• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 605,083 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Μαΐου 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Απρ.   Ιον. »
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Doping στην ελληνική κολύμβηση: «Ύπτιo» και «Ελεύθερo» πρωταθλητών.

Τα σκάνδαλα doping και με την «υπόθεση Δρυμωνάκου» στο «ελλαδιστάν», αλλά και παγκοσμίως σπάνε με πολύ κρότο. Δεν γνωρίζω πόσο είναι αληθινή. Φέρεται με γραπτή του δήλωση σε δημοσιεύματα, όπως: «…ο Γιάννης Δρυμωνάκος έβαλε άδοξα τέλος στην καριέρα του. Ύστερα από το δεύτερο θετικό δείγμα στην υπόθεση ντόπινγκ ο Έλληνας κολυμβητής, αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, τονίζοντας όμως «ότι ουδέποτε εν γνώσει του έλαβε ή διανοήθηκε να λάβει απαγορευμένες ουσίες».

Δείτε εδώ το επίπεδο δύο πρωταθλητών κολύμβησης εν έτει 2002. Ανάμεσά τους ο εν λόγω πρωταθλητής, που σταματάει τον πρωταθλητισμό μετά το σκάνδαλο αυτού του μήνα. Είτε ως σκάνδαλο doping, είτε ως φερόμενο σκάνδαλο. Ούτως ή άλλως λοιπόν, σκάνδαλο είναι. Πιο κάτω στην ιστοσελίδα μια πρωταθλήτρια – η Μαρία Δακουτρού – που τελικά εν έτει 2007 φαίνεται να μην «αντέχει» στον ανελέητο πρωταθλητισμό, για τον ακριβώς αντίθετο λόγο!!!

Γιατί όμως φέρεται ο υπερπρωταθλητής (μας) να παραιτείται από το «άθλημα»;

Πριν ψηλαφίσουμε το θέμα να πω, πως θεωρώ πάντως ότι το ζήτημα της επέκτασης και αυτής της εξάρτησης περπατάει πολύ, είτε για λόγους (υπερ) πρωταθλητισμού, είτε ως κίνητρο για εισαγωγή πολύ ευκολότερα σε ΑΕΙ της χώρας, είτε για λόγους σωματικής εμφάνισης περνά σταδιακά και στις μικρές ηλικίες. Διότι «οι κατασκευασμένοι πρωταθλητές» δεν είναι υπόθεση των επιχειρηματιών του θεάματος, αλλά κυρίων των γονιών, των εκπαιδευτικών και των ανθρώπων που έχουν πάνω τους έστω κάποια τσίπα πνεύματος…

Επομένως η Πρωτογενής Πρόληψη είναι άκρως απαραίτητη και στα τρία επίπεδα:

Στο επίπεδο του τρόπου ζωής και της συνείδησης ώστε να είναι αχρείαστη όχι μόνο η εξάρτηση, αλλά ούτε η επαφή με αυτό «το διάολο», όπως τραγούδησε και ο Κηλαηδόνης.

Σε επίπεδο έλλειψης κινήτρων, που όμως δεν φαίνεται να περνάει το Υπουργείο Παιδείας στα νέα μέτρα … πρωταθλητισμού που επιδιώκει, ενώ προτείνει έλεγχος «αντι-ντόπινγκ κοντρόλ» στους μαθητικούς αγώνες που φαίνεται να εξαγγέλλει για 2η φορά το Υπουργείο Παιδείας: «… Εντατικοποίηση και συστηματοποίηση ελέγχου ντόπινγκ στην τελική φάση των σχολικών αγώνων με σκοπό την αποφυγή χρήσης τέτοιων επικίνδυνων για την υγεία και άλλων εξαρτησιογόνων ουσιών από τους μαθητές…». Αστεία πράγματα δηλαδή!

Σε επίπεδο ευρύτερης πολιτικής, που έχει να κάνει με το άλλο είδος άθλησης. Που θα δίνει προτεραιότητα στο μη ανταγωνιστικό αθλητισμό (ορειβασία, περπάτημα, κολύμπι, κλπ), στο μαζική μη ανταγωνιστική άθληση και στην πολιτική μη στήριξης του πρωταθλητισμού από την πολιτεία.

Στο κολύμπι εντός των υδάτων του doping, τύπου ελεύθερου, υπάρχει και το «ύπτιο», δηλαδή μακριά από τις ουσίες, έστω και από λίγους (πρωτ)αθλητές. Στην εσπερίδα για την πρόληψη από την φαρμακοδιέγερση στις μικρές ηλικίες στην Αχαΐα πριν τρία χρόνια (20-04-2005) η φωνή της πρωταθλήτριας κολύμβησης Μαρίας Δακ. και του πατέρα της Άγγελου Δακ., ανεξάρτητα από τις κάπως διαφορετικές προσεγγίσεις για το ζήτημα του πρωταθλητισμού, έρχονται στη σκέψη μου ως απόλυτα επίκαιρες.

1) Τοποθέτηση πρωταθλήτριας

Δακ. Μαρία, φοιτήτρια Ιατρικής, πρωταθλήτρια κολύμβησης, μέλος εθνικής ομάδας

Καλησπέρα σας!

Σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνατε να με καλέσετε να μιλήσω για τις εμπειρίες μου, αν και λυπάμαι που δεν μπορώ να παρευρεθώ στην εκδήλωσή σας λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων με την σχολή μου, την Ιατρική, και των προπονήσεων που κάνω στην Αθήνα.

Ασχολούμαι από 5 χρονών με την κολύμβηση. Στην αρχή ξεκίνησα απλά για να μάθω να κολυμπώ και να αθλούμαι γενικότερα. Αργότερα, άρχισα να παίρνω μέρος σε κάποιους τοπικούς αγώνες, στους οποίους είχα κάποιες διακρίσεις. Αυτές οι διακρίσεις ήταν ένα κίνητρο για μένα και τους προπονητές μου να συνεχίσω να ασχολούμαι εντατικά, με σκοπό ανώτερες διακρίσεις στο μέλλον. Έτσι, με πολλή προσπάθεια, υπομονή, κούραση, κατάφερα μετά από κάποια χρόνια να έχω τις πρώτες πανελλήνιες και αργότερα διεθνείς επιτυχίες στα αγωνίσματά μου.

Όλα αυτά τα χρόνια, παρά τις δυσκολίες που συνάντησα, κρατήθηκα στο χώρο αυτόν, διότι πιστεύω ότι ο πρωταθλητισμός με βοηθάει πολύ σαν άνθρωπο, μου προσφέρει πειθαρχία, αυτοπεποίθηση, σεβασμό στους άλλους αθλητές, αλλά και πίστη σε αυτά που κάνω.

Η κούραση της καθημερινής και εξαντλητικής ενασχόλησης και η πίεση, σβήνονται αυτόματα, όταν οι κόποι σου αποφέρουν καρπούς, όταν στέκεσαι υπερήφανος στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου, πόσο μάλλον όταν ακούς τον εθνικό ύμνο της χώρας σου, που είχα τη χαρά και την τύχη να το ζήσω αρκετές φορές μέχρι τώρα και είμαι πολύ ευτυχισμένη γι’ αυτό. Αυτά είναι τα στηρίγματα και το υπόβαθρο, για να συνεχίζω τον αγώνα και να βάζω στην άκρη τις όποιες δυσκολίες συναντώ.

Βέβαια, μετά από 15 χρόνια ενασχόλησής μου με την κολύμβηση και ιδιαίτερα με τον πρωταθλητισμό, οι εμπειρίες που διατηρώ στην μνήμη μου δε με ενθαρρύνουν ολοκληρωτικά να συνεχίσω αυτόν τον ίσως άνισο και άδικο αγώνα. Η κατά καιρούς αδιαφορία των ομοσπονδιακών υπευθύνων και η αποθάρρυνσή μου από αθλητικούς παράγοντες και προπονητές, όλα αυτά τα χρόνια, αλλά κυρίως η μετατροπή αυτού του αθλήματος, όπως και πολλών άλλων που ξέρετε, σε εμπορικό και κερδοσκοπικό άθλημα, με οδηγούν δυστυχώς σε αρνητικά συμπεράσματα.

Οφείλω φυσικά να ομολογήσω πως, εκτός απ’ την μεγάλη και ανυπέρβλητη βοήθεια που μου παρείχε η οικογένειά μου τόσα χρόνια και τις θυσίες που με τόση χαρά δέχτηκε να κάνει, για να καταφέρω όλα αυτά που κατάφερα, και την ευχαριστώ πολύ, υπήρξαν και κάποιοι άλλοι σημαντικοί άνθρωποι (όπως προπονητές, γονείς, παράγοντες) οι οποίοι πιστεύοντας σε μένα μου έδωσαν ισχυρά κίνητρα να ανταπεξέλθω σε όλες τις δύσκολες καταστάσεις.

Θα επικεντρωθώ στο δυσάρεστο φαινόμενο που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, απ’ ότι γνωρίζω στο χώρο που ασχολούμαι, το οποίο είναι γνωστό σε όλους σας και ονομάζεται «doping». Για το χώρο της κολύμβησης για τον οποίο μπορώ να μιλήσω, γνωρίζω πολλά πράγματα. Οι διεθνείς διακρίσεις πριν από μερικά χρόνια σπάνιζαν. Δεν ήμασταν αρκετά ανταγωνιστικοί ως αθλητές σε σχέση με αντίστοιχους άλλων χωρών, πράγμα το οποίο, αντί να μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι πρέπει να γίνει πιο συστηματική και οργανωμένη προσπάθεια από πλευράς πολιτείας, ομοσπονδίας, προπονητών και αθλητών, αντίθετα κατάφυγε η πλειοψηφία αυτών στην αναζήτηση άλλων πιο εύκολων και κερδοσκοπικών λύσεων.

Ξεκίνησε μια αλυσίδα ζήτησης και προσφοράς απαγορευμένων ουσιών, με προπονητές και ιατρούς να επιδιώκουν όλο και περισσότερο τη χορήγησή τους σε αθλητές, με σκοπό να επιτύχουν εκείνοι μεγάλες διεθνείς διακρίσεις, να σπάσουν τα ρεκόρ και φυσικά οι ίδιοι να χρηματοδοτηθούν κατάλληλα, από όλα αυτά τα αποτελέσματα.

Μπορεί να μην είναι ολοφάνερο, αλλά τελικά τα θύματα όλης αυτής της ιστορίας είναι οι ίδιοι οι αθλητές, οι οποίοι δεν ξέρω αν αναρωτήθηκε κανένας τι επιπτώσεις έχουν όλες αυτές οι ουσίες στον οργανισμό τους και τι αντίκτυπο θα έχει αργότερα η χρήση των αναβολικών σε αυτούς.

Φυσικά, όλη αυτή η κατάσταση που έχει αρχίσει να δημιουργείται τα τελευταία χρόνια, μετέτρεψε την προσπάθεια και τον αγώνα μας σε άδικο και χωρίς ηθικούς φραγμούς, με αποτέλεσμα να αναρωτιέται κανείς: ο αθλητισμός που έχουμε διδαχθεί ότι βοηθάει το σώμα και το πνεύμα και σκοπεύει στην υγεία και την ευεξία, μήπως έχει καταντήσει να είναι μέσο εξυπηρέτησης οικονομικών συμφερόντων και το μόνο αποτέλεσμα που έχει είναι η ασθένεια του σώματος και η διαστροφή του πνεύματος;

Μήπως τελικά όλα αυτά που ακούμε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης τον τελευταίο καιρό, δεν είναι τίποτα άλλο παρά καταστροφή του αθλητικού ιδεώδους και εμπορευματοποίηση των πάντων; Δεν είναι τίποτα τυχαίο και μάλιστα όλα αυτά που ακούγονται είναι ελάχιστα σε σχέση με αυτά που στην πραγματικότητα συμβαίνουν. Είναι απλώς ένα δείγμα.

Προς μεγάλη μου θλίψη, έχω να αναφέρω και ένα προσωπικό γεγονός που έζησα. Όταν, ενώ ήμουν μέλος της εθνικής ομάδας και μου προτάθηκε εμμέσως να βοηθηθώ με κάθε τρόπο από ιατρό που συνεργαζόταν με τον ομοσπονδιακό προπονητή, ώστε να επιτύχω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, αρνήθηκα και από τότε εντελώς τυχαία, η ομοσπονδία και ο προπονητής άρχισε να με παραμερίζει και να μην υπολογίζει πολύ σε μένα.

Είναι κρίμα να φτάνω σε σημείο να παραδέχομαι πως ομοσπονδιακοί προπονητές είναι συμμέτοχοι σε όλη αυτή την απελπιστική κατάσταση και δεν κάνουν τίποτα για να την αλλάξουν!

Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι οι γονείς που καλώς παρακινούν τα παιδιά τους να μπουν στους αθλητικούς χώρους, για να ασκηθούν και να εκτονωθούν απ’ τα καθημερινά άγχη, πρέπει να αποθαρρυνθούν, ούτε να περαστεί το μήνυμα ότι ο αθλητισμός δεν ωφελεί σε τίποτα. Όχι!

Απλά πρέπει να παραδεχτούμε επιτέλους, πως οφείλουμε να πατήσουμε φρένο, να αποτρέψουμε το μελλοντικό εξευτελισμό αυτού του χώρου και να μην αδιαφορήσουμε εις βάρος των παιδιών!

Δε θα ήθελα να κλείσω έχοντας αφήσει δυσάρεστα κατάλοιπα και μιζέρια σε όλους εσάς που με ακούτε, γι’ αυτό και θέλω να τονίσω ότι ο αθλητισμός και συγκεκριμένα ο πρωταθλητισμός, έτσι όπως τον έχω γευτεί εγώ, είναι μια πολύ θετική εμπειρία, τουλάχιστον στο δικό μου χαρακτήρα.

Ακόμα και αν έχω αδικηθεί, όπως πιστεύω, όλα αυτά τα χρόνια και έχοντας πια φτάσει στο σημείο να είμαι «αποστασιοποιημένη» και να τα βλέπω πλέον τα πράγματα με άλλο μάτι, πιο ρεαλιστικό ίσως, δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι οι εμπειρίες που έχω αποκομίσει κατεύθυναν σωστά τον χαρακτήρα μου, τον διέπλασαν με τον καλύτερο τρόπο και προσπαθώ τουλάχιστον να κρατήσω όλα αυτά τα πολύ καλά στοιχεία για να τα αξιοποιήσω στη συνέχεια της ζωής μου!

Αν είναι να περάσω ένα μήνυμα σε όλους εσάς είναι:

να σπρώξετε τα παιδιά σας στους αθλητικούς χώρους, να τα παρακινήσετε και να τους δώσετε την απαραίτητη στήριξη για να πετύχουν τους στόχους τους, έτσι θα διαμορφώσετε μ’ αυτό τον τρόπο το χαρακτήρα τους, ώστε να γίνουν οι μελλοντικοί αγωνιστές σε όλη αυτή τη διαφθορά που μαστίζει την εποχή μας, σε όλους τους χώρους, όσους ξέρετε!

Είναι η μοναδική ελπίδα μας και πρέπει να αγωνιστούμε γι’ αυτό! Όλα μπορούν να επιτευχθούν, αρκεί να μην αφήνουμε τίποτα στη μοίρα του και να χτίσουμε μόνοι μας το αύριο που θέλουμε!

Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε και ελπίζω όλα αυτά να τα λάβετε σοβαρά υπόψη σας για το καλό όλων!

2) Τοποθέτηση γονέα πρωταθλήτριας

Δακ. Άγγελος, οδοντίατρος, γονέας πρωταθλήτριας κολύμβησης

Καλησπέρα σας.

Για την ανάδειξη ενός πρωταθλητή, πέρα από την μεγάλη προσπάθεια του ίδιου, του προπονητή και των αθλητικών παραγόντων της ομάδας, πρέπει να επισημάνουμε ότι χωρίς τους γονείς να μοχθούν να εξασφαλίσουν όλα αυτά, καθώς και την υγιεινή διατροφή, προγραμματισμό, ηρεμία, καθορισμό στόχων και συνδυασμό όλων αυτών, έχει αποδειχθεί ότι ο πρωταθλητισμός δεν γίνεται.

Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε το τρίπτυχο της παιδείας, γράμματα, αθλητισμός, μουσική, καθώς και ο στόχος «νους υγιής εν σώματι υγιεί». Δυστυχώς στο σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα, η νοοτροπία κάποιων εκπαιδευτικών, δεν ανέχονται την ιδέα ένας πολύ καλός μαθητής να είναι συγχρόνως και καλός αθλητής.

Η κόρη μου η Μαρία ήταν πάντα πρώτη μαθήτρια και της έκαναν τη ζωή δύσκολη, γιατί κάποιοι εκπαιδευτικοί δεν μπορούσαν να κατανοήσουν πως τα προλαβαίνει όλα. Στα μαθήματα έπαιρνε άριστα και στην γυμναστική το χειρότερο βαθμό. Η γυμνάστρια προσπάθησε να την αποκλείσει από τους σχολικούς αγώνες κολύμβησης, και ευτυχώς το αποτρέψαμε. Έτσι τελικά η Μαρία προχώρησε και τερμάτισε τέταρτη στους παγκόσμιους σχολικούς αγώνες στη Γαλλία. Δυστυχώς η επιτυχία της αυτή και τα επτά βαλκανικά μετάλλια, διαίρεσαν τους καθηγητές της.

Από την άλλη μεριά πρέπει να κατακρίνουμε το φαινόμενο, κάποιοι γονείς να επιβάλλουν στο παιδί τους τον πρωταθλητισμό, ακόμα και με χρήση αναβολικών, για να εκπληρώσουν τα δικά τους προσωπικά όνειρα. Ο αθλητισμός είναι υγεία και όχι αρρώστια, αλλαγή των χαρακτηριστικών του φύλου, ή ακόμα και θάνατος, που είναι το αποτέλεσμα της χρήσης αναβολικών.

Ειλικρινά σας λέω ότι τα τελευταία χρόνια, στα πρωταθλήματα κολύμβησης, δυσκολεύομαι να χειροκροτήσω τις καλές επιδόσεις, γιατί δεν μπορώ να τις ξεχωρίσω από τις κάλπικες, με χρήση αναβολικών. Σε ένα αιφνιδιαστικό έλεγχο ντόπινγκ, είδαμε πρωταθλητές να τρέχουν να εξαφανιστούν. Τα αναβολικά έχουν νοθεύσει τον υγιή ανταγωνισμό και οι αθλητές που δεν παίρνουν, αδικούνται κατάφωρα.

Είμαι μάρτυρας σε δίκη αναβολικών, που θα γίνει τον Νοέμβριο. Κατηγορούμενοι είναι ένας πρώην ομοσπονδιακός προπονητής κολύμβησης και ένας γιατρός, ο ξάδερφός του. Κατηγορούνται ότι χορηγούσαν σε κολυμβητές αναβολικά, μερικοί εκ των οποίων βρέθηκαν θετικοί σε ντόπινγκ κοντρόλ και τιμωρήθηκαν.

Με αυτό τον τρόπο εξέθεταν την υγεία των αθλητών, κατά το κατηγορητήριο, σε σοβαρό κίνδυνο, εν αγνοία των ίδιων και των γονέων τους. Ο προπονητής είναι παιδαγωγός και πολλές φορές πρότυπο για τους αθλητές και ο γιατρός ορκίζεται να ωφελεί και όχι να βλάπτει την υγεία. Τα αναβολικά έχουν νοθεύσει τον υγιή ανταγωνισμό και το φαινόμενο έχει γενικευθεί, με αποτέλεσμα να τείνει να ταυτιστεί με τον πρωταθλητισμό.

Η κόρη μου είχε για ένα χρόνο τον συγκεκριμένο προπονητή και τον γιατρό, ο οποίος μας πρότεινε ενέσεις πολυβιταμίνης. Εγώ ζήτησα να τις δω πριν τις χορηγήσει και όχι μόνο δεν μου τις έγραψε, αλλά άρχισαν να την παραμελούν και ως αθλήτρια. Η δε κολυμβητική Ομοσπονδία δεν την βοήθησε ποτέ. Τελειώνοντας, θέλω να τονίσω ότι δεν πρέπει να στείλουμε στους γονείς το λάθος μήνυμα της αποφυγής του Αθλητισμού.

Ο αθλητισμός και ο πρωταθλητισμός προσφέρουν. Προσοχή όμως στις χορηγούμενες ουσίες. Υπάρχουν στα γυμναστήρια σκόνες, που δεν είναι εγκεκριμένες και δεν αναφέρεται στη σύνθεσή τους ότι περιέχουν αναβολικά.

Σε όλες τις δραστηριότητες στην κοινωνία υπάρχουν κίνδυνοι, πόσο μάλλον όταν αναφερόμαστε σε παιδιά η νέους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα τα κλείσουμε και σε μια γυάλα. Οι γονείς πρέπει να παρακολουθούν διακριτικά και να φροντίζουν για την ασφάλεια και την υγεία των παιδιών τους και το κυριότερο, να τα θωρακίζουν με αρχές, που δυστυχώς στην εποχή μας τείνουν να γίνουν όρος προς εξαφάνιση.

Ευχαριστώ πολύ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: