• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 605,085 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Ιουνίου 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μάι.   Ιολ. »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    2930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Σύγκρουση δύο κόσμων στην Τουρκία

Το διακύβευμα της αντιπαράθεσης μεταξύ Ερντογάν και στρατηγών είναι ο θεσμικός έλεγχος του πολιτικού συστήματος[1]

Του Σταύρου Λυγερού[2]

Σε μάχη μέχρι τελικής πτώσεως εξελίσσεται η σύγκρουση ανάμεσα στο κυβερνών κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν[3] και στο βαθύ κράτος.

Η αντίθεση ξεκίνησε αμέσως μετά την εκλογική νίκη των νεοϊσλαμιστών το 2002. Από τότε στην Τουρκία διαμορφώθηκε ένα είδος δυαδικής εξουσίας.

Οι στρατηγοί δεν επενέβησαν τότε, λόγω του εκρηκτικού κοινωνικού κλίματος που είχε προκαλέσει η οξύτατη οικονομική κρίση του 2001. Το κεμαλικό κατεστημένο ανέχθηκε τη νέα κυβέρνηση, ελπίζοντας ότι θα είναι μια παρένθεση.

Ο πόλεμος φθοράς και οι καθεστωτικές μεθοδεύσεις, αντί να φθείρουν, φούσκωσαν τα εκλογικά πανιά του πολιτικού Ισλάμ. Έδειξαν ότι το διακύβευμα της αντιπαράθεσης δεν είναι το κοσμικό κράτος, όπως ισχυρίζεται η στρατογραφειοκρατία. Είναι το εάν η Τουρκία θα παραμείνει εγκλωβισμένη στο πλαίσιο του μετακεμαλικού καθεστώτος ή, αντιθέτως, θα χειραφετηθεί από την κηδεμονία των στρατηγών.

Η Τουρκία κουβαλάει στο πολιτικό DNA της το γεγονός πως δημιουργήθηκε από αξιωματικούς. Ο Κεμάλ αντιστρατεύθηκε την οθωμανική παράδοση, αλλά ουσιαστικά ο ίδιος υποκατέστησε με άλλη μορφή τον σουλτάνο – χαλίφη. Μπορεί το κεμαλικό καθεστώς να διαλαλούσε τον κοσμικό χαρακτήρα του, αλλά ουσιαστικά ήταν όχι μόνον απολυταρχικό, αλλά και ιδιότυπα «θεοκρατικό». Ο ιδρυτής και ηγέτης έγινε ο «μεγάλος πατέρας».

Χωρίς επανάσταση

Η Τουρκία δεν βίωσε ποτέ μια δημοκρατική επανάσταση. Ο πολυκομματικός κοινοβουλευτισμός επεβλήθη μεταπολεμικά από το ίδιο το καθεστώς, προκειμένου να προσαρμοσθεί επιφανειακά στο δυτικό πρότυπο. Και βεβαίως, ο κοινοβουλευτισμός αυτός ήταν ελεγχόμενος από τη στρατογραφειοκρατία, τον κηδεμόνα και εγγυητή του κράτους.

Στην πραγματικότητα, ο Κεμαλισμός είναι κάτι περισσότερο από κρατική ιδεολογία. Έχει προσλάβει διαστάσεις «θεολογίας», γιατί αποτελεί τον συνεκτικό δεσμό που ενοποιεί τις κρατικές ελίτ. Με την ίδια ιδεολογία οι κρατικοί μηχανισμοί επιχειρούν να ενοποιήσουν τη φυλετικά πολύχρωμη τουρκική κοινωνία, στη βάση του δόγματος «ένα κράτος, μία γλώσσα, ένα έθνος».

Αυτός είναι ο λόγος που τα πραξικοπήματα στην Τουρκία δεν μοιάζουν με τα πραξικοπήματα σε άλλες χώρες. Οι στρατηγοί δεν χρειάζεται να συνωμοτούν. Ο στρατός εκφράζεται και παρεμβαίνει ως ενιαίο σύνολο μέσα από την ιεραρχία του. Γι’ αυτό και προσδίδει στις επεμβάσεις του διορθωτικό χαρακτήρα. Όποτε έκρινε ότι τα κόμματα ξεπερνούσαν τα όρια, τα επανέφερε στην «τάξη» ή δρομολογούσε τη δημιουργία νέων. Αυτό συνέβη το 1960, το 1971 και το 1980.

Υπάρχει και το έμμεσο πραξικόπημα του 1997. Τότε, η στρατογραφειοκρατία ανέτρεψε την κυβέρνηση συνασπισμού υπό τον ισλαμιστή Ερμπακάν. Στη συνέχεια έθεσε εκτός νόμου το κόμμα του και καταδίκασε τον ίδιον. Το Κόμμα Αρετής, που διαδέχθηκε το Κόμμα Ευημερίας, ετέθη κι αυτό εκτός νόμου το 2001. Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν είναι η μετεξέλιξη του Κόμματος Αρετής.

Λαϊκή αμφισβήτηση

Ενώ τα άλλα κόμματα αποτελούσαν περισσότερο ή λιγότερο εκφάνσεις του μετακεμαλικού καθεστώτος, το πολιτικό Ισλάμ άντλησε τη δυναμική του από τα φτωχά στρώματα και ενσωμάτωσε τη λαϊκή αμφισβήτηση προς την αυταρχική και διεφθαρμένη κυρίαρχη κεμαλική ελίτ. Από το 7,12% του 1987 εκτοξεύθηκε στο 22% του 1995 (είχε αναδειχθεί πρώτο κόμμα) και στο 35% του 2002. Τότε, η λαϊκή ψήφος είχε προσλάβει διαστάσεις πογκρόμ για την κατεστημένη πολιτική τάξη. Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης με 35% είχε κερδίσει το 65% των εδρών, λόγω του εκλογικού νόμου που είχαν μαγειρέψει οι αντίπαλοί του.

Η κυβέρνηση Ερντογάν ανέπτυξε την οικονομία και υποστήριξε τις λαϊκές τάξεις. Ταυτοχρόνως, χρησιμοποίησε την ευρωπαϊκή προοπτική σαν εμβρυουλκό για να επιβάλει δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, που αποδυνάμωσαν κάπως το βαθύ κράτος. Με το σημαντικό έργο της, με τη μετριοπάθεια και τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της, έπεισε μεγάλα τμήματα των μεσοστρωμάτων και των επιχειρηματιών πως δεν απειλεί το κοσμικό κράτος. Αντιθέτως, ότι αποτελεί παράγοντα εκδημοκρατισμού, ανανέωσης και εξευρωπαϊσμού του.

Η απόπειρα της στρατογραφειοκρατίας το 2007 να εμποδίσει με αντισυνταγματικές τρικλοποδιές την εκλογή προέδρου Δημοκρατίας από το κυβερνών κόμμα έστειλε και τη φιλελεύθερη πτέρυγα της τουρκικής κοινωνίας στην πολιτική αγκαλιά του Ερντογάν, εκτοξεύοντας το ποσοστό του στις εκλογές του Ιουλίου 2007.

Από εκείνη τη μάχη εξήλθε ενισχυμένος, αλλά δεν εκμεταλλεύθηκε την ευκαιρία για να περάσει συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, που θα έκλειναν τον δρόμο σε δικαστικά πραξικοπήματα. Αντ’ αυτού εστίασε στο ζήτημα της ισλαμικής μαντίλας, που αποτελεί κόκκινο πανί όχι μόνο για το κεμαλικό κατεστημένο, αλλά και για μια σημαντική μερίδα της τουρκικής κοινωνίας. Με άλλα λόγια, ενώ είχε τη θεσμική δυνατότητα, ο Ερντογάν δεν έγινε μοχλός δημοκρατικής ανατροπής.

Οι Τούρκοι στρατηγοί

Γι’ αυτό και ο αρχιστρατηγός Οζκιόκ εμπόδισε το 2004 την εκδήλωση πραξικοπήματος. Και μόνο το γεγονός, όμως, ότι οι αρχηγοί των επιτελείων είχαν φθάσει στο σημείο να συζητούν την κάθοδο των τανκς είναι αποκαλυπτικό. Δεν πρόκειται για φήμες. Όλα αυτά αποκαλύφθηκαν με τη δημοσίευση αποσπασμάτων από το ημερολόγιο του πρώην αρχηγού Ναυτικού Οζντέν Ορνέκ.

Οι Τούρκοι στρατηγοί δεν ήταν ποτέ τυχάρπαστοι πραξικοπηματίες. Θέλουν να διατηρήσουν την εικόνα του θεματοφύλακα και εγγυητή του κράτους. Το 2007, απείλησαν, αλλά δεν έκαναν πραξικόπημα. Δεν είχαν πειστικό πρόσχημα. Παρά τις τάσεις αυταρχισμού και τα κρούσματα διαφθοράς, που έχουν σκιάσει το προφίλ του Ερντογάν, η Τουρκία βρίσκεται σε πολύ καλύτερη κατάσταση από το 2002, όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση το πολιτικό Ισλάμ. Το μόνο που έχει απομείνει στους κεμαλιστές είναι να κατηγορούν την κυβέρνηση Ερντογάν ότι μεθοδεύει την υπονόμευση του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους. Εξ ου και η υστερία για τη μαντίλα.

Το 2007 το κεμαλικό κατεστημένο ηττήθηκε, αλλά δεν εγκατέλειψε τον πόλεμο. Αντεπιτέθηκε τον περασμένο Μάρτιο. Με προσφυγή του, ο γενικός εισαγγελέας Αμπντουραχμάν Γιαλτσίνκαγια ζήτησε από το Συνταγματικό Δικαστήριο να απαγορεύσει αφ’ ενός τη λειτουργία του κυβερνώντος κόμματος κι αφ’ ετέρου την πολιτική δράση 71 στελεχών του. Μεταξύ αυτών, του προέδρου της Δημοκρατίας και του πρωθυπουργού! Ας σημειωθεί ότι πολύ πριν κατατεθεί η προσφυγή, ο απόστρατος στρατηγός Σιλαχτσίογλου είχε δημοσιεύσει άρθρο στην κεμαλική «Τζουμχουριέτ», με το οποίο ζητούσε την απαγόρευση του κυβερνώντος κόμματος για να σταματήσει η άλωση του κράτους από το πολιτικό Ισλάμ.

Για τον ευρωπαϊκό πολιτικό πολιτισμό είναι παρανοϊκή και μόνον η συζήτηση για απαγόρευση του κόμματος, που κέρδισε πριν από ένα χρόνο τις εκλογές με το σαρωτικό 47%. Δεν ισχύει το ίδιο, όμως, για την Τουρκία. Ας σημειωθεί ότι το εν λόγω Συνταγματικό Δικαστήριο έχει εκδώσει 24 αποφάσεις για απαγόρευση λειτουργίας κόμματος!

Το Συνταγματικό Δικαστήριο είναι oυσιαστικά ο βραχίονας του βαθέος κράτους για τον θεσμικό έλεγχο του πολιτικού συστήματος. Το απέδειξε και πέρυσι, όταν έλαβε μια αυθαίρετη απόφαση μόνο και μόνο για να εμποδίσει την εκλογή του Γκιουλ στο ανώτατο αξίωμα. Το απέδειξε και στις αρχές Ιουνίου, όταν με απόφασή του και χωρίς να έχει αρμοδιότητα ανέτρεψε τη συνταγματική διάταξη, με την οποία είχε αρθεί η απαγόρευση της ισλαμικής μαντίλας στα πανεπιστήμια.

Η Ε.Ε. έχει προειδοποιήσει ότι, εάν αποφασισθεί η απαγόρευση, η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας ουσιαστικά θα ακυρωθεί. Για πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα είναι η χρυσή ευκαιρία να απαλλαγούν οριστικά από την ανεπιθύμητη τουρκική υποψηφιότητα. Μεγάλο θα είναι το πολιτικό κόστος και στο εσωτερικό. Από την άλλη πλευρά, η κεμαλική στρατογραφειοκρατία συνειδητοποιεί ότι εάν δεν δράσει εγκαίρως, θα χάσει οριστικά το παιχνίδι.

ΠΗΓΗ: Καθημερινή, Ημερομηνία δημοσίευσης: 29-06-08,

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_29/06/2008_275884


[1] Οι υπογραμμίσεις έγιναν από το Μανιτάρι του Βουνού.

[2] lygeros@kathimerini.gr

[3] http://www.setimes.com/cocoon/setimes/xhtml/el/infoCountryPage/setimes/resource_centre/bios/erdogan_recep?country=Turkey

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Πραγματικά, διαπίστωσα και προσωπικά, ότι ο κεμαλισμός είναι κάτι σαν θρησκεία στην Τουρκία. Όπου να γυρίσεις το μάτι σου βλέπεις την τούρκικη σημαία και το πορτραίτο του Κεμάλ. Σημαίες κρέμονται από τα μπαλκόνια στις πολυκατοικίες, σημαίες σε όλα τα κτίρια και τεράστιες σημαίες στις πλατείες. Από την άλλη μεριά οι μουσουλμάνοι, δημιουργούν τους δικούς τους σκληρούς πυρήνες, ο κοινός Λαρονομαστής και των δύο τάσεων είναι ότι οργανώνονται με φανατισμό και με επιθετικές και επεκτάτικές τάσεις, κυρίως σε βάρος της χώρας μαςΔεν θα σταματήσουν να δημιουργούν προβλήματα στη θράκη, ώσπου να πετύχουν αυτονομία και τελικά προσάρτηση στην τουρκία της Bati Trakya (δυτικής Θράκης).Όσο βλέπουν ότι «τους παίρνει», τραβάνε το σκοινί. Δυστυχώς, φιλίες και συνεργασίες είναι για τους λίγους ουτοπιστές.Από αυτά αυτοί δεν καταλαβαίνουν. Αν είμαστε ρεαλιστές, θα δούμε τι μας ετοιμάζουν από κοινού όχι μόνο οι Τούρκοι, αλλά και οι άλλες όμορες χώρες. Δηλαδή, αν τους πάρει, θα μας περάσουν όλους από το χαντζάρι τους και όσους από μας μείνουν θα μας ρίξουν στο Λιβυκό Πέλαγος, κάτω από την Κρήτη. Σε μιά τέτοια περίπτωση, μόνο όταν είσαι ισχυρός έχεις ειρήνη και ησυχία, κατά το πως λέγανε οι λατίνοι: «si pacem velis, para bellum». Δηλαδή αν θέλεις ειρήνη, προετοίμαζε πόλεμο. Έτσι όλοι θα σκεφθούν πολύ πρίν σου κάνουν φασαρίες, και θάχεις την ησυχία σου για να επιδοθείς στα ειρηνικά έργα. Δυστυχώς αυτό αποδεικνύεται πάντοτε στην πράξη και μέσα στην Ιστορία.Φυσικά, εννοείται ότι δεν θα προετοιμάζεσαι για επίθεση και πόλεμο, αλλά για αποτροπή επίθεσης και πολέμου! Όταν είσαι ανίσχυρος η υποχωρείς, δίνεις την ευκαιρία στις επιθετικές και αρπακτικές, ολοκληρωτικές, ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να ξεσαλώνουν.Και έτσι γίνεσαι αφορμή για επίθεση, πόλεμο, αιματοχυσία, έστω και αν παίζεις το ρόλο του θύματος…

  2. Η γνώμη μου είναι πως από όλους μπορεί κανείς να μάθει αλήθειες, όλες οι τοποθετήσεις βασίζονται σε κάποιους λόγους, σωστούς η λάθος. Ως προς αυτό ο καθένας κρίνει και δέχεται η απορρίπτει. Αν κάποιος είναι αριστερός η διεθνιστής και εγώ δεν είμαι δεν σημαίνει πως ότι βγάλει από το στόμα του είναι κακό και λάθος. Ομοίως αν είναι εθνικιστής και εγώ δεν είμαι, δεν σημαίνει πως όλα λάθος τα λέει. Ο καθένας έχει κάπου δίκιο, άλλος πολύ και άλλος λίγο,γιατί κάποιους λόγους έχει για να το λέει. Άρα είναι άστοχο το να είναι κανείς απόλυτος στις κρίσεις του. Η απόλυτη αφοσίωση σε μιά μόνο τοποθέτηση, είναι φανατισμός, καθαρή θεωρία, χωρίς πρακτική διαπίστωση.
    Δεύτερο θέμα: δεν έχει τόση σημασία το τι είναι κάποιος στο όνομα η στη θεωρία, αλλά το τι κάνει στην ΠΡΑΞΗ. Μπορεί κάποιος να είναι π.χ. αναρχικός, αντιεξουσιαστής. Αυτό σημαίνει ότι δεν θέλει να εξουσιάζεται, αλλά για να είναι συνεπής πρέπει να ΜΗ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ τους άλλους, είτε κοντινούς του είτε ένα ευρύτερο σύνολο.Αλλιώς αυτοαναιρείται. Ξέρω άτομο τέτοιο, που στην πράξη συμπεριφέρεται φασιστικώτατα,αυταρχικά και υπεροπτικά, σαν να είναι η πρώτη αυθεντία στον κόσμο, εκεί βέβαια που γουστάρει.Κι ας μη το παραδέχεται, και ας προβάλλει τα ελαττώματά του στους άλλους.Τι είναι αυτός τότε; Αυτό που λέει η αυτό που είναι;
    Τι θέλω να πω με αυτά; Ότι το κάθε πράγμα έχει πολλές όψεις, και να μη βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα για κανέναν και για τίποτα.
    Καλό και άγιο είναι να μην υπάρχουν εξουσίες ούτε σύνορα και κράτη και επικράτειες, καλές και οι φιλίες των λαών και των πολιτών διαφορετικών χωρών. Αλλλά στην πράξη τι γίνεται; Κοιτάξτε τι γράφω παραπάνω. Αυτές οι κινήσεις φιλίας και αφοπλισμού κλπ. για να πιάσουν τόπο, πρέπει να γίνουν ταυτόχρονα από ΟΛΟΥΣ. Αυτό όμως βλέπουμε ότι στην πράξη δεν είναι διατεθειμένοι να το κάνουν. Χρειάζεται τέτοια ωριμότητα από όλους, που ζητάμε εξωπραγματικά πράγματα. Μέχρι να φτάσουμε στο στάδιο αυτής της ωριμότητας, χρειάζονται άλλα μέτρα για την ειρήνη, όπως αναφέρω παραπάνω. Δυστυχώς.Τα Βαλκάνια ειδικά είναι μπαρουταποθήκη, μόνο μιά ισορροπία φόβου κρατάει τα έρμα. Δυστυχώς. Οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ανακατεύουν την ουρά τους, όπως π.χ. οι αμερικανοί με τα Σκόπια, όπου διατηρούν τεράστια βάση, και την αναβαθμίζουν. Ομοίως για την ενέργεια, τις επιχειρησιακές ζώνες και πάει λέγοντας.
    Τώρα όταν λέγεται από τη στήλη ο όρος «εθνικιστής», όπωςε και οι άλλοι, γνωρίζουν όλοι οι διαλεγόμενοι περί τίνος πρόκειται; Συχνά σε τέτοια θέματα, άλλο εννοεί ο ένας και άλλο αντιλαμβάνεται ο άλλος.Συνεννόηση μηδέν.
    Τι είναι εθνικισμός, τι διεθνισμός, τι αναρχισμός κλπ. και τι λύσεις προσφέρουν αυτά τα συστήματα;
    Εμείςαν βέβαια προτιμάμε την Βασιλεία του Θεού, τι θα κάνουμε στην πράξη μέχρι αυτή να έρθει; (Υπάρχει περίπτωση να έρθει στη Γή; ΄Οχι μάλλον, γι αυτό λέγεται Βασιλεία των Ουρανών).Όλοι όμως οι -ισμοί, είναι συστήματα, με νόμους, ιεραρχία, κανόνες κλπ. Είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα, κατώτερα, ημίμετρα, λύσεις εκ των ενόντων, αλλά καμία από αυτές δεν είναι εξ ολοκλήρου σωστή. Υπάρχουν ψήγματα σωστότητος σε όλες, και τώρα έρχομαι σε αυτά που γράφω στην αρχή. Άρα οι θεωρίες και οι -ισμοί δεν δίνουν λύση από μόνες τους, η πράξη μόνο μπορεί να δώσει ένα έναυσμα, μιά κατεύθυνση.
    Τώρα, το να εκτίθεσαι σαν ανυπεράσπιστο πρόβατο μπροστά σε αιμοβόρους λύκους ζητώντας αγάπη και ειρήνη, ποιές προυποθέσεις έχεις να πετύχεις; Οι λίγοι φιλειρηνιστές ούτε πρόκειται να εισακουστούν, ούτε να σε σώσουν. Εδώ χρειάζεται συζήτηση, και όποιος θέλει ας συνεχίσει.

  3. Τρίτο, το επίμαχο θέμα των Εβραίων, επειδή αναφέρθηκε κάπου. Είναι όντως εβραίοι όλοι οι επικυρίαρχοι, πλούσιοι, κρυφοί πλανητάρχες, είναι οι κακοί, κλπ.; Όχι βέβαια, υπάρχουν και άλλοι. Η αρχή έγινε μάλλον από το ότι στους Χριστιανούς απαγορευόταν να δανείζουν επί τόκω. Έτσι, αυτή τη δουλειά την ανέλαβαν οι Ιουδαίοι το θρήσκευμα, και δημιουργήθηκαν οι πρώτοι τραπεζίτες. Απλά πράγματα. Τράπεζες=χρήμα=δύναμη=εξουσία κλπ. Το χρήμα δεν έχει σύνορα, ο καπιταλισμός καλά κρατεί. Βοηθήθηκε θεωρητικά και από τον προτεσταντισμό, που έχει πολλά κοινά στοιχεία με τον ιουδαισμό. Ο προτεσταντισμός στήριξε και στηρίζει τον καπιταλισμό του δυτικού κόοσμου. Αυτά είναι απλές διαπιστώσεις, και βέβαια υπάρχουν και άλλες όψεις του ζητήματος.
    Τώρα ο καπιταλισμός βρίσκει μπροστά του «πεδίον δόξης λαμπρόν» με την παγκοσμιοποίηση. Άλλο μεγάλο θέμα αυτό…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: