• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 605,085 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Ιωάννης της Κροστάνδ… στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Ιβάν ο οχληρός στο Ιωάννης της Κροστάνδης ο άγιος…
    Chaturbate στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Απρίλιος 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Μαρ.   Μάι. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Μ. Τετάρτη: Δυο πρακτικές στα σύνδρομα και της νέας ενοχής μας.

Η αφθονία ψυχολόγων, ψυχιάτρων, νευρολόγων κλινικών και μη στο δυτικό κόσμο αποδεικνύει έμπρακτα το πλήθος και το βάθος των ενοχών στο έσω άνθρωπο ΚΑΙ στην νέα εποχή της εξατομίκευσης και της μαζικής «κουλτούρας». Αυτό δεν σημαίνει, πως σε λαούς στους οποίους ο δυτικός πολιτισμός είναι ακόμα εισερχόμενος ή σε παλιότερες εποχές που κυριαρχούσαν οι συλλογικές πολιτισμικές διαδικασίες, δεν είχαμε τέτοια φαινόμενα. Οι μάγοι των φυλών το αποδεικνύουν, έστω και εν μέρει.

Γράφει – σε γλώσσα απλής καθαρεύουσας, που αφήνω άθικτη – γνωστός παλιός καθηγητής: «.. Αλλ’ η αποφυγή της αποδοχής της προσωπικής ενοχής οφείλει να αναγνωρισθή ως βασικόν αίτιον ψυχικής «διαταραχής» και ανωμαλίας της προσωπικότητος του ανθρώπου. Ήδη εις την παρούσαν εργασίαν προεβλήθη αύτη ως αίτιον του «αδαμικού πλέγματος. Είναι δε γνωστόν … και εκείνη ήτις ομολογείται δύναται να προκαλέσει ψυχικήν ανωμαλίαν, εκτεινομένην εκ της απλής τύψεως της συνειδήσεως μέχρι της πλήρους ψυχικής καταρρεύσεως, τ.έ. της διασαλεύσεως των φρενών…»[1].

Η πορεία της Μεγάλης εβδομάδας,

όπως στα προηγούμενα αρθρίδια σημείωσα, είναι πορεία καθόδου προς τον Άδη του είναι μας. Εκεί θα γίνει η «συνάντηση», αναμένοντας και την κάθοδο του Λόγου, του Θεανθρώπου. Τα λειτουργικά νοήματα της Μ. Εβδομάδας διαπλέκονται με τα τελευταία γεγονότα της ζωής του Χριστού μέχρι την Ανάσταση. Φανερώνουν αυτή την πορεία και συνάντηση, ώστε και να γίνει και να ευοδωθεί ερωτικά.

Τη Μ. Δευτέρα γίνεται η πρώτη παρατήρηση στη ζωή μας. Ο διαχωρισμός φαίνεσθαι και είναι, με κριτήριο τη φυγή από το φαίνεσθαι και την ακαρπία της ζωής. Τη Μ. Τρίτη καταγγέλλεται η υποκρισία και η τσιγκουνιά, γιατί εμποδίζουν τα σκιρτήματα του είναι για τα πρώτα δοσίματα στους άλλους. Γίνονται εύκολα όμως όλα αυτά; Φυσικά και όχι. Η αποτυχία καιροφυλακτεί κάθε στιγμή. Η προσπάθεια όμως χαρακτηρίζει το παν, γιατί η «αρχή είναι το ήμισυ του παντός».

Τι είναι όμως η αποτυχία ενός δοσίματος; Μα φυσικά μορφές «πορνείας», δηλαδή αποτυχημένα δοσίματα, είτε εκ προμελέτης (κοινωνική πορνεία και συχνά με υλικό αντάλλαγμα), είτε στη πράξη (πνευματική πορνεία, συχνά και με υλική χασούρα).

Κατά τη Μ. Τετάρτη λοιπόν λειτουργικά η Ορθόδοξη Εκκλησία αναδεικνύει:

α) Την κατανόηση του αδιεξόδου κάθε αποτυχημένου δοσίματος στον άλλο (πορνεία), που εκφράζεται τόσο στο ευ-αγγέλιο, όσο και στα τροπάρια, με αποκορύφωμα το γνωστό σε όλους τροπάριο της Κασσιανής, (ψαλλόμενο και εδώ). Η κατανόηση εκφράζεται τόσο με αποδοχή της αποτυχίας, όσο και με δύο εντυπωσιακά γεγονότα. Την (δημόσια) εξαγόρευση της αποτυχίας μπροστά σε πρόσωπο εμπιστοσύνης (Ιησούς), όσο και με φανερή και πανάκριβη έκφραση μετάνοιας στην αποτυχία.

Ο αποτυχημένος ερωτικός δρόμος (πορνεία) αντικαθίσταται με νέο ερωτικό δρόμο στο πρόσωπο του Ιησού. Η ομολογία μάλιστα γίνεται με συμβολικό πανάκριβο υλικά τρόπο: το χύσιμο των μύρων στα πόδια και το αντίστοιχο σκούπισμα με τα μαλλιά, ένδειξη και απόδειξη της αρχής μιας νέας ερωτικής πορείας – σχέσης με εσωτερικά θεμέλια.

β) Στον αντίποδα υφίσταται η άλλη αποτυχία (του μαθητή Ιούδα του Ισκαριώτη), αφού η πολιτισμική (μάλλον) επανάσταση που έβλεπε να έρχεται γρήγορα με επίκεντρο τον Ιησού, δεν είχε τα χαρακτηριστικά που περίμενε. Ο Ιησούς δεν έδινε πρόσκαιρα πολιτισμικά χαρακτηριστικά στην επανάστασή του με βιαστική εξέγερση, που θα κατέληγε σε αποτυχία ή δημιουργία απλά κοινωνικού πολιτισμού, πράγμα που πιθανά στεναχώρησε ή και θύμωσε τον Ιούδα, αφού έδινε σημασία συχνά στην εμπορευματική του πλευρά.

Βαθύτερα γνώριζε, πως όλες οι αλλαγές οφείλουν να κατευθύνονται πρώτιστα στον εσωτερικό και συλλογικό πολιτισμό («η Βασιλεία του θεού εντός υμών εστί» και «όπου δυο και τρεις συνηγμένοι εν τω εμω ονόματι, εκεί εν μέσω αυτών ειμί»).

Ο Ιούδας παρέμεινε στο πολιτισμικό φαίνεσθαι μέχρι τέλους, χωρίς να βλέπει το εσωτερικό είναι του. Διάλεξε την «υποκρισία» του μαθητή, ενώ παρίστανε το «δάσκαλο». Υπάρχει μια αίσθηση στα ευαγγέλια ότι ήταν μορφωμένος. Αλλά η γνώση «φυσιεί». .

Η απεμπόληση των γνώσεων ως πρώτου στοιχείου ενός νέου πολιτισμού αποτελεί ακόμη και για την εποχή μα ς το μεγάλο σκάνδαλο. Η αίσθηση της δικής του αποτυχίας να υπερβεί αυτά του τα χαρακτηριστικά, μάλλον τον οδήγησε σε αντίθετη πορεία απ’ αυτή της πόρνης.

Αντί να υπερβεί το υπαρκτό επίπεδο του πολιτισμού, της οικονομίας, της πολιτικής και να οδηγηθεί προς το νέο ήθος (ώστε και αυτά να αποκτήσουν έρμα), χρησιμοποίησε τον πολιτισμό, την πολιτική και την οικονομία για να εκτονώσει το θυμό του και το φθόνο του απέναντι στον Ιησού, που αισθάνθηκε ότι τον … «πρόδωσε».

Διαπραγματεύτηκε πολιτικά με το κατεστημένο και εμπορεύτηκε οικονομικά τον ατίμητο. Η εμπορευματοποίηση λοιπόν της σημερινής ζωής, παίχτηκε πρώτιστα στο πρόσωπο του Ιούδα και του κατεστημένου των Φαρισαίων πάνω στο πρόσωπο της Ζωής.

Η καθιέρωση και της νηστείας[2] της Μ. Τετάρτης για κάθε Τετάρτη, φανερώνει ακριβώς αυτό το σταυροδρόμι.: Πως θα εκφράσουμε την αίσθηση αποτυχία μας στα «όνειρά μας»: Με ερωτικό δόσιμο στη Ζωή ή με εμπορευματοποίησή της;

Η σημερινή νέα εποχή είναι πλούσια για τέτοιους προβληματισμούς και μεγάλες αποφάσεις! Η εμπορευματοποίηση των πάντων, ακόμη και του θανάτου δεν αποτελεί πια καταγγελία μόνο μιας μερίδας της αριστεράς, αλλά συνολική καταγγελία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία προσφέρει εναλλακτικό δρόμο, χωρίς να αφήνει το κοινωνικό πεδίο κενό…

Συνεχίζεται, Θεού θέλοντος, η πορεία μας προς τα βάθη του Άδη, με ψηλαφήσεις στο νόημα της Μ. Πέμπτης…


[2] Η συγκεκριμένη συζήτηση είναι μια πρώτη προσέγγιση στο ζήτημα της νηστείας γενικά. ¨εγινε και δημοσιεύτηκε την Μ. Τετάρτη 14-04-1987, πριν δηλαδή 21 χρόνια, από τρεις νέους ανθρώπους και ένα νεαρό δημοσιογράφο..


[1] Ιωάνν. Κων. Κορναράκη, καθηγητή Πανεπ., Η ΝΕΥΡΩΣΙΣ Ως «ΑΔΑΜΙΑΙΟΝ ΠΛΕΓΜΑ», Ανατύπωσις, εκδ. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, Θεσσαλονίκη 1977, σελ. 108.

Advertisements

8 Σχόλια

  1. Πάρα πολύ καίρια η τομή σου.
    Η αποδοχή της ενοχής βέβαια δεν είναι απλό πράγμα, ούτε ατομικό, έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους φορτωμένους και μπλοκαρισμένους με ενοχές (πρωτογενώς) άλλων!

  2. @ τσουκνίδας

    Βλέπεις τομή τελικά;

    Πάντως να πεδίο δόξης λαμπρό για ένα νέο πολιτισμό: Ν αδιεκολύνει την αποδοχή της ενοχής, να στηρίξει τη πραγματική μετάνοια.

    Να πεδίο (με βάση το λατρευτικό) κοινωνικό και στις ενορίες: Να στηρίξει τη σχετικά δημόσια μετάνοια.

  3. Βασικα γι αυτο ημουν καθετα αντιθετος και στο Συμφωνο Συμβιωσης και σε αυτο που θεολογικα χαρακτηριζεται ως πορνεια.
    Οχι απο συντηρητισμο, αλλα γιατι η δηθεν απενοχοποιηση των παντων στην ουσια αποτελει τον κοινωνικο εξοβελισμο της ενοχης ενω στην πραγματικοτητα οι ενοχες μεσα στην καρδια βραζουν.

    Καποιες κραυγαλεες μεταστροφες και μετανοιες που εχουμε δει στην ζωη μας, στον περιγυρο μας και στα συναξαρια κατα την γνωμη μου δεν αποτελουν εγκεφαλικη αποδοχη της αμαρτιας αλλα επανασταση της καρδιας εναντια στον νου που την καπελωνε τοσο καιρο για να την πεισει οτι κατι ταχα δεν ειναι αμαρτια ενω η καρδια τοσον καιρο το ηξερε οτι ειναι.

    Υπ αυτην την εννοια δεν χρειαζεται να εχουμε καμμια… ενοχη που ειμαστε αμαρτωλοί. Μια βασικη ενοχη αν παραδεχτουμε τοτε ελευθερωνομαστε από τις αλλες ενοχες τις αρρωστες που οδηγουν στον ψυχιατρο.

    Στο ευχελαιο είπε ο παπας μεταξυ αλλων: «Και εί τι των εντολων σου παρεβη ή επλημμελησεν ως σαρκα φορων και τον κοσμον οικων, συγχωρησον.»

    Υπαρχει κανενας λογος λοιπον να επιλεξουμε την αναμρτησια και την ασυγχωρησια; Ή ελλειψη παραδοχης της ευθυνης και ακομα χειροτερα η μετατροπη της σε υποτιθεμενη αθωότητα μηπως κατα βαθος ειναι μεταλλαγμενος πουριτανισμος;

    Η αμαρτια που ενιοτε εκτονωνει και η μετανοια που λυτρωνει δεν πανε πακετο για μια ισορροπημενη πορεια σε ενα μακρυ και δυσκολο δρομο που τον λενε ζωη;

  4. @ Theoprovlitos

    Σωστά. Όμως δυο παρατηρήσεις γαι το σύμφωνο:

    1) Όφειλε η Δ.Ι.Σ. να φανερώσει πως όλοι είμαστε «πόρνοι» και εκφραζόμαστε π.χ. μέσα από το τροπάριο της Κασιανής. Και δεν είναι μόνο κάποιοι (άλλοι).

    2) Αυτοί που δεν αισθάνονται έτσι, οφείλει η πολιτεία να βρει λύσεις που να οικονομούν τα πράγματα πτρος το καλύτερο. Και έτσι πρέπει να γινει ο διάλογος.

  5. Η Συνοδος, άγαρμπη οπως παντα, είπε ενα σωστο κατα την γνωμη μου πραγμα με εναν ΤΟΣΟ λαθος τροπο που καλυτερα να μην ελεγε τιποτα.

    Το κομματι που αφορα την Πολιτεια ειναι ενα μεγα πολτικο και φιλοσοφικο πρωτιστως ζητημα για το τι σημαινει πλειοψηφια και μειοψηφια, τι σημαινει κοινωνια, αν η Πολιτεια ειναι πανω από τα προσωπικα και τα συλλογικα πιστευω ή αν τα δευτερα καθοριζουν την πρωτη, αν το κρατος εχει ηθικη και εαν ναι ποιος ειναι αυτος ο εξωτερικος παραγων που το καθοριζει, αν η ηθικη αυτη αλλαζει καθε 10 χρονια, αν ο καθενας μπορει να αρνηθει εναν νομο που βιαζει την συνειδηση του κλπ.
    Δηλαδη εαν ενας τοπος στον οποιον ο καθενας χορευει στο δικο του ρυθμο ειναι τελικα κοινωνια;

    Αλλα ολα αυτα ειναι ασχετα με την Μ. Εβδομαδα.

  6. Από τη στιγμή που έχεις τη ιδέα ότι ο αθεϊσμός είναι πραγματικός κι ότι δεν υπάρχει Θεός, τότε – όπως έγραψε ο Ντοστογιέφσκυ στα μυθιστορήματά του – το καθετί επιτρέπεται: γίνεται δυνατό το να πειραματίζεσαι με ό,τι φανταστείς, κάθε νέα έμπνευση, κάθε νέο τρόπο θεώρησης των πραγμάτων, κάθε νέο είδος κοινωνίας.

    Ιερομονάχου Σεραφείμ Ρόουζ
    Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά.

    Ελπίζω Θεοπρόβλητε να σου απάντησε ο πατήρ Σεραφείμ Ρόουζ.

  7. Πάντως, ακόμα και «στενά» να το δει κανείς με το γράμμα των κανόνων. Πορνεία είναι η σχέση εκτός Γάμου, όχι εκτός θρησκευτικού Γάμου….
    Μεταφέρε το αυτό στην εποχή μας…

  8. @Τσουκνιδα,

    Σωστο ειναι αυτο που λες.
    Αλλα γι αυτο ακριβως ειμαι προσωπικα κατα του Συμφωνου συμβιωσης. Διοτι υπαρχει ο πολιτικος γαμος που δεν ειναι πορνεια όπως και ο γαμος αλλων θρησκευματων.

    Το κρατος αυτοαναιρειται δημιουργωντας δυο παραλληλους θεσμους αναταγωνιστικους μεταξυ τους (Πολιτικο Γαμο-Συμφωνο) για να ικανοποιησει ειτε αυτους που εκ πεποιθησεως δεν θελουν να παντρευτουν (και οσο και εαν το σκεφτομαι ολα τα ενδεχομενα με οδηγουν στο συμπερασμα οτι τα κινητρα ειναι εκ του πονηρου) ειτε αλλες τερατογενεις συμβιωσεις που φυσικα δεν μπορουν να αποτελεσουν γαμο.

    Η μονη περιπτωση που μπορω να φανταστω ενα Συμφωνο Συμβιωσης ως μη πορνεια ειναι αν αυτοι που το επιλεγουν παραμεινουν τελικα μονογαμικοι. Αλλα και αυτο θα ειναι κατι που θα προκυψει εκ των υστερων.

    Για να παραμεινω και στο πνευμα των ημερων ειναι δηλαδη σαν το γαμο του Χριστου με τον Πετρο και τον Ιουδα.
    Στην μια περιπτωση έπαιξαν ρολο και τα 30 αργυρια, στην δε αλλη αγοραζουμε και εναν κοκορα την ωρα που υπογραφουμε τα συμβολαια ωστε πριν ο αλεκτωρ φωνήσει τρις να μπορεσουμε να την κανουμε ανωδυνα, ανεπαισχυντα και ειρηνικα.
    -Ουκ οιδα αυτην, σε ενα συμβολαιογραφειο συναντηθηκαμε καποτε.

    Θα την εχεις ακουσει την εκφραση: «Ε δεν θα τον παντρευτουμε κιόλας»
    Ε αυτο ακριβως.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: