“…Για το ραντεβού την Κυριακή προϊδέασε η δήλωση του κ. Παπούλια στους δημοσιογράφους πριν μπει στην αίθουσα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος: «Θα πρέπει να δουλεύουμε περισσότερο και για να δουλεύουμε περισσότερο πρέπει να δουλεύουμε και τα Σαββατοκύριακα»….”[Εδώ]

Δεν θα ήθελα σήμερα να κάνω μεγάλες και μακροσκελείς αναλύσεις, γιατί κουράζουν. Θα κάνω όμως μια διπλή σειρά παρατηρήσεων και αν θέλετε συνεχίζουμε με σχόλια. Μια για την συνάντηση αυτή καθ’ εαυτή και μια για τη δήλωση.

Ι) Το αμιγώς πολιτικό ζήτημα:

Γιατί έφτασαν τα κόμματα σ’ αυτή την τέταρτη προσπάθεια; Μα γιατί τα παλιά φθαρμένα κόμματα του δικομματισμού έπαθαν θανάσιμο εκλογικό πλήγμα στις 6 Μάη από το λαό, αλλά ακόμα ψυχορραγούν και κράζουν γοερά!!! Όχι γιατί  ψηφίστηκαν «ακραίοι», αλλά γιατί αυτοί είναι οι πραγματικοί ακραίοι. Απ’ όλα έχει ο μπαξές. Πολλά γι’ αυτά ήδη σημειώσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, αλλά και πολλά έχουν ήδη γραφεί [π.χ. Εδώ]. Θέλω όμως να σημειώσω:

α) Το ΠΑΣΟΚ της τελευταίας τριετίας ήταν του μεσαίου χώρου; Η ΝΔ του τελευταίου εξαμήνου το ίδιο; Όχι βέβαια. Ακραίες πολιτικές έκαναν και μάλιστα τις χειρότερες δυνατές σε περίοδο ειρήνης ενάντια στο λαό και τη χώρα. Και ακόμα δεν έχει εφαρμοστεί η 2^η δανειακή σύμβαση, ούτε το Μνημόνιο ΙΙ και τα μέτρα που το ακολουθούν… Και κράζουν γιατί, αν πάνε στην άκρη θα διαπομπευτούν ίσως χειρότερα από το Τσοχατζόπουλο με την παρέα του, πολύ δε περισσότεροι οι πολλαπλοί «κουμπάροι» της διαπλοκής. Θέλουν επομένως – προσέξτε – αριστερό άλλοθι και όχι δεξιό. Καμιά επίθεση στους «Ανεξάρτητους Έλληνες και φυσικά στη νεοναζιστική «Χρυσή Αυγή»….

β) Γιατί η ΔΗΜΑΡ επιθυμεί αριστερότερο άλλοθι; Μήπως επειδή έχει βάλει και ο δικός της περίγυρος «χέρι στο μέλι». Εννοώ και τους σημιτικούς και τους εθνομηδενιστές και ευρολιγούρηδες του χώρου τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα βρίσκεται στο 2^ο σημείο καμπής μετά τον τρόπο αποφυγής κυβέρνησης δικής του χωρίς θεμέλια… Να δώσει με οποιοδήποτε τρόπο άλλοθι και πλάτη για το πάσης φύσεως κουκούλωμα και για την σκληρή εφαρμογή του Μνημονίου ΙΙ και την πιθανή ενεργοποίηση της 2^ης δανειακής συνθήκης που οδηγεί στην προτεκτορατοποίηση της χώρας στο … 4^ο Ράιχ…

γ) Ποιος άραγε θα είναι ο ρόλος των «Ανεξάρτητων Ελλήνων»; Γιατί τους αφήνουν απείραχτους; Μήπως ετοιμάζουν στο ΣΥΡΙΖΑ μια νέα παγίδα, εάν κάνουν εκλογές; Ποια τελικά τάση θα επικρατήσει στο ΣΥΡΙΖΑ σε περίπτωση νίκης εάν γίνουν νέες εκλογές; Νομίζω ότι μεγάλο βάρος έχει πέσει στα κινήματα, στους συμβούλους του και στο ίδιο τον Αλέξη…. Ίδωμεν… αλλά όχι μόνο…

δ) Θα πάει η «Χρυσή Αυγή» στον  Πρόεδρο Παπούλια; Και αν ναι γιατί και πώς; Πως θα αντιμετωπιστεί; Μη ξεχνάμε τη δεκαετία του 30, παρ’ ότι ο περίγυρος της Ευρώπης σήμερα έχει και νέα χαρακτηριστικά…

ΙΙ) Για το ζήτημα της Κυριακής αργίας:

α) Το σύνταγμα ακόμα θεωρεί ότι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είναι Χριστιανός Ορθόδοξος. Γιατί επομένως σχεδόν αντισυνταγματικώ «τω τρόπω» βάλει εναντίον της Κυριακής αργίας; Και η θεσμική Εκκλησία τι θα κάνει; Οι μοναχοί; Οι θεολογικές σχολές; Εμείς; Αύριο θα καταργηθεί για χάριν του Μαμωνά-Κέρδους κάθε χριστιανική και όχι μόνο αργία… Θα ξηλώσουν όλο το πουλόβερ;

β) «…Δεν παίρνουν μόνο λιγότερα χρήματα αλλά δουλεύουν και περισσότερο οι Έλληνες εργαζόμενοι, όπως φαίνεται και από τη νέα παγκόσμια έρευνα της Regus στο πλαίσιο του Δείκτη ισορροπίας επαγγελματικής-προσωπικής ζωής.

Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τη ζωή των Ελλήνων εργαζομένων που εκτός από την αβεβαιότητα στην καθημερινή τους ζωή, έχουν επωμιστεί τη διαχείριση επιπλέον καθηκόντων, τα οποία ανέλαβαν λόγω της οικονομικής συγκυρίας με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται η σχέση προσωπικής – επαγγελματικής ζωής.

Ο Δείκτης στην Ελλάδα κινείται κάτω από τον παγκόσμιο μέσο όρο και συγκεκριμένα διαμορφώνεται στις 38 μονάδες χαμηλότερα (στις 86 μονάδες) από τον παγκόσμιο μέσο όρο των 124 μονάδων. Μάλιστα, σταθμίζει επιμέρους δείκτες εργασιακής ικανοποίησης και απόψεις των ερωτηθέντων σχετικά με τη γενική ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και της προσωπικής τους ζωής με πραγματικά, πρακτικά δεδομένα, όπως οι ώρες εργασίας και μετακίνησης προς και από την εργασία.
Σύμφωνα λοιπόν με την έρευνα, η ζωή των Ελλήνων εργαζόμενων έχει χειροτερέψει κατά πολύ από το 2010 καθώς, όπως προκύπτει από τα στοιχεία για την Ελλάδα, το 74% των εργαζομένων απασχολούνται περισσότερες ώρες από ότι το 2010, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο παγκόσμιο μέσο όρο που ανέρχεται σε 59%.

Επίσης, το 82% των εργαζομένων αναφέρουν ότι εν μέσω της κρίσης ανέλαβαν επιπλέον καθήκοντα, τα οποία δεν ανατέθηκαν αργότερα σε κάποιο νέο μέλος του προσωπικού…». Δείτε εδώ σε σημερινό δημοσίευμα!!!!

Αφού λοιπόν γνωρίζουν γιατί το στόμα του προέδρου ξεστόμισε τέτοια προτροπή; Τι άλλο ακόμα ετοιμάζουν; Από τη μια στέλνουν εκατοντάδες χιλιάδες στην ανεργία, κλείνουν μικρές επιχειρήσεις και μαγαζιά, σκοτεινιάζουν το μέλλον των παιδιών μας, θολώνουν τις μέρες πριν τον θάνατο των γερόντων, αλλά ζητούν να εργαζόμαστε και τις Κυριακές οι λίγοι; Τι άλλο σχεδιάζουν;;;

ΥΓ: Ελπίζω ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα να μην πέσει θύμα της πίεσης του ελληνικού κατεστημένου, έστω και εάν μπορεί να πέσει μεθαύριο του Ευρωπαϊκού…

Και έγινε ημίφως! Το τέλος της μεταπολίτευσης σφραγίστηκε οριστικά με τις χθεσινές εκλογές. Το νέο είναι μπροστά μας με ένα ημίφως αντιφατικό, δύσκολο,  αλλά και πιθανά ελπιδοφόρο εάν βάλουμε πλάτη σε τρία επίπεδα: Σε επίπεδο λαϊκής δημοκρατικής αυτοοργάνωσης (θεμέλια), σε επίπεδο πολιτικής (κατεύθυνση) και σε επίπεδο πολιτικής ηγεμονίας (κεντρική πολιτική σκηνή).

Στις χθεσινές εκλογές πήραμε τις πρώτες απαντήσεις σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής, αλλά όχι στα δυο πρώτα που είναι μπροστά μας και οφείλουμε να ψηλαφίσουμε….  Μαζί και* … «εγέρθητι»…

Εκλογές 6 Μάη 2012: Ας πάμε ανάποδα. Ποιες οι διαφορές με τις εκλογές της μεταπολίτευσης και ειδικά με τις τελευταίες της με ενδιάμεσο σταθμό – για να μη ξεχνιόμαστε – τις προηγούμενες περιφερειακές εκλογές το Νοέμβρη του 2010.

α) Αποχή: Η αποχή φαίνεται αυξημένη σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2009 (από 29,05% σε περ. 35%). Η τάση ανόδου υπάρχει, αλλά νομίζω ότι σ, αυτές είχε μειώσει το ρυθμό. Όμως αυτή διαφορά πρέπει να ψαλιδιστεί πολιτικά διότι: Έγιναν  με την απογραφή πάλι του 2001, είχαμε τεράστια φυγή νέων στο εξωτερικό λόγω της κρίσης, ενώ πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι στις περιφερειακές εκλογές του  Νοέμβρη του 2010 είχαμε πάνω 39,1% την 1^η Κυριακή και 53,3% την 2^η.

β) Άκυρα-Λευκά: και στις δυο περιπτώσεις είχαμε μικρή κάμψη, δείγμα και αυτό της μεγαλύτερης σημασίας εγκυρότητας στην ψήφο, που στρεφόταν κυρίως ενάντια στα τρία κόμματα της κυβέρνησης Παπαδήμου, που συνετρίβησαν. Τα άκυρα από 2.03 % έπεσαν στο 1,80% και τα λευκά από 0.61 % στο 0,55.

γ) «Μικρά κόμματα»: Πρώτη φορά στη μεταπολίτευση δεν λειτούργησε καθοριστικά η λογική της χαμένης ψήφου, ειδικά σε αυτούς που παρατούσαν το καράβι του τέως δικομματισμού. «Πρωτόγνωρο για τα πολιτικά δεδομένα θεωρείται το 19% που λαμβάνουν τα κόμματα τα οποία μένουν εκτός Βουλής. Υπενθυμίζεται ότι το αντίστοιχο ποσοστό στις εκλογές του 2009 ήταν 2,30% και για το 2007 και το 2004 γύρω στο 3%.»

δ) Νέα «μεσαία κόμματα»: Το έλα να δείς! Από τη ΝΔ που έκλεψε 44 έδρες ως πρώτη έως τη Χρυσή Αυγή, που έβαλε γερά το πόδι της στην κεντρική πολιτική σκηνή και θα μείνει, εάν ερμηνευτεί και αντιμετωπιστεί λανθασμένα ή λειψά από το χώρο της δημοκρατίας… που δεν ευθύνεται υπερβολικά για το τέλος της 1^ης  μεταπολίτευσης (1974-2012). Από εκεί και πέρα είναι αξιοσημείωτη η παρουσία του «αντιμνημονιακού» πόλου «Ανεξάρτητων Ελλήνων» του Παν. Καμένου με 10,60%, με κύριο στοιχείο τον φιλοευρωπαϊσμό τους σε σχέση με τη νέα μορφή παγκοσμιοποίησης, αλλά και την καθαρή επιλογή στήριξης του εθνικού κράτους και τη λογική της συνομοσπονδιακής μορφής της ΕΕ. Ενσωμάτωσε ένα μέρος της λογικής της μη αποδοχής του χρέους (όχι στο επίπεδο του κεφαλαίου, αλλά των τόκων). Καμιά ουσιαστική ταξική αναφορά υπέρ των δυνάμεων της εργασίας ή των δημόσιων αγαθών. Κινείται δηλαδή προς το νεοφιλελεύθερο στρατόπεδο  με μόνο και κύριο ανάχωμα το «εθνικό κράτος». Εκτιμώ ότι εάν δεν αποκτήσει μη αντιφατική πολιτική αφήγηση και δεν εκφράσει συγκεκριμένη κοινωνική τάξη (π. χ. μεσαία), θα έχει την τύχη όλων των κομμάτων που δημιουργήθηκαν από τον τεως δικομματισμό και εξαφανίστηκαν.

ε) «Μεγάλα κόμματα»: Απλά συντρίφτηκαν, παρ’ ότι θα προσπαθήσουν ως βρικόλακες να ξανασηκωθούν στις επόμενες πολύ σύντομες εκλογές εντός του 2012 με πρώτης επιλογή τον Ιούνιο.

Τρεις σύντομες, αλλά όχι βιαστικές βασικές εκτιμήσεις:

1) Το σύστημα: Φαίνεται ότι έχει ως κύρια επιλογή νέες εκλογές πολύ σύντομα. Δεν είναι μόνο το ζήτημα των 149 εδρών ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και ο αποκλεισμός από η Βουλή του ΛΑΟΣ και των τριών νεοφιλελεύθερων μνημονιακών κομμάτων (Μπακογιάννη, Μάνος-Βαλιανάτος και Τζήμερος), αφού θα μπορούσαν να έχουν, είτε την μετεγγραφή δυο τριών χαλαρών βουλευτών από τους «Ανεξάρτητους Έλληνες» ή τους «σημιτικούς» της ΔΗΜΑΡ. Το κυριότερο ζήτημα είναι ότι έχασαν σε αυτές εκλογές καθαρά τα μνημονιακά κόμματα που ψήφισαν με «ΝΑΙ σε όλα» το μνημόνιο ΙΙ σε επίπεδο ποσοστού. Το τελικό αυτό ποσοστό οριστικοποιείται στο

α) 18,85 % (ΝΔ) + 13,18% (ΠΑΣΟΚ)=32,03%!!! (τέως δικομματισμός).

β) 2,55% (ΔΗΣΥ-Μπακογιάννη) + 1,80 (ΔΡΑΣΗ – Μάνος & Φιλ. Συμμαχία-Βαλιανάτος) + 2,15% (Δημ. Ξανά-Τζήμερος) = 6,50% (Ακραιφνείς νεοφιλελεύθεροι)

γ) 2,90 % (ΛΑΟΣ-Καρατζαφέρης-Κίρτσος) (εθνικιστές νεοφιλελεύθεροι  ΝΑΙ στο Μνημόνιο Ι – ΟΧΙ στο Μνημόνιο ΙΙ πλην Μ. Βορίδη-Αδ. Γεωργιάδη).

Σύνολο: 38,50 (δαν. συμβάσεις) και 40,43% (μνημόνια)!!!

Συμπέρασμα: Με δεδομένη την κάθετη άρνηση του ΚΚΕ (μετά το κάψιμο στο χυλό του 1989) και την αποστασιοποίηση από την Χρυσή Αυγή (νεοναζιστές ολκής), δεν μπορούν να κυβερνήσουν οι μνημονιακές δυνάμεις  χωρίς τον «Καμμένο» (10,60%)  και την ΔΗΜΑΡ (6,11%), ώστε να περάσουν το 50%. Πολύ δε περισσότερο χωρίς ένα από τους δύο. Τι τους μένει;

Ι) Παιχνίδια για κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» ώστε να εκβιάσουν τους δύσκολους (ΣΥΡΙΖΑ των Τσίπρα-Σακοράφα) και «Ανεξάρτητους Έλληνες».

ΙΙ) Μετά η ΔΗΜΑΡ (Κουβέλης –Σημιτικοί) γίνονται «μια χαψιά»…. Αυτό μάλλον είναι αδύνατον να συμβεί. Τώρα. Χρειάζεται και δεύτερος γύρος  εκβιασμών… Όχι μόνο στο εσωτερικό, αλλά και από το διεθνή παράγοντα… (Γερμανικής και αμερικανικής κυρίως προέλευσης). Τα δύσκολα λοιπόν έρχονται.

2) Η Χρυσή Αυγή: Όσοι εκτιμούν ότι το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής είναι πρόσκαιρο και θα νικηθεί εύκολα σε περίοδο δομικής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού, με διαδοχικά θύματα τα λαϊκά στρώματα, τη νεολαία, τα δημόσια αγαθά – αλλά και το ευρώ και την ΕΕ – και με ένα ανεξέλεγκτο ανερχόμενο μεταναστευτικό κύμα, «πλανώνται πλάνην οικτράν». Ο Φύρερ της και οι «αντισυνταγματάρχες» της χθες το βράδυ δεν έκαναν πλάκα, ούτε θα συνεχίσουν με πλάκες… Γι’ αυτό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί όπως τώρα με ψυχολογικούς όρους, όπως κάνουν οι «αντιρατσιστές» και εξέφρασε χθες βράδυ η Λιάνα Κανέλλη.

Εάν το φαινόμενο δεν ερμηνευτεί σε όλες του τις διαστάσεις, θα δυναμώσει και θα βρεθεί οργανωμένο και κυρίαρχο στους δρόμους (σε περιόδους διαδηλώσεων, πολύ δε περισσότερο σε ανεξέλεγκτη εξέγερση). Και σύντομα δεν αποκλείεται να βρεθεί και στις «πύλες του ολυμπίου Διός»…

******

* «…Λίγο πριν μπει στην αίθουσα για τις δηλώσεις του ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής, ένα από τα πρωτοπαλίκαρά του (ή λεβεντόπαιδα όπως τα χαρακτήρισε εκείνος λίγο μετά) είπε στους δημοσιογράφους: «μόλις μπει στην αίθουσα, να σηκωθείτε σε ένδειξη σεβασμού».

Και μόλις ο Ν. Μιχαλολιάκος μπήκε στην αίθουσα, το ίδιο πρωτοπαλίκαρο φώναξε: «εγέρθητι!». Μόνο που η απαίτηση προκάλεσε την αντίδραση μιας δημοσιογράφου. «Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό. Για άλλο πράγμα είμαστε εδώ», είπε εκείνη, για να της απαντήσει το πρωτοπαλίκαρο: «σε όποιον δεν αρέσει, να φύγει». Και η δημοσιογράφος σηκώθηκε να φύγει. Τότε, ο Νίκος Μιχαλολιάκος τη ρώτησε που πάει. Κι όταν πήρε την απάντηση, είπε με ειρωνικό ύφος: «στο καλό».

Η δημοσιογράφος αποχώρησε, μαζί της και το συνεργείο μεγάλου ιδιωτικού καναλιού…»

******

Μερικές δικές μου παρατηρήσεις σε βασικά επίπεδα ανάγνωσης:

α) Στο φιλοσοφικό-ιδεολογικό επίπεδο: Ακολουθούν τη πιο ακραία βιολογική-φυλετική νεοπαγανιστική αρχαιοελληνική θεολογία με τον μοναδικό “θεό”, τον τραγοπόδαρο Πάνα (ισλαμικής δηλ. θεολογικής εκδοχής) και με πολιτική ιδεολογία τον «σπαρτιατισμό». Τον θεολογικό πόλεμο οφείλουν βεβαίως να κηρύξουν από χθες όχι μόνο και οι νεοπαγανιστές-δωδεκαθεϊστές του «αθηναϊκού δημοκρατικού μοντέλου». Ούτε φυσικά μπορούμε να στηριχτούμε μόνο στον όποιο μηδενιστικό αθεϊσμό της μαρξιστικής αριστεράς. Οφείλουμε ΚΑΙ οι ορθόδοξοι χριστιανοί να βιώσουμε και δείξουμε το τριαδικό-σταυρικό πρότυπο, κυρίως όσοι δεν έχουμε φθαρεί τόσο με τα ιδανικά του «ελληνοχριστιανισμού», όσο και από τα κοσμοπολίτικα ιδανικά του θεωρητικού ή πρακτικού αθεϊσμού.

β) Στο κοινωνικό επίπεδο: Πολύ συνοπτικά λόγω χώρου: Η μορφωτική περιθωριοποίηση μεγάλου τμήματος του μαθητικού πληθυσμού από το ανερχόμενο «σχολείο της ημιμάθειας» και τον αυξανόμενο «λειτουργικό αναλφαβητισμό», με βασική ευθύνη τις πολιτικές του Υπ. Παιδείας και την επόμενη τάση δημοσιουπαλλοποίησης των εκπαιδευτικών, σε ποσοστά πάνω από 40%. Επί πλέον αιτίες αποτελούν: το εργασιακό σκοτεινό μέλλον στα αστικά κέντρα, η «αγαμία» των αγοριών στα χωριά και η οπαδοποίηση και μπαχαλοποίηση στον καθοδηγούμενο «πρωταθλητισμό» και «αθλητισμό» από τη μια και οι πελατειακές σχέσεις από την άλλη από τον πρώην δικομματισμό. ¨ολα αυτά έχουν προετοιμάσει το πρότυπο του «χρυσαυγίτη». Ήταν θέμα «πιέσεως και θερμοκρασίας» για να εκκολαφτούν τα αυγά του φιδιού…

γ) Στο ιδεολογικο-πολιτικό επίπεδο: Η ανερχόμενη νέα παγκόσμια επίθεση του καπιταλισμού από το 1972 και η επιλογή των 4 «ελευθεριών» – ανάμεσα στις οποίες η πολλαπλή ελεγχόμενη αλλά και η άναρχη μετανάστευση από τον τρίτο κόσμο προς την γηρασμένη δημογραφικά Ευρώπη – , η πτώση & κατάρρευση του πρώην «υπαρκτού σοβιετικού σοσιαλισμού» και η μετάλλαξη του κινέζικου σε αμιγή κρατικό καπιταλισμό, δημιούργησε νέα δεδομένα στον παγκόσμιο χάρτη. Η αδυναμία μιας νέας αποδεκτής ουτοπίας και η απορρόφηση του ‘ευρωκομμουνισμού’ από το σύστημα άφησε πολιτικό χώρο. Το χώρο αντίστασης στη «νέα τάξη» στοχοποιεί και σταδιακά αρπάζει το ακροδεξιό και νεαναζιστικό μπλοκ δυνάμεων στην Ευρώπη.  Το κατέβασμα από Αυστρία, Γερμανία και Ουγγαρία στο μεσογειακό Νότο (Λεπέν Γαλλία και ΛΑΟΣ πρώτα και μετά Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα δείχνουν και την ευρωπαϊκή του διασπορά. Έτσι εξηγείται κατά τη γνώμη μου η δυσκολία ιδεολογικοπολιτικής περιχαράκωσης εναντίον της ακόμη και σε περιοχές  ναζιστικής θηριωδίας, όπου τα ποσοτά της σε νέα παιδιά είναι … ανατριχιαστικά.

Η κοσμοπολίτικη (α-εθνική ροζ ή ριζοσπαστική) αριστερά και τα αντίστοιχα αναρχικά ή αναρχοειδή ρεύματα ήταν αδύνατο μέχρι τώρα να δουν το νέο ρόλο του εθνικού κράτους από την πλευρά της οργανωμένης τοπικότητας και του πολιτισμού ως αναχώματος αντίστασης και αντι-ιμπεριαλισμού. Με αιχμή το μεταναστευτικό ηττήθηκαν σε αυτές τις εκλογές. Το αν αυτή η ήττα είναι μερική λόγω της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ και τη δημιουργίας νέας κεντροαριστεράς (ΔΗΜΑΡ-Κοιν. Συμφωνία) ή όχι είναι άλλο ζήτημα. Εάν δεν ειδωθεί μαζί με την αμιγώς καπιταλιστική επίθεση και η ιμπεριαλιστική, στις χώρες του ευρωπαικού νότου και ειδικά στην μικρή περιφερειακή, αλλά σε γαωπολτικά σταυροδρόμια Ελλάδα η Χρυσή Αυγή μπορεί να γίνει μεσημέρι…

3) Ο ΣΥΡΙΖΑ και λοιπές καθαρές «αντιμνημονιακές» δυνάμεις: Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ νίκησε, αλλά μπορεί αυτή η νίκη να είναι και Πύρρεια. Όπως όλα δείχνουν το πιο πιθανό σενάριο είναι οι νέες εκλογές, όπου όμως η περίοδος των εντολών σχηματισμού κυβέρνησης αποτελούν και το συστημικό πλαίσιο της νέας προεκλογικής περιόδου. Ο διεθνής παράγοντας θα προσπαθήσει με μαστίγιο τρομοκράτησης να κάνει τον σκληρό, αλλά ταυτόχρονα θα αφήνει να εννοηθεί πως μπορεί να επιτρέψει με σοβαρά φιλοκαπιταλιστικά ανταλάγματα χαλάρωση της θηλιάς, όπως στη … Ρουμανία.

Εάν το ΚΚΕ ακολουθεί την τακτική «όποιος καεί στο χυλό φυσά και το γιαούρτι», ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να κάνει δυο βήματα ακόμα: Από τη μια να αρχίσει τη σύγκρουση με την ΕΕ, χωρίς να υπερασπίζεται εκ των προτέρων το ΕΥΡΩ και την Ευρωζώνη, το σύμφωνο σταθερότητας και την πολιτική του Μάαστριχτ, όπως η ΔΗΜΑΡ και οι Οικολόγοι, δημιουργώντας έτσι νέες συμμαχίες στη ριζοσπαστική μη κοινοβουλευτική [π.χ. ΑΝΤΑΡΣΥΑ] αριστερά και ταυτόχρονα να ξεκαθαρίσει τη στάση του με επίκεντρο τη στήριξη του έθνους κράτους σε αντιπαγκοσμιοποιητική και αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση (άρνηση της συνομοσπονδιοποίησης της ΕΕ, απαγκίστρωση στρατιωτικών δυνάμεων από επιθετικούς πολέμους με το ΝΑΤΟ, κλπ). Έτσι θα ξεκαθαρίσει το τοπίο στα υπόλοιπα αντιμνημνονιακά πολιτικά ρεύματα στο πλαίσιο ευρύτερου μετώπου ρήξης και έτσι να αποτελέσει τον κεντρικό πυρήνα εναλλακτικής πολιτικής και ρήξης.  Στο πλαίσιο αυτό θα είναι υποχρεωμένες να ξανατοποθετηθούν και οι δυνάμεις της λεγόμενης «κομμουνιστικής» αριστεράς [π.χ. ΚΚΕ, έστω και αν δεν γίνει στο επίπεδο της ηγεσίας-μηχανισμού του]. Ταυτόχρονα να θέσει ως κεντρικό πυρήνα την απλή αναλογική (κλοπή των 50 εδρών από το 1^ο κόμμα) και να κατεβάσει το όριο τουλάχιστο στο 1%.

Αυτή η ιδεολογικο-πολιτική σύγκρουση εκτιμώ ότι θα γίνει όχι μόνο μέσα στον νέο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στον πολιτικό περίγυρο, όπως και στις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που στήριξαν ή έδειξαν ανοχή σε αυτές τις εκλογές. Εκτιμώ πως με μια παρόμοια στάση θα αλλάξει ακόμη περισσότερο το σκηνικό στις επερχόμενες εκλογές. Ταυτόχρονα θα δημιουργήσει τα αναγκαία πολιτικά και  τακτικά αναχώματα στις πρώτες επιθέσεις του διεθνούς παράγοντα (τρόικα), αλλά και από την προσπάθεια ανασύνταξης των μνημονιακών δυνάμεων. Οι νεοφιλελεύθεροι δεν θα μείνουν με σταυρωμένα χέρια, το ΛΑΟΣ θα προσπαθήσει να ανασυνταχθεί, όπως και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται σε αδύναμη θέση. Μια τέτοια πολιτική θα αρχίσει να ξηλώνει και το όποιο ύψος απέκτησε η Χρυσή Αυγή και διαλύσει τις αυταπάτες στο χώρο των «Ανεξάρτητων Ελλήνων». Από την άλλη θα ανοίξει  πόρτες και παράθυρα, ώστε να πνεύσει νέος αέρας στο χώρο της «κομουνιστικής αριστεράς»,  από και προς….

Διαφορετικά; Τόσο το μαστίγιο του διεθνούς παράγοντα, όσο και (συνενοημένο μ’ αυτούς) της ντόπιας ελίτ, θα οδηγήσει σε παλινόρθωση των πολιτικών μνημονιακών δυνάμεων από τη μια, όσο και φούντωμα της ναζιστικής δεξιάς. Και με αυτά δεν παίζουμε…

Και από τα κάτω: Άπλωμα, βάθεμα, ζωντάνεμα των μορφών αυτοοργάνωσης μέσα στο λαό και άμεσης δημοκρατίας και φυσικά “πάνω χέρι” ιδεολογικοπολιτικό απέναντι στην αναδυόμενη φασιστική και δήθεν σπαρτιατική ακροδεξιά.

UP DATE, ώρα 24.00: Να συμπληρώσω το τελευταίο μέρος της τοποθέτησής μου, που συνδέει την υπόθεση “από τα κάτω” τόσο με το ζήτημα της ανάσχεσης της Χρυσής Αυγής, όσο δε και περισσότερο με την στήριξη της υπόθεσης ενάντια στις δανειακές συμβάσεις, από τις οποίες απορρέουν τα μέτρα των μνημονίων:

α) Ανάπτυξη σε τοπικό και εργασιακό επίπεδο της αλληλεγγύης. Οι λούμπεν παραπεταμένοι της κρίσης δεν είναι μόνο οι μετανάστες από άλλες χώρες, αλλά και οι εργασιακοί “μετανάστες”, δηλ. οι απολυμένοι και οι μακροχρόνια άνεργοι, κυρίως δε η νεολαία. Ειναι τυχαίο πως σ΄αυτές τις ηλικίες καταποντίστηκε ο τέως δικοματισμός; Είναι τυχαίο πως τα μεγαλυτερα ποσοστά τους πήγαν σε ΣΥΡΙΖΑ, Χρυσή Αυγή και ΚΚΕ; Όχι βεβαίως. Άρα σ’ αυτο το επίπεδο θα κριθούν πολά…

β) Η διασύνδεση των κινημάτων των δημόσιων αγαθών Παιδείας, Υγείας, Ενέργειας, νερού, Ακτών κλπ με το πολιτικό κίνημα ανατροπής των δανειακών συμβάσεων.

γ) Τα ζητήματα πρωτογενούς παραγωγής (εναλλακτικής, παραδοσιακής και μεταποίησης), αλλά και κατανάλωσης με απομάκρυνση των μεσαζόντων παρασίτων, που προκρίνει το οικολογικό κίνημα ως γενική κατεύθυνση, με το πολιτικό κίνημα σε ρήξη με τις αστικές τάξεις Γερμανίας κλπ, ως αντίβαρο τόσο στην ανεργία, όσο και στην τοπική προμήθεια αγαθών επιβίωσης και ανάκαμψης οφείλουν να μπούν στο κεντρικό πλάνο….

]]> http://manitaritoubounou.wordpress.com/2012/05/07/karoto-mastigio-xrayg-syriza/feed/ 11 manitari tou bounou xrysi-aygi-xitler http://manitaritoubounou.wordpress.com/2012/05/04/%ce%ba%cf%85riot-diakybeymata-eklog-6mai/ http://manitaritoubounou.wordpress.com/2012/05/04/%ce%ba%cf%85riot-diakybeymata-eklog-6mai/#comments Fri, 04 May 2012 16:53:27 +0000 manitaritoubounou http://manitaritoubounou.wordpress.com/?p=6399 ]]> ….από την σκοπιά των δυνάμεων της εργασίας και του πολιτισμού

Το πολιτικό σκηνικό πιά έχει αλλάξει οριστικά στη χώρα μας, παρότι δείχνουν οι δυνάμεις της κατεστημένης πολλαπλής εξουσίας να μην παραδίδονται εύκολα στην νέα ασαφή, αντιφατική, αλλά και ελπιδοφόρα και αναδυόμενη «αντιμνημονιακή πλειοψηφία».

Είμαι απ’ αυτούς που εκτιμά ότι οι ερχόμενες εκλογές δεν αποτελούν μια νέα δημιουργική αρχή, αλλά σφραγίζουν το τέλος ενός σαπισμένου αστικοδημοκρατικού καθεστώτος, που ξεκίνησε καθυστερημένα με ανάπτυξη του κράτους πρόνοιας και κατέληξε με την διαλυτική πτώχευση των δυνάμεων του λαού, του πολιτισμού και επομένως της χώρας.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν, καταλήγουν να είναι “τι τελικά διακυβεύεται σε αυτές τις εκλογές”; Απαντώ με μια κατά κάποιο τρόπο “ιεραρχική” σειρά και με βάση την βέβαιη κατάρρευση των μονοκομματικών κυβερνήσεων, στηριγμένων μάλιστα μέχρι τώρα και σε μια σειρά πολιτικών τεχνικών, όπως πελατειακές σχέσεις με ανταλλαγή ψήφου, ενισχυμένη αναλογική (αυτή τη φορά με προκαταβολική κλοπή 50 εδρών χωρίς καν κατώτατο όριο στο 1^ο κόμμα) και πλαφόν 3% για την αποδυνάμωση νέων πολιτικών φορέων με την λογική της «χαμένης ψήφου»:

α) Η όσο το περισσότερο καταβαράθρωση των κομμάτων εξουσίας της μεταπολίτευσης (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) με αιχμή σ’ αυτές τις εκλογές του ΠΑΣΟΚ των ΓΑΠ και Μπένυ για τους γνωστούς λόγους.

β) Την όσο χαμηλότερη πτήση της ΝΔ του Α. Σαμαρά με τα αντιφατικά μηνύματα νέων ψευδαισθήσεων που τρέφει, αλλά και της αντιμνημονιακής απογοήτευσης που εκπέμπει στο κόσμο της παλαιάς ΝΔ.

γ) Την αρκετά πιθανή αδυναμία διακυβέρνησης με μόνο τα δυο αυτά κόμματα (πλειοψηφία στο λαό, δηλ. με πολύ μικρότερο ποσοστό από το συμβολικό 50%) και επομένως της πολιτικής ανάγκης καθαρόαιμων «εξαπτερύγων», όπως το ΔΗΣΥ της Ντ. Μπακογιάννη ή η Δράση των Στ. Μάνου – Γρ. Βαλιανάτου.

δ) Την αδυναμία συγκρότησης όλου του καθαρού φιλομνημονιακού τόξου – μαύρου μετώπου με ποσοστό μεγαλύτερο του 50%, ώστε να αναγκαστούν βγάλουν τις «αντιμνημονιακές» κουκούλες τα «ροζ» μνημονιακά κόμματα, που μέχρι σήμερα έχουν δείξει πολλαπλά την πιθανότητα συμμετοχής σε κυβέρνηση «προοδευτικών» δυνάμεων με συμμετοχή ΠΑΣΟΚ ή και ΝΔ υπό κάποιους επικοινωνιακούς όρους και προϋποθέσεις (ΔΗΜΑΡ των Κουβέλη και Σημιτικών, «Κοινωνική Συμφωνία» των Κατσέλη-Καστανίδη, «Οικολόγων – Πράσινων», «Δημιουργία Ξανά», κλπ). Με όρο την μη συμμετοχή των Παπανδρέου, Παπαδήμου, Βενιζέλου και Σαμαρά δέχεται να συγκυβερνήσει και το ΛΑΟΣ των Καραντζαφέρη-Κίρτσου.

ε) Την  όσο το δυνατόν αποδυνάμωση της δυναμικής που βοήθησε το καταρρέον καθεστώς των νεοπαγανιστών και κυρίως νεοναζιστών της «Χρυσής Αυγής» που ψαρεύει σε «θολά νερά» μεν, αλλά έχουν συγκεκριμένο σχέδιο οριζόντιου εκφασισμού της κοινωνίας δε.

στ) Την στήριξη των «καθαρών» αντιμνημονιακών δυνάμεων με πρώτη επιλογή όσων συνδέουν το ταξικό με το πολιτισμικό και το πατριωτικό, δείχνουν γνήσια  στοιχεία αυτοκριτικής και φυσικά αναλαμβάνουν πραγματικές πρωτοβουλίες για την συγκρότηση ευρύτερου μετώπου κινημάτων και εξουσίας, με κεντρικό πυρήνα τις δυνάμεις της κοινωνικής κινηματικής αριστεράς και με κεντρικά στοιχεία:

1) Την πλήρη καταγγελία των μνημονίων και δανειακών αντιεργασιακών, υποτελών και ταπεινωτικών συμβάσεων για τις δυνάμεις της εργασίας, των δημόσιων αγαθών και της μικρής ιδιωτικής περιουσίας – [ενώ παράλληλα στηρίζουν τα μνημόνια και οι εκβιαστικές δεσμεύσεις] την εξυπηρέτηση μιας μεγάλης μερίδας την ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης και τμημάτων της μεσαίας και προωθούν χωρίς ενδοιασμούς την προτεκτορατοποίηση της χώρας στις ορέξεις της γερμανικής μεγαλοαστικής τάξης κυρίως, με σοβαρά ανταλλάγματα σε γεωοικονομικό και γεωπολιτικό επίπεδο στις ΗΠΑ. Την αλλαγή πλεύσης απέναντις στους ιμπεριαλισμούς στην ανατολική Μεσόγειο με το γνωστό ΝΑΤΟ, αλλά και τις αναδυόμενες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που παίζουν στο γεωοικονομικό και γεωπολιτικό τοπίο.

2) Την αφετηρία ρήξης με την καθαρά κεφαλαιοκρατική ΕΕ με βασικούς άξονες την διαγραφή του μη θεσμικού και θεσμικού χρέους – που προέκυψε από πολιτικούς κλπ εκβιασμούς στο πρόσφατο και μακρύτερο παρελθόν – την άρνηση του συμφώνου σταθερότητας, της συνθήκης του Μάαστριχτ, της Ευρωζώνης με στόχο μια άλλη πολιτική Ευρώπη σε άλλα θεμέλια και την σταθερή διεκδίκηση όλων των τύπων οικονομικών υποχρεώσεων της ενιαίας Γερμανίας στην Ελλάδα.

3) Την εναργέστερη και πιο αποτελεσματική οργάνωση του λαού από τις 7  Μάη για τους αγώνες που έρχονται  κυρίως σε τοπικό και εργασιακό επίπεδο, αλλά και στην πολλαπλή κινηματική του έκφραση στο δρόμο  για την ανατροπή της ελληνικής, ευρωπαϊκής και λοιπής παγκόσμιας καπιταλιστικής βαρβαρότητας…

ζ) την ενίσχυση προσώπων που πέρα απ’ όλα τα παραπάνω στοιχεία έχουν γνώση, σέβονται ή ακόμη περισσότερο βιώνουν το σταυροαναστάσιμο πρότυπο ανθρώπου που προτείνει πολλαπλά μέσω της αγιότητας η ορθόδοξη χριστιανική θεολογία…

Εν τέλει, παρότι όλα αυτά τα στοιχεία ΔΕΝ υφίστανται σωρευτικά, με θυμό και λόγο, με φρόνηση και τόλμη ας τολμήσουμε δοκιμάσουμε να δώσουμε ένα εκλογικό μήνυμα αντίστασης, αφετηρία για την πλήρη ανατροπή των πολιτικών, κάνοντας προσωπικά και συλλογικά και την πολιτισμική αυτοκριτική μας, με επίκεντρο σε ποιο ανθρωπολογικό πρότυπο «δουλεύαμε» μέχρι σήμερα και σε ποιο θα παλέψουμε να πάμε…

Καλό βόλι!!!

ΥΓ: Θεωρώ ύψιστο καθήκον του λαού να μην δώσει το πολύ 50% σε όλα τα καθαρόαιμα μνημονιακά κόμματα, ώστε να είναι τελείως ανίσχυρα και να αποκαλύψει το πραγματικό πρόσωπο των ροζέ αντιμνημνονιακών που ανέφερα. Ταυτόχρονα κάθε μια και κάθε ένας από μας να μη χαρίζει εύκολα σταυρούς σε πρόσωπα άγνωστα ή αμφιβόλου πολιτικής ηθικής και δούμε φαινόμενα αυτόματων μετεγγραφών τύπου «Κατσίκη» του 1990 – με φανερή ή μη εξαγορά – σε περίπτωση εκλογής από αντιμνημονιακά ή «αντιμνημονιακά» κόμματα… 

Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες από την ολοκληρωτική εκποίηση μιας χώρας. Εξετάζοντας παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης στις πιο αναπτυγμένες χώρες της Δύσης προσπαθεί να προβλέψει τι θα συμβεί αν το ίδιο μοντέλο εφαρμοστεί σε μία χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης.

Αρχική ΠΗΓΗ: http://catastroika.com/

Δημοσιεύτηκε στις 26 Απρ 2012 από filologos10

Κατά κανόνα αυτές δεν έκριναν εκλογικές αναμετρήσεις, εκτός ίσως αυτής του 2000 όπου τα exit polls είχαν βγάλει ΝΔ (Κ. Καραμανλής) και προέκυψε ΠΑΣΟΚ (Κ. Σημίτης) με μερικές χιλιάδες ψήφους επί πλέον… Αποτέλεσμα που είχε καταγγελθεί και αμφισβητηθεί πλαγίως από τη ΝΔ του Κώστα Καραμανλή..

Όλοι γνωρίζουμε τι διακυβεύεται τόσο για τις δυνάμεις της εργασίας, για το πραγματικό συμφέρον της χώρας, αλλά και για τις διεθνείς και ντόπιες δυνάμεις του κεφαλαίου, τους διεθνείς τοκογλύφους (κράτη, τράπεζες, λόμπυ κλπ). Γι’ αυτό και με νόθα κοινοβουλευτική πλειοψηφία μέσα σε 2,5 χρόνια με κεντρικό πυλώνα το νεοφιλελεύθερο πλέον ΠΑΣΟΚ αποδόμησαν τα πάντα και σχεδιάζουν την πλήρη ιδιωτικοποίηση  – εμπορευματοποίηση όλων των δημόσιων αγαθών, την πλήρη νέα πολιτική και οικονομική κατοχή της χώρας (με έμμεσες απειλές), την αυξανόμενη ντόπια επιτροπεία, την διευρυμένη κατάσχεση ιδιωτικής περιουσίας μέσω του ειδικού μηχανισμού – λογαριασμού, των τραπεζών, της βαλκανοποίησης των μισθών και της ληστρικής φορολόγησης και χαρατσιών.

Γιατί διακινδυνεύουν να κάνουν νωρίτερα από το 2013 τις εκλογές; Μόνο επειδή ο λαός τους έχει απονομιμοποιήσει; Μόνο επειδή είναι βέβαιοι ότι ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Ντόρα-ΔΗΣΥ, Μάνος-Βαλιανάτος-ΔΡΑΣΗ κλπ και ΛΑΟΣ-Καρατζαφέρης, έτσι ή αλλιώς, μπορούν κάνουν οποιαδήποτε κυβέρνηση τύπου Παπαδήμου; Επειδή η ΔΗΜΑΡ  περιμένει στη φωνία;

Και αν τα κουκιά δεν βγαίνουν; Ναι είναι αλήθεια ότι το σύστημα είναι καλπονοθευτικό, όπου όχι μόνο το λευκό δεν είναι έγκυρο, αλλά και τα έγκυρα σε κόμματα κάτω του 3% μετατρέπονται σε … λευκά, όσον αφορά το μοίρασμα των εδρών, αλλά έχουν επί πλέον και το bonus – αρπαγή των 50 εδρών του 1^ου σε ψήφους απ’ όλα τα υπόλοιπα κόμματα…

Θα πει κάποιος ότι μπορούν ακόμα να πάρουν τις εκλογές με τον εξής συνδυασμό:  ψηφοφόρων που έχουν μεγάλα ή μικρότερα συμφέροντα από μια τέτοια πολιτική, από την ιδεολογική και ψυχολογική τρομοκρατία που εξασκούν στο λαό ότι δήθεν ο άλλος δρόμος οδηγεί στην .. απότομη πτώχευση (αλλά δεν λένε ποιών…) σε σχέση με την σταδιακή που αυτοί εφαρμόζουν…, από τα μικρορουσφέτια που τάζουν στο κομματικά τους μαγαζιά (π. χ. γραφειοκρατικές παρατάξεις, γραφεία υποψηφίων βουλευτών), είτε για μικροπροσλήψεις, είτε για μη απολύσεις, είτε …. Δεν λογαριάζω τους «χρήσιμους βλάκες» που ψηφίζουν δήθεν «παραδοσιακά»,  είτε τους πληρωμένους βλάκες (συνήθως πάμφτωχους χαμηλής νόησης, τσιγγάνους, μετανάστες, ..).

Εάν όλα αυτά πιθανά να φτάνουν για μια απολύτως δική τους κυβέρνηση των 151-160 βουλευτών, δεν τους αρκεί για αντιδραστική αλλαγή του συντάγματος (180+) για το ξεπούλημα της χώρας, το ξεπουπούλισμα των δημοσίων υπαλλήλων, την εκμετάλευση δασικών εκτάσεων, αιγιαλών χωρίς αληθινλες περιβαλλοντικές μελέτες και φυσικά τον επερχόμενο ακραίο αυταρχισμό, που μπορεί να φτάσει μέχρι και τα  «κέντρα φιλοξενίας»…

Ερωτήματα:

1) Θα κάνουν αυτή τη φορά πανελλαδικά και σχετικά έγκυρα exit polls; Μέχρι στιγμής πάμε στο αντίθετο δρόμο…

2) Θα ισχύσει η απογραφή του 2011; Μέχρι στιγμής ουδείς μιλάει γι’ αυτό. Αν ισχύσει η απογραφή του 2001, πόσοι έχουν φύγει για τας αιωνίους μονάς; Θυμάστε ότι στη λεγόμενη «βία και νοθεία» του’ 60 ψήφισαν τα δέντρα και οι πεθαμένοι;

3) Τα αποτελέσματα θα καταγράφονται ηλεκτρονικά και στις πρ. Νομαρχίες και θα υπάρχει διαυγής διασταύρωση με τα στοιχεία της ιδιωτικής (;) εταιρείας Singular; Δεδομένου ότι δεν πάμε σε μονοκομματική κυβέρνηση τι θα αντισταθμίσει την έλλειψη ισχυρής κομματικά αξιωματικής αντιπολίτευσης;

Συμπέρασμα:

Με όλα αυτά δεν θέλω να πω ότι θα γίνει, αλλά ότι είναι πιθανό φύσει και θέσει ότι μπορεί να γίνει. Εκεί που φτάσαμε θα πάμε στις εκλογές να μη νομιμοποιήσουμε όλον αυτόν τον δήθεν μονόδρομο, παρά το γεγονός ότι δεν δημιουργήθηκε ευρύ και βαθύ προεκλογικό λαϊκό δημοκρατικό μέτωπο ανατροπής.

Θεωρούμε πως όλα τα δημοκρατικά αντιμνημονιακά κόμματα θα έχουν εκλογικούς αντιπροσώπους σε όλα τα εκλογικά τμήματα, ότι θα συνεργαστούν μεταξύ τους για διασταύρωση των στοιχείων, ότι δεν θα ακυρώνουν «για ψύλλου πήδημα» ψηφοδέλτια όσων κομμάτων παίζουν με το 3% και φυσικά ότι θα έχουν τουλάχιστον την ψυχή να μιλήσουν το βράδυ των εκλογών και την επομένη, και την μεθεπομένη… ευθέως.

Ο αγώνας θα συνεχιστεί εννοείται σε λαϊκό επίπεδο και αφού δείτε και την …  catastroika, Ντοκυμοντέρ από τους δημιουργούς του deptocracy που τεκμηριωμένα αποδεικνύεται η πορεία  εκποίηση των αγαθών της χώρας, τόσο με  παραδείγματα άλλων χωρών, όσο και με ντόπια στοιχεία… και αναγνώσετε την μελέτη Ας μιλήσουμε «συνολικά» με αφορμή τις εκλογές στις 6 Μάη…. καλό βόλι!!!