• Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός… πάντα!

  • Η Αποικία μας επί τα ίδια λημέρια!!!

  • Που και που περνόντας και από το Facebook

  • Επικοινωνία

  • PageRank

    Free Google PageRankChecker Script
  • Ανά την υφήλιο από 9-2-09

    free counters
  • Παγκόσμια όραση από 30-9-08

  • Εσείς τώρα είστε στην παρέα μου

    website stats
  • Επισκέψεις φίλων και περαστικών

    • 600,818 μελέτες ή ματιές από 10-11-2007
  • οι ερχόμενοι μετά πολλών επαίνων

    free web stats
  • Φρέσκα σχόλιαααα…

    Wag the Dog: Το μετα… στο Περί γάμου στη Μεγάλη Σύνοδο τ…
    manitaritoubounou στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ιβάν ο οχληρός στο Γάμος εν γένει και ορθόδοξος χ…
    Ηθικισμός στην Ορθοδ… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Κριτικά υποστηρικτικ… στο Δυνατότητες και κίνδυνοι στην…
    Ιβάν ο οχληρός στο Οι βασικοί άξονες του Μισθολογ…
    Στέργιος (Αλέξανδρος… στο Το άτομο ως «ομφάλιος λώρος» τ…
    Το Zωντανό Iστολόγιο… στο Να μην χάσουμε τα πάθη – Να τα…
    Χρηματίτες, στεφανίτ… στο «Παραδοσιακό» αλώνισμα στην Κέ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    Yiannis Zagos στο Ο Δαρβίνος, ο Σεραφείμ Ρόουζ κ…
    manitaritoubounou στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    eleni στο Άξιος!!!! Εψηφισμένος Επίσκοπο…
    Οι 19+2 εκκλησιές τη… στο Η Παναγιά της Κέρτεζης ως ΜτΒ…
  • Καλά, μ΄αυτά φάγατε το χρόνο σας αυτές τις μέρες;

  • Του μήνα μας, μέρες λόγου και σιωπής

    Ιανουαρίου 2008
    Κ Δ Τ Τ Π Π Σ
    « Δεκ.   Φεβ. »
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    2728293031  
  • Τα τελευταία σφυρίγματα του τραίνου

  • Πρώτες κουβέντες στο Μανιτάρι του Βουνού

  • RSS Φιλαλήθης / Philalethe00

  • RSS Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

  • RSS Τσουκνίδα θεολογική

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι…

  • RSS Κόκκινη Πιπεριά

  • RSS π. Λiβυος

  • RSS Στον ίσκιο του Ήσκιου

  • RSS ο Σα της Στροφής

  • RSS Άλιος φίλος

  • RSS Ιδιωτική Οδός

  • RSS Το ζωντανό ιστολόγιο

  • RSS Το βλέμμα κάθε Βδομάδας

  • RSS Black Cat ★ Red Cat

  • RSS Το μικρό κελλάρι

  • RSS Η ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

  • RSS Πόντος και Αριστερά

  • RSS Απλή και ήσυχη ζωή…

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • Ανασκαφές στο ορυχείο μας

  • Ομάδες μανιταριών στο καστανόδασος των αναστεναγμών

  • a

  • Ενώ σας καλώ κοντά μου, εσείς πάτε μακρυά μου

  • Μεταστοιχεία

  • RSS Κίν. Υπεράσπισης προσφύγων-μεταναστών Αχ

  • RSS ΚΥΝΟΚΕΦΑΛΟΙ

  • RSS Το εγκόλπιο του Ναύκο

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Πατρινή εκπ. Γκρίνια

  • RSS Εξαποδώ

  • RSS Καλλιτεχνική πατρινή διάδραση

  • RSS Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

  • RSS OMADEON

  • RSS Ιθαγενείς

  • RSS utopia vs pragma

  • RSS GREEK RIDER

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Herr K.

  • RSS Άρωμα Ασίας πατρινής

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS Το κονάκι του Αντώνη

  • RSS α-εργώδες

    • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.
  • RSS οοδε-Ιστολόγιο

  • RSS Θεολογία Ζάντε – περιβάλλοντος

  • RSS Theoprόvlitos

  • RSS Ardalion’s Weblog

  • RSS ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Π.Ι.: Από κει που πέρασεν η κατσίκα, θα περάσει και το κατσικάκι

Τι είχα Γιάννη μου; «….Οι οδηγίες του υπουργού Παιδείας ήταν αυστηρές και δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει ότι: «όλοι κρινόμαστε διαρκώς και για κάθε μας απόφαση και κίνηση. Κανείς δεν θεωρείται μόνιμος. Ο καθένας θα πρέπει σε κάθε περίπτωση που έχει να αξιολογήσει, να σκέφτεται ότι θα βαθμολογηθεί εκ νέου…»

(Αναγκαζόμαστε δυστυχώς να επιστρατεύσουμε ελληνικές παροιμίες, που φυσικά δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα…)

eyripidisstyl_1.jpg

Δεν γνωρίζω να υπάρχει πιο αστεία ανακοίνωση υπέρ της «αξιολόγησης» από τους εκάστοτε υπουργούς παιδείας για το θέμα.

Ποιο συλλογικό υποκείμενο κατήργησε το προηγούμενο σώμα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (Π.Ι.), με ποια κριτήρια, για ποιους λόγους;

Ποιο συλλογικό υποκείμενο τελικά ξαναέβαλε σχεδόν τους ίδιους και στην ίδια θέση; Με ποια κριτήρια και για ποιους λόγους;

Λήφθηκαν υπόψη οι αντιδράσεις της κοινής γνώμης (π.χ. για το βιβλίο ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού);

Λήφθηκαν υπόψη τα κινήματα ενάντια στην ουσιαστική κατάργηση του άρθρου 16 και της πλήρους εμπορευματοποίησης κλπ της έρευνας και εκπαίδευσης στα ΑΕΙ-ΤΕΙ;

marietta_2.jpg

Λήφθηκαν υπόψη οι απόψεις δεκάδων αρθογράφων για σχεδόν όλα τα νέα βιβλία Δημοτικού και Γυμνασίου, που σιγά –σιγά περνάμε και στο παρόν ιστολόγιο;

Λήφθηκαν υπόψη οι προτάσεις ή απόψεις πολλών συλλόγων διδασκόντων, όπως π.χ. του μουσικού σχολείου Θεσσαλονίκης , ΕΛΜΕ όπως π.χ. της Ε.Λ.Μ.Ε. Δ΄ Θεσσαλονίκης, των Ο.Λ.Μ.Ε. – ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. (της ΟΛΜΕ) ή των εκπαιδευτικών και συνδικαλιστικών συνεδρίων του κλάδου;

Συνέβη το ίδιο με τους συναδέλφους δασκάλους και νηπιαγωγούς της Δ.Ο.Ε. ή των διδασκόντων ή ερευνητών της Π.Ο.Σ.Δ.Ε.Π. (πλην των περσινών περίπου 1000 προθύμων υπέρ Γιαννακου εκσυγχρονιστών);

Τέλος πάντων ποια επιτροπή εισηγήθηκε, πότε και με ποιες εξηγήσεις;

Και να φανταστείτε όλοι αυτοί του ΥΠΕΠΘ και οι αμύντορες της πολιτικής του, απαιτούν υποταγή σε «κάθετες αξιολογήσεις»!!!

Γι’ αυτό και γνωστό ιστολόγιο πανεπιστημιακού που στηρίζει πλήρως κάθε «κάθετη αξιολόγηση», αντέδρασε. Όχι όμως τόσο σφόδρα, γιατί περίμενε σοβαρή.. αξιολόγηση της «κορυφής» των σχολικών συμβούλων και του παιδαγωγικού έργου…

Τελικά αποδεικνύεται ότι η πραγματική κορυφή είναι πάλι οι δάσκαλοι και καθηγητές του αγώνα της τάξης και της δημιουργικής προσπάθειας. Χωρίς το προσωπικό και κυρίως συλλογικό λόγο αυτών των ανθρώπων βελτίωση δεν μπορεί να γίνει.

Η αλληλεπίδραση (δυναμική και πολύμορφη) και μέσω αυτών των μορφών, όπως και κυρίως στη καθημερινή εκπαιδευτική εργασία, είναι η απάντηση απέναντι στο τέλμα που οι πολιτικές της Ε.Ε., ΥΠΕΠΘ, εκσυγχρονιστών παντός είδους που έχουν την πολιτική βούληση για το «κακό».

Και ποιο μπορεί να είναι το «κακό»;

Είναι η πολιτική της – με καθαρά πολιτικά μέτρα – υποβάθμισης σχολείων, περιεχομένου, δομών, χρηματοδότησης και κυρίως εκπαιδευτικών για να φανεί το δημόσιο σχολείο αναποτελεσματικό.

Και μετά ως «οι καλοί» να έλθουν και να «εκσυγχρονίσουν» και να «διορθώσουν» με τα νέα (;) ιδεολογήματα το τέλμα: βαθμολόγηση-κατάταξη σχολικών μονάδων, βαθμολόγηση-κατάταξη εκπαιδευτικών, όλο και μεγαλύτερη είσοδο χορηγών, ασφυκτικό έλεγχο των επί πλέον προγραμμάτων, βιβλία σούπες ή βιβλία νεοταξίτικα και νεοκαπιταλιστικά, αντισταθμιστική εκπαίδευση μόνο για στάχτη στα μάτια, εργασιακές σχέσεις εκπαιδευτικών τύπου νέου μεσαίωνα, μισθοί αντίστοιχοι…

Αιτιολόγηση και λογοδοσία της εξουσίας από τη μια και λόγος και δικαιώματα πράξης των εξουσιαζόμενων (εκπαιδευτικών στη συγκεκριμένη περίπτωση) ως πρόσωπα, αλλά κυρίως ως συλλογικών υποκειμένων, είναι οι πρώτες αρχές για να κουβεντιάσουμε σοβαρά…

Είναι η αφετηρία της αλληλεπίδρασης…

Όλα τα άλλα είναι απλά συνέχιση της απολυτότητας της εκάστοτε εξουσίας.

Advertisements

5 Σχόλια

  1. Υποστηρίζω κάθε αξιολόγηση, κάθετη, οριζόντια ή πλάγια.

    Γράφεις «η πραγματική κορυφή είναι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές». Ναι, αλλά όχι όλοι. Όχι οι ασυνείδητοι, οι αδιάφοροι, οι άσχετοι, και οι φλερτάκηδες. Ας βρούμε ένα μηχανισμό να εντοπίσουμε τους ικανούς και ευσυνείδητους εκπαιδευτικούς και να τους δώσουμε εξουσία. Να αναθέσουμε σε αυτούς για παράδειγμα την αξιολόγηση των συναδέλφων τους (αυτό εννοείς φαντάζομαι όταν μιλάς για «οριζόντια» αξιολόγηση). Γιατί στην ΟΛΜΕ και στη ΔΟΕ εγώ τουλάχιστον δεν έχω εμπιστοσύνη.

    (Το λινκ στο GURF έχει πρόβλημα)

  2. @ Αγαπητέ μου Θέμη
    πράγματι μέσα στα λιμνάζοντα ύδατα, ούτε επιβιώνουν όλα τα θαλάσια είδη,
    ούτε είναι χωρίς εξουσία τα λασπόψαρα.

    Το πρόβλημα λοιπόν είναι να μην έχουν εξουσία τα λασπόψαρα, γιατί αυτά καθορίζουν τις εξελίξεις, και μάλιστα από πολύ ψηλα.

    Σε τελευταία ανάλυση το πρόβλημα είναι βαθύτερο, από τα συστήματα τύπου κρισάρας, για τα οποία όλα τα λασπόψαρα τρίβουν τα χέρια τους.

    Για τα ζητήματα αυτά λοιπόν θα χυθεί ακόμα πολύ μελάνι, πολύ πόνος θα νοιώσουν οι εκπαιδευτικοί πάνω από το φυσικό μέσο όρο, θα λοιώσουν πολλά παπούτσια από τους τρεχαλητάδες, θα, θα , θα…

    Μέχρι τότε θα λέμε πολλά. Ο καθένας από την όχθη του. Τα ξαναλέμε λοιπόν…

    ΥΓ. Για ποιο απ’ όλα τα λινκ αναφέρεσαι; Το δικό σου; Πες ποιο είναι να το βάλω καθαρό

  3. Μετά από ένα έξοχο κείμενο αποτίμησης του πυρήνα των κακώς κείμενων, έτσι όπως αυτά αποτυπώνονται σε λίγες πράξεις και δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας θα ήθελα μόνο να προσθέσω: πόσο θλιβερό είναι να διαπιστώνει ένας υπουργός παιδείας ότι το κύριο πρόβλημα της παιδείας είναι τα συγγράμματα; Πόσο να ανησυχήσουμε ότι το σύγγραμμα τίθεται υπεράνω και ανεξάρτητο -κατ αρχήν- από τον ανθρώπινο παράγοντα-διδάσκοντα; Πόσο χειρότερη είναι η παιδεία μας όταν έχουμε αξιόλογους δασκάλους και λίγα εποπτικά μέσα, λίγες υποδομές, απ’ ότι αν είχαμε το αντίθετο; Και για τη σχέση «παιδείας – εκπαίδευσης» και «παιδείας – πολιτισμού» ούτε λέξη, λόγω επικαιρότητας; Για το μόνο τελικά που δεν πρέπει να ανησυχούμε είναι ο παιδαγωγικός τομέας της παιδείας, αφού κατά τη δήλωση του υπουργού η αξιοκρατία εκεί έχει καλώς.

    Ίσως όμως το σημείο που θεμελιώνει την πεποίθηση ότι άλλος ένας υπουργός μεθοδικά θα χτίσει την εικόνα της αλλαγής τών κακώς κείμενων, είναι η εμφατική δήλωσή του για τήρηση του αυτονόητου: «…για την τήρηση αυτών των βασικών αρχών που η πολιτική ηγεσία αποφάσισε να τηρούνται» !

  4. @ Στέργιος Ζυγούρας

    Χωρις να μηδενίζουμε το ρόλο των βιβλίων, κτιρίων, μεσων, δημόσιας χρηματοδότησης, μηχανισμών και φίλτρων, κλπ, η ουσία είναι το τι κανουμε βοηθόντας τους δασκάλους και καθηγητές με ουσιαστικές βοήθεις χωρίς ΠΑΓΙΔΕΣ.

    Με αυτη την έννοια συμφωνώ με το ενδιαφέρον και συμπυκνωμένο σχόλιό σου και βοω: ΖΗΤΩ η παιδαγωγική Ελευθερία δασκάλων και καθηγητών, ως δημιουργών παιδείας και πολιτισμού!!!

  5. @ Θεμης Λαζαριδης

    Να διευκρινήσω, εστω και καθυστερημένα λογω ανηλλημένων υποχρεώσεων, ότι:

    1) Δεν μίληασα για «αξιολόγηση», αλλά για «αλληλεπίδραση».

    2) Δεν μίλησα για «οριζόντια» (αξιολόγηση), αλλά για δυναμική και πολύμορφη (αλληλεπίδραση).

    3) Δεν μίλησα για ανάθεση στους «καλούς» – που θα τους βρούν κάποιο άλλοι «καλοί» , έξω από το χώρο…. – την «αξιολόγηση» των «κακών»,
    αλλά για μια σειρά μέτρων βελτώσης «κακών, «καλών» και «καλύτερων», αλλά πολύ περισσότερο συλλογικού ρόλου όλων…

    Εξ άλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, σε μια κοινωνία που η σήψη έρχεται «πανταχόθεν», το προβλημα είναι πιο πολύπλοκο από την μηχανιστική αντίληψη της «πάταξης» των «κακών».δια της «θατσερικής» διάλυσης των πάντων… όπως απεδείχθη.

    Αλλά περί αυτων, μάλλον χρειάζεται αυτοτελές σχόλιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: