• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 600,739 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Φεβρουαρίου 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Ιαν.   Μαρ. »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    242526272829  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Η Σκύλα και η Χάρυβδη στην (νέα) ελλαδική Ιεραρχία

Ανοικτή επιστολή με πολλούς αποδέκτες….

Το σύστημα εκλογής σε μια ορθόδοξη εκκλησία, όπως η ελλαδική, όχι μόνο για τη θέση του Μητροπολίτη της Αθήνας με ολίγη εξουσία επί πλέον, αλλά και για όλες τις επιλογές επισκόπων και κληρικών, είναι μια κρίσιμη όψη του προβλήματος που διαπερνά την εγκόσμια θέση της ελλαδικής Ιεραρχίας. Επί μακ. Σεραφείμ το κεντρικό ζήτημα ήταν μια σχετική αποκατάσταση της Ιεραρχίας, λόγω της αριστίνδην ιεραρχίας (κατά την πλειοψηφία της με πολλούς αθέμιτους τρόπους) κατά την επάρατη επταετία. Η ευκαιρία αυτή όμως χάθηκε επί μακ. Χριστόδουλου, αφού είχε άλλες προτεραιότητες κατά νου, οι οποίες όμως κόπηκαν βιαίως….

Να σημειώσουμε ότι στη λεγόμενη Εκκλησία της Ελλάδος δεν ανήκει η Εκκλησία της Κρήτης με αρκετές Μητροπόλεις (ως ημιαυτόνομη ανήκει στη «δικαιοδοσία» του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως), ούτε οι 5 Μητροπόλεις των Δωδεκανήσων (ανήκουν στη ίδια δικαιοδοσία επίσης του ίδιου Πατριαρχείου). Από το Μάρτιο του 2004 και εξής μάλιστα διαθέτουν από μία έδρα στη 12μελή (και ο Πατριάρχης ως πρόεδρος 13) σύνοδο του Οικουμενικού θρόνου. Επίσης το «οικουμενικό» άγιο όρος ανήκει πνευματικά και διοικητικά στην ίδια δικαιοδοσία. Πνευματικά μόνο ανήκουν και οι Μητροπόλεις των «Νέων Χωρών».

Επομένως ένα από τα καίρια ζητήματα που επιδρά τόσο στην επικείμενη εκλογή του Μητροπολίτη της Αθήνας, όσο και στην εκκλησιαστική πολιτική που θα προκρίνει στην ιεραρχία ως πρόεδρος των εκ περιτροπής Διαρκών 12μελών ιερών συνόδων (όπως και της σύνολης ιεραρχίας), είναι η οικουμενική διάσταση και επομένως η εκκλησιαστική σχέση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

eisadouka8odos1.gif

Στο σημείο αυτό φαίνεται να βρίσκονται σε αντίθετη οπτική οι τέσσερις υποψήφιοι.

Α) Ο Θηβών Ιερώνυμος κυρίως και ο Δημητριάδος Ιγνάτιος – περισσότερο ή λιγότερο – δείχνουν να αποδέχονται το πατριαρχικό τόμο του 1850 και τη πράξη του 1928 πλήρως, δείχνοντας μια ανοικτή πατριωτική αντίληψη (Θηβών) έως κοσμοπολίτικη (Δημητριάδος) . Αντίθετα οι Θεσσαλονίκης Άνθιμος και Σπάρτης Ευστάθιος φαίνεται να αποδέχονται στα ψιλά το τόμο του 1850 και μόνο ένα μέρος της πράξης του 1928. Ουσιαστικά έχουν μια στενή πατριωτική στάση (Σπάρτης) έως εθνικιστική (Θεσσαλονίκης). Και με αυτό τον τρόπο ήδη δημιουργούνται δύο «στρατόπεδα».

Β) Στο ζήτημα αυτό τέμνονται κάθετα τρεις διαφορετικές εκκλησιολογίες, που δεν είναι σαφώς διακριτές στους υποστηρικτές τους. Και οι δυο «ομαδοποιήσεις» έχουν και τις τρεις, αλλά σε διαφορετικό ποσοστό και βαθμό. Η οικουμενικότητα, η οποία όμως δεν οδηγεί σε υποταγή στις πολιτικές του Βατικανού και προτεσταντικών ομάδων του ΠΣΕ από τη μια (Θηβών) και η τάση υποταγής, που εκδηλώνεται ως οικουμενισμός (Ιγνάτιος). Η πρώτη είναι αποδεκτή και επιθυμητή. Ενώ η δεύτερη μη αποδεκτή όπως και επικίνδυνη. Κυκλοφορεί όμως και η τάση του εθνοφυλετισμού, η οποία είναι το ίδιο επικίνδυνη με αυτή του οικουμενισμού.

Γ) Από την άλλη υπάρχει το ζήτημα των σχέσεων πολιτείας και κλήρου. Η ομάδα των ελλαδιτών (Σπάρτης και Θεσσαλονίκης) προτιμούν την «υποταγή» στο κράτος με όσα κοσμικά ανταλλάγματα προσφέρει, όπως και όση συντηρητικότητα και διαφθορά μεταδίδει. Αντίθετα οι Θηβών και Δημητριάδος φαίνεται να συζητούν νέους τρόπους σχέσεων και άρα νέες ρυθμίσεις.

Γ) Ανάμεσα όμως στο Θηβών και τον Δημητριάδος υπάρχει μια τεράστια διαφορά στις σχέσεις με τα οικονομικά συμφέροντα. Ο Δημητριάδος φαίνεται να ανοίγεται και συμμαχεί πιο εύκολα, ενώ ο Θηβών πιο δύσκολα. Και οι δυο το δείχνουν φανερά. Οι σχέσεις όμως των Σπάρτης και Θεσσαλονίκης δεν φαίνονται καθαρά στο φως της δημοσιότητας. Καθαρά όμως φαίνονται οι διαθέσεις τους για τις κρατικές ή ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις, ιδίως όταν έχουμε «δεξιές» κυβερνήσεις…

Δ) Το σημαντικότερο όμως στοιχείο είναι η πλήρης ή όχι αποδοχή της αποστολικής πίστης. Οι υποστηρικτές του Θηβών και Θεσσαλονίκης σ΄ αυτό το σημείο δείχνουν πιο πιστοί. Αντίθετα αυτοί των Σπάρτης και Δημητριάδος έχουν λιγότερο ή περισσότερο επηρεαστεί εκκλησιολογικά από το ρόλο και το περιεχόμενο (παρα) εκκλησιαστικών οργανώσεων.

Ε) Ένα ζήτημα που έχει ήδη τεθεί είναι το ζήτημα της κάθαρσης στην εκκλησία. Πρωτίστως το ζήτημα αφορά την εσωτερική κάθαρση και ως απόρροια αφορά κάθαρση στο θεσμικό πλαίσιο διοίκησης. Και μόνο απ’ αυτή την έποψη μπορεί να ειδωθεί και το ζήτημα της τήρησης του κανονικού δικαίου. Πρόκειται για ένα ζήτημα που τελικά επί μακ. Χριστοδούλου πήγε, δια της διολισθήσεως, στο αζήτητα…

ΣΤ) Ένα επίσης ακανθώδες ζήτημα αφορά τη λεγόμενη ανανέωση στην Εκκλησία. Η ανανέωση όμως δεν γίνεται χωρίς εκκλησιαστικά κριτήρια και μακράν του λαού του Θεού. Ζήτημα στο οποίο απέτυχε παταγωδώς ο Μακ. Χριστόδουλος, αφού το «έθεσε» σε λάθος βάση. Παράδειγμα το πείραμα της λειτουργικής γλώσσας…

Συμπερασματικά: Το κουβάρι που έχουν να ξεμπλέξουν όσοι μητροπολίτες είναι πλήρως αποδεσμευμένοι απ’ αυτές τις «ομαδοποιήσεις» είναι αρκετά περίπλοκο. Εάν πάνω από πέντε είναι φωτισμένοι πράγματι από το Άγιο Πνεύμα, εκτιμώ ότι θα μπορέσουν να αποτελέσουν τις κρίσιμες ψήφους που θα δώσουν την καλύτερη δυνατή επιλογή. Εάν είναι λιγότεροι, τότε το αποτέλεσμα θα το κρίνουν οι μηχανισμοί. Άλλη μια ιστορική ευκαιρία για να δοθεί ένα έναυσμα για να γίνει πιο ουσιαστικός ο ρόλος της Ιεραρχίας, του κλήρου, των μοναχών και των συνειδητά πιστών ως Σώμα, θα είναι και πάλι λειψή.

Από εκεί και πέρα το πώς θα χρωματίζεται αυτή η εκκλησιολογική θεολογία και η παρεπόμενη εκκλησιαστική πολιτική, έχει να κάνει στο πως θα κατανοηθεί στα νέα δεδομένα η λεγόμενη «καθολικότητα» της ορθόδοξης εκκλησίας: μηχανιστικά ή ουσιαστικά.

Advertisements

29 Σχόλια

  1. Ενδιαφέρουσα ανάλυση…..
    Αναρωτιέμαι ποιοί θα την δουν απο τους εκλέκτορες, και ποιοι θα την συμμεριστούν.

    Οπότε… ας κάνουμε καμμιά προσευχή…. εξάλλου μάλλον αυτό είναι το κύριο , που πρέπει να κάνουμε αυτή τη στιγμή.

    Ο Όσιος Λουκάς που εορτάζει την ημέρα της εκλογής, ας βοηθήσει τη σκέψη τους,
    και τη δική μας…μετά την έκδοση του αποτελέσματος.

  2. Μιας και ξεκίνησες τα …προεκλογικά έχω συγκεντρώσει τα βιογραφικά των επικρατεστερων. Υπόψιν πως ο σεβ. Θηβών έχει βιογραφικό 3ων γραμμών!!! προς τιμή του!

    http://www.egolpio.com/PLOUTOS_ORTHOD/mhtropoliths_thivon.htm
    http://www.egolpio.com/PLOUTOS_ORTHOD/mhtropoliths_sparths.htm

  3. Συγχαρητήρια για το πολύ εύστοχο άρθρο σου!

  4. @ Ελενη Β.

    Αυτονόητα…

    @ egolpion

    Αναγκαία συμπηρώματα.

    @ anaktisi

    Ευχαριστώ. Προσπαθώ κατα το δυνατόν να εκφράσω τη όραση που έχω για τα τεκταινόμενα…

  5. Λοιπόν..
    επειδή ειδικά με το θέμα των σχέσεων με το ΠΣΕ
    με την Ρ/Κ εκκλησία
    με τις λεγόμενες Μη Χαλκηδόνιες Εκκλησίες
    και τέλος με την Διορθόδοξη Ενότητα
    πιστεύω πως έχω μελετήσει αρκετά
    Α. Δεν γίνεται να είσαι «υποχείριο» ταυτόχρονα του ΠΣΕ και της Ρ/Κ εκκλησίας.
    Β. Ακόμα και να καταλήξει κάπου ο Θεολογικός Διάλογος, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ένωση Εκκλησιών τώρα για άλλους λόγους… οπότε μην πυροβολείτε τον Διάλογο…
    Γ. Αυτή η κατηγορία του «οικουμενισμού» ΄που εκτοξεύεται δώθε κείθε είναι χειρότερη από την «ξανθιά του Μεσηνίας..» Οι συμμετέχοντες στους οικουμενικούς διαλόγους συχνά ξέρουν καλύτερα την Ορθόδοξη θεολογία από τους ανενημέρωτους φωνασκούντες…
    Δ. Μήπως οι συντηρητικοί- γιατί περί αυτών πρόκειται- που δεν θέλουν και πολύ τον διάλογο, φοβούνται τον επηρεασμό της θεολογικής σκέψης από τον Μπόφ, η τον Κύνκ για παράδειγμα που είναι προοδευτικοί Ρ/Κ και θέλουν να δέσουν την ελλαδική θεολογική σκέψη στο άρμα της Ρώσικης Θεολογίας που έκανε άγιο το πνευματικό παιδί του Ρασπούτιν;
    Αυτά τα ολίγα μέχρι στιγμής.

  6. Ας βάλουμε όλοι ένα «Κύριε Ελέησον» για νε φωτίσει τους Ιεράρχες μας το Άγιο Πνεύμα στην αυριανή εκλογή.
    Πάντως, το Άγιο Πνεύμα για να λειτουργήσει πρέπει να Του το επιτρέψουμε. Ο Θεός ως γνωστόν δεν παραβιάζει την ελευθερία του ανθρώπου. Μακάρι ο Κύριος να μην εγκαταλείψει την Εκκλησία Του λόγω ανθρωπίνων αδυναμιών και αμαρτημάτων …
    Ευχαριστούμε για τις παραπομπές egolpion.

  7. @ καπιταλιστικό κουμούνι

    1) στο αρθρίδιο αυτό δεν χρησιμοποιήθηκε η έκφραση «υποχείριο». αλλά η έκφραση «υποταγή σε πολιτικές».

    2) Να συμφωνήσω ότι «Δεν γίνεται να είσαι “υποχείριο” ταυτόχρονα του ΠΣΕ και της Ρ/Κ εκκλησίας.». Διαφορετικά άτομα-επίσκποι μπορούν….

    3) ‘Αλλο πράγμα η πυροβόληση του ‘οποιου διαλόγου (πραγματικού ή εικονικού και άλλο να δίνεις λειτουργικό χώρο, λόγο κλπ πέραν του οριού των κατηχουμένων.
    Επίσης είναι ανάγκη να κρατούμε επιφυλάξεις για τα όρια της «υψηλής διπλωματίας» των Προκαθημένων.
    Και επίσης ΔΕΝ μποριούμε να δίνουμε μεγαλύτερη σημασία απ’ αυτή που έχουν οι διάλογοι μεταξύ ειδικών στους διαδρόμους και στις αίθουσες.
    Οι πραγματικοί διάλογοι γίνονται ελεύθερα στη πραγματική ζωή κυρίως.

    4) Λες: «Οι συμμετέχοντες στους οικουμενικούς διαλόγους συχνά ξέρουν καλύτερα την Ορθόδοξη θεολογία από τους ανενημέρωτους φωνασκούντες…»

    Σ΄αυτό θα διαφωνήσω ΜΟΝΟ στο ρήμα «Ξέρουν». Προσωπικά με ενδιάφερει κυρίως το βιώνουν και πολιτευονται. Και μεασα σ΄αυτο εντασσω το «ξέρουν»…

    Αλλά στο αρθριδιο αυτό ΔΕΝ φωνασκούμε. Καταθέτουμε προσεγγίσεις. Διαλεγόμαστε…. Και σ’ αυτές τις προσεγγίσεις περιμένουμε ζωντανά σχόλια…

    @ Αναστασία

    Συμφωνώ απολύτως για τα περι της «προσευχής». Και η προσευχή (μας) – η όποια ουσιαστική – αφορά την επίδραση στο αποτέλσμα δια της σύνλοης δικής μας ζωής (βίου και πολιτείας) στο Παρελθό, παρόν και μέλλον.

    Μηχανιστικά ΜΟΝΟ οι ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ λειτουργούν…

  8. Και ολίγον ΕΛΕΟΣ!…

    Επιτέλους, μπορείτε να αντιληφθείτε ότι «μετράτε» τα της Εκκλησίας με το ίδιο «παραπολιτικό» και υμέτερο ιδεολογικό σας μέτρο τα πάντα? Τι να διαβάζει κανείς τις πολιτικές και ιδεολογικές φυλλάδες ή να ακούει τα τηλεοπτικά πρωινάδικα και τι να διαβάζει τις παραφιλολογικές σας εκκλησιαστικο-πολιτικο-ιδεολογικές σας τοποθετήσεις…

    Επιτέλους, αποφασίστε! Θέλετε Εκκλησία «ανοιχτή» στην κοινωνία και στον λαό, σύγχρονη και προοδευτική ή θέλετε μια «Μεσαιωνική» (Δυτικού τύπου) Εκκλησία που να ασχολείτε μόνο με τα «ημέτερα» της???
    Θέλετε Εκκλησία πολιτικοποιημένη ή Εκκλησία απαθή???
    Θέλετε μια Εκκλησία με αριστερο-αυτόνομη ιδεολογία και αριστερών κοινωνικών αποχρώσεων αγώνες???
    Θέλετε ιεράρχες πνευματικούς και καθαγιασμένους νέους οσιομάρτυρες της σύγχρονης κοινωνίας, πνευματικούς ηγέτες, που δεν θα εκφράζουν ποτέ την προσωπική τους άποψη και δεν θα απευθύνονται ποτέ δημόσια στο ποίμνιο – ούτε κι από άμβωνος???
    Θέλετε ν’ ανήκετε στο Πατριαρχείο ή στην «Ελλαδική» Εκκλησία???
    Θέλετε μήπως Πρόεδρο της Εκκλησίας της Ελλάδας αντί Αρχιεπισκόπου και Γεν. Γραμματέα Ιεράς Συνόδου???
    Θέλετε μήπως να εκλέγεται ο εκάστοτε Πατριάρχης, Αρχιεπίσκοπος, Μητροπολίτης, κοκ διά βοής, και δει, εκ της Εκκλησίας του Δήμου απευθείας από τον λαό???
    Θέλετε μήπως να καταργήσουμε μια και καλή όλες αυτές τις έννοιες μαζί που εκφράζουν οι λέξεις όπως: Θρησκεία, Θεός, Κράτος, Έθνος, Πατρίδα, κλπ, να μην μπερδεύεστε με την σημασία τους, όπως επίσης και των λέξεων: Ηγέτης, Ποιμένας, Επίσκοπος, λαός, ποίμνιο, κοκ???

    Αποφασίστε τι θέλετε επιτέλους…
    Αλλά σταματήστε να «φιμώνετε» τους επισκόπους!
    Σταματήστε να λιδωρείτε ή να «αγιοποιείτε» τους επισκόπους!
    Σταματήστε να «ενοχοποιείτε» την Εκκλησία για τα οποιαδήποτε «λάθη» που άλλοι της φόρτωσαν ή την εξανάγκασαν να κάνει σε δυσεβείς χρόνους και σε δύσκολες και αμφιλεγόμενες ιστορικές στιγμές!
    Σταματήστε επιτέλους να γίνεστε ειδήμονες επί παντός επιστητού, ιστορικοί, θεολόγοι, νομοί, εκκλησιολόγοι, πολιτικοί αναλυτές και (εκ)τιμητές των πάντων !
    Προπαντός, σταματήστε να μεταφέρετε τις ελάχιστες και ασήμαντες πολιτικο-ιδεολογικές απόψεις και ιδέες σας στα εσωτερικά της Εκκλησίας, που λίγο την αφορούν και – προπαντός – είναι ξένες και εκ του πονηρού υποκινούμενες, μακριά από τον δικό της σκοπό και έργο!

    Εκκλησία είμαστε όλοι μας!!! Όλοι ΕΜΕΙΣ! Η Εκκλησία έχει θεμέλια και βάση στην Γη και εκτείνεται ως τον Ουρανό, μέχρι το υποπόδιο του Θρόνου του Υψίστου, από το Πνεύμα του οποίου παίρνει την Δύναμη και το Φως της Αληθείας Του! Αυτός μας την χάρισε, Αυτός την ορίζει! Καταλάβετε επιτέλους ότι εδώ και 2000 χρόνια συμβαίνουν ανάλογα πράγματα διότι επι Γης άνθρωποι προΐστανται, αλλά ποτέ δεν την άφησε χωρίς την προσοχή Του! Τα πάντα γίνονται με βάση το σχέδιο Του! Λέτε να την αφήσει έτσι τώρα???

    Άλλα τα μέτρα του Θεού κι άλλα των ανθρώπων…!

    Και τέλος, χωνέψτε το καλά, ότι είτε για το Πατριαρχείο πρόκειται είτε για την μικρότερη Μητρόπολη του κόσμου – ακόμη και για την μικρότερη ενορία – ο λαός, δλδ το ποίμνιο, έχει ανάγκη από ιερείς κι ιεράρχες ηγέτες και οδηγούς. Πνευματικά υγιείς και σώφρονες που βαδίζουν στον δρόμο του Θεού και διδάσκουν τον Λόγο του Ευαγγελίου. Και όταν χρειαστεί, βάζουν αυτοί το δικό τους κεφάλι στην κόψη του σπαθιού για να γλιτώσουν το ποίμνιό τους, την Εκκλησία (τους)…
    Χωρίς τέτοιους Επισκόπους κι Ιερείς θα γίνει η Εκκλησία πολιτιστική λέσχη, καφενείο ή μη τι άλλο!!!

    Πάψτε λοιπόν να χαρακτηρίζετε «εθνικιστές» ή συντηρητικούς ή ότι άλλο τους Επισκόπους! Ειδικότερα όταν δεν ξέρετε την σαφή έννοια των λέξεων και τις χρησιμοποιείτε σαν βρισιές!

    Δείξτε λίγο ΕΛΕΟΣ επιτέλους, στην Εκκλησία, σε αυτούς και σε εμάς τους υπόλοιπους που τα διαβάζουμε και βαρεθήκαμε να ακούμε τα ίδια και τα ίδια από τα πλέον αναρμόδια στόματα. Σεβαστείτε λίγο και τον εαυτό σας – αν ανήκετε σ’ αυτήν την ίδια Εκκλησία – και μην επαναλαμβάνετε όσα διαρκώς γράφουν μερικές ατάλαντες πέννες κατευθυνόμενων και απόλυτα στρατευμένων δημοσιογράφων-αρθρογράφων…

    Κύριε ΕΛΕΗΣΟΝ…..

  9. Πυρακτώνεται η συζήτηση… Ομολογώ ότι ο ΑΔΑΗΣ ΑΥΤΟΧΕΙΡ θέτει ζητήματα και βυθίζει το μαχαιράκι του βαθιά. Ακριβώς, όμως, επειδή, όπως λέτε ο ίδιος, εδώ και 2000 χρόνια γίνονται τα ίδια πράγματα προς τι η οργή σας για τους εμπαθείς αρθρογράφους; Καθημερινά πέφτουν στην αντίληψή μου δημοσιεύματα δημαγωγικού χαρακτήρα, χωρίς περιεχόμενο, ίσα ίσα για να προκαλέσουν εντυπώσεις… Αν έχετε χρόνο και πιστεύετε ότι έχει νόημα λάβετε θέση στις συζητήσεις.

    Σκέφτομαι τα εξής:
    1) Η Εκκλησία στην ουσία της δεν έχει να φοβηθεί καμιά «ατάλαντη πένα»

    2) Εκκλησία χωρίς κληρικούς δεν είναι σώμα εκκλησιαστικό. Μόνο που κλήρος+λαός ξεχνούν τη βασική διάσταση της πίστης: το μαρτύριο. Τα πάντα έχουν αρθρωθεί γύρω από τις ιδέες του αγώνα, της άθλησης με κατεξοχήν πρότυπο τον Χριστό. Το να υπερασπιστείς την εκκλησία σαν να πρόκειται για μια επιχείρηση που συντηρεί ένα θρησκευτικό καθηκοντολόγιο και ένα συγκεριμένο σύστημα δεν έχει νόημα, σε έναν κόσμο που ο καθένας αυτοπροσδιορίζεται χωρίς το βάρος αυθεντιών

    3) Ποιους αφορά άραγε οι εκλογή αρχιεπισκόπου; Θα ήθελα να με αγγίξει αυτή η ιστορία, αλλά φοβάμαι ότι ανήκει στα όρια μιας συντεχνίας, κλειστής και απομονωμένης από την πραγματική πραγματικότητα. Αναρωτιέμαι εάν ενδιαφέρεται και η μητέρα μου για την εκλογή. Είμαι σίγουρος ότι αδιαφορεί

    4) Ο κόσμος, επιτέλους, ζητά αλήθεια και όχι αληθοφάνεια, ταπείνωση και όχι ευσεβισμό. Παρουσία στον δημόσιο βίο και ελευθερία από το σύστημα άνευ δουλείας στην πολιτική και στα ανταλλάγματα. Μόνο που όλα αυτά, για τα κοινωνικά συμφραζόμενα, είναι ποθούμενα…

    Μέχρι τότε, νομίζω ότι θα είναι επίκαιρος ο Χρυσόστομος όταν συστήνει τον κληρικό να αποφεύγει την ιερωσύνη και τα αξιώματα (με άλλα λόγια του λέει σκέψου πολύ για να πάρεις αυτή την απόφαση), ζητά από αυτόν να λάμπει και να κάνει τη διαφορά, επειδή τον προσέχουν όλοι και μεγαλοποιούν τα ενδεχόμενα σφάλματά του, και ακόμη τον συμβουλεύει με αυτά τα λόγια: «να προσέχει όλα τα βήματα της ζωής του με έντονο ζήλο και συνεχή αγρυπνία, μήπως του προξενήσει κανείς θανατηφόρο πληγή σε κανένα γυμνό και παραμελημένο μέρος. Όλοι περιτριγυρίζουν έτοιμοι να τον τραυματίσουν και να τον συντρίψουν· όχι μόνον οι εχθροί και οι αντίπαλοι, αλλά και πολλοί άλλοι που προσποιούνται τους φίλους.»

    Όποιος έχει τα γένεια, έχει και τα κτένια… Το κουβάρι είναι μπλεγμἐνο στη διάρκεια της εκκλησιαστικής ιστορίας και δεν πρόκειται να ξεμπερδευτεί εύκολα. Το μόνο που είναι ενδιαφέρον συμβαίνει όταν αυτό το κουβάρι πάρει κάποιο νόημα από το μέλλον και το φως του…

    ardalion.wordpress.com

  10. Μπράβο σας αρίστη και εμπεριστατωμένη ανάλυση
    @ΑΔΑΗ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑ
    Γιατί φίλε μου η εκκλησία δεν πρέπει να ακούει την φωνή του λαού και που είδατε το μανιτάρι να υιοθετεί τέτοια στάση. Γιατί τέτοια μείωση του οικουμενικού πατριαρχείου ούτε Τούρκος κεμαλιστής να είσαστε. Μήπως είστε ο Καλαβρύτων και υπογράφετε με ψευδώνυμο. Αυτός έχει εκδηλώσει παρόμοιο πάθος κατά του Πατριαρχείου.

  11. 1. Λέτε ότι δεν φωνασκείτε μεν, αλλά είναι πενταφάνερο και στους αδαείς ότι προωθείτε την υποψηφιότητα του Θηβών με νύχια και με δόντια. Θα ήταν αξιοπρεπέστερο αν το λέγατε εξ αρχής και χωρίς περιστροφές. Επίσης τα επίθετα «εθνικιστές» κλπ μάλλον στις φωνασκίες κατατάσσονται.

    2. Κατηγορείτε ουσιαστικά τον Χριστόδουλο για δύο πράγματα. Για μη συνέχιση της αποκατάστασης της Εκκλησίας από τους Ιερωνυμικούς (της χούντας) και για τη μη κάθαρση!! Δύο θαυμαστικά για τις δύο κατηγορίες!! Υποθέτω ούτε μία λέξη παραπάνω δεν μπορεί να στηρίξει τις κατηγορίες σας.

    3. Η άποψή σας ότι αν είναι πάνω από 5 υποψήφιοι, τότε το Άγιο Πνεύμα θα εκλέξει τον καλύτερο ενώ αν είεναι λιγότεροι θα τον εκλέξουν οι μηχανισμοί(!!) είναι εμφανέστατα απολύτως αντι-Ορθόδοξη άποψη που βασίζεται στα «κουκιά» και στην οπαδικότητα υπέρ του Θηβών. Να το κάνω λιανά. Το Αντι-Χριστοδουλικό μέτωπο έχει έναν υποψήφιο (Θηβών), ενώ οι Χριστοδουλικοί έχουν 3 ή 4 (Σπάρτης, Θεσ/νίκης, Δημητριάδος, Σύρου). Η μεγαλύτερη κατάτμηση των Χριστοδουλικών ευνοεί των Θηβών, εξ ου και η κοσμική σκέψη σας.

    4. Τα σικέ σχόλια που υμνούν τον Θηβών, παρακαλώ να λάβουν υπόψιν τους την καταγγελία του Μεσσηνίας κατά του Σπάρτης, που δημοσιοποιήθηκε μία ημέρα μετά τη συνάντηση στο Περιστέρι των Μητροπολιτών που στηρίζουν τον Ιερώνυμο. Επίσης, να λάβουν υπόψιν τους τη σιωπή του καταγγέλοντος και την τοποθέτησή του ότι «θα μιλήσει μετά την εκλογή», αναμενόμενη στάση κάποιου που καλλιεργεί εντυπώσεις με την αστήρικτη καταγγελία του και δε θέλει να δώσει λεπτομέριες και στοιχεία μια που δεν υπάρχουν. Ήδη στους κύκλους των Μητροπολιτών γυρίζει ΜΠΟΥΜΕΡΑΓΚ αυτή η αισχρή προβοκάτσια εναντίον του Ευσταθίου.

  12. Η Εκκλησία και η κοινωία είναι -ή πρέπει να είναι-σαν το θεμέλιο σε μια πολυκατοικία: κρυμμένο στο χώμα, αφανές αλλά χωρίς αυτό δεν στέκεται η πολυκατοικία.

  13. Ας πόυμε μερικές σκληρές κουβέντες.

    1. Πράγματι, όπως ειπώθηκε η εκλογή δεν αφορά τους πολλούς. Οι κουβέντες όλες που γίνονται είναι για την πλάκα. Πράγμα που σημαίνει ότι όποιος και να βγει δύσκολα θα αλλάξει κάτι.
    Κάποιοι για λόγους άλλους θα χρησιμοποιούν ως σύμβολο το ράσο, όπως χρησιμοποιούν την μπουμπουλίνα. Αλλότρια…

    2. Από το Βυζάντιο, υπήρχε αυτό το ανακάτεμα και το παζάρεμα πριν την εκλογή. Κι εγώ να ήμουν αυτοκράτορας θα ενδιαφερόμουν ποιός θα είναι ο Πρώτος τουλάχιστον, αφού παίζει κάποιο σημαντικό ρόλο.
    Αυτό στην Πορεία έγινε Σουλτάνος, και μετά εν Ελλάδι Βασιλέας…
    Όποιος διαφωνεί ας μην πάει μακρειά, ας πάρει ότι πρακτικό έχει δημοσιευθεί από τις συνεδριάσεις των Ι.Σ. στην μεταπολεμική εποχή, να δει τον ρόλο των Βασιλικών Επιτρόπων.
    Και να σας πω μέσα στην Μαυρίλα ήταν και αυτό μια δικλείδα, όταν καμιά φορά τον ρόλο αυτό ασκούσαν ένας Καρμίρης κι ένας Αλιβιζάτος!
    Σήμερα που δεν υπαρχουν Βασιλείς, αλλά ασκούμαστε σε αυτή την κουτσουρεμένη Δημοκρατία είναι ευκαιρία να γίνει προσπάθεια να ασκηθούμε ακισ την γνήσια συνοδικότητα που είναι ανώτερο σύστημα ακόμα και κοινωνικά να το δει κανείς από την αντιπροσωπευτική δυμοκρατία.
    Τότε, δεν θα εκλέγουν 75, αλλά 7500 τουλάχιστον και ναι μπορεί να γίνει ευκολότερα και η έκπληξη.
    Αλλά ο Μητροπολίτης Αθηνών, δεν θα αλλάξει τα πράγματα. τα πράγματα θα τα αλλάξουν νέες Ιερές Σύνοδοι σε κάθε ενορία

    3. Εθνικιστές , Δεξιοί, Αριστεροί, Μετριοπαθείς, υπάρχουν στην Εκκλησία και αυτό είναι Υγεία. Το ανθρώπινο πρόσωπο έχει και αυτές τις πτυχές.
    Η Οργανωσιακή νοοτροπία θέλει βέβαια την ομοιομορφία.
    Το θέμα είναι να υπάρχει καταλλαγή που είναι η εκδήλωση της Οικουμενικότητας της Εκκλησίας εν τόπω (Δεν μπορείς να είσαι Οικουμενικός από έξω και Μανιχαϊστής-Τύραννος από μέσα) και μη σύγχιση ρόλων (π.χ. να κάνεις εξωτερική πολιτική από άμβωνος).
    Η επικράτηση μόνο μίας πλευράς είναι η ασθένεια..

    4. Πιστεύω ειλικρινά ότι κινδυνεύουμε από τον Καθολικισμό, τον Προτεσταντισμό (τον Καλβινισμό ειδικότερα) ακόμα και τον Ισλαμισμό που είναι μέσα στην Εκκλησία, παρά με το λέμε το Πατερ Ημών και ο άλλος δίπλα να λέει το Αλλάχ Ημών (Αν είμασταν μέσα σε ένα αεροπλάνο που έπεφτε δεν θα το λέγαμε; Ένα αεροπλάνο που πέφτει είναι ο σημερινός μας κόσμος. Αυτό χωρίς να θέλω να προβάλω ενθουσιαστικές κινήσεις, αλλά και οι διάλογοι πρέπει να έχουν το κατι τις τους..)
    Επίσης δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίσεις σήμερα τους Ρ/Κ (που τυπικά δεν είναι αιρετικοί, αλλά σχισματικοί) με τον τρόπο που στο Βυζάντιο αντιμετώπιζαν π.χ. τους Ευτυχιανιστές..
    Η Ορθοδοξία είναι η εκκλησία της Οικονομίας…
    Πάντως ο Αντιοχείας με τον Αλεξανδρίας, όταν τότε στις Χριστολογικές έριδες τα ξαναβρήκαν, δεν ξέρω αν έδωσαν καν τα χέρια, όχι να τα σηκώσουν ενωμένα σε μια γροθιά. Αλλά ενώθηκαν
    Αυτό έγινε σήμερα μεταξύ Ρώμης και Νέας Ρώμης χωρίς να ενωθούν. Άλλα Πλαίσια… το Θέμα είναι η Ουσία.
    Ο Μ. Βασίλειος δέχτηκε για το Αγ. Πνεύμα να μην υπάρχει η λέξη Θείον, αλλά άλλους προσδιορισμούς που να καταλλήγουν στο ίδιο νόημα για να έχει μια πιο «πλατειά πλατφόρμα» θα λέγαμε σήμερα..

    Εγώ δεν θα πω πιο θέλω (έχω πεί με τον τρόπο μου μόνο έναν ότι δεν θέλω…) Από κει και πέρα όποιος βγει θα ήθελα να μπορέσει να μιλήσει σαν Μελίτωνα Χαλικηδόνος (επίκαιρος λόγω Τριωδίου):» Σε λίγες ώρες έξω από αυτόν τον ναόν, έξω από την γαλήνην του, θα παρελάσει ο Καρνάβαλος. Μην τον περιφρονήσετε, μην τον χλευάσετε και μην με κατακρίνεται που τον αναφέρω αυτή την στιγμή. ….
    Είναι τραγική μορφή ο Καρνάβαλος. Ζητεί να λυτρωθεί από την υποκρισίαν υποκρινόμενος. Ζητεί να καταλύσει όλες τις προσωπίδες, που φορεί με μια νέα την πιο απίθανη. ….
    Να μην τον καταδικάσουμε, λοιπόν τον Καρνάβαλο, αλλά να σταθούμε και κάτω από την προσωπίδα του να ακούσωμε την αγωνία του, την έκκλησί του και το δάκρυ του. Επαναλαμβάνω: της ορθοδοξίας το βαθύτερο κύρηγμα ζητεί ο Καρνάβαλος περιφερόμενος εις τους δρόμους της πολιτείας:τη μεταμόρφωσι. Και είναι ο ειλικρινέστερος και εντιμότερος των υποκριτών. ….
    Διότι είναι η πέραν της αυτάρκους υποκρισίας αλήθεια, η απλή- η ευκολοτέρα αντιμετώπισις των προβλημάτων είναι να τα χλευάσει και να τα κατακρίνει κανείς και να τα αντιπαρέλθει, όπως ο ιερεύς και ο λευίτης της Σαμαρειτικής παραβολής. Αλλά η πληγή είναι εδώ και κράζει.
    Ποιος μπορεί υπευθύνως να μας πει, ότι είναι έξω κάθε ιστορικής, εξελικτικής πραγματικότητος όλα αυτά τα ιστορικά γεγονότα και φαινόμενα της νέας γενεάς της ανθρωπότητος, η έξαλη μουσική, οι έξαλλοι χοροί, η έξαλη επένδυσις, όλη η παγκόσμιος επανάστασις της νεολαίας; αν όλοι οι μικρόνοοες, όλοι οι εθελοτυφλούντες, όλοι οι παρελθοντολόγοι και εγκαυχώμενοι δια την αρετήν της εποχής των συνομοτήσουν, δια να κατακρίνουν όλα αυτά τα πράγματα, η Εκκλησία έχει χρέος να σταθεί με Θεανδρικήν κατανόησιν, εναθρωπιζομένη όπως ο Κύριος της εν μέσω ενός κόσμου, που έρχεται μακρόθεν και να ακούσει αυτήν την αγωνιώδη κραυγήν, που αναπηδά από όλα αυτά τα θεωρούμενα από μας έξαλλα πράγματα. Κάτι έχει να μας πει με όλα αυτά τα φαινόμενα αυτός οι κόσμος, που έρχεται νέος εις το προσκήνιον της ιστορίας. ….»
    Κια να μην υπάρχει κανένας Καντιώτης που να έχει τέτοια δύναμη που να το κάνει θέμα!

  14. Το δεύτερο σχόλιο από το καπιταλιστικό κουμούνι (όνομα κι αυτό!!) τοποθετεί τα πράγματα στην πραγματική τους βάση. Ο Θεός να τους φωτίζει αν και πολύ αμφιβάλλω αν υπάρχουν περιθώρια φωτισμού για αρκετούς από τους επισκόπους της ελλαδικής εκκλησίας

  15. @ {Διά χειρός} ΑΔΑΗΣ ΑΥΤΟΧΕΙΡ

    Πραγματικά δυσκολεύομαι να απαντήσω σε ένα τέτοιου ύφους κείμενο. Δεν με ενοχλεί τόσο η ανωνυμία, όσο ότι λειτουργεί ως «γνωστός – άγνωστος», δηλαδή όπως οι «κουκουλοφόροι των εξαχρείων». Δεν διαλέγεται, αλλά εκφράζει ένα θυμό. Δυο παρατηρήσεις προς το παρόν, μόνο σε δυο σημεία του κειμένου, που νομίζω είναι σαφώς διακριτά.

    Α) Επιτίθεται στο συγκεκριμένοι ιστολόγιο επειδή ασχολείται ΚΑΙ με ζητήματα κοινωνίας από μια οπτική, που τη χαρακτηρίζει «…Επιτέλους, μπορείτε να αντιληφθείτε ότι “μετράτε” τα της Εκκλησίας με το ίδιο “παραπολιτικό” και υμέτερο ιδεολογικό σας μέτρο τα πάντα? Τι να διαβάζει κανείς τις πολιτικές και ιδεολογικές φυλλάδες ή να ακούει τα τηλεοπτικά πρωινάδικα και τι να διαβάζει τις παραφιλολογικές σας εκκλησιαστικο-πολιτικο-ιδεολογικές σας τοποθετήσεις…»
    Δεν του αρέσει λοιπόν το «μέτρο μας» και αυτό είναι δικαίωμά του. Και πιο είναι – κατά τον παρ’ ολίγο αυτόχειρα που παριστάνει τον αδαή – το μέτρο μας; Οι «…παραφιλολογικές σας εκκλησιαστικο-πολιτικο-ιδεολογικές σας τοποθετήσεις…».
    Μα μπορεί να διαφωνεί με όλα τα άρθρα μας στο ιστολόγιο που είναι κοινωνικού περιεχομένου, αλλά δεν αποδέχομαι να καταλογίζει τέτοια οπτική και μάλιστα απόλυτη σ’ αυτό το συγκεκριμένο άρθρο.
    Εξηγούμαι: Το πρώτο ποστ οδηγεί σε μια επιστολή που προκρινει τις γνήσιες, παραδοσιακές αρχές λειτουργίας των σχέσεων κλήρου και λαϊκών. Αν οι λαϊκοί σήμερα ρέπουμε σε μια προτεσταντίζουσα απόκλιση, οι κληρικοί και ιδίως οι περισσότεροι επίσκοποι ρέπουν στον δεσποτισμό και βατικανισμό (παπίζουν δηλαδή). Ε λοιπόν οι Μητροπολίτες δεν είναι πάπες, ούτε αλάνθαστοι, ούτε ορθοτομούν το «λόγο της αληθείας» apriori… Και ο τρόπος που λειτουργούν οι περισσότεροι αυτόν τον «καιρό», το αποδεικνύει περίτρανα.

    Β) Γράφει ακόμα το ανεκδιήγητο: «…Αποφασίστε τι θέλετε επιτέλους… Αλλά σταματήστε να “φιμώνετε” τους επισκόπους!» Φιμώνει ένα ιστολόγιο τους επισκόπους; Μόνο γέλιο βγάζει μια τέτοια εκδοχή. Απλά φαίνεται ότι μια νηφάλια συζήτηση για τη εκλογή Μητροπολίτη της Αθήνας πονάει κάποιους. Και πονάει γιατί αυτοί οι κάποιοι τον θέλουν για εθνάρχη… και όχι για Πρόεδρο της Ιεράς Συνόδου. Ποιοί λοιπόν θέλουν τους επισκόπους πολιτικούς και ποιοί επισκόπους της Εκκλησίας; Είναι φανερό.

    @ ardalion

    Το δικό σου σχόλιο θέτει πραγματικά και ουσιαστικά ερωτήματα και ζητήματα. Είναι άξια να συζητηθούν. Σε ευχαριστώ που τα θέτεις. Θα κρατήσω για να σχολιάσω για σήμερα μόνο το σημείο (3): «3) Ποιους αφορά άραγε οι εκλογή αρχιεπισκόπου; Θα ήθελα να με αγγίξει αυτή η ιστορία, αλλά φοβάμαι ότι ανήκει στα όρια μιας συντεχνίας, κλειστής και απομονωμένης από την πραγματική πραγματικότητα. Αναρωτιέμαι εάν ενδιαφέρεται και η μητέρα μου για την εκλογή. Είμαι σίγουρος ότι αδιαφορεί»
    Δυστυχώς πράγματι φαίνεται να ανήκει σε ένα κλάμπ αυτή η ιστορία, παρά τις προσπάθειες κάποιων επισκόπων για να μην είναι. Προς το παρόν παραθέτω ένα σημαντικό σημερινό άρθρο περί του θέματος με τίτλο: «Ποιος δεν έρχεται στο φως;»,
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=27067336.

    @ Νέαρχος Γαλανάκης
    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Η απάντησή σου δείχνει ότι δεν συμφωνείς στο ότι «δεν έχει εκκλησιαστική οπτική» το εν λόγο αρθρίδιό μου.

    @ Α. Γ.
    Μα τι έχετε πάθει όλοι όσοι δεν συμφωνείτε με άλλες οπτικές, εκτός από τις δικές σας; Προσωπικά δεν με πειράζει η ανωνυμία, αλλά τυχαίνει να συμβαίνει να είναι κοιν οτυπία σε αυτούς που «δεν δέχονται μύγα στο σπαθί τους». Εξηγούμαι σε τρία σημεία:

    Α) Μακ. Χριστόδουλος. Έχετε την εντύπωση ότι πρέπει να λιβανίζουμε τα πάντα στο μακ. Αρχιεπίσκοπο; Τέτοια χάρη δεν θα γίνει, τουλάχιστον από μένα. Σέβομαι όμως πολλές από τις προσπάθειές του, ακόμα και αν διαφωνώ, γιατί τις πίστευε. Πάντως δεν αναφέρομαι στο αρθρίδιό μου στους Ιερωνυμικούς, αλλά στη λεγόμενη «κάθαρση του 2005»… Έγραψα σχετικά πρόσφατα και ειδικό αρθρίδιο χωρίς λιβανίσματα: «Canser – πάτερ και η στάση μας…», https://manitaritoubounou.wordpress.com/2008/01/14/,

    Β) Φαίνεται ότι κοπανάτε τα αντι-ορθόδοξα όπως σας βολεύει… Επίσης δεν καταλαβατε. Δεν ομιλώ για » 5 υποψήφιους», αλλά για «5 ψηφοφόρους». Λέτε: «…3. Η άποψή σας ότι αν είναι πάνω από 5 υποψήφιοι, τότε το Άγιο Πνεύμα θα εκλέξει τον καλύτερο ενώ αν είεναι λιγότεροι θα τον εκλέξουν οι μηχανισμοί(!!) είναι εμφανέστατα απολύτως αντι-Ορθόδοξη άποψη που βασίζεται στα «κουκιά» και στην οπαδικότητα υπέρ του Θηβών. Να το κάνω λιανά…»
    Κανονικά έπρεπε να γράψω δέκα ή περισσότροι κατά το γραφικό: «…31 και είπεν• επειδή έχω λαλήσαι προς τον κύριον• εάν δε ευρεθώσιν εκεί είκοσι; και είπεν• ου μη απολέσω, εάν εύρω εκεί είκοσι. 32 και είπε• μήτι κύριε, εάν λαλήσω έτι άπαξ• εάν δε ευρεθώσιν εκεί δέκα; και είπεν• ου μη απολέσω ένεκεν των δέκα. 33 απήλθε δε ο Κύριος, ως επαύσατο λαλών τω Αβραάμ, και Αβραάμ απέστρεψεν εις τον τόπον αυτού…» (Γένεση, ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΗ΄)….

    Γ) Γράφεις: «…4. Τα σικέ σχόλια που υμνούν τον Θηβών,… Ήδη στους κύκλους των Μητροπολιτών γυρίζει ΜΠΟΥΜΕΡΑΓΚ αυτή η αισχρή προβοκάτσια εναντίον του Ευσταθίου.» Φαίνεται πράγματι ότι το άρθρο οδηγεί στη σκέψη ότι ο Θηβών είναι κατ’ άνθρωπον η προτιμότερη λύση… Μου το έχουν πει και ιδιαιτερως και άλλοι. Η γνώμη μου είναι να εκλεγεί αρχιεπίσκοπος χωρίς υπόγεια κτυπήματα, παρα-εκκλησιαστικές οργανώσεις, κόμματα, και πάρε –δώσε. Αν αυτό γίνει ο νέος Αθηνών θα έχει την ευχέρεια να είναι πρόεδρος και όχι υπόχρεος μηχανισμών Και αυτό θα το χαρώ, αν γίνει, παρ’ ελπίδα… Ένα κριτήριο θα είναι η διαφορά των ψήφων … Και αυτό θα σχολιαστεί ποικιλώνυμα.

    Ας ευχηθούμε να μη συμβεί… ο θρίαμβος των μηχανισμών.

    @ Αναστασία

    Καλή η παρομοίωσή σου…. Μακάρι αυτό να συμβεί…

    @ καπιταλιστικό κουμούνι
    Σε ευχαριστώ που επανέρχεσαι ζωντανά και με επιχειρήματα. Δεν διαφωνήσω στα περισσότερα που γράφεις. Είναι κατανοητός ο πόνος σου. Θα συμφωνήσω ΠΛΗΡΩΣ γι’ αυτά που γράφεις για το κλίμα το «ευχαριστιακό» ή «ενοριακό» ότι είναι το μέγιστο και πρώτο.
    Δυο κουβέντες για τα υπόλοιπα:

    Α) Ναι τους πονάει να ψηφίζουν 70500, γιατί είναι πιο ανεξέλεγκτοι. Αλλά χωρίς να γίνει ευχαριστιακή και ενοριακή συνεύρεση χωρίς κομματικές και λοιπές ταμπέλες, ούτε αυτό μας αρκεί…

    Β) Για τους άλλους διαλόγους η αλήθεια είναι ανάμεσα κάπου… Τους διαλόγους τους θέλουμε, τους επιδιώκουμε, τους οδηγούμε. Δεν τους θέλουμε όταν είναι προσχήματα για άλλα ζητήματα πονηρά και επικίνδυνα. Και κυρίως όταν γίνονται σε επίπεδο ΜΟΝΟ κορυφής, από τις «εκκλησιαστικές γραφειοκρατίες». Το παράδειγμα του μακ. Π. Γεωργίου Φλορόφσκι ας μας γίνει φωτεινό…

    @ Νέαρχος Γαλανάκης
    Αρκετά επιχειρήματα έβαλε Κλέαρχε. Απλά όπως γράφω και στο τίτλο, εκτός από τη Σκύλα του κομματισμού και εθνικισμού, υπάρχει και η Χάρυβδη του οικουμενισμού και κρατισμού. Εκτός από τη Χάρυβδη της εκκλησιαστικής επισκοπικής γραφειοκρατίας, υφίσταται και η Σκύλα της αδιαφορίας, κομματισμού και ατομικισμού εμάς των όσο πιστών..

  16. @ …
    Αγαπητέ,
    διατηρώ τον τίτλο του «Αδαούς Αυτόχειρος» για να αντιληφθούν κι οι υπόλοιποι το εξής απλό όσο και αυτονόητο: ότι εμφανίστηκα ως «ανώνυμος» διότι απλά δεν είχα κάνει ποτέ πριν εγγραφή στο wordpress.com! [δεν είχα account εν ολίγοις] Ελπίζω τώρα που το έκανα να εμφανίζομαι ως «επώνυμος».

    Και καθότι από τις κατά καιρούς κατ΄ιδίαν συζητήσεις μας γνωρίζεις τα περί του βίου μου και του χαρακτήρος μου, θα έπρεπε να καταλάβεις ότι δεν στρέφομαι κατά κανενός προσωπικά, όμως στρέφομαι εναντίων θέσεων κι απόψεων…
    Και λέγω «έπρεπε», διότι σε ειδοποίησα ότι έγραψα το σχόλιο αυτό σε online συνομιλία…

    Κι εφόσον πλέον «αδαής» δεν είμαι, θα σου πω όσο πιο απλά και τηλεγραφικά μπορώ όπως υποσχέθηκα τα εξής:

    Η επιλογή-εκλογή του Αρχιεπισκόπου δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζετε με τα όποια κοινά κριτήρια χρησιμοποιούμε στα υπόλοιπα! Η Εκκλησία είναι πέρα και υπεράνω των κοσμικών. Δεν αποτελεί ιδεολογία, πολιτική θέση ή οικονομικοκοινωνική αντίληψη. Είναι Πίστης, Βίωμα και τρόπος ζωής!

    Η κρίση των ιεραρχών πρέπει να γίνεται πάντα με μέτρο, διάκριση και προπαντός με ορθόδοξο πνεύμα! Κυρίως σε ότι αφορά στην πνευματικότητα του ανθρώπου αυτού. Χωρίς αυτά μετατρέπεται σε απλή κοσμική ιδεολογία και κοινή πολιτική – εκλογική αντιπαράθεση.
    Το να κρίνουμε τον κάθε Επίσκοπο (βλέπεις δεν λέω Μητροπολίτη) είναι δικαίωμα του καθενός! Προσοχή όμως! Ο Επίσκοπος δεν είναι ο βουλευτής της περιφέρειάς μας. Είναι πνευματικός πατέρας και ποιμενάρχης μας. Η κρίση μας οφείλει να κρίνεται πριν κρίνουμε και μόνο με στοιχεία κι αποδείξεις!

    Ο κάθε Αρχιεπίσκοπος, εκτός από πρώτος «τη έδρα» της Ελλαδικής Εκκλησίας είναι και «εκπρόσωπος» της απέναντι στο εντεταγμένο Κράτος. Οφείλει και πρέπει να έχει λόγο κι άποψη με τα κοινά και να τα εκφράζει προς όφελος του ποιμνίου του, όπως και κάθε Επίσκοπος-Μητροπολίτης. Ως καθ-ηγούμενος της Εκκλησίας και πάντα σύμφωνα με την ΙΣ υποχρεούται να φροντίζει όχι μόνο για τα πνευματικά της συμφέροντα αλλά και για τα κοσμικά! Αλλιώς, η Εκκλησία (και κατά κακή συνέπεια) θα είναι υποπόδιο άλλων εξουσιών, κοσμικών (πολιτικών, οικονομιών, κοινωνικών, κοκ). Άλλωστε, ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος εκπροσωπεί μια συντριπτικότατη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, η οποία δεν μπορεί να μένει «άφωνη» και αμέτοχη στα κοινά. Κι η πλειοψηφία αυτή είναι -εκ των πραγμάτων- υπερκομματική, υπερ-φυλετική και αχρωμάτιστη.

    Ο κάθε Μητροπολίτης έχει κάθε λόγο να υποστηρίξει τοπικά όχι μόνο την Εκκλησία του, αλλά ολόκληρη την τοπική κοινωνία. Αυτό είναι καθήκον του κι υποχρέωσή του πνευματική και ηθική. Έτσι γινόταν κι έτσι πρέπει να γίνετε.

    Ως φυσικός γνωρίζεις ότι σε κάθε πείραμα φροντίζουμε να ισχύουν κατάλληλες οι ΚΣ (Κανονικές Συνθήκες) ώστε τα αποτελέσματα του να είναι επαρκή, αδιάβλητα και αληθή. Το ίδιο ισχύει και εδώ: χωρίς τις ΚΣ δεν γίνεται να γίνουν ταυτόχρονα αλλαγή του Καταστατικού Χάρτη της ΕτΕ, να εξομαλυνθούν οι -αν υπάρχουν ουσιαστικά- διαφορές μεταξύ Πατριαρχείου και ΕτΕ, να αλλάξει ο τρόπος εκλογής Αρχιεπισκόπου, κοκ.

    Όσον αφορά τους Ρ/Κ και τα λοιπά «δόγματα»…
    Τι σχέση έχουν με την εκλογή Αρχιεπισκόπου τα λοιπά «δόγματα»???
    Άσχετον!

    Τέλος, το να χρησιμοποιούμε αδόκιμους για την Εκκλησία-Ορθοδοξία χαρακτηρισμούς που εμπεριέχουν ιδεολογικό ή πολιτικό προσδιορισμό αποτελούν «ξένο σώμα» στην πνευματική ζωή της. Άρα, δεν μπορούμε να κρίνουμε έναν ιεράρχη ως εθνικιστή ή πατριαρχικό ή ότι άλλο, διότι ουσιαστικά αυτά ως έννοιες δεν περιλαμβάνονται στο λεξιλόγιο της Ορθοδοξίας. Επιπλέον, μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας, αυτό που φαίνεται σαν «φασιστικό» ή «εθνικιστικό» σε κάποιον μπορεί να φαίνεται φυσικό σε κάποιον άλλο.
    Δεν μπορείς όμως σαν Χριστιανός να θεωρείς υποτιμητικά κάποιον για την ιδεολογική του τοποθέτηση όποια κι αν είναι αυτή, την φυλή ή το χρώμα του, το φύλο του, κοκ. Αυτόματα, φέρεσαι αντι-χριστιανικά. Γι’ αυτό λέω: αφήστε τα μικρο-πολιτικά και μικρο-ιδεολογικά απέξω!

    Και για να απαντήσω και στους υπόλοιπους πολύ πιο περιληπτικά:
    -ΟΧΙ, δεν είμαι ο «Άγιος» Καλαβρύτων… ούτε θα το θέλατε!!!
    -ΟΧΙ, δεν έχω κανένα πάθος κατά του Πατριαρχείου, αντιθέτως είμαι υπέρ του και μάλιστα ως Β.Ελλαδίτης είμαι περήφανος που ανήκω σ’ αυτό εκκλησιαστικά!
    -ΟΧΙ, δεν είπα ότι η Εκκλησία δεν πρέπει ν’ ακούει την φωνή του λαού… αναρωτήθηκα απλά εσείς τι τελικά θέλετε!

    «Διάκρισης» και «οικονομία» μεν, αλλά πάντα μέσω ορθοδόξου και πνευματικής νηνεμίας! Μακάρι ο Θεός να επιτρέψει αύριο ν’ αποκτήσουμε έναν πνευματικό Αρχιεπίσκοπο, ποιμενάρχη με σώφρονα γνώμη και Ορθόδοξη άποψη και με το θάρρος της γνώμης και του λόγου, ώστε ν’ ακούγεται η φωνή του και μέσα απ’ αυτήν η φωνή της Εκκλησίας και του Κυρίου!

  17. Τελικά βγήκε Ο Ιερώνυμος! Εύχομαι να συνενώσει στην θητεία του τα θετικά χαρακτηριστικά όσων δεσποτάδων τον στήριξαν και όχι τα αρνητικά.

    Σχετικά με την παραπάνω τοποθέτηση, εγώ προσωπικά αναφέρθηκα στην οικουμενική κίνηση, επειδή αναφέρθηκε σε σχέση με την προσωπικότητα κάποιων υποψηφίων..

    Το Καπιταλιστικό Κουμούνι, σε χαλαρά μπλογκοπλαίσια εκφράζει την οικουμενικότητα της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

    Τέλος και Η Εκκλησία έχει ανθρώπους και οι άνθρωποι ζουν στην εποχή τους, αυτό που ξεχωρίζει τα μέλη της Εκκλησίας από άλλους και πάλι «δεοντολογικά’ είναι ότι ζουν και ενσωματώνουν μια κοινωνία εσχατολογικής ελπίδας. Το να φτιάχνεις εκ των προτέρων καλές και κακές έννοιες για την Εκκλησία, είναι προσπάθεια ιδεολογικής κατασκευής της παραγματικότητας.
    Ο Άνθιμος για παράδειγμα αν δεν είναι εθνικιστής, είναι υπερπατριώτης.. αυτό δεν είναι αναγκαστικά κακό, αν φροντίζει να μην ποδηγετεί τον ρόλο του, με βάση τον οποίο πρέπει να εμπεριέξει και μένα που είμαι χριστιανός ορθόδοξος, αλλά θεωρώ ότι όλη αυτή η ιστορία με τα Σκόπια είναι ένα τίποτα. Τουλάχιστον να με ακούσει..
    Λέτε ότι ο Επίσκοπος είναι Πατέρας, αλλά ο καλός Πατέρας δεν τα κάνει όλα για τα παιδιά του, ανακατεύεται μόνο εκεί που δεν μπορούν μόνα τους, φροντίζοντας να μην ανακατεύεται και πολύ…
    Τα παιδιά του έχουν εκλέξει βουλή για να ασχοληθεί με αυτά τα θέματα…

  18. @ jpzardozz

    χαίρομαι που έδειξες το πρόσωπό σου δημόσια. Δεν έχω προσωπικούς λόγους να μην αποδεχτώ ότι η ανωνυμία ήταν απόρροια τεχνολογικού προβλήματος. Τα υπόλοιπα δεν ενδιαφέρουν ΠΙΑ τους αναγνώστες…

    Μια παρατήρηση στα τελευταία σου λόγια: Στην ελλαδική έκκλησία Ο ΠΡΩΤΟΣ είναι συλλογικό ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ με βάση τον συνοδικό τόμο του 1850.

    Η επιλογή του από Θηβών Ιερωνύμου, φαίνεται με τα πιο πάνω κριτήρια που έθεσα στο άρθρο, να ήταν η καλύτερη:

    1) Συγκέντρωσε από την 1η ψηφοφορία 33 ψήφους που εξέφραζαν κυρίως αποδοχή της συνοδικότητας, της στήριξη της Μητέρας Εκκλησίας, την μη παρα-εκκλησιαστική υποταγή, την με διακριτά χαρακτηριστικά θέση της Ιεραρχίας στα κοινά, στο άνοιγμα νέων δρόμων με προσοχή στη Χάρυβδη του Οικουμενισμού.

    2) Οι 26+1 ψήφοι του Σπάρτης Ευστάθιου φανερώνουν τα περιθώρια συσπείρωσης των νεο-συντηρητικών και φιλο-οργανωσιακών επισκόπων.

    3) Οι 7+7 ψήφοι των Ανθίμου και Δημητριάδος απλά επεισημαίνουν ότι ο κίνδυνος του εθνοφυλετισμού είναι μεν υπαρκτός, αλλά μικρός, όπως και αυτός του οικουμενισμού στο χώρο της ελλαδικής ορθόδοξης Εκκλησίας.

    4) Θεωρώ πως οι 12 ψήφοι που προστεθηκαν από τους 7+7=14 στην επιλογή του Αθηνών πλέον Ιερωνύμου, εκφράζουν την αποδοκιμασία των οργανώσεων από τη μία και μια τάση αναζήτησης από την άλλη, όπως και της χαλαρής αναμονής.

    5) Δεν γνωρίζω το ρόλο των πολιτικών προσώπων, γι’ αυτό αποφεύγω να κριτικάρω.

    6) Το μεγάλο στοίχημα για το νέο Αρχιεπίσκοπο, ως Προέδρου της Ιεράς συνόδου, είναι να ενδυνμώσει τα στοιχεία εκείνα που θα ανοίξουν νέες δυνατότητες, τόσο εμβάθυνσης και ζωής της ορθόδοξης πίστης σε μας τους πιστούς, όσο και το άπλωμά τους στη κοινωνία, ως «αύρας λεπτής»…

    @ καπιταλιστικό κουμμούνι

    Ευχαριστώ για τις παρεμβάσεις σου. Περισσότερα σε νέο αρθρίδιο τώρα.

    Απλά να σημειώσω ώς ιδιαίτερη σημειολογία ότι σήμερα, εορτή του Οσίου Λουκά του εν τω Στειρίω (της Βοιωτίας), ο νέος μας Αρχιεπίσκοπος έχει διατελέσει μοναχός και ηγούμενος… του εν λόγω μοναστηριού!

  19. Εύγε Μανιτάρι! Πως κατάφερες και μάζεψες την ΕΛΙΤ των μπλόγκερς εδώ μέσα;! Ομολογώ πως ΟΛΑ τα σχόλια που διάβασα είναι ποιοτικά. Μια ερώτηση μόνο…Εθνοφυλετιστής ο …Δημητριάδος;;; Με τρέλανες!!!

  20. @ egolpion

    Όχι βέβαια. Για φιλο-οικουμενισμό εννούσα…

  21. […] Το Μανιτάρι του Βουνού Ζητήματα Κοινωνίας και Ορθόδοξης Χριστιανικής Θεολογίας « Η σκύλα και η Χάρυβδη στην (νέα) ελλαδική Ιεραρχία […]

  22. Η ιεραρχία έδειξε μιαν ωριμότητα για τις ευθύνες της, ομολογώ, ασυνήθιστη. Είναι σαφές ότι αποδοκιμάστηκαν τα χριστιανοεθνικά ιδεολογήματα και ο επαρχιωτισμός, ενώ προκρίθηκαν οι χαμηλοί τόνοι, η απλότητα και η επίγνωση για την κατάσταση στην ελλαδική εκκλησία, και κοινωνία.

    Μου αρέσει που ο Ιερώνυμος δεν φοράει το αυτοκόλλητο χαμόγελο των «χριστιανών». Έχει έναν σκεπτικισμό και μια σοβαρότητα. Δύσκολα θα μπορέσουν τον μεμφθούν οι ορκισμένοι εχθροί της Εκκλησίας, και όσο για τους άλλους, τους εντός, μακάρι να ηρεμήσουν και να συνεργαστούν μαζί του. Σε κάθε περίπτωση η ανάδειξή του μου κίνησε το ενδιαφέρον για τα εκκλησιαστικά δρώμενα και θέλω να πιστεύω ότι θα επιλέξει τους καλύτερους για συνεργάτες του. Ας είναι καλά και γερός, γιατί έχει δουλειά μπροστά του!

    ardalion.wordpress.com

  23. «…Πρέπει με κάθε θυσία να αποφεύγεται η βατικανοποιημένη και προτεσταντίζουσα θεώρηση της ποιμαντικής. Αυτό σημαίνει ότι η ποιμαντική διακονία δεν είναι θέμα ιδεολογικών αρχών αλλά προσωπικής ποιμαντικής προσεγγίσεως των ανθρώπων μέσα από την προοπτική της εσχατολογίας…» βλεπε σχετικό μου αρθρο στο ιστολόγιό μου.

  24. μανιτάρι, θα συμφωνήσω με το «egolpion» οτι έχεις μαζέψει τα καλύτερα blog.

  25. @ ardalion

    Ε ναί ο Ιερώνυμος δεν είναι «οργανωσιακός»…. Προσπαθεί να είναι Ορθόδοξος.

    @ ΝΙΚΟΣ

    Ναι μπαίνω και διαβάζω και στο ιστολόγιό σου. Μαζεύεις ΕΚΕΙ αρκετό «υλικό».

    Τώρα ως προς το «μαζεύω» εδώ, θα δείξει η ζωή. Εξάλλου αυριο κλείνω τρεις μήνες… Αλλά τα περί αξιολόγησης «των καλύτερων» αν μου επιτρέπεις, θαω ότι πρόκειται για μια ξεχειλομένη έννοια πιά. Προσωπικά δεν την χρησιμοποιώ.

  26. Αρνούμαι την κατάταξη των ανθρώπων σε «ορθόδοξους» και «οργανωσιακούς» όχι μόνο γιατί είναι μια γενίκευση και ούτε γιατί η βεντάλια είναι πολύχρωμη και δεν περιορίζεται στο άσπρο και στο μαύρο, αλλά μάλλον γιατί υπάρχει ένα θέμα κριτηρίων για το ποιος είναι εντός και ποιος είναι θύραθεν…

    Πάντως η εποχή που μιλούσαν για ποίμνες, ποιμνιοστάσια, κοινώς μαντριά, έχει περάσει. Δεν θέλω να ανήκω σε κανένα μαντρί που με καθορίζουν ο τσοπάνης και η βοσκοπούλα του. Θέλω να είμαι ο εαυτός μου.

    ardalion.wordpress.com

  27. @ ardalion

    Ε, ναί είναι «μια γενίκευση», η οποία σηματοδοτεί ένα πρόβλημα που σχεδόν υφίσταται στη χώρα μας 150 χρόνια (από την εποχή του Απ. Μακράκη)!
    Να συμφωνήσω όμως μαζί σου ότι η «ορθοδοξία» δεν βρίσκεται apriori έξω από τις οργανώσεις, ούτε αποκλείεται σε κάποιους που είναι «μέσα».

    Υπάρχει όμως ένα κατ. αρχήν πρόβλημα, το οποίο θέτεις με αποφασιστικότητα: Τα μαντριά στο κήπο της Εκκλησίας.

    Ενα ερώτημα (για μένα περισσότερο, παρά για σένα): Μπορώ να «είμαι ο εαυτός μου» όταν απο-φεύγοντας τα «ματριά» και αντι για τροφές στο κήπο, καταλήγω να τρώω ξυλοκέρατα νομίζοντας μέχρι να κλείσουν τα μάτια μου ότι είναι .. . μπανάνες;

  28. «αντι για τροφές στο κήπο, καταλήγω να τρώω ξυλοκέρατα νομίζοντας μέχρι να κλείσουν τα μάτια μου ότι είναι .. . μπανάνες;»
    α, εδώ μανιτάρι θυμίσου, την επικαιρη παραβολή του «ασώτου» και την έξοχη ερμηνεία της που έχει κάνει ο Γοντικάκης (Ηγούμενος Βασίλειος).
    Αν φας ξυλοκέρατα και είναι πραγματικά δικά σου καμώματα, έχεις πολλές ελπίδες κάποια στιγμή να φας και από το δέντρο της ζωής. Αν δεν φας, δεν έχει και πολύ σημασία, απλά θα είσαι ένας από τους πολλούς που περασαν ξώφαλτσα αυτή τη ζωή.. Ενώ αν μένεις στο μαντρί, καταπνίγοντας τον θυμό σου, τη ζήλεια σου, δεν ξέρω γω τι για τους άλλους που είναι απέξω μάλλον την έβαψες..

  29. @ καπιταλιστικό κουμούνι

    αχαχχαχαχχαχχαχαχχαχ! Όταν τα έγραφα, αυτά είχα στο νου μου. Αλοίμονο αν περάσω την Εκκλησία ως «μαντρί»… Μάλλον την έβαψα. Αλλά δεν μιλάω για την Εκκλησία. Για τα μαντριά που φτιάχνονται «εντός» του … κήπου της…. μιλάω…

    Ξυλοκέρατα και μπανάνες; Μια μεγάλη ιστορία, για πολλά ποστ μάλιστα! Ναι ναι και έρχεται η Κυριακή του Ασώτου σύντομα…..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: