόσμου και τον Αλέξανδρο ιδιαιτέρως.

  9. Θα το βάλω σε σένα το απόσπασμα από τον λόγο του Μελίτωνα την Κυριακή της Τυροφάγου, 8/4/1970: «Διότι είναι η πέραν της αυτάρκους υποκρισίας αλήθεια, η απλή- η ευκολοτέρα αντιμετώπισις των προβλημάτων είναι να τα χλευάσει και να τα κατακρίνει κανείς και να τα αντιπαρέλθει, όπως ο ιερεύς και ο λευίτης της Σαμαρειτικής παραβολής. Αλλά η πληγή είναι εδώ και κράζει.
    Ποιος μπορεί υπευθύνως να μας πει, ότι είναι έξω κάθε ιστορικής, εξελικτικής πραγματικότητος όλα αυτά τα ιστορικά γεγονότα και φαινόμενα της νέας γενεάς της ανθρωπότητος, η έξαλη μουσική, οι έξαλλοι χοροί, η έξαλη επένδυσις, όλη η παγκόσμιος επανάστασις της νεολαίας; αν όλοι οι μικρόνοοες, όλοι οι εθελοτυφλούντες, όλοι οι παρελθοντολόγοι και εγκαυχώμενοι δια την αρετήν της εποχής των συνομοτήσουν, δια να κατακρίνουν όλα αυτά τα πράγματα, η Εκκλησία έχει χρέος να σταθεί με Θεανδρικήν κατανόησιν, εναθρωπιζομένη όπως ο Κύριος της εν μέσω ενός κόσμου, που έρχεται μακρόθεν και να ακούσει αυτήν την αγωνιώδη κραυγήν, που αναπηδά από όλα αυτά τα θεωρούμενα από μας έξαλλα πράγματα. Κάτι έχει να μας πει με όλα αυτά τα φαινόμενα αυτός οι κόσμος, που έρχεται νέος εις το προσκήνιον της ιστορίας. ….»
    Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος, Λόγοι και Ομιλίαι, (Επιμ. Ανδρέας Νανάκης) αγιορειτικά τετράδια 7, Εκδόσεις «Πανσέληνος» , Άγιο Όρος 1991

    Δυστυχώς ήταν μόνος…

  10. @ tsouknida,

    πάντα ωραίος ο Μελίτων… Όλο τι κείμενο εδώ, μετά από μια μικρή εισαγωγή:
    https://manitaritoubounou.wordpress.com/2008/03/08/karnabalos-ypokrisia-melitwn-1/

  11. Ο θανατος του παιδιου και η κατασταση στα Εξαρχεια ήταν χρονικο ενος προδιαγεγραμμενου θανατου απο μια κοινωνια που εχει παραδοθει στην παρακμη, από μια αστικη δημοκρατια που μονο δημοκρατια δεν ειναι, απο μια αστυνομια που εχει μεταβληθει αλλοτε σε ευνουχο και αλλοτε σε κακο δουλο που δερνει ακαρδα τους συνδουλους του, απο μια παιδεια που δεν εμπνεει τιποτα σε κανενα, απο σκοτεινα κεντρα που υποδυονται την «εξωκοινοβουλευτικη αριστερα», απο την υποτιθεμενη Αριστερα που καπηλευεται εναν νεκρο για να ψηφοθηρήσει σε ενα πτωμα ενω οι ΙΔΙΟΙ καλιεργουν ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ την βια μεσα και γυρω απο τα σχολεια κανοντας την σημαια ευκαιριας, απο μια εκκλησια που εχει εκπεσει του στοχου της (και ευτυχως που πεθανε ο Χριστοδουλος και ετσι δεν κινδυνευω να με στειλει σε ιεροδικαστηριο οπως εκανε και με τον τ.Αμβροσιο Κοζανης τον οποιο εξωθησε ετσι σε παραιτηση επειδη του ταχωνε) απο μια δημοσιογραφια παπαγαλακι συμφεροντων που ανεβοκατεβαζουν κυβερνησεις πετωντας ζαχοπουλους απο τα μπαλκονια και απο γονεις που δεν μπορουν να προτεινουν οι ιδιοι στα παιδια τους τιποτα στελνοντας τους βορρα είτε στο Μινωταυρο του νευρωτικου γιαπη στελεχους μεγαλοεταιριας, είτε του μεροκαματιαρη που δεν εχει στον ήλιο μοιρα, είτε στην παρακμη των Εξαρχειων ή μαλλον των Εξαχρειων.

    Ο Θεος πεθανε και εγω δεν αισθανομαι καλα τελευταια.

  12. Αγαπητό Μανιτάρι χαίρε και περαστικά!
    κάθε κρίση είναι μία ευκαιρία, ας μη καθήσουμε με σταυρωμένα χέρια. Αυτή την στιγμή που μιλάμε έχουμε πάλι έναν πόλεμο σε επίπεδο πληροφορίας. Πρέπει τουλάχιστον στη μπλογκόσφαιρα εκτός από γκρίνια να υπάρξει ανταλαγή απόψεων και ενημέρωση με στόχο την κατανόηση όσων συμβαίνουν. Σήμερα αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό για να μη μας χειραγωγεί όπως να ναι η ηγεσία της χώρας την οποία τα γεγονότα την ξεπερνούν.
    Παρ’ ότι δε γράφω πολιτική με την στενή έννοια στο χώρο μου σήμερα ανέβασα ένα τέτοιο ποστ. Κι αυτό διότι δε θεωρώ πως τα πράγματα έχουν τελειώσει. Το αντίθετο, τώρα ξεκινούν!

    Μιλώντας παραπάνω για «ηγεσία» μιλώ όχι για την κυβέρνηση μόνον αλλά για όλη την συντεχνία των πολιτικών.
    Το ποιό τραγικό είναι η ανεύθηνη στάση των πολιτών για τους οποίους πάντα φταίνε οι άλλοι.. Αυτούς χαιδεύουν οι εφημερίδες και τα κανάλια ενώ παράλληλα ξέρουν να χαιδεύονται πολύ καλά και μεταξύ τους 🙂
    Προτείνω ή μάλλον εκτιμώ πως όσα συνεβησαν και πάνω απ’ όλα η προσέλευση του κόσμου εχτές μέσα στην νύχτα συνδέουν τα γεγονότα με μια γενική κρίση και αγωνία που πλέον μαστίζει τους πολίτες. Όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες συνδέονται με την υπόλοιπη πολιτική ζωή, ακόμα και με το σκάνδαλο του Βατοπεδίου! Ο Θάνατος αυτού του παιδιού είναι τραγικός και ακατανόητος (αν όχι κάτι άλλο..) εντούτοις θα είναι ακόμα πιο ακατανόητος αν δεν τον συνδέσουμε με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και τον κόσμο και τον καταστήσουμε άγονο..

  13. @ theoprovlitos, @ stinathina,

    Για να ξεκινήσει ο πραγματικός διάλογος ώστε η ΚΡΙΣΗ να μετατραπεί σε δική μας κρίση – κριτική, και από κει σε ΕΥ-ΚΑΙΡΙΑ
    καταθέτω από το «stinathina» το δικό του ημι-ποστ:

    Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2008 Αθήνα/ Τώρα ξεκινάμε!
    Δεκέμβριος 7, 2008

    (Αυτό δεν είναι ένα ποστ. Θα παραμείνει αναρτημένο στην επικεφαλλίδα του μπλογκ για όσο χρειαστεί. Μετά ίσως εξαφανιστεί.. )
    Χαίρετε!
    Αυτό το μπλογκ δεν έχει σα σκοπό την πολιτικολογία. Κινείται στις ακρώρειες του πολιτικού λόγου. Αυτή είναι η λειτουργία του. Οι περιστάσεις όμως είναι ειδικές. Ένας νέος άνθρωπος πέθανε με τρόπο ύποπτο. Είναι πιθανό να χειραγωγείται η κοινή γνώμη, να στρέφεται η προσοχή στην αντιπαράθεση μερικών νεαρών που καίνε και σπάνε βλακωδώς με τους (νεαρούς) αστυνομικούς, εν είδει οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων.
    Η χώρα και ο παγκοσμιοποιημένος πλανήτης περνά κρίση κι αυτό σημαίνει πως χρειάζεται ψυχραιμία και κριτική σκέψη. Αυτή η ιστορία δεν είναι ένα ξεκάρφωτο γεγονός. Αυτή η ιστορία δεν είναι άσχετη με τα πολιτικά σκάνδαλα, με την κραυγαλέα ατιμωρησία των ισχυρών, με την ύπουλη πολιτική που εξαχρειώνει την ζωή των πολιτών χωρίς να ψάχνει λύσεις, συντηρώντας μια κατάσταση που οδηγεί στην καταστροφή του περιβάλλοντος και την ευτέλεια της ζωής, δεν είναι άσχετη με το αίσθημα του πολίτη πως είναι απροστάτευτος απέναντι στο κράτος που τον φορολογεί ύπουλα και άνισα, ένα κράτος που τον ταλαιπωρεί με διαδικασίες γραφειοκρατείας που τον καθιστούν διαρκώς οφειλέτη, σε σύγχυση και αγωνία.
    Ο Κόσμος που χύθηκε χτες την νύχτα στους δρόμους δεν ήταν άνθρωποι που θέλαν να παίξουν ξύλο. Ήταν πολίτες που αισθάνονται την πολιτική τάξη σύσσωμη να έχει χάσει κάθε μέτρο και κάθε σχέση με την πραγματικότητα. Δεν είναι ανάγκη ένας πολιτικός να είναι κακός για να κάνει κακό, μπορεί να είναι ανίκανος, μπορεί να είναι βολεμένος μπορεί να μην έχει ηθικές αντιστάσεις, μπορεί να τον πιέζει τόσο πολύ ο κακομαθημένος ψηφοφόρος του ο οποίος είναι ο μέγας ανεύθυνος μέχρι τώρα. Η ανευθυνότητα αυτή είναι το πλέον τραγικό συστατικό αυτής της κρίσης. Αν δεν μεταστραφεί αυτό, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Ο έλληνας πολίτης φταίει λοιπόν κι όχι κάποιοι κάπου αόριστοι άγνωστοι. Ο πολίτης που δεν έχει ήθος και δεν αντιδρά όταν τον παραπλανούν παίζοντας με τα πιο ευτελή του ένστικτα. Κανείς δεν στερείται ευθύνης.
    Μόλις μπήκα σπίτι και αισθάνομαι τον κίνδυνο αυτή η ιστορία να μετατρέπεται σε χαμένη υπόθεση ή μάλλον σε χαμένη ευκαιρία. Υπάρχει ταραχή στους δρόμους και μαζί με την ταραχή υπάρχουν οι άπειρες παράλληλες πραγματικότητες όπου τίποτα δε συμβαίνει, όλα συνεχίζουν κανονικά.
    Οι συνθήκες είναι παράφορα τραγικές κι έτσι μας θέτουν ενώπιον των ευθυνών μας. Πολλοί μιλάνε για μπάτσους και δολοφόνους και διάφορα άλλα βλακώδη και ανόητα. Η αστυνομία είναι όργανο του κράτους, οι αστυνομικοί είναι πιόνια μάλλον παρά κάτι άλλο. Αν με αφέλεια νομίζουν κάποιοι θερμοκέφαλοι το αντίθετο πρέπει επιτέλους να σκεφτούν. Αυτό που μας απασχολεί είναι ένα σύστημα το οποίο νοσεί και έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι γι’ αυτό.
    Δε θέλω να γράψω περισσότερα. Θα σας πρότεινα να παρακολουθήσετε την ενδιαφέρουσα και ουσιαστική προσπάθεια που γίνεται να μη βυθιστούμε όλοι στην χειραγώγηση. Μία εξαιρετική δουλειά από το μπλογκ του Ματθαίου Τσιμιτάκη ο οποίος μαζί με άλλους πολίτες κάνει μια προσπάθεια να υπάρξει μια άλλη ενημέρωση και σκέψη πάνω στα γεγονότα. Δεν είναι ο μόνος.
    Ξεκινήστε από αυτό το λίνκ. Έχει υλικό..

    Η Πληροφορία είναι το πιο ευαίσθητο σημείο σ’ αυτή την ιστορία. Στείλετε e-mail με αυτό ή άλλα, πιο εύστοχα, λινκ που θα βρείτε. Κάντε ότι μπορείτε να υπάρξει ώριμος λόγος κι όχι μουγκανητά για εκδικήσεις και αίματα και δολοφόνους. Μην διευκολύνεται τους ξεπερασμένους από την πραγματικότητα πολιτικούς.

  14. Ακούστε τον ρεπόρτερ του Alpha Radio, Γιώργο Κακούση, την ώρα που δίπλα του τα ΜΑΤ, χτυπούν δυο 15χρονα και ο κόσμος τους αποδοκιμάζει. Ένα απο τα πολλά περιστατικά που απέφυγαν να αναδείξουν τα δελτία ειδήσεων των καναλιών.

    http://papachatzis.tumblr.com/post/63589410/policeviolence

  15. Συχωρέστε με αδελφοί αλλά το φαναριώτικο θρησκομπλαμπλά δεν μπορώ να το καταπιώ.

    «Το Πατριαρχείο και η Αμερική υπηρετούν τα ίδια ιδανικά» από τα επισημότερα χείλη, αυτά τού πνευματικού τέκνου τού συχωρεμένου μητροπολίτη Μελίτωνα Χατζή.
    Την ίδια στιγμή που δεν έχει ακουστεί ούτε μια κουβέντα κριτικής για τις δολοφονικές επιθέσεις των Γιάνκηδων σε όλη την υφήλιο.

  16. Φιλαλήθη, πρέπει να λάβεις υπ’ όψιν το γεγονός πως στις διάφορες ομάδες αντιεξουσιαστών διεισδύουν διάφοροι παρακρατικοί…
    Και δεν νομίζω ότι η επίθεση στο ΑΤ θα πρέπει να είναι καταδικαστέα.. Εγώ προσωπικά τη θεωρώ τουλάχιστον δικαιολογημένη και ως ένα βαθμό επιβεβλημένη από τις καταστάσεις.
    Εκεί που διαφωνώ είναι όταν καταστρέφονται περιουσίες απλών και αθώων πολιτών, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι οι αναρχικοί είναι πάντα οι υπαίτιοι για αυτό. Όπως είπα στις διάφορες ομάδες αντιεξουσιαστών διεισδύουν διάφοροι παρακρατικοί.
    Υπάρχουν βέβαια και διάφοροι θερμόαιμοι νεανίες με μια λογική καθαρά οπαδική και χουλιγκάνικη, αλλά δεν νομίζω ότι αυτοί είναι ουσιαστικά αναρχικοί. Ο ιδεολόγος αναρχικός μπορεί να πετάξει μερικές μολότωφ σε μια τράπεζα ή σε μία αντιπροσωπεία αυτοκινήτων κτλ, και βεβαίως σίγουρα θα πετάξει και μερικές μολότωφ σε μερικούς «μπάτσους», αλλά δεν θα πάει να σπάσει μικρομάγαζα.
    Μήπως λοιπόν οι καταστροφές σε μικρομάγαζα προκαλούνται από το παρακράτος, ακριβώς για να αποπροσανατολίσουν το λαό και να τον στρέψουν εναντίον των αναρχικών;

  17. @ null,

    Συγκλονιστικό!!! Καταπληκτικός ο Γιώργος Κακούσης.
    Ευχαριστούμε για την μετάδοση της συγκλονιστικής, αλλά βάρβαρης, μαρτυρίας.
    Είναι πολλοί από τους αστυνομικούς αμετανόητοι;

    @ Misha,

    γνωστό το ηχητικό, αλλά άκαιρο, νομίζω ταπεινά… Και έχουν και σαράντα χρόνια διαφορά…

    @ Λάζαρος,

    ευχαριστούμε για το σχόλιο. Συμφωνώ σε μεγάλο ποσοστό με τις παρατηρήσεις σου.

  18. Για λάτε οι καυχησιάρηδες, που λέτε πως στην πόλη
    Για κέρδη και εμπόριο θα πάτε για ένα χρόνο,
    Μήπως έστω για αύριο γνωρίζετε, αν θα ζείτε;
    Ή μήπως πρόσκαιρη πνοή δεν είναι η ζωή σας;
    Που φαίνεται τη μια στιγμή και χάνεται την άλλη!…

    Για λάτε και οι πλούσιοι, που σας καλοτυχούνε
    να κλάψτε με ολολυγμούς γι’ αυτά, που θα σας βρούνε.
    Σκόρος θα φάει τα ρούχα σας, τα πλούτη σας η σήψη
    Και τ’ ασημόχρυσα η σκουριά θα τα εξαφανίσει
    Κι ύστερα θα γενεί φωτιά, που θα καταβροχθίσει
    Κι εσάς, με όσα άδικα έχετε θησαυρίσει….

    Κράζει ο μισθός των εργατών, που στους αγρούς μοχθούνε
    και τ’ άπληστα τα χέρια σας σκληρά τους τον στερούνε.
    Κι αφού ν’ αντιπαλέψουνε μαζί σας δεν μπορούνε
    απ’ το Θεό το έλεος μ’ ολοφυρμούς ζητούνε…

    Μα εσείς στις απολαύσεις σας ζείτε και τις σπατάλες
    Και για τους δίκαιους σταυρούς στήνετε και κρεμάλες
    Κι έτσι που καταντήσατε, χωρίς ψυχή, κουφάρια
    Γινήκατε, παχαίνοντας, για τη σφαγή θρεφτάρια…

    παπα-Ηλίας

    papailiasyfantis@gmail.com
    http://papailiasyfantis.blogspot.com

  19. […] Η οργή μου όμως είναι μεγαλύτερη για μας που είμαστε ανέτοιμοι ως συλλογικά υποκείμενα μπροστά σε μια παγκόσμια κρίση και λειτουργούμε ως φοβισμένα όντα. Οι πολλοί κρύβονται στα φουστάνια των κομμάτων εξουσίας. Το δείχνουν οι δημοσκοπήσεις και οι εκλογές στα περισσότερα πρωτοβάθμια συνδικαλιστικά σωματεία. Το δείχνουμε εμείς οι φοβισμένοι αστοχριστιανοί της τυπολατρίας και της ατομικής και κοινωνικής μιζέριας[1]. […]

  20. @Λάζαρος
    Φίλε,
    κατ’αρχάς, συμφωνώ με το ότι υπάρχουν και παρακρατικοί και ότι η αναρχία δεν είναι βία. Μπορεί να είναι και ριζοσπαστικός «πασιφισμός», π.χ., το ακριβώς ενάντιο. Σαφές και ορθό. Δεν ήταν, όμως, δυστυχώς καν μία «επίθεση» στο Α.Τ. που να εκφράση μία δίκαιη αγανάκτηση. Επρόκειτο περί …….αυτοχειρίας σχεδόν.

    Διότι, οι συγκεκριμένοι α/α αποφασίζουν, σε πορεία που συμμετέχουν άτομα χωρίς την παραμικρή προετοιμασία, «κοπελίτσες», άτομα μεγαλύτερης ηλικίας κτλ., να ………αυτενεργήσουν και να ξεκινούν να ρίχνουν πέτρες σε διμοιρίες(δεκάδες) που ήσαν παραταγμένες κοντά στο Α.Τ….!

    Μετά, βέβαια, μας …..έπνιξαν όλους στα χημικά, και είναι ευλογία Κυρίου(θα μπορούσε να έχει γίνη και αλλιώς) που δεν υπήρχαν και από αλλού, ώστε να περικυκλωθή η γενικώς απεριφρούρητη πορεία.

    Κατ΄αρχάς, αν θες να συγκρουστής, απαιτεί -αυτονόητο-προετοιμασία. Δεύτερον, πρέπει να αποφασιστή (αμεσο)δημοκρατικά. Αλλά οι συγκεκριμένοι α/α, όπως ίσως ξέρεις, έχουν λιγάκι θεοποιήση το μυαλό τους και «καπελώνουν» τις δράσεις του σύνολου κινήματος. Το ίδιο έκαναν και με την ελληνική σημαία σε ένα κτίριο που ήθελαν ξαφνικά να την κατέβάσουν και κάψουν και σε άλλες περιπτώσεις ων ουκ έστιν αριθμός.

    Αν θέλουν να επιτεθούν, οπότε, μάλλον θα έλεγα να το κάνουν μόνοι τους ή να μην συμμετέχουν σε πορείες με άλλους φορείς και λαό. Απλό δεν είναι;

    @papailiasyfantis

    Καταπληκτικό το στιχούργημα, πάτερ. : )

    Δυστυχώς, όμως, οι φωνές υμών των ιερέων που ακολουθούν το αγωνιστικό κοινωνικά παράδειγμα των Πατέρων, δεν είναι γνωστές σε τόσο ευρύ φάσμα του Λαού… Είναι και για αυτό που προσωπικά έχω φωτοτυπήση για ορισμένους αδελφούς/ες στο πανεπιστήμιο και εκτός, ένα από τα τελευταία τεύχη του περιοδικού «Επιστροφή» που βρήκα σε κάποιο σημείο διανομής(βιβλιοπωλείο) στο Κέντρο, για να διαδώσω τις-αν μη τι άλλο- ευλογημένες ιδέες σας.

    Εύχεστε και για μας, και καλή συνέχεια στην (σπάνιας Πατερικότητας) δράση σας.

    @Misha

    Λυπηρότατο. Είναι απίστευτο το πόσο έχουμε ξεφύγη από το πνεύμα των Αγίων. Αυτοί σε εποχές οπότε οι Καίσαρες είχαν δικαίωμα βασανιστηρίων, εξορίας, θανάτωσης, τους είχαν τρίξη τα δόντια επανειλημμένως. Όπως έλεγε και ο Δαυίδ: «Καί ελάλουν εν τοίς μαρτυρίοις σου εναντίον βασιλέων, καί ουκ ησχυνόμην».

    Σήμερα, όμως…

  21. Ο υπουργός Εσωτερικών, Πρ. Παυλόπουλος και ο υφυπουργός, Παν. Χηνοφώτης, υπέβαλαν για λόγους ευθιξίας τις παραιτήσεις τους στον πρωθυπουργό, ο οποίος δεν τις έκανε δεκτές. (7-12-2008)

    http://users.sch.gr/szygouras/2008-12-07_Pavlopoulos.avi

  22. @ papailiasyfnatis,

    με την ευχή σου παπα Ηλία, να πω πως απέδωσες τα δυο αποσπάσματα της επιστολής Ιακώβου με πηγαία ποίηση.
    Ας ελπίσουμε μέσω μετα-ποίησης καρδιάς και νου (μας) να να ποιηθούν σε ζώσα προσωπική συλλογική πράξη.

    Ευχαριστώ για τη συμμετοχή. Ως αντίδωρο θα περάσω το ιστόλογιό σου στις ζεύξεις μου.

    @ Γρηγόρης Στ.

    σπουδαίο πράγμα αδελφέ να κατανοούμε πότε οφείλουμε να βροντοφωνάξουμε το ΟΧΙ και πότε με σύνεση να πούμε το όμορφο ΝΑΙ…

    @ φιλαλήθης,

    η υπόθεση των μορφών συγκρούσεων που οδηγούν τα πράγματα προς τα εμπρός είναι μεγάλη ιστορία.
    Προς το παρόν μας αντιστοιχεί η θετική συνεισφορά και η προετοιμασία για τις δυό επόμενες μέρες που είναι πολύ …πονηρές…

    @ szygouras,

    σιγά τα ωά για τις δήθεν παραιτήσεις. Δεν φορούν παντελόνια, εκτός και αν αύριο ο Αρχηγός παραιτηθεί σύμπας…

    ΥΓ Θα είναι οπισθοδρόμηση αν έχουν κατά νου πράγματα της δεκαετίας του ’60. Ο νοών νοείτω…

    Τις καληνύχτες μου σε όλους…

  23. Λοιπόν, ως «αστοχριστιανός συνυπεύθυνος για το προχτεσινό μακελειό», κατά την τσουκνίδα, θα ήθελα να πω τα εξής, πολύ ντόμπρα, σαν αρβανίτης που είμαι:

    Τα λόγια τα ωραία και τα μεγάλα έχουν αξία ΜΟΝΟ όταν διακυβεύεις στ’ αλήθεια κάτι δικό σου. Με πιο απλά λόγια, ωραία να δηλώνεις οπαδός των (εκ του ασφαλούς πάντα) εξεγέρσεων και του μπάχαλου όταν το σπιτάκι σου ΔΕΝ είναι ασφαλές και το μαγαζάκι σου ΔΕΝ είναι ασφαλές. Δηλαδή, άμα και συ ρισκάρεις κάτι. Διαφορετικά, τέτοια τζάμπα μαγκιά εγώ τη λέω θρασυπουστιά. Και 99% των επαγγελματιών επαναστατών στην Ελλάδα είναι θρασύπουστες, με πρώτο και καλύτερο θρασύπουστα τον ευπορότατο κύριο Αλαβάνο και το τεμπελόσκυλο παιδάκι του τον Τσίπρα. Συγγνώμη, αλλά δεν ξέρω άλλη λέξη για να περιγράψω αυτή τους την ιδιότητα, που χαρακτηρίζει μεγάλο μέρος του ακροαριστερού και «αντιεξουσιαστικού» χώρου.

    Και επειδή ζω και δουλεύω στην Αθήνα, δεν αντέχω άλλο να βλέπω αυτή τη διαρκή καταστροφή και υποβάθμιση του κέντρου της, που μάλλον κάποιους εξυπηρετεί. Έγραψα σήμερα κάτι σχετικό:
    http://a-ergodes.blogspot.com/2008/12/blog-post.html

    Επί τη ευκαιρία: Τη μάνα με τα 4 παιδιά της και τους άλλους που κάηκαν ζωντανοί στην Αρτέμιδα, τους θυμήθηκε κανείς φέτος, στην επέτειο της πυρκαγιάς; Πολιτικός δεξιός ή αριστερός, ή μήπως κανείς ιστολόγος; Αυτά για τις επιλεκτικές ευαισθησίες…Που προσωπικά με κάνουν να ντρέπομαι.

    Στους διαζευγμένους γονείς του Αλέξη Γρηγορόπουλου, εκτός από τα ειλικρινή μου συλληπητήρια για τον τραγικό χαμό του παιδιού τους από τον ηλίθιο εγωϊσμό ενός ανίκανου μπάτσου, τους εύχομαι να αναζητήσουν και να βρουν βαθιά μέσα τους την αιτία που, ενώ παρείχαν άφθονα όλα τα υλικά μέσα στο παιδί τους, κάτι τέλος πάντων πήγαινε στραβά και αναζητούσε την πληρότητα στον χώρο της καθοδηγούμενης δήθεν «αντιεξουσιαστικής» αριστεράς.

  24. @ Μάρκο Τ,

    δεν με ενδιαφέρει ουδόλως να υπερασπιστώ τους «Συριζαίους» και ειδικά τους ηγέτες του,
    παρότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως τα θέτεις.

    Ούτε είναι η ώρα να θυμηθούμε σκληρότερα ατυχήματα, για να μη μιλήσουμε πλήρως για μια ψυχρή και στυγερή δολοφονία. του αστυνομικού παρα-κράτους που έτσι διαπαιδαγωγείται…

    Θεωρώ όμως ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ αδελφέ να ονοματίζεις το παληκάρι των 16 σχεδόν χρόνων ως αναζητών

    «… την πληρότητα στον χώρο της καθοδηγούμενης δήθεν “αντιεξουσιαστικής” αριστεράς…».

    Καμιά σχέση δεν είχε με το χώρο.

    ΥΓ και να είχε πάλι η στυγερή και ψυχρή δολοφονία τα ίδια χαρακτηριστικά θα είχε.
    Όμως επέτρεψε Αυτός που είναι Παντο-κράτωρ,
    η δολοφονία να είναι ΠΛΗΡΩΣ αδικαιολόγητη στα μάτια και του πιο απαιτητικού παρατηρητή.

    Επομένως, μάταιος ο κόπος αδελφέ…

    @ Misha,

    στο «αντάρτικο πόλης» δεν θα διαφωνήσω.
    Η ερμηνεία του δεν είναι καθαρή, αλλά μικτή.
    Τα πράγματα είναι πολύ πολύπλοκα.
    Ελπίζω να τα αναλύσουμε με ηρεμία.
    Η κοινωνική υποτέλεια πάντως είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο νομίζουμε.

    Από εκεί και πέρα «δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται».

  25. Γιατί απαράδεκτο; Αν ήταν κοντά με τον χώρο της αντιεξουσιαστικής αριστεράς ο Αλέξης Γρηγορόπουλος είναι κακό να το λέμε; (οι πληροφορίες μου αυτό λένε). Αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιολογώ κανενός είδους δολοφονία, το ξεκαθάρισα. Ούτε φίλος των μπάτσων είμαι και του αστυνομικού κράτους. Απλά, τις επιλεκτικές ευαισθησίες της αριστεράς τις θεωρώ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΟΤΑΤΕΣ.
    Είπα το παράδειγμα της μάνας με τα 4 παιδιά, που οι αριστεροί -χριστιανοί και μη -ιστολόγοι την ξεχάσατε παντελώς. Σε άλλη χώρα η γυναίκα αυτή θα είχε γίνει σύμβολο. Εγώ ο αστοχριστιανός την θυμήθηκα όμως στο μπλογκ μου. Να πω ακόμα για τον ειδικό φρουρό στα Ζωνιανά, παντρεμένο και πατέρα βρέφους, που είναι σχεδόν φυτό και επίσης δεν τρέχει τίποτα μόνο και μόνο επειδή είναι μπάτσος; Και η οικογένειά του ας πάει να πνιγεί, σωστά;

  26. Οσο για τους γονείς του έρημου του Αλέξη, εξακολουθώ να πιστεύω ότι τους χρειάζεται αρκετή αυτοκριτική. Όπως και σε μένα, ως πατέρα, χρειάζεται αρκετή αυτοκριτική και θα μου χρειαζόταν ακόμα περισσότερη αν τα παιδιά μου βρίσκονταν εκεί που βρέθηκε ο Αλέξης τις στιγμές πριν τη δολοφονία του (να επαναλάβω σαν δημοσιογραφικό παπαγαλάκι της τηλεόρασης ότι την καταδικάζω με όλη μου την καρδιά, μπας και το καταλάβεις αδελφέ και πάψεις να με εγκαλείς για δικαιολογία του δολοφόνου;).
    Όμως, η υστερόβουλη ηρωοποίηση του παιδιού τους από κοράκια σαν τον Τσίπρα, μόνο καλό στη μνήμη του δεν κάνει.

  27. Μερικές θεολογικού τύπου απορίες προς τους Χ.Ο. του blog. Πιστεύοντας στην μεταθάνατον ύπαρξη ο νεκρός 15χρόνος αναπάευεται είτε στον Παράδεισο ή καίγεται στην Κόλαση, υποθέτω ότι όσοι υποστηρίζουν την αθωότητα του 15χρόνου θεωρούν ότι βρίσκεται στον Παράδεισο, ενώ όσοι τον θεωρούν αριστεριστή, τραμπούκο, άθεο αναρχικό τον βλέπουν σε καζάνι να χοχλάζει. Τελικά που βρίσκεται ο 15χρόνος; Δεύτερη παρατήρηση, η άποψη της μεταθανάτιας ύπαρξης, ιδίως της περίπτωσης του Παράδεισου, υποβιβάζει ή όχι την σημασία της ανθρώπινης ζωής, με την έννοια του εάν υπάρχει συνέχεια τότε η απώλεια είναι πολύ μικρότερη από το θεωρούμε ότι ο νεκρός αποτελεί πλέον και μόνο οργανικό λίπασμα για τα σκουλίκια του νεκροταφείου. Τρίτη παρατήρηση, η έννοια της συγχώρεσης υποβιβάζει την πράξη του αστυνομικού, εάν ο αστυνομικός δηλώσει χ.ο. και ζητήσει μεταμέλεια από τον θεό για την πράξη του, ποιά η στάση των υπόλοιπων πιστών προς την πράξη του και την ανάγκη τιμωρίας του;

  28. Να απαντήσω από την πλευρά μου, ως αστοχριστιανός (κατά τσουκνίδα). Ακόμη και αν ο δολοφονημένος πιτσιρικάς ήταν αριστεριστής ή άθεος (ειδικά το δεύτερο δεν το πιστεύω καθόλου, απλά το λέω για την οικονομία της συζήτησης) , δεν θεωρώ καθόλου ότι πήγε στην κόλαση, με την έννοια της μεταθανάτιας ύπαρξης της ψυχής χωρισμένης από τον Θεό και τον πλησίον.
    Δεν θέλω να λέω ούτε καν να σκέφτομαι για κανέναν νεκρό πού «πήγε» η ψυχή του, επειδή ακριβώς δεν είναι αυτή η δουλειά μου. Μου προξενεί ανατριχίλα η σκέψη και μόνο. Θεός στη θέση του Θεού σημαίνει πολύ απλά διάβολος.

    Για την αξία της ανθρώπινης ζωής, που θίγεις στη συνέχεια, φαντάζομαι ότι θα αναγνωρίζεις ότι οι Χριστιανοί, αν και πιστεύουμε στη συνέχεια της ύπαρξης μετά θάνατον και στην ανάσταση των νεκρών, δίνουμε πολύ μεγαλύτερη αξία στην ανθρώπινη ζωή από τους αντι-χριστιανούς, που ευχαρίστως έστελναν ανθρώπους στα κρεματόρια, στα γκουλάγκ και τα εκτελεστικά αποσπάσματα αν έτσι θεωρούσαν ότι εξυπηρετούνται κάποια «υψηλά ιδεώδη» και το «λαμπρό μέλλον» της ανθρωπότητας. Με αυτές τις πράξεις τους οι αντι-χριστιανοί ήταν απλά συνεπείς προς την ιδεολογία τους. Όπως επίσης οι ομοϊδεάτες τους συνεχίζουν να απαξιώνουν την ανθρώπινη ζωή, υποστηρίζοντας τις εκτρώσεις. Για τον λόγο αυτό πιστεύω ότι η διαμαρτυρία των αντι-χριστιανών για την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής έχει περισσότερο χαρακτήρα ιδεολογικό (δηλαδή ποιός ήταν ο νεκρός, υπό ποιες συνθήκες πέθανε και ποιοι ευθύνονται) και πολύ λιγότερο γνήσια ανθρωπιστικό.

    Για τη μετάνοια, μάλλον δεν έχεις καταλάβει πόσο οδυνήρή εσωτερική διεργασία και πόσο βαθύ εφ’ όρου ζωής βίωμα είναι. Είναι άδειασμα του παλιού εαυτού μας. Να ξέρεις όμως ότι η συγχώρηση του εχθρού μας είναι κάτι επίσης φοβερά επίπονο, είναι όμως ελευθερία, πραγματική ελευθερία.

  29. προς Σερβιτόρο:

    η απο-ιεροποίηση του βίου οδηγεί στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και όχι μόνο.

    γι αυτόν που ασπάζεται τον κοινωνικό δαρβινισμό η ζωή τού 15χρονου Αλέξανδρου δεν έχει στην πραγματικότητα, μεγαλύτερη αξία από την ζωή ενός αδέσποτου σκύλου που τον πάτησε αυτοκίνητο.

    κι η διαμαρτυρία για το έγκλημα δεν έχει σημαντικότερο θεωρητικό υπόβαθρο από αυτό των διαμαρτυριών φιλοζωικών οργανώσεων.

    Σερβιτόρε,αν μπορείς και θέλεις απάντησε μου:
    γιατί, κατά τη γνώμη σου, η ζωή του Αλέξανδρου έχει μεγαλύτερη αξία από τη ζωή ενός, υπό εξαφάνιση, ορεινού γορίλλα που ζει στο Κογκό;

  30. αγαπητέ Μάρκο, μια εξήγηση. Είπα ο αστοχριστιανισμός ως πολιτιστικό υπόβαθρο. Πιστεύω να έχεις υπόψη το βιβλίο «Προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του Καπιταλισμού» και επειδή θα βγουν πολλοί να πούν εδώ έχουμε Ορθοδοξία, υπάρχουν χίλιοι τρόποι να είσαι Καλβινιστής…
    Αυτό, βάζει και μένα μέσα, έ;
    Δεν το έγραψα αυτό για να δείξω θύτες, αλλά θύματα, που πρέπει να βρουν μια χαραμάδα…

  31. @ Servitoros,

    τέτοιες ώρες, τέτοια λόγια. Αυτό είναι ζήτημα που δεν μπορεί να συζητηθεί σ αυτό το ποστ και μάλιστα σε μέρες εξέγερσης. Οφείλω όμως, αν έχει τεθεί σοβαρά το ερώτημα και όχι σκόπιμα, μια μόνο κουβέντα. Η ζωή μετά θάνατον, αφορά πριν απ’ όλα και πρωταρχικά ως προαπαιτούμενο τη Ζωή μέσα στο τωρινό μας θάνατο, τον προσωπικό και συλλογικό. Η εξέγερση των ημερών είναι μιας προσπάθεια ανάστασης. Η πλήρης ανάσταση δεν αφορά μόνο το νεκρό, αφορά και το ζωοδότη. Η συνάντηση στο εδώ και τώρα είναι πάντα η λυδία λίθος. Ευκαιρίες έχουμε πολλές, ειδικά αυτές τις μέρες. Μην υποβαθμίζουμε το ζήτημα.

    @ Misha

    η αποϊεροποίηση της ζωής οδηγεί νομοτελειακά στον πνευματικό θάνατο. Η εξέγερση που ακολούθησε ως αφορμή τη στυγνή και ψυχρή δολοφονία από το μακρύ χέρι του κράτους απέδειξε ότι ακόμα τη θεωρούμε ιερή στη χώρα μας. Ευτυχώς αδελφέ.

    @ Μάρκο Τ,

    αδελφέ μου, είπα ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ, και το ξαναλέω, επειδή το μακάριο παληκάρι – σύμβολο δεν είχε καμιά σχέση με αυτό που το κατηγορείς άδικα. Και μάλιστα αδελφέ, προχώρησες για αυτοκριτική των γονέων γι αυτό… Καλύτερα είναι προσέχουμε τα λόγια μας.

    Επί πλέον, μιας και επανέρχεται στη συζήτηση, δεν είπαμε ότι εσύ είσαι αστοχριστιανός, αλλά ίσως όλοι μας. Το “αστοχριστιανός” είναι μια ορολογία που αφορά την άποψη όσων δικαιώνουν το αστικό-καπιταλιστικό σύστημα στην ουσία του.
    Εννοείται ότι όλοι μας μέσα σ΄αυτό ζούμε.Άλλο λοιπόν να το δικαιώνουμε και άλλο να προσπαθούμε να το αλλάξουμε. Ο τρόπος είναι αυτός που μπορεί να εκφράζει έναν άλλο πολιτισμό, που μπορεί να φανερώνει στοιχεία ορθόδοξης πράξης, στον βαθμό που έχουμε υποστεί θεία αλλοίωση… Και έχουμε και προσωπική ευθύνη αν δεν αντιστεκόμαστε σ’ αυτή…

  32. Επίτρεψέ μου να έχω κάποιες πληροφορίες, μικρός ο κόσμος στην Αθήνα.
    Ωστόσο, δεν καταλαβαίνω γιατί ο Αλέξης Γρηγορόπουλος είναι περισσότερο σύμβολο από τον οδηγό του λεωφορείου του ΟΑΣΑ που σκοτώθηκε από ένα πρεζόνι πριν μερικούς μήνες, όταν πήγε να τον αφοπλίσει (το πρεζόνι είχε κλέψει το περίστροφο από αυτοκίνητο της αστυνομίας, όπου το είχαν παρατήσει ανίκανοι αστυνομικοί).
    Γενικά, δεν μου αρέσει να μου επιβάλουν «σύμβολα» κάποιοι. Δεν είμαι υποχρεωμένος να τρώω ό,τι μου σερβίρουν.
    Για τους γονείς του μικρού δεν αλλάζω γνώμη. Ούτε μία δήλωση αποδοκιμασίας της τυμβωρυχίας. Δουλειά τους είναι να κάνουν αυτοκριτική, από τη στάση τους όμως κρίνονται.
    Υ/Γ Το κοσμηματοπωλείο της μαμάς στην οδό Βουκουρεστίου δεν κάηκε, ούτε πλιατσικολογήθηκε.

  33. @φίλε Μάρκο

    συχώρα με αλλά νομίζω πως κάνεις λάθος συγκρίνοντας τον φόνο από έναν άρρωστο και υπό την επήρεια ουσιών άνθρωπο με τον φόνο από έναν, υποτίθεται, εκπαιδευμένο αμοιβόμενο ένστολο πολίτη ο οποίος, δίκην σερίφη τής Άγριας Δύσης, βγάζει τον πυροβόλο φαλλό του για να κάνει επίδειξη της εξουσίας τού «…. και δέρνω» πού τού παραχώρησε η πολιτεία.

    έχεις δίκιο για την καμμένη μάνα με τα 4 παιδιά της Ηλείας.
    στη διαδικτυακή μου καλύβα θυμήθηκα και τον Θάνο Αξαρλιάν που σκότωσε η ρουκέτα τής ιερατικής οικογένειας Ξηρού, άλλως ονομαζόμενης 17Ν.

    όμως η εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου δεν έγινε από αμέλεια του κράτους, όπως της μάνας, ούτε από μια τρομοκρατική οργάνωση, αλλά από την φυσική έκφραση του οργανωμένου κράτους και γι αυτό αποτέλεσε την θρυαλίδα που έθεσε σε οργανωμένη κίνηση την λαϊκή οργή και μαζί βεβαίως τούς παρακρατικούς κουκουλοφόρους.

    όσο για την πρόταση σου-άκαιρη και άστοχη,κατά την ταπεινή μου γνώμη τούτη την ώρα του πιο σκοτεινού και βαθέως θρήνου– στους χαροκαμένους γονείς «να βρουν βαθιά μέσα τους την αιτία που, ενώ παρείχαν άφθονα όλα τα υλικά μέσα στο παιδί τους, κάτι τέλος πάντων πήγαινε στραβά και αναζητούσε την πληρότητα στον χώρο της καθοδηγούμενης δήθεν “αντιεξουσιαστικής” αριστεράς.» συλλογίσου ότι ανάλογα ερωτηματικά τίθενται από τους γονείς τών νέων παιδιών που αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τον συνηθισμένο και αποδεκτό από τους πολλούς τρόπο βίου και να γίνουν μοναχοί.

    (πχ στην Αμερική έχουν δημιουργηθεί και σύλλογοι γονέων ενάντια στον, υποτιθέμενο ή πραγματικό, προσηλυτισμό τού σεβαστού γέροντα Εφραίμ.)

    κι ένα τελευταίο: στα Εξάρχεια πηγαίνω από 16χρονών και στην αρχή απορούσα όταν έβλεπα να γράφεται ξανά και ξανά, το διαχρονικό σύνθημα:«οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη».

    σήμερα, δυό δεκαετίες και βάλε μετά, γνωρίζω καλά πόσο αληθινό είναι.

  34. Χωρίς να μπώ σε συζήτηση δύο παρατηρήσεις. Ο κατά τα άλλα αδίστακτός αθεισμός των κρεματορίων και τον γκούλαγκ αποτελεί παραμύθι, ο μεν Χίτλερ υπήρξε καθολικός (οι διασυνδέσεις της Καθολικής εκκλησίας με τους Ναζί οδήγησε στα περίφημα rat tunnels) ο οποίος είχε έλξη προς το παραφυσικό (thule, Θιβέτ, κτλ.) ο δε Στάλιν δημιούργησε ένα σύστημα που ενώ δήλωνε άθεο ουσιαστικά είχε την οργάνωση προσωποπαγής αίρεσης με αρχηγό τον ίδιο (βλ. την ομιλία του Breznief «the cult of individual), η εφαρμογή ολοκληρωτικών καθεστώτων έχουν οδηγηθεί πολλές φορές σε θρησκευτικού τύπου αιρέσεις. Τέλος να υπενθυμήσω ότι το 1967, εγκαταστάθηκε στην κυβέρνηση μια χούντα με σύνθημα πατρίς, θρησκεία, οικογένεια με ηγέτες καλούς ορθόδοξους χριστιανούς (να υπενθυμήσω την επιστολή Χριστόδουλου στο τελευταίο βιβλίο του Παττακού) οι οποίοι δεν είχαν κανένα πρόβλημα στο να βασανίζουν και να σκοτώνουν κόσμο.

  35. Λυπούμαι φίλε Misha που θα σε απογοητεύσω αλλά εξακολουθώ να μην κατανοώ γιατί είναι σύμβολο ο Αλέξης Γρηγορόπουλος. Ισως σύμβολο «καμμένου παιδιού» μαμάς ΒΠ. Αυτό ίσως. Μέρος της περίεργης ελίτ αυτής της χώρας η οικογένειά του ήταν, όλα (τα υλικά) τα είχε στα πόδια του έτοιμα το παιδί, αποβλήθηκε από τη Σχολή Μωραϊτη αλλά βρήκε καταφύγιο σε ιδιωτικό σχολείο της Εκάλης, ε, πώς να το κάνουμε, δεν ήταν ίσα κι όμοια με μας…

    Ο Αλέξης ήταν ένα παιδί που δεν πήρε προφανώς από την οικογένεια αυτά που έπρεπε να πάρει και μετά τον σκότωσε ένας ψευτο-τσαμπουκαλής ανόητος αστυνομικός. Δεν τον βλέπω όμως ως σύμβολο κάποιου αγώνα, αδυνατώ παντελώς να μπω σ’ αυτή την υποχρεωτική λογική της κατασκευής ενός νέου αστικού μύθου επειδή αυτό βολεύει κάποιους εδώ στη ρημάδα χώρα μας.

    Τους μπάτσους δεν τους υπερασπίζομαι και σε ανύποπτο χρόνο είχα γράψει στο ιστολόγιό μου ολόκληρο κείμενο για τη διαφθορά και την ανικανότητα της αστυνομίας. Αλλά άλλο αυτό, άλλο η τεχνητή κατασκευή «χρήσιμων» συμβόλων.

  36. @servitoros: Δεν πρόσεξες ότι δεν έγραψα για άθεους, αλλά για αντι-χριστιανούς. Η διαφορά προφανής, υποθέτω. Αρα, η απάντησή σου στο σχόλιό μου άστοχη.

  37. Ποιά σύμβολα βρε παιδιά; όσοι ξέρουμε από Εξάρχεια, ξέρουμε πως το «κίνημα» των Εξαρχείων τελείωσε ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ στα μέσα της δεκαετίας του 80. Από κει κει πέρα κάθε ιδεολογική-ουτοπική-αναρχική έννοια μετατράπηκε σε μάρκετινγκ και χιπισμό. Ακόμα και τα ΕΙΔΩΛΑ των ρομαντικών επαναστατών ΔΕΝ ήταν και τόσο…επαναστάτες. Ας μη μιλήσω για ονόματα, οι περισσότεροι είναι νεκροί άλλωστε.

    Σύμβολο είναι όποιος πήγε (πάει) κόντρα στο κύμα που σαρώνει συνειδήσεις και όχι όποιος τυχαία – άθελά του, βρέθηκε στη θέση αυτή. Σύμβολα είναι οι Άγιοι και όσοι ΘΑ αγιάσουν. Σύμβολο είναι ο Τσε που έτρεξε με ΧΑΡΑ στο θάνατο. Σύμβολο, ακόμα, είναι η γυναίκα που θα κάνει 4-5 παιδιά δεχόμενη με ΧΑΡΑ τη θυσία.

  38. @ Misha

    αυτές οι ώρες δεν μπορούν να αντιστοιχήσουν στο «..άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε…». Συμφωνώ με το σχόλιό σου.

    @ Kostas Alexis,

    αυτό είναι ένα στοίχημα που περνάει αναγκαστικά μέσα από το λαό, δηλαδή άνεργους, νεολαία, απασχολούμενους, απολυμένους, μικροσυνταξιούχους και έπεται με συνέργεια και στήριξη από μόνιμα εργαζόμενους, μεροκαματιάρηδες, μικρομεσαίους. Το ζήτημα όμως είναι πως πέρα από την δυναμική μιας εξέγερσης πιο όραμα κοινωνίας – όχι μόνο με συνθήματα – έχουμε προετοιμάσει για την αυριανή μέρα (δεν εννοώ διακυβέρνησης). Πολύ δε περισσότερο τι προετοιμάζουμε ακριβώς στο εσωτερικό της εξέγερσης…

    Καλή αντάμωση στους αγώνες, «έκαστος καθ’ ό ετάχθη».

    @ Ερημίτης

    αυτό είναι μεγάλη αλήθεια. Μ’ αρέσει που ξεμπροστιάζομαι από τα νιάτα. Έτσι περίμενα να γίνει χρόνια τώρα….

    @ fitros,

    ούτε πυθία ούτε γνώστης. Μια απλή πολιτική ανάλυση οδηγεί εκεί. Το θέμα είναι τι κάνει κανείς με την ανάλυση… ή τι περιμένει απ’ αυτήν

    @ Μάρκο Τ

    ο Αλέξης είναι – έγινε σύμ-βολο (όχι ήρωας), όσο και αν η συντηρητική σας σκέψη δεν σας αφήνει να το δείτε, όσο η απόστασή σας από τα γεγονότα σας τρομάζει.

    Όταν στην ευαγγελική περικοπή του Δείπνου δεν προσήλθαν οι καλεσμένοι, ο Μέγας Αρχιερέας του δείπνου οδηγήθηκε και κάλεσε όσους γύρναγαν στας ρύμας της πόλεως… Όταν οι θεσμικοί κάνουν μπίζνες και εμπορεύονται το Ναό, οι ακάθαρτοι νεολαίοι εξεγείρονται. Όταν εμείς ως γονείς δεν μιλάμε, μιλάνε τα παιδιά μας.

    Ο Αλέξης αντιμίλησε και καλά έκανε. Ο μπάτσος σημάδεψε και πυροβόλησε και «καλά έκανε». Η νεολαία και οι λοιποί εξεγειρόμαστε και «καλά κάνουμε». Το αύριο δεν θα είναι ίδιο με το χθες.
    Φυγή προς τα μπρός.

    @ everythingispolitics

    Θυμήσου φίλε μου το αναποδογύρισμα στο Ναό του Σολωμόντος όλων των εμπορευμάτων από τον Υιό του Θεού. Το ερώτημα είναι αν είμαστε στη μεριά του Υιού του Θεού ή στη μεριά των εμπόρων…

    Ευχαριστώ για τη συμμετοχή σου στη συζήτηση.

    @ egolpion.

    και τώρα η … σειρά σου: ο Τσε είναι ήρωας γιατί συνειδητά αγωνίστηκε και οδηγήθηκε στο θάνατο σε μια λατινική Αμερική που έβραζε.

    Ο Αλέξης δεν επέλεξε το θάνατο, αλλά τη ζωή, αφού αντιμίλησε στην εξουσία (το μπάτσο). Άλλο τρόπο δεν είχε μάθει… Ο Αλέξης – με τη συνέργεια του κράτους – μπάτσου – συν-έβαλε σε μια εξέγερση που αλλάζει τα πάντα. Είναι το νέο μας κοινωνικό Σύμ-βολο.

    ΥΓ Οι άγιοι δεν γίνονται μόνο με ιδρώτα στις σπηλιές. Οι άγιοι γίνονται και στο δρόμο. ο Αλέξης στα 15,5 έδωσε αίμα. Ο Υιός του ανθρώπου θα του χαρίσει Ζωή. Αλέξη ζεις, εσύ μας οδηγείς…

  39. Συγγνώμη, αλλά ο Αλέξης μίλησε στον μπάτσο όπως θα μιλούσε στους καθηγητές του τις Σχολής Μωραϊτη, από όπου αποβλήθηκε, αφού άλλωστε οι άνθρωποι ήταν μισθωτοί σε ιδιωτικό σχολείο και υποχρεωμένοι να στέκονται σούζα μπροστά στα παιδάκια των «μαμάδων ΒΠ» και στις μαμάδες τις ίδιες (τα ξέρω επειδή η γυναίκα μου τυχαίνει να εργάζεται σε ανάλογο σχολείο της ίδιας περιοχής και μάλιστα οι ξένες μητέρες έχουν πολύ καλύτερη συμπεριφορά από τις ελληνίδες ΒΠ).
    Ο Αλέξης μίλησε στον μπάτσο όπως θα μιλούσε στον μπάτσο ο πατέρας του, αν τυχόν πήγαινε να του κάνει έλεγχο. Ο Αλέξης μίλησε στον μπάτσο όπως μιλάει στον άλλο κάθε παιδί που το έμαθαν ότι έχει μόνο δικαιώματα και η μόνη του υποχρέωση είναι να απαιτεί τα «δικαιώματά» του.

    Από κει και πέρα, φτιάξτε όσα σύμβολα θέλετε, το πάνθεον των ειδώλων χωράει μπόλικα ακόμα, μπορείτε να τα προσκυνάτε και να τα λατρεύετε, ακόμη και αν δεν αντέχουν στη βάσανο ούτε της λογικής, ούτε της αλήθειας, ούτε της ιστορίας. Το ότι ευτελίζετε έτσι άλλα, πραγματικά σύμβολα, δεν σας ενδιαφέρει. Δικαίωμά σας και δικαίωμά μου να κρίνω ποια σύμβολα είναι αληθινά και ποια κάλπικα.

  40. @φίλε Mάρκο Τ

    Μεγαλώσαμε με τον Γιάννη Αγιάννη και τον Ιαβέρη των «Αθλίων» του Βίκτωρος Ουγκώ. Τους θυμάσαι;

    Χτές στην εξόδιο ακολουθία τού μικρού Αλέξανδρου ήταν κι η μάνα του Μιχάλη Καλτεζά τού άλλου 15χρονου που σκοτώθηκε έξω από το Πολυτεχνείο το 1985.

    Η μάνα αυτή έχει κρεμασμένη στο λαιμό τη φωτογραφία του χαμένου παιδιού της ενώ ο Μελίστας που πυροβόλησε πισώπλατα το γιόκα της, συνέχισε την μικροαστική ζωούλα του αθωωμένος από την αστική δικαιοσύνη.

    «Το κράτος είστε εσείς» όπως είχε πεί ο μέγιστος των ελλήνων πολιτικών, κόμης Μητσοτάκουλας.

    Ηθικό συμπέρασμα; πυροβολείτε τούς ενοχλητικούς, κατά την κρίση σας, για να συνεχίσετε ανεμπόδιστοι την ευζωία σας.

    Να γιατί νομίζω πως ο Μιχάλης κι Αλέξανδρος έγιναν σύμβολα, έστω άθελα τους και δίχως να το επιδιώξουν, όπως έγινε σύμβολο κατά τής ιατρικής αυθαιρεσίας η Αμαλία Καλυβίνου.

    Εξάλλου, πότε και πώς να προλάβει το παλληκαράκι να μετάσχει σε αγώνες και να παράξει ιστορία;
    Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία παίζουν ακόμα, εξερευνούν τον κόσμο γύρω τους.
    Τον έκανε σύμβολο ο πυροβόλος φαλλός τού φασίστα Ράμπο που τού έκοψε τη ζωή πριν προλάβει ν ανθίσει.

    Η ομολογία έρχεται από τα χείλη του οδηγού του άρματος μάχης που έριξε την πόρτα του Πολυτεχνείου το 1973.

    «Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: «Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;». Αφήνιασα. Έβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: «Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω». Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή… Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήμουν. Ενας φασίστας».

  41. @ Misha Eλπίζω να μην με ταυτίζεις ούτε με τον μπάτσο, ούτε με φασίστα. Αυτό μόνο και τέλος.

  42. Μάρκο μια παρέμβαση. Δυστυχώς τέτοια περιστατικά που αναφέρεις, δεν συμβαίνουν μόνο στα καλά σχολεία. Συμβαίνουν και στα τελευταία σχολεία της χώρας με γονείς εφτακοσάρηδες. Ο Αλέξης είναι σύμβλο των παιδιών μας που από τη μια τους τάζουμε (με τον τρόπο μας) τον παράδεισο και τίποτα παρακάτω και από την άλλη τους ετοιμάζουμε την κόλαση. Και αν τύχει και βγάλουν το σύμπτωμα συνήθως τα δολοφονούμε με άλλους τρόπους. Δεν θέλουμε να ακούμε ότι δεν πάει κάτι καλά και δεν φταίει για αυτό μόνο ο Αλογοσκούφης (που φταίει κι αυτός..). Αν υπήρχε τρόπος για νομιμη και ασφαλή πρέζα για όλους αυτόν θα προτιμούσαμε.
    Με αυτόν τον τρόπο λέω ότι φταίει ο αστοχριστιανισμός μας. «Δεν είναι όλα αγγελικά πλασμένα», αλλά «εκ του μη όντος» και κάθε στιγμή μπορεί να γυρίσουν σε αυτό, αν δεν χρησιμοποιήσουμε το οδυνηρό δώρο της Ελευθερίας.
    Ως αστοχριστιανός πίστεψα και εγώ κάποτε εύκολα στον κομμουνιστικό παράδεισο, τώρα ξέρω ότι κι αυτός δεν υπάρχει. Από αυτή την ιστορία κράτησα ωστόσο την πάλη και την ανάγκη για διαρκή επανάσταση. Επειδή λοιπόν και το «αστικός» ως όρος έχει ιστορική άρα μερική χροιά σου λέω ότι άλλαξε το αστικός με το καθεστωτικός.

  43. Θέλω να προσθέσω μια επισήμανση. Αυτά που έγραψα για τον ρόλο του παππά στο θέμα του Παπά Ηλία, ισχύουν και για όλη την Εκκλησία. Η Εκκλησία χρειάζεται, περισσότερο, από ποτέ σήμερα να έχει τον ρόλο του ήρεμου συντονιστή της κοινότητας. Να αγκαλιάζει το ΟΛΟΝ και να έχει ανοιχτά προς τον καθένα τα αφτιά της. Να προπαθεί να καταλάβει και αυτόν που δεν θέλει να δώσει, αλλά και αυτόν που θέλει να αρπάξει με οποιοδήποτε μέσο. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα χάσει τη δική της φιλοσοφία. Επίσης, αν και η ίδια ως οργανισμός πρέπει να έχει αυτή τη στάση, δεν σημαίνει ότι μπορεί να δεσμεύει τους πολίτες – μέλη της να παίρνουν μέρος στις κοινωνικές συγκρούσεις.

  44. Χαίρομαι για την παρέμβαση της τσουκνίδας, γιατί, όσο και αν διαφωνώ σε αρκετά σημεία – όχι όμως σε όλα – μαζί της, τουλάχιστον δείχνει να καταλαβαίνει τί θέλω να πω. Και θέτει τις βάσεις για μία λογική συζήτηση επί του θέματος.

    Και, επιτέλους, δεν μου ζητά κάθε φορά να επαναλαμβάνω σαν μαθητούδι που έκανε κάτι κακό ότι δεν ταυτίζομαι επ’ ουδενί λόγω με τον αστυνομικό – δείτε και το ποστ μου γραμμένο το μεσημέρι της Δευτέρας: http://a-ergodes.blogspot.com/2008/12/blog-post.html – μόνο και μόνο επειδή αρνούμαι την ηρωοποίηση του νεκρού. Και επειδή τά’ χωσα στους γονείς του παιδιού, όπως θα τά’ χωνα και στον εαυτό μου αν αυτή η δυστυχία χτυπούσε τη δική μου πόρτα.

  45. Στή ζωή όλοι είμαστε ίσοι!!!!!! Το επιβάλλει και τό Σύνταγμα, άλλωστε. Αλλά παρά ταύτα μερικών η ζωή αξίζει πιό πολύ από τη ζωή του αστυνομικού, που εκτελεί το καθήκον του.
    Ο αστυνομικός, όταν χρησιμοποιή το όπλο του, καταδικάζεται σε προφυλάκιση, κι ας έχει αποδειχθή ότι ο θάνατος του νεαρού Αλέξη προήλθεν όχι από ευθεία βολή, αλλά από εξοστράκιση! Επομένως ο θάνατος του Αλέξη δέν ήταν δολοφονία, όπως διατείνονται οι πολλοί, αλλά ένα ατύχημα σε ώρα εκτελέσεως του καθήκοντος από τον αστυνομικό.
    Ο αστυνομικός πάλι, όταν δεν χρησιμοποιή τον εξοπλισμό του, καί ενννοώ τά μπλόκ των αστυνομικών, τότε προπηλακίζεται, τραυματίζεται, και ενίοτε φονεύεται! Αλλά κανείς δεν τόν σκέπτεται, ουδείς δεν αγανακτεί. Για να σταθή στο ύψος της η Αστυνομία χρειάζεται η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ όλων των εν τη Βουλη Κομμάτων. Αλλά αυτή δεν διατίθεται. Είναι αγαθό σε ανεπάρκεια. Τι μένει; Ο Θεός να μας φωτίσει! Η Ελλάδα μας αυτοκαταστρέφεται!
    Με αγάπη Χριστού
    + Ο Καλαβρύτων & Αιγιαλείας , Αμβρόσιος

    16/12/2008 11:20 μμ

    τα σχόλια δικά σας…. 😦

  46. Για να δούμε τι είχε πει και ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς ο Ησυχαστής (βασικότατο αυτό) σε σχετική περίπτωση.

    Και όσοι πρέπει να εντραπούν, ας το προσπαθήσουν, έστω και τώρα.:

    “…και αν για λίγο υποκριθούμε φαινομενική προς αλλήλους ειρήνη, οι δυνάστες αυξάνομε περισσότερο την βία εναντίον των πτωχών, επιβάλλοντας βαρύτερη φορολογία στους χειρωνακτικά εργαζομένους.Ποιος στρατιώτης αρκείται τώρα στον μισθό του; Ποιος άρχοντας δεν καμαρώνει τώρα για τις αρπαγές;

    Οι δε σκυλοτρόφοι και οι χοιροβοσκοί, σαν άγριοι χοίροι κι’ αιμοβόροι σκύλοι, διασπαράσσουν την περιουσία των απροστατεύτων. Γι’ αυτό κραυγάζουν εναντίον όλων σας οι πτωχοί, εναντίον των ηγετών, των έπειτα από αυτούς, των στρατιωτικών, των υπηρετών τους, μη υποφέροντας την ανηλεή και μισάνθρωπη συμπεριφορά των φορολόγων και την συνεχή βία και αδικία από όσους είσθε δυνατώτεροι επάνω στην γη. τώρα δε πλέον έφθασε και έως τους μοναχούς το ρεύμα της αδικίας που χύνεται” (ομιλ. ΞΒ’, παρ 11).

    Προς γνώσιν και συμμόρφωσιν πάντων των αστοχριστιανών…

  47. @Misha
    Πάνω σε αυτό που αναφέρεις και το οποίο τώρα που βρήκα κάποιο χρόνο ακόμη, το διάβασα καλλίτερα.

    Ειλικρινά μιλώντας, είναι σαν να διαβάζουμε κάποιο κείμενο του Λαϊκού «»Ορθόδοξου»» Συναγερμού. Δεν κάνω έκκληση να καταδικαστή («μην κρίνετε=καταδικάζετε, ίνα μη κριθήτε») κανείς (π.χ. ο βίαιος και αυταρχικός αστυνομικός), αλλά τα γεγονότα είναι κράζοντα και τηλαυγή!!! Προσωπικά, έχω δη αυτόπτες μάρτυρες και περιοίκους να μιλούν αποκλειστικώς για ΦΌΝΟ ΕΚ ΠΡΟΘΈΣΕΩΣ. Που τελέστηκε από κάποιον αστυνομικό (Κοκονέας Ε.) που προσπαθούσε να παραστήση τον «τσαμπουκά», κατά το λαϊκότροπο ρηθέν, σε ένα καταφανώς καλόψυχο και αθώο παιδί 15,5 ετών, που ……..τόλμησε να αντιλέξη στην πανσοφία του, κάνοντας χρήση της θεοειδούς του ελευθερίας.

    Τα υπόλοιπα παρέλκουν και περισσεύουν, και είναι αρκετά, θα λέγαμε, εγνωσμένης προθέσεως, αν θυμηθούμε τις δικαιολογίες περί …….. ξυλοκοπουσών ζαρντινιέρων στην περίπτωση του εγκλήματος εκείνου του Κύπριου φοιτητή και ακούσια κακοπαθούντος Αυγουστίνου Δ..
    Όπως λέει και στην Γραφή:
    «το αμαρτάνειν ανθρώπινον, το ΕΜΜΈΝΕΙΝ δαιμονικόν, το εγείρεσθαι θεϊκόν».

    Επιμύθιον: Δυστυχώς, δεν έχουμε καμμία σχέση με την Ορθοδοξία…….. Και θα δούμε και άλλες εικόνες Αγίων να βεβηλώνονται, και σε άλλους ναούς να γράφη, όπως πρόσφατα: «ο λαός δεν ξεχνά, τους παπάδες τους κρεμά», και άλλα ειδεχθή δαιμονικά να …… σκιαγραφούνται, όπως έγινε σε ευμεγέθη ναό στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, προς φρικίασιν όλων……

  48. συμπληρώνω ως εξής: «και άλλα ειδεχθή δαιμονικά πρόσωπα»

  49. Μολότωφ σε

    τράπεζα
    περιπολικό
    μητρόπολη

    η σημειολογία προφανής.

    «ωρα ηδη υμας εξ υπνου εγερθηναι νυν γαρ εγγυτερον ημων η σωτηρια η οτε επιστευσαμεν» Ρωμ,ιγ 11

  50. Μάλιστα…

    Βεβαίως, νομίζω, ότι ορισμένοι που έχουν κάνη ή θέλουν να κάνουν απεγνωσμένα την Εκκλησία του Χριστού ένα εξάρτημα του Κατεστημένου και παράσημο στο πέτο του τάδε κατ’ επίφασιν «θεοφοβούμενου» Καίσαρα, δεν ξυπνούν ούτε με κανονιοβολισμούς……

    Και είναι κρίμα ότι μερικοί από αυτούς είναι αγωνιστές σε άλλα θέματα, π.χ. οικουμενισμός της Νέας Εποχής, όπως ο ρέκτης καθηγητής εδώ στην Θεολογική του ΑΠΘ π. Ζήσης.

    Και ψες διάβαζα στο «Ο κοινωνισμός του Χριστιανισμού» του αειμνήστου προέδρου της ‘ελληνικής Χριστοπολιτείας’ και κατόπιν αντιπροέδρου της ‘Χριστιανικής Δημοκρατίας’ Αν. Πιέρριου για την στάσι του Μεγάλου Αθανασίου που επικρότησε δυναμικότατα και ο Μ. Βασίλειος έναντι του ηγεμόνα της Λιβύης, όταν αυτός καταχράσθηκε την εξουσία και έδειξε σκληρότητα. Τον ΑΦΌΡΙΣΕ!!!!!!…

    Εδώ, από την άλλη, οι δικοί μας είναι εν σμικρώ, έστω, μέρει ………..νοσταλγοί της Δικτατορίας!!!!!!! 🙂 Δηλαδή τι να πη κανείς;

    Πάλι καλά που δεν έχουμε φρικαλέα γεγονότα όπως αυτά της Παρισινής κομμούνας με κάποιον εκείθε παπικό «αρχιεπίσκοπο»……

    Τις ευχές μου…

  51. Δεν ξέρω τι να σκεφτώ ,αλλά φαίνεται ότι η κατάσταση δεν θα ηρεμήσει κι αν κάτι τετοιο συμβεί θα είναι προσωρινό:

    «Η Μυρτώ είναι μία φίλη 26 χρονών που εργάζεται και κάνει το μεταπτυχιακό της στο Brighton της Αγγλίας. Εδώ και λίγες μέρες έχει έρθει στην Αθήνα για τις γιορτές. Είναι ζωντανός άνθρωπος, καλλιτέχνης, ιδεολόγος, χορτοφάγος, φιλική, γεμάτη ιδέες και όνειρα…
    Είναι καλή ερασιτέχνης φωτογράφος και συνήθως κυκλοφορεί με τη φωτογραφική της μηχανή. Το Φεβρουάριο σκοπευει (ή σκόπευε…) να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα.

    Στο δρόμο:

    Δευτέρα 15/12 λίγο πριν τις 2:00 το μεσημέρι, περπατούσε βιαστικά μαζί με τη μητέρα της για να προλάβουν ανοικτή την τράπεζα. Το…
    σπίτι τους είναι στου Γκύζη, κάποιους δρόμους πίσω από την Ασφάλεια. Ήθελαν να πάνε στη στάση μετρό των Αμπελοκήπων. Δύο δρόμους πάνω από την Γ.Α.Δ.Α, τους σταμάτησαν τα Μ.Α.Τ, λέγοντάς τους να μην προχωρήσουν άλλο, αλλά να πάνε από άλλο δρόμο. Η μητέρα της κοντοστάθηκε και έπιασε την κουβέντα με έναν αστυνομικό, ρωτώντας τον ποιά στάση μετρό είναι ανοικτή, από ποιό δρόμο να πάνε κλπ.
    Η Μυρτώ στάθηκε κι εκείνη, περιμένοντάς την στο απέναντι πεζοδρόμιο.
    Τότε ένας «άνδρας» των ΜΑΤ την πλησίασε λέγοντάς της «τι κάνεις εδώ ρε κωλόπαιδο?! Δεν σου είπαμε να φύγεις από δω?!». Η Μυρτώ εκνευρίστηκε με τον τρόπο του και έκατσε εκεί φωνάζοντας «περιμένω τη μητέρα μου (δείχνοντάς την), είτε το πιστεύεις είτε όχι!».
    Μετά από μισό λεπτό, μπροστά στα μάτια της μητέρας της, τέσσερεις άνδρες των ΜΑΤ ήρθαν κατά πάνω της. Της έριξαν κλωτσιά στην πλάτη κι εκείνη έπεσε στο δρόμο. Η Μυρτώ είναι λίγο πάνω από 50 κιλά. Όπως είναι φυσικό, άρχισε να φωνάζει και να τους βρίζει. Η μητέρα της άρχισε να φωνάζει πανικόβλητη και να τους παρακαλάει να αφήσουν ήσυχη τη Μυρτώ.
    Κάποιοι άνδρες των Μ.Α.Τ τη σταματούσαν από το να πάει κοντά στην κόρη της, όσο οι άλλοι τέσσερις είχαν γυρίσει το χέρι της Μυρτούς πίσω από την πλάτη κρατώντας την κάτω στο δρόμο. Την κλωτσούσαν στην κοιλιά, στα πόδια, στα πλευρά, βρίζοντάς την χυδαία και σεξιστικά!
    Εκείνη αντέδρασε και προσπάθησε να τους ξεφύγει. Τέτοια ήταν η οργή της που τα κατάφερε για λίγο, παρόλο που στην προσπάθεια της παραλίγο να χάσει το χέρι της. Οι αστυνομικοί όμως ήταν πολλοί. Εκείνη την ώρα ήρθαν στο μέρος της «οι άνδρες με τα μπλε» (με κράνη κλπ) και της είπαν «προσαγωγή!». Η Μυρτώ τους είπε –εξουθενωμένη από το ξύλο αλλά και οργισμένη-, «εντάξει, μόνο μην με αγγίζετε! Θα περπατήσω μόνη μου».
    Τότε ένας απ’ αυτούς πήγε από πίσω της και έκανε πάνω της την κλασική χυδαία κινήση προσποίησης σεξ.
    Στο δρόμο για την Γ.Α.Δ.Α την έβριζαν (λέγοντάς της το πώς θα την γ…) κι έφαγε κι άλλη κλωτσιά στην πλάτη. Η μητέρα της ακολουθούσε.
    Κάθε τόσο η Μυρτώ τους ρωτούσε γιατί κατηγορείται, αλλά κανείς βέβαια δεν της έλεγε.
    Όταν έφτασαν, δεν άφηναν τη μαμά της να ανέβει μαζί με τη Μυρτώ (και τη συνοδεία της), αλλά ένας (πιο «καλός») τελικά την άφησε.

    Στη Γ.Α.Δ.Α:
    Στον 11ο όροφο της Ασφάλειας γινόταν χαμός. Πολλά παιδιά, που τα τραβούσαν από δω κι από κει.
    Τη Μυρτώ την έβαλαν σε ένα δωμάτιο (φυσικά αφήνοντας απ’ έξω τη μαμά), που είχε 2 καναπέδες. Στον ένα καθόταν ένας έφηβος 17 χρονών –όπως έμαθε αργότερα η Μυρτώ- που έκλαιγε ασταμάτητα (όσο ήταν εκεί η Μυρτώ, αυτό το παιδί -με σπασμένα τα νεύρα- δεν σταμάτησε καθόλου να κλαίει). Στο δωμάτιο ήταν 2 άνδρες γύρω στα 30, καλοβαλμένοι και μοντέρνα ντυμένοι. Είπαν στη Μυρτώ να κάτσει στον ένα καναπέ. Αμέσως της είπαν (βρίζοντάς την) να σηκωθεί και να πάει να κάτσει στον άλλο καναπέ. Η Μυρτώ δεν μιλούσε. Με το που σηκώθηκε για να πάει στον άλλο καναπέ (δίπλα στο παιδί που έκλαιγε) την κλώτσησαν στην πλάτη.
    Η Μυρτώ έμεινε στην Ασφάλεια γύρω στις 3,5 ώρες. Όσο ήταν σ’ αυτό το δωμάτιο, οι μπάτσοι δεν την κτύπησαν ξανά, με κλωτσιές. Της έκαναν ψυχολογικό πόλεμο, εξευτελίζοντας την προσωπικότητά της. Πλησίαζαν το πρόσωπό τους γύρω στα 10 εκατοστά από το δικό της και αποκαλώντας την …διάφορα, της περιέγραφαν το πως θα «ασελγήσουν» επάνω της. Κάθε τόσο της τραβούσαν τα μαλλιά.
    Όταν ρώτησε πόσο θα κρατήσει αυτό κι αν αργούν πολύ ακόμα, ο ένας της είπε να τον ξαναρωτήσει το ίδιο πράγμα όταν θα την π… όλοι μαζί.
    Επειδή βρήκαν στην τσάντα της τη φωτογραφική μηχανή, τη ρωτούσαν επίμονα κάθε λίγο αν είναι δημοσιογράφος. Όταν η Μυρτώ έλεγε ότι δεν είναι, την έβριζαν.
    Δεν είχε μαζί της ελληνική ταυτότητα, αλλά είχε χαρτιά (ταυτότητα από τη σχολή της, πάσο κλπ) από την Αγγλία. Η μητέρα της είχε ταυτότητα μαζί της.
    Όταν είδαν αυτά τα χαρτιά, έδειξαν πιο εξοργισμένοι και τη ρωτούσαν τι γυρεύει στην Ελλάδα!
    Η Μυρτώ τους είπε ότι ήρθε στην πόλη της, για να κάνει Χριστούγεννα με τη μητέρα της, αλλά εκείνοι της έλεγαν ότι δεν την πιστεύουν και ότι είναι ξένος δημοσιογράφος, σκουλήκι κλπ…
    Είδαν τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει αυτές τις μέρες και ήθελαν να κατασχέσουν την κάρτα μνήμης της μηχανής, αλλά η Μυρτώ δεν την έδινε. Επειδή έχει σχετικά καλή Digital SLR μηχανή, την ειρωνευόντουσαν για το πώς είχε τέτοια μηχανή, ενώ δεν είναι δημοσιογράφος και πώς την αγόρασε, πόσο κοστίζει και τέτοια…
    Αργότερα, μπήκε στο δωμάτιο η δικηγόρος του 17χρονου. Αμέσως μαζεύτηκαν λίγο οι μπάτσοι και έγιναν πιο «ευγενικοί». Έκανε κάποιες συνεννοήσεις για το παιδί. Όπως άκουσε η Μυρτώ, το παιδί είπε ότι αστυνομικοί έβαλαν πέτρες στις τσέπες του, καθώς τον ανέβαζαν στον 11ο όροφο… (αυτός όπως είπαμε, δεν σταμάτησε καθόλου να κλαίει).
    Μετά η δικηγόρος πλησίασε τη Μυρτώ. Τότε τη σταμάτησαν οι μπάτσοι, λέγοντάς της ότι η κοπέλα εκπροσωπείται ήδη και ότι ο εκπρόσωπος της είναι απ’ έξω.
    Η δικηγόρος απάντησε ότι απ’ έξω είναι η μητέρα της κοπέλας κι ότι μόλις τη διόρισε δικηγόρο και της Μυρτούς, όταν είδε ότι έμπαινε στο δωμάτιο ως δικηγόρος του άλλου παιδιού.
    Είπε στη Μυρτώ να μη φοβάται.
    Έκανε κάποιες συνεννοήσεις, χαρτούρα κλπ. Η κατηγορία της τελικά ήταν «αντίσταση κατά της αρχής».
    Την άφησαν να φύγει. Ο 17χρονος έμεινε εκεί.
    Μετά πήγε στο νοσοκομείο. Στον Ερυθρό Σταυρό που εφημέρευε. Ήταν γεμάτο έφηβους.
    Η Μυρτώ, που δεν μπορεί και τα νοσοκομεία, έφυγε μετά από λίγο χωρίς να βγάλει ακτινογραφία. Ήθελε μόνο να πάει σπίτι της και να βγάλει τη βρωμιά από πάνω της. Το μόνο που ήθελε απεγνωσμένα, ήταν να πλυθεί. Κι ας πόναγε παντού.

    Έξω από το δωμάτιο στον 11ο όροφο, μπροστά στη δικηγόρο, ένας αστυνομικός της έκανε το εξής χιούμορ:
    «σκέψου και την καλή πλευρά. Σε φέραμε εδώ γιατί σε περάσαμε για 10 χρόνια νεώτερη!»

    Επίλογος:
    Πώς αισθάνεται η Μυρτώ; Μόνο όποιος έχει ζήσει κάτι τέτοιο μπορεί να την καταλάβει.
    Μου είπε ότι αισθάνεται άδεια. Σαν μετά από βιασμό. Πιο πολύ απ’ όλα την τρόμαξε ο εαυτός της. Αυτό μου είπε. Από άνθρωπος δυναμικός, αλλά ειρηνιστής, είδε τον εαυτό της να θέλει να σκοτώσει. Δεν ήθελε να πετάξει πέτρα ή να διαμαρτυρηθεί. Μετά από λίγο δεν τους μιλούσε καθόλου. Δεν τους απαντούσε. Ήθελε μόνο να τους σκοτώσει με τα ίδια της τα χέρια. Τίποτ’ άλλο. Αυτό την τρόμαξε πιο πολύ απ΄ όλα.
    Μετά αμφισβήτησε το νόημα των ονείρων της.

    Η Μυρτώ, εκεί που περπατούσε με τη μητέρα της, σωφρονίστηκε από την κρατική μηχανή».

    alepouda.blogspot.com

    και αυτό:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: