• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 602,872 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Οκτώβριος 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Το oδοιπορικό ενός μοναχού στον πόλεμο του ‘40

Πρόκειται για ένα από τα λίγα αυθεντικά ημερολόγια από τον πόλεμο 40-41. Το  ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η διπλή του οπτική γωνία: Μιλάει για πράγματα της καθημερινότητας στο πόλεμο από τη μεριά ενός στρατευμένου μικρόσχημου[1] μοναχού (τότε της Λογγοβάρδας Πάρου).

Ο Μοναχός αυτός είναι γνωστός στο ΜτΒ. Πρόκειται για τον π. Θεόκτιστο Αλεξόπουλο, που κοιμήθηκε φέτος 12 Απριλίου 2008, σε ηλικία 99 ετών.

Αξίζει να σημειωθεί πως συνολικά εννέα μοναχοί από την Αδελφότητα της Ζωοδόχου Πηγής της Λογγοβάρδας υπηρέτησαν τότε στο Μέτωπο, οι δύο ως κληρωτοί και οι εφτά ως έφεδροι επιστρατευμένοι, από τους οποίους μάλιστα ένας σκοτώθηκε.

Σε μια εποχή που ο παγκοσμιοποιημένος χρηματοπιστωτικός και εν πολλοίς «άυλος» καπιταλισμός τρίζει ιδεολογικά και πολιτικά, αξίζει να παλέψουμε, ώστε να μη οδηγηθούμε πάλι σε φαινόμενα πολεμικά, όπως ο 2ος παγκόσμιος πόλεμος,που ακολούθησε μια δεκαετία μετά το μεγάλο οικονομικό κράχ του 1929. Αντίθετα οφείλουμε να αγωνιστούμε υπομονετικά για την ειρήνη με το πνεύμα ενός μαχητή ορθόδοξου (όντως) καλόγερου-στρατιώτη.

Σας παρουσιάζω λοιπόν μερικά ενδεικτικά αποσπάσματα[2]. Κρατώ τη γλώσσα και ορθογραφία του μακαριστού μας γέροντα και επικαλούμαι τις ευχές του στις δύσκολες μέρες που περνά η μεν παγκόσμια κοινωνία από την κυριαρχία του υπαρκτού καπιταλισμού, ο δε ορθόδοξος μοναχισμός από τις εκκοσμικεύσεις του.

1. Η κήρυξη του Πολέμου

«…Η Μονή Λογγοβάρδας συνεδέθη τηλεφωνικώς το έτος 1933. Η σύνδεσις έγινε από την γραμμήν Παροικιάς Ναούσης. Όταν καλούσαμε, απαντούσαν και τα δύο τηλέφωνα, με συνθηματικές όμως κλήσεις συνεννοούμεθα. Εμείς περισσότερον συνεννοούμεθα με την Νάουσαν μετά την ομιλίαν του Μουσολίνι ότι έχει ετοιμοπολέμους 7.000.000 λόγχες, όπου εκ τούτου κατετρόμαζε ολόκληρος η ανθρωπότης. Μετά τον τορπιλισμόν του αντιτορπιλικού «‘Ελλη», τον γενόμενον την 15-8-1940 υπό των Ιταλών εις την νήσον Τήνον, ήτον πλέον καταφανές ότι ο πόλεμος πλησιάζει προς τα εδώ, οπότε και ημείς έπρεπε να παρακολουθούμε τα γεγονότα…»

2. 28 Οκτωβρίου 1940

«… Εργαζόμεθα με τους αδελφούς Λεόντιον και Φιλάρετον εις Αγιογραφικόν εργαστήριον της Μονής μας και, όπως καθημερινώς εποίουν, περί την 9ην π.μ. πήγα εις το τηλέφωνον. Παραξενεύθην κάπως ότι με την πρώτην κλήσιν έλαβον απάντησιν, διότι πάντοτε από τέσσερις – πέντε κλήσεις μου απαντούσε. – Δεν πήρατε είδησιν; – Τι; – Πόλεμος …

Μου ανέγνωσε το πρώτον ανακοινωθέν «…Ο στρατός αμύνεται κ.λ.π.» Συγκλονισμένος μετέδωσα το γεγονός εις τους αδελφούς. Ευνόητον τι είναι φυσιολογικόν να συμβή κατόπιν μιας τοιαύτης πληροφορίας …»

3. 19 – 12 – 40

«… Λειτουργία. Συγκίνησις κ.λ.π. Μετά το γεύμα ομιλίες κ.λ.π. Αναχωρήσαμε οι στρατεύσιμοι Λεόντιος, Γαβριήλ, Φιλάρετος, Νικηφόρος και Θεόκτιστος και οι δόκιμοι Κομπούγιας και Σκαρτσάνης (οι Σάββας και Σεραφείμ είχαν στρατευθή). Ο Λεόντιος, σαν χαριεντιζόμενος, είπε στον Γέροντα Φιλόθεον: «Εγώ θα βαρέσω εις το ψητό». Εκείνος μόνον χαμογέλασε. Εις την Παροικιάν είχαν έλθει όλοι οι στρατεύσιμοι της νήσου. Όλοι μαζί παρακολουθήσαμε τον προεόρτιον Εσπερινόν εις τον ναόν της Καταπυλιανής. Έψαλα με τον Μιχαήλ Δρακάκην, ο οποίος εφονεύθη εις βομβαρδισμόν Πειραιώς, πολύ καλά.

Περί την 9 μ.μ κατέφθασε το αναμενόμενον από την νήσον Νάξον πλοίον, συνοδευόμενον από δύο αντιτορπιλικά του στόλου μας, τα οποία περιέτρεχον ερευνώντα ωσάν καλά δελφίνια. Παρακολουθώντας τα κατά την διαδρομήν και προ παντός, όταν εις τον λιμένα του Πειραιώς μας αποχαιρέτησαν πολλάκις εσυγκινήθην..

Είχε ολίγην τρικυμίαν και κάπως υπέφερα…»

4. Πέμπτη 16 – 1 – 41

«… Αναχωρήσαμε πολύ ενωρίς από Λέχοβον. Διήλθομεν δεξιά του χωρίου Κλεισούρα (ελληνικόν), περάσαμε βουνά με ανωφερείας και κατηφόρους. Κατά την 4ην απογευματινήν σταθμεύσαμεν έξωθεν του χωρίου Κορησός και μας είπαν ότι μπορούσαμε να τρώγαμε, όταν θέλαμε.

Αναπαυθήκαμε δε επάνω στο χιόνι. Το πρόγραμμα ήταν να διανυκτερεύαμε σε αυτό το χωρίον, αλλά δεν γνωρίζω διατί οι αξιωματικοί δεν κάθισαν εκεί, εκανόνισαν δεν να διανυκτερεύαμε σε ένα χωρίον έξωθεν της Καστοριάς, δύο ώρας και 18 χιλιόμετρα από Κορησόν εις Καστοριάν.

Αναχωρήσαμεν κατά τας 5 μ.μ. Δύο ώρας προτού φθάσωμεν στην Καστοριάν, άρχισε, εκτός του σκότους, και να βρέχη. Αυτοκίνητα περνούσαν κάθε 100 – 200 μέτρα και μας θάμπωναν τα φώτα τους. Από τον κόπον και όλα αυτά ο στρατός άρχισε να αγανακτή και να φωνάζη. Πολλοί έπιπτον και τους περισυνέλεγαν τα αυτοκίνητα. Είχαμε καταντήσει όλοι ράκη. Εγώ είχα παραμείνει πολύ πίσω, αλλά ακολουθούσα, ώσπου, όταν εισερχώμεθα, κατά τας 8 μ.μ., στην Καστοριάν και μη ήκουσαν να φωνάζω ο Νικηφόρος και ο Λεόντιος και αφού έμαθον ότι δεν εισήλθον εις αυτοκίνητον (κατ’ αρχάς δεν το επίστευον) και τους ηκολούθησα με τα πίδια, εθαύμασαν και ο Νικηφόρος είπε ότι αφού σήμερον δεν έπαθα τίποτα, δεν φοβείται να μου συμβή τι πιο πέρα. Ήταν πολύς ο κόπος αυτής της ημέρας, διότι διανύσαμε 42 χιλιόμετρα…»

5. Τετάρτη 12 – 2 – 41

«…Ο καιρός θαυμάσιος. Ρόφημα δεν μας έδωσαν. Μέχρι το μεσημέρι εσήμανε τρεις συναγερμούς. Ήλθον άνωθέν μας πολλά αεροπλάνα εχθρικά, ήτον άνω των είκοσι και, αφού γύρισαν αρκετά, έρριξαν μερικές βόμβες στο Ζερέτσι και έφυγαν. Στο Ζερέτσι κτυπούσε και το βαρύ πυροβολικόν τους. Ασφαλώς θα κτυπούσε και το χωρίον, που διαμένομεν, αλλά δεν δύναται να γίνη αυτό, διότι είναι εμπρός μας βουνόν. Συνηντήθην σήμερον κα με έναν πατριώτην, δεν ενθυμούμαι όμως πως ονομάζεται (Νίκας;). Ήτον τραυματιφορεύς. Δια γεύμα μας είχαν μακαρόνια σούπα, το εσπέρας ελαίας με φουντούκια. Το βράδυ με ώρισαν περιπολάρχην δια την 4ην πρωινήν έως την 7ην.

Ήμουν άρρωστος, έφαγον και ελαίας και όλην την νύκτα υπέφερα. Πολύ ολίγον εκοιμήθην. Κατά το μεσονύκτιον άρχισε να κτυπά κανονίδι, πολύ όμως βαθειά και αριστερά. Διήρκεσε έως τας 3 π.μ. Ήταν όμως πολύ συγκινητικόν πράγμα. Ενόμιζε κανείς ότι ήταν βροντές. Παλαιούς στρατιώτας, που συναντούσαμε, μας είπαν ότι εκείνος, που θα έκανε την επίθεσιν αυτήν, ασφαλώς θα έχη επιτυχίας. Διότι τοιούτον μπαράζ πρώτη φορά το ήκουσαν. Από τας 4 – 7 γύριζα με δύο στρατιώτας στο χωρίον…»

6. Κυριακή Ορθοδοξίας 9 – 3 – 41

«Πρωί πρωί άρχισε να κτυπά το κανονίδι και να πίπτουν πάλι κοντά μας. Ομοίως κτυπούσε εντατικότερον σήμερον το πολυβόλον. Αεροπλάνα χαλούσαν τον κόσμον από τον βόμβον. Πέρασαν πολλές φορές. Το απόγευμα είχον εξέλθει μερικοί στρατιώται, ενδεδυμένοι αλβανικά, και βρήκαν προκηρύξεις ιταλικές στην ελληνικήν γλώσσαν.

Έλεγον: «Έλληνες Αξιωματικοί και στρατιώται. Η Βουλγαρία προσχώρησε στον Άξονα. Τριάντα γερμανικές μεραρχίες είναι έτοιμαι να εισβάλουν στην Ελλάδα, οπότε θα καταστραφήτε. Η κυβέρνησίς σας, που κάλεσε τους Άγγλους κ.τ.λ.». Όλοι όμως οι στρατιώται αισθάνθημε αηδίαν μόλις τας αναγνώσαμεν.

Ο Ανθυπασπιστής μου λέγει: «Τι βγάζεις και παρατηρείς από την προκήρυξιν;». Του απάντησα: «Ιταμότητα και τραχύτητα». Ευρέθημεν σύμφωνοι…»

7. Μεγάλη Πέμπτη 17 – 4 – 41

«Ξύπνησα από το κρύο και έτρεμα. Προσπάθησα να κοιμηθώ, μα τίποτα. Η ώρα θα ήταν 2 π.μ., της Μ. Πέμπτης. Σηκώθηκα. Προσπαθώ να φορέσω τα άρβυλα, αδύνατον να χωρέση το αριστερόν ποδάρι. Είχε πρισθή. Θα εβασανίσθην περί το τέταρτον δια να το φορέσω. Εξέρχομαι του σχολείου. Όλο το χωριό έφεγγε από τις φωτιές. Απέναντί μας είχαν ανάψει τεράστια φωτιά και είχαν επιπλέον αρκετά ξηρά ξύλα, όλοι δε οι εκεί στρατιώται εκοιμώντο, άλλοι καθιστοί και άλλοι ημιεξαπλωμένοι. Έως το πρωί είχα καταφέρει και εστέγνωσαν όλα τα ρούχα μου και εκοιμήθην αρκετά απάνω σε κάτι κασόνια. Οι καημένοι οι συνάδαλφοι σαν πεθαμένοι ήταν. Μπορούσες να τους μεταφέρης χωρίς να το εννοούσαν. Το εσπέρας είχε έλθει φήμη και έλεγε ότι το πρωί θα είμεθα αιχμάλωτοι, καθ’ ότι μας έχουν κυκλώσει οι Γερμανοί…»

8. Πέμπτη του Πάσχα 24 – 4 – 41

«Το πρωί πήγα στον Στρατή και έψησε τσάι και ερροφήξαμε. Εκεί εγνωρίσθημεν και ανέφερα στον Λοχαγόν του Ευστρατίου και στον Δασκαλόπουλον, λοχαγόν, ότι είμαι μοναχός, μου έλεγε δε ο Δασκαλόπουλος ότι πολλά πράγματα ήθελε να με ερωτούσε, αλλά δεν έχομεν χρόνον. «Τόσον καιρόν δεν μου φανερωνόσουν», μου λέγει. Και εγώ επεθύμουν να είχα τοιούτον λοχαγόν, διότι θα προέκυπτε μεγάλη ωφέλεια. Δίπλα μας ήταν ο ασύρματος και ειργάζετο. Πλησιάσαμε και μας είπε ο Αξιωματικός ότι αυτήν την στιγμήν συνάπτονται μάχαι προ των Θερμοπυλών και προς την Άρταν.

Η Θράκη και Μακεδονία παραχωρείται στους Βουλγάρους. Ο Βασιλεύς δεν αναγνωρίζει την γενομένην συνθηκολόγησιν κ.τ.λ. Παρ’ αυτού έμαθον πολλάς λεπτομερείας δια την εισβολήν των Γερμανών… Μετά είδα ότι είχαν ένα μπαούλο και διένειμον μπλόκ και τετράδια. Πήρα και εγώ ένα. Ο Υποδιοικητής εκάθητο έξωθεν της σκηνής και παρατηρούσε τας φάλαγγας, που περνούσαν.

Έξαφνα κατέρχοναι μιας μοτοσυκλέτας δύο Γερμανοί στρατιώται και του καρφώνουν τα πιστόλια τους στον κρόταφον. Επεμβαίνει ο Συνταγματάρχης. Ούτοι ουρλίαζαν. Βρε τι ζητάν; Τι τρέχει; Παρουσιάζεται ένας γερμανομαθής. Ζητούσαν τα πιστόλια, τα κιάλια και τους χάρτας από όλους τους αξιωματικούς. Εφώνησε, λοιπόν, ο Διοικητής άπαντας τους αξιωματικούς δια να δώσουν στους Γερμανούς ό,τι τους ζητούσαν, πολλοί ολίγοι όμως τα έδωσαν. Οι περισσότεροι τα έκρυψαν.

Μετά έδειχναν τα όπλα. Τι ζητούν; Δεν πρέπει να έχωμεν όπλα!..»


[1] «… Όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης από τη μελέτη του «Ημερολογίου», ο π, Θεόκτιστος επεστρατεύθη στις 19 Δεκεμβρίου 1940 και, μετά από ολιγοήμερη παραμονή στην Αθήνα, εστάλη στις 11 Ιανουαρίου 1941 στο Μέτωπο, και μάλιστα στην πρώτη γραμμή, και υπηρέτησε ως το τέλος των επιχειρήσεων, δηλαδή ως τη συντεταγμένη υποχώρηση (12 Απριλίου 1941) και τη διάλυση (24 Απριλίου 1941) του στρατού. Και αυτό, μολονότι η υγεία του ήταν κλονισμένη και υπέφερε, όπως ο ίδιος γράφει, από «θολώσεις (του πνεύμονα), πτώσιν στομάχου, χολοκυστίτιδα και άλατα». Όμως, αν και σαφώς αδικημένος, δεν δέχτηκε την πρόταση των ιδίων των γιατρών για αναθεώρηση της πρωτοβάθμιας
απόφασης του Νοσοκομείου για στράτευσή του, που θα είχε ευνοϊκό αποτέλεσμα, και πορεύθηκε στο Μέτωπο, με όσες φοβερές συνέπειες αυτό συνεπαγόταν. Στην απόφασή του αυτή ωθήθηκε, πέρα από τη γνωστή αγάπη του για την Πατρίδα και το Γένος, τόσο από το παράδειγμα των τραυματιών, που νοσηλεύονταν στα στρατιωτικά νοσοκομεία της Αθήνας, όσο και το γεγονός ότι είχε αποθέσει τη φροντίδα για το μέλλον του στον Θεό. Επανειλημμένα, σε πολύ δύσκολες ώρες,
γράφει στο «Ημερολόγιόν» του πως προσεύχεται στον Θεό «να οικονομούσε να εγίνετο ό,τι είναι προς το συμφέρον» του. Και είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πώς ο ασθενικός αυτός άνθρωπος επέζησε τότε και συνεχίζει να βρίσκεται σε θαλλερό γήρας!…

ΠΗΓΗ: www.oodegr.com

[2] Το Οδοιπορικό ενός μοναχού στον πόλεμο του ’40, (28.10.1940 – 11.6.1941). Ημερολόγιον Αρχιμανδρίτου ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ Καθηγουμένου Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας. ΑΘΗΝΑ 2003, ΈΚΔΟΣΗ πρώτη, σελ.180.

Όποιος θέλει να το διαβάσει ολόκληρο:

http://www.egolpio.com/DIGITAL_BOOKS/hmerologio_polemou.zip

Advertisements

6 Σχόλια

  1. Οντως μια σημαντική ιστορική πηγή για την εποχή.

    Ο Γέροντας μας είχε δώσει την ευχή του για να δημοσιευτεί και είχα λάβει το αρχείο απο δόκιμο στο μοναστήρι ο οποίος γνώριζε απο υπολογιστες.

    Χαίρομαι που το έχουν αναρτήσει πολλές σελίδες, γιατί ο μακαριστός Γέροντας χαιρόταν να το μοιράζει δωρεάν.

    Την ευχή του να’χουμε!

  2. @ ΜτΒ

    Προσωπικά το απόσπασμα του συγκεκριμένου Ημερολογίου του μακαριστού Γέροντος Θεοκτίστου αποτελεί σημάδι ότι εύχεται και για μένα από ψηλά…
    Είχα την ευλογία απ’ τον Θεό να τον γνωρίσω το 2000, όταν επισκέφθηκα την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Γορτυνίας.
    Κάποιος απ’ τους κατατρεγμένους που έβρισκαν καταφύγιο στο Μοναστήρι μου είχε πει τότε ότι ο μακαριστός Γέρων Παϊσιος είχε αποκαλέσει τον Γέροντα Θεόκτιστο «Φάρο της Ορθοδοξίας»…
    Ας έχουμε όλοι την ευχή του παππούλη με το ημιδιάφανο δέρμα και το φωτεινό πρόσωπο που σκόρπιζε γύρω του, Χάριτι Θεία, ουράνια γαλήνη!..

  3. @ ΜτΒ

    Συγχαρητήρια στο ΜτΒ για τον τρόπο με τον οποίο τίμησε τη διπλή γιορτή -οι περισσότεροι το έχουν λησμονήσει- της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου και του Έπους του ’40, το οποίο χωρίς Παναγία θα ήταν ανθρωπίνως αδύνατο να πραγματωθεί…
    Θα μου πείτε, με φαντάρους σαν τον μακαριστό παππούλη Θεόκτιστο πώς να μην υπάρξει Έπος;
    Κι έχεις σήμερα Ορθόδοξους Επισκόπους που λένε ότι η συμμαχία με τον πάπα θα μας… προστατεύσει απ’ τον τουρκικό κίνδυνο!..
    Με άλλα λόγια λένε πως οι καλές «σχέσεις» με τον αιρετικό παπισμό, τον οποίο έχουν καταραστεί οι Άγιοι, δηλαδή η πολιτική των υποχωρήσεων (εκπτώσεων στην Πίστη;) θα μας σώσουν ως κράτος και ως Έθνος!
    Ούτε κουβέντα για Χριστό!
    Ανθρώπινη λογική κι ανθρώπινα μέσα και, μάλιστα, πολιτικά παιχνίδια, επομένως ίντριγκες, επομένως ο πονηρός!..
    Ας κανονίσουμε το «ΟΧΙ» των Κυπρίων στο σχέδιο Ανάν να είναι και η τελευταία ιστορικά γενναία πράξη του Έθνους μας!..
    Εύχομαι να βάλει ο Θεός το χέρι του και να μην αφορά και στην εξαφάνισή μας η φράση της Αποκάλυψης «Ο καιρός γαρ εγγύς»…
    Ή νομίζουν κάποιοι πως είμαστε ως Έθνος στο απυρόβλητο, όπως πίστευαν κι εξακολουθούν να πιστεύουν οι Εβραίοι, και πως ο Χριστός δεν μπορεί να βρει άλλο Έθνος να ευλογήσει, αποσύροντας τη Χάρη του απ’ το δικό μας;..
    Κι αν σωθήκαμε ως τώρα, στις προσευχές μερικών Θεόκτιστων το χρωστάμε!..

  4. @ oode,

    ακριβώς! και να ξέρετε ότι δεν είχα προσέξει ότι το είχατε κρεμάσει πριν 4 μέρες (πάλι).

    @ Evagelos,

    να ευχηθούμε ο θεός να φανερώσει και άλλους γέροντες σαν το μακαριστό γέροντα Θεόκτιστο… Νάχουμε τις ευχές του, πιστοί και μη.

  5. @ Μανιταροβουνιε

    μικρο ατοφιο διαμαντι το κειμενο που μας αφησε ο π.θεοκτιστος … βλεπεις οτι ειναι κανεις αφηνει πισω του 🙂

    Ειθε η ψυχη του ναναι αναπαυμενη , την ευχη του ναχουμε .

  6. @ Γατος_ανευ_μπλογκιου,

    τι γίνεσαι βρε;
    Ναι ναι ατόφιο είναι. Μιλάμε για πολύ ψυχούλα ο γέροντας. Ναχουμε την ευχή του όλοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: