• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 604,993 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Σεπτεμβρίου 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Αυγ.   Οκτ. »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Σχόλιο στην άθλια επικαιρότητα [Μθ. 4: 8-10]

 Ένα σχόλιο  – από φιλικό ιστολόγιο – στη νέο-ελλαδική πολιτική κουλτούρα και πρακτική με φόντο τα οθωμανικά κατάλοιπα (χρυσόβουλα και φιρμάνια) για την επικαιρότητα, με αφορμή τα συμβαίνοντα περί το Βα(λ)τοπέδι, θα προβάλλω σήμερα.

Τα ερωτηματικά που προβάλλει με βρίσκουν σύμφωνο, πολύ δε περισσότερο που τα προβάλλει με φόντο το δεύτερο πειρασμό στην έρημο του Ιησού…. Το πρόβλημα είναι οι απαντήσεις…

Σχόλιο στην άθλια επικαιρότητα [Μθ. 4: 8-10]

καλώς ή κακώς το νεοελλαδικό κρατίδιο άντλησε και αντλεί την νομιμότητα του από μια επαναστατική διαδικασία και την βίαιη παρέμβαση άλλων σύγχρονων κρατών στα εσωτερικά του οθωμανικού κράτους (νεκρό από καιρό πιά)

και δεν αποτελεί πολιτικό κληρονόμο καμμίας άλλης κρατικής υπόστασης,

παρά μόνο ιδεολογικό τέκνο του σύγχρονου δυτικού-αστικού πολιτικού φαντασιακού.

όταν ένα μοναστήρι, ή η θεσμική εκκλησία, διεκδικεί κυριότητα με βάση τίτλους βυζαντινούς ή οθωμανικούς, ουσιαστικά αμφισβητεί αυτήν την πολιτική διαδικασία και νομιμότητα.

και δεν θα υπήρχε βέβαια κανένα πρόβλημα με αυτό,

όμως την ίδια στιγμή οι ίδιοι αποτελούν ή θέλουν να αποτελούν ουσιαστικό τμήμα του φαντασιακού του νεοελληνικού έθνους και συνεργάτες απαραίτητοι του νεοελλαδικού αστικού κράτους.

την ίδια στιγμή το νεοελλαδικό αστικό κράτος,  ….

Συνέχεια στη ΠΗΓΗ: http://vassilip.blogspot.com/search/label/critique

ΥΓ: Οι υπογραμμίσεις έγιναν από τΜτΒ.

 

Advertisements

24 Σχόλια

  1. Αυτό εδώ που γράφεις είναι όλα τα λεφτά «..όταν ένα μοναστήρι, ή η θεσμική εκκλησία, διεκδικεί κυριότητα με βάση τίτλους βυζαντινούς ή οθωμανικούς…» και όχι μόνον αυτοί, συμπληρώνω. Δηλαδή το ελληνικό κράτος είναι η …συνέχεια του οθωμανικού ή βυζαντινού; ‘Αρα το 1821 δεν έγινε επανάσταση και δεν εκδιώχθηκαν οι Τούρκοι και δεν γεννήθηκε ένα νέο ελληνικό κράτος!


  2. Η δημοκρατία ανέκαθεν ήταν ανταγωνιστική προς τις υπερεξουσίες των οικογενειών και των θρησκειών. Η Αθηναϊκή Δημοκρατία αναδείχθηκε και άνθησε παλεύοντας με τα αριστοκρατικά γένη. Η Φλωρεντία της Αναγέννησης διστακτικά, το Παρίσι της Γαλλικής Επανάστασης ριζικά, τις ίδιες αυτές εξουσίες περιόρισαν. Ακόμη και η επιλογή βασιλείας ή δημοκρατίας, πολιτειακό «άγχος» πολλών χωρών πριν από δεκαετίες, δεν ήταν άσχετη: οι βασιλείς πραγμάτωναν και ιδίως συμβόλιζαν την οικογενειακή και τη θεόθεν αναπαραγωγή των εξουσιών.
    ….
    Στην περίπτωση, τέλος, της «θείας» ιδιοκτησίας λιμνών και γαιών με βάση βυζαντινά χρυσόβουλα, η διείσδυση θεοκρατικών δομών στο σύγχρονο κράτος έγινε θεόρατη. Οι πολιτικές δομές, οι κανόνες του Αστικού Δικαίου και οι ανάγκες της ασφάλειας των συναλλαγών και της οικονομίας, όλα έδειξαν να υπάγονται ευσεβώς στην ιδιοκτησιακή λογική.

    Πηγή:
    http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=90168200

  3. @ phlou…flis

    μια κατάσταση ερμαφρόδιτη που αδικεί τόσο την Εκκλησία ως Εκκλησία αγίων και εκκλησία μαρτύρων στην ιστορία,

    αλλά αδικεί και τη πολιτεία ως υποτίθεται δημοκρατία.

    @ Ερημίτης

    … και η πλάκα είναι οτι η πατερική – νηπτική θεολογία καταπατείται κι αυτή «θείω», «οθωμανικώ», «αστικώ» και «κοσμικώ» δικαίω…

    Τώρα: .. «και οι λίθοι κεκράξονται.»…

  4. Ο Θεός επιτρέπει να απογοητευόμαστε από τους ανθρώπους Του (;), για να μη στηριζόμαστε σε κανέναν άλλον παρά μόνο στον Ίδιον.

  5. @ Hera,

    ναι ναι.
    Συμφωνώ μαζί σου σ΄ αυτή τη θεολογική αποστροφή.
    Μπορεί να οδηγήσει σε βαθιά νήψη αρκετούς και να διαχωρίσει τους πήλινους «γέροντες» από τους πνευματοφόρους.

    Όμως και το κοινωνικό είναι μια ευκαιρία να γίνουμε πιο αλληλέγγυοι και να παλέψουμε για δικαιοσύνη και στον ανοικτό κοινωνικό χώρο.

  6. Το να πορεύεσαι με γνώμονα τη δικαιοσύνη και το ορθό, νομίζω ότι εξασφαλίζει ελευθερία από ενοχές, ικανοποίηση υπαρξιακή, σύνδεση οργανική με όλους τους άλλους (έστω δυνάμει και… τέλος, ελευθερία από νευρώσεις εξάρτησης από τσοπάνηδες (που αχρηστεύονται αν πάψουμε να αυτο-αχρηστευόμαστε).
    Με αυτή την έννοια, ΚΑΙ εμείς όσοι δεν βρίσκουμε απαραίτητη την πίστη αλλά γυμναζόμαστε στην αμφισβήτηση και αμφιβολία, διατηρούμε το πνεύμα μας σε ζωντανή ετοιμότητα. Ακόμη και ένας Θεός θα μας το αναγνώριζε τότε, θεωρώντας μας «δικούς του ανθρώπους». Το ότι (μάλλον) δεν υπάρχει όμως (για μας), σημαίνει ότι ΟΛΗ τη σκληρή δουλειά αυτού του δρόμου την κάνουμε εμείς οι ίδιοι, κρατώντας «πισινή» για το κάθετο. Εμπιστευόμαστε το πνεύμα μας. Γιατί η δική μας αρετή (αν δεν υπάρχει καμία άλλη βεβαιότητα) είναι δικό μας δημιούργημα και μας κρατάει σε εγρήγορση. ΔΕΝ είναι δεδομένο άνωθεν, ούτε βρίσκει εύκολες λύσεις. Εμείς οι άθεοι και αγνωστικιστές, με αυτή την έννοια, που υπάρχουμε χωρίς ελπίδα και κάνουμε το σωστό (ΑΝ το κάνουμε) ΕΙΜΑΣΤΕ αυτό που εσείς οι πιστοί ονομάζετε «το Σώμα του Χριστού». Δική μας η σταύρωση, το δικό μας αίμα χύνεται. ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ μία σκέψη ανταπόδωσης.

    Μας δροσίζουν όμως, πρωτοβουλίες σαν τη δική σου. ΕΥΓΕ.

  7. Αν και δεν συμφωνώ με πολλά από τα παραπάνω σχόλια φίλων »Περι Ιδρύσεως Νέου Ελληνικού Κράτους» και αλλων τέτοιων, ωστόσο εγώ θα μείνω στο Χριστιανικό κομμάτι και μόνο της υποθέσεως.
    Δεν μπορεί αυτή η φαρσοκωμωδία που παρακολουθούμε όλοι αυτές τις μέρες να έχει σχέση με τον Μοναχισμό.
    Δεν μπορεί να γίνει υφαρπαγή γης και περιουσιών ακτημόνων επειδή το λέει κάποιο Φιρμάνι ή Χρυσόβουλο, ακόμη και οποιαδήποτε νομότυπη πράξη του Ελλαδικού Κράτους.
    Δε με ενδιαφέρουν οι νόμοι του Κράτους, των δικαστηρίων και οποιοδήποτε ενδοκοσμικών εξουσιών, που έρχονται σε αντίθεση με της αρχές του Ευαγγελίου και της Ριζοσπαστικής Χριστιανικής ζωής.

    Αντι η Εκκλησία να ζητάει, καλό θα ήταν να μοιράσει γη σε φτωχούς ακτήμονες…..

    Κρίμα, ντρέπομαι να περπατάω στους δρόμους αυτές τις μέρες….. Κρίμα!!!! Και θα μπορούσαν να γίνουν τοσα πολλά!!!!

    Να είσαι καλα Αδελφέ που αναδεικνύεις τέτοια θέματα!!!!

  8. Εγώ νομίζω ότι ΚΑΘΟΛΟΥ δεν πρέπει να ντρέπεται ο φίλος μας ο «π. Λίβυος, που περπατάει στο δρόμο. Ισα-ίσα με όσα είπε εγώ τον σέβομαι αυτομάτως. Δεν πα να διαφωνούμε σε άλλα θέματα…
    και ΤΙ ΕΓΙΝΕ; 🙂

    Υπήρξα ΚΑΙ εγώ κάποτε πιστός Χριστιανός. Κατέληξα ότι (ναι μεν) η πίστη δεν μπορεί να τεκμηριωθεί για μένα επαρκώς και έπαψα να είμαι «πιστός». Ομως, σε πολλά, στα ουσιώδη, όπως ΠΑΡΑ πολλοί άλλοι (ελπίζω -χεχε) παραμένω Χριστιανός. Ισως μάλιστα και περισσότερο από πριν, γιατί… δεν περιμένω από το Θεό να… έρθει και να μου «πλύνει τα άπλυτα». ΣΚΛΗΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ είναι, το να μην υπάρχει Θεός. ΔΕΝ συμφέρει, ΔΕΝ προσφέρει ανακούφιση και σιγουριά. ΔΕΝ επιτρέπει καν να επαναπαυτείς στο «έχει ο Θεός».

    Ανέκαθεν, οι σωστοί άνθρωποι ήταν μειοψηφία. Αλλά αυτό δεν πρέπει να κάνει κανέναν σωστό άνθρωπο να ντρέπεται, επειδή η πλειοψηφία νοσεί. Ισα-ίσα, εσείς οι Χριστιανοί πιστοί που ΕΧΕΤΕ πραγματική τιμιότητα και συνέπεια (ελπίζω επίσης και ανοιχτότητα) μάλλον πρέπει να επανεξετάσετε πολλά, σήμερα. Οταν ο Χριστός μίλησε για εκκλησία, νομίζω ότι άλλα εννοούσε. Και «εκκλησία» με την πολύ ευρύτερη έννοια, είμαστε ΟΛΟΙ, ή μάλλον όλοι όσοι τηρούμε κάποιες πανανθρώπινες αρχές. Ο άθεος είναι ΑΚΟΜΗ περισσότερο μέλος αυτής της εκκλησίας διότι (όπως είπα) δεν έχει καν σιγουριά, δεν επαναπαύεται. Το να το «ρίξει στο σορολόπ» επειδή «δεν υπάρχει Θεός» είναι μια εύκολη και ποταπή λύση. Αντίθετα, πρέπει να κάνει ΚΑΙ όσα δεν κάνει ο Χριστιανός (που περιμένεο από το Θεό πολλά)…

    Διατηρώ ζωντανή την ανάμνηση όσων έμαθα όταν ήμουνα χριστιανός, και έψαξα το θέμα πολύ βαθειά (πριν καταλήξω σε όσα διαβάσατε). Εντύπωση μου έκανε πάντα πόση αλήθεια περιέχουν ορισμένα ρητά όπως εκείνο το «όπου μαζεύεστε δύο ή τρεις στο όνομά μου, είμαι εγώ ο ίδιος παρών ανάμεσά σας». Εγώ το ερμηνεύω διαφορετικά, αλλά η ουσία παραμένει. Εκκλησία είναι η συλλογικότητα της εμπειρίας μας και των αρχών μας. Εκκλησία είναι η λύπη και η αγανάκτηση για κάθε είδους αδικία. Εκκλησία είναι κάθε τίμια επικοινωνία. ΟΧΙ οι παπάδες… ΗΜΑΡΤΟΝ… 🙂

  9. @ ώ άγιε OMADEON,

    ευχαριστώ για το λόγο σου.

    Αν πρόκειται όντως για αίσθημα δροσιάς, αντί απάντησης στα ειλικρινή σου λόγια, καταγράφω δυο αποσπάσματα από δυο ασκητές και συγγραφείς για το ζήτημα του δικαίου.

    Αλλά πριν απ’ αυτά δυο δικές μου απλές σκέψεις, από καρδιάς:

    Από της καρδιάς τα βάθη δύναται να βγει στο χώρο της κοινωνίας και της φύσης -το αίσθημα του δικαίου εννοώ -, συχνά όμως νοθευμένο από έλλειψη κόπου εσωτερικού, παρ΄όλα αυτά εμείς ελπίζουμε ότι εκεί παραμονεύει και κρύβεται για να πεταχτεί ο Θεός.

    Πράγματι, όπως σημείωσες στο 2ο σχόλιό σου, «όπου δυο και τρεις συνηγμένοι…εις το εμόνο όνομα..». Όχι όνομα τυπικής ομολογίας, αλλά όνομα σταυρικής ζωής… Μετά απ’ αυτή ακολουθεί …πάσχα…

    Όλοι μας συχνά, όπως λες «…εμπιστευόμαστε το πνεύμα μας…». Και τότε επιστρέφουμε πάλι σ’ αυτή τη καρδιά μας, λυγίζοντας το νου μας εκεί να εισέλθει, συχνά μόνοι (χωρίς Θεό) να παλέψουμε με «εσωτερικούς τιτάνες», τους λογισμούς».
    Εμείς ελπίζουμε ότι εκεί παραμονεύει και κρύβεται για να πεταχτεί ο Θεός.

    *

    «…. Το δε καθ’ ομοίωσιν εστί το δίκαιον, το αληθές, το εύπλασχνον, το συμπαθές, το φιλάνθρωπον. Εν οις ουν ταύτα ενεργεί και φυλάττεται, εν εκείνοις οράται τρανώς και τι καθ΄εικόνα και καθ’ ομοίωσιν, κατά φύσιν μεν δηλαδή κινουμένοις, κατά δε αξίαν των αλόγων υπερκειμένοις…»
    (Νικήτα Στηθάτου, ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ, ε΄, 23, έκδ. J. Darrouzes)

    “…Και συ λοιπόν, ώ άγιε, εάν αγαπάς την καθαρότητα, κόψον την αγάπην όλων των πραγμάτων του κόσμου, και εισελθών εργάζου εις την άμπελον της καρδίας σου. Εκρίζωσον εκ της ψυχής σου τα πάθη, και αγωνίζου να μη γνωρίσης κακίαν τινός ανθρώπου.

    Η καθαρότης βλέπει τον θεόν, και δεν ανατέλλει και ανθεί εις την ψυχήν δια ζητήσεως, αλλά από του να μη γνωρίζη κακίαν άλλου ανθρώπου….»
    (Επιστολή Δ΄ αββά Ιασαάκ του Σύρου προς τον αββά Συμεώνα τον από Καισαρείας»)

    @ π.Λίβυος,

    ας είναι ζητούμενο, χωρίς καμιά ντροπή για την όμορφη ευκαιρία που μας δόθηκε με το Βαλτοπέδι,
    να ξαναδούμε το πως της, όπως λες, «… Ριζοσπαστικής Χριστιανικής ζωής…».

    Αφού συναντηθούμε στης καρδιάς μας τα βαλτοπέδια «άγιοι και αμαρτωλοί», «χριστιανοί και αγνωστικιστές», όλοι οι όμορφοι άθλιοι συναγωνιστές…, ώστε να μας αποκαλυφτεί ο Θεός,
    γιατί ελπίζουμε ότι εκεί παραμονεύει και κρύβεται για να πεταχτεί…

  10. @OMADEON……….

    Φίλε μου χαίρομαι να μιλάω με ανθρώπου που δηλώνουν »άθεοι» με πόνο, γιατί δεν μπόρεσε να τους πείσει η απουσία του Χριστιανικού βιώματος, παρά με ανθρώπους που κυνηγάνε αιρετικούς και αθώους, την στιγμή που η υπαρξιακή αίρεση σπάει κόκαλα στην ζωή τους.
    Μου αρέσει η γνησιότητα και η ανθρωπινότητα, πράγμα που δύσκολα πλέον βλέπεις στο χώρο των εκκλησιαστικοδίαιτων, αλλά που ωστόσο συναντάς στα «θεία» λόγια του Χριστού.
    Πράγματι η εκκλησία είναι μια ευρύτερη έννοια που τα κατάφεραν κάποιοι να ταυτίσουν με το ιερατείο και την εξουσία και μόνο.

    Ισως να πρέπει να μην ντρέπομαι όπως λες και εσύ και ο αδελφός ΜΑΝΙΤΆΡΙ ΣΤΟΝ ΒΟΥΝΟ, ωστόσο δεν θα πάψω να υποφέρω και να πονώ, και πιο πολύ για μενα……. που πρόδωσα και προδόθηκα στο όνειρο!!!!!!!

  11. Καλημέρα Μανιτάριτουβουνού π
    και .Λίβυε (υποθέτω πως είσαι και ιερέας – τώρα το πρόσεξα).

    Επειδή ξέρετε… το σύμπαν δεν έχει μόνο λύπες και χαρές αλλά και… μπόλικο χιούμορ, χθες μια φίλη με πήρε στο ψιλό λόγω της προσφώνησης «ω άγιε Omadeon»… a ha ha ha πωπω γέλια….
    Φυσικά -εννοείται- η προσφώνηση αφορούσε τα λεχθέντα (κάτι σαν «γεια στα λόγια σου») και βεβαίως με τιμά, αλλά ας μη γελιόμαστε,
    ΔΕΝ είμαι άγιος, ούτε -φυσικά- …αντι-άγιος!
    (anyway, Κάθε αγιότητα δεκτή, από όπου κι αν προέρχεται…)

    π.Λίβυε, έλεγα χθες στη φίλη (που με τρέλλανε στην καζούρα) ότι «από την άποψη του Θεού» (ΑΝ υπάρχει) δεν είναι τόσο σημαντικό αυτό που εσεις λέτε «πίστη», με την έννοια ότι άλλα μετράνε, αλλά και με πολλές άλλες έννοιες…

    Kάτι που είπες, αποκαλύπτει πολλά, π. Λίβυε:
    «….που δηλώνουν άθεοι με πόνο γιατί δεν μπόρεσε να τους πείσει η απουσία του Χριστιανικού βιώματος«…

    Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα.
    1) Πρώτον δεν είμαι ούτε άθεος ούτε θεϊστής. Δεν θεωρώ καν απαραίτητη την πίστη σε Προσωπικό Θεό για τη θρησκευτική εμπειρία. Η θρησκευτική εμπειρία ενότητας με το Σύμπαν έχει μάλιστα και γερή βάση στη νευρολογία και βιολογία, τώρα πια.
    2) Δεύτερον, δεν με απομάκρυνε, ούτε με έπεισε περί «αθεΪας» η «απουσία χριστιανικού βιώματος». Αυτό που λες εκφράζει βέβαια μια θεμιτή και σεβαστή _δική σου_ ελπίδα, ότι… ΑΝ υπήρχε «ΠΑΡΟΥΣΙΑ χριστιανικού βιώματο», τότε θα έπειθε κι εμάς τους «μη-πιστούς». Μα… δεν είναι αυτό που λείπει. Αυτό μπορεί βέβαια να είναι θέμα «μάρκετιγκ» για μερικούς αδαείς που κρίνουν ιδέες μέσα από το «καλό παράδειγμα» άλλων.

    Στην πραγματικότητα, ο λόγος που δεν πείθομαι, όπως και πολλοί άλλοι, έχει να κάνει με Λογική και με φιλοσοφία, καθώς και με επιστημονικές αποδείξεις, κ.ο.κ. Επίσης, ακόμη πιο πολύ, έχει να κάνει με ψυχολογία, με τη διαπίστωση ότι πάρα πολύς κόσμος που «πιστεύει», προσπαθεί να πιαστεί μέσα από τη νοητική κατασκευή ενός «Ανώτερου όντος – ΓΟΝΕΑ» για να τον φυλάει όπως όταν ήταν μικρό παιδί. Ε

    Ε, οι δικοί μου γονείς δεν ζουν πια, εδώ και πολλά χρόνια. Το να μου πει κανείς ότι… ζουν, ΔΕΝ ΜΕ ΠΕΙΘΕΙ. ΔΕΝ μπορώ να το «δώ», και αν τόβλεπα θα ήταν μάλλον αυταπάτη, ξεγέλασμα του Νου, μία παράλογη πίστη. Φυσικά δεν μπορώ καθόλου να αποκλείσω, οι αγαπημένοι μου γονείς να «υπάρχουν σε μία άλλη διάσταση», αλλά ακόμη κι αυτό θα το έλεγα νεύρωση ή αυταπάτη. Κατέληξα λοιπόν, να συνεχίσω να τους τιμώ, να ζω και να δρώ ΣΑΝ να ήταν υπαρκτοί. Ταυτόχρονα όμως, να ζω ΧΩΡΙΣ εξάρτηση από κάποια ιδέα ή αυταπάτη ότι είναι έτσι.

    Τα ίδια περίπου (με τα προηγούμενα) αφορούν και το Θεό ή τους Θεούς. ΔΕΝ μπορώ να δω Θεούς ή Θεό. Το θεωρώ σαν αυταπάτη ή «wishful thinking» (αγγλιστί) να «πιστεύω», αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι συμπεριφέρομαι αλαζονικά σαν να μην υπήρχε καν η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ να είναι υπαρκτοί, θεοί ή θεός.
    Η διαφορά ποια είναι? Οτι την αγαπημένη μου μητέρα (και φίλη μάλιστα) την ΗΞΕΡΑ προσωπικά, φυσικά. Τον αόρατο Θεό, Πατέρα ή Θεά Μητέρα, ΔΕΝ τους ξέρω ούτε τους ήξερα για να είμαι βέβαιος ότι υπήρξαν ποτέ. Επομένως… ακόμη πιο πολύ δεν μπορώ να δεχτώ την «πίστη». (λογικά μιλώντας).

    Μπορω να φανταστώ κι έναν θεό που θα κατακεραύνωνε τους πιστούς θνητούς να μην… κρέμονται από τα γένια του μέσω «πίστης», να ΜΗ φαντασιώνονται ότι είναι υπαρκτός, αλλά να ζουν και να δρούν με βάση το πνεύμα, το ορθό, την αγάπη, κ.ο.κ..

    Τα υπέροχα εδάφια που μας χάρισε ο Μανιτάριος, είναι πολύ ενδιαφέροντα γιατί μπορούν να διαβαστούν από πιστούς όλων των δογμάτων, ή και αθέους ακόμη, χωρίς να χάσουν νόημα.

    Δεν θα συμφωνήσουμε σε όλα πάντα. Αν όμως διαφωνήσουμε ΜΕ ΑΓΑΠΗ, πολλά ίσως κρυμμένα πλούτη θα ανακαλύψουμε.

    Δεν προσπαθώ να σας πείσω, αλλά -όπως έλεγα και στη φίλη μου- να ανοίξω μια γέφυρα επικοινωνίας, σαν αυτή που ΗΔΗ άνοιξε ο ιστολόγος, επικοινωνώντας ΧΩΡΙΣ προκατάληψη με τόσους και τόσους αθέους ή αγνωστιστικές κ.ά.

  12. @ π.Λίβυος, @ OMADEON

    την καλημέρα μου. φαντάζομαι το γέλιο.

    Λοιπόν η ζωή συνεχίζεται, αλλά ας μη βαρύνω άλλο το θεωρητικό μέρος τώρα.

    Με μια άλλη ευκαιρία.

    Εξ άλλου, ο προσωπικός Θεός – κατά τη μακρόχρονη ιστορική πορεία των αγίων αμαρτολών – δεν οράται αυτοπροσώπως,, αλλά μας δείχνει μόνο τα «οπίσθιά Του», από λίγους και στην καλύτερη περίπτωση.

    Η δικιά μας πορεία -των πολλών – αξίζει στο ταξίδι της, μέσα στο νέφος των κτιστών και πολλαπλών ενεργειών του σύμπαντος, αλλά και των Άκτιστων εντός και εκτός «σύμπαντος»….

    Έρρωσθε νηπτικά παντοιοτρόπως… και οι Πιστοί Ορθόδοξοι εν Πνεύματι και Αληθεία

  13. νομίζω από το ένα θέμα πας στο άλλο. είναι άλλο θέμα η παράνομη απόδοση δημόσιων γαιών σε μονή (ή σε οποιονδήποτε) και άλλο πράγμα αν ισχύουν ή δεν ισχύουν φιρμάνια και χρυσόβουλλα. δηλαδή, επειδή το ελληνικό κράτος δεν είναι συνέχεια της οθωμανικής αυτοκρατορίας, οι ιδιοκτησιακοί τίτλοι (από τα 1880, ας πούμε) των χριστιανών προγόνων των σημερινών π.χ. Δυτικομακεδόνων, αναγνωρισμένοι από τη σουλτανική κυβέρνηση, δεν ισχύουν; αν ισχύουν οι τίτλοι πολιτών της οθωμανικής αυτοκρατορίας, τότε ισχύουν και οι τίτλοι μονών, εταιρειών κλπ.
    ή κάνω λάθος;

    για το ουσιαστικό θέμα αφενός θα σου θυμίσω κάτι του Ματσούκα «..Πλείστοι όσοι ηθικιστές – ως θανάσιμη αμαρτία μετά τον έρωτα θεωρούν την εξουσία – .» αφετέρου θα ρωτήσω τι επιρροή στα προκωνσταντίνεια χρόνια θα είχε ο χριστιανισμός δίχως την διανομή του πλούτου σε φτωχούς κ.λπ. και πώς τέτοια διανομή μπορεί να υπάρξει δίχως πλούτο – δίχως φυσικά να αμφισβητώ ότι εκκλησιαστικός πλούτος (κτήματα) δίχως διανομή είναι κίβδηλος χριστιανισμός

  14. @ Γιάννης,

    πριν πω τη γνώμη μου σε αυτά που γράφεις, δεν κατάλαβα σε ποιον απ’ όλους που γράφουμε απευθύνεσαι.

    Ξεκαθάρισε αυτό και μετά το συζητάμε. Αναμένω.

  15. μανιτάρι,
    σε σένα απευθύνομαι

  16. ίσως αξίζει να επισημανθεί ότι στο νεοπαγές ελληνικό κράτος ο προκαθήμενος του Φαναρίου απέστειλε αντιπροσωπεία αρχιερέων, κομιστές επιστολής του, μέσω της οποίας ζητούσε από τους επαναστατημένους ρωμηούς να παύσουν την ανταρσία και να επανέλθουν στους κόλπους του Μεγάλου οθωμανού πατισάχ o οποίος, μεγαλόψυχος ων, θα τους αντάμοιβε αμνηστεύοντας τους.

    μηπως οι νεοβατοπεδινοί και οι συν αυτοίς θα επρεπε πρωτα να τηρούν επακριβώς τους όρους του πρωτου καταστατικού του Αγίου Όρους,το οποίο έχουν καταστήσει κουρελόπανο με τις συμπεριφορές τους και έπειτα να μάς μοστράρουν τα ,αμφιβόλου αξίας και ισχύος,χρυσόβουλα τους;

    αειντε γιατί έχουν βαλθεί να μας τρελάνουν οι τζιπάτοι.

  17. @ Γιάννης

    ωραία λοιπόν, σηκώνω το γάντι. Πρώτα στα γρήγορα και μετά με ειδικό ποστ:

    α) Το κείμενο – όπως ξεκαθάρισα από την αρχή -είναι δάνειο από το ιστολόγιο του ALIOS, στον οποίο και παραπέμπω. Επομένως θα καλεστεί και αυτός, εάν το επιθυμεί, να συμμετάσχει στο ερώτημά σου.

    β) Προσωπικά βρήκα – πολιτικά – πολύ σημαντικές τις επισημάνσεις του και τα ερωτήματά του.

    γ) Δεν με αφορά η επισήμανση του αγαπητού μου καθηγητή Νίκου Ματσούκα. Προσωπικά συμφωνώ μαζί του:

    Έρωτας, εξουσία, γνώση, χρήμα και τοιαύτα θέλουν δηλαδή ενιαία αντιμετώπιση.

    δ) Προσωπικά δεν πάω από το ένα θέμα στο άλλο, νομίζω, ειδικά μάλιστα σ’ αυτό το ποστ. Όταν όμως τίθενται σχόλια, ε τότε λέω και εγώ τη γνώμη μου, ως οικοδεσπότης.

    ε) Η εις βάθος διερεύνηση του ζητήματος περί «Χρυσόβουλων και Φιρμανιών» είναι ενδιαφέρον ζήτημα.

    Ο ALIOS και εγώ που το αναπαρήγαγα το θέσαμε με όρους πολιτικής. Αξίζει βεβαίως τον κόπο να τεθεί και με όρους θεολογίας.

    Ο κύβος ερρίφθη…

    @ Misha,

    Σε προσκαλώ να συμμετάσχεις ενεργά στο ζήτημα και στη συζήτηση.

  18. βασικά, εφόσον παρέθεσες ένα ποστ, θεώρησα ότι αν δεν συμφωνείς, τουλάχιστον δέχεσαι ώς ένα σημείο τα συμπεράσματά του. θα μπορούσα να αφήσω μήνυμα στο βλογ του αλιός, αλλά το άφησα εδώ.., ειδικά αφού εκεί δε βλέπω κίνηση.
    αν δεν ήταν υπόθεση στην οποία μπλέκονταν μονές, δε θα έμπλεκε κανείς την εκκλησιαστική ιστορία ή τη θεολογία, θα ήταν πολιτικό το ζήτημα. τώρα, όμως, που τίθεται θέμα πλουτισμού ή συνεργασίας ενός κράτους με την Εκκλησία, αναπόφευκτα κανείς σκέφτεται τον μεσαιωνικό και προκωνσταντίνειο χριστιανισμό καθώς και τη θεολογία του, όπως αυτή διαμορφώθηκε όταν υπήρχαν συγκεκριμένα πολιτικά καθεστώτα, τα οποία τώρα δεν υπάρχουν.

  19. και να προσθέσω όταν προσπαθεί να εμφανίσει τις πεποιθήσεις της «πλειοψηφίας» των πολιτών αυτού του κράτους συχνά ως ασπίδα της εμπλοκής της στις πολιτικές διαδικασίες της καθημερινότητας…
    Πάντως το Βαλτοπέδι μας φανέρωσε και άλλη μια εκκλησιαστική διάσταση την στάση του επισκόπου Ξάνθης

  20. @ τσουκνίδα,

    δεν την έχω δει την θέση του επισκόπου Ξάνθης.
    Δώσε στοιχεία και λινκ…

  21. Αδελφοί μου, καλές οι θεωρίες, καλές και οι απολογητικές επικυρώσεις της Ορθοδοξίας αλλά εκείνο που μετράει είναι η αγάπη. Αυτή και μόνο κερδίζει τον άνθρωπο, τον αμαρτωλό, τον πεπλανημένο, τον πονεμένο..
    Προχτές πήγα στον παππούλη μου. Όση ώρα εξομολογούσε, απέξω γινότανε χαμός από παιδιά στην πλατεία που παίζανε σκέιτμποαρντ και φωνάζανε και βρίζανε σαν «αλάνια του λιμανιού». Ο καθένας θα αγανακτούσε με τη συμπεριφορά αυτή. Όταν τελείωσε την εξομολόγηση ο παπούλης, και επειδή ήμουν η τελευταία, προσφέρθηκα να τον πάω σπίτι με το αυτοκίνητό μου.
    Βγαίνοντας, αντί να ρίξει καμιά επιτημητική ματιά στα «αλάνια», άνοιξε το κουτί με τα γλυκά που του είχαν φέρει τα πνευματικοπαίδια του ενωρίτερα, και τους μοίραζε γλυκά και αμυγδαλωτά, φωνάζοντας το κάθε παιδί να πάρει, να μη ντρέπεται, με μιά φωνή όλο στοργή και αγάπη. Είπα μέσα μου, ότι μπορεί κάποιοι να σνομπάρουν τον καλοκάγαθο παπούλη. αντίθετα, όλοι οι μέχρι πρότινος βρίζοντες νταήδες ερχόντουσαν σαν αρνάκια και παίρνανε το γλυκό κει την ευχή του παπούλη. Ε, δεν μπορεί, ΚΑΤΙ θα τους μείνει από αυτό. Και που ξέρεις, αν κάποτε νοσταλγήσουν την στοργή και την αγάπη εκείνη που τους έδειξε ο άνθρωπος του Θεού, και έτσι στραφούν προς την πηγή της, τον ίδιο τον Θεό.

  22. μάλλον δεν βλέπεις ειδήσεις και μάλλον καλά κάνεις
    ψάξε στο διαδίκτυο.
    Στο ιστολόγιο του Γ. Κρόγια σήμερα δημοσιεύεται ένα έγγραφο…
    http://krogias.blogspot.com/

  23. Φίλε omadeon, διάβασα με προσοχή αυτά τα οποία έγραψες τα οποία σέβομαι ασχέτως αν δεν συμφωνώ σε όλα. Ωστόσο συμφωνώ σε πολλά.
    Πάντως όταν έχει ΄΄απέναντι΄΄ ένα κληρικό μην είσαι τόσο βέβαιος οτι δεν τον έχουν ή δεν συνεχίζουν να το απασχολούν θέματα και ζητήματα όπως αυτά που αναφέρεις.
    Ο Θεός, η ψυχή, ο άνθρωπος, το σύμπαν, είναι έννοιες και πραγματικότητες που επιδέχονται πολλές ερμηνείες. Ακόμα αυτο που ονομάζουμε εκκλησία δεν έχει την ίδια εσωτερική και υποκειμενική έννοια για όλους. Ενα βιβλίο και ένας χώρος κρίνονται ως ιερά, απο την διαχρονικότητας τους, η οποία που στηρίζεται? μα στην πολυσημαντότητα τους, στην δυνατότητα ερμηνευτικής προσαρμοστικότητας.

    Οσο δε για τον Θεό, θα σου πω, οτι διαθρησκειακά και ιστορικά αν το δεις, και ψάξει στο βάθος των πραγμάτων και νοημάτων, θα διαπιστώσεις οτι δεν πρόκειται τίποτε άλλο παρά από ένα μοντέλο ερμηνείας μια πραγματικότητα που μας ξεπερνάει.

    Τα άλλα τα λέμε άμα θέλεις κατ ιδίαν για να μην εκμεταλλευόμαστε και την φιλάνθρωπη διάθεση του φίλου ΜΑΝΙΤΑΡΙ…….

    Τα λέμε p.libyos@gmail.com

  24. Φίλοι μου αν θέλετε δείτε και τα σχόλια που έστειλα στο θέμα CERN. Ο κόσμος μπορεί να επιδέχεται διάφορες ερμνείες, αλλά ερμηνεία σημαίνει το πως εμείς κατανοούμε κάτι. Η ίδια η παραγματικότητα υπερβαίνει τις δυνάμεις μας και το νού μας και είναι μάταιο να ερίζουμε για πράγματα και δυνατότητες σε σχέση με τα οποία βρισκόμαστε όλοι «γυμνοί και εκτεθειμένοι».
    Νομίζουμε πως θα τα εξηγήσουμε όλα με το μυαλό μας που τόσο έχουμε υπερτιμήσει. Δεν κάνουμε τίποτα άλλο από αυτό που έκαναν οι Διαφωτιστές του 18ου αιώνα. Η θεοποίηση του ανθρώπινου μυαλού.Όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: