• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 600,818 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Ιανουαρίου 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Canser – πάτερ και η στάση μας…

Στις μέρες μας τόσο στο χώρο των ΜΜΕ, όσο και στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής τα του βίου και πολιτείας «περί Χριστόδουλου» μπορεί να μην είναι στο επίκεντρο των συζητήσεων – ελέω «Ζαχοπουλιάδας» – αλλά είναι το τέταρτο θέμα μετά το ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό και τα «εθνικά θέματα» (Κυπριακές εκλογές, «Μακεδονικό» – Κοσσυφοπέδιο, Τουρκικό-Θρακικό).

christodoulos_neos_1.jpg

Στα ενδότερα όμως του καταστήματος εξουσίας, τόσο της Πολιτείας, όσο και της Ιεραρχίας – η υπόθεση Χριστόδουλου απασχολεί ποικιλοτρόπως. Όχι τόσο για τη θεολογία του (μονοφυσιτικού χαρακτήρα μάλλον…), την πρακτική του, τη πολιτική του, τις δεξιές απόψεις, τις μεγάλες αντιφάσεις του… Κυρίως για τη διαδοχή του με ένα όμοιό του, που να είναι όμως λίγο πιο ευέλικτος… και περισσότερο του χεριού τους… 

Ήδη ετοιμάζεται, λένε, το «χαριτωμένο παιδί» των ΜΜΕ…

Στο σημερινό σημείωμα είμαι υποχρεωμένος να βάλω κάποιους προβληματισμούς με αφορμή, όχι όλο το βίο και πολιτεία του Αρχιεπισκόπου, που τώρα «σβήνει» βιολογικά, αλλά για τρία τελευταία γεγονότα, που αντιλήφτηκα:

1) Για το περιεχόμενο του πρωτοχρονιάτικου μηνύματός του, που προσπαθώντας να εξορκίσει το δικό του (βιολογικό) θάνατο ύμνησε τελικά την … Ανάσταση. «Αυτή είναι η μοίρα των θνητών», είπε…

Ουσιαστικά έδειξε, με πραγματική ειλικρίνεια, ότι τον απασχολεί η «ζωή», «πάσει θυσία». Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά για την ακριβώς αντίθετη άποψη στις μεταμοσχεύσεις, που προβληματίζομαι, γιατί δεν τα έλαβε υπόψη.

Όμως η Θεία Πρόνοια, άλλα του επεφύλαξε: Επέστρεψε άπρακτος από μεταμόσχευση και πιο κοντά στο θάνατο.

Το λέγω αυτό, γιατί πριν λίγους μήνες με περισσή «παρρησία» αποδέχτηκε, ως πρόεδρος της Ι.Σ. και συμβολικά πρώτος στη Ορθοδοξία της μισής Ελλάδας τις μεταμοσχέυσεις μονών οργάνων με τη «θεωρία του κλινικού θανάτου». Τελικά πόσο εύκολο ήταν γι’ αυτόν η αποδοχή στη μητρόπολη του «κακού», του συκωτιού ενός μελλο-θάνατου, για να ζήσει ο ίδιος…., απλά βιολογικά;

Μήπως και η θεολογική του αντίληψη για την μετα-θάνατο ζωή είναι λοιπόν καθαρά βιολογικής διάστασης; Αν ναι, που είναι πολύ πιθανό με όσα μας έδειξε με τη θεολογία που απέδειξε «εν τοις πράγμασι», να μη «Γνωρίζει», ότι η όντως Ζωή είναι άλλης φύσης…

2) Η αφίσα που κυκλοφόρησε, ανεξάρτητα αν είναι προβοκάτσια ή όχι, βρήκε πολλούς θαυμαστές. Ήδη μεγάλη συζήτηση γίνεται σε πολλά φόρουμ. Αντιγράφω από το politikapokafeneio, μερικά σημεία της πολύ μεγάλης συζήτησης;

canser_pater_afissa_01-08_i.jpg

α) «…Είναι ντροπή να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι χαίρονται για τον επικείμενο θάνατο ενός ανθρώπου. Με τον Αρχιεπίσκοπο μας χωρίζει χάος και η κριτική μου κατά καιρούς ήταν αμείλικτη προς το πρόσωπό του και τις πράξεις του…»

β) «…Αυτό το σάπισμα είναι ανήμπορο γιατί η ίδια η Ζωή το κατέστησε ανήμπορο.
Τα ξερά του τα άπλωσε να κλέψει το μόσχευμα από τον άλλον, να ζήσει σε βάρος του άλλου παρά που δεν είχε τέτοιο δικαίωμα. Ούτε από νόμο θεού ούτε από νόμο ανθρώπου!»

γ) «…Αν καταδίκαζα εγώ την πράξη θα λέγατε ότι μιλάει η χριστιανική μου ηθική. Οι κομμουνιστές παλεύουν ενάντια στο σύστημα και στους θεσμούς της εξουσίας. Δεν χαίρονται όταν πεθαίνει με φρικτό τρόπο ένας εκπρόσωπος της εξουσίας αλλά όταν πεθαίνει η ίδια η καπιταλιστική εξουσία και καταργούνται οι θεσμοί της. Μόνο ένας μικροαστός δημοκράτης θα χαίρονταν με το θάνατο ενός ανθρώπου που υπηρέτησε την εξουσία, ενώ είναι έτοιμος ο αντικαταστάτης του. Τίποτα δεν αλλάζει με το θάνατο του Χριστόδουλου…»

δ) «…Λοιπόν για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους… Το ρόλο του αρχιεπισκόπου σε όλη τη διάρκεια της ζωής του όλοι τον ξέρουμε. Υπήρξε πιστός υπηρέτης του συστήματος και όχι μόνο. Βρίσκεται απέναντί μας και όχι δίπλα μας. Είναι εχθρός της προόδου και της αλήθειας. Η ιστορία δε θα του χαριστεί γιατί η ιστορία δεν κλείνει τα μάτια ούτε λυπάται για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Χριστόδουλος. Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα…».

3) Μου ήλθε πριν λίγες μέρες ένα ηλεκτρονικό γράμμα, πολύ επιθετικό, χωρίς καμιά προσευχή, εισαγγελικού τύπου. Μου «κτύπησε» σχεδόν με τον ίδιο τρόπο, όπως η φερόμενη ως αφίσα «αναρχοειδών» ή «πρακτόρων», που προανέφερα.

Ανάμεσα στα άλλα έγραφε: «…Κλάψε και θρήνησε για τα ερείπια που αφήνεις μέσα στην Εκκλησία, Χριστόδουλε, κλάψε και θρήνησε και μετανόησε τώρα που ζής και βλέπεις και ακούς…» (ήλθε τη Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2008 9:05 μμ, από την ηλεκτρονική διεύθυνση markoseugenikos@in.gr).

4) Προσωπικά, αντί να απαντήσω, σας στέλνω ένα καταπληκτικό άρθρο που διάβασα χθες. Έχει τίτλο Το πρόβλημα του κακού, από τον Αυγουστίνο στη σύγχρονη Γενετική.

Το σημαντικό σε αυτό το άρθρο είναι ότι παρουσιάζονται, από ορθόδοξη χριστιανική σκοπιά, ως πολλαπλή αιτία του θανάτου και κακού στον κόσμο, ο συνδυασμός της κτιστότητας του κόσμου και όχι ο Θεός, η απόκριση του ανθρώπου στο διάλογο με το Θεό, και όχι ο μονόλογος του Θεού ή η αμαρτία των «πρωτόπλαστων».

Εκεί αντιστρέφεται η θέση: Η αμαρτία είναι απόρροια του κακού και όχι η ένοχη αντίληψη ότι το «κακό» είναι απόρροια της «αμαρτίας».

Advertisements

15 Σχόλια

  1. Το άρθρο είναι εξαιρετικό!
    Είναι όντως η καλύτερη δυνατή απάντηση σε όλα αυτά, αρκεί να τους γίνει κατανοητό…

    Καλημέρα!!

  2. θα ήθελα να θίξω μια άλλη πτυχή του πρωτοχρονιάτικου μηνύματος του κ. Παρασκευαΐδη, την δήλωσή του: «Κι αλλοίμονο σ’ εκείνους που δεν έχουν ακόμη βρη την απάντηση στο πρόβλημα του θανάτου. Την απάντηση τη δίδει μόνο η χριστιανική πίστη.» Αυτή η αδυναμία του ανθρώπου να αποβάλει τον φανατισμό και την μονομέρειά του, του ανθρώπου που και την ύστατη ώρα θέλει να καταδικάσει ή να οικτίρει κάποιους (αλλοίμονο), για να αισθανθεί ότι θριαμβεύει ο ίδιος, αυτή η στάση είναι τελικά το πρόβλημα. Παρεμπιπτόντως στο πρόβλημα του θανάτου απαντήσεις έχουν όλες οι θρησκείες από πάντα. Αλλά και οι άθεοι και οι αγνωστικιστές έχουμε επίσης τις δικές μας απαντήσεις.
    Είναι λοιπόν κάμποσα αυτά που δεν έλαβε υπόψη του ο κ. Παρασκευαΐδης, ούτε τώρα ούτε ποτέ. Κι αν ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα στη ζωή είναι ο αξιοπρεπής θάνατος, νομίζω ότι ο κ. Παρασκευαΐδης με τούτα και με εκείνα τον χάνει. Κι ας έχει όλες τις απαντήσεις.

  3. Maurochali, έγραψες!!!!… Τα είπες όλα!

  4. @ Adonios

    Θέλω να ξαναδιαβάσω το άρθρο με καλύτερες εσωτερικές (μου) και εξωτερικές συνθήκες… Ελπίζω να τις έχω σύντομα.

    Να σημειώσω ότι το άρθρο είναι του π. Νικόλαου Λουδοβίκου, γνωστού σε πολλές και πολλούς….

    Καλό απόγευμα..

    @ maurochali

    Σε κατανοώ απολύτως. Παρότι οι ώρες και μέρες αυτές είναι οι πιο κρίσιμες για τη Ζωή του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου (Παρασκευαΐδη), διότι σβήνει η (βιολογική) ζωή του σιγά – σιγά, οι αιτιάσεις αυτές, και κατά τη γνώμη πολλών (χριστιανών και μη), θεωρούνται ότι έχουν κυρίως μεγάλη ορθόδοξη θεολογική βάση.

    Δεν θα ήθελα σ΄ αυτή τη φάση να επεκταθώ περισσότερο. Θα γίνει, ελπίζω, στην ώρα του.
    Παραπέμπω όμως για τους επίμονους στο άρθρο για τον θεωρία του «εγκεφαλικού θανάτου: https://manitaritoubounou.wordpress.com/2007/11/22/

    και

    σε ένα δικό μου σχόλιο, το οποίο παραπέμπει σε μια μεγάλη μελέτη, με αφορμή τη σύγκρουση ελλαδικής Ιεραρχίας (Αρχιεπ. Χριστόδουλου κλπ) με την ηγεσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου (Αρχιεπ. Βαρολομαίος κλπ) εδώ:
    https://manitaritoubounou.wordpress.com/2007/11/28/

    @ harisheiz

    ναι τα είπε όλα, όσα αφορούν στο «διάλογο με το Θεό», δηλαδή για την προσωπική ελευθερία του (κάθε) ανθρώπου, ως προσωπικού ή συλλογικού υποκειμένου, ώστε να μη μετατρέπεται σε ανύπαρκτο (μονόλογο).

    Το άρθρο, το οποιό χαρακτήρισε ήδη ότι λεει πολλά για το θέμα και ίσως όλα (σ΄αυτό το ζήτημα και όχι μόνο) ο φίλος Adonios

    Καλό σας απόγευμα και να τα λέμε…

  5. Αγαπητό Manitaritoubounou,

    Το maurochali τα είπε όλα αναφορικά με την ιδέα της «απάντησης» και της ‘αλήθειας». Ο κύριος Χριστόδουλος με την στάση του όλα αυτά τα χρόνια κατάφερε να δημιουργήσει αποκλεισμούς γιατί έστρεψε την εκκλησία σε ένα δρόμο κριτικής (συχνά επιθετικής) προς πρόσωπα, θεσμούς, προσωπικές επιλογές, κοινωνικές ομάδες. Θα αρκούσε να πεί «Την απάντηση την δίνει μόνο η Χριστιανική πίστη» το «αλλοίμονο» προς αυτούς που δεν έχουν την απάντηση (δηλαδή με την λογική του προς όλους τους μη χριστιανούς) τι το ήθελε; Είναι σαν να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα της προσωπικής αναζήτησης και αυτοδιάθεσης. Η απάντηση είναι ένα προσωπικό ζήτημα και ακόμα και η αποδοχή της μη απάντησης σαν απάντηση έχει για κάποιους εγκυρότητα και πρέπει ακόμα κι αυτούς να τους σεβαστούμε.

    Δεν θα επεκταθώ παραπάνω, ίσως το κάνω σε κάποιο άλλο ποστ που δεν θα αφορά ένα τόσο ευαίσθητο θέμα όπως η ζωή ενός ανθρώπου. Θα ήθελα να πω ότι καταδικάζω τις άθλιες αφίσες και σεβόμενος τον άνθρωπο Χριστόδουλο του εύχομαι να αναστραφεί θετικά η πορεία της υγείας του. Ευχαριστώ για τον χώρο.

  6. harisheiz

    Δεν αντιλέγω επί της ουσίας με αυτα που γράφεις, πολύ δε περισσότερο με τις συνέπειες που έχουν… ή απ’ αυτα που χάνονται..

    Αν προσέξεις το κειμενο του π. Νικ. Λουδοβίκου, θα δεις πως οι μεγάλες – πρωτιστως θεολογικές – αντιφασεις του Αρχιεπ. Χριστόδουλου (θεσμικά ημι-πρωτου επσικόπου στη Χωρα μας, ανεξαρτητα επι της ουσίας…) – έχουν τις ίδιες ρίζες (κτιστοτητα, ελευθερια κλπ) του «κακού» της ιστορίας, που δεν λύνεται απλα και μηχανιστικά με τις όποιες ιδεολογίες, π.χ. αριστερας σε ολες τις εκδοχες της ή αναρχισμου κλπ.

    Ευχαριστω για τα σχόλια σου.

  7. Κατάφερα να κάνω και εγώ μια πρώτη ανάγνωση του κειμένου που προτείνεις, ΜανιτάριΤουΒουνού, η οποία με έπεισε ότι πρέπει να κάνω και δεύτερη και τρίτη, αν θέλω να καταλάβω όντως, μιας και οι τρόποι σκέψης και επιχειρηματολογίας που χρησιμοποιεί η θεολογία μου είναι αρκετά ανοίκειοι.
    Θα ήθελα να κάνω μόνο μια πρώτη παρατήρηση, για αυτά που γνωρίζω κάπως καλύτερα, με τον κίνδυνο να θεωρηθώ σχολαστικός. Ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας χειρίζεται το θέμα των αρχαιοελληνικών αντιλήψεων περί «κακού», κυρίως η σύνδεση «κακού» και «μη-όντος», είναι εξαιρετικά προβληματικός. Επισημαίνω μόνο την μικρή λαθροχειριά να αποδώσει στον Εμπεδοκλή μόνο την έννοια της «φιλότητος» και να παραλείψει την σύστοιχη και σε διαλεκτική ενότητα μαζί της έννοια του «νείκους» καθώς και την λανθασμένη ερμηνεία του (ομολογουμένως πολύ δύσκολου) αριστοτελικού χωρίου από τα «μετά τά φυσικά». Ο Αριστοτέλης δεν λέει ότι το «κακό … δεν ανήκει στον κόσμο των πραγματικοτήτων» αλλά ότι «όσα είναι αιώνια και υπάρχουν εξ αρχής δεν γνωρίζουν ούτε το κακό ούτε το σφάλμα ούτε την φθορά.» «Είναι σαφές» έχει πει αμέσως προηγουμένως, «ότι το κακό δεν υπάρχει διαχωρισμένο από τα πράγματα». Πρέπει να πω ότι αυτές οι μικρές «λαθροχειρίες» σε ένα θέμα για το οποίο ο συγγραφέας έχει μάλιστα γράψει και ειδικό βιβλίο, κλόνισαν κάπως την εμπιστοσύνη μου στην καθαρότητα της ματιάς του. Αλλά ας είναι.
    Νομίζω γίνεται κατανοητό, ότι η διαφωνία μου σκοπεύει κυρίως στην αμφισβητήση της γραμμής που κατασκευάζεται για να συνδέσει άμεσα την αρχαιοελληνική σκέψη (μακάρι να ήταν τόσο εύκολο να χρησιμοποιήσει κανείς τον ενικό!) και την ανατολική θεολογία. Αλλά για αυτά ίσως τα καταφέρω να επανέλθω.
    Ελπίζω να μην κατάντησα φριχτά σχολαστικός.
    υγ. ευχαριστώ για την ωραία κουβέντα — κυρίως γιατί είναι εκτός (αθλίου) κλίματος.

  8. @ maurochali

    Δυστυχώς για την κουβέντα μας, δεν μπορώ από τη μεριά μου να βοηθήσω στην όποια «σύνδεση» των (καλύτερα πληθυντικός) αρχαιοελληνικών σκέψεων με την ορθόδοξη (ανατολική ιστορικά) χριστιανική θεολογία.

    Η επισήμανση η δική μου γι αυτό το άρθρο έγινε κυρίως για δύο θέματα:

    1) Για την αλλοίωση της χριστιανικής «θεολογίας» σταδιακά στη δυτική χριστιανοσύνη για το δίπολο κακό-αμαρτία
    και
    2) για τους ενδιαφέροντες προβληματισμούς του π. Νικ. Λουδοβίκου για την όποια σύνδεση ορθόδοξης θεολογίας και σύγχρονης επιστήμης (γενετικής στη συγκεκριμένη περίπτωση).

    Ίσως άλλοι σχολιαστές να προσφέρουν εδώ, με βάσει τις δικές ιδιαίτερες ικανότητες, και στην κατευθυνση που εσυ έβαλες. Προσωπικά αδυνατώ να συνεισφέρω κατι ιδιαίτερα αξιόλογο.

    Τα λέμε…

  9. Εγώ εύχομαι σε όλους σας να μην έρθετε ποτέ στην θέση του Αρχιεπίσκοπου. Γιατί μόνο όταν αντιμετωπίζετε κατά φατσα το θάνατο, θα μπορέσετε να κατανοήσετε κάποια από τα λόγια ενός μελοθάνατου που πιστεύει ότι δεν υπάρχει θάνατος.
    Είναι αλήθεια ο καρκίνος εξαγνίζει. Και μας κάνει πιο προσεκτικούς και πιο συγκαταβατικούς. Με τον εαυτό μας και μετά με το συνάνθρωπο μας. Αν αυτή η λέξη έχει κανένα νόημα στην Ελλάδα του σήμερα…

  10. «Να πεθάνεις πριν πεθάνεις για να μην πεθάνεις όταν θα πεθάνεις!»
    Δύσκολο θέμα πιάσατε αδέλφια…
    Μήπως όλη η αγωγή της Εκκλησίας μας δεν έχει σκοπό να μας μάθει….να πεθαίνουμε; Όλοι οι άλλοι προσπαθούν να μας μάθουν…»να ζούμε» αλλά κανείς δεν μας μαθαίνει πώς να πεθαίνουμε. Ανοίξτε ένα οποιαδήποτε περιοδικό. Θα μάθετε πώς θα ταξιδέψετε καλά, που θα φάτε καλά, πού θα διασκεδάσετε, πού θα ντυθείτε…Ο πολιτισμός μας κάνει τα πάντα για να μη θυμόμαστε ότι πίσω από όλα αυτά υπάρχει «η κοινή μοίρα των θνητών». Κάνει τα πάντα για να μην μας αγγίξουν η φθορά και ο θάνατος…Λες και θα τον αποφύγουμε.
    Μα τι λέω…κάποιοι φαίνεται πως είναι εξοικιωμένοι μαζί του, κάποιοι έχουν για προσκέφαλο ένα κρανίο, κάποιοι μέσα στην αναμπουμπούλα της Μικρασιατικής καταστροφής έπαιρναν μαζί τους τα λείψανα των αγίων τους και τα οστά των προγόνων τους που τα φύλαγαν μαζί τους στο σπίτι τους…Παράξενοι άνθρωποι μα την αλήθεια…

  11. @ Cacofonix

    Μα είναι δυνατόν να μην ελθουμε στη θέση του αρχιεπισκόπου; Απλά δεν ξέρουμε τις ιδιαίτερες συνθήκες του καθενός μας…

    Ο (βιολογικός) θάνατος, όπως είπε και ό ίδιος, είναι μια φάση της ζωής. Για τους πιστούς θάνατος (πνευματικός) είναι η ζωή να μη ταυτίζεται τυπικά με τη Ζωή…, αλλά να ζωογονείται η (βιολογική) ζωή από τη Ζωή…

    Επομένως το ζήτημα ματατίθεται στο παραπάνω επίπεδο. Όλοι μας (πιστοί, άπιστοι, αγνωστικιστές) αγωνιόντες για τη Ζωή, δεν μένουμε στα της ζωής και του θανάτου. Αποζητάμε το αδύνατο. Γιατί είμαστε ρεαλιστές (παράφραση… από το γαλλικό Μάη του ’68).

    @ Αναστασία
    Ναι! Να μάθουμε να πεθαίνουμε, όχι όμως μόνο στην τελευταία φαση της βιολογικής μας ζωής, αλλά καθημερινά.

    Αυτή που έχει να κάνει με τη καθημερινή όψη του θανάτου της ατομικότητας και των ακραίων κατ’ αρχάς παθών, δηλαδή της χρηματολατρείας, εξουσιολαγνείας και ηδονομανίας…

    Η αίσθηση ότι η φθορά και ο θάνατος, όχι μόνο μας έχουν ήδη αγγίξει, αλλά υπάρχουμε σύμφυτοι κατ΄αρχήν με αυτα είναι η «λυδία λίθος». Το στοίχημα της ζωής είναι η τάση υπέρβασή τους.

    Η πολυτάραχη ζωή του αρχιεπισκόπου κατάφερε να εγείρει και αυτά τα ερωτήματα…

  12. Εξαιρετικό άρθρο και πολύ ωραιο blog . . . Καλημέρα 🙂

  13. Σχετικό:
    Ζητούν συγγνώμη για το «στοίχημα»…
    …για την ημερομηνία θανάτου του Χριστόδουλου!

    http://press-gr.blogspot.com/

  14. @ LOCKHEART

    Ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια. Δεν γνώριζα το ιστολόγιό σου. Θα σε … μελετήσω. Καλό απόγευμα.

    @ stylianosm

    Καλά, αυτοί είναι τελείως αλλού, δηλαδή κάτω από το χώμα: Μα να παίζεις και στοίχημα με την ημερομηνία θανάτου του όποιου ανθρώπου, αυτό κι αν είναι πάθος (της «χρηματολατρείας») !!!

    Ξεπέρασαν και την αφισέτα που τέλος πάντων έβγαζε και ένα άχτι…

  15. Η ουσία βρίσκεται εδώ:

    ΚΑΘΕ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ συμβατική αφετηρία μιας νέας προσπάθειας. Κανείς ασφαλώς δεν θέλει να ζη σ’ ένα κόσμο παρακμής, αντιφάσεων, αλληλοσυγκρουομένων συμφερόντων, αδικίας και αμοραλισμού. Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών.

    ΣΤΑΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΟΡΘΙΟΙ στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατ’ επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ο,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ο,τι κινδυνεύει.
    ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΟ 2008 – ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
    Με πατρική αγάπη και ευχές

    Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
    Χριστόδουλος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: