• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 600,641 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Οκτώβριος 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Σεπτ.   Νοέ. »
     1234
    567891011
    12131415161718
    19202122232425
    262728293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Χρηματοπιστωτική κρίση και η θεοποίηση του κέρδους

Ενώ προσωπικά κλίνω στην άποψη ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση είναι δομική κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού, ίσως και ισχυρότερη του 1929, η βαθύτερη προσέγγιση του ζητήματος χρειάζεται πολλές και διαφορετικές οπτικές γωνίες. Μια απ’ αυτές βλέπει από την οπτική των «απατεώνων πολιτικών» του υπαρκτού καπιταλισμού.

Και φυσικά δεν θα μπορούσε απλά να έχει σχέση μόνο με οικονομικές διευκολύνσεις. Θα φτάνει εννοείται βαθιά μέχρι την εκπαιδευτική, θρησκευτική και πνευματική διάσταση. Δεν είναι δηλαδή τυχαίο ότι και στην Ελλάδα έχει δημιουργηθεί η ισχυρή, αλλά λανθασμένη θεολογικά, πεποίθηση, οι εμπορικές επιχειρήσεις, η συμμετοχή στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και τα τοιαύτα έγιναν αποδεκτά και από κάποιους Μητροπολίτες και  Ηγουμένους, απολυταρχικά ή μη (άλλο θέμα αυτό)!!!

Το παρακάτω άρθρο αποτελεί μια «κεντροαριστερή προσέγγιση»  από Έλληνα καθηγητή του Howard, το οποίο δημοσιεύω, παρότι δεν με βρίσκει σύμφωνο στην πολιτική του διάσταση πλήρως.

Η εποχή των απατεώνων

Του Νικολάου Σταύρου [i]

Τραπεζίτες ανά τον κόσμο ενωθείτε για να υπερασπιστείτε τη λεία σας. Το σύστημα που σας παρήγαγε, σας καλλιέργησε και σας αγκάλιασε, σας χρειάζεται ακόμη απεγνωσμένα, κι όμως εσείς το χρειάζεστε. Ούτε εσείς ούτε το σύστημα μπορείτε τώρα ν’ ακολουθήσετε το μονοπάτι των Bear Stearns και Lehman Brothers.

Υπενθυμίζεται ότι η εμμονή σας στην τέχνη της κλοπής του δημόσιου χρήματος και του λαϊκού πλούτου αποπληρώθηκε. Πράγματι, εσείς οι τραπεζίτες πετύχατε εκεί που απέτυχαν ο Στάλιν και ο Τρότσκι. Αυτοί οι δύο ιστορικοί αναχρονισμοί πάλεψαν μέχρι θανάτου γύρω από το αν η «διαρκής επανάσταση» (επιλογή του Τρότσκι) ή «ο σοσιαλισμός σε μια χώρα» (του Στάλιν) θα έπρεπε να είναι ο στόχος των πρώτων δηλωμένων μαρξιστών. Οπως τώρα γνωρίζουμε, απέτυχαν και οι δύο, αλλά εσείς οι τραπεζίτες είχατε λαμπρή επιτυχία. Πετύχατε τον «σοσιαλισμό σε μια χώρα», στις Ηνωμένες Πολιτείες, και μια «διαρκή παγκόσμια αναταραχή» που είναι πολύ κοντά στη «διαρκή επανάσταση».

Είναι μια μοναδική μορφή σοσιαλισμού: μεγαλοεπιχειρηματίες, τραπεζίτες και μια ανομοιογενής κλίκα απατεώνων καρπώνονται τα κέρδη, ενώ οι φορολογούμενοι αναλαμβάνουν τις απώλειες. Η τελευταία προσπάθεια να σωθούν οι τραπεζίτες του κόσμου θα κοστίσει σε κάθε Αμερικανό φορολογούμενο περί τα επτά χιλιάδες δολάρια. Πράγματι, χρειάστηκε η ευρηματικότητα του καπιταλισμού για να έλθει ο κόσμος πιο κοντά σε αυτό που οραματίστηκε ο Καρλ Μαρξ, δηλαδή σε έναν κόσμο όπου το κράτος δεν θα έχει ανάμειξη «στα ιδιωτικά» και θα κυβερνούν οι κεφαλαιούχοι, χωρίς εθνικές ή κρατικές δεσμεύσεις, αλλά δηλώνοντας αιωνίως και παγκοσμίως πίστη και υποταγή ο ένας στον άλλον προς υπεράσπιση των συμφερόντων της τάξης τους.

Το μοναδικό λάθος που έκανε ο Μαρξ ήταν ότι επέλεξε τη λάθος τάξη για να βάλει ένα τέλος στις έννοιες του κράτους, των εθνικών συμφερόντων και του έθνους-κράτους. Θα ‘πρεπε να ήταν πιο προσεκτικός ώστε να μη βασιστεί στην εργατική τάξη για να καταργήσει το παγκόσμιο πολιτικό οικοδόμημα που είναι γνωστό ως αστικό κράτος. Όπως πλέον γνωρίζουμε, σε αυτή την αποστολή ειδικεύονται κλέφτες, τραπεζίτες και τα προϊόντα της Οικονομικής Σχολής του Χάρβαρντ· με άλλα λόγια, οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι που επί 30 χρόνια είχαν κάνει Ευαγγέλιό τους την ιδιωτικοποίηση και δούλευαν ακάματα για να συντρίψουν το νομικό σύστημα που ο Φράνκλιν Ρούσβελτ ίδρυσε για να αποτρέψει την επανάληψη της μεγάλης οικονομικής ύφεσης. Έσχατος στόχος των κεφαλαιούχων ανά τον κόσμο είναι να βάλουν τους εργαζόμενους της υφηλίου σε μια βίαιη αναμέτρηση για τον πυθμένα της οικονομικής κλίμακας και να βγάλουν αχαλίνωτα κέρδη προς όφελος του ενός τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού που συνιστά την αδελφότητα των καθαρμάτων της οικονομίας.

Για να κατανοήσουμε την πρόσφατη κρίση στις παγκόσμιες χρηματαγορές πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να δούμε την πνευματική προέλευση των σύγχρονων μεγιστάνων του πλούτου και τους κλώνους τους στο πολιτικό σύστημα που τους παρήγαγε.
Είναι τα προϊόντα του εκπαιδευτικού συστήματος της δεκαετίας του ’70, του ίδιου αυτού συστήματος που τώρα οι τραπεζίτες προσπαθούν να «ιδιωτικοποιήσουν» και να εξαγάγουν στους ανόητους ανά τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Με αμοραλιστές ηγέτες να κάνουν κουμάντο, ένα όργιο ιδιωτικοποίησης και «ελεύθερου ανταγωνισμού» προωθήθηκε από τη Μάργκαρετ Θάτσερ

και τον Ρόναλντ Ρέιγκαν που παρείχαν το «φιλοσοφικό» υπόβαθρο για να ευδοκιμήσουν οι απατεώνες.

Είναι ενδεικτικό για την ποιότητα της πολιτικής, οικονομικής και πνευματικής ηγεσίας που έχουμε τώρα το ότι οι μετά το ’70 γενιές των ελίτ στερούνται κάθε ηθικού ενδοιασμού και κριτικής σκέψης. Ποτέ δεν διδάχτηκαν τέτοια πράγματα. Αντιθέτως, έχουν εκπαιδευτεί να κάνουν ό,τι μπορούν, όχι ό,τι πρέπει. «Να ‘σαι χαρούμενος. Μην ανησυχείς» και «κάν’ το αν σε κάνει να αισθάνεσαι καλά» έγιναν και εξακολουθούν να αποτελούν μπούσουλα για τη συμπεριφορά αυτής της γενιάς που τώρα κυβερνά.

Τα προϊόντα της εκπαίδευσης των τριών τελευταίων δεκαετιών, τα οποία ελέγχουν σήμερα τον χρηματοπιστωτικό, οικονομικό και πολιτικό κόσμο, λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους της ζούγκλας (κατά Θρασύμαχο) και τους ηθικούς κανόνες του καλβινισμού.

Ο Θρασύμαχος αντιδρούσε στην ύπαρξη ή εφαρμογή κανόνων διότι «εμποδίζουν τους δυνατούς» και είναι σχεδιασμένοι για να προστατεύουν τα συμφέροντα των αδυνάτων. «Οι κανόνες αδικούν τους δυνατούς», έλεγε με θλίψη ο Θρασύμαχος, κάτι ανάλογο κάνουν και οι ειδικοί του απο-ρυθμιστικού συστήματος των ΗΠΑ.

Ακολουθώντας την ηθική του Καλβίνου, αυτοί οι ειδικοί βλέπουν τον πλούτο ως απόδειξη της επιδοκιμασίας του Θεού για τις πράξεις τους. Όπως έχουν διακηρύξει οι ειδήμονες εξεχόντων σχολών διοίκησης επιχειρήσεων, η «οικονομική» επιτυχία της Αμερικής είναι το άμεσο αποτέλεσμα αυτού που αποκαλούν «καλβινιστική εργασιακή ηθική», η οποία, υπό το φως των γεγονότων, μπορεί να συνοψιστεί σε εφτά λέξεις: κλέψε κι ο Θεός θα σε ευλογήσει.

Όπως είπαμε, η εν εξελίξει χρηματοπιστωτική κατάρρευση είναι η λογική συνέπεια τριάντα ετών προσεκτικά ενορχηστρωμένου κοινωνικού σχεδιασμού που πέρασε από τέσσερα στάδια:

Πρώτον, το εκπαιδευτικό σύστημα επαναπρογραμματίστηκε για να παράγει ανθρώπινα ρομπότ αντί για πολίτες εφοδιασμένους με τις απαραίτητες ηθικές βάσεις και κριτικές ικανότητες, ανθρώπους δηλαδή που θα ελέγχουν και θα αμφισβητήσουν το σύστημα. Οι ηθικοί κανόνες απερρίφθησαν ως μηρυκασμοί «νεκρών, λευκών Ευρωπαίων φιλοσόφων».

Δεύτερον, εξαπολύθηκε μια συστηματική επίθεση εναντίον της κοινωνικής ιδιοκτησίας των κρίσιμων οικονομικών πόρων. Η ιδιωτικοποίηση έγινε άρθρο της πίστεως και προωθήθηκε με ευαγγελικό ζήλο από τον Ρόναλντ Ρέιγκαν και όλους τους Αμερικανούς προέδρους έκτοτε. Το δόγμα του σύγχρονου συντηρητισμού ήταν «βγάλτε το κράτος από τον δρόμο του ιδιωτικού τομέα». Οπως όλοι γνωρίζουμε, ο γρηγορότερος τρόπος για την ιδιωτικοποίηση δημόσιων πόρων είναι η κλοπή τους. Τώρα, ακόμη και το νερό είναι αντικείμενο «ιδιωτικής διαχείρισης» και, όπως ξέρουμε, στοιχίζει περισσότερο από ένα μπουκάλι γάλα.

Τρίτον, εξαπολύθηκε και εντάθηκε με την πρόοδο της τεχνολογίας μια συστηματική επίθεση εναντίον του ρυθμιστικού συστήματος κοινωνικής πρόνοιας του Φρ. Ρούζβελτ, καθώς και εναντίον των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Η εξαγωγή της βιομηχανικής παραγωγής σε Κίνα, Μπανγκλαντές, Ινδία και Μεξικό κατάργησε οποιαδήποτε επιρροή των εργατικών συνδικάτων, αφήνοντας τους μεγαλοεπενδυτές και τους μεγιστάνες της βιομηχανίας να τρέχουν από χώρα σε χώρα σε αναζήτηση εύκολου κέρδους και διεφθαρμένων πολιτικών.

Τέταρτον, με την απομάκρυνση της εποπτείας και των ρυθμιστικών κανόνων, το κράτος περιορίστηκε σε μία και μόνη λειτουργία: τη διασφάλιση της ανεμπόδιστης ροής κεφαλαίου από τη μια χώρα στην άλλη, σε αναζήτηση των φτηνότερων εργατικών χεριών και των υψηλότερων κερδών. Όταν όμως ολόκληρο το κάστρο στην άμμο καταρρέει, οι απατεώνες λένε στην κυβέρνηση «είμαστε πολύ μεγάλοι για να μας αφήσετε να χρεοκοπήσουμε».

Η κυβέρνηση λέει, με τη σειρά της, στους πολίτες «είστε πολύ ηλίθιοι για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται». Απλώς εμπιστευτείτε μας, «μην ανησυχείτε, χαρείτε». Η εποχή των απατεώνων που επιδιώκουν τον σοσιαλισμό των μεγάλων επιχειρήσεων έχει ανατείλει.

Προσδεθείτε.

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 18/10/2008,

http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,id=40397168

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι υπογραμμίσεις έγιναν από το ΜτΒ για να εκφράσουν τα σημεία κλειδιά του άρθρου που με άγγιξαν.


[i] Επίτιμος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Howard

Advertisements

11 Σχόλια

  1. Πως συνδέεται το Βατοπέδιο με την Χρηματοπιτσωτικής κρίση;
    ………………….
    Η Χριστιανοσύνη και ιδιαίτερα η Ορθόδοξη Εκκλησία, έχει επηρεαστεί από την συνόψιση της βιβλικής και της πρωτοχριστιανικής παράδοσης που έκαμε ο Μ. Βασίλειος στους Όρους Κατά Πλάτος. Στην ερώτηση με ποιο σκοπό πρέπει να εργάζονται οι εργαζόμενοι, αποκρίθηκε: όχι για τον εαυτό τους αλλά για την χρεία του πλησίον . Πάνω σ’ αυτόν το θεμελιώδη κανόνα για τη Χριστιανική Ηθική είναι δυνατό να στηριχθούν κάποιες επισημάνσεις.
    1. Ο Μ. Βασίλειος, απαντώντας εδώ, έχει υπόψη του τη μοναστική κοινότητα, της οποίας η οικονομική ζωή βασίζεται στην κοινοκτημοσύνη. Όταν μεταφέρεται ο κανόνας αυτός σε άλλες οικονομικοκοινωνικές πραγματικότητες, στις οποίες είναι δυνατόν η εργασία του καθενός να γίνεται εκμεταλλεύσιμο είδος από κάποιους που αποσκοπούν στη διόγκωση των ατομικών τους συμφερόντων, πρέπει να έχουμε τις επιφυλάξεις μας. Διότι, πιστεύοντας ότι δουλεύουμε για τις ανάγκες των άλλων, τελικά με τη στάση μας μπορεί να ακυρώνουμε αυτό το σκοπό μας. Ποια είναι αυτή η στάση; Ακριβώς όταν δεν αγωνιζόμαστε ώστε το προϊόν της εργασίας μας να μην συμβάλλει στην μεγέθυνση των συμφερόντων μερικών και στη συρρίκνωση των δικαιωμάτων των πολλών.
    2. Εφόσον οι Χριστιανοί πιστεύουν σ’ αυτό τον κανόνα, δεν είναι εγωιστικό να τον κρατούν μόνο για τον εαυτό τους ή για τις κλειστές κοινότητές τους και να μην αγωνίζονται ώστε να ενσωματωθεί στους στόχους της διεθνούς οικονομικής πολιτικής, που αυτή τη στιγμή κυριαρχείται από την ακριβώς αντίθετη λογική;
    3. Εφόσον η εργασία είναι μέσο για να ξεπεραστεί η φιλαυτία, δεν πρέπει η εκκλησία να προσπαθεί ώστε να δοθεί σε όλους η δυνατότητα να εργαστούν και η στοιχειώδης βιοτική υποστήριξη, ώστε να εκπληρώσουν αυτό το στόχο της εργασίας;
    ………………………..
    Γιαυτό και οι τοπικές Εκκλησίες να διαμορφώσουν μέσα από διάλογο με τις εθελοντικές οργανώσεις κοινές προτάσεις για τα προβλήματα και να δράσουν μαζί για την διακονία της κοινωνίας. Τις Εκκλησίες σε εθνικό επίπεδο να επανεξετάσουν το ρόλο τους ως εργοδότριες, ως ιδιοκτήτριες γης, ως επενδύτριες και διαχειρίστριες οικονομικών πόρων. Και μόνο μια έμπρακτη μαρτυρία διαφορετικών οικονομικών επιλογών είναι χρήσιμη για την κινητοποίηση όλης της κοινωνίας σ’ αυτή την κατεύθυνση. Θέτει, εν προκειμένω μάλιστα κι ένα ερώτημα που καταθέτουν τα χρήματα τους σε πρωτοποριακούς οργανισμούς που προσφέρουν κοινωνική εργασία ή σε κερδοσκοπικές τράπεζες που λειτουργούν σ’ αυτή τη λογική που οδηγεί στα σημερινά κοινωνικά προβλήματα. Τέλος παροτρύνει τις Εκκλησίες να αναλάβουν δράση από κοινού μέσα στους Διεθνείς οργανισμούς και δίκτυα, ώστε να εξασφαλιστούν στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα . Σήμερα το πρόβλημα της ανεργίας συνδέεται με την ολοένα και περισσότερο επαπειλούμενη παγκόσμια οικονομική κατάρρευση, που θα βυθίσει στη φτώχεια πληθυσμούς που πριν λίγα χρόνια αισθανόταν μια σχετική σταθερότητα και θα φέρει τον κόσμο μπροστά στο φάσμα ενός καταστροφικού μεγάλου πολέμου. Αυτοί που μπορούν να δημιουργήσουν διαδίκτυα συντονισμένης πίεσης έχουν το καθήκον να μην ολιγωρήσουν.

  2. @ τσουκνίδα,

    Καλά δεν είπαμε ότι έχει άμεση σχέση αιτίου-αιτιατού το ένα με το άλλο!!! Άπαγε…
    Η χρηματοπιστωτική – όμως ως βαθιά δομική – κρίση έχει στο υπόβαθρο την αποθέωση του κέρδους χωρίς εργασία, κυρίως μέσω της κίνησης των κεφαλαίων υλικών ή «άυλων».

    ΥΓ Πολύ καλά τα στοιχεία – πατερικά ντοκουμέντα που έφερες. Ευχαριστούμε εκ μέρους των αναγνωστών.

    Τι έγινε λοιπόν με την περίπτωση του Ολυμπιακού ακινήτου; Μια νόμιμη μετακίνηση γης-κεφαλαίων χωρίς εργασία κλασσική. Δηλαδή μια επιβεβαίωση του «Μαμωνά».

  3. Κι όμως υπάρχει δομική σχέση στο τρόπο που οι περισσότεροι εκκλησιαστικά «απάνω» σκέφτονται γαι την εκκλησιαστική οικονομία…

  4. @ Misha,

    ευχαριστώ πολύ. Θα την βάλω στο κύριο ποστ!

    @ Τσουκνίδα,

    ακριβώς! Στην «ψυχή» υπάρχει η σχέση, δηλαδή στο Μαμμωνά.

  5. να εκφράσω τη γνώμη μου:

    μετά από χρόνια αναζήτησης κατέληξα στη θεώρηση ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα σε ένα ήπιο σοσιαλιστικό καθεστώς, με ανοχή στη θρησκευτική πίστη, όπως πχ αυτό της Κούβας που δεν ευνοεί τα δυτικά πρότυπα της κατανάλωσης, της ατέρμονης ανάπτυξης και τής υποχρέωσης της αέναης ευφορίας από ότι σε μια κοινωνία όπου ο μαμωνάς της αδικίας έχει τον πρώτο λόγο στον ιδιωτικό και τον δημόσιο βίο.

    με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη μιας μεγάλης ρωσικής αντιπροσωπείας στην Κούβα έβλεπα φωτογραφίες της Αβάνας και διέκρινα μια ανθρώπινη πόλη με αυτοκίνητα της δεκαετιας του 1960 και 70, δίχως ρύπανση, δίχως διατροφικά σκάνδαλα (ελλειψει εισαγομενων φυτοφαρμάκων και λιπασματων λογω του εμπάργκο), δίχως τερατουργήματα τύπου ελλαδικής αντιπαροχής ή νεοϋορκέζικης οικοδομικής καθετοποίησης, με τον κόσμο καθισμένο έξω από τα σπίτια του τ απογεύματα.

    μού άρεσε που έβλεπα άδειους δρόμους και γαλανό ουρανό και καθαρές θάλασσες.

    σαφώς και δεν είναι ο επίγειος παράδεισος,υπάρχουν κι εκεί πάθη και λάθη και προβλήματα, αλλά είναι μια σαφής ένδειξη ότι μπορούμε να ζήσουμε ικανοποιητικά και δίχως 20 ζευγαρια παπουτσια, 10 πανωφόρια, 50 παντελόνια, 3 αυτοκίνητα και βίλλες…

    κι αν, να πάρει η ευχή, δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε αυτό οικειοθελώς, καλύτερα να το κάνουμε με λίγο εξωτερικό ζόρισμα, το οποίο πάντοτε ευνοούσε την ορθόδοξη ασκητικοησυχαστική πνευματικότητα.

    έτσι τουλάχιστον, δε θα καταστρέψουμε ότι βρισκουμε στο πέρασμα μας εν ονόματι της «ανάπτυξης» και τής ελεύθερης αγοράς και δε θα παραδώσουμε στους επόμενους «πάροικους και παρεπίδημους», τούτης της πανέμορφης συμπαντικής γωνιάς, καμμένη γή σαν αυτή που βρίσκει το Πασόκ από τη Νδ κι η Νδ από το Πασόκ.

  6. @ Misha,

    Αυτή τη φορά έκανες ένα σχόλιο που αποτελεί τη βάση μια ορθόδοξης πολιτικής θεολογίας κατά κάποιο τρόπο.

    Νάσαι καλά να μας … γράφεις. Χαίρε!

  7. Όλα αυτά ίσως είναι ένα θέατρο εκ μέρους των «πολύ μεγαλων» οι οποίοι αφενός είναι «αόρατοι», αφετέρου μετακυλίουν το πρόβλημα σε μικρότερους καρχαρίες, οι οποίοι εισπράττουν τις ζημίες και την οργή του λαού. Οι «πολύ μεγάλοι» προκαλούν τέτοια κράχ δια των οποίων βγαίνουν ακόμη πλουσιώτεροι, και ουσιαστικά κυβερνούν τον κόσμο ολόκληρο.Οι «εξαθλιωμένες μάζες με περισσή ηδονή θα ξεσκίζουν τις σάρκες των πλουσίων», αυτό είναι δικό τους σύνθημα.Προκαλούν ανωμαλία σε όλο τον πλανήτη, χρεωκοπίες, φτώχεια, κύματα μεταναστεύσεων, φυλετικές και ταξικές συγκρούσεις και σύγχυση-ανασφάλεια. Έτσι επωφελούνται των καταστάσεων, αλλά…»άλλαι μεν βουλαία ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει», Αμήν.

  8. @ Hera,

    η κρίση αυτή είναι δομική και σε μεγάλο βαθμό ήταν αναπόφευκτη να ξεσπάσει (όπως π.χ. οι σεισμοί).

    Ο ρόλος των πολιτικών είναι να επιταχύνουν ή επιβραδύνουν το ξέσπασμα σε όσες χώρες είναι συνδεδεμένες σε μεγάλο βαθμό με τη μητρόπολη του καπιταλισμού.

  9. Πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ σήμερα από την Ελευθεροτυπία:

    1) ΘΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΟΥΝ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΤΑ 50% Ή ΑΠΟ 11 ΔΙΣ. ΣΕ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ-ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

    Κλείνουν τις στρόφιγγες οι τράπεζες το 2009
    ……………………………………………………….

    2) ΕΦΙΑΛΤΙΚΟΣ «ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ» ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΡΙΣΗΣ ΜΕ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

    Μείον 10 τρισ. δολάρια – συν 20 εκατ. άνεργοι
    …………………………………………………………….

    3) Τα άδεια ράφια του υπαρκτού καπιταλισμού… (Στη Ρωσία)
    …………………………………………………………..

    4) ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΚΕΡΔΩΝ 60-70%, ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΛΟΥΚΕΤΑ «ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΙ» Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΙΚΤΗ

    Μαύρα σενάρια προεξοφλεί το Χ.Α.
    ………………………………………………………

    5) ΕΠΙ ΞΥΡΟΥ ΑΚΜΗΣ

    Η Wall Street δεν… κατέρρευσε τελικά την Παρασκευή και έτσι η Σοφοκλέους μπορεί να ελπίζει ότι τουλάχιστον σήμερα θα «επιβιώσει». Στην πραγματικότητα όμως όλοι περιμένουν τα χειρότερα………………………………

    6) Παπαρήγα: Αναπληρώστε τις ζημιές των Ταμείων

    Μέτρα για την εξασφάλιση των οικονομικά ασθενέστερων ζήτησε η γ.γ. του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, που κάλεσε το λαϊκό κίνημα να αντεπιτεθεί και να γίνει, όπως χαρακτηριστικά είπε, ένα ορμητικό ποτάμι. «Αν δεν συμβεί αυτό, τότε ο λαός θα βρεθεί κολλημένος κυριολεκτικά στον τοίχο και θα χάσει τα πάντα», είπε χαρακτηριστικά σε δηλώσεις που έκανε με αφορμή την οικονομική κρίση.
    …………………………………………………

    7) ΑΕΕΕΕΡΑ!

    Πολίτες θα «παρελάσουν» κατά της ακρίβειας
    ……………………………………………………….

    8 ) Η ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΗ ΑΠΟ ΤΑ 11 ΣΤΑ 147 ΔΟΛΑΡΙΑ ΕΞΕΘΡΕΨΕ ΤΗΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΕ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ

    Ο εμπρηστικός ρόλος του πετρελαίου στην αμερικανική κρίση
    …………………………………………..

    9) ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ 500.000 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

    Στην αγροτιά να δεις κρίση
    ………………………………………………………..

    10) ΑΠΟΨΕΙΣ

    Να μην πληρώσουν διπλά…

    ΠΕΡΝΑΕΙ η χρηματοπιστωτική κρίση, όπως είχε προβλεφθεί άλλωστε, στην πραγματική οικονομία, με άμεσες συνέπειες στους ασθενέστερους, δηλαδή στα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος, στις μικρές επιχειρήσεις και στους αγρότες.
    ……………………………………………………

    ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/10/2008,
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,id=91260496,41916112,47643728,55133648,69315408,77082832,99348432,18644240,40839184,94756144

  10. Ακόμη ένα ενδιαφέρον κείμενο για την χρηματοπιστωτική κρίση από την Καθημερινή:

    «Δεν σεβαστήκαμε βασικούς κανόνες της οικονομίας και το πληρώνουμε»

    Του Λεωνιδα Στεργιου

    «Εχεις δει την ταινία «Ο Τιτανικός»; Ετσι έμοιαζαν οι τραπεζικοί κολοσσοί που κατέρρευσαν σε μία νύχτα. Κανείς δεν το περίμενε. Κάποια στιγμή έπεσαν σε παγόβουνο. Πολλοί άκουσαν τον κρότο, λίγοι κατάλαβαν ότι το καράβι θα βούλιαζε. Στο τέλος, όλοι έτρεχαν να γλιτώσουν και έπεφταν στη θάλασσα σαν τα ποντίκια. Ετσι έμοιαζαν οι τελευταίες ημέρες στις τράπεζες που πτώχευσαν και σε αυτές που σώθηκαν στο παρά πέντε».

    ……………………………………………………….

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_26/10/2008_289798

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: