• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 602,062 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Βασιλικη στο Οι τελευταίες θετικές εξελίξει…
    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Μαρτίου 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Φεβ.   Απρ. »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Επιπρόσθετα, για την 3ωρη στάση εργασίας στο Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης

UPDATE – 14/03/2008

ΕΝΑ ΝΕΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΥΓΡΑΦΕΑ ΠΡΟΣΤΙΘΕΤΑΙ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ. Το άρθρο αυτό, που μας έστειλε ο συγραφλεας, βρίσκεται στα σχόλιααυτού του ποστ, αφου ουσιαστικά αποτελεί πολιτική συνέχειά του.

 …………………………………………………………………………………………………………………………………………

Ως Μανιτάρι του Βουνού, δεν θεωρούμε την ωρομισθία μια παρονυχίδα! Αντίθετα μάλιστα θεωρούμε ότι πρόκειται για τον τρόπο εργασίας του … αύριο. Γι’ αυτο δημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο, που μας ήλθε από σταθερό αναγνώστη και μάλλον … «συνεργάτη», με το ηλεκτρονικό τραχυδρομείο.

agwgiygeias_sx_1.jpg

Του Στέργιου Ζυγούρα

Το γλαφυρό και αναλυτικό χρονικό της περίφημης πλέον 3ωρης στάσης εργασίας στο Μ.Σ.Θ. την 1-2-2008 που ξετυλίγει ο Βασίλης Βέτσος με αφορμή τη στάση του προέδρου του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Μ.Σ.Θ μου αφήνει λίγα περιθώρια σχολιασμού ως προς τα γεγονότα· αποτελεί όμως μια νέα ευκαιρία αναλογισμού για το «ποιοι, πώς, και για ποιο λόγο» δραστηριοποιούνται στην παιδεία και ιδιαίτερα στο νεφελώδη κλάδο της, τη «μουσική παιδεία».

Βρισκόμαστε ένα μήνα μετά και οι μετασεισμοί της δόνησης που προκλήθηκε από ομάδα διδασκόντων έρχονται -σύμφωνα με τα ελληνικά έθιμα- να εντείνουν τη διαμάχη των σεισμολογικών κέντρων για το μέγεθος, το εστιακό βάθος και τη δυνατότητα πρόβλεψης αντίστοιχων στάσεων [καταστάσεων, μεταστάσεων, υποστάσεων].

Στο κείμενο περί συλλογικότητας υπήρχε μια ήπια αναφορά στη βασιλόπιτα που κόπηκε στο Μ.Σ.Θ στις 12-2-2008. Μετά την καυστική επισήμανση του Β. Βέτσου περί «σατουρναλόπιτας» αισθάνομαι υποχρεωμένος να προβώ σε περαιτέρω ανάλυση. Πράγματι, την ημέρα εκείνη στην αίθουσα του συλλόγου διδασκόντων ζήσαμε μια πολιτισμική έκπτωση, στο πλαίσιο μιας εναλλακτικής-προοδευτικής εθιμικής μετάλλαξης. Μέσα στη μέγγενη μιας ψευτοαριστερίζουσας νεωτερικότητας, ο Μέγας Βασίλειος πολτοποιήθηκε για δεύτερη φορά. Η πρώτη φορά αφορούσε στις ενστάσεις του προέδρου του Σ.Γ.Κ./Μ.Σ.Θ. για οποιαδήποτε αναφορά-σύνδεση της προετοιμαζόμενης στάσης εργασίας με τους τρεις Ιεράρχες. Στις 12-2-08, ο πρόεδρος με την παρουσία-ανοχή του διευθυντή του σχολείου χρησιμοποίησε το έθιμο της κοπής πίτας, προκειμένου να διασκεδάσει τις εντυπώσεις μετά την απουσία του από την «ωρομισθιακή» μάχη. Αφιέρωσε λοιπόν το πρώτο κομμάτι στη «δημόσια εκπαίδευση» και το δεύτερο υπέρ των δοκιμαζόμενων «αναπληρωτών και ωρομισθίων».

Ας μην αναλώσουμε πολύ χώρο στην ανάλυση της «αριστερής» άποψης που φορτικά (ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια) θέλει να επιβάλει την υποκατάσταση του όποιου πολιτισμικού, θρησκευτικού στοιχείου στην παιδεία από αρχές και αξίες αλλότριου ήθους (δηλαδή τόπου). Η δογματική αντικατάσταση/αλλοίωση του όποιου Μ. Βασιλείου στερεί τη δυνατότητα στήριξης οποιουδήποτε κοινωνικού αγώνα ή στάσης ζωής πάνω στις εντόπιες πνευματικές κατακτήσεις. Το πρόβλημα βρίσκεται στην αξία της εναλλακτικής «πρότασης». Σ’ ένα άλλο επίπεδο: όταν εδώ και χρόνια η πολιτεία προειδοποιεί ότι «οι προσλαμβανόμενοι ωρομίσθιοι καθηγητές γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι το εκπαιδευτικό πρόγραμμα δεν λειτουργεί κατά τις ημέρες αργίας και τις κατά το νόμο εξαιρέσιμες ημέρες, δεν δικαιούνται αποζημίωσης», όταν αποκαλύπτεται πως η τσιγκουνιά του κράτους βασίζεται στην απαιδευσία-ατολμία των ατόμων που το συγκροτούν και το ανέχονται, τότε κάθε υποκριτική στάση όπως αυτή του προέδρου του Σ.Γ.Κ./Μ.Σ.Θ. απλώς πιστοποιεί τον πάτο του βαρελιού στον οποίο βρισκόμαστε. Όταν η σχολική αργία-γιορτή των τριών Ιεραρχών δεν αποτελεί ούτε αφορμή κοινωνικού προβληματισμού, ούτε πληρωτέα μέρα για τους ωρομίσθιους διδάσκοντες-πνευματικώς εργαζόμενους, τότε παρακαλώ τους διαφωνούντες (που μέχρι στιγμής επωφελούνται μόνον της αργίας) να βρουν ένα ισχυρότερο σημείο στήριξης για μια 3ωρη στάση εργασίας ενάντια στην καταβαράθρωση της παιδείας (και δη της των μουσών). Αλλιώς, ας αρκεστούν να μοιράζουν μια πίτα σε κάθε τάξη ομαδικού μαθήματος, μια μεγάλη στο σύλλογο διδασκόντων και πού ξέρεις; Την επόμενη χρονιά μπορεί να γίνει 100 € η κάθε δωροεπιταγή, η αντιστοιχούσα εις έκαστον φλωρίον.

Η αποχώρηση του προέδρου του Σ.Γ.Κ./Μ.Σ.Θ. από την οργάνωση της -παράτυπης όπως εξελίχθηκε- 3ωρης στάσης εργασίας και ιδιαίτερα η εκ των υστέρων ανάγκη δήλωσης συμπαράστασης μέσω κοπής μιας πίτας, επιβεβαίωσε (δυστυχώς) και πάλι την υποκρισία και τον πραγματικό εχθρό της παιδείας που όλοι σχεδόν χρεώνουν αποκλειστικά στην πολιτεία.

  • Γιατί τελικά απείχε ο «σύλλογος γονέων και κηδεμόνων» από τη μάχη για την κατάργηση της ωρομισθίας («θεσμού» των Μουσικών Σχολείων);
  • Τι κρύβεται πίσω από τις προφάσεις περί Μεγάλου Βασιλείου και περί «υπεράσπισης» του Δ.Σ. της Δ΄ ΕΛΜΕΘ;
  • Η κοινοποίηση αυτού του φαξ στους μαθητές του σχολείου είναι απλώς ενημερωτική;

Παρατηρώντας τη συσπείρωση όσων εναντιώθηκαν σ’ αυτή την κινητοποίηση, φτάνουμε σε ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις. Η επίσημη συνδικαλιστική έκφραση των διδασκόντων έκανε ό,τι μπορούσε πάνω στους άξονες «κώφωση, αμνησία, αναβολή, κατενάτσιο». Μόνο σχόλιο: το λάμδα στον τίτλο της σημαίνει ακόμα «λειτουργοί»; Η διεύθυνση του σχολείου αφού απέφυγε όπως ο διάβολος το λιβάνι να εκφραστεί επίσημα μέσα στις πολλαπλές διαδικασίες προετοιμασίας-ζυμώσεων που πραγματοποιήθηκαν στο χώρο ευθύνης της (επιτροπή αγώνα, συνελεύσεις με παρουσία μελών του Δ.Σ. της Δ΄ ΕΛΜΕΘ) εμφανίστηκε στο μοναδικό επίσημο σχολιασμό της, άμα τη λήξει της στάσης-επανάστασης-ανοιχτού μαθήματος να κατηγορεί ορισμένους από τους στασιαστές ότι «αποποιούμενοι των ευθυνών τους, απέφυγαν να δηλώσουν επισήμως τη στάση εργασίας». Μόνο σχόλιο: οι ωρομίσθιοι του σχολείου γνωρίζουν ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη και διδάσκει την πράξη αυτή ως πορεία προς την ελευθερία.

Ας δούμε και μερικές «συμπτώσεις» που συμπληρώνουν το παζλ: η διεύθυνση του σχολείου και ο πρόεδρος του Σ.Γ.Κ. έκοψαν από κοινού τη βασιλόπιτα/σατουρναλόπιτα, διαχειρίστηκαν από κοινού την μαθητική κατάληψη του Οκτωβρίου, τόσο ως προς τη «δημοκρατική απόφαση» των μαθητών, όσο και ως προς την μη σύγκληση του σχολικού συμβουλίου. Τι αιτήματα είχε η κατάληψη; Μεταξύ άλλων, την έγκαιρη στελέχωση των σχολείων, τη «μοριοδότηση» των μαθητών για είσοδο στα Μ.Τ. των ΑΕΙ, την παροχή πιστοποίησης μουσικών γνώσεων, ώστε όταν οι μαθητές πηγαίνουν στα Ωδεία, να μην καθυστερούν επαναλαμβάνοντας διδαγμένη ύλη.

Ανακεφαλαίωση:

§ Όποιος θεωρεί μια κατάληψη που διαπνέεται απ’ αυτές τις αντιλήψεις ως μέσο πρόσφορο για την έγκαιρη στελέχωση και καλή λειτουργία του σχολείου και δηλώνει «ουδέτερος» σε μια στάση εργασίας που έχει κόστος, τι μήνυμα περνάει στους μαθητές;

§ Όποιος χαϊδεύει και παραπληροφορεί την εκπαιδευτική κοινότητα, τι μήνυμα περνάει στους μαθητές;

§ Όποιος οικειοποιείται το δεκαπενταμελές μαθητικό συμβούλιο μιλώντας για λογαριασμό του, ας εξηγήσει τις σχέσεις του μ’ αυτό.

§ Όποιος φωνασκώντας θεωρεί ότι η δημοσιοποίηση αυτού του κειμένου τον «εμπλέκει» σε μια κινητοποίηση, ας εξηγήσει πέρα από την σκοπιμότητα όσων τον «εμπλέκουν» και τι φοβάται.

§ Όποιος πέρα από μια μαθητική κατάληψη σχολείου θεωρεί ως μόνο μέσο πίεσης μια επίσημη συνδικαλιστική κινητοποίηση, ας ρίξει μια ματιά εδώ.

§ Όταν το βουβό, διαχειριστικό σύστημα κυριολεκτικά ξεβρακώνεται από μια τέτοια κινητοποίηση, και τρέχει με πίτες, ευχολόγια, σκόπιμες αοριστίες και αναδιπλώσεις να συμμαζέψει ό,τι μπορεί, ας προβληματιστούν αν όντως έχουν δίκιο όσοι καγχάζουν, δυσπιστούν, διστάζουν, όσοι διδάσκοντες είναι οπαδοί των απόψεων: «σιγά μη μας ακούσει και λάβει υπόψιν της εμάς η ΟΛΜΕ», «αφού δεν φαίνεται να κινητοποιούνται πολλοί, δεν θα έχουμε αποτέλεσμα», «μόνο αν γίνει κάτι πανελλαδικά μπορεί να έχει αποτέλεσμα»…

Τελικό ερώτημα:

Η πολιτεία πάσχει από χρόνια ανεπάρκεια στην παροχή παιδείας, πολύ δε περισσότερο στην παροχή μουσικής παιδείας. Ποιος συντηρεί το ανήμπορο, βουβό, διαχειριστικό της σύστημα; Ποιος φταίει;

1-3-2008

Στέργιος Ζυγούρας

Advertisements

2 Σχόλια

  1. ΑΝΟΙΧΤΗ (πλέον) ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ

    (EN’ ANAMONH – Πόσο ακόμα;)

    —– Original Message —–
    From: Βασίλης Βέτσος
    To: paideia@syn.gr
    Cc: grammateia@syn.gr
    Sent: Saturday, March 01, 2008 2:50 AM
    Subject: Fw: Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί (οι μισοί…)

    —– Original Message —–
    From: Βασίλης Βέτσος
    To: info@syriza.gr ; kouvelis@activenet.gr ; tsipras@syn.gr
    Sent: Saturday, March 01, 2008 1:36 AM
    Subject: Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί (οι μισοί…)

    Αγαπητοί σύντροφοι,

    ΕΙΝΑΙ ΙΣΩΣ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ (KAI ΤΟΝ κ. ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ) ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥ ΤΗΣ, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ-ΑΠΕΜΠΛΟΚΗ ΑΠΟ ΤΙΣ (υπό ελαφρά συγκάλυψη) ΨΕΥΔΟΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ( http://www.protovoulia.net/arthra/athlia-katalixi.htm) / ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ( http://www.protovoulia.net/arthra/biblia-nomoi-agoras.htm ) ΝΟΘΕΣ, “ΚΥΝΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ” που παραδειγματικά μόνον – χωρίς να εξαντλούνται ΜΟΝΟΝ ΕΔΩ- αναφέρονται ΚΑΙ στο διασυνδεδεμένο πόστ καθώς και τα σχόλια του.

    http://blogoperatispentaras.blogspot.com/2008/02/blog-post_20.html#links

    για την διευκόλυνση σας διαβάστε ακριβώς τα ίδια, απ’ ευθείας, εδώ:

    1) Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί (οι μισοί…)
    http://users.thess.sch.gr/veccio/MA/rock.html

    2) “…Λυπάμαι προκαταβολικά
    που δεν διαθέτω επιπλέον χρόνο για να βοηθήσω!…”
    ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ στον κ. Θ.Α.
    http://users.thess.sch.gr/veccio/MA/thea.html

    ***

    ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Ο “ΠΡΟΦΗΤΗΣ*” της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ο σ. ΗΛΙΑΣ ΗΛΙΟΥ

    “και με τους νόμους τους θα τους αντιπαλέψουμε …”
    (…από ασθενούς μου μνήμης)

    *Προφητική υπήρξε η καταγγελία του από το βήμα της Βουλής της “χούντας των στρατοκρατών” και συγκεκριμένα του αντισυνταγματάρχη Παπαδόπουλου στις 23 Ιουλίου 1965.

    Με Τιμή

    Bασίλης Bέτσος
    http://users.thess.sch.gr/veccio/

    Υ.Γ.
    Αξιότιμοι,

    επισυνάπτω στην ανοιχτή (πλέον) επιστολή (από 3.3.2008) τα τεκμηριωμένα πονήματα του εκλεκτού φίλου και συναδέλφου Σ.Ζ.

    http://www.protovoulia.net/arthra/stasi08b.htm
    http://users.thess.sch.gr/szygouras/apom-syllog.htm

    Υ.Γ.2

    Ας δούμε με ειλικρείνια ΚΑΙ μία (άραγε μόνο μία) εκ των “ΕΝΔΟΝ” ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ χάριν ΠΑΙΔΙΑΣ(;) ΤΗΣ ΕΚ-πεδεφτικής ΣΥΝ-δισκαλιΣτικής (άραγε θα της κοπεί ΣΥΡΙΖΑ ο μετανεωτερικός ψευδοπολιτικός-μολυσματικός βήχας;) της ποικίλης πιγιωτοπρεπούς βιβλιοπωλούσης/ψευδαποδομούσης ΜΕΤΑνεωτεριστικής της Δράσης;

    Ο Αλέξης δεν είναι ο Μύθος ούτε και βέβαια ο Ηρακλής του κινήματος…
    Ο Ηρακλής είναι μέσα μας όπου κι αν έχουμε την προς απόδειξη δημοκρατική φωλεά μας (άν έχουμε) κι ας πάρει πια τα ρίσκα του

  2. ΕΝΑ ΝΕΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΥΓΡΑΦΕΑ ΠΡΟΣΤΙΘΕΤΑΙ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ:

    Πολιτική: Τίτλος & Περιεχόμενο, Συνέπεια & Αντιφάσεις

    Αν δεν απατώμαι, η νέα διακυβέρνηση ανέλαβε στις 9 Μαρτίου 2004 (Χρόνια πολλά!) για να περιορίσει την κρατική διαφθορά, να υλοποιήσει τις εθνικές προτεραιότητες υγείας-παιδείας και να ασκήσει την υπερήφανη εξωτερική πολιτική που στερήθηκε ο τόπος σε υποθέσεις όπως: SS-20, «Μαδρίτη», «Ίμια», «Οτσαλάν»…

    «Ελάτε, από κοινού να καταργήσουμε τους νόμους της διαπλοκής» έλεγε ο νυν πρωθυπουργός στον πρώην, πριν τελικά τον αντικαταστήσει. Και το πώς άλλαξαν τα πράγματα στα δημόσια έργα με την κατάργηση του «μαθηματικού τύπου», το πώς πέτυχε η κυβέρνηση στο θέμα του «βασικού μετόχου», αρκούν για να μην πολυλογούμε. Αλήθεια, εκείνη η «μη σύννομη» έκθεση Ζορμπά τι απέγινε; Κάηκε στην Πελοπόννησο; Ή μήπως αντικαταστάθηκε από άλλη «σύννομη»;

    Πόσον καιρό περιμένουμε από την κυβέρνηση το «ασφαλιστικό»; Πόσον; Πέρασε η πρώτη τετραετία, ήρθε η δεύτερη, άλλαξε ο υπουργός, προέκυψαν κάτι Ινδοί, αλλαγή και πάλι, περιμένουμε, περιμένουμε… Λέγεται κάτι ως πρόθεση από την Πυθία-κυβέρνηση όπου τα «3 δεν» ισχύουν εάν και εφόσον δεν έχουν καταργηθεί, διαρρέει κάτι άλλο και φτου κι απ’ την αρχή, οι προθέσεις της κυβέρνησης, πάντα ανεπίσημες, πάντα σε επίπεδο μέτρησης αντιδράσεων της κοινής γνώμης και των συνδικάτων. Τελικά ήγκηκεν η ώρα, βγαίνει ο Πρωθυπουργός με μίνι διάγγελμα, να ανακοινώσει την έλευση του νόμου, να κρίνουμε πια επίσημα… Πού; Πότε έγινε αυτό;

    -Πότε; 5 Μαρτίου 2008, μάλιστα! Μια μέρα πριν απ’ τη σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες! Τώρα, τι να πιστέψουμε; Ότι περίμενε, περίμενε ο Πρωθυπουργός 4 χρόνια και εντελώς συμπτωματικά, απρόσμενα και αναπάντεχα, συνέπεσε το θέμα που θα σάρωνε στα δελτία ειδήσεων με την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής για την οποία ο Πρωθυπουργός δηλώνει υπερήφανος; Δηλαδή, πόσο κακή θεωρεί ο Πρωθυπουργός τη στάση του θείου, Κωνσταντίνου Καραμανλή; Πόσο εξωπραγματική και ληγμένη θεωρεί την απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 92; Γιατί δεν αφήνει μια εβδομάδα στην κοινή γνώμη να χαρεί το πρώτο βέτο; Επειδή αυτό είναι «διαδικαστικό»; Αφού ο Πρωθυπουργός εκφράζει τη θέση των 4 κομμάτων, ο ίδιος δεν θα έχει το μερίδιο του λέοντος στην τιμή και τη δόξα; Γιατί θέλει να επισκιάσει μια αναμφισβήτητη επιτυχία, βάζοντας ένα άλλο θέμα μπροστά, που εν μέσω της απεργίας στη ΔΕΗ, κοντεύει να γίνει κι αυτό άφαντο;

    Τα ίδια πρόσωπα δεν μπορεί να είναι θύματα και θύτες. Αν αυτό συμβαίνει, έχουμε να κάνουμε με υποκρισία. Ζητά ο ανακριτής από τη Βουλή τα στοιχεία για τη χρήση του ηλεκτρονικού δικτύου των υπολογιστών της προκειμένου να διαπιστώσει ποιος έστειλε τα «εκβιαστικά μηνύματα». Ο Γ.Γ. της Βουλής τα διαβιβάζει στο Νομικό Συμβούλιο του κράτους και αργότερα εκδίδεται από τη Βουλή η ανακοίνωση «δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός του χρήστη, διότι…». Οι βουλευτές-υπουργοί που υπέβαλαν μηνύσεις τι έχουν να δηλώσουν και πώς θα προστατευτούν στο μέλλον;

    Και στην Παιδεία; πέρασαν 4 χρόνια με την κυβέρνηση να δηλώνει ότι α) παρέλαβε οικονομικό χάος, β) δεν προλαβαίνει ν’ ασχοληθεί με το σύνολο, θ’ ασχοληθεί μόνο με την τριτοβάθμια, επειδή η αλλαγή στην παιδεία θα γίνει από τους αυριανούς εκπαιδευτικούς. Μόλις επανεξελέγη η κυβέρνηση με δεδομένο ότι το α επιχείρημα είχε εξαντληθεί, θυμήθηκε ότι η χρηματοδότητση στην παιδεία μετριέται σε απόλυτα ποσά και όχι σε ποσοστά επί του εθνικού προϊόντος. Πόσοι από την αντιπολίτευση, πόσοι δημοσιογράφοι, πόσοι συνδικαλιστές της παιδείας ρώτησαν κάτι, το έκαναν πρώτο θέμα; Η κυβέρνηση των «εθνικών προτεραιοτήτων» τελικά μας λέει ότι δεν θα επενδύσουμε στην παιδεία, ακόμα κι όταν αυξάνεται ο εθνικός πλούτος (πόσο αυξήθηκε κ. Αλογοσκούφη μ’ εκείνη τη λογιστική αναθεώρηση;) και άπαντες σιωπούν; Έχουμε όμως και αντιφάσεις: Τι είπε η αντιπολίτευση και οι συνδικαλιστές όταν ο Ευριπίδης Στυλιανίδης ξέχασε το δόγμα της απόλυτης μέτρησης και περηφανεύτηκε για την επί του ΑΕΠ ποσοστιαία ευρωπαϊκή μας πρωτιά στη χρηματοδότηση; Κι εκείνα τα ευρυζωνικά δίκτυα στα σχολεία τι έγιναν; Αν για όσα θέματα απαιτούνται χρήματα μόνον, η κυβέρνηση αδυνατεί, τότε τι να περιμένουμε στα πιο δύσκολα; Να θυμηθεί π.χ. τις ευθύνες του Π.Ι. στην υπόθεση του βιβλίου της Ιστορίας; Τις ευθύνες που εκτός από την κυβέρνηση ξέχασαν και οι συνδικαλιστές; Που μαζί με τους δημοσιογράφους ξέχασαν επίσης να ρωτήσουν τον υπουργό Παιδείας πώς γίνεται να τοποθετεί στο Π.Ι. αυτούς από τους οποίους λίγες μέρες πριν είχε ζητήσει τις παραιτήσεις;

    Μήπως όμως δεν πρέπει να εκπλησσόμαστε με τέτοια θέματα; Μήπως οι τίτλοι έγκαιρα φανερώνουν -όπως άλλωστε είναι ο ρόλος τους- το περιεχόμενο; Και μήπως σηματοδοτείται το εκάστοτε περιεχόμενο από λέξεις κλειδιά που σκόπιμα επιλέγονται; Πότε και γιατί μετονομάστηκε το «Υπουργείο Υγείας» σε «Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης», το «Υπουργείο Εργασίας» σε «Υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας»; Πριν 4 χρόνια ακριβώς! Το πόσο θετικά χρησιμοποιείται ο συμπλεκτικός σύνδεσμος «και» στη γλώσσα της πολιτικής το γνωρίζουμε από πείρα. Η μετονομασία δε της «εργασίας» σε «απασχόληση» μάλλον θα έπρεπε να είχε προκαλέσει την προσοχή μας έγκαιρα. Εκτός από τις σκόπιμες μετονομασίες βέβαια, έχουμε και αυτές που προκαλούνται από πρόχειρες μεταβιβάσεις αρμοδιοτήτων. Μήπως κάποιος γνωρίζει τις διαφορές κυβερνητικών αρμοδιοτήτων μεταξύ «κοινωνικής αλληλεγγύης» και «κοινωνικής προστασίας»; (παλιότερα είχαμε παραπλήσιες αλλαγές-επικαλύψεις αρμοδιοτήτων που οδήγησαν τελικά το «Υπουργείο Βιομηχανίας, Έρευνας και Τεχνολογίας» να ονομαστεί «Υπουργείο Ανάπτυξης»!).

    «Ο απόλυτος στόχος της εκπαίδευσης είναι η Παιδεία..». Πότε και πού ειπώθηκε αυτό; Στη Βουλή, 18-12-07, στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό (σ. 2775). Ποιος το είπε; Ο Υπουργός Ευριπίδης Στυλιανίδης. Γιατί; Στην προσπάθεια να καταδείξει ότι ως νέος υπουργός δεν σκοπεύει ν’ ασχοληθεί μόνο με το συνήθη στόχο της πληροφόρησης και επαγγελματικής κατάρτισης. Πέρα από αυτήν την ομολογία, που θίγει και τον Πρωθυπουργό, καθόσον δεν εξαιρεί την προηγούμενη κυβερνητική θητεία, μπορεί κάποιος να πειστεί με βάση την ακρίβεια της δήλωσης; Αν η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ έχει στόχο την ΠΑΙΔΕΙΑ επειδή η παιδεία δεν είναι μόνο εκπαίδευση, τότε να με συγχωρείτε, όλη η επόμενη παράγραφος για το τι είναι «παιδεία», μάλλον σημαίνει ότι το αρμόδιο υπουργείο στη δευτεροβάθμια ας πούμε, θα συνεχίσει να ελέγχει με κάθε λεπτομέρεια την «ΥΛΗ», αξιολογώντας και πάλι ποσοτικά την παιδεία. Όσο για την αξιοκρατία…

    Για το συνδικαλισμό της παιδείας ήδη είπαμε. Αν θυμηθούμε όμως, ότι στο συνδικάτο της δευτεροβάθμιας ο δάσκαλος ονομάζεται «λειτουργός» της «εκπαίδευσης», τότε ίσως μπορούμε πιο εύκολα να εξηγήσουμε πώς ο συνδικαλισμός της ΟΛΜΕ συμβιβάζεται με τη διαχείριση της ωρομισθίας που διαλύει τα σχολεία και μόνο στα μεγάλα ζόρια η ΟΛΜΕ θυμάται την «πάγια» θέση της, που είναι η κατάργησή της.

    Σε μικρά, μεσαία και μεγάλα πολιτικά θέματα: εκεί που υπάρχει πρόβλημα στο περιεχόμενο, συχνά θα δούμε και πρόβλημα στον τίτλο. Μια προσεκτικότερη ματιά στη συνέπεια ή στην αντίφαση μεταξύ τίτλου και περιεχομένου θα μας γλυτώσει από χαμένο χρόνο.

    8-3-2008
    Στέργιος Ζυγούρας
    Μουσικός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: