• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 600,641 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Μαρτίου 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Φεβ.   Απρ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

O Aρχιεπίσκoπoς, η Oρθoδoξία και ο «πατριωτισμός»!

Ο «πατριωτικός χώρος» είναι διχασμένος αυτή τη περίοδο. Δυο κυρίως γεγονότα τον διχάζουν και ένα τον προβληματίζει κοινά. Παρότι τα όρια του λεγόμενου «πατριωτικού χώρου» κατά τη γνώμη μου δεν είναι ευθέως ορατά, επικράτησε ο όρος. Και κυρίως δεν αφορά το λαό, αλλά τις διάφορες ηγεσίες.

Ηγεσίες παντός είδους: Κομματικές, δημοσιογραφικές, επιστημονικές, «διανοουμενικές», συνδικαλιστικές, θρησκευτικές, εκκλησιαστικές, κλπ. Ο κοινός προβληματισμός έχει να κάνει με τη σχετική ήττα του Τάσσου Παπαδόπουλου. Τα σχίσματα έχουν να κάνουν πρώτα με το «βαλκανικό πρόβλημα» σε όλες του τις εκδοχές; Θρακικό, Μακεδονικό, Ηπειρωτικό.

Ένα ακόμα σχίσμα φαίνεται να εκτυλίσσεται ραγδαία. Αφορμή του είναι η εκδημία του μακαριστού Χριστόδουλου και η άνετη επικράτηση του Μακ. Ιερωνύμου του Β΄.

athinwnierwnymos_4.jpg

Τρία άρθρα «φωτιά» εναντίον της Ιεραρχίας και ειδικά του Αρχιεπισκόπου μας. Τα δυο έχουν «αριστερή» προέλευση. Το άλλο «κεντρώα». Πόσα ακόμα με «δεξιά» προέλευση θα βγουν στην επιφάνεια; Κύριος οίδε….

Στο Ρεσάλτο είχαμε άρθρο με τίτλο: «Ιερώνυμος, ο νέος …. Εκλεκτός». Υπονοούνται οι εκσυγχρονιστές, κοσμοπολίτες, νεοταξίτες και οικουμενιστές. Και αυτό εν μέρει είναι αλήθεια. Ο νέος μας Αρχιεπίσκοπος δεν πρόκειται να κάνει τα λάθη του απελθόντος. Το να κάνεις εθναρχική πολιτική και μάλιστα με πολλά «ήξεις, αφήξεις» σε μια αστική δημοκρατία, είναι πολλαπλά επικίνδυνο.

Στο Παρόν της προηγούμενης Κυριακής (02-03-2008) είχαμε μεγάλο αφιέρωμα με τίτλο: «Επιχειρείται πλήρης αποδόμηση του Χριστόδουλου»! Ο Μακαριότατος «αποδομείται» ήδη στον τάφο, όπου όλοι θα καταλήξουμε μια μέρα, αναμένοντας την Ανάσταση εκ νεκρών. Η Εκκλησία όμως δεν είναι ούτε μπορεί να γίνει «ενός ανδρός» αρχή, ειδικά εάν μιλάμε για την Ορθόδοξη. Το Βατικανό να αναζητηθεί αλλού! Μ’ αυτό όμως συνήθισαν οι πατριώτες μιας «εθνοκεντρικής ..αιχμαλωσίας». Κούβα δεν γίνεται σ’ αυτή τη φάση να γίνει η Ελλάδα.

Αυτό το έχει καταλάβει η ηγετική ομάδα του Άρδην και της Ρήξης, κυρίως όμως στο «Βαλκανικό» και αυτό δείχνει ότι μπορεί ακόμα να προσφέρει πολλά, τη στιγμή που δεν το κατανοούν άλλοι, όπως ο Παπαθεμελής (ΔΗΜ.ΑΝ.), Μηλιαράκης (Χ.Δ.), Ζουράρις, Σεβ. Θεσσαλονίκης Άνθιμος, κ.λ.π.

Στο Εκκλησιαστικό όμως, ενώ το κατανοεί πλήρως η Χ.Δ. και ο .. Άνθιμος, δεν το κατανοεί το Άρδην – Ρήξη!!!! Το άρθρο με τίτλο «Απόπειρα Άλωσης», όσο και αν προσπάθησε να είναι αληθινό και να πείσει έδειξε τα όρια της ηγεσίας αυτής στα εκκλησιαστικά. Αλλά περί αυτού θα γράψουμε μια άλλη φορά.

Για τα άρθρα του Περιοδικού «Ρεσάλτο» και της εφημερίδας «Το Παρόν», θα σας προτείνω να διαβάσετε το παρακάτω άρθρο, που γράφτηκε στην εφημερίδα Χριστιανική πριν λίγες μέρες, από σημαίνων στέλεχός της.

Τα σχόλια και δικά σας…

Του Θ. ΚΟΥΡΤΑΛΙΔΗ

«Το περιοδικό «Ρεσάλτο» (τ. 26/08) και η εφημερίδα «Το Παρόν» (Φεβρ. 2008) αναφέρονται στην εκλογή τού νέου Αρχιεπισκόπου, τού Μακαριότατου Ιερώνυμου, με μεγάλη απογοήτευση, με προκατάληψη ίσως (ή μήπως με στοιχεία και επίγνωση;).

Διερωτώμεθα μήπως προτιμούσαν άλλον Αρχιεπίσκοπο ή μήπως τους συγκλόνισαν οι «ενθουσιώδεις» (ή σκόπιμες;) εκτιμήσεις κάποιων «αντιχριστοδουλικών» (μάλλον αντιεκκλησιαστικών), που ήθελαν ίσως να δικαιωθούν για την προτέρα στάση τους.

Ιδού οι τίτλοι: «Ο εκλεκτός της Νέας Εποχής», «Η απόπειρα άλωσης και της Εκκλησίας», όπου γίνεται λόγος για τούς πανηγυρικούς των «αντιχριστοδουλικών» πολιτικών και δημοσιογράφων, για απομάκρυνσης από τη «γραμμή Χριστόδουλου», για «προσχώρηση στο παγκοσμιοποιητικό στρατόπεδο». Και ακόμη:

«Θριαμβολογούν όλοι οι δεδηλωμένοι και θανάσιμοι εχθροί της Ορθοδοξίας. ‘Όλοι οι δωσίλογοι και γενίτσαροι της Νέας Τάξης». ‘Όσοι δηλαδή ικανοποιήθηκαν από την εκλογή τού Ιερωνύμου χαρακτηρίζονται «εχθροί της ‘Ορθοδοξίας» και «δωσίλογοι» νεοταξίτες;

Γιατί ιδεολογήματα;

Αγαπητοί φίλοι και συμπατριώτες, έλεος! Γιατί τόση βιασύνη; Τούς χαρίζετε όλους στη Νέα Τάξη και τούς βαθύτατα αρνητές της; Γιατί τόσος οίστρος γενικεύσεων, απλοποιήσεων και αντιδιαλεκτικών τρόπων σκέψεως του τύπου: «άσπρο – μαύρο»; Αγαπητοί συμπατριώτες, γιατί τόση επιμονή σε έτοιμα σχήματα, σε στερεότυπα; Μήπως «κακός κλειδούχος της σκέψης μας είναι τα συναισθηματικά μας σύνδρομα ή ιδεολογήματα», όπως γράφει ό κ. Πικρός στο Ρεσάλτο;

Ποια Ορθοδοξία;

Ασφαλώς η Ορθόδοξη Ελλαδική Εκκλησία, όταν κινδυνεύει το έθνος και ο Ελληνισμός ή ο πολιτισμός μας, πρέπει να ενδιαφέρεται, να συμπαρίσταται και να προσφέρει τη μαρτυρία και διακονία της, χωρίς εξουσιαστικές ή κρατικίστικες τακτικές και χωρίς να ταυτίζεται με εθνικοφροσύνες του τύπου: «Ελλάς Ελλήνων χριστιανών».
Τέτοιες τακτικές υπονομεύουν την πίστη και το έθνος (βλ. Κύπρο). Σε κρισιμότατες συνθήκες ο κληρικός, ο πιστός, ο λόγιος, ο πατριώτης αγωνίζονται, υψώνοντας την πίστη, την ελευθερία, την αλληλεγγύη και την αξιοπρέπεια σε ποιότητα και κοινότητα ζωής, που ανατρέπουν κάθε τυραννία και φέρνουν την ελπίδα της εθνικής και πνευματικής αναγεννήσεως.

‘Όμως από τα κείμενα πού μνημονεύσαμε και από πολλά άλλα, φοβόμαστε ότι ή Ορθοδοξία εκλαμβάνεται μόνο ως «εθνικό» όπλο της συγκυρίας, όταν μάλιστα ή πολιτική και οικονομική ηγεσία, σε μεγάλο βαθμό, εγκατέλειψε το πατριωτικό της χρέος. Φαίνεται να απουσιάζουν εκκλησιολογικά και σωτηριολογικά κριτήρια, που αναδεικνύουν την Εκκλησία ως ένα θεανθρώπινο οργανισμό, ο όποιος φέρνει το Ευαγγέλιο της δικαιοσύνης και της αγάπης στους ανθρώπους, την ελπίδα και τη χάρη της Αναστάσεως χωρίς σκοπιμότητες.

Άλλοι πάλι, από «αριστερά» και «δεξιά», φαντάζονται την Εκκλησία να είναι χρεωμένη με τη μόδα του «εκσυγχρονισμού» και το ρεύμα της ισοπεδωτικής «παγκοσμιοποίησης», λησμονώντας ότι το μήνυμα τού Χριστιανισμού – και της ‘Ορθοδοξίας είναι επαναστατικό και αντιστασιακό στην τυραννία, τη διαφθορά και την υποκρισία του ιδιοτελούς ή κομματικού συμφέροντος. Είναι οικουμενικό αυτό το μήνυμα για την παγκόσμια συναδέλφωση ελεύθερων λαών, όχι όμως οικουμενιστικό ή παγκοσμιοποιημένο για την επιβολή της επικυριαρχίας ενός πολιτικοοικονομικού ή πολιτισμικού ισοπεδωτικού συστήματος.

‘Ένα σημείωμα, όμως, δεν μπορεί να φθάσει σε βαθιές ή εκτενείς αναλύσεις. Πάντως, Εκκλησία δεν είναι μόνο ο Αρχιεπίσκοπος, είναι ο πιστός και αγωνιζόμενος κλήρος και λαός, ή συνοδι­κότητα των αρχιερέων, αμαρτωλών αλλά μετανοούντων, που με την πνευματική διάσκεψη και αλληλοσυμπλήρωση, μπορούν με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος να εμπνεύσουν στο λαό την εθνική εγρήγορση και σε καιρούς πολιτικής καχεξίας.

Ασφαλώς ο μακαριστός Χριστόδουλος είχε χαρίσματα ευεργετικά, αλλά είχε και αδυναμίες. Αντιστάθηκε στην παγκοσμιοποίηση ως όχημα οικονομικού ιμπεριαλισμού και προδοσίας του ελεύθερου πνεύματος και αγωνίστηκε για τα εθνικά δίκαια. Όμως κάποιες αστοχίες προσωπικών επιλογών του και εντυπωσιασμοί επικοινωνίας προκάλεσαν προκαταλήψεις, μηδενιστικές αντιπαραθέσεις και τελικά διάσπαση των δυνάμεων τού ‘Έθνους.

Ελλαδική Εκκλησία ή Πατριαρχείο;

Εξάλλου, αγαπητοί συμπατριώτες, γιατί να υπηρετήσουμε την αντιπαράθεση -ψευτοδίλημμα: Ή με την Ελλαδική Εκκλησία, ή με το Οικουμενικό Πατριαρχείο; Λησμονήσαμε τη σύνθεση και τις ανυπολόγιστες πνευματικές, κοινωνικές και εθνικές δυνάμεις, πού φέρουν αυτοί οι δύο «θε­σμοί», όταν συνειδητά συνεργάζονται; Μήπως τέτοιες κάθετες αντιπαραθέσεις και διχοστασίες υπονομεύουν άθελά μας Ελληνισμό και Ορθοδοξία και χαροποιούν συνειδητούς αντιπάλους, «παιδιά» τού Κίσσιγκερ;

Χωρισμοί αλληλοσεβασμού και διακονίας

Έπειτα, γιατί πρέπει η Ελλαδική Εκκλησία και η Ελληνική Πολιτεία να φθάσουν στην αμοιβαία περιφρόνηση και όχι στην ουσιαστική συνεργασία για πνευματικούς και πολιτικούς λόγους; Ακόμη και αν προωθήσουμε ένα λεγόμενο χωρισμό (μια υπεύθυνη αυτοδιοίκηση της εκκλησιαστικής Ιεραρχίας), ή συνεργασία για τη διακονία του ανθρώπου και του λαού είναι χρέος όλων».

ΠΗΓΗ: Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ, αρ. φ. ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ : 1082 (769), 06-03-2008.

http://www.xristianiki.gr/popup.php?aid=239

Advertisements

37 Σχόλια

  1. λΟΙΠΟΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΣ ΔΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΟΨΗ..
    ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΚΗ ΕΠΟΧΗ, ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΣΑ ΠΟΥΘΕΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗς ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

    ΤΩΡΑ, ΒΛΕΠΩ ΠΑΝΤΟΥ ΜΟΝΟ ΣΥΝΕΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΑΓΓΙΖΟΥΝ..

    Η ΙΕΡΑ ΣΤΡΟΦΗ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΩ, ΕΔΙΩΞΕ ΟΜΩΣ ΜΑΚΡΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΥ ΑΠΕΧΘΑΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΩ

    ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΙΣΩς ΕΙΜΑΙ ΝΕΟΤΑΞΙΤΗΣ!!!

  2. Ως γνήσιοι Νεοέλληνες βιαζόμαστε υπερβολικά. Αρεσκόμαστε να επευφημούμε ή να κατακεραυνώνουμε με την πρώτη ευκαιρία.

    Ναι είναι μία πυγολαμπίδα ελπίδας η εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου αλλά είναι ακριβώς αυτό.

    Χρειάζονται κάποια χρόνια για να συμπεράνουμε κάτι διαφορετικό.

  3. @ Tσουκνίδα

    Η Εκκλησία του Χριστού τους χωράει όλους, Των καθαρών δεν χωράει σχεδόν κανέναν. Είμαστε όλοι ακάθαρτοι (πλην αυτοαξιολογημένων).

    @ Spyk

    Να μου επιτρέψεις …. να συμφωνήσω ΠΛΗΡΩΣ μαζί σου!

  4. Ισως ακουστω ακραιος, αλλα αυτη η «εργαλειακη αντιληψη» της Εκκλησιας δεν ειναι κατεξοχην αιρετικη? (Εκκοσμικευση? Σιμωνεια? Πώς θα το πεις?) Τι ειναι η Εκκλησια, το Κομμα στην υπηρεσια του Κινηματος? Τα καλα της Βαυαροκρατιας…

    (και συμφωνω και με τα τρια σχολια)

  5. Σιμωνεια… Μαλλον την ξεχειλωσα την εννοια. Εννοουσα οτι οπως ο Σιμων ηθελε να χρησιμοποιησει το χρισμα για να βγαζει λεφτα, ετσι και η «εργαλειοποιηση» της Εκκλησιας ειναι ομοιοτροπα παρεκτροπη.

  6. Έγραψα στο μπλογκ μου για τον μακαριστό Χριστόδουλο μόλις κοιμήθηκε και για τον κο Ιερώνυμο μόλις εξελέγη. Μετά δεν εξέφερα άποψη, όχι γιατί δεν παρακολουθώ τι γίνεται, όχι γιατί δεν έχω άποψη, αλλά γιατί περιμένω να ξεκαθαρίσει η νέα τάξη πραγμάτων στην Εκκλησία της Ελλάδος. Τότε θα τα πούμε.
    Τώρα όμως ένα πρέπει να σημειώσουμε: Διάφορες πλευρές, με διαφορετικά κίνητρα και αφετηρίες συστηματικά επιχειρούν να αμαυρώσουν την μνήμη του μακαριστού Χριστόδουλου και να δυσφημίσουν την αρχιεπισκοπεία του -στο μπλογκ μου ανέφερα μόνο ένα μικρό παράδειγμα από την πρόσφατη εκπομπή του Παύλου Τσίμα.
    Μένει να δούμε τα κίνητρα αυτής της εκστρατείας. Φυσικά μπορούμε να τα υποψιαστούμε.

  7. Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο της Χριστιανικής, με βρίσκει πολύ σύμφωνο. Δεν χρειάζονται ούτε εύκολοι αφορισμοί της προηγούμενης κατάστασης ούτε βιαστικοί υπερενθουσιασμοί για τη νέα… Μια γόνιμη και καλοπροαίρετη κριτική είναι πάντα χρήσιμη και ουσιαστική για να μπορέσουμε να πάμε παραπέρα. Πάντα με επιφύλαξη, βεβαια, γιατί κανείς δεν είναι τέλειος…

    Αισθάνομαι την ανάγκη να πω ότι χαίρομαι πάρα πολύ για τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται πολύ σημαντικά ζητήματα σε αυτήν τη σελίδα. Καλή και ευλογημένη σαρακοστή.

  8. @ plagal

    Εργαλειοποίηση και «σιμωνεία»: Αυτό είναι κάτι που μπορεί να εισχωρήσει σε όλους μας. Πάντως πολύ σωστή η επισήμανση.

    @ fvasileiou

    Μοιάζει με εκστρατεία. Μου θυμίζει την προηγούμενη από τους κοσμοπολίτες. Και αυτοί που εκδτρατεουν εναντίον και αυτοί που αγκαλιάζουν, μπορούν να σε πνίξουν εύκολα από… «αγάπη» ή «μίσος»…

    @ σα

    Γόνιμη και καλοπροαίρετη κριτκή: μας λείπει πολύ αδελφέ!

    ΥΓ Σε ευχαριστώ και πάλι για τα καλά σου λόγιοα. ¨Οπως όμως έγραψα ανοίγοντας το ιστολόγιο στο «a – για μένα», τα σχόλιά σας μπορούν να βοηθήσουν ανεκτίμητα αυτή τη πορεία λόγου – σιωπής και διαλόγου.

    Και πάλι καλή και ολόπλευτη σαρακοστή μας.

  9. Η εκκλησιαστική παρακμή του τόπου κάνει τις συμπεριφορές των εκάστοτε Αρχιεπισκόπων ιδιαίτερα αισθητές. Αν τυχόν αλλαξει αυτή η κατάσταση, τότε όλοι θα καταλάβουν τι σημαίνει Εκκλησία του Χριστού. Η Εκκλησία του Χριστού ειναι υπεράνω καθε ιδεολογικού ή πολιτικού συστήματος δεν εξυπηρετεί κανένα, αγκαλιάζει και σώζει τον άνθρωπο.

  10. Σωστοτατος και (ειλικρινα) ευχαριστω για το χαστουκακι του «μην κατακρινεις».

    Καλημερα 🙂

  11. Διαβάζοντας ξανά το κείμενο, τις παραπομπές, τα σχόλια, ένα μου κάνει εντύπωση: Η προσπάθεια να ξορκιστεί η «εκκοσμίκευση» -μια αρνητική λέξη με απροσδιόριστο περιεχόμενο, στην οποία φορτώνει ο καθένας μας ό,τι δεν του αρέσει. Παλαιότερα, εννοώ όταν ο μακαριστός Χριστόδουλος εξελέγη, διψούσαμε για μια εκκλησία που θα μπει στον παρόντα χρόνο. Που θα ζει στο σήμερα. Που θα ασχολείται με την καθημερινότητά μας. Ο Χριστόδουλος το επιχείρησε -με τα καλά και τα κακά του. Αυτό φαίνεται ότι φόβισε πολλούς. Και εντός και εκτός.

  12. Mανιτάρι,
    Καλή Σαρακοστή νάχουμε. Ας αφήσουμε τους λογισμούς και άς καταφέρουμε να κοιτάξουμε την δική μας αυλή που διψάει.Αυτό τουλάχιστον επαναλαμβάνω στον εαυτό μου.

  13. Προσωπικα αυτος ο καλογερος , ετσι τον εχουν χαρακτηρισει πολλοι γνωστοι και φιλοι, μου δημιουργει την αισθηση οτι εχει πατηματα , ξερει που πορευεται . Σπανιο πραγμα στην εποχη μας .
    Αλλα να μην ξεχναμε, μονος του δεν μπορει να παει πουθενα … μαζι μπορουμε να παμε παντου. Η χωρα βεβαια ειναι σε βαθυτατο ληθαργο απο τις αρχες του 70 , τα πρωτα σημαδια αντιδρασης μολις τωρα φαινονται … εχουμε ακομη βουρκους να διαβουμε πολλους μεχρι να φτασουμε σε στερεο εδαφος.
    Ποσοι θα βρεθουμε απεναντι δυσκολο να πει κανεις , αλλα αξιζει αυτη η πορεια .
    Δεν διαβασα το κειμενο της Ρηξης, δεν εχει σημασια αν αντιλαμβανοπνται διαφορετικα τα πραγματα, τουλαχιστον αγωνιουν και αυτο ειναι σημαντικο. Για το Παρον , παραμενω απαθης, μιας και το Παρελθον τους ειναι το ιδιο το Παρον τους.

  14. @ ando Tasos A

    Κρατώ σφικτά την έκφρσή σου:

    «… Η Εκκλησία του Χριστού ειναι υπεράνω καθε ιδεολογικού ή πολιτικού συστήματος δεν εξυπηρετεί κανένα, αγκαλιάζει και σώζει τον άνθρωπο….

    Καλή σαρακοστή

    @ plagal

    Καλό μας απόγευμα.

    @ fvasileiou

    Άλλο εκκοσμίκευση και άλλο συμμετοχή στα πράγματα της ιστορικής μας ζωής. Διαφέρουν κυρίως: στα κίνητρα, στο τρόπο, στις μεθόδους και στο «εν Πνεύματι». Εξωτερικά συχνά δεν ξεχωρίζουν , απρα μόνο μετά από καιρό όταν κατακάτσει ο «κουρβιαχτός»….

    Να συμφωνήσω στο φόβο («εντός» και «εκτός»). Μόνο που ο φόβος έχει πάντα διπλή ανάγνωση.

    Καλό σου απόγευμα.

    @ Γεώργιος Χοιροβοσκός

    Ευχαριστώ για τις ευχές σου.

    Εύχου και σε μένα τον αδύνατο για τους λογισμούς. Λες να σταματήσω να γραφω;

    @ frankiethecat

    Νομίζω έχεις δίκιο στην έκφρασή σου: «… μου δημιουργει την αισθηση οτι εχει πατηματα , ξερει που πορευεται . Σπανιο πραγμα στην εποχη μας …».

    Φυσικά μαζί (και συνάμα αληθινά)μπορούμε να πάμε πιο πέρα.

    Όσο για Ρήξη – Αρδην: Στο Άρδην του Μαρτίου (κεντρικό άρθρο της σύνταξης) μαζεύτηκε κάπως το κείμενο της …Ρήξης.
    Όμως θέλει μια λεπτομερή κατα τη γνώμη μου συζήτηση, γιατι δεν τα γνωρίζουν και όλα (τα της Εκκλησίας τουλάχιστον) οι … σύντροφοι!!!!

  15. @ Μανιταρι

    θα μπορουσε ο Γιωργος ο Καραμπελιας , ανετα πολυ ανετα να ειχε μια συζητηση μαζι με τον Ιερωνυμο , γνωστοι ειναι . Μαλιστα θα μπορουσαν με μια ομαδα να συζητησουν σε ενα ευρυτερο πλαισιο. Το δεδομενο ειναι οτι ο διαλογος θαναι δημιουργικος. Δεν εχω να καταλογισω στον Καραμπελια εμπαθεια στις αποψεις του ή μικροτητα αντιθετως ειναι ανοιχτος.
    Φυσικα απο αυτη την συναντηση μπορουν να κοινοποιηθουν καποια σημεια σε δημοσιο διαλογο. Για προτεινε το προς Ιθαγενεις, Αρδην , Γκρεγκ κλπ.

  16. @ frankiethecat

    Καλή ιδέα. Την προτείνω και από εδώ. Ο Αρχιεπίσκοπος είναι ανοιχτός και (οφείλει να) δέχεται όλους, τουλάχιστον για διάλογο.

    Όμως μένει το πολιτικό ζήτημα που έθεσε η Ρήξη. Και αυτο δεν μπορεί – νομίζω – να το «λύσει» ο Αρχιεπίσκοπος (τουλάχιστον μόνος του).

  17. @ μανιταρι

    το πολιτικο το λυνουμε εμεις 🙂

    αν φυσικα αυτο, δηλαδη το πολιτικο, δεν το αντιλαμβανεται φταιει αυτο οχι εμεις 😉

  18. Το τελευταίο κομμάτι με ενδιαφέρει ιδιαίτερα:

    Ακόμη και αν προωθήσουμε ένα λεγόμενο χωρισμό (μια υπεύθυνη αυτοδιοίκηση της εκκλησιαστικής Ιεραρχίας), ή συνεργασία για τη διακονία του ανθρώπου και του λαού είναι χρέος όλων”.

    Υπάρχουν παραπάνω πληροφορίες για την μορφή αυτής της αυτοδιόικησης;

  19. @ SimonSays

    Θα κάνω το παν να βρω το συγγραφέα του άρθρου (κ. Θ. Κουρταλίδη) στη εφημ. Χριστιανική, να δώσεο διεκρινήσεις και απόψεις.

    Θα μπορούσαμε όμως να ανοίξουμε και εμείς αυτο τό διάλογο.

  20. Είμαι κι εγώ ένας από αυτούς που βιάζονται; Περιμένω τις κατηγορίες σας.

    Ο Ιερώνυμος είναι με τους άλλους.

    Όποιος έχει μάτια βλέπει.

    Δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι, λέει ο λαός.

    Νούμερο 2 ο Ζακύνθου και νούμερο 3 ο Ιωαννίνων; Ύμνοι από Πρετεντέρηδες, Παπουτσάκηδες, Τσίμηδες, Σηφουνάκηδες; Πρώτο συγχαρητήριο από Γιωργάκη; ο ΣΥΡΙΖΑ παρών στην ενθρόνιση; που βγάζει σπυριά από τον εναγκαλισμό και ζητά πλήρη διαχωρισμό; που δεν ήθελε να είναι ο ΥΠΕΠΘ παρών για να δώσει το μήνυμα του διαχωρισμού και πρώτοι αυτοί τα συγχαρίκια; Και δε χάνουν ευκαιρία όλα τα ΜΜΕ να βρίζουν τον Χριστόδουλο μέρα νύχτα 40 μέρες που δε βρίσκεται μαζί μας; όλοι αυτοί που θέλοντας να χτυπήσουν τον Χριστόδουλο, χτυπούσαν την Εκκλησία και την πίστη, και τώρα όλοι μέσα στη χαρά με τον Ιερώνυμο;

    Αφήστε με ήσυχο.

    Όχι, δεν έχω ελπίδα στον καινούριο. Μείναμε μόνοι. Οι ΠΛΕΟΝ σκληροί αντικληρικαλιστές πλέκουν το εγκώμιο του Ιερώνυμου. Αυτό δεν αρκεί;

  21. Είναι κατάλληλη η συγκυρία (με την εκλογή του νέου Αρχιεπισκόπου κυρίως) να τεθεί σοβαρά το ζήτημα διαχωρισμού εκκλησίας-κράτους. Περά από τα πολλά λογικά επιχειρήματα που στηριζούν αυτή την άποψη (κ κατεπέκταση μελλοντικό νομο του κράτους), είναι ο μόνος δρόμος πιστεύω για τη διοίκηση της εκκλησίας να ανακτήσει το χαμένο πλευματικό της ρόλο και σκοπό.

  22. @ Μάρκος

    Πολύ περίεργα αυτά που γράφεις:

    1) «… Ο Ιερώνυμος είναι με τους άλλους…» Ποιόι είαν ι οι ..άλλοι;;;;
    π.χ. ο πάπας; Γιατί ο Χριστόδουλος δεν τον έφερε και σ αυτόν πήγε χωρίς εγκριση τςη Ιεραρχίας;

    2) «…Νούμερο 2 ο Ζακύνθου και νούμερο 3 ο Ιωαννίνων;..»

    Από πότε η Ιεραρχία έχει Να;;; Δεν γνωρίζεις για τα πρεσβεία Ιερωσύνης; Για Εναλλασόμενη Διατρκή ιερά συνοδο ανα 6 μήνες;;;

    3) «…Ύμνοι από Πρετεντέρηδες, Παπουτσάκηδες, Τσίμηδες, Σηφουνάκηδες; Πρώτο συγχαρητήριο από Γιωργάκη; ο ΣΥΡΙΖΑ παρών στην ενθρόνιση;..

    Ε και ; Ο Χριστόδουλος είχε υμνους από καποιους »αλλους» (ΝΔ, ΛΑΟΣ, κλπ) Γιατι αυτοί είναι της .. Εκκλησίας;

    4) …………………………….

    5) «…Όχι, δεν έχω ελπίδα στον καινούριο. Μείναμε μόνοι…»

    Καλά αυτό πόσο εκκλησιολογικό είναι; Δηλα΄δη χωρίς αρχιεπίσκοπο (Αθηνών) δεν υπάρχψχει Εκκλησία;;; Ουτε οι προτεσταντες δεν γραφουν τετοια πράγματα….

    @ Sougre

    Συμφωνώ μαζί σου. Χρειάζεται όμως να ξεχωρίσουμε το διοικητικό και πολιτκό διαχωρισμό από τον πολιτισμικό.

    Επίθ πλέον χρειάζεται μεταβατική περιοδος για αναπτυξη του συνοδικού συστηματος σε ενορίες και μητροπόλεις. Και φυσικά να βρεθούν λύσεις στο στα οικονομικά του λαϊκού κλήρου.

  23. μου άρεσε η απάντηση που έδωσες στον Μάρκο..

    συμφωνώ για τον αμοιβαία επωφελή διαχωρισμό και όχι για τον «νεοφιλελέυθερο» που ορέγονται όσοι θέλουν την Εκκλησία να λειτουργεί σαν επιχείρηση και πιστεύουν ότι θα καταφέρουν καλύτερα με 70 ανθρώπους παρά με εκατοντάδες χιλιάδες..

    Ο πολιτισμικός διαχωρισμός δεν είναι θέμα ούτε των πολιτικών, ούτε των δημοσιογράφων. Είναι θέμα πολιτισμικών τάσεων και τρόπου αντίδρασης προς αυτές.
    Είναι στο χέρι της Εκκλησίας να μην υπάρξει

  24. @ Tsouknida

    Όσον αφορά τον ΜΗ πολιτισμικό διαχωρισμό, έτσι όπως έχουν φτασει τα πράγματα, ΔΕΝ είναι μόνο θέμα της «Εκκλησίας», δηλ. Ιεραρχίας, κλήρου και λαού. Είναι θέμα και των πολιτκών αποκρυσταλώσεων όλων των μορφών εξουσίας της χώρας μας. Και σ’ αυτο το ζήτημα έχουμε πολλαπλούς ρόλους πολλοί.

    Όμως η νεοφιλελεύθερη και νεοταξίτικη τάση ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥ είναι απλά μια εκδοχή.

    ΥΓ. Ε, ο φίλος – Μάρκος τα θετει κάπως ατσούμπαλα τα πραγματα…

  25. Οι «άλλοι» αγαπητέ, δεν είναι ο Πάπας! οι «άλλοι» είναι οι ακραιφνείς αντικληρικαλιστές, το κατάλαβες τώρα;

    Έτσι είμαι εγώ και τα θέτω ωμά.

    Για τον Πάπα, είναι εξωφρενικό να τον κατηγορείτε ΚΑΙ γι’ αυτό τον Χριστόδουλο. Έλεος πια!

    Ακόμα και το μόνο το γεγονός ότι θέτετε (έστω και δια της απόρριψης) το θέμα του «πολιτισμικού διαχωρισμού», δείχνει πόσο έχουν συμμαχήσει ορισμένοι με τους ακραίους αντικληρικαλιστές. Εγώ λέω ότι θέμα πολιτισμικού διαχωρισμού ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Κοιτάξτε γύρω σας. Και αυτός που έβαλε τα αναχώματα για να μην υπάρχει είναι ασφαλώς ο Χριστόδουλος. Διότι επιδίωξη του κράτους ήταν ΑΚΡΙΒΩΣ αυτή, ο πολιτισμικός διαχωρισμός. Αυτό επιχειρήθηκε να ξεκινήσει με τις ταυτότητες και να καταλήξει εκεί, αλλά το εγχείρημα διακόπηκε στο πρώτο του βήμα, που ήταν ανούσιο και για τις δύο πλευρές. Ανούσιο βήμα για τους μεν, και ανούσια υποχώρηση για τους δε. Μετρήθηκαν όμως πόσα απίδια βάζουν οι σάκοι και το θέμα δεν προχώρησε.

    Πάμε παρακάτω. Ωραίο το ευφυολόγημα με τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ, αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.

    Όταν οι ακραίοι αντικληρικαλιστές (και μιλάω για πρόσωπα και όχι για θεσμούς, εξαιρουμένου του ΣΥΡΙΖΑ) από τη μία δε θέλουν καμία παράλληλη σχέση και εμφάνιση με την Εκκλησία, ζητούσαν -πράγματι- τον «πολιτισμικό διαχωρισμό», σήμερα βγάζουν φωτογρφίες και γράφουν ύμνους με τον Ιερώνυμο, θα έπρεπε πρώτα εσάς να προβληματίσει.

    Χαιρετίσματα.

  26. Περιμένουμε…και θα δούμε….

  27. πω πω βρε Μάρκο κάνεις λες και είσαι στη Ρωσία του Στάλιν..

    Δε μας λες τι ορίζεις ως αντικληρικαλισμό;

  28. @ Μαρκον τον καλομουσο 😉

    Αραγε τι ειναι τα προσωπα του καθε ιεραρχη μπροστα στο προσωπο του Ενος ;
    Ασε να φανει το θελημα Του, απο την συντριβη μας ερχεται η Ζωη.
    Πορευομαστε πια στα χρονια που θα μετρηθουμε με την πιστη μας, οπως μετρηθηκαν οι Ρωσοι, ο παραδεισος του Κοσμου μας εκμηδενιζει μεσα στις βεβαιοτητες μας . Οι οπες της Γης μας αναμενουν, εμεις που τελικα θα διαλεξουμε να παμε ;;

  29. @ Μάρκος

    αγαπητέ μου – και με καλή πρόθεση (έτσι μου δείχνεις) – ο τρόπος που μιλάς, είναι «ακραιφνώς … αντικληρικαλιστικός» και μάλιστα πριν αλέκτωρ… λαλήσει!!!

    Μη τσιμπάς από τους κοσμοπολίτες. Κλίμα φτιάχνουν… Γι αυτό μη βιάζεσαι. «Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά»

    @ Αναστασία

    Αν και είναι λίγο, καλό είναι και το να περιμένουμε.

    @ Tsouknida

    με κάλυψες στο ερώτημα…

    @ frankiethecat

    Συμφωνώ απολύτως και σ’ αυτό αδελφέ και σύντροφε!

  30. Ασφαλώς και έχω καλή πρόθεση. Αλλά τον αλέκτορα δεν πρόκειται να τον δω να …λαλεί σύντομα. Λέξη για τη Μακεδονία, λέξη για το Κόσσοβο και τις εκκλησίες που καταστρέφονται και αφανίζονται εκεί, λέξη για το σύμφωνο συμβίωσης (αποδέχτηκε, λένε, να μην κάνει καθόλου θόρυβο!), λέξη -αν θέλεις- για τα ανταλλάγματα που ζητούν οι Αμερικάνοι να στείλουμε στρατό σε Αφγανιστάν και Ιράκ. Δε θα θρηνήσουμε θύματα εμείς κι εκεί; ως «πατέρας» δεν θα λάβει θέση;

    Δηλαδή βάλαμε τον Ζακύνθου Υπουργό Εξωτερικών της Ιεραρχίας και τον στέλνουμε δεξιά κι αριστερά (πχ στο Πατριαρχείο μεθαύριο), ετοιμάζουμε και Εξαρχία του Πατριαρχείου στην Αθήνα (λες και το βλέμμα του Πατριαρχείου δεν είναι σε όλον τον πλανήτη, αλλά στην Αθήνα που έχει ήδη τεράστιο ποίμνιο!)

    Μακάρι λοιπόν να έχετε όλοι δίκιο και όντως να έχει «πίσω» η αχλάδα την ουρά, αλλά πολύ μακρυά ουρά αυτή και απορώ πότε θα αναδυθεί.

    Πάντως, για να πω την αλήθεια, διατηρώ κι εγώ μία ελπίδα στον νέο Αρχιεπίσκοπο, παρά τα πρώτα (ομολογουμένως αρνητικά, κατά κάποιον τρόπο – τι να κάνουμε, αυτή είναι η γνώμη μου) δείγματα γραφής. Και η ελπίδα μου είναι η εξής. Όταν το πρώτο εξάμηνο του 2005 λύσσαξαν τα ΜΜΕ με οργανωμένο σχέδιο συγκεχυμένων κατηγοριών κατά του Χριστόδουλου, παρότι ο Ιερώνυμος έκανε αντιπολίτευση από νωρίς (δηλαδή πριν το 2000 που άρχισαν την αντιπολίτευση όλοι οι άλλοι, και κυρίως οι κοσμικοί), εν τούτοις τον στήριξε απόλυτα. Κατανόησε ότι εκείνος ο ελεεινός και συκοφαντικός πόλεμος ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια της προσωπικής σπίλωσης, και ακουμπούσε την ίδια την Εκκλησία. Καθώς χλευάστηκε η ίδια η πίστη. Και τον στήριξε απόλυτα τον Χριστόδουλο σε όλο εκείνο το διάστημα της δύσκολης ώρας. Αυτό είναι που με κάνει να κρατώ επιφυλάξεις σε όσα λέω και εγώ ο ίδιος.

    Λόγω χαρακτήρα όμως, τα λέω αυτά που σκέφτομαι κι ας στεναχωρώ.

  31. Η Εκκλησία πάντα μπήκε μπροστά όταν οι συγκυρίες το απάιτησαν, όπως π.χ. στα χρόνια της σκλαβιάς και του ξεσηκωμού, και σε άλλες παρόμοιες καταστάσεις. Αλλά και ο Κοσμάς ο Αιτωλός εκ της εκκλησίας ήταν. Το ίδιο συμβαίνει, το θέλει ο λαός δηλαδή, όταν υπάρχει έλλειμα πολιτικής ηγεσίας.Σήμερα η κατάστασταση απαιτεί ιεράρχες μπροστάρηδες (δεν εννοούμε Αγιατολλάχ, αλλά εμπροσθοφυλακή του ορθόδοξου ελληνισμού), που να υπερασπίζονται το ποίμνιό τους από τις νεοεποχίτικες και νεοταξίτικες επελάσεις. Και η σωφροσύνη χρειάζεται, αλλά και η ανδρεία και η παρρησία.

  32. ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ GRIGNARD
    ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΜΕΛΕΤΗΣ.
    ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ
    ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
    ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ-ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ

    Διπλωματική εργασία με τίτλο: «Η Εκκλησία κατά την επανάσταση του 1821 και την περίοδο διακυβέρνησης του Ιωάννη Καποδίστρια (1821-1832)».
    Επόπτες καθηγητές: Χρήστος Λούκος
    Κώστας Λάππας , Σωκράτης Πετμεζάς.

    Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς, η Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν ο μόνος θεσμός, ο οποίος όχι μόνο κατόρθωσε να περάσει σχεδόν αλώβητος στη νέα πραγματικότητα, αλλά πέτυχε να αποκτήσει ευρύτατη δικαιοδοσία. Διατηρώντας την οργάνωση και την ιεραρχική της δομή και συνεπικουρούμενη από την οθωμανική εξουσία, καθιερώθηκε ως μια οικονομική, κοινωνική και πολιτική δύναμη και συγχρόνως ως ο κατεξοχήν ιδεολογικός ταγός των υπόδουλων ορθοδόξων .
    Οποιαδήποτε ανθρώπινη παρέμβαση στο θείο έργο θεωρούνταν βλασφημία, που θα διαιώνιζε την τιμωρία του ορθόδοξου πληρώματος. Έχοντας, λοιπόν, το Θεό στο επίκεντρο της προβληματικής της, η προνοιακή νοηματοδότηση της ιστορίας μεταθέτει τη δυναμική των εξελίξεων σε ένα μεταφυσικό πεδίο, όπου η εγκόσμια τάξη εκλογικεύεται και νομιμοποιείται. Με δεδομένη την αντίληψη, ότι η Θεία βούληση εξουσίαζε τα πάντα, η εκκλησιαστική και κοσμική εξουσία ασκούνταν στο όνομά της και οι φορείς της λογοδοτούσαν μόνο σε αυτή .
    Από τη στιγμή που η παραπάνω ερμηνεία του κόσμου προέβαλλε ως φυσιολογική και απαραβίαστη τη συνύπαρξη των δύο εξουσιών, καθίστατο εφικτή και η αναπαραγωγή του ανώτερου κλήρου (επίσκοποι, μητροπολίτες, Πατριάρχης). Ο Πατριάρχης κατέβαλε στο σουλτάνο ένα συγκεκριμένο χρηματικό ποσό, προκειμένου ο τελευταίος να του δώσει το βεράτι, δηλαδή το διοριστήριο έγγραφο, το οποίο περιέγραφε τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του επικεφαλής της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο Πατριάρχης δεν εξαρτάτο και δε λογοδοτούσε σε κανένα, παρά μόνο στον εκάστοτε σουλτάνο.
    Η εδραίωση της εκκλησιαστικής ανάμειξης και επιρροής στις καθημερινές οικονομικοκοινωνικές λειτουργίες των ορθοδόξων επιτεύχθηκε σε μεγάλο βαθμό χάρη στη συμβολή των μοναστηριών3 Η συμβολή αυτή ήταν πολλαπλή. Τα μοναστήρια έπαιζαν αξιόλογο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό ρόλο παρέχοντας στους πιστούς δάνεια, εργασία, προϊόντα, περίθαλψη, προστασία. και διαμεσολάβηση σε διαφορές που προέκυπταν.
    Παρασκευάς Κονόρτας, Οθωμανικές θεωρήσεις για το Οικουμενικό Πατριαρχείο. 17ος – αρχές 20ου αιώνα, Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1988, σ.39, 42.
    2Νίκος Θεοτοκάς, «Παράδοση και νεοτερικότητα: Σχόλια για το «Εικοσιένα», Τα Ιστορικά, τ. 17 (1992), σ.352-355.
    3Υπήρχαν δύο κατηγορίες μοναστηριών. Τα ενοριακά ή επαρχιακά και τα σταυροπήγια. Τα πρώτα υπάγονταν απευθείας στον τοπικό επίσκοπο και πλήρωναν έναν ετήσιο φόρο, ενώ τα δεύτερα υπάγονταν στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και έδιναν στον επίσκοπο της περιφέρειάς τους ένα ποσό («φιλότιμο»),
    Σχετικά με το ρόλο του Παλαιών Πατρών Γερμανού στην έναρξη της Επανάστασης, εκτός από το μύθο της ύψωσης του Λαβάρου στην Άγια Λαύρα, είναι ευρέως διαδεδομένη η άποψη, ότι αυτός εκφώνησε στις 22 Μαρτίου λόγο, με τον οποίο καλούσε τους κατοίκους των Καλαβρύτων σε ξεσηκωμό. Πρόσφατη, όμως, δημοσίευση του Βασίλη Κρεμμυδά, απέδειξε, ότι πρόκειται για μύθο, η δημιουργία του οποίου εξυπηρετούσε συμφέροντα τόσο του Γερμανού, όσο και του Γάλλου προξένου στην Πάτρα Χ. Πουκεβίλ. Οι σοβαροί δισταγμοί, σε βαθμό άρνησης, του Γερμανού να συναινέσει στην κήρυξη του Αγώνα, σε συνδυασμό με τη γενικότερη αρνητική στάση της επίσημης Εκκλησίας, είχαν μειώσει τις δυνατότητές του για πρωταγωνιστικό εξουσιαστικό ρόλο. Από την άλλη μεριά η γαλλική εμπορική παρουσία και πολιτική επιρροή στην περιοχή της Πάτρας είχε σημαντικά περιοριστεί προς όφελος της αντίστοιχης αγγλικής. Η ανάγκη, λοιπόν, στενής συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης, οδήγησε το Γερμανό να εκδίδει κείμενα διαμαρτυρίας ενάντια στον Άγγλο πρόξενο στην Πάτρα και το Γάλλο πρόξενο να διοχετεύει στον αδελφό του Φ. Πουκεβίλ, διευθυντή της έγκυρης εφημερίδας Constitutionnel, πληροφορίες που του έδινε ο Γερμανός και οι οποίες τόνιζαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο του τελευταίου στα πρόσφατα γεγονότα. Κατά συνέπεια, η Γαλλία θα εμφανιζόταν ότι έχει φιλικές σχέσεις με τον πρωτεργάτη του ξεσηκωμού, ενώ ο Γερμανός θα ενίσχυε σημαντικά το πολιτικό του κύρος στις επερχόμενες πολιτικές ζυμώσεις. (Βασίλης Κρεμμυδάς, «Μηχανισμοί παραγωγής ιστορικών μύθων. Σχετικά με μια ομιλία του Παλαιών Πατρών Γερμανού», Μνήμων, τ.18 (1996), σ.18-20).
    Κώστας Λάππας, «Πατριαρχική σύνοδος περί καθαιρέσεως των φιλοσοφικών μαθημάτων το Μάρτιο του 1821», Μνήμων, τ.11 (1987), σ.133-134.

  33. Μάρκο, μη στεναχωριέσαι! Αυτοί που λες πως υποστηρίζουν τον Ιερώνυμο, μη ξεχνάς, πως, όταν κατηγορήθηκε για οικονομικά σκάνδαλα, ήταν από αυτούς που τον συκοφαντούσαν. Κι οι υπόλοιποι, που δεν τον συκοφάντησαν, δεν αφιέρωσαν ούτε ένα μονόστηλο, για να τον αποκαταστήσουν, όταν αυτός δικαιώθηκε από όλα τα δικαστήρια. Τι νομίζεις πως έγινε κι άλλαξαν γνώμη; Γιατί οι ξαφνικές αγάπες των αντικληρικιστών, όπως τους αποκαλείς, προς το νέο αρχιεπίσκοπο; Σκέφτεσαι πως δεν γνωρίζουν το επικοινωνιακό παιχνίδι της ξαφνικής αγάπης προς το θανάσιμο εχθρό τους, έτσι ώστε να προκαλέσουν διάσπαση από τα μέσα. Δεν καταλαβαίνεις πως, αφού δεν μπόρεσαν να προκαλέσουν ρήγμα στην εκκλησία,κάνοντας τις γνωστές τα τελευταία χρόνια,επιθέσεις στους εκπροσώπους της, τώρα ξαφνικά αγαπούν τον θεωρούμενο ως αντίπαλο του μακαριστού Χριστούδουλου, για να διασπάσουν το σώμα της εκκλησίας.
    Γι’ αυτό χρειάζεται πολύ προσοχή σαν αυτή που έδειξε ο νυν αρχιεπίσκοπος, όταν αποδεδειγμένα αδικήθηκε στην προηγούμενη εκλογή.

  34. έστω καθυστερημένα θα πω και γω δυό λόγια..
    Το άρθρο του κου Κουρταλίδη ενώ συμφωνώ σε γενικές γραμμές το βρίσκω λίγο συγκαταβατικό-αραιό, αυτό σα να με ενοχλεί ενώ παράλληλα έννοιες όπως «αναγέννηση του έθνους» παρελαύνουν ενοχλητικά εύκολα χωρίς σκέψη λες και ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε! Εδώ υπάρχει πεδίο για σκέψη και δράση και προσευχή. Δεν έχουμε απαντήσεις κύριοι κι αυτό όσο ανησυχεί άλλο τόσο ενθουσιάζει. Θα συμφωνήσετε μαζί μου πως η Ελληνική κοινωνία και όχι μόνο, ζει μέσα στο φόβο του αύριο, τρώει από τα έτοιμα νομίζοντας πως τα προστατεύει! Σεφέρηδες, Ελύτες, Παπαδιαμάντης Βυζάντιο και Αρχαία Ελλάδα! Αυτά υπάρχουν όπως και να χει δε μας έχουν ανάγκη, είναι μοναδικά όπως θα είναι μοναδικά κι όσα θα γεννήσει η εικόνα του Θεού και στην συνέχεια, στέλνουν φως στην καθημερινή μας ζωή, σ’ όλη την οικουμένη με τρόπο λεπτό και κρυφό όπως κάνει πάντα η αγάπη. Αυτό για το οποίο εμείς κοπτώμεθα είναι ο εαυτούλης μας κατά βάση κι αυτό είναι δίκαιο μόνον αν έχουμε επίγνωση και ταπείνωση. Εγώ δεν έχω και παλεύω με τον φόβο δεν ξέρω για εσάς.. Έχουμε έναν τεράστιο κόσμο να μεταμορφώσουμε κι εμείς φοβόμαστε τα e-mail !! Ποιό είναι το θέλημα του θεού άραγε;
    Αν θέλει ο Θεός ας χαθεί η Ελλάδα. Εμείς εν τω μεταξύ προτείνω να στρωθούμε στην δουλειά με πίστη δηλαδή χωρίς βιασύνη, με ελπίδα.
    Θα θελα επίσης να πω στον αγαπητό Μάρκο πως τα «τελευταία» χρόνια αισθανόμουν (όχι «μόνος» διότι η ελπίδα μας είναι στον Χριστό αν μιλάμε για Χριστιανούς) σχεδόν όπως αισθάνεται αυτός τώρα! Τώρα ελπίζω και θέλω να δουλέψω αν κλειθώ αντί να κάνω τον έξυπνο όπως τώρα! Σας ευχαριστώ που είσαστε εκεί!

  35. Mάρκο, διάβασες τον «AXAIOS62»! Είναι οι γνωστές θέσεις των πανεπιστημίων για το ρόλο που έπαιξε η εκκλησία στην επανάσταση του 1821. Κανένα καλό λόγο δεν έχουν για την προσφορά της. Αυτή που έκανε το λαό να την εμπιστεύεται, με όλα τα προβήματά της. Βλέπεις,αυτοί οι κύριοι κάνουν επιλογή στις πηγές και καταφέρνουν και βγάζουν αποτέλεσμα στις έρευνές τους, αυτό που είχαν υποθέσει πριν αρχίσουν τη μελέτη τους. Και ρωτώ αυτούς τους σύγχρονους ταγούς της σκέψης: συμφωνούν με την επανάσταση του 1821; Αν ναι, πως τη θυμούνται; Γνωρίζω πως τα πανεπιστήμια, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, ουδεμία συμμετοχή έχουν στις εορταστικές εκδηλώσεις μνήμης για την επέτειο. Αν δεν τους αρέσουν οι μιλιταριστικές παρελάσεις, ας κάνουν κάτι άλλο που ταιριάζει στον πολιτισμό τους. Όμως, αυτοί, ακόμα και σήμερα, αποστρέφονται κάθε αγωνιστικό φρόνημα του λαού, όταν δεν γίνεται με την έγκρισή τους. Δε σέβονται, τουλάχιστον, τη διαφορετική προσέγγιση, αφού κόπτονται για το σεβασμό στη διαφορετικότητα. Μπορούν και συμμετέχουν, με ιδιαίτερη κατάνυξη,σε εκδηλώσεις ανθρώπων με διαφορετικό πολιτισμό από το δικό μας, ακόμα κι αν δε συμφωνούν με τα δρώμενα, αλλά για κάθε τι ελληνικό, με επιστημονικό, δήθεν,τρόπο το συκοφαντούν.
    Κι εσύ μου λες, Μάρκο, για Χριστόδουλο και Ιερώνυμο. Δεν έχουμε, δυστυχώς, την πολυτέλεια της κριτικής σε εσωτερικά θέματα της εκκλησίας, γιατί οι εχθροί της-επιστημονικά- περιμένουν στη γωνία για να μελετήσουν τις αμαρτίες μας και να επιβεβαιώσουν τις υποθέσεις τους!

  36. Σκάρτε,

    ωραία, αποκαταστάθηκε ο Ιερώνυμος. Με τον Σπάρτης τι γίνεται; που συκοφαντήθηκε άγρια; και δε μιλάω για τα παπαγαλάκια του τύπου που ενστερνίστηκαν αμέσως τις (ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΕΣ) κατηγορίες εναντίον του. Μιλάω για τον Μεσσηνίας που έκανε τις κατηγορίες. Τις συνέχισε; Γιατί όχι;; Γιατί σιωπά; Μήπως ήταν μόνο για την «προεκλογική περίοδο»;;

  37. Είδες, που αρχίζουμε να συμφωνόυμε; Το ίδιο παιχνίδι παίχτηκε και με το Σπάρτης. Κάποιοι, δεν ξέρω ποιοι, θέλουν να έχουν λόγο στις εξελίξεις στα θέματα της εκκλησίας κι έτσι να μπορούν να ελέγχουν καταστάσεις στο εσωτερικό της εκκλησίας. Θέλουν να μας οδηγήσουν να κάνουμε προβλέψεις, ώστε να ενοχοποιήσουμε πρόσωπα-αντιπροσώπους της εκκλησίας- και να πάψουμε να εμπιστεύομαστε την εκκλησία. Εμείς πρέπει να τους ξεμπροστιάζουμε χωρίς στοιχεία; Αν μπορέσουμε και βρούμε ενοχοποιητικά στοιχεία, να τα καταθέσουμε και να τους εκθέσουμε. Αλλά έχουμε; Ας περιμένουμε και ο Θεός θα μας δείξει, δεν Του έχεις εμπιστοσύνη; Να είσαι σίγουρος πως ο Θεός, μπορεί να αργεί, αλλά θα αποδώσει δικαιοσύνη. Γιατί, όπως λέει ο Άγιος Μάρκος ο Ασκητής, «τις εναλλαγές των καλών και των κακών να τις δέχεσαι με ηρεμία. Έτσι ανατρέπει ο Θεός τις ανωμαλίες των πραγμάτων».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: