Εγώ την κριτική μου την έκανα με αγάπη στο πρόσωπό του και γιατί έβλεπα που τον οδηγούν οι συμβουλάτορές του. Η αντίσταση που έκανε στη χούντα και η εξορία του στη Γυάρο δείχνουν την τιμιότητα ενός πραγματικού χριστιανού που δεν ταυτίστηκε με την επίσημη Εκκλησία που υπηρέτησε τη χούντα.

Τόσο τον Ψαρουδάκη όσο και τον παπα – Πυρουνάκη δε θα τους ξεχάσω, όσο ζω.

Το κακό έχει ήδη γινει επί επταετίας επαράτου ΗΔΗ…

@ konstantinoupolitis

Πολυ ήταν αριστεροί και οφείλεις να το ξέρεις. Ο παπα Ανυπόμονος ήταν πάντα δίπλα στον Άρη, επίσκοποι στο ΕΑΜ και ο λαός (πολλοί χριστιανοί στην αντισταση) κατα των Γερμανών. Όμως ειναι αλήθεια πως ενα κομμάτι των αριστερών έκαναν (και κάποιοι κάνουν ακόμα) αυτό που λες.

Ερωτώ: Πάμε στο άλλο άκρο; Και αυτό είναι νηπτικό;

@ Misha

Η κανονικλότητα είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή όπως λέμε στα μαθηματικά. Από εκεί και πέρα αυτό δεν σημαίνει ότι η ζωή τελειωνει εκεί… Ας μη γραψω περισσότερα…

@ Βήχος Παναγιώτης

Συμφωνώ απολύτως. Ο μακαρίτης έκανε ένα τραγικό πολιτικό σφαλμα το 1974…. Και δυστυχώς οι στενοί του συνεργατες τότε (Παπαθεμελής κλπ) τον σιγοντάρισαν γιατι δεν ήταν επαναστάτες. Κασι τον οδήγησαν δυστυχώς και στο ΠΑΣΟΚ…. μέχρι τον πλήρη πολιτικό εξεφτελισμό….

Παρ’ όλα αυτά οφείλουμε να μη μηδενίσουμε τη ρωγμή που έκανε στον τρόπο σκέψης και στην αντίσταση κατά της χούντας. Αιωνία η μνήμη του, έστω και αν έφυγε άδοξα…

Βάση ναι, αλλά ποιά και πως; π.χ. Όταν σε ένα τμημα μπαινει καποιος σε μια χρονιά με 15000 μόρια η βαση δεν ειναι το 7500; Επειδη υπαρχουν δυο βασεις στο συστημα, είναι δυνατόν να μπαινει καποιος με 8500 μορια και να μενει απέξω με 9999; Αν θελεις μεγαλυτερη ανάλυση θα σε στειλλω σε ειδικό άρθρο που γραφτηκε τρια χρονια…

Καλό απόγευμα! Χμμμ Τα ερωτήματα έχουν τεθεί στο ΜτΒ από τον Ιούλιο (νλέπε αφιερωμα). Τότε κάλεσα (τελος πάντων) και τον ΣΥΝ /ΣΥΡΙΖΑ να τοποθετηθεί. Ποτέ δεν είναι αργά. Απλά αφησε πολύ περισότερ; ερωτήματα από όσα είχαμε κάποιοι πριν πάει στον Όλυμπο… Νομίζω ότι κατάλαβες.

Το γράμμα είναι το παρακάτω:

“”Αγαπητέ κ, Ψαρουδάκη,

Σήμερα έμαθα ότι αποφασίσατε να λάβετε μέρος στον εκλογικό αγώνα. Δεν με εξέπληξε τόσο η απόφασής σας αυτή, όσο το ότι στον εκλογικό αγώνα κατήλθατε με την παράταξη της Ένωσης Κέντρου. Η Ένωσης Κέντρου, κ. Ψαρουδάκη, και ο Μαύρος, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, είναι αντιπρόσωποι της α σ τ ι κ ή ς τάξης που τόσο επίμονα και σωστά χτυπάτε τόσα χρόνια, και σ υ ν υ π ε ύ θ υ ν η στην κυβέρνηση Καραμανλή για το ετοιμαζόμενο εκλογικό πραξικόπημα υπέρ της Δεξιάς.

Η κοινωνία που θα φτιάξει (αν βγει που δεν θα βγει) η Ένωσης Κέντρου μήπως δεν θα είναι α σ τ ι κ ή ; Μήπως η α τ ο μ ι κ ή ι δ ι ο κ τ η σ ί α στα παραγωγικά μέσα (έδαφος, εργοστάσια, πλοία, σιδηρόδρομοι, τράπεζες, κλπ.), θα εκλείψει; μήπως δεν θα υπάρχει η κερδοσκοπική μορφή της παραγωγής; Ο ελεύθερος ανταγωνισμός; Εσείς ο ίδιος στα γραφτά σας μας λέτε: “Η κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα παραγωγικά μέσα θα προστατέψει το λαό, τόσο σαν εργάτη, όσο και σαν καταναλωτή”. Γράφετε επίσης: “Πίσω από κ ά θ ε αστικό κόμμα υπάρχουν ορισμένα οικονομικά συγκροτήματα, για μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας”.

Μήπως η ένωσης Κέντρου δεν είναι αστικό κόμμα; Ξεχάσατε μήπως πώς κάποια μέρα όταν η χούντα είχε στείλει κι εσάς και τον κ. Μαύρο στην Γυάρο σε μια συζήτηση που είχατε με τον κ. Μαύρο και του είχατε πει: “Η οικονομία, στηριγμένη πάνω στα αστικά πλαίσια, είναι καταδικασμένη να καταρρεύσει και θέλει …ριζική αλλαγή”, ο κ. Μαύρος, αντί απαντήσεως είπε: “Κοιτάξτε αυτό το… φιδάκι”!

Θα καταλάβατε τότε ότι ο κ. Μαύρος δεν ήθελε συζήτηση πάνω σ΄ αυτό το θέμα. Κύριε Ψαρουδάκη, η συνεργασία σας με το Κέντρο είναι προδοτική και εξυπηρετεί μόνο το Κέντρο, και όχι το λαό, μα ούτε κι εσάς. Γνωρίζετε ότι το αστικό κράτος γεννήθηκε απ΄ την παράνομη σχέση του ατόμου και των οικονομικών αγαθών. Στη σχέση αυτή δεν κυριάρχησε ο ανθρωπισμός (στον καπιταλισμό δεν υπάρχει ανθρωπισμός, αλλά βαρβαρότητα) μα η λογική της πλεονεξίας και το δίκαιο του ισχυρού. Γι΄ αυτό, το αστικό κράτος είναι η ντροπή του πνεύματος που πουλήθηκε, ο εξευτελισμός της ηθικής που υποτάχτηκε στο ανθρώπινο κτήνος. Η ζωντανή μαρτυρία της λιποταξίας των πνευματικών ηγετών. Έτσι ο ξεπεσμός έγινε κατάσταση, κι η προδοσία πήρε μαχητική μορφή. (Τα λόγια σας μεταχειρίζομαι). Το αστικό κράτος κυβερνά με το ψέμα.

Η εξουσία του προέρχεται από το κ ε φ ά λ α ι ο και όχι από το λαό. Πώς τώρα εσείς – που μαζί του αγωνίστηκα στην περίοδο της χούντας – ο αγωνιστής, ο εχθρός του αστικού κράτους, συμπράττετε και συνεργάζεστε μ΄ αυτό; Στα γραφτά σας μας λέτε: “Η χριστιανική δημοκρατία έχει δεξιά της ένα άλλο σύστημα. Το αστικό που το πολίτευμά του το ονομάζει δημοκρατία. Η θεωρία και η πράξη φωνάζει πώς δημοκρατία δεν υπάρχει σ΄ αυτήν την παράταξη”.

Κύριε Ψαρουδάκη, δ ε ν τ α π ι σ τ ε ύ ε τ ε π ι α α υ τ ά που μας λέγατε;

Οι επόμενες ημέρες θα αποδείξουν, αγαπητέ φίλε Ψαρουδάκη, πόσο δίκιο έχω.

Αδελφέ και σύντροφε σ΄αευχαριστώ από καρδιάς για το νέο στποιχείο που φέρνεις στην δημοσιότητα. Παρά το ταξίδι μου εκεί και για επιτόπια έρευνα, αυτό το στοιχείο δεν μου το “ξεφούρνισε” κανείς. Για άραγε οι άνθρωποι των αναπτυξιακών αρπακτών το βάζουν κι αυτό κάτω από το χαλί;

Γιατί άραγε οι του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ το απέκρυψαν από τον Α. Τσίπρα; Ή μήπως; δεν το απέκρυψαν, αλλά για άλλους λόγους προτίμησε να μη μιλήσει; Ένας Θεός ξέρει…

Στο Λιτόχωρο σήμερα υπάρχει μια κατάσταση απόλυτης νεοελληνικής κουτοπονηριάς, εξαθλίωσης και μόλυνσης.

Οι πολίτες του, με τη συνενοχή και της δεξιάς και της αριστεράς, εκσυγχρόνισαν το δίκτυο αποχέτευσης. Από τους παραδοσιακούς βόθρους πέρασαν στο κεντρικό δίκτυο απορροής των αστικών λυμάτων. Μόνο που τα συγκεντρώνουν, τα βγάζουν έξω από την κοινότητά τους, τα διοχετεύουν σ’ ένα ρέμα και τα ρίχνουν στον υδροφόρο ορίζοντα. Από τον οποίο βέβαια δεν πίνουν οι ίδιοι νερό…

Έτσι οι σύγχρονοι Λιτοχωρινοί καταφέρνουν το ακατόρθωτο: Μέσα σε 4 χιλιόμετρα εξαφανίζουν κυριολεκτικά τα λύμματα μιας κωμόπολης 7.000 κατοίκων, που τους καλοκαιρινούς μήνες διπλασιάζεται. Ρεκόρ για το βιβλίο Γκίνες!

Κάτω από τον Όλυμπο υπάρχει αυτή τη στιγμή ένας “μακεδονικός Ασωπός” με την ανοχή όλων των τοπικών γραφειοκρατών.

Το Λιτόχωρο σήμερα, με τη φρικτή μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα, εκφράζει το αποκορύφωμα της συλλογικής αδιαφορίας και κατ’ επέκτασιν της ευθύνης για ένα έγκλημα ενάντια στο περιβάλλον.