• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 600,647 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Μαΐου 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Απρ.   Ιον. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Σκουπιδομάνι: η υ(α)πόθεση των… ΧΥΤΑ και όχι μόνο

Πνιγμένοι στις συσκευασίες, πνιγμένοι σε τόνους σκουπιδιών, πνιγμένοι στις διαφημίσεις για καταναλωτισμό και ας μη τα βγάζουμε πέρα. Παραγωγή, μεταφορά συσκευασιών, ανακύκλωση ελάχιστη, συσκευασίες που δεν ανακυκλώνονται, ρύποι που αναπνέουμε, ρύποι που πίνουμε, ρύποι που τρώμε, ρύποι που οσφριζόμαστε, βλέπουμε, αηδιάζουμε… Δεν είναι μόνο το … ηλιέλαιο λοιπόν…

Τα ερωτήματα πάμπολα, οι λύσεις όμως ποιές; Τίθενται λοιπόν τρία μεγάλα ερωτήματα:

α) Γιατί συσκευάζονται εκατομμύρια τόνοι «αγαθών» με εκατομμύρια τόνους συχνά άχρηστων συσκευασιών;

β) Γιατί δεν αντιδρούμε στο διαφημιστικό κλοιό, που μας περιβάλλει, όσο πρέπει;

γ) Γιατί δεν ανακυκλώνουμε τα ανακυκλώσιμα στις τοπικές κοινωνίες;

δ) Γιατί κρατάμε, όχι μόνο τις ανεξέλεγκτες χωματερές, αλλά και τους ΧΥΤΑ σε … «ζωή»;

Σας καλώ να καταγράψουμε μαζί σκέψεις, προτάσεις, κινήσεις, πρακτικές. Ως βοήθημα παραθέτω δυο κείμενα.

Το 1ο είναι μια φοιτητική μελέτη του Αντώνη Μ. που μου επιτρέπει να τη δημοσιεύσω.

Το 2ο είναι ένα πολύ καλό δημοσίευμα για το ΧΥΤΑ μιας περιοχής της Αχαΐας.

Ι) Διαχείριση Απορριμμάτων – Οικονομία Περιβάλλοντος

Η περίπτωση των ΧΥΤΑ και όχι μόνο…

Εισαγωγική μελέτη του Αντώνη Π. Μπούρδαλα,

φοιτητή στο τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων Πανεπ. Ιωαννίνων

Περίληψη

Η εργασία έχει θέμα την διαχείριση των απορριμμάτων και επικεντρώνεται κυρίως στα αστικά απορρίμματα αλλά περιλαμβάνονται και πτυχές για τα μη αστικά. Γίνεται γενική περιγραφή της ρύπανσης, αναλύονται τα οικονομικά αίτια, γίνεται αξιολόγηση των ωφελειών, κόστους και μεθόδων αξιολόγησης των προβλημάτων, αναφέρονται οι πολιτικές που εφαρμόζονται καθώς και κάποιες που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν, γίνεται αναφορά για την κατάσταση που επικρατεί σε Ελλάδα – Ευρώπη – και σε κάποια άλλα μέρη και έχουν σημειωθεί πηγές, άρθρα και βιβλιογραφία.

Όμως η διαχείριση των απορριμμάτων έχει προκύψει από την ρύπανση που προκαλείται από ομάδες ανθρώπων όπου η κάθε μία έχει την δικιά της ευθύνη. Θεωρώ ότι δεν μπορούμε να λέμε ότι το πρόβλημα είναι η ανθρωπογενής δραστηριότητα γενικά, αλλά ότι διαμορφώνεται κυρίως από μια ελίτ ανθρώπων που διαχειρίζεται τα μεγάλα κεφάλαια. Έτσι ο εργαζόμενος σε μια βιομηχανική μονάδα που ρυπαίνει το περιβάλλον δεν έχει την ίδια ευθύνη με έναν μεγαλομέτοχο της βιομηχανίας (αφού ο πρώτος δουλεύει για να ζήσει κι ο δεύτερος διοικεί για να πλουτίζει περισσότερο). Λόγω της υψηλής παραγωγικότητας προϊόντων (μέσω του υψηλού ανταγωνισμού) ο καταναλωτισμός έχει φτάσει σε υψηλά επίπεδα σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα προϊόντα είτε για να προσελκύουν είτε για να διατηρούνται (κυρίως το πρώτο) βρίσκονται σε ογκώδη και ρυπογόνες συσκευασίες.

Ως αποτέλεσμα, δημιουργήθηκε ένας νέος κλάδος στην επιστήμη της διαχείρισης του περιβάλλοντος με στόχο την περιβαλλοντολογική διαχείριση των αποβλήτων και των απορριμμάτων. Όμως, για να υπάρξει παραγωγικότητα χρειάστηκε η επέμβαση στο περιβάλλον τροποποιώντας τη σχέση του κοινωνικού συνόλου με τη φύση και διαταράσσοντας σε σχεδόν ολοκληρωτικό βαθμό τη φυσική περιβαλλοντική ισορροπία, με ολέθριες συνέπειες για τον πλανήτη, την κοινωνία, τον άνθρωπο(σε χρονικό διάστημα λιγότερο από διακόσια χρόνια). Αλλά το πιο σημαντικό και ταυτόχρονα ανησυχητικό είναι ότι η παραπάνω συνθήκη αποτελεί μια και συνεχώς αυξανόμενη απειλή, τη σημασία της οποίας βιώνουμε καθημερινά.

1) Γενική περιγραφή – Ρύπανση

Η παρουσία στο περιβάλλον ρύπων, δηλαδή κάθε είδους ουσιών, θορύβου, ακτινοβολίας ή άλλων μορφών ενέργειας, σε ποσότητα, συγκέντρωση ή διάρκεια που μπορούν να προκαλέσουν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία, στους ζωντανούς οργανισμούς και στα οικοσυστήματα ή υλικές ζημιές και γενικά να καταστήσουν το περιβάλλον ακατάλληλο για τις επιθυμητές χρήσεις του. H μορφή ρύπανσης που χαρακτηρίζεται από την παρουσία παθογόνων μικροοργανισμών στο περιβάλλον ή δεικτών που υποδηλώνουν την πιθανότητα παρουσίας τέτοιων μικροοργανισμών ονομάζεται μόλυνση.

Πηγή: N. 1650/86 (ΦEK 160A/18.10.86)

Άμεσα αποτελέσματα της ρύπανσης είναι:

α) Ατμοσφαιρική ρύπανση

Δισεκατομμύρια τόνοι ρύπων εκπέμπονται κάθε χρόνο στην ατμόσφαιρα. Όλοι αυτοί οι ρύποι δεν χάνονται στον ουρανό, αλλά αφού προκαλέσουν ασφυξία στις πόλεις και επιδεινώσουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ξαναπέφτουν στη Γη με τη μορφή της όξινης βροχής.

β) Ρύπανση των νερών

Πλέον χαρακτηρίζεται αρκετά κρίσιμη η κατάσταση των θαλασσών. Η γεωργία με τα λιπάσματα, η βιομηχανία με τα απόβλητα και οι κατοικίες με τα λύματα, τα φυτοφάρμακα και τα ζιζανιοκτόνα έχουν μολύνει τα υπόγεια υδροφόρα κοιτάσματα με αποτέλεσμα να έχει μειωθεί η ποσότητα του πόσιμου νερού.

γ) Στερεά απόβλητα

Διακρίνονται σε 2 κατηγορίες, αστικά απόβλητα (άχρηστα στερεά υλικά προερχόμενα από αστικά κέντρα) και μη αστικά απόβλητα (βιομηχανικά απόβλητα, απόβλητα παραγωγής ενέργειας, ορυχείων, οικοδομικών κατεδαφίσεων και γεωργικών καταλοίπων). Υποβαθμίζεται άμεσα η ποιότητα του εδάφους. Επίσης τα απορρίμματα συντελούν σημαντικά στην αύξηση της ρύπανσης της ατμόσφαιρας μέσω των αερίων που ελκύονται από τις διάφορες διεργασίες που αυτά υφίστανται με την πάροδο του χρόνου ή λόγω ανθρωπίνων δραστηριοτήτων.

Συνέπειες των παραπάνω είναι ότι η υγεία στον άνθρωπο δέχεται επιθέσεις από διάφορες παθήσεις ελαφριάς μορφής (πονοκέφαλοι, αλλεργίες κτλ) αλλά και σοβαρές νοσήσεις για την ζωή (καρκίνος). Οι έρευνες όσο αναφορά αυτό το τομέα συνεχίζονται.

Επιπλέον τα θαλάσσια και χερσαία οικοσυστήματα «εξασθενούν» συνεχώς. Σημαντικοί κρίκοι στην τροφική αλυσίδα χάνονται με κίνδυνο την άρση της ισορροπίας της ζωής στα οικοσυστήματα με ενδεχόμενο αποτέλεσμα την καταστροφή τους. Τέλος η ρύπανση έχει αντίκτυπο ακόμα και οικονομικά σε τουριστικές περιοχές.

2) Οικονομικά Αίτια

Μέσα από την πάροδο του χρόνου ο άνθρωπος έθεσε υπό τον έλεγχό του την φύση μέσω επιστημονικών μεθόδων και τεχνολογικών επιτευγμάτων. Αρχικά υπήρξε αξιοποίηση του περιβάλλοντος, στη συνέχεια όμως εμφανίστηκε μια αλόγιστη εκμετάλλευση χωρίς έγνοια και ιδιαίτερη έρευνα για τις συνέπειες της. Όλες οι πολύπλευρες και πολυπρόσωπες απειλές για το περιβάλλον και την υγεία μας δεν είναι τυχαία υποπροϊόντα της τεχνολογικής προόδου: είναι έμφυτα χαρακτηριστικά του οικονομικού μας συστήματος που κατέχεται από ένα ξέφρενο ρυθμό ανάπτυξης και επέκτασης και ενθαρρύνει διαρκώς την υψηλή τεχνολογία αποβλέποντας στην αύξηση της παραγωγικότητας, δηλαδή του κέρδους.

Με τη μανία της επέκτασης της κερδοσκοπίας και της αύξησης της παραγωγικότητας, οι περισσότερες βιομηχανικές χώρες «ανάθρεψαν» κοινωνίες ανταγωνιστών-καταναλωτών που το μόνο που διδάχτηκαν ήταν να αγοράζουν, να χρησιμοποιούν και να πετούν συνεχώς: πρώτον, όλο και πιο αυξημένες ποσότητες προϊόντων αμφίβολης χρησιμότητας και δεύτερον με όλο και αυξανόμενο όγκο συσκευασιών.

Για την παραγωγή όλων αυτών των αγαθών όπως πλαστικά αντικείμενα, φάρμακα και εντομοκτόνα, συνθετικές ίνες, ουσίες που προστίθενται στα τρόφιμα κ.ά., αναπτύχθηκαν τεχνολογίες κατασπατάλησης των φυσικών πόρων, που ένα μεγάλο μέρος απ’ αυτές εξαρτάται από περίπλοκα χημικά. Με την αύξηση της παραγωγής και της κατανάλωσης αυτών των προϊόντων, αυξήθηκαν μοιραία και τα χημικά λύματα, ως αναπόφευκτα υποπροϊόντα των παραγωγικών αυτών διαδικασιών.

Και ενώ η παραγωγή και η κατανάλωση επιταχύνθηκαν με έναν ξέφρενο ρυθμό, δεν αναπτύχθηκαν κατάλληλες τεχνολογίες ικανές να αντιμετωπίσουν τα άχρηστα και τα επικίνδυνα απορρίμματα. Αυτό συνέβη επειδή η σπάταλη παραγωγή καταναλωτικών αγαθών πρόσφερε τεράστια κέρδη στους βιομηχάνους και επιχειρηματίες, ενώ η σωστή επεξεργασία καθώς και η ανακύκλωση των απορριμμάτων χαρακτηρίστηκε ως «αντί-αποδοτική». Οι περισσότερες χημικές βιομηχανίες, προσπάθησαν να κρύψουν τους κινδύνους των παραγωγικών τους εργασιών και τον τοξικών τους λυμάτων, όπου αποσιωπώντας τα ατυχήματα άσκησαν πίεση στους πολιτικούς προκειμένου να περιορίσουν ή ακόμα και να ματαιώσουν τις σχετικές ανακρίσεις.

Κάτι το οποίο είναι άκρως σημαντικό, αλλά δεν θα μας απασχολήσει στην εργασία, είναι ότι πέρα από την υπερκατανάλωση και την υπερβολική έμφαση στην υψηλή τεχνολογία που αναπτύσσεται στα πλαίσια του παγκόσμιου ανταγωνισμού μέσω των οποίων παράγονται τεράστιες ποσότητες λυμάτων και απορριμμάτων που προσβάλλουν την οικολογική καταστροφή, απορροφούνται ασύλληπτες ποσότητες ενέργειας οι οποίες τροφοδοτούνται από μη-ανανεώσιμες μορφές ενέργειας.

Το παράδοξο είναι ότι σήμερα ενώ έχουν αναπτυχθεί τεχνολογίες που έχουν τη δυνατότητα να περιορίζουν ή ακόμα και να εξαφανίζουν έως ένα βαθμό τη ρύπανση, οι εταιρίες που κατέχουν τα εργοστάσια αρνούνται να τις υιοθετήσουν για να μη μειώσουν τα κέρδη τους, αντιδρούν στις οποιεσδήποτε οικολογικές διατάξεις και χρησιμοποιούν τη μεγάλη πολιτική τους δύναμη για να αποφεύγουν τους ελέγχους και τους περιορισμούς.

Έτσι η υψηλή παραγωγικότητα έχει αυξήσει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό τα αστικά απορρίμματα (λιγότερο επιβλαβή και ρυπογόνα) σε όγκο και κάθε χρόνο παρατηρείται συνεχής αύξησή τους.

Όσον αφορά την ευθύνη της πολιτείας, η ανεπαρκής χρηματοδότηση στους τοπικούς φορείς είναι ένα σημαντικό μειονέκτημα για μια επιστημονική διαχείριση των αστικών απορριμμάτων.

3) Αξιολόγηση

Α) Οφέλη που δημιουργούνται από την επιστημονική και ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων προέρχονται από την ανακύκλωση, την κομποστοποίηση και την αποκατάσταση των περιοχών υγειονομικής ταφής απορριμμάτων.

Ανακύκλωση: Η ανακύκλωση είναι η επανεπεξεργασία ήδη επεξεργασμένων υλικών, ιδιαίτερα απορριμμάτων, σε νέα προϊόντα. Η ανακύκλωση μειώνει την κατανάλωση πρώτων υλών και την χρήση ενέργειας και ως εκ τούτου τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Η ανακύκλωση αποτελεί μια βασική έννοια της σύγχρονης διαχείρισης των αποβλήτων.

Τα ανακυκλώσιμα υλικά, αποκαλούμενα επίσης «recyclables» ή «recyclates», μπορούν να προέλθουν από πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των σπιτιών, των δημόσιων υπηρεσιών και των βιομηχανιών. Περιλαμβάνουν το γυαλί, το χαρτί, το αλουμίνιο και άλλα μέταλλα όπως ο χαλκός και ο σίδηρος, η άσφαλτος, τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και τα πλαστικά. Οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές είναι ανακυκλώσιμες όχι μόνον γιατί επιβαρύνουν το περιβάλλον, αλλά και γιατί βλάπτουν την υγεία μας.

Έτσι, μειώνονται τα σκουπίδια και τα προβλήματα διαχείρισής τους, εξοικονομούνται ενέργεια και φυσικοί πόροι, που παίρνουμε συνεχώς από τη φύση, μειώνεται η ρύπανση της ατμόσφαιρας, του εδάφους και των υπόγειων νερών, εξοικονομείται η ενέργεια που χρειάζεται για την κατασκευή όλων αυτών των πραγμάτων, υπάρχει μακροπρόθεσμη πτώση (ή μη αύξηση) των τιμών των προϊόντων καθώς δεν απαιτείται εκ νέου παραγωγή πρώτης ύλης, η υγεία του ανθρώπου δεν επιβαρύνεται περισσότερο, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας σε τομείς θετικών ενεργειών για την διάσωση του πλανήτη.

Κομποστοποίηση: Κομποστοποίηση είναι η φυσική βιολογική διαδικασία κατά την οποία, κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες, μετατρέπονται τα οργανικά υλικά σε στερεό χουμικό προϊόν, το κομπόστ. Όλα τα οργανικά υλικά που περιλαμβάνονται στα απορρίμματα, μπορούν να κομποστοποιηθούν.

Με την κομποστοποίηση αποφεύγεται η απόρριψη μεγάλης ποσότητας απορριμμάτων και ταυτόχρονα παράγεται πολύ καλής ποιότητας εδαφοβελτιωτικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Αν τα οργανικά, αντί να κομποστοποιθούν, καταλήξουν σε κάποιο χώρο ταφής, μειώνεται σημαντικά ο χρόνος λειτουργίας του χώρου αυτού, παράγονται επικίνδυνα ή και τοξικά υγρά και βιοαέριο, ενώ αυξάνει το κόστος λειτουργίας ταφής.

Αποκατάσταση χώρων ταφής απορριμμάτων: Υπάρχει όφελος για του ιδιώτες γύρω από την περιοχή αφού η αξία της περιουσίας τους ανεβαίνει ιδιαίτερα. Δημιουργούνται ελεύθεροι πράσινοι χώροι για τους πολίτες και ιδιαίτερα για τα παιδιά. Έτσι μπορεί να εξισορροπηθεί ο χρόνος και το χρήμα για τον καταναλωτισμό σε συνάρτηση με διάφορες δραστηριότητες σε ελεύθερους χώρους.

Β) Ζημίες-Κόστος

Η ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων χρειάζεται χρηματοδότηση για: Την διάθεση των απορριμμάτων, την μεταφορά, τη κατασκευή συντήρηση και λειτουργία σταθμών μεταφόρτωσης, χώρων υγειονομικής ταφής, εργοστάσιο κομποστοποίησης, εργοστάσιο ανακύκλωσης, σταθμούς καύσης και εκμετάλλευσης του βιοαερίου, βιολογικούς καθαρισμούς για τα στραγγίσματα, αγορά και συντήρηση εξοπλισμών (απορριμματοφόρων, κτλ), και πληρωμή του προσωπικού.

Επίσης είναι απαραίτητο να διοργανώνονται εκδηλώσεις, συναντήσεις με τους πολίτες για ενημέρωση και συζήτηση για θέματα περιβάλλοντος, ανακύκλωσης και σχετικών ζητημάτων, περιβαλλοντική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία. Όσον αφορά την ρύπανση που δημιουργούν τα απορρίμματα, χρειάζεται ανάπτυξη ειδικών τεχνικών για την αποτίμηση του κόστους της ρύπανσης στο περιβάλλον αφού το περιβάλλον δεν μπορεί και ούτε πρέπει να θεωρηθεί προϊόν.

Γ) Περιγραφή των μεθόδων αξιολόγησης του προβλήματος

Η βλάβη που προκαλείται από την ρύπανση μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Η πρώτη και πιθανώς εμφανέστερη είναι οι επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Άλλες μορφές βλαβών περιλαμβάνουν τη μειωμένη απόλαυση από δραστηριότητες αναψυχής στο ύπαιθρο και φυσικά τις βλάβες στη χλωρίδα, την πανίδα και τις ύλες.

Η εκτίμηση του μεγέθους της ζημιάς αυτής απαιτεί:

1) εντοπισμό αυτών που θα υποστούν τη βλάβη 2) εκτίμηση της φυσικής σχέσης μεταξύ ρυπογόνων εκπομπών (συμπεριλαμβανομένων των φυσικών πόρων) και της βλάβης που προκαλείται στους θιγόμενους 3) εκτίμηση των αντιδράσεων εκείνων που υφίστανται τη βλάβη με σκοπό την αποφυγή ή το μετριασμό της βλάβης 4) χρηματική αποτίμηση ζημιών που υπολογίζονται σε φυσικούς όρους

Επειδή τα πειράματα που χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό της σχέσης μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος είναι μη ελεγχόμενα, ο προσδιορισμός των ομάδων που επηρεάζονται δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Προφανώς δεν μπορούμε να πειραματιστούμε με ένα πλήθος ανθρώπων.

Το γεγονός αυτό δίνει δύο επιλογές, μπορεί να γίνει προσπάθεια εκτίμησης πάνω σε ζώα ή μπορούμε να κάνουμε μια εκ των υστέρων στατιστική ανάλυση των διαφορών στα ποσοστά θνησιμότητας ή ασθένειας για διάφορους ανθρώπινους πληθυσμούς που ζουν σε ρυπασμένα περιβάλλοντα, ώστε να προσδιορίσουμε το βαθμό στον οποίον τα ποσοστά αυτά συσχετίζονται με τις συγκεντρώσεις ρύπων. Ούτε η μία, ούτε η άλλη μέθοδος είναι πλήρως αποδεκτή. Αυτά ανακύπτουν όταν προσπαθούμε να εντοπίσουμε το κατά πόσο μια συγκεκριμένη επίπτωση οφείλεται στη ρύπανση.

Το επόμενο βήμα είναι να εκτιμήσουμε το πόσο ισχυρή είναι η συσχέτιση ανάμεσα στην επίπτωση και τις συγκεντρώσεις ρύπων. Από τη στιγμή που έχουν εντοπιστεί οι φυσικές βλάβες, το επόμενο βήμα είναι να τις αποτιμήσουμε χρηματικά. Η πρώτη μέθοδος ονομάζεται πιθανολογική αποτίμηση. Στηρίζεται σε έρευνες που εξακριβώνουν το χρηματικό ποσό που οι ερωτώμενοι ήταν πρόθυμοι να πληρώσουν προκειμένου να προστατευθεί το περιβάλλον, να μειωθεί το κόστος της περιβαλλοντικής βλάβης που προκαλείται από τους ανθρώπους ή να μειωθούν τα διάφορα είδη περιβαλλοντικού κινδύνου που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη βιομηχανική κοινωνία.

Μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση είναι να συνάγουμε την αξιολόγηση ενός περιβαλλοντικού χαρακτηριστικού, που δεν είναι άμεσα παρατηρήσιμο από συναφείς αγορές στις οποίες οι αξίες είναι άμεσα παρατηρήσιμες.

4) Πολιτικές

Α) Πολιτικές που εφαρμόζονται

Η κυρίαρχη μέθοδος – που εξακολουθεί ακόμη να χρηματοδοτείται αδρά- είναι η απόθεση των απορριμμάτων σε ΧΥΤΑ, μέθοδος που χρησιμοποιείται πλέον ελάχιστα στην υπόλοιπη Ευρώπη. Την στιγμή που η Ελλάδα πασχίζει να κλείσει τις παράνομες χωματερές της και παραπέμπεται στο Ευρωδικαστήριο ακόμα και για τις σύγχρονες – όπως ΧΥΤΑ Φυλής – η Ευρώπη προχωράει ένα βήμα παραπέρα και μελετά αυστηροποίηση των Οδηγιών: καλύτερες τεχνολογίες, μείωση των βιοαποδομήσιμων απορριμμάτων στις χωματερές, ακόμη μεγαλύτερη ανακύκλωση και επανάχρηση.

Στην Ελλάδα το έτος 1964 εκδίδεται η κοινή υπουργική απόφαση Ειβ 301 που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 63Β την 16η Φεβρουαρίου του 1964. Η απόφαση αυτή είναι υγειονομική διάταξη και αφορά τα αστικά απορρίμματα. Η διάταξη δομείται σε 3 επίπεδα: συλλογή απορριμμάτων, αποκομιδή απορριμμάτων και διάθεση απορριμμάτων.

Το έτος 1986 εκδίδεται η ΚΥΑ με αριθμό 49541/1424/86 που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 444/Β την 9-7-86. Με την απόφαση αυτή αποσκοπείται η συμμόρφωση της ελληνικής νομοθεσίας με τις διατάξεις της με αριθμό 75/442, οδηγίας του συμβουλίου ευρωπαϊκών αποβλήτων για την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος. Σ’ αυτήν την απόφαση αναφέρεται ότι «κάθε διάταξη που αντίκειται στην παρούσα υπουργική απόφαση καταργείται. Κατά τα λοιπά ισχύει, ως έχει, η Εβ1/301/10-2-64 υγειονομική διάταξη».

Τον Οκτώβριο του 1986, ψηφίσθηκε ο νόμος 1650/86 με θέμα: «για την προστασία του περιβάλλοντος» και που αποτέλεσε το πρώτο συνολικό θεσμικό πλαίσιο στην Ελλάδα για την προστασία του περιβάλλοντος. Για την υλοποίηση και ενεργοποίηση του νόμου αυτού εκδόθηκαν πολλά προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις και στις δύο περίπου δεκαετίες που ακολούθησαν ενσωματώθηκαν στο ελληνικό εθνικό δίκαιο πλήθος οδηγιών της ευρωπαϊκής ένωσης σχετικά με το περιβάλλον.

Συνοπτικά το νομοθετικό πλαίσιο που ισχύει:

1. Νόμος 1650/1986 «Για την προστασία του περιβάλλοντος» ΦΕΚ 160/1986 Τεύχος Α΄, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει σήμερα.

2. Νόμος 2939/2001 «Συσκευασίες και εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων – Ίδρυση Εθνικού Οργανισμού Εναλλακτικής Διαχείρισης Συσκευασιών και άλλων Προϊόντων (Ε.Ο.Ε.Δ.Σ.Α.Π) και άλλες διατάξεις». ΦΕΚ 179/6-8-2001 Τεύχος Α΄. Εναρμόνιση με την Οδηγία 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ης Δεκεμβρίου 1994 «Για τις συσκευασίες και τα απόβλητα της συσκευασίας».

3. Η.Π 29407/3508/2002 Κοινή Υπουργική Απόφαση (Κ.Υ.Α) «Μέτρα και όροι για την υγειονομική ταφή των αποβλήτων ΦΕΚ 1572/16-12-2002 Τεύχος Β.΄

4. Οδηγία 75/442/ΕΟΚ «Περί Στερεών Αποβλήτων» Ειδ. Εκδ. Ν 194/39/75.

5. Οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 1991 για την τροποποίηση της Οδηγίας 75/442/ΕΟΚ κ.λ.π.

6. Οδηγία 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ης Δεκεμβρίου 1994 «Για τις συσκευασίες και τα απόβλητα της συσκευασίας».
7. Αποφάσεις 2001/118/ΕΚ της Επιτροπής Ε.Κ της 16ης Ιανουαρίου 2001 και 2001/573/Ε.Κ της Επιτροπής Ε.Κ «Για την τροποποίηση της απόφασης 2000/532/Ε.Κ όσον αφορά τον κατάλογο αποβλήτων».

8. Οδηγία 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου της 26ης Απριλίου 1999 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
9. Απόφαση 2000/738/ΕΚ της 17ης Νοεμβρίου 2000 των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
10. Η.Π 509/2727/22-12-2003 «Μέτρα και όροι για τη διαχείριση Στερεών Αποβλήτων. Εθνικός και Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης» ΦΕΚ 1909 Τεύχος Β.΄

11. Μέχρι να εκδοθεί η ΚΥΑ του άρθρου 5 παρ. 1 εδ. Γ της Η.Π 509/2727/22-12-2003 ΦΕΚ 1909 Τεύχος Β΄, ισχύει η Κ.Υ.Α 114218/1997 «Κατάρτιση πλαισίου προδιαγραφών και γενικών προγραμμάτων διαχείρισης στερεών αποβλήτων» ΦΕΚ 1016/17-11-1997 ΤεύχοςΒ΄.

Β) Πολιτικές που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν

Η φορολογία έχει τη δυνατότητα να διευρύνει το πεδίο της περιβαλλοντικής προστασίας μέσω των φορολογικών επιβαρύνσεων ή απαλλαγών ανάλογα πάντα με το μέγεθος της περιβαλλοντικής καταστροφής που προκαλείται. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα δημιουργηθούν κίνητρα επενδύσεων σε μεθόδους διαχείρισης των αστικών απορριμμάτων (φορολογία σε δήμους) και μη αστικών απορριμμάτων (βιομηχανίες, αγροτικές μονάδες, οικοδομικές επιχειρήσεις κτλ) καθώς και σε ήπιες και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (αιολική, ηλιακή, γεωθερμική, υδροηλεκτρική).

Βέβαια για να μπορέσει η φορολογία ως νόμος να αντιμετωπίσει τις περιβαλλοντικές αυθαιρεσίες και κατ’ επέκταση να συμβάλλει σ’ αυτό που καλείται να ανταποκριθεί, θα πρέπει να περιστοιχηθεί από την κρατική και τη δημόσια συνέπεια και εντιμότητα. Πάντως η φορολογία ως μέτρο περιορισμού της περιβαλλοντικής ρύπανσης, χωρίς να στερείται την ικανότητα ενός μακροπρόθεσμου μέτρου, αναγνωρίζεται κυρίως για τις άμεσες και δραστικές υποστηρίξεις που παρέχει τόσο την πρόληψη όσο και στην αποτροπή της περιβαλλοντικής καταστροφής.

Η ορθολογική ρύθμιση των εισροών – εκροών προς και από την πόλη (δηλαδή η ενέργεια, η διατροφή, τα απόβλητα) μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την ανακύκλωση. Η επιβολή προσθέτων επιβαρύνσεων στα τέλη διάθεσης σε χωματερές, οι χαμηλότεροι φόροι στις επιχειρήσεις που ασχολούνται με την ανακύκλωση, οι επιχορηγήσεις στους δήμους που εφαρμόζουν προγράμματα ανακύκλωσης, η ενθάρρυνση της απλούστευσης των υλικών συσκευασίας, η απαγόρευση ή ο αυστηρός έλεγχος της κατασκευής ορισμένων υλικών όπως τα πλαστικά, είναι μερικά από τα νομικά κι όχι μόνο, μέτρα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν ουσιαστικά την προώθηση της ανακύκλωσης.

Σχετικά με τις πολιτικές που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν, θεωρώ ότι η διαχείριση των απορριμμάτων εντάσσεται στα πλαίσια της ευρύτερης κατάστασης σε σχέση με την ρύπανση του περιβάλλοντος. Έτσι θα αναφερθώ σε γενικές γραμμές για πολιτικές που μπορούν να αντιστρέψουν την πορεία της περιβαλλοντικής και οικολογικής κρίσης.

Οι επικρατέστερες θεωρήσεις[1] είναι ο λεγόμενος πράσινος καπιταλισμός (δηλαδή ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί μέσα από το υπάρχον σύστημα) και από την άλλη η προσέγγιση της κοινωνικής οικολογίας του Μάρευ Μπούκτσιν, η οποία θεωρεί ότι οι αιτίες της σημερινής οικολογικής κρίσης βρίσκονται στις ιεραρχικές δομές κυριαρχίας και εκμετάλλευσης που χαρακτηρίζουν την καπιταλιστική κοινωνία.

Η μία λύση προϋποθέτει συνέχιση της πελώριας συγκέντρωσης ανθρώπων και οικονομικών πόρων στην οποία οδηγεί το σύστημα της οικονομίας της αγοράς (ή αντίστοιχα το σύστημα του κεντρικού σχεδιασμού). Δηλαδή, συνέχιση της σημερινής οικοκαταστροφικής ανάπτυξης που έχει οδηγήσει στη δραματική χειροτέρευση της ποιότητας ζωής, με κάποια προσπάθεια «πρασινίσματος του καπιταλισμού» μέσω τεχνολογικών λύσεων ― εφόσον βέβαια είναι επικερδείς― ή, όταν χειροτερεύσει η οικολογική κρίση, με την επιβολή αυθαίρετων περιορισμών που θα χτυπήσουν τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα (όπως ήδη γίνεται στο Λονδίνο με την πληρωμή διοδίων για να μπαίνουν τα αυτοκίνητα στο κέντρο της πόλης, μέτρο που επέβαλλε μάλιστα «σοσιαλιστής» δήμαρχος!).

Η άλλη λύση προϋποθέτει ριζική αποκέντρωση που δεν σημαίνει, στο πρώτο στάδιο, και φυσική αλλά μόνο διοικητική αποκέντρωση. Η αποκέντρωση αυτή είναι απαραίτητη εφόσον, μεταξύ άλλων, η οικονομική αποτελεσματικότητα των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας (ηλιακή, αιολική κ.τ.λ.) εξαρτάται σε κρίσιμο βαθμό από την οργάνωση της κοινωνικής και οικονομικής ζωής σε μικρότερες μονάδες. Η λύση αυτή, εντούτοις, έχει ήδη περιθωριοποιηθεί από τη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς, ακριβώς επειδή δεν είναι συμβατή με τη σημερινή συγκέντρωση της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής δύναμης. Γι’ αυτό, άλλωστε, προωθούνται εναλλακτικές λύσεις οι οποίες δεν συνεπάγονται. οποιεσδήποτε ριζικές αλλαγές στην οικονομία της αγοράς/ανάπτυξης.

Όμως, δεν νοείται οικολογική δημοκρατία χωρίς ριζική αλλαγή του τρόπου ζωής –πράγμα που προϋποθέτει ένα άλλο κοινωνικό σύστημα πέρα από την οικονομία της αγοράς και τον κεντρικό σχεδιασμό- δηλαδή, την υιοθέτηση ενός τρόπου ζωής που δεν θα στηρίζεται στο στοίβαγμα εκατομμυρίων ανθρώπων στις σημερινές τερατουπόλεις από τσιμέντο, τις άσκοπες μετακινήσεις ανθρώπων από τον τόπο διαμονής τους στον τόπο απασχόλησής τους, και προϊόντων από την παραγωγή στην κατανάλωση, με μέσα μεταφοράς που ρυπαίνουν το περιβάλλον και εντείνουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

5) Κατάσταση

Α) Κατάσταση στην Ελλάδα

Η Ελλάδα βρίσκεται στη χειρότερη θέση πανευρωπαϊκώς όσον αφορά τη μείωση των βιοαποδομήσιμων απορριμμάτων που καταλήγουν στα σκουπίδια. Το 2003 η χώρα μας έστειλε 140% περισσότερα βιοαποδομήσιμα απορρίμματα στις χωματερές από ότι το 2005, με στόχο να πέσει στο 75%, δηλαδή στο μισό, έως το 2010.

– Ο αριθμός των υπό λειτουργία ΧΑΔΑ είναι 1458 και ο πληθυσμός που δεν εξυπηρετείται από ΧΥΤΑ ανέρχεται στο 45%.

– Πολλοί από τους ΧΑΔΑ, αν και έχουν παύσει τη λειτουργία τους, δεν έχουν αποκατασταθεί, με αποτέλεσμα να συνεχίζονται οι περιβαλλοντικές οχλήσεις.

– Μεγάλος αριθμός των υπό λειτουργία ΧΥΤΑ εμφανίζουν σημαντικό πρόβλημα ως προς το μη ορθό τρόπο λειτουργίας τους, τον έλεγχο και την παρακολούθηση καθώς και την μη συμμόρφωση με τις πρόσφατες νομοθετικές απαιτήσεις.

– Ως προς τα έργα επεξεργασίας / αξιοποίησης ΑΣΑ εμφανίζεται σημαντική, ενώ εμφανίζεται μονομερής προτίμηση προς συστήματα μηχανικής διαλογής – αερόβιας κομποστοποίησης.

– Απουσιάζουν σχεδόν παντελώς συστήματα με σημαντική διεθνή παρουσία, όπως κομποστοποίηση οργανικών αποβλήτων προ-διαλεγμένων με διαλογή στη πηγή, συστήματα αναερόβιας κομποστοποίησης, τεχνολογίες θερμικής επεξεργασίας, ενώ η ενεργειακή αξιοποίηση των ΑΣΑ είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

– Η έλλειψη αξιόπιστων στοιχείων για την ποιοτική σύσταση και τα ποσοτικά χαρακτηριστικά των ΑΣΑ δημιουργεί προβλήματα στα σχέδια ορθολογικής διαχείρισης.

– Δεν υπάρχει καταγραφή των έως τώρα δεδομένων και εμπειριών από την λειτουργία των έργων Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΔΣΑ) στην Ελλάδα.

– Η εναλλακτική διαχείριση των αποβλήτων – με βάσει τις σχετικές Οδηγίες της ΕΕ εμφανίζει σημαντική υστέρηση.

Β) Κατάσταση στην Ευρώπη

Η διαχείριση απορριμμάτων, με αφορμή το πρόβλημα με τους τόνους σκουπιδιών που αντιμετωπίζει η Νάπολη της Ιταλίας, αποτελεί μια μεγάλη επιχείρηση στην Ευρώπη. Σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Φυσικών Πόρων και Διαχείρισης Απορριμμάτων, περίπου 15% των επικίνδυνων απορριμμάτων της γηραιάς ηπείρου, ήτοι 8,6 εκατ. τόνοι αποβλήθηκαν από τη χώρα προέλευσής τους το 2003, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία. Το 90% της μεταφοράς απορριμμάτων έλαβε χώρα εντός της Ε.Ε., καθώς πόλεις με υπερβολικά μεγάλες ποσότητες αποβλήτων αποφάσισαν να συνεργαστούν με ξένα εργοστάσια πρόθυμα να δεχθούν τα ανεπιθύμητα απορρίμματα, τα περισσότερα εκ των οποίων επικίνδυνα.

Τα εργοστάσια στη Β. Γερμανία χρεώνουν για τη διαδικασία καύσης των απορριμμάτων μεταξύ 150 και 250 ευρώ τον τόνο, σύμφωνα με εκτιμήσεις του αναλυτή Κρίστιαν Φίσερ του παραπάνω ευρωπαϊκού κέντρου. Για την εν λόγω βιομηχανία, η γεμάτη σκουπίδια πόλη της Νάπολης αποτελεί «χρυσωρυχείο», αφού έχει κηρυχθεί εδώ και χρόνια σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, καθώς οι κάτοικοι μπλόκαραν τα σχέδια κατασκευής βιομηχανικών μονάδων καύσης απορριμμάτων κοντά στα σπίτια τους. Η ιταλική κυβέρνηση προσέγγισε τη Γερμανία για βοήθεια στο θέμα αυτό, σύμφωνα με Ιταλούς αξιωματούχους.

Όμως, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η μεταφορά των απορριμμάτων σιδηροδρομικώς στη Γερμανία αποδείχθηκε πιο περίπλοκη επιχείρηση: αν και τα απορρίμματα των νοικοκυριών δεν χαρακτηρίζονται αυστηρά ως «επικίνδυνα», θεωρούνται ιδιαίτερα προβληματικά επειδή απαιτείται η έγκριση των χωρών της Ε.Ε. τις οποίες διέρχονται για να φθάσουν στον τελικό προορισμό τους. Αυτό σημαίνει ότι στις διαπραγματεύσεις για την επίτευξη της συμφωνίας συμμετείχε και η Αυστρία, η οποία συνορεύει με την Ιταλία και τη Γερμανία.

Γ) Κατάσταση στον υπόλοιπο κόσμο

Το πιο διαδεδομένο σύστημα που εφαρμόζουν χιλιάδες πολίτες από την Ευρώπη ως την Αυστραλία και την Ασία είναι το εξής: ο πολίτης βάζει σε ειδική σακούλα ξεχωριστά κατ’ είδος τα ανακυκλώσιμα απορρίμματα και πληρώνει τα δημοτικά τέλη καθαριότητας με βάση τις ποσότητες των σκουπιδιών που πετά.

Εφαρμόζεται ελεγχόμενη καύση και σε ορισμένες περιπτώσεις παράλληλη παραγωγή ενεργείας (θεωρείται ανανεώσιμη πηγή ενεργείας). Στις ΗΠΑ λειτουργούν και 90 μικτοί σταθμοί καύσεως και παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 2.500 ΜW, που ισούται με το 0.3 % της συνολικής της χώρας.

Εκεί όμως που κυριαρχεί η καύση, είναι η Ιαπωνία. Το Τόκιο αποκαλείται, «Παγκόσμια πρωτεύουσα της Διοξίνης», και με 2.000 μονάδες καύσεως απορριμμάτων σε όλη την Ιαπωνία. Και τούτο διότι η έλλειψη γηπέδων και η μόλυνση της θάλασσας επιβάλλει την καύση των σκουπιδιών.

Πέρσι, η Παγκόσμια Τράπεζα ανακοίνωσε ότι σύνηψε συμφωνία για την εγκατάσταση μονάδας συλλογής μεθανίου από χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, όπως και την κατασκευή μονάδας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, κοντά σε χωματερή στην Τιαντζίν της Κίνας. Αξιωματούχοι της τράπεζας υποστηρίζουν ότι η Κίνα μπορεί να φιλοξενήσει στα αχανή εδάφη της πάρα πολλά άλλα τέτοια εργοστάσια.

6) Πέντε καλές πηγές από το διαδίκτυο

Α) http://www.gdrc.org/uem/waste/waste.html

The Urban Environmental Management Research Initiative (UEMRI) was launched by Young Planners of the 1997 ISOCARP Congress in Ogaki Japan to continue to collaborate beyond and after the congress. The Congress was held from 17 to 20 September 1997. A specific theme was selected for collaboration in order to have a concrete output – urban environmental management (UEM).

(Η αστική περιβαλλοντική πρωτοβουλία διοικητικής έρευνας (UEMRI) προωθήθηκε από τους νέους αρμόδιους για το σχεδιασμό του συνεδρίου ISOCARP του 1997 σε Ogaki Ιαπωνία για να συνεχίσει να συνεργάζεται πέρα από και μετά από το συνέδριο. Το συνέδριο έγινε από τις 17 έως τις 20 Σεπτεμβρίου 1997. Ένα συγκεκριμένο θέμα επιλέχτηκε για τη συνεργασία προκειμένου να υπάρξει μια συγκεκριμένη παραγωγή – αστική περιβαλλοντική διαχείριση (UEM).)

Β) http://en.wikipedia.org/wiki/Waste_management

Η Βικιπαίδεια (ο όρος προήλθε από το Αγγλικό Wikipedia σε ελεύθερη μεταγραφή) είναι μία διεθνής, ελεύθερου περιεχομένου, εξελισσόμενη δια συνεργασίας εγκυκλοπαίδεια, η οποία βρίσκεται στη διεύθυνση http://www.wikipedia.org στο διαδίκτυο. Γράφεται σε συνεργασία από εθελοντές με το λογισμικό wiki, κάτι που σημαίνει ότι άρθρα μπορεί να προστεθούν ή να αλλάξουν από τον καθένα.

Γ) http://www.tzampazi.gr/diaxeirisi_aporrimmatwn.pdf.

Το site αυτό έχει δημιουργηθεί για να καταγράψει τις δραστηριότητες στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και στην Ελλάδα. Θα βρείτε αρκετές χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τις παρεμβάσεις τις τροπολογίες και τις ερωτήσεις που κατατέθηκαν στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και αφορούν κυρίως θέματα για το Περιβάλλον και τα ΑμεΑ. Το site διαχειρίζεται η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ευαγγελία Τζαμπάζη.

Δ) http://www.diadyma.gr/

Είναι το site της διαδυμα Α.Ε. (ΔΙαχείριση Απορριμμάτων ΔΥτικής Μακεδονίας Α.Ε.). Η διαδύμα ήταν το αποτέλεσμα της σύμπραξης των δήμων σε περιφερειακό επίπεδο (δυτική Μακεδονία) με σκοπό την αποτελεσματική διαχείριση των αστικών απορριμμάτων, την ανακύκλωση και την αποκατάσταση. Είναι μια ελπιδοφόρος προσπάθεια για τα ελληνικά δεδομένα.

Ε) http://www.waste.nl/

Ο οργανισμός WASTE παρέχει πληροφορίες και συμβουλευτικές υπηρεσίες για την ορθή και βιώσιμη βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος.

7) Δύο ελληνικά άρθρα

Α) Το άρθρο εξακριβώνει ποια είναι η Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης και ποιοι την πρεσβεύουν, δίνει συμβουλές ανακύκλωσης και περιβαλλοντικής δράσης και παραθέτει καίριες ερωτήσεις κατά παντός υπευθύνου.

http://epirusgreens.pblogs.gr/2007/10/anakyklwsh-kai-diaheirish-aporrimatwn.html

EPIRUS GREENS: ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ Την ιστοσελίδα διαχειρίζεται ο Ιωάννης Β. Βέλλης (Εκδότης – δημοσιογράφος – Φωτογράφος).

Β) Κείμενο της Οικολογικής Κίνησης Καμένων Βούρλων που μοιράστηκε έξω από super market της περιοχής στις 8/8/2002.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=26515

Τo Indymedia Athens είναι μια ανοιχτή συλλογικότητα ατόμων που προσφέρουν άμεση και μη-εμπορευματική πληροφόρηση.

8 ) Βιβλιογραφία

Α) Αναστάσιος Γ. Ρούσσης – Κοινωνιολόγος «Η ΡΥΠΑΝΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ»

Εκδόσεις ΨΥΧΑΛΟΥ (2002)

Β) Δημήτριος Β. Βαγενάς – Επίκουρος καθηγητής «ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΕΡΕΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ» Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων (2007)

Γ) Tom Tietenberg, μετάφραση Παύλος Γρεβενίτης ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ – ΤΟΜΟΣ Ά Εκδόσεις GUTENBERG (2002)

ΙΙ) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ: ο ΧΥΤΑ Αιγείρας Αχαΐας


ΤΩΡΑ ΤΡΕΧΟΥΝ… ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΥΤΑ ΑΙΓΕΙΡΑΣ

14 Μαΐου 2008 21:21

Ανάστατοι οι κάτοικοι του δήμου Αιγείρας και Ακράτας μετά από τις ανακοινώσεις του υφυπουργού κ. Αθ. Νάκου να δεχθεί η Αιγείρα τα σκουπίδια άλλων επτά δήμων!

– Παρέδωσε ο νομάρχης Αχαΐας στο Δήμο Αιγείρας με απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου την ΜΠΕ για την επέκταση του Β’κυττάρου.

Δ. Κατσικόπουλος: «Οι χρόνοι είναι πιεστικοί και οι δήμαρχοι δεν συμμετέχουν στις συνεδριάσεις για τα απορρίμματα».

Σε αδιέξοδο βρίσκονται οι διαδικασίες για την εξεύρεση λύσης και χώρου
απόθεσηςτων στερεών αποβλήτων στους δήμους της 3ης Διαχειριστικής Ενότητας, αφού η πρόταση για ΧΥΤΑ στη θέση «Παπανικολού» βρίσκεται στο ΣτΕ.

Δηλώσεις ο του Δημάρχου Αιγίου που προεδρεύει της 3ης Διαχειτριστικής Ενότητας, όσο και δηλώσεις του υφυπουργού κ. Αθ. Νάκου για προσωρινή μεταφορά των αποριμμάτων στο ΧΥΤΑ Αιγείρας, σε σχέση με την ανάληψη υποχρεώσεων απο τους Δήμους Αχαΐας της κατασκευής Εργοστασίου Επεξεργασίας Στερεών Αποβλήτων και την παράδωση όλων των μελετών που επεξεργάζονταν η Νομαρχία στους οικείους δήμους, πυροδοτούν αντιδράσεις στους κατοίκους της Αιγιαλειας και δημιουργούν μια κατάσταση ¨ψυχρού πολέμου» ανάμεσα σε πολιτεία, Δημοτικές Αρχές και πολίτες!!

Με απόφασή του το Νομαρχιακό Συμβούλιο σε τακτική συνεδρίασή του στις 23 Απριλίου παραδίδει την ΜΠΕ που αφορά στην Β’ φάση επέκτασης του ΧΥΤΑ Αιγείρας, στον οικείο Δήμο. Στη συνεδρίαση παραβρέθηκε ο Δήμαρχος κ. Δ. Μυλωνάς ο αρχηγός της μειοψηφίας του δήμου Αιγείρας κ. Δ. Μυλωνάς καθώς και πολίτες απο τα Δ.Δ. Αιγείρας, ενώ δεν παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος Αιγίου κ. Απ. Καραφωτιάς και ο Πρόεδρος της ΤΕΔΚ κ Αλεξόπουλος. Ο αντινομάρχης Περιβάλλοντος κ. Ανδρ. Τριανταφυλλόπουλος στην εισήγησή του μεταξύ άλλων τόνισε:

«Πρόκειται για ένα έργο το οποίο αποτελεί επέκταση ενός υφιστάμενου κυττάρου με όλες τις προδιαγραφές που προβλέπει η σύγχρονη τεχνολογία και που με αυτές τις προδιαγραφές είχε κατασκευαστεί η 1η φάση.

Για την διαχείριση των απορριμμάτων υπεύθυνοι φορείς είναι οι ΟΤΑ Α βαθμού. Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση σε κανέναν νόμο δεν προβλέπεται ότι έχει την ευθύνη της διαχείρισης. Διαχείριση σημαίνει προσωρινή αποθήκευση συλλογή μεταφορά διάθεση των απορριμμάτων. Εκείνο για το οποίο έχει μοναδική αρμοδιότητα η ΝΑ είναι ο έλεγχος αυτών των αρμοδιοτήτων.

-Γιατί αναλάβαμε εμείς αυτό το έργο ή αυτά τα έργα διαχείρισης απορριμμάτων;
Υπήρξε ανάθεση από την ΤΕΔΚ στη Νομαρχία γι αυτά τα έργα!

-Γιατί υπήρξε ανάθεση;

Διότι οι Δήμοι δεν είχαν το προσωπικό δεν είχαν τους οικονομικούς πόρους δεν είχαν την τεχνογνωσία να φέρουν σε πέρας τόσο σημαντικά έργα.

-Τι θα συνέβαινε εάν εμείς δεν παίρναμε αυτό το σταυρό του μαρτυρίου από το 2000;

Σήμερα θα λειτουργούσαν πάνω από 150 ανεξέλεγκτες χωματερές όπως ακριβώς συμβαίνει στο νομό Ηλείας και σε πολλούς νομούς της χώρας μας. Ο νομός μας θα ήταν ένας τεράστιος σκουπιδότοπος και από 1-1-2009 και οι 22 Δήμοι του Νομού Αχαΐας θα πλήρωναν καθημερινά 35,000€ πρόστιμο γιατί δεν είχαν χώρους να εναποθέσουν τα απορρίμματά τους. Με αίσθημα λοιπόν κοινωνικής πολιτικής και περιβαλλοντικής ευθύνης η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση το νομαρχιακό συμβούλιο όλοι εμείς αναλάβαμε αυτές τις πρωτοβουλίες.

Κατασκευάστηκε η Α’ φάση του ΧΥΤΑ της Αιγείρας και Μάιο του 2008 ξεκινάει ο ΧΥΤΑ του Φλόκα. Ολοκληρώνονται οι αποκαταστάσεις των χωματερών στο Δήμο Αιγείρας, Ακράτας, Διακοπτού και στην παλιά χωματερή του Πετροχωρίου. Αυτά αναλάβαμε και αυτά προσπαθούμε να φέρουμε σε πέρας. Κάποιος θα μου πει τι γίνεται με το ΧΥΤΑ στη θέση «Παπανικολού», που ήταν ένα άλλο έργο του ταμείου Συνοχής; Εδώ είχαμε μια σειρά προβλήματα:

1ον δεν υπήρχε κοινωνική αποδοχή

2ον υπήρξαν προσφυγές στο Συμβούλιο επικρατείας, τόσο από τον Δήμαρχο Ερινεού και από τους κάτοικους της περιοχής. Οι προσφυγές ακόμα δεν έχουν συζητηθεί στο Συμβούλιο Επικρατείας, η δε προσφυγή του Δήμου Ερινεού ήταν προγραμματισμένη να συζητηθεί 9-5-2007 ο εισηγητής της υπόθεση ο κύριος Ρόζος από πέρυσι και μέχρι τον 9ο του 2008 έχει αναβαθμιστεί και έχει γίνει επιθεωρητής του δικαστικού σώματος. Θα επανέλθει στη θέση του 15-9-2008 και σύμφωνα με εκτιμήσεις των νομικών μας η υπόθεση θα συζητηθεί στις αρχές του 2009. Επίσης είχαμε σοβαρά προβλήματα με τις απαλλοτριώσεις στο χώρο αυτό.

Διότι όταν υπάρχει ένα νομικό έλλειμμα και μια νομική εκκρεμότητα δεν θα ήταν κανένας αφελής από την Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση να ξεκινήσει τις απαλλοτριώσεις να πληρώσει 200.000 € γιατί τόσο κόστιζαν οι απαλλοτριώσεις να είχαμε δικαστικές διαμάχες με κάποιους από τους ιδιώτες οι οποίο δεν παραχωρούσαν το χώρο τους. Ένα άλλο πρόβλημα το 2005, ήταν ότι έπρεπε να κάνουμε κάποιες έρευνες πεδίου κάποιες γεωγραφικές μελέτες να γίνουν κάποια τοπογραφικά. Τότε λοιπόν υπήρχε μαζική αντίδραση των κατοίκων και δεν μας άφησαν ούτε καν να πλησιάσουμε να κάνουμε αυτές τις μελέτες. Μάλιστα μας είχαν απειλήσει κιόλας. Το δεύτερο βήμα ήταν όταν μετά από κάποιους μήνες και μετά από διαπραγμάτευση που έκανε η χώρα μας για όλα τα έργα, πετύχαμε την παράταση του χρονοδιαγράμματος κατά 2 χρόνια μέχρι το 2007. Από πέρυσι το Μάιο -Ιούνιο είχαμε κάποια καινούρια δεδομένα εκεί που είχαμε παρατήσει τα όπλα διότι δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι άλλο.

Καλέσαμε σύσκεψη με πρωτοβουλία του Νομάρχη στην ΠΔΕ παρουσία των Δημάρχων, Βαρνακιώτη (Ερινεού), Καραφωτιά (Αιγίου), Μυλωνά (Αιγείρας), και του Αλεξόπουλου (Ωλενίας προέδρου της ΤΕΔΚ), όπου παρουσιάσαμε τα νέα δεδομένα και παρακαλέσαμε τον κ. Βαρνακιωτη να συμφωνήσει για να συνεχίσουμε τις προσπάθειες και να φτιάξουμε το ΧΥΤΑ στη θέση «Παπανικολού». Δυστυχώς εκείνη η σύσκεψη απέβη άκαρπη.

Προγραμματίστηκε δεύτερη σύσκεψη διευρυμένη, στο Αίγιο το καλοκαίρι για να συζητήσουμε αυτό το θέμα να το αναλύσουμε ώστε να ληφθούν κάποιες αποφάσεις. Αντί αυτού ο Νομάρχης, ο Περιφερειάρχης, εγώ και άλλοι δεχτήκαμε προπηλακισμούς ύβρεις και απαξίωση από κάποιους κατοίκους του Δήμου Ερινεού και όπως καταλαβαίνεται η σύσκεψη αυτή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Σε ερώτηση τι θα κάνετε τα απορρίμματα σας κύριοι μετά το 2009; Η απάντηση του Δημάρχου Ερινεού ήταν ότι, «εμείς δεν έχουμε σκουπίδια στον Ερινεό και θα τα λύσουμε μόνοι μας». Βρεθήκαμε λοιπόν για δεύτερη φορά σε αδιέξοδο.

Τότε κάναμε μια σύσκεψη και είπαμε, ότι από την στιγμή που υπάρχει ακόμα χρόνος, να προσπαθήσουμε να ανοίξουμε ένα διάλογο με την Αιγείρα, έτσι ώστε να επεκταθεί το κύτταρο της Αιγείρας και για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα να φιλοξενηθούν εκεί και τα απορρίμματα της 3ης Δ Ε(Αιγίου, Συμπολιτείας Καλαβρύτων Ερινεού, Λευκασίου, Παΐων, Αροανίας). Και το κάναμε αυτό για να μην πληρώσουν οι εν λόγω δήμοι πρόστιμα, να μην πετάνε τα σκουπίδια τους αριστερά και δεξιά, να υπάρξει μια ορθολογική χρήση του ζητήματος. Σε συσκέψεις που κάναμε στην περιφέρεια πέρυσι τον Σεπτέμβριο, Οκτώβριο και με παρουσία του κ. Μυλωνά, ο οποίος είχε καταρχήν κάποιες αντιρρήσεις και έβαζε κάποιες προϋποθέσεις. Είναι εδώ να μας πει και τις προϋποθέσεις που έβαζε και τώρα τι ακριβώς τελικές αποφάσεις πάρθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Βεβαίως από πέρυσι τον Οκτώβριο και μετά κάποια πράγματα άλλαξαν. Καταρχάς αυτό που εμείς είχαμε στο μυαλό μας, να είμαστε σε ένα φορέα Διαχείρισης με το Εργοστάσιο Επεξεργασίας Στερεών Αποβλήτων όπου θα είχαμε την άμεση συνεννόηση με όλους τους Δημάρχους, δεν έγινε. Έχουμε λοιπόν σήμερα την σύσταση τεσσάρων αναγκαστικών Συνδέσμων. Αυτά είναι τα καινούρια στοιχεία. Επίσης η 4η ΔΕ στην οποία ανήκει ο Δήμος Αιγείρας έχει προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά του αναγκαστικού αυτού συνδέσμου. Από εκεί και πέρα η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Εμείς από το νόμο πλέον δεν έχουμε καμία αρμοδιότητα. Θα είχαμε αρμοδιότητα στο βαθμό που υπήρχε ένας φορέας διαχείρισης με την μορφή ΑΕ. Έγιναν οι 4 Δ.Ε. οι οποίες έχουν την δυνατότητα και την υποχρέωση να διαχειριστούν τα απορρίμματα τους.

Έτσι λοιπόν από την στιγμή κατά την ποια δεν υπάρχει συναίνεση για ένα φορέα διαχείρισης με την μορφή ΑΕ και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση έστω και εκτός των πλαισίων του νόμου να ασκήσει αν θέλετε κάποιες αρμοδιότητες σε σχέση με την διαχείριση των απορριμμάτων η πρόταση είναι ξεκάθαρη.

1ον παράδοση όλων των μελετών που αφορούν τον ΧΥΤΑ Παπανικολού στην 3η Διαχειριστική ενότητα στον φορέα διαχείρισης της 3ης Διαχειριστικής ενότητας. και
2ον παράδοση όλων των μελετών που έχει κάνει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση μέχρι σήμερα και αφορούν την επέκταση του ΧΥΤΑ της Αιγείρας, στην 4η Διαχειριστική ενότητα στο φορέα Διαχείρισης της 4ης Διαχειριστικής ενότητας.»

Στη συνέχεια ο Δήμαρχος Αιγείρας, απαντώντας στην τοποθέτηση του αντινομάρχη Περιβάλλοντος, ανέφερε ότι: «Ακόμα δεν έχει τελειώσει η Α’ φάση και αρχίσαμε να συζητάμε για τη Β’ φάση. Σεβόμενοι την απόφαση του Νομαρχιακού Σχεδιασμού του 2001 και τον Περιφερειακό σχεδιασμό του 2005, σε σχέση με τους ΧΥΤΑ και το εργοστάσιο επεξεργασίας Στερεών Αποβλήτων και τα θεωρούμε έργα υποδομής. Ο αρχικός σχεδιασμός λοιπόν πρέπει να εφαρμοστεί «κατά γράμμα». Δεν είναι σωτήρια μια μόνο λύση, χρειάζεται και η εναλλακτικότητα των λύσεων για τη Διαχείριση των στερών αποβλήτων!

Την περασμένη εβδομάδα ο υφυπουργός «μας τα είπε» με έναν άλλο τρόπο, που ίσως το έλεγε κάτω από το άγχος για την προσπάθεια που κάνει για να αντιμετωπίσει το τεράστιο πρόβλημα της Διαχείρισης των Στερεών Αποβλήτων. Ο εργολάβος που έχει αρχίσει την αποκατάσταση του Α’ κυττάρου του ΧΥΤΑ θα έχει τελειώσει σε έξι μήνες. Όσο για τη ΜΠΕ της Β’ Φάσης σύμφωνα με το Περιφερειακό σχεδιασμό περνά στους Δήμους, οπότε η νομαρχία είναι αναρμόδια βάσει της νομοθεσίας.»

Απαντώντας στη συνέχεια ο Δ. Μυλωνάς σε ερωτήσεις που έθεσαν ο πρόεδρος του Ν.Σ. κ. Γ. Αθανασόπουλος, ο Αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης κ. Θεόφ. Βασιλείου και οι νομαρχιακοί σύμβουλοι κκ. Παπαγιαβής, Πολίτης και Χατζηλάμπρου, ο δήμαρχος Αιγείρας επεσήμανε:

Σε σχέση με την μελέτη. Με την νομοθεσία αυτή τη στιγμή είναι ακριβώς όπως τα είπε ο κύριος Τριανταφυλλόπουλος και υπόχρεοι για την από εδώ και πέρα, κατασκευή, δημιουργία, λύσιμο προβλημάτων σε σχέση με τα στερεά απόβλητα είναι οι φορείς Διαχείρισης (ΦΟΣΔΑ) οι οποίοι χαρακτηρίσθηκαν στην περιοχή μας Αναγκαστικοί Σύνδεσμοι. Αυτό λοιπόν είναι απαντημένο. Άρα η ΜΠΕ της Β’ φάσης πρέπει να υποβληθεί από τον Δήμο της Αιγείρας.

Ο Δήμος της Αιγείρας ήταν Φορέας Διαχείρισης πριν εκδοθεί ο αναγκαστικός νόμος των Συνδέσμων Καθαριότητας και επάνω σε αυτή τη διαδικασία ήρθε το κράτος και φτιάχνει νόμο όπου λέει για υποχρεωτικούς Συνδέσμους.

Εμείς έχουμε άδεια λειτουργίας με την προ της δημιουργίας αναγκαστικών Συνδέσμων διαδικασία και πιστεύω ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα στο Συμβούλιο της Επικρατείας σε σχέση με την δικαίωση της προσφυγής μας.

Είναι απλό και λογικό ότι θα πρέπει να παραδοθεί στον δήμο της Αιγείρας, για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η Αιγείρα είναι Φορέας Διαχείρισης σε σχέση με την άδεια λειτουργίας του έργου αυτού που αφορά τους άλλους δυο Δήμους που εξυπηρετεί.
Σε σχέση τώρα ,με το ζήτημα που έθεσε ο Πρόεδρος του Ν.Σ. -«σύμφωνα με τα έγγραφα που υπάρχουν στο φάκελο έχει δοθεί αυτή η μελέτη στη ΤΕΔΚ από 1η/4ου για παροχή σχετικής γνωμοδότησης και μάλιστα αναφέρεται εντός 15 ημερών. Δεν έχει υπάρξει ακόμα ενημέρωση. Αν γνωρίζετε ποια είναι η θέση της ΤΕΔΚ;»- από την 1η / 4ου έχει πάει κάποιο έγγραφο όπως γίνεται με όλες τις μελέτες στην ΤΕΔΚ. Γνωρίζω πάντως ότι πάνω από μήνα έχει να γίνει συμβούλιο.

Σε σχέση τώρα με το ερώτημα που έθεσε ο κ. Νομάρχης, -«γιατί πιστεύετε κύριε δήμαρχε ότι δεν θα προχωρήσει η κατασκευή του Εργοστάσιου Διαχείρισης Στερεών αποβλήτων όπως έχει εξελιχθεί σήμερα η όλη υπόθεση;»- θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σοβαρό. «Είναι πρόβλημα και πιστεύω ότι ακόμα δεν μπορεί να μας το ξεκαθαρίσει κανένας όταν ο Υφυπουργός μιλάει για 40 εκατομμύρια ευρώ, ο άλλος υπουργός μιλάει για 80 εκατομμύρια ευρώ, στο τέλος και λόγω της οικονομικής κατάστασης αμφιβάλλω αν θα υπάρχει ευρώ».

Σε σχέση με τη Β’ φάση, έχει προβλεφθεί στην αρχική ΜΠΕ, η αγορά συγκεκριμένου χώρου. Ένα μικρό τμήμα του χώρου θεωρείται δασικό. Για να κατασκευαστεί η Β’ Φάση η ΜΠΕ είναι μονόδρομος.

Πιστεύω ότι η Νομαρχία σωστά πρότεινε αυτή τη διαδικασία διότι έχει δυο προβλήματα να αντιμετωπίσει.
1ον την απορρόφηση των κονδυλίων με την ολοκλήρωση του σχεδιασμού από το Ταμείο Συνοχής και

2ον την υποχρέωση που είχε να παραδώσει τις μελέτες.

Κανείς δεν θέλει να κατανοήσει ότι ΧΥΤΑ είναι αναπτυξιακό έργο και δεν είναι έργο έκτακτης ανάγκης ή έργο κουκουλώματος για κάποιους άλλους.

Απαντώντας σε ερώτηση του Ν.σ. κ Πολίτη – «Η Β’ φάση προβλέπονταν από τον αρχικό σχεδιασμό; Για πότε προβλέπονταν;»- ο Δήμαρχος Δήλωσε: «Για τη Β’ Φάση υπήρχε η νομική υποχρέωση του Δήμου Αιγείρας , με το να επιβάλλει 11,5 ευρώ ανά τόνο απορριμμάτων, ώστε να συγκεντρώσει χρήματα με τα οποία θα προχωρήσει στην Β’ Φάση μετά από τα 11 χρόνια λειτουργία ς του Α’ κυττάρου, συν τα 3 της παράτασης. Αυτή είναι η βασική υποχρέωση σε σχέση με την Α’ και Β’ φάση. Ήταν ξεκάθαρο από την αρχή ότι η Ε.Ε. πλήρωνε μόνο το πρώτο κύτταρο.

Ο αρχηγός της μείζονος πλειοψηφία του Ν.σ. κ Θέοφιλ Βασιλείου τάχθηκε υπέρ της παράδοσης της μελέτης από την πλευρά της Νομαρχίας προς τον οικείο δήμο της Αιγείρας, κατηγορώντας τους Συνδέσμους που απαξίωσαν το μέχρι τώρα έργο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης στον τομέα της Διαχείρισης και εξεύρεσης λύσεων για τα στερεά απόβλητα.
Ο Ν.σ κ. Β. Χατζηλάμπρου τάχθηκε υπέρ της παράδοσης της ΜΠΕ στο δήμο Αιγείρας, ενώ οι νομαρχιακοί σύμβουλοι κκ. Ασπρούλιας Β., Κεραμιδάς Ευστ., Κριμπάς Ι. είχαν αποχωρήσει από τη συνεδρίαση.

Εκ μέρους αντιπροσωπείας πολιτών προερχομένων απο το Δήμο Αιγείρας, ο πολίτης Απ. Τομαράς, κάλεσε τους δήμους Αιγείρας Ακράτας και Διακοπτού να μην προχωρήσουν στην «πρόωρη» για τη Β’ φάση επέκταση του ΧΥΤΑ Αιγείρας, με την προσθήκη δεύτερου κυττάρου και ξεξαθάρισε ότι οι κάτοικοι είναι αποφασισμένοι να αποτρέψουν με δυναμικές κινητοποιήσεις την μεταφορά απορριμμάτων από άλλους Δήμους του Νομού.

– Β.Α

ΠΗΓΗ:

http://www.styga.gr/index.php?sid=1af7c82f76c43f6944c15fb1eb55ee8d&act=detail&article=4613

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Mε αφορμή τα πρωτοφανή επεισόδια στην Λευκίμμη Κέρκυρας, που είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο μιας 43χρονης μητέρας θα ήθελα να πω δυο λόγια για την ουσία του θέματος που αφορά τον ΧΥΤΑ Λευκίμμης.

    Γιατι οχι στον ΧΥΤΑ Λευκίμμης.

    Ο συγκεκριμένος ΧΥΤΑ δεν πληροί τις προδιαγραφές που θέτει η ίδια η Ε.Ε επομένως η κατασκευή της είναι παράνομη. Για να γίνω πιο σαφής:
    1) Η θέση Μεσσοράχια που κατασκευάζεται είναι ΗΔΗ ΚΑΤΟΙΚΗΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ. Σύμφωνα με την οδηγία της Ε.Ε ο ΧΥΤΑ πρέπει να απέχει ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 1500μ απο την πλησιέστερη κατοικημένη περιοχή.
    2) Όπως είναι απόλυτα λογικό ο ΧΥΤΑ δεν θα πρέπει να βρίσκεται σε καμία περίπτωση σε επαφή με τον υδροφόρο ορίζοντα γιατι κάτι τέτοιο θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες για την δημόσια υγεία.
    Αυτός ακριβώς ο όρος ΕΠΙΣΗΣ ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ στην περίπτωση του ΧΥΤΑ Λευκίμμης. Πιο συγκεκριμένα, κατα την διάρκεια των εκσκαφών παρατηρήθηκε πηγαίος αναβλυσμός υδάτων με αποτέλεσμα τον σχηματισμό λίμνης με βάθος πλέον των 2μ !!!! Έγινε προσπάθεια απάντλησης υδάτων που είχε σα αποτέλεσμα την ΑΥΞΗΣΗ των λιμναζόντων υδάτων!!!Επομένως είναι προφανές οτι στην συγκεκριμένη θέση υπάρχουν υπόγεια ύδατα και είναι κάτι παραπάνω απο σίγουρο οτι ο υδροφόρος ορίζοντας θα επιμολυνθεί στην περίπτωση κατασκευής ΧΥΤΑ.
    3) Κατά την διάρκεια των εσκαφών ανακαλύφθηκαν πλήθος αρχαιολογικών αντικειμένων κυρίως οικοσκευών με αποτέλεσμα η αρχαιολογική υπηρεσία να διατάξει την προσωρινή διακοπή των εργασιών. Το γιατι άρθηκε εκ των υστέρων αυτή το αφήνουμε στην κρίση σας…
    Με ολα τα παραπάνω θεωρώ οτι γίνεται εύκολα αντιληπτό το δίκαιο του αγώνα και η αγανάκτηση των κατοίκων της Λευκίμμης αλλά και του Νότου της Κέρκυρας γενικότερα. Μόνο που ο αγώνας τους δεν είναι μόνο δική τους υπόθεση αλλά και υπόθεση κάθε ανθρώπου του νησιού που σέβεται το περιβάλλον και την ζωή.

    Νότια Κέρκυρα η διαχρονική χαβούζα του νησιού…

    Η Λευκίμμη και γενικότερα η Νότια Κέρκυρα είναι γνωστό τοις πάσει οτι είναι λιγότερο αναπτυγμένη και σαφώς φτωχότερη απο την Βόρεια Κέρκυρα.
    Αυτό βέβαια δεν είναι καθόλου τυχαίο αφού για πολλά χρόνια υπήρξε ξεχασμένη απο τις αρχές του νησιού βιώνοντας την πλήρη απομόνωση την ωρα που όλο το βάρος δινόταν στο βόρειο τμήμα του νησιού που γνώρισε την τουριστική ανάπτυξη απο τις αρχές του 1950.
    Έτσι ακόμη και σήμερα στερείται ακόμη και στοιχειωδών υποδομών. Αυτό το γεγονός είχε σαν αποτέλεσμα την γκετοποίηση της περιοχής. Η όποια ανάπτυξη της περιοχής επήλθε πολύ καθυστερημένα με την κατασκευή του λιμένος της Λευκίμμης και της τουριστικής αξιοποίησης της πληθώρας των εκπληκτικής ομορφιάς τοπίων της.
    Η πολιτεία ακόμη και σήμερα λάμπει δια της απουσίας της στην περιοχή. Αποτέλεσμα;
    Το αναμενόμενο στις περιπτώσεις γκετοποίησης: φτώχεια, ναρκωτικά, χαμηλό πνευματικό επίπεδο.Και μέσα σε όλα αυτά έρχεται η πολιτεία να την αποτελειώσει. Δεν φτάνει που δεν παρέχει τίποτε, έρχεται τώρα και αποφασίζει την δημιουργία ΧΥΤΑ για όλη την Κέρκυρα στην Λευκίμμη!!! Δηλαδή ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμιση! Αντι να κλείνουμε την ψαλίδα την ανοίγουμε! Και μάλιστα ο χωρος του ΧΥΤΑ γειτνιάζει με την περιοχή του Κάβου δηλ. της πλέον τουριστικοποιημένης περιοχής.
    Οι ιθύνοντες σκέφτηκαν πολύ απλά: σκέφτηκαν να μεταφέρουν στην πλέον υποανάπτυκτη περιοχή τα σκουπίδια όλου του νησιού. Έτσι δεν γίνεται πάντα; Ποιός είναι ο σκουπιδότοπος της Αττικής; Τα δυτικά προάστεια η πλέον υποανάπτυκτη περιοχή της Αθήνας. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει κι εδω.
    Οι φτωχότεροι θα δέχονται τα σκουπίδια των πλουσιότερων και των αναπτυγμένων. Στην Λευκίμμη όπως ήταν φυσικό οι κάτοικοι εξεγέρθηκαν με την απόφαση. Για φαντάσου, να σε χουν εγκαταλείψει στην τύχη σου και απο πάνω να θέλουν να σου φορτώσουν τα σκουπίδια τους.
    Στους ιθαγενείς του νότου. Γιατί έτσι μας αντιμετωπίζουν. Σαν ιθαγενείς.Και μην μου πει κανείς οτι θα κατασκευαστούν και σε άλλα μέρη του νησιού ΧΥΤΑ. Γιατι αυτό δεν πρόκειται να γίνει όσο θα υπάρχει ο ΧΥΤΑ Λευκίμμης.
    Και στο κάτω-κάτω γιατι πρώτα στην Λευκίμμη και οχι αλλού; Όσοι θέλουν να μας μετατρέψουν σε χαβούζα να ξέρουν οτι θα μας βρουν απέναντι τους.
    Tραυματισμοί και συλλήψεις στην Λευκίμμη…

    Μεγάλες κατασταλτικές δυνάμεις με την συνδρομή εισαγγελέα (που είναι πάντοτε παρόντες όταν πρόκειται για κατασταλικές ενέργειες, αλλά είναι πολύ λίγοι όταν πρόκειται για υποθέσεις που πλήτουν τους απλούς πολίτες) προσπάθησαν απο το πρωϊ να εγκαταστήσουν στην περιοχή του ΧΥΤΑ τον εργολάβο ωστε να ξεκινήσουν οι εργασίες κατασκευής του. Απέναντι τους βρήκαν τον λαο οχι μόνο της Λευκίμμης αλλά και ολόκληρης της νότιας Κέρκυρας.
    Τα κοπρόσκυλα των ΜΑΤ έδειξαν για μια ακόμη φορά τον «ανδρισμό» τους.
    Μια γυναίκα 43 ετών υπέστη σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση και νοσηλεύεται στην εντατική του νοσοκομείου της Κέρκυρας.
    Ένα ακόμη παιδί 16 ετών υπέστη κάκωση σπονδυλικής στήλης με συνοδό προσωρινή παράλυση κ΄τω άκρων και βρίσκεταν για ώρες υπο παρακολούθηση στο Κ.Υ Λευκίμμης, ενω ελαφρύτερα τραυματίστηκε μια ακόμη γυναίκα. Τα κατορθώματα των μπράβων του συστήματος ολοκληρώθηκαν με την σύλληψη ενος 13χρονου παιδιού καθώς και του νομαρχιακού συμβούλου της ΝΑΣ Σταμάτη Πελάη και του γγ της Ν.Ε του ΚΚΕ Δημήτρη Πιτσιάβα. Διαφωτιστικό βίντεο μπορείτε να δείτε στο http://www.corfunews.eu
    Κάτοικοι της περιοχής συνεχίζουν να παραμένουν στον χώρο που προορίζεται για την κατασκευή ΧΥΤΑ και δηλώνουν αποφασισμένοι να μην λυγίσουν στις επιθέσεις των ρουφιάνων με κράνη.
    Θα είμαστε και εμείς μαζί τους. Πρωτοπόροι στον αγώνα για μια ποιοτικότερη και πιο υγιεινή ζωη, στον αγώνα της σωτηρίας του περιβάλλοντος…

    (πηγή: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=873274)

  2. @ panetolikos

    Πολύ κατατοπιστική η παρέμβασή σου – γι αυτό ευχαριστούμε – και τα στοιχεία για το τρανταχτό παράδειγματης Λευκίμμης. Εκείυπήρξε – άκουσον, άκουσον – θύμα – φόνος μιας γυναίκας που αγωνιζόταν για τα αυτονόητα…

    Επί τη ευκαρία δίνω μια ιστοσελίδα που υπάρχουν πολλά νεα στοπιχεία κια βίντεο για το γεγονότα της της ΛευκίμηςΚέρκυρας:
    http://www.anaitolika.gr/article.php?artro=2379

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: