• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 601,983 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Νοέμβριος 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Οκτ.   Δεκ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Δοκιμή για την πολιτική «συνεύρεση» τριών ρευμάτων σκέψης

Με αφορμή ένα σημαντικό, μα και κουραστικό ποστ του omadeon για το πρόταγμα της περιεκτικής δημοκρατίας που ηγείται παγκόσμια ο Τάκης Φωτόπουλος, θέτω για συζήτηση κείμενα από δυο ρεύματα του «ΜΛ» χώρου. Προσθέτω συγκεκριμένα  το πρόταγμα του Ευτύχη Μπιτσάκη (ως κλασσικού μαρξιστή φιλοσόφου) με κριτικές παρατηρήσεις του Παν. Βήχου,  αλλά και περιεκτικό κείμενο της Νίνας Γεωργιάδου, με αναφορές στην εκπαίδευση…

monotoxo_gefyri_vovousas_awos-1Παράλληλα προτρέπω την συν-μελέτη του «τριαδικού» προτάγματος του πρώην μαοϊκού Θόδωρου Ζιάκα, ένα πρωτόλειο κείμενο του γνωστού στο ΜτΒ, Παναγ. Μπούρδαλα, που γράφτηκε στη συγκυρία του 1980 με αναφορές στην κοινωνιολογία της ορθόδοξης θεολογίας πριν πάμε στον νεοφιλελευθερισμό και τα κείμενα του «Φιλαλήθη» που αναρτώνται στο ΜτΒ. Θέλω επίσης να προσθέσω την υπαρκτή ανάγκη για δυναμικά ενωτική αντιστασιακή δράση στην κοινωνία, χωρίς «κόλπα ψηφοθηρικής τακτικής» και σας προτείνω ένα κείμενο από ένα νέο ιστολόγιο, αυτό  του kiklonas.

Με βάση αυτά τα κείμενα μπορούμε να συμφωνήσουμε σε μια δυναμική κοινωνική – πολιτική δυναμική σύνθεση, που ενώ τίθενται οραματικά, αλλά παράλληλα τίθενται  και ιστορικά με αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά, με αφορμή τη δομική κρίση του καπιταλισμού και την νέα του μετάλλαξη που έρχεται, φεύγοντας από το νεοφιλελευθερισμό προς μια νέα μετα-νεοφιλελεύθερη σύνθεση. Η σύνθεση  από τη μεριά  του συστήματος  δεν φαίνεται να παίρνει «κεϋνσιανά» χαρακτηριστικά, ούτε φυσικά μπορεί να πάρει από τη «σταλινική», αλλά αντικοσμοπολίτικη, «εμμονή» του ΚΚΕ ή τη «νεοσταλινική» ρεφορμιστική, αλλά κοσμοπολίτικη, «παραμονή» του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ.

Επομένως είμαστε μπροστά στην αναγκαιότητα μιας νέας «ανατρεπτικής» σύνθεσης των συνεπειών της μετάλλαξης και ταυτόχρονα σε μια πορεία «ανατρεπτικής» προοπτικής, νέου τύπου.

Ορίστε και τα κείμενα:

1) Στo  ιστολόγιο του omadeon:  Τάκης Φωτόπουλος, peer-2-peer και ακραίος Φωτοπουλισμός.

fwtopoulos-takis_1Δημοσιεύθηκε την Νοέμβριος 1, 2008. Οι ζεύξεις, αλλά και ο διάλογος εκεί είναι πολύ ενδιαφέρων (14 σχόλια)! Η ιστοσελίδα της Περιεκτικής Δημοκρατίας είναι εδώ με πολύ υλικό!

2) Στην ιστοσελίδα του «Αρδην» δείτε κείμενα για το «τριαδικό πρόταγμα» του Θ. Ζιάκα[1]: α) Βιβλιοπαρουσίαση της «Έκλειψης του Υποκειμένου»[2],

ekkleipsi-ypok-8odwrziakaβ) τα σύντομα άρθρα του Finis Graeciae ή το τέλος της ελληνικής μετανεωτερικότητας, (Άρδην 1, Μάρτιος 1996) και  http://www.ardin.gr/Η Ευρωπαϊκή ταυτότητα, (Άρδην 32, Νοέμβριος 2001), κλπ.

ethos_paradosi_11 3) Στην πολιτική ιστοσελίδα politikokafeneio: Οι προτάσεις του Ευτ. Μπιτσάκη και οι κριτικές παρατηρήσεις του Παν. Βήχου.

eyt-mpitsakis-14) Στην εκπαιδευτική ιστοσελίδα alfavitaΚΡΑΧ και ΜΠΟΥΜ και ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – μια προσέγγιση στην οικονομική κρίση για μη οικονομικά μυαλά, (Νίνα Γεωργιάδου).

5) Εδώ στο ΜτΒ δείτε τα: α) Ά-τοπο φιλορθόδοξο όραμα του Παναγ. Α. Μπούρδαλα, και τα άρθρα του «Φιλαλήθη» Διανοήματα επάνω στην διεθνή κρίση, δημοσιεύθηκε την Οκτώβριος 31, 2008 και Διεθνή εφήμερα της πολιτικής οικονομίας, δημοσιεύθηκε την Οκτώβριος 7, 2008.

6) Στo  ιστολόγιο του kiklonas: ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ, Νοέμβριος 7, 2008.

Μια πρώτη εκτίμηση:

Η πολιτική μου εκτίμηση αυτή την περίοδο είναι, πως θα υπάρξει από το  παγκοσμιοποιιημένο  καπιταλιστικό «δυτικό υπόδειγμα», μια προσπάθεια μετάλλαξης, η οποία θα τείνει σε πιο σκληρή γραμμή υπέρ του κεφαλαίου και ενάντια στην «ζωντανή εργασία» κατά Μαρξ και φυσικά υπέρ της πλήρους εμπορευματοποίησης του ανθρώπινου είναι που θα τείνει να φτάσει  μέχρι την εμπορευματοποίηση όλου του ανθρώπινου χρόνου (καταστροφή δηλαδή όλου του μη εργασιακού και καταναλωτικού χρόνου). Τίθεται δηλαδή άμεσα μια σημαντική δημιουργική αντίσταση υπέρ του όλου ανθρώπου με βαθιά φιλοσοφικά χαρακτηριστικά, σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση με ταυτόχρονη αναζήτηση μεταμπλσεβίκικου υποδείγματος, χωρίς Γκουλάγκ, κρατικό καπιταλισμό και γραφεικρατικό συγκεντρωτικό κρατικό μηχανισμό.

Μια νέα ιστορική φάση είναι μπροστά μας. Ιδού η Ρόδος…


[1] Μικρό βιογραφικό: Ο Θεόδωρος Ι. Ζιάκας γεννήθηκε το 1945 στο χωριό Κούρεντα του νομού Ιωαννίνων. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάζεται ως αναλυτής συστημάτων. Έγραψε: -«Έθνος και παράδοση«, Αιγαίον – Εναλλακτικές Εκδόσεις, Λευκωσία – Αθήνα 1993 -«Εθνικισμός και Αριστερά«, Πελεκάνος, Αθήνα 1990 -«Αναζητώντας μια θεωρία για το Έθνος«, από κοινού με τον Ευ. Κοροβίνη, Εκάτη, Αθήνα 1988 -«Η έκλειψη του υποκειμένου«, Αρμός 2001 και πολλά άρθρα, κυρίως στο περιοδικό «Άρδην». Δείτε εδώ: http://www.kenef.phil.uoi.gr/dynamic/auth_books.php?Name_ID=3135.

[2] Απόσπασμα: «…Η εποχή μας -η εποχή της Νεωτερικότητας- αφού ανέδειξε το εξατομικευμένο υποκείμενο σε θεμέλιο του ιδρυτικού της παραδείγματος (της κοσμοθεωρίας της), ανακαλύπτει περιδεής ότι στην πραγματικότητα το έχει οδηγήσει στην εξαφάνισή του. Ενώ π.χ. έχει κάνει σημαία της τα «ανθρώπινα δικαιώματα», εξαφάνισε το υποκείμενο που υποτίθεται ότι είναι φορέας αυτών των δικαιωμάτων. Και μάλιστα τόσο το ατομικό όσο και το συλλογικό υποκείμενο, τα οποία βλέπουμε να θρυμματίζονται και να απορροφώνται από τους απρόσωπους κοινωνικούς μηχανισμούς.
Πρόκειται όμως για πραγματική και αμετάκλητη εξαφάνιση του υποκειμένου ή για «έκλειψη», δηλαδή για προσωρινή απουσία του, λόγω επικάλυψης από κάτι άλλο, που στέκεται εμπρός του; Ποιο είναι αυτό το «κάτι άλλο»; Και τι θα έχει απομείνει από το υποκείμενο αν και όταν η «έκλειψη» παρέλθει;..»

Advertisements

14 Σχόλια

  1. Φίλε ΜτΒ, σε ευχαριστώ για την μεγάλη τιμή της αναφοράς στην ανάρτησή μου, η οποία -παραδέχομαι- κάθε άλλο παρά τέλεια είναι. Αν υπάρχει κάτι που μπορώ να καυχηθώ κάπως, είναι μόνο η ειλικρίνειά της. Από κουραστικότητα και ελλείψεις… άστα να πάνε. Χαίρομαι επίσης που ανέλαβες το δημιουργικά τολμηρό άλμα ιδεών να συνδέσεις τις υπόλοιπες ιδέες μεταξή τους, τόσα άλλα ενδιαφέροντα με το δικό μου κείμενο, έτσι να… φτουρίσουμε όλοι, αντί να χαραμιστούμε σε αδιέξοδες διαμάχες!
    🙂

    Επί της ουσίας, συμφωνώ απόλυτα με τη δική σου εκτίμηση, ότι ο καπιταλισμός βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή όπου το πιο πιθανό είναι να μεταλλαχτεί (και να χειροτερέψει) με τον τρόπο που εξήγησες. Και σαφέστατα το φλέγον θέμα είναι _εμείς_ τι κάνουμε, αν θα ανταποκριθούμε στις προκλήσεις των καιρών για να δημιουργήσουμε από κοινού ενα νέο είδος αριστερού και ανθρωπιστικού προτάγματος, αντισυστημικού και όχι αδιέξοδα ρεφορμιστικού.

    Γι’ αυτό (πρώτα-πρώτα) δεν μας παίρνει άλλο να αναλίσκεται η αριστερά σε αδιέξοδες (συνήθως και δογματικές) διαμάχες. Ούτε και το να ακολουθήσουμε την πεπατημένη παλιών καλων συνταγών που αποδείχτηκαν άνοστες και καθόλου θρεπτικές.

    Τάσσομαι υπέρ του διπλού μετώπου, από τη μία πλευρά της (1) πολιτικής επιδίωξης ενός φιλικότερου στη ριζοσπαστική αλλαγή κράτους, εφόσον υπάρχει αυτό το άτιμο το κράτος και δεν είναι εύκολο να το διαλύσουμε… και (2) από την άλλη πλευρά των συστηματικότερων τώρα προσπαθειών για μια αυτο-οργάνωση σε οικονομικό επίπεδο, ομάδων μέσα στην κοινωνία που (όπως λέει κι ο Ρίτσαρντ Γουλφ) μπορούν να αποτελέσουν «κομμουνιστικές νησίδες».

    Εφόσον, τέλος, εσύ και εγώ (με αρκετή εγκαρδιότητα) έχουμε μάλλον ξεπεράσει ήδη κάποιες διαφορές ιδεών και βρήκαμε τα κοινά που μας ενώνουν (και τις κοινές μας αξίες) αυτό δείχνει ότι μια ευρύτερη θετική σύνθεση και συσπείρωση ΕΙΝΑΙ εφικτή, τελικά!

  2. @manitaritoubounou
    Όντως συνθετική και λίαν ενδιαφέρουσα ανάρτησις… 🙂
    Π.χ. στο:
    «Οι προτάσεις του Ευτ. Μπιτσάκη και οι κριτικές παρατηρήσεις του Παν. Βήχου.»

    Σχολιάζω ως εξής: Οι προτάσεις του όντως μεγάλου διανοητή Ευτ. Μπιτσάκη είναι, αν μη τι άλλο, έντιμες, καλοπροαίρετες. Οι παρατηρήσεις δε του (αγαπητού) σχολιαστή με βρίσκουν κάθετα αντίθετο και δηλώνουν μάκρυνσι από τα πράγματα και προσέγγισι στον γνωστό, παράγωγον μάλλον πενιχρής φαντασίας και ασπρόμαυρο, κόσμο του μαρξισμού-λενινισμού-τροτσκισμού ή μ-λ-σταλινισμού…

    Γενικώς, όλη η Σοβιετική Ένωση, «αντικειμενικά», επιβεβαίωσε το γνωστό ρητό του Ντοστογιέφσκι: «Χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται», που ακολούθησε τον έμπρακτο αντιλαϊκό αθεϊσμό του τσαροπαπισμού.

    Πράγματι, απαιτείται, γενικώς, μία μελέτη προσεκτική του «χριστιανικού κοινωνισμού», όπως και των ρευμάτων που έρχονται από την Δύση, προκειμένου να βρούμε συνιστώσες λυτρωτικές. Και είμαι βέβαιος, ότι υπάρχουν πολλές τέτοιες… Αν δεν το πράξουμε, διάφορες ιδεολογικές λάμιες και Αρπυιες καραδοκούν να αρπάξουν τα ηνία… Αυτά τα ολίγα προς το παρόν και θα επανέλθω…!

  3. @Φιλαλήθη
    Χωρίς Θεό ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ (λανθασμένο) δεν επιτρέπεται.

    Εμένα εννοούσες σαν «αγαπητό σχολιαστή» που… προσεγγίζει στον «γνωστό, παράγωγον μάλλον πενιχρής φαντασίας και ασπρόμαυρο, κόσμο του μαρξισμού-λενινισμού-τροτσκισμού ή μ-λ-σταλινισμού…»? 🙂
    Ε, αν είναι έτσι, στηρίζω το ΑΚΡΩΣ αντίθετο, δηλαδή έναν μη-δογματικό, πολύμορφο κόσμο ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ «ισμό».
    Αυτό απαιτεί και συναίσθημα ευθύνης όμως, που δεν νομίζω ότι μπορεί να βρεθεί σε ηγέτες ή απολιθωμένες ιεραρχίες.

  4. @omadeon

    Αγαπητέ μου φίλε,
    ΌΧΙ! Δεν εννοώ εσένα… Πώς θα ήταν δυνατόν; Τον μουσικοσυνθέτη Π.Βήχο εννοούσα… Αυτός σχολιάζει τις θέσεις του φιλοσόφου Ευτ. Μπιτσάκη, έτσι δεν είναι;

    Λέγεις δε: «Χωρίς Θεό ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ (λανθασμένο) δεν επιτρέπεται».

    Εννοείς τίποτε λανθασμένο με την έννοια του τι ορίζει το (κάποιο) Κόμμα, π.χ.; Δεν εννοήσα, ειλικρινώς. Από την άλλη, ο Θεός μας έχει αφήση ελευθέρους, σχεδόν αυτόνομες ετερότητες ως προς Αυτόν, βάσει της Ορθόδοξης (όντως) θεολογίας, πάντα…

  5. @ omadeon,

    κατ’ αρχάς ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Παρότι (νομίζω) είμαι βαθιά πιστός στην αυθεντική ορθόδοξη πίστη και πράξη, συμφωνώ μαζί σου ότι στο κοινωνικό πεδίο μπορούμε να βρούμε χώρους και συνύπαρξης και σχέδια όμορφων ουτοπιών με ό,τι έχει μείνει διαχρονικά δοκιμασμένο στην ανθρώπινη ιστορική διαδρομή και μνήμη και ό,τι καινούριο είναι συμβατό με το ανθρώπινο είναι στον όλο χώρο της συνείδησης και συνύπαρξης με τη φύση.

    Βεβαίως σ΄αυτά που γράφεις θα μπορούσα να βάλω κάποιες διαφορετικές οπτικές ή να σημειώσω π.χ. τη μεγάλη σημασία της ορθόδοξης θεραπευτικής στους χώρους της συνείδησης, αλλά αυτά δεν αφορούν άμεσα αυτό το διάλογο.

    ΥΓ Νομίζω ότι ο αγαπητός «Φιλαλήθης» δεν εννοεί εσένα, γιατί απλούστατα εσύ δεν είσαι «μλ»…

    @ Φιλαλήθης

    Μάλλον αναφέρεσαι στον τρόπο που απάντησε ο Παν. Βήχος στον Ευτ. Μπιτσάκη νομίζω… Κάνω λάθος;

    ΥΓ Τα ψηλά βουνά (Παν.Βήχος στην περίπτωσή μας) έχουν μεγάλες χαράδρες!

  6. -Ενα πολύ καλό βιβλιο ειναι Του Νικολα Σεβαστακη: »Ελλαδα Κοινοτοπη χωρα »

    Εκει αναλυονται και παρουσιαζονται ολες οι Φαντασιπληξιες και οι απιστευτες κοινοτοπίες που διατυπωσαν τοσο οι εκσυγχρονιστες της δεκακετιες του 90(που παρηγαγαν τον Μυθο της »Ισχυρής Ελλαδας»
    οσο και οι εκπροσωποι του» εθνορομαντισμου» ( αναμεσα τους -και ειναι λυπηρό γιατί ξεκινησε καλά- συγκαταλέγεται και ο Ζιακας*)
    * Του οποιου το Πρωτο – πρωτο βιβλιο (που αφορουσ ετις αναζητησεις της Σοσιαλδημοκρατιες για το εθνος ηταν καλό ..
    -ακριβώς γιατι ειχε μετριοπαθεις και ερευνητικους στοχους
    μετά αρχισε τα πομπωδη ..

    (Η Γνωμη μου: Περισσοτερο απο τα μεγαλοπρεπα σχεδια ,στην ελλάδα σημερα ,χρειζεται να μελετησουμε καλά την ηδη υπάρχουσα -Τεραστια- ξενη βιβλιογραφια (ας πουμε περι εθνους ,παραδοσης κλπ)…

  7. θα πω κάτι κοινότοπο ως σχόλιο. κάθε φορά που δυο άσχετα ή με διαφορετικές προτεραιότητες ρεύματα σκέψης συναντιώνται και συγχωνεύονται, αναγκαστικά το αποτέλεσμα είναι κάτι διαφορετικό από το καθένα και, κυρίως, επικρατούν οι προτεραιότητες της μιας ή της άλλης πλευράς. αν υπάρχουν τρία άσχετα ρεύματα, ακόμη χειρότερα. φωτόπουλος και ζιάκας; ζιάκας και καστοριάδης; μπιτσάκης και ζιάκας; φωτόπουλος και καστοριάδης ή μαρξιστές;

  8. @ Νοσφεράτος,

    νομίζω ότι παρά κάποιες θεωρητικές ατέλειες, ο Θ. Ζιάκας δεν μπορεί να μπεί σε ομάδα «εθνορομαντισμού». Εξάλλου ο ίδιος μιλάει για τα διάφορα ρεύματα που συναποτελούν ένα έθνος (όχι έθνος -κράτος).

    Το «καλό» του βιβλίο – για μένα – είναι η «Έκλλειψη του Υποκειμένου», αφού θέτει σοβαρά ζητήματα πέρα από το άτομο – πρότυπο του καπιταλισμού και το τη μάζα – πρότυπο του λενινιστικού μαρξισμού.

    Επομένως η αναζήτηση του συλλογικού υποκειμένου με αναφορά στο «πρόσωπο» είναι μια αντίληψη που δένει με τις απόψεις της «περιεκτικής δημοκρατίας» του T. Φωτόπουλου, στο κατ’ αρχήν.

    ΥΓ Δεν αντιλέγω όμως μαζί σου για τη μελέτη των υπαρχόντων σχεδίων, αλλά υπογραμμίζω, ότι το «σχέδιο» Ζιάκα έχει να κάνει με την αυθεντική κοινωνιολογική διάσταση του αυθεντικού χριστιανισμού – που για μένα είναι η αυθεντική ορθοδοξία.

    @ Γιάννης,

    ποιός μίλησε για «συγχωνεύσεις»;

    Φυσικά εάν, όπως γράφεις:

    «… Κάθε φορά που δυο άσχετα ή με διαφορετικές προτεραιότητες ρεύματα σκέψης συναντιώνται και συγχωνεύονται, αναγκαστικά το αποτέλεσμα είναι κάτι διαφορετικό από το καθένα και, κυρίως, επικρατούν οι προτεραιότητες της μιας ή της άλλης πλευράς…»

    θα είχες βεβαίως δίκιο.

    Όμως, η δοκιμή της πρότασής μου δεν προορίζεται για ιδεολογική συγκρητιστική κατασκευή, αλλά για δυνατότητες συνεύρεσης στον υπαρκτό χωροχρόνο του εδώ και τώρα που είναι κοινός.

    Αναφέρομαι στον κοινό κοσμικό χωροχρόνο, δηλαδή στην εργασία, τοπική κοινωνία, περιβάλλον, οικονομία, κατανάλωση, παιδεία, υγεία, κλπ. Δεν αναφέρομαι καθόλου, μα καθόλου, στον εκκλησιολογικό χωροχρόνο, οφείλω να διευκρινίσω. Επομένως καλό είναι πριν απορρίπτουμε με γενικότητες, τουλάχιστον να κατανοούμε τι προτείνει ο … άλλος.

    Εξάλλου το ζήτημα αυτό αποτελεί για μένα γεγονός βίωσης για τουλάχιστον είκοσι συναπτά χρόνια, και «ξέρω» τι γράφω και γνωρίζω και τα όρια.

    Ευχαριστώ πάντως για την ευκαιρία να διευκρινίσω το ρόλο της συνεύρεσης και όχι συγχώνευσης.

    Την καληνύχτα μου και στους δυό σας.

  9. μτβ,
    το εδώ και τώρα κοινό είναι, αλλά ερμηνεύεται με διαφορετικές παρωπίδες από τον καθένα. ασφαλώς συναντιούνται στο κοινό «εδώ και τώρα» διαφορετικές κοσμοθεωρήσεις. αλλά δεν βρίσκουν κάτι μαζί. ως συγκρητισμός μπορεί να θεωρηθεί η επιλογή κι από τους μεν κι από τους δε καλών στοιχείων της άλλης πλευράς. αλλά ώς εκεί. το πολύ-πολύ μπορούν αντίθετες και ανταγωνιστικές κοσμοθεωρήσεις να «στοιχηματίσουν» αναμεταξύ τους ότι: μπορεί να συνεργάζονται για μια δίκαιη κοινωνία, αλλά για τους μεν η θρησκεία θα εξαλειφθεί με την εγκαθίδρυση της δίκαιης, αυτόνομης κλπ κοινωνίας. για τους δε ότι η θρησκεία ανταποκρίνεται στην πραγματική δίκαιη κοινωνία ελευθερίας κλπ
    ό,τι για τον ένα συνιστά ετερονομία και μη εμπιστοσύνη στην ελευθερία όχι να επιλέγει μεταξύ καλού/κακού αλλά να καθορίζει τι είναι καλό/κακό, για τον άλλον είναι αποφυγή της εωσφορικής εμπιστοσύνης του ανθρώπου στις δυνάμεις του.
    αν ο ένα φορέσει τα δικά χρωματιστά γυαλιά του αντιπάλου του πάνω από τα δικά του, φοβάμαι ότι δε θα βρεθεί τίποτε στην «συνεύρεση αυτή», εκτός από τη δημιουργία συγκρητιστών.

    δεν ξέρω τι εννοεί ο νοσφεράτος με το εθνορομαντισμός, τα πρώτα του βιβλία για το έθνος και την αριστερά είναι πολύ προσγειωμένο από τα επόμενα, ο ίδιος τονίζει την διάκριση των περιφερειακών και της κεντρικής παράδοσης… τα επόμενα χαρακτηρίζονται από ιστορικές αυθαιρεσίες και αυθαίρετα συμπεράσματα για το βυζάντιο, εξιδανικεύσεις στο στυλ γιανναρά, γενικεύσεις και πολλά ασυμμάζευτα. το ίδιο φυσικά ισχύει π.χ. και για τον φωτόπουλο. στο βωμό της κοσμοθεωρίας τους είναι πολύ εύκολο να θυσιαστεί ο,τιδήποτε.

  10. o »εθνορομαντισμος» ειναι ορος του Σεβαστακη (»Ελλαδα Κοινοτοπη χωρα»..Δεν εχω το βιβλιο μπροστα μου αλλά θυμαμαι οτι αναφερεται στους Καραμπελια κλπ ..Αναφερεται και στον Ζιακα ..
    Τωρα ..» τα επόμενα χαρακτηρίζονται από ιστορικές αυθαιρεσίες και αυθαίρετα συμπεράσματα για το βυζάντιο, εξιδανικεύσεις στο στυλ γιανναρά, γενικεύσεις και πολλά ασυμμάζευτα.»
    Συμφωνω και επαυξάνω ..

    Παιδια .. Η εσωτερική -και εξωτερική πολιτική ,οικονομική,ηθική κριση ειναι πολύ μεγαλη …Kαι ΔΕΝ μπορει να αντιμετωπισθει με Μεγαλα και πομπώδη λόγια..
    (ισως να μην μπορει να αντιμετωπισθει με …τιποτα)
    ουτως ή αλλως ομως πρεπει να κραταμε παντα το μέτρο των πραγματων …

  11. Το blog kiklonas συμφωνει με ολους! Αρκει ομως να υπαρχει διαθεση να γινει κατι στην πραξη.και οχι να ξεκινησει μια διαμαχη παλαιου τυπου,για το τι καθεστως θα εχουμε το 3000!
    Ας ξεκινησουμε καποτε να μετραμε προσθετικα και οχι… διαιρετικα
    ΕΥ.ΔΙ.
    diaskronos

  12. @ Γιάννης,

    στη γειτονιά, τοπική κοινωνία, σύλλογο, εργοστάσιο, σχολείο, κλπ συναντιούνται πρόσωπα – υποκείμενα. Αυτά έχουν ιδέες, προτάσεις, οράματα, πιστεύματα. Όταν συναντηθούν κανένας δεν υποχρεώνει τον άλλο να κανει τα δικά του «σούπα» ή «χυλό».

    Μπορούν να εφαρμόσουν λοιπόν άνετα την «αρχή της επαλληλίας», δηλ. να συνυπάρξουν όπου μπορούν και να αντι-παλεύουν όπου είναι ανάγκη. Στο βαθμό που έχουν αλληλοκατανόηση θα δημιουργούν, διαφορετικά όποιον πάρει ο «χάρος». Διαλέγει κανείς και παίρνει…

    Η εμπειρία μου λέει ότι όλα μπορούν να γίνουν. Προσωπικά επιλέγω κατ΄αρχήν το πρώτο και θέλω να κάνω το πρώτο βήμα…

    @ Νοσφεράτος,

    άλλο τα λόγια, άλλο οι ιδέες, άλλο οι πράξεις. Τίποτα όμως δεν είναι άχρηστο, αρκεί να πάρει τη θέση που αξίζει στη ζωή.

    @ diaskronos,

    Συμφωνώ για το ότι κάνουμε το κάνουμε στο παρόν, ατενίζοντας το μέλλον. Καμιά δηλαδή πράξη του παρόντος δεν γίνεται χωρίς όραμα. Όμως ο καθένας δουλεύει στο δικό του μετερίζι και οφείλουν οι άλλοι να το αποδέχοναι. Ο καθείς δηλαδή με τη χάρη του.

    Επομένως ουδέν πρόβλημα…

    Υγ Όπως ξέρεις έχω επιλέξει να αφιερώνω τον κοινωνικό μου χρόνο σε μικρές και μεσαίες κλίμακες. Μάλλον δεν θα προλάβω να ζήσω μεγαλύτερες, αλλά είμαι πολύ ικανοποιημένος και μ’ αυτές…

    Χαίρε!

  13. Προτεινω επαφη με δυο ιστολογια:
    «Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΘΕΝΑ»
    Του Δημητρη Κουμανταρου…
    και το: simpolites.blogspot.com
    της » Πρωτοβουλιαςτων 12 και ….19″ με τα οποια εχω επαφη και νομιζω ειναι χρησιμη συνδεση και παραπομπη ως blogrol……..

  14. @ diaskronos,

    ευχαριστώ για τις ζεύξεις.

    Ήδη μπήκαν και σε μένα και μάλιστα δημιουργήθηκε και η ομάδα «Αυτόνομες πρωτοβουλίες βάσης». Εκεί «μπήκες» και εσύ.

    Τα λέμε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: