• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 600,822 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Σεπτεμβρίου 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Αυγ.   Οκτ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Δικαστές, συμβασιούχοι και η μοίρα των φτωχών

Έχει ή δεν έχει δικαίωμα ο ανεξάρτητος δικαστής να ερμηνεύσει το σύνταγμα με βάση το άρθρο 100; Ισχύει ή δεν ισχύει ο «διάχυτος»[1] χαρακτήρας του ισχύοντος συντάγματος, που τελικά δεν αναθεωρήθηκε ούτε το άρθρο 100[2] για συνταγματικό δικαστήριο;

Έχει δίκιο ο πρόεδρος Πρωτοδικών κ. Ν. Σαλάτας «…σε βάρος του οποίου διεξάγεται πειθαρχική έρευνα, επειδή δικαίωσε συμβασιούχους του υπουργείου Πολιτισμού, μη ακολουθώντας τη σχετική απόφαση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου»;

Η απόφαση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου ( doc ) είναι οδηγία, κατεύθυνση ή απόλυτη για εφαρμογή; Και οι 17[3] μειοψηφίσαντες που στήριξαν την μειοψηφίας τους;

Είναι αληθή αυτά που γράφονται ότι τρεις αρεοπαγίτες ψήφισαν με τηλεδιάσκεψη και δεν ήσαν παρόντες;

Και ο εισηγητής[4] κ. Δημήτριος Κανελλόπουλος,  πως έγειρε το «ζυγό της δικαιοσύνης» ενάντια στη μονιμοποίηση των συνταξιούχων ως εισηγητής; Περίεργο βέβαια, εκτός και αν έχει  τελικά άδικο η μειοψηφία …

Από την άλλη, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, γιατί στέκεται αλληλέγγυα στο κ. Ν. Σαλάτα; Ήταν ομόφωνη η απόφασή της; Περίεργα πράγματα τα νομικά, όταν εμπλέκονται σ’ αυτά πολιτικές αποφάσεις μεγάλου βεληνεκούς (μονιμοποιήσεις σε εποχές ελαστικής εργασίας) όταν οι μισθοί των δικαστικών επί Ν.Δ. αυξάνονται κατακόρυφα (24-07-2008) και «παίζεται» η καριέρα τους….

Δέστε τα βιογραφικά π.χ. των νέων πρόσφατων αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου. Να σημειώσουμε τέλος ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών (ΔΣΑ) ανακοίνωσε για τη δίωξη Ν. Σαλάτα: «… Το θέμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό και έχει θεσμικές προεκτάσεις, αφορώσες τον πυρήνα της απονομής της Δικαιοσύνης και πλήττουν την προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία του δικαστή.

Ο ΔΣΑ πάντοτε αγωνίζεται για μια πραγματικά ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, στη διάθεση της ελληνικής κοινωνίας, με δικαστές που διαθέτουν ελεύθερο και γενναίο φρόνημα, υποκείμενους στην άσκηση των καθηκόντων τους μόνο στο Σύνταγμα, στους νόμους και στη συνείδησή τους και προς τούτο τάσσεται στο πλευρό του διωκόμενου δικαστή, ο οποίος σημειωτέον κινήθηκε στα πλαίσια της νομιμότητος..»

Που είναι τελικά η συνταγματική, πολιτική και εργασιακή αλήθεια;

«…. Αξίζει να σημειωθεί ότι η απόφαση της Ολομέλειας (19/2007) που είπε «όχι» στη μονιμοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων συμβασιούχων και την οποία εγκαλείται επειδή δεν ακολούθησε ο κ. Σαλάτας είχε γίνει με τηλεδιάσκεψη προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων. Συγκεκριμένα, τρεις δικαστές είχαν ψηφίσει τηλεφωνικά ενώ στο σχετικό πρακτικό της διάσκεψης εμφανίζονταν ως παρόντες…»:

http://www.fatsimare.net/greece/p2_articleid/12485


[1] ΟΧΙ στην επιχείρηση αναθεώρησης του Συντάγματος:

«…3). Επιχειρείται η υπονόμευση των δικαιοκρατικών εγγυήσεων του συντάγματος. Αυτή γίνεται, μεταξύ των άλλων, με την δημιουργία συνταγματικού δικαστηρίου και με τον παράλληλο περιορισμό του διάχυτου ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων από το σύνολο των δικαστηρίων (άρθρο 100). Επί πλέον με όλα τα υπό αναθεώρηση άρθρα και τη νέα δομή του συντάγματος επιδιώκεται ο υποβιβασμός του στο επίπεδο του νόμου…».

[2] «…ε) H άρση της αμφισβήτησης για την ουσιαστική αντισυνταγματικότητα ή την έννοια διατάξεων τυπικού νόμου, αν εκδόθηκαν γι’ αυτές αντίθετες αποφάσεις του Συμβουλίου της Eπικρατείας, του Aρείου Πάγου ή του Eλεγκτικού Συνεδρίου…».

[3] «…Δεδομένου δε ότι στο βλαπτόμενο αντίδικό του δεν παρέχεται δικαίωμα άσκησης αίτησης αναίρεσης, ούτε ακόμη και κατά το μέρος που ηττήθηκε στη δίκη των ασφαλιστικών μέτρων, δημιουργείται ανισότητα μεταξύ των διαδίκων, αφού μόνο ο ένας εξοπλίζεται κατ’ ουσίαν με ένδικο μέσο που δεν μπορούσε να διαθέτει ο αντίδικός του και για την προάσπιση των ιδιωτικών συμφερόντων του έχει πρόσθετο συμπαραστάτη τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Ακόμη, ανισότητα δημιουργεί και η δυνατότητα άσκησης αναίρεσης από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μόνο στις υποθέσεις όπου διάδικος είναι το Δημόσιο, οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, νομικά πρόσωπα δημόσιου δικαίου και νομικά πρόσωπα που ανήκουν εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο…»

[4] «…Ο Εισαγγελέας, αφού έλαβε τον λόγο από τον Πρόεδρο, ζήτησε την αναίρεση της πιο πάνω απόφασης. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κανελλόπουλος ανέγνωσε την από 5 Φεβρουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε ν΄ αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση….»

Advertisements

5 Σχόλια

  1. Αγαπητό Μανιτάρι,

    Υπάρχει σχετικό άρθρο του καθηγητή Μπέη στη σημερινή «Ε» το οποίο, από το ύψος της επιστημοσύνης και της ακεραιότητας του συντάκτη του, απαντά στα περισσότερα από τα ερωτήματα που θέτεις.

    http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=27343976

    Προσωπικά, χαίρομαι που ποτέ δεν έδωσα εξετάσεις στη Σχολή δικαστών. Με τέτοια τομάρια ανωτάτους δικαστές (διορισμένους από αντιστοίχων προσόντων πολιτικούς ή θρησκευτικούς φίλους) ακόμη και προσόντα, ήθος «πείνα και δίψα της δικαιοσύνης» να έχει κανείς, πως να προχωρήσει;

  2. @ Undantag,

    Ευχαριστούμε για την πληροφορία!!!

    Αντιγράφω ολόκληρο το άρθρο του (παπα) – Κώστα Μπέη και γνωστού νομικού τοις πάσι.

    Ανάλυση στα γεγονότα

    Για την ποδηγέτηση της Δικαιοσύνης

    Του ΚΩΣΤΑ Ε. ΜΠΕΗ

    Το Σύνταγμα (άρθρο 87 § 2) ορίζει απεριφράστως ότι «οι δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και στους νόμους», κάτι που συνιστά αναγκαίο νομικό και λογικό επακόλουθο της διακήρυξης της § 1 του ίδιου άρθρου για τη λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία κάθε εξατομικευμένου δικαστή.

    Αυτή η συνταγματική ρύθμιση σημαίνει ότι οι αποφάσεις του Αρείου Πάγου, ακόμη και της ολομέλειάς του, δεν δεσμεύουν τα εφετεία, τα πρωτοδικεία και τα ειρηνοδικεία που δικάζουν συναφείς υποθέσεις, παρά μόνον όταν πρόκειται για τα νομικά ζητήματα της ίδιας υπόθεσης ανάμεσα στους ίδιους διαδίκους για το ίδιο αντικείμενο δίκης. Αυτό ορίζει απεριφράστως το άρθρο 580 § 4 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Σε κάθε άλλη υπόθεση, με διαφορετικούς διαδίκους και για διαφορετικές επίδικες αξιώσεις, ακόμη και ο έσχατος ειρηνοδίκης Παρακαμπυλίων δικαιούται κατά το Σύνταγμα και τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας να αποφασίσει αιτιολογημένα διαμετρικά αντίθετα με οποιαδήποτε προηγούμενη συναφή απόφαση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου.

    Παρά ταύτα, καθώς ήδη έγραψε η «Ε» της περασμένης Πέμπτης, ο κ. πρόεδρος του Αρείου Πάγου παρήγγειλε τον πειθαρχικό έλεγχο του προέδρου Πρωτοδικών κ. Ν. Σαλάτα, επειδή, αναφορικά με διαφορά άλλων διαδίκων, αποφάσισε αντίθετα προς τις νομικές παραδοχές της απόφασης που έχει δημοσιευθεί ως η απόφαση 19/2007 της ολομέλειας του Αρείου Πάγου.

    Τα δημοσιεύματα των εφημερίδων, στις μέρες που επακολούθησαν, επιβεβαίωσαν ότι όντως αποτολμήθηκε αυτή η, για άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αδιανόητη πρωτοβουλία, ενώ εξάλλου το πρόβλημα θα όφειλε να ευαισθητοποιήσει ακόμη περισσότερο τις όποιες υγιείς δυνάμεις του νομικού κόσμου, αν θυμηθούμε ότι η φερόμενη ως η 19/2007 απόφαση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου έχει ήδη από πέρσι καταγγελθεί ως ανυπόστατη, εκκρεμεί δε σχετικώς και αναγνωριστική αγωγή για τη δικαστική διάγνωση του ανυποστάτου της. Πρόκειται δε όντως για ανυπόστατη δικαστική απόφαση, αφού κατά τη σαφή διάταξη του άρθρου 300 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας η δικαστική απόφαση εκδίδεται «στα πολυμελή δικαστήρια ύστερα από διάσκεψη και ψηφοφορία όλων των δικαστών που έλαβαν μέρος στη συζήτηση».

    Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη υπόμνηση, γιατί είναι έκτοτε κοινώς γνωστόν ότι στη διαφορά, επί της οποίας φέρεται ότι εκδόθηκε η απόφαση 19/2007 της ολομέλειας του Αρείου Πάγου, ο τότε πρόεδρος του δικαστηρίου επέτρεψε στον αυτοσεβασμό του να υπογράψει πλαστό πρακτικό διάσκεψης, με το οποίο βεβαίωνε την παρουσία σ’ αυτήν όλων των δικαστών που είχαν ανεβεί στην έδρα κατά την εκδίκαση εκείνης της διαφοράς, ενώ εκ των υστέρων αποκαλύφθηκε και συνομολογήθηκε ότι κατονομαζόμενοι δικαστές απουσίαζαν εκτός Αθηνών και απλώς, μετά το πέρας της διάσκεψης, είχαν μετάσχει στην ψηφοφορία τηλεφωνικώς…

    Γι’ αυτό το κατάντημα όλοι μας έχουμε ευθύνη. Ιδίως όσοι, και μόνοι και μετά πολλών, αφιερώσαμε την ευαισθησία μας, ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, στην ακεραιότητα της Δικαιοσύνης ως της ευγενέστερης κατάκτησης της αρχαιοελληνικής ποίησης και φιλοσοφίας.

    Οφείλω να συνομολογήσω ευθαρσώς ότι πάντα έτσι ήταν, με όλες τις πολιτικές καταστάσεις, κοινοβουλευτικές ή ανώμαλες. Ή, έστω, σχεδόν έτσι, καθώς παλιότερα τηρούσαν κάποια προσχήματα. Οπωσδήποτε υπήρξαν και εποχές που υπόσχονταν μιαν όντως ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, με τα ακόλουθα δύο δείγματα γραφής:

    (α) Κατά τα εγκαίνια της λειτουργίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, πριν από 78 χρόνια, ο τότε πρωθυπουργός Ελεύθεριος Βενιζέλος είχε δηλώσει ότι η ευτυχέστερη ημέρα της ζωής του θα ήταν εκείνη που το διοικητικό δικαστήριο θα ακύρωνε δική του διοικητική πράξη. Και όντως δική του έτυχε να αφορά. Ομως ο Βενιζέλος δεν έκρυψε την οργή του.

    (β) Λίγο αργότερα, το γραφείο του είχε τηλεφωνήσει στο γραφείο του Αντώνιου Ζηλήμονα, τότε προέδρου του Αρείου Πάγου, ότι ο πρωθυπουργός ανέμενε την επίσκεψή του. Η απάντηση του Ζηλήμονα έχει περάσει στην Ιστορία του δικαστικού σώματος: «Ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου δέχεται επισκέψεις στο γραφείο του. Ο ίδιος δεν κάνει σε κανέναν».

    Παρά τις περιπέτειες της χώρας μας (δικτατορία της 4ης Αυγούστου, Κατοχή, Εμφύλιος Πόλεμος), καμιά κυβέρνηση δεν παραβίασε τη σειρά αρχαιότητας κατά την επιλογή του προέδρου και του μόνου τότε αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου. Η καταστροφική ανατροπή άρχισε με την πανίσχυρη κυβέρνηση του στρατάρχη Παπάγου, ο οποίος επέτρεψε στον αυτοσεβασμό του να υποκύψει στην απειλή του τότε υφυπουργού προεδρίας Γ. Ράλλη, ότι θα υπέβαλλε παραίτηση αν το υπουργικό συμβούλιο θα προήγε στη θέση του προέδρου του Αρείου Πάγου τον μοναδικό τότε αντιπρόεδρο, τον Καλέλη, του οποίου το έγκλημα συνίστατο στο ότι, μετά την Κατοχή, είχε διατελέσει πρόεδρος του δικαστηρίου Δωσιλόγων, που είχε καταδικάσει τον κατοχικό πρωθυπουργό πατέρα του.

    Εκτοτε, οι συνεχώς ραγδαία αυξανόμενες θέσεις αρεοπαγιτών και αντιπροέδρων άνοιξαν τον δρόμο για φιλοδοξίες, υπόγειες διαδρομές και άλλα παρασκήνια, με αποτελέσματα σαν αυτό, στο οποίο κορυφώθηκαν η έκδοση και η αυταρχική προσπάθεια επιβολής της δικονομικώς ανυπόστατης απόφασης 19/2007 της ολομέλειας του Αρείου Πάγου. Στα 55 χρόνια που μεσολάβησαν από τον εκδικητικό αποκλεισμό του Καλέλη, ασφαλώς υπήρξαν και κάποιες υπερκομματικές, όντως αξιοκρατικές, επιλογές, όπως λ.χ. του προέδρου Σκούμπη και των εισαγγελέων Δημόπουλου και Κρουσταλλάκη. Οπως υπήρξαν και πεισματικές, κυριολεκτικά εκδικητικές, κομματικές παραλείψεις (ακόμη και του Βαγγέλη Κρουσταλλάκη, στην αρχική κρίση του, πρόσφατα δε του Α. Νταφούλη).

    Ο συντάκτης αυτών των γραμμών άργησε να συνειδητοποιήσει ότι οι υπόγειοι μηχανισμοί για τον αποκλεισμό ανεπιθύμητων δικαστικών αποφάσεων, είναι κοινή αμαρτία και των δύο κομμάτων που από το 1974 εναλλάσσονται στην εξουσία και δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν ότι για την κουλτούρα της ηθικώς χειμαζόμενης κοινωνίας μας θα ήταν πολύτιμο στήριγμα αν ο πολίτης, αλλά και ο δικαστής θα μπορούσαν να θεωρούν καταφυγή τους την ιδέα της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης. Ετσι όπως όλα τα μαγάρισε στον τόπο μας ο κομματισμός, έτσι μαγάρισε και τις συνταγματικές εγγυήσεις για μια ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.

    http://www.kostasbeys.gr

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/09/2008

    ΥΓ. Οι υπογραμμίσεις έγιναν από τΜτΒ

  3. Ουπς! Ώστε και παππάς ο Καθηγητής; Δεν τοξερα, αν και δεν με εκπλήσσει.
    Πάντως, και να τόξερα, πάλι ως καθηγητή θα τον είχα μνημονεύσει – αυτή η ιδιότητα προέχει για όποιον έχει διαβάσει τα νομικά του συγγράμματα.
    Όχι ότι έχει και σημασία σε τελική: ούτε η τήβενος ούτε (πολύ περισσότερο! ) το ράσσο κάνουν τον ακέραιο άνθρωπο 🙂
    Την καλημέρα μου,
    Undantag

  4. Δεν παμε καθολου καλά μου φαινεται!

  5. @ Undantag,

    συμφωνώ μαζί σου πως ούτε η Τήβενος κάνει τον καθηγητή Πανεπιστημίου που ανοίγει δρόμους, ούτε το ράσο τον παπά που περπατά επί της Οδού…

    Την καλησπέρα μου.

    @ Νοσφεράτος

    λες ε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: